Twój ProfilKliknij, aby zalogować »
Jesteś odbiorcą prenumeraty plus
w wersji papierowej?
Oferujemy Ci dostęp do archiwalnych zeszytów prenumerowanych czasopism w wersji elektronicznej
AKTYWACJA DOSTĘPU! »
Twój koszyk
|
| Twój koszyk jest pusty |
BĄDŹ NA BIEŻĄCO -
Zamów newsletter!
r e k l a m a
CZASOPISMA WIELOBRANŻOWE »DOZÓR TECHNICZNY
(ang. TECHNICAL SUPERVISION)
Czasopismo Federacji Stowarzyszeń Naukowo-Technicznych NOT (FSNT NOT)
rok powstania: 1969
Dwumiesięcznik
Zagadnienia techniczne i organizacyjne związane z urządzeniami technicznymi podlegającymi dozorowi technicznemu, takimi jak kotły parowe i wodne, rurociągi, zbiorniki ciśnieniowe, wytwornice acetylenowe, dźwigi, suwnice, żurawie, pod... więcej »
Prenumerata
2011-6
|
![]() DOSTĘP CZASOWY do archiwalnych (lata 2004-2011) e-zeszytów czasopisma W numerze m.in.: |
Poprawa bezpieczeństwa urządzeń dźwigowych
(Paweł LONKWIC)
Zmiany w normach dotyczące poprawy bezpieczeństwa są uaktualniane
w każdej branży. Czynniki wpływające na poprawę warunków
bezpieczeństwa urządzeń są najróżniejsze, ale cel przyświecający jest
jeden - bezpieczna eksploatacja urządzeń.
Zmiany takie nie omijają również branży dźwigowej. Jedną z norm
poprawiających bezpieczeństwo jest norma PN-EN 81-21 Przepisy
bezpieczeństwa dotyczące budowy i instalowania dźwigów. Dźwigi
przeznaczone do transportu osób i towarów. Część 21: Nowe dźwigi
osobowe i towarowe w istniejących budynkach. Firmy zajmujące się tą
branżą muszą dostosować swoje produkty do wymagań tej normy.
Stan wiedzy
W Urzędzie Patentowym, można się doszukać rozwiązań mających
na celu zwiększenie bezpieczeństwa osób znajdujących się w szybie.
Jedna z firm, na podstawie zgłoszenia 329 499, zastrzegła sobie patent
pod nazwą "Winda, zwłaszcza z krążkiem trakcyjnym i urządzenie do
tymczasowego ograniczenia jazdy kabiny lub przeciwwagi, zwłaszcza
z linowym krążkiem trakcyjnym. W zastrzeżeniu tym, twórca, zastrzega
całe urządzenie dźwigowe wraz z urządzeniem do tymczasowego
ograniczenia ruchu kabiny.
W zgłoszeniu EP 129 678 znane jest urządzenie dla zabezpieczenia
tymczasowego obszaru pracy w kanale szybu, które zawiera dźwignię
jako element ograniczający jaz...
więcej»
Analiza nieszczęśliwych wypadków i niebezpiecznych uszkodzeń urządzeń technicznych za rok 2010
Niniejsze opracowanie zawiera szczegółową analizę nieszczęśliwych
wypadków i niebezpiecznych uszkodzeń urządzeń technicznych
za rok 2010, objętych dozorem technicznym pełnym i ograniczonym,
zgodnie z Ustawą z dnia 21 grudnia 2000 r. o dozorze technicznym
(Dz.U. Nr 122, poz. 1321, z późniejszymi zmianami). W odniesieniu
do urządzeń objętych dozorem technicznym uproszczonym jak również
nie objętych dozorem technicznym, ale z definicji podlegających dozorowi
technicznemu (art. 4 w/w ustawy), opracowanie zawiera analizę
tylko tych wypadków i uszkodzeń, które zgłoszono do Urzędu Dozoru
Technicznego.
Dla potrzeb tego opracowania zdefiniowano następujące określenia:
▲ nieszczęśliwy wypadek - wypadek - zdarzenie nagłe, które spowodowało
śmierć lub obrażenia osób, związane z montażem, naprawą,
badaniem lub eksploatacją urządzenia technicznego;
▲ niebezpieczne uszkodzenie - uszkodzenie urządzenia technicznego
- nieprzewidziane uszkodzenie urządzenia, w wyniku, którego
jego dalsza eksploatacja w tym stanie stanowi zagrożenie dla życia,
zdrowia ludzkiego, mienia lub środowiska;
▲ dozór techniczny pełny - forma dozoru technicznego obejmująca
pełny zakres czynności w toku wytwarzania, eksploatacji i napraw
urządzenia technicznego;
▲ dozór techniczny ograniczony - forma dozoru technicznego obejmująca
pełny zakres czynności w toku wytwarzania oraz niektóre
czynności w toku eksploatacji i napraw urządzenia technicznego;
▲ dozór techniczny uproszczony - forma dozoru technicznego obejmująca
niektóre czynności w toku wytwarzania urządzeń technicznych
oraz materiałów i elementów stosowanych do budowy urządzeń
technicznych;
▲ urządzenia nie objęte dozorem technicznym - urządzenia podlegające
dozorowi technicznemu, które nie figurują w ewidencji urzą132
________________________________________________________________________________ DOZÓR TECHNICZNY 6/2011
dzeń technicznych prowadzonej przez UDT, z powodu niedope...
więcej»
Historia dozoru technicznego w Wielkopolsce
(Marta Szafranek, Łukasz Szafranek)
W czasie rewolucji przemysłowej w Anglii powstawały coraz nowsze
i wydajniejsze źródła energii, a zasadniczym wynalazkiem, który
wywołał gwałtowny postęp, było wynalezienie i zastosowanie maszyny
parowej o ruchu obrotowym, jako urządzenia przeznaczonego do
napędu maszyn i urządzeń. Pierwsze maszyny parowe zasilane były
parą z kotła parowego wybudowanego w 1782 roku przez szkockiego
mechanika Jamesa Watta.
Rozwijające się dynamicznie konstrukcje urządzeń kotłowych
i zbiorników ciśnieniowych, pomimo pozytywnego wpływu na rozwój
techniki, niosły ze sobą również negatywne efekty. Spowodowane
były one materiałami o przypadkowych właściwościach używanymi do
produkcji urządzeń, prymitywną technologią wytwarzania oraz niską
kulturą techniczną osób obsługujących. Urządzenia wybuchały, wywołując
poważne zniszczenia w otoczeniu, ofiary śmiertelne i obrażenia
u ludzi. Dane statystyczne z obszaru państw Związku Niemieckiego
wykazały, że w latach 1877 do 1891, zarejestrowano 139 zdarzeń - wybuchów
kotłów parowych, które pochłonęły 290 ofiar śmiertelnych.
Wypada zaznaczyć, że w tych latach, w eksploatacji znajdowało się
około 50 000 czynnych kotłów parowych.
Eksplozje kotłów parowych, powodujące ofiary w ludziach i poważne
straty materialne, niekiedy prowadzące do całkowitego zniszczenia
zakładu, spowodowały, że władze administracyjne krajów uprzemysłowionych
zaczęły wprowadzać uregulowania prawne obejmujące warunki
techniczne dotyczące maszyn parowych i kotłów parowych.
Pierwsze przepisy bezpieczeństwa dla maszyn parowych i kotłów,
zostały ustanowione dekretem Cesarza Austro-Węgierskiego Franciszka
II Habsburga. Hofdekret z dnia 7 lipca 1813 roku wprowadził
przepisy bezpieczeństwa dla kotłów i maszyn parowych instalowanych
na statkach. Ciekawostką jest, że pierwsze uregulowania prawne w zakresie
bezpieczeństwa konstrukcji i eksploatacji dotyczyły maszyn parowych,
a nie kotłów parowych, które były elementem wywołującym
rzeczywiste i poważne...
więcej»
Z ŻAŁOBNEJ KARTY
Prof. dr hab. inż. Jan Karczmarek
(1920 r.-2011 r.).Z głębokim żalem żegnamy profesora Jana Karczmarka, doktora
honoris causa pięciu uczelni, wybitną postać polskiej nauki i techniki
oraz ruchu inżynier...
więcej»
Zdalna diagnostyka głównych rurociągów parowych bloków energetycznych
(Wojciech Brunné, Jerzy Trzeszczyński)
Z wielu względów diagnostyka rurociągów parowych obejmująca
zarówno stan metalu jego elementów, jak również analizę przemieszczeń
cieplnych jest zadaniem, któremu należy zapewnić wysoki status.
Szczególnie istotne znaczenie ma to w przypadku głównych rurociągów
parowych, których czas pracy zamierza się przedłużyć do ok.
350 000 godzin lub w innych sytuacjach, gdy wzmożony nadzór diagnostyczny
jest zalecany ze względu na bezpieczeństwo pracy.
Zadanie takie realizowane tradycyjnie jest pracochłonne, a więc
kosztowne.
Zwykle, aby dostosować się do wymagań produkcyjnych oraz
zmieścić się w akceptowalnych kosztach, ogranicza się zakres badań
i analizy, a zatem także jakość diagnostyki.
Najwyższy, profesjonalny poziom diagnostyki instalacji rurociągowych
przy niskich kosztach można zapewnić analizując w trybie "online"
te warunki pracy rurociągów, które umożliwiają, także w czasie
rzeczywistym, monitorowanie ich stanu technicznego i weryfikację
prognozy trwałości. Oznacza to możliwość wykonywania nadzoru diagnostycznego
w trybie zdalnym, praktycznie bezobsługowym.
Takie rozwiązanie powstałe we współpracy firm Pro Novum Sp.
z o.o. i Geopomiar S.C. rozpoczynamy wdrażać zbierając pierwsze doświadczenia
praktyczne.
Zdalną diagnostykę elementów krytycznych kotłów, turbin i generatorów
Pro Novum wdrożyło w kilku elektrowniach. Prezentowane
rozwiązanie jest jeszcze jednym przykładem aplikacji nowego podejścia
do diagnostyki zarówno w wymiarze technicznym, jak i organizacyjnym
oraz ekonomicznym.
Zdalna diagnostyka urządzeń cieplno-mechanicznych elektrowni,
a w tym także głównych rurociągów parowych, wykorzystuje informacje
pochodzące z dwóch źródeł:
▲ badania wykonywane podczas postoju urządzenia,
▲ analiza bieżących warunków pracy na podstawie monitorowania
istotnych, z punktu widzenia trwałości urządzenia, w tym możliwości
identyfikowania stanów awaryjnych, cieplno-mechanicznych
parametrów pracy.
Pierwsze źródł...
więcej»
Zobacz wszystkie publikacje » |
|
2011-5
|
![]() DOSTĘP CZASOWY do archiwalnych (lata 2004-2011) e-zeszytów czasopisma W numerze m.in.: |
Akademia UDT - Twoja wiedza i bezpieczeństwo
Czy fachowcom potrzebne są szkolenia? Po co magistrowi inżynierowi
dodatkowa wiedza z dziedziny, w której jest specjalistą? Czy
warto poświęcać czas i pieniądze na zdobywanie dodatkowych wiadomości?
Dlaczego Urząd Dozoru Technicznego (UDT) zajmuje się
szkoleniami?
Odpowiedzią na te pytania jest rosnące zainteresowanie działalnością
szkoleniową UDT, zarówno ze strony klientów, jak i pracowników
UDT podwyższających swe kwalifikacje oraz zdobywających kolejne
specjalności dozorowe i autoryzacje.
Centrum Szkolenia Urzędu Dozoru Technicznego, zwane Akademią
UDT, organizując szkolenia dla klientów przyczynia się do
podwyższania poziomu bezpieczeństwa eksploatacji urządzeń technicznych.
Poza tym, warunkiem powodzenia każdej firmy walczącej
o właściwą pozycję i sukces na rynku jest inwestowanie w pracowników.
Kompleksowe programy rozwoju kadr sprzyjają podwyższaniu
wydajności, jakości i bezpieczeństwa pracy, a także przygotowują całą
organizację do zmieniających się wymagań rynku.
Historia rozwoju działalności szkoleniowej w UDT
Wieloletnie przygotowania Urzędu Dozoru Technicznego do
funkcjonowania w systemie prawnym Unii Europejskiej jako Jednostka
Inspekcyjna, Jednostka Certyfikująca oraz Jednostka Notyfikowana
wiązały się z intensywnym szkoleniem pracowników. Ważną
rolę odegrały szkolenia, zorganizowane przez francuską organizację
normalizacyjną AFNOR i francuską organizację oceniającą zgodność
- Stowarzyszenie Właścicieli Urządzeń Kotłowych i Elektrycznych
APAVE.
W pierwszym okresie działalności szkoleniowej UDT najważniejszym
zadaniem było przygotowanie wyspecjalizowanej grupy wykładowców,
którzy zdobytą wiedzę przekazywali na kolejnych seminariach
w oddziałach UDT oraz w Centralnym Laboratorium Dozoru
Technicznego (CLDT) w Poznaniu.
Z początkiem 2002 r. Urząd Dozoru Technicznego osiągnął gotowość
do podjęcia intensywnej działalności szkoleniowej adresowanej
do klientów UDT - przede wszystkim do wytwórców urządzeń technicznych...
więcej»
Monitorowanie stanu technicznego urządzeń cieplno-mechanicznych bloków energetycznych przy wykorzystaniu platformy informatycznej LM System PRO+®
(Jerzy Trzeszczyński, Wojciech Murzynowski)
W elektrowniach zainstalowano bardzo dużo różnych systemów
informatycznych, baz i hurtowni danych. O ile w obszarze szeroko rozumianego
zarządzania elektrownią systemy ERP w znacznym stopniu
integrują informację i generują wiedzę, o tyle w obszarze techniki,
a zwłaszcza utrzymania stanu technicznego urządzeń produkcyjnych
często trudno zrozumieć w jakim celu działa system, komu jest on
potrzebny i jaką przynosi korzyść. M.in. z tych powodów trudno je
zintegrować, co oznacza, że zamiast generować określony rodzaj, dedykowanej
wiedzy tworzy się kolejne hurtownie, bazy danych, raporty
etc. Kilka przyczyn składa się na taki stan rzeczy, może najważniej-
Jerzy Trzeszczy ński ,
Wojciech Murzynowski
Pro Novum Sp. z o.o.
Sławomir Bia łek
Netinfo Sp. z o.o.
Monitorowanie stanu technicznego
urządzeń cieplno-mechanicznych bloków energetycznych
przy wykorzystaniu platformy informatycznej LM System PRO+®
sze to: ciągle niezakończony proces zmian organizacyjnych w grupach
elektrowni oraz to, że programy inżynierskie piszą na ogół …. informatycy.
Co monitorować?
Monitorować, teoretycznie, można każdy proces. Monitorowaniem
można nazwać rejestrację i archiwizację kilku parametrów dowolnego
procesu. Monitorowaniu zawsze towarzyszy przetwarzanie i rejestracja
informacji, rzadziej udostępnianie wiedzy. Podstawowe znaczenie
GŁÓWNY
POZIOM MENEDŻERSKI POWER PORTAL
LAN
ERP Program Inżynierski
Bazy
Danych
Moduły
Systemu Intranet Internet
Aplikacja
Zarządzająca
Hurtownia
Danych
Serwer
Systemu
POZIOM
SPECJALISTÓW
DEPARTAMENTU
ZARZĄDZANIA
MAJĄTKIEM
Serwer
Systemu
Rys. 1. Optymalna lokalizacja systemu wspomagania zarządzania majątkiem produkcyjnym elektrowni w informatycznym systemie wspomagania
zarządzania elektrownią (organizacją energetyczną)
DOZÓR TECHNICZNY 5/2011 __________________________________________________________________________________103
ma jakość danych podlegających analizie i rejestracji; poza DCS-ami
róż...
więcej»
Analiza porównawcza oceny złączy spawanych na podstawie norm
(Grzegorz KATOLIK)
Ocena złączy spawanych w trakcie ich wykonywania oraz po zakończeniu
całego procesu wymaga wyboru odpowiednich przepisów,
na podstawie których będzie możliwa interpretacja niezgodności spawalniczych
ujawnionych metodami niszczącymi lub nieniszczącymi.
Wybór sposobu oceny niezgodności spawalniczych uzależniony jest od
wymagań odniesienia przedstawionych wytwórcy przez stronę zamawiającą
określony wyrób.
Stosowanie norm nie jest obligatoryjne, ale spełnienie ich wymagań
daje domniemanie realizacji procesu zgodnie z określonymi regułami.
W Polsce najczęściej stosuje się normy europejskie dotyczące klasyfikacji
niezgodności spawalniczych występujących w złączach spawanych
oraz ich oceny, (np. PN-EN ISO 5817). Jednak często spotykane
jest stosowanie innych standardów oceny niedoskonałości tego typu
połączeń. W zależności od wymagań odniesienia stosuje się np. normy
brytyjskie (BS) lub amerykańskie (ASME-Code). Ocena złączy według
odpowiednich wymagań odniesienia wymaga także autoryzacji personelu
zgodnie z wymogami danych przepisów. Wynika stąd potrzeba
kompleksowego podejścia przez wytwórcę do zagadnienia jakości wykonania
złączy spawanych oraz procesu badań tych złączy. Podejście
to jest uzależnione od sposobu oceny i wymaga w wielu przypadkach
specjalizacji i doświadczenia we wcielaniu w życie założeń danego systemu.
Możliwe jest oczywiście stosowanie równolegle dwu lub więcej
systemów oceny złączy spawanych, ale wynika to w głównej mierze
z doświadczenia i wieloletniej praktyki zawodowej danego wytwórcy,
popartej mocną podbudową kwalifikowanych pracowników zarówno
produkcyjnych jak i pozaprodukcyjnych.
2. Cel pracy
Celem pracy jest porównanie norm dotyczących sposobu oceny
niezgodności spawalniczych, stosowanych do oceny połączeń spawanych
w fazie wykonywania nowych urządzeń oraz w trakcie przeprowadzania
modernizacji lub napraw urządzeń już eksploatowanych. Ze
względu na mnogość niezgodności spawalniczych praca ogranicza się
...
więcej»
Eksplozje kotłów parowych
(Ryszard Wikira)
W artykule opisano pokrótce historyczne już problemy, które wiązały
się z wynalazkiem maszyny parowej - eksplozje kotłów parowych. Dane
zaczerpnięto m.in. ze strony http://ebooks.library.cornell.edu/m/moa,
Cornell University, który w ramach projektu "Making of America" udostępnił
archiwalne numery niektórych czasopism, m.in. "Manufacturer
& Builder".
1. Statystyka
(...) "Jeśli człowiek żyje dość długo, na pewno umrze". Tak samo,
jeśli kocioł pracuje wystarczająco długo, wybuchnie.
Większość eksplozji miała miejsce w Stanach Zjednoczonych. We
Francji, Wielkiej Brytanii i Niemczech łącznie zdarzało się rocznie
o połowę mniej wypadków, niż w Stanach. Liczbę kotłów parowych
w Stanach szacowano na 150 000, podczas, gdy w trzech wymienionych
krajach było ich 400 000.
Przyczyny tej dysproporcji doszukiwano się w bardziej rygorystycznych
inspekcjach w Europie; lepiej wykształconych i świadomych
inspektorach; a nawet, nierzetelności inspektorów amerykańskich. Oto
garść danych o eksplozjach kotłów parowych1).
1.1. Stany Zjednoczone
W dniu 27 kwietnia 1865 roku miała miejsce największa katastrofa
"kotłowa" w historii Stanów Zjednoczonych: wybuch kotłów na pa-
) Statystyka z pewnością dalece niekompletna, zwłaszcza co do Europy,
gdyż pochodzi głównie z periodyków amerykańskich
Tablica 1. Zestawienie liczby eksplozji i ofiar w Wielkiej Brytanii
w 1868 r.
Rodzaj kotła Liczba eksplozji zabici ranni
Cornish, z jedną lub dwoma
płomienicami, opalany wewnętrznie 15 11 26
Prosty walczak, opalany zewnętrznie 12 10 9
Statkowy 5 8 5
Lokomotywy 3 2 5
Paleniska pionowe 4 22 9
Przewoźny 2 2 4
Różne 4 2 13
Razem 45 57 71
rowcu "Sultana". Liczbę ofiar śmiertelnych szacowano na 1500-1700
osób. W roku 1881 nastąpiło 160 eksplozji, na tyle "ważnych", by znaleźć
się na łamach prasy; 250 osób zabitych, 300 rannych. Najwięcej
- 30% - w tartakach, 11% w zakładach metalowych, na kolejach, tym
razem wyjątkowo, tylko 7%, podobnie, jak na statkach.
W roku...
więcej»
Zobacz wszystkie publikacje » |
|
2011-4
|
![]() DOSTĘP CZASOWY do archiwalnych (lata 2004-2011) e-zeszytów czasopisma W numerze m.in.: |
Ochrona odgromowa żurawi wieżowych - wykonywanie pomiarów elektrycznych
(Wojciech Relidzyński)
Wyładowania elektryczne następują w momencie pojawienia się
na tyle dużego natężenia pól elektrycznych, że dochodzi do przebicia
oporu powietrza. Wyładowania występują wewnątrz chmury, między
chmurami, lub między chmurą a powierzchnią ziemi. Przy osiągnięciu
odpowiednio dużego natężenia pola elektrycznego następuje ruch
strumienia elektronów w kierunku ziemi, jonizujący wąski kanał powietrza
o szerokości kilku cm i tworzący w nim w sposób lawinowy
ładunki dodatnie i ujemne. W efekcie tego kanał taki jest przewodnikiem
elektrycznym, przez który następuje przepływ ładunków ku dołowi
z prędkością 100 km/s, jednak nie osiąga poziomu ziemi, następnie
z powierzchni ziemi przez ten sam kanał przebiegają ku górze dodatnie
ładunki powrotne. Pojawia się wyładowanie główne, przy którym
następuje przepływ prądu elektrycznego o wartości kilkudziesięciu tysięcy
amperów. Piorunowi często towarzyszy grom dźwiękowy oraz
zjawisko świetlne zwane błyskawicą. Może ono przybierać rozmaite
kształty i rozciągłości, tworzyć linie proste lub rozgałęziać się do góry
lub w dół. Wewnątrz chmury burzowej wieją silne wiatry mieszające
krople wody i drobiny lodu, które trą mocno o siebie. Lód przemieszcza
się ku górze chmury, po drodze oddając elektrony wodzie, więc szczyt
chmury staje się elektrododatni. Wyładowania elektryczne pomiędzy
chmurą a powierzchnią ziemi stanowią realne zagrożenie dla zdrowia
oraz mienia i środowiska. Wartości szczytowe prądu wyładowań atmosferycznych
osiągają wartości ok. 30 kA, a największe - ponad 100
kA. Napięcia dotykowe i krokowe o wartościach zagrażających bezpieczeństwu
ludzi i zwierząt mogą pojawiać się nawet w odległościach
kilkudziesięciu metrów od miejsca wyładowania.
Ochrona odgromowa polega na wykonaniu urządzenia piorunochronnego,
którego zadaniem jest:
◄ przejęcie uderzenia pioruna, a więc niedopuszczenie do wyładowania
w sam obiekt,
◄ bezpieczne odprowadzenie prądu pioruna do ziemi,
◄ niedopuszc...
więcej»
System diagnozowania elementów ciśnieniowych kotła energetycznego
(Marcin Brodawka)
Kotły energetyczne muszą pracować z dużą niezawodnością przez
długi okres. Wiedza dotycząca stanu technicznego elementów ciśnieniowych
kotła jest konieczna dla prawidłowego prognozowania czasu
eksploatacji i remontów. Działania służb technicznych odpowiedzialnych
za eksploatację powinny być wspomagane przez odpowiednio
opracowany system diagnozowania stanu technicznego elementów ciśnieniowych
kotła energetycznego. System diagnozowania elementów
ciśnieniowych kotła ma służyć jako narzędzie wspomagające użytkownika
urządzenia w podejmowaniu decyzji dotyczących wyznaczania
okresu trwałości. Zadaniem systemu jest pomoc w określeniu prognozy
dotyczącej dalszej eksploatacji urządzenia. Sama decyzja należy do
użytkownika, natomiast system jest narzędziem wspomagającym.
Cechy systemu diagnozowania
System diagnozowania elementów ciśnieniowych powinien charakteryzować
się następującymi cechami [1,2]:
 śledzić warunki eksploatacji elementów, rejestrować w sposób ciągły
parametry istotne dla wystąpienia uszkodzeń,
 stwarzać możliwość opisu i modeli obiektu, który będzie diagnozowany,
 stanowić swego rodzaju bazę danych na temat urządzenia, jego eksploatacji,
prowadzonych badań, remontów czy modernizacji,
 umożliwiać analizę i formułowanie wniosków przydatnych dla
użytkownika,
 wspomagać tworzenie procedur i wytycznych dotyczących eksploatacji
urządzenia.
Koncepcja systemu diagnozowania elementów ciśnieniowych
Na rysunku przedstawiono koncepcję systemu diagnozowania elementów
ciśnieniowych kotła w postaci blokowej. Stworzony system
składa się z następujących modułów:
 da...
więcej»
Problemy oceny jakości złączy spawanych różnymi metodami oraz wykonanych z różnych materiałów konstrukcyjnych (dokończenie)
(Janusz Czuchryj, Sławomir Sikora, Krzysztof Staniszewski)
Porównanie wymagań obu norm prowadzi do wniosku, że wg normy
PN-EN ISO 13919-2 wyciek jest o wiele łagodniej traktowany niż
wg normy PN-EN ISO 13919-2. W normie PN-EN ISO 13919-2 nie
uwzględniono niezgodności w postaci nawisu (506). Stąd też trudno
o analizę porównawczą. Niemniej jednak określenie wymagań dla nawisu
w normie PN-EN ISO 10042 wykazuje, iż norma dla złączy spawanych
łukowo jest bardziej restrykcyjna.
Mgr inż. Janusz Czuchryj
Mgr inż. Sławomir Sikora
Mgr inż. Krzyszto f Staniszewski
Instytut Spawalnictwa
Problemy oceny jakości złączy spawanych różnymi metodami
oraz wykonanych z różnych materiałów konstrukcyjnych
(dokończenie)
Przesunięcia liniowe w normie PN-EN ISO 10042 są rozpatrywane
dla dwóch typów połączeń, a mianowicie: połączeń doczołowych blach
oraz połączeń doczołowych rur. Norma wyraźnie mniej restrykcyjnie
podchodzi do spoin obwodowych, ponieważ na każdym z poziomów
jakości maksymalna wartość tej niezgodności jest większa w porównaniu
do spoin wzdłużnych o około 2 mm.
Pod względem obecności przesunięć liniowych wymagania normy
PN-EN ISO 13919-2 są bardziej restrykcyjne niż normy PN-EN ISO
90 _________________________________________________________________________________ DOZÓR TECHNICZNY 4/2011
Rys. 25. Wartości graniczne wycieku (504) dla poziomów jakości B,
C i...
więcej»
Spawanie zbiorników ciśnieniowych - zapewnienie jakości produkcji
(Jacek Słania, Tadeusz Kaczor)
Przedstawiono przykładowy plan spawania zbiornika ciśnieniowego.
W planie odniesiono się do wymagań przepisów Urzędu Dozoru
Technicznego w zakresie materiałów podstawowych i dodatkowych
do spawania, uprawnień personelu nadzoru spawalniczego, spawaczy
oraz personelu kontroli i badań. Przedstawiono sposób postępowania
na wszystkich etapach spawania zbiornika ciśnieniowego. Omówiono
zakres kontroli przed, w trakcie i po spawaniu.
Wstęp
Zapewnienie wymaganej jakości oraz powtarzalności wykonania
wyrobów spawanych, a zwłaszcza tak odpowiedzialnych jak zbiorniki
ciśnieniowe wymaga między innymi opracowania planów spawania.
Plany spawania wymagane są przez normę PN-EN ISO 3834-2 [1].
Celem tej publikacji jest przedstawienie przykładowego planu spawania
zbiornika ciśnieniowego podlegającemu odbiorowi Urzędu Dozoru
Technicznego.
Wymagania projektowe dla zbiorników ciśnieniowych
Producent, projektując proste zbiorniki ciśnieniowe, określa ich zastosowanie,
przyjmując:
a) najniższą temperaturę roboczą, Tmin;
b) najwyższą temperaturę roboczą, Tmax;
c) najwyższe ciśnienie robocze, PS.
W przypadku przyjęcia najniższej temperatury roboczej wyższej niż
-10°C, wymagania jakościowe w stosunku do materiałów powinny być
spełnione w temperaturze -10°C.
Producent, projektując proste zbiorniki ciśnieniowe, powinien zapewnić:
a) możliwość oględzin ich wnętrza oraz odwadniania,
b) zachowanie właściwości wytrzymałościowych przez okres ich
użytkowania, zgodnie z zamierzonym przeznaczeniem,
c) odpowiednie zabezpieczenie przed korozją, z uwzględnieniem
przewidywanego zastosowania tych zbiorników.
Producent powinien zapewnić także, aby w przewidywanych warunkach
użytkowania:
a) proste zbiorniki ciśnieniowe nie były poddawane naprężeniom
wpływającym niekorzystnie na ich bezpieczną pracę;
b) ciśnienie wewnątrz prostych zbiorników ciśnieniowych nie może
przekraczać trwale najwyższego ciśnienia roboczego; dopuszcza
się chwilowe przekroczenie najwyższego ...
więcej»
XXIV Kongres Techników Polskich
Kongres pod hasłem "Technika - Społeczeństwu Wiedzy" odbywał
się pod patronatem honorowym Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej
Bronisława Komorowskiego. Organizatorami Kongresu były: Federacja
Stowarzyszeń Naukowo-Technicznych NOT, Akademia Inżynierska
w Polsce, Rada Główna Instytutów Badawczych, przy udziale uczelni
technicznych, Polskiej Izby Gospodarczej Zaawansowanych Technologii
i Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości. Kongres rozpoczął
się w czerwcu 2010 r. podczas VIII Forum Inżynierskiego w Poznaniu
a zakończył się na Sesji Finalnej w Łodzi w dniach 24-25 maja
2011 r.
Uchwała XXIV Kongresu Techników Polskich
Uczestnicy XXIV Kongresu Techników Polskich wyrażają zadowolenie
z faktu, że to bardzo ważne dla całej polskiej społeczności
inżynierskiej wydarzenie, obejmujące swoim zakresem prawie roczny
okres debat, dyskusji i działań, zmierzających do konsolidacji polskiej
społeczności technicznej środowisk naukowych z wyższych uczelni
i instytutów badawczych oraz gospodarczych odbywa się w czasie poprzedzającym
rozpoczęcie prezydencji Polski w Unii Europejskiej.
XXIV KTP kontynuował idee poprzednich Kongresów Techników
Polskich, a w szczególności XXIII KTP zorganizowanego pod hasłem
"Technicy Bliżej Rynku" 2001/2002 w Warszawie i Poznaniu.
Uczestnicy XXIV Kongresu Techników Polskich uznali za pilną
potrzebę włączenie się środowiska technicznego, sku...
więcej»
Zobacz wszystkie publikacje » |
|
2011-3
|
![]() DOSTĘP CZASOWY do archiwalnych (lata 2004-2011) e-zeszytów czasopisma W numerze m.in.: |
Złote Radiogramy Krajowych Konferencji Badań Radiograficznych
(Tadeusz Morawski)
Jakość wyrobów oraz stopnień ich zużycia oceniane są od dawna
na podstawie oględzin, które stanowią część zakresu badań wizualnych
(VT). Pełny zakres badań VT obejmuje oględziny i pomiar cech jakości
wyrobu (wad, niezgodności, odchylenia kształtu, zmiany barwy, itp.).
Pewną odmianę badań wizualnych stanowią metody PT i MT, którymi
oceniane są wskazania od wad powierzchniowych, uwidocznione dzięki
wspomaganiu penetrantów i zawiesin ferromagnetycznych. Tylko
metoda wizualna zapewnia uzyskanie informacji o rzeczywistych wymiarach
powierzchniowych cech jakości wyrobu. Pierwszą uniwersalną
i skuteczną metodą kontroli jakości wyrobów metalowych była metoda
radiograficzna (RT). Początki przemysłowego stosowania radiografii
przypadają na przełom lat trzydziestych i czterdziestych XX wieku.
Rozwój przemysłu ciężkiego, a zwłaszcza produkcja uzbrojenia oraz
budowa licznych konstrukcji spawanych, spowodował uznanie metody
radiograficznej jako podstawowej nieniszczącej kontroli spoin, odlewów
i innych wyrobów. Prestiż radiografii kształtował się głównie
dzięki rejestracji obrazu wady (wskazania) na radiogramie, co do dziś
jest jedną z zalet metody RT. Warto również wspomnieć, że przez wiele
lat radiogramy oceniali przeważnie spawalnicy, absolwenci licznych
wydziałów technologicznych na krajowych Politechnikach, uznawani
za gwaranta profesjonalności. W ten sposób tworzyła się coraz liczniejsza
grupa personelu badań nieniszczących (NDT). W latach pięćdziesiątych
następuje gwałtowny rozwój naukowy i technologiczny (aparatura)
w radiografii przemysłowej oraz pierwsze próby laboratoryjne
stosowania metody ultradźwiękowej (UT).
Za przełomowe wydarzenie w rozwoju badań nieniszczących w Polsce
należy uznać zorganizowanie w Warszawie przez SIMP i PAN,
w dniach 5-6.X.1956 r., 1. Krajowej Konferencji na temat: "Rentgenowskie
i izotopowe metody kontroli w technice". Wszystkie referaty
zostały opublikowane w czasopiśmie "Pomiary Automatyka Kontrola"
nr...
więcej»
Problemy oceny jakości złączy spawanych różnymi metodami oraz wykonanych z różnych materiałów konstrukcyjnych (dokończenie)
(Janusz Czuchryj, Sławomir Sikora, Krzysztof Staniszewski)
Przesunięcia dopuszczalne są na każdym poziomie jakości. Z wyrażeń
algebraicznych, z których wylicza się wartości przesunięcia liniowego,
wynika, że największe, akceptowalne przesunięcia możliwe
są dla spoin obwodowych. Ich wartości maksymalne są mniejsze niż
w przypadku blach i spoin wzdłużnych. Według wymagań PN-EN ISO
13919-1 dopuszczalne przesunięcia liniowe (wyliczane z wyrażeń algebraicznych)
są takie same jak dla blach i spoin wzdłużnych wg PN-EN
ISO 5817. Wartości maksymalne tych przesunięć są jednak mniejsze.
Z analizy rys. 13 i 14 wynika, że wymagania normy PN-EN ISO 5817
są w każdym przypadku łagodniejsze niż normy PN-EN ISO 13919-1.
Analizując obecność zwisu w złączach (509; lp.14) dochodzi się
do wniosku przeciwnego. Wymagania normy PN-EN ISO 13919-1 dotyczące
tego przypadku są łagodniejsze w porównaniu do wymagań
normy PN-EN ISO 5817 (rys. 15).
Przykładowo, wg PN-EN ISO 5817, dla materiałów o grubości t = 0,5
- 3 mm, obecność zwisu w złączach jest niedopuszczalna na poziomie jakości
B. Dla większych grubości materiału spawanego, wartości dopuszczalne
niezgodności są znacznie niższe niż wg PN-EN ISO 13919-1.
Według normy PN-EN ISO 13919-1 wymagania dotyczące wklęśnięć
lica (511; lp.15) są takie same jak wymagania dotyczące wklęśnięć
grani (515; lp.16). Wymagania normy PN-EN ISO 5817 w tym
zakresie również są bardzo zbliżone (rys. 16 i 17).
Natomiast porównanie obu norm wykazuje większą restrykcyjność
normy PN-EN ISO 5817 na poziomach jakości B. Na poziomach C i D
Rys. 14. Wartości graniczne przesunięcia liniowego (507; spoiny
obwodowe) dla poziomów jakości B, C i D
Rys. 15. Wartości graniczne zwisu (509) dla poziomów jakości B,
C i D
Rys. 16. Wartości graniczne wklęśnięć lica (511) dla poziomów jakości
B, C i D
68 _________________________________________________________________________________ DOZÓR TECHNICZNY 3/2011
Tablica 2. Porównanie wymagań obowiązujących dla zewnętrznych niezgodności spawalniczych oraz po...
więcej»
Zapewnienia jakości produkcji oraz technologia spawania gazoszczelnych ścian rurowych
(Jacek Słania, Paweł Urbańczyk)
Gazoszczelne ściany rurowe są obecnie powszechnie stosowanymi
rozwiązaniami kotłów eksploatowanych w przemyśle energetycznym.
Początki zastosowania gazoszczelnych ścian rurowych, zwanych również
ścianami membranowymi w budowie powierzchni ogrzewalnych
kotłów datuje się na koniec lat sześćdziesiątych ubiegłego wieku.
Pierwsze gazoszczelne ściany rurowe miały za zadanie ochronę obmurza
komory paleniskowej kotła przed wysoką temperaturą płomienia
w szczególności przenoszoną przez promieniowanie. Wykonanie
komory paleniskowej ze ścian membranowych miało na celu uzyskanie
gazoszczelności oraz zmniejszenie grubości powłok izolujących
komorę paleniskową. W szczególności zastąpienie ciężkiego obmurza
lekkimi materiałami izolującymi i pancerzem. Ściany membranowe,
projektowo zagwarantowały szczelność kotła po stronie spalin. O ile
w kotłach z obmurzem ciężkim szczelność kotła zależała od jakości
obmurza i warunków eksploatacji, o tyle w kotłach ze ścianami membranowymi
szczelność jest zagwarantowana przez zastosowaną technologię
wytwarzania. Podstawowe znaczenie ma również zwiększenie
powierzchni ogrzewalnej kotła (płetwa ściany szczelnej przenosząc
ciepło traktowana jest jako żebro). Początkowo podczas produkcji
gazoszczelnych ścian rurowych stosowano różne metody łączenia rur
w celu uzyskania szczelnego połączenia rur między innymi metodą
nadtapiania.
Obecnie najczęściej spotykaną technologią wytwarzania gazoszczelnych
ścian rurowych jest tworzenie połączeń spawanych pomiędzy
rurami i płaskownikiem tworzącym tzw. płetwę. W procesie wytwarzania
gazoszczelnych ścian rurowych powszechnie stosowaną metodą
spawania jest metoda 12 (spawanie łukiem krytym) ze względu na duże
wydajności oraz szybkość spawania.
Tematem publikacji jest technologia wytwarzania oraz zapewnienie
jakości przy wykonaniu i montażu ścian szczelnych kotła pyłowego.
Ściany szczelne wykonywane są jako rury połączone płaskownikiem
za pomocą spawania. Połączenia spawane ...
więcej»
Zobacz wszystkie publikacje » |
|
2011-2
|
![]() DOSTĘP CZASOWY do archiwalnych (lata 2004-2011) e-zeszytów czasopisma W numerze m.in.: |
Jubileusz 100-lecia polskiego dozoru technicznego
W dniu 17 stycznia 2011 r., w gmachu Filharmonii Narodowej
w Warszawie, odbyła się uroczysta gala w stulecie polskiego dozoru
technicznego, które to obchody odbywają się pod zaszczytnym, Honorowym
Patronatem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, Bronisława
Komorowskiego. Podczas gali odbył się koncert Orkiestry Kameralnej
Filharmonii Narodowej pod dyrekcją Zbigniewa Gracy. Gospodarzami
gali byli: Prezes Urzędu Dozoru Technicznego - Marek Walczak,
zastępca Dyrektora T...
więcej»
Działalność laboratoryjna związana z dozorem technicznym, wczoraj i dziś
Obchodzona w tym roku rocznica 100-lecia dozoru technicznego
na ziemiach polskich jest okazją do przypomnienia działalności ekspertyzowo-
badawczej, związanej z pracami polskich organizacji dozorowych,
na przestrzeni minionych lat, oraz zaprezentowania zaplecza laboratoryjnego
Urzędu Dozoru Technicznego, w dzisiejszym kształcie.
Początki działalności badawczej
Wraz z budową pierwszych kotłów parowych a później zbiorników
ciśnieniowych, co miało miejsce jeszcze przez 1900 rokiem, konstruowanych
w sposób "rzemieślniczy", zaistniała potrzeba badania ich
stanu technicznego, aby zminimalizować ryzyko awarii. Rolę badań
i ekspertyz, w dzisiejszym rozumieniu, pełniła wówczas ocena stanu
technicznego za pomocą oględzin zewnętrznych i wewnętrznych.
Sprawdzeniu podlegała ocena stanu konstrukcji, usztywnienia, paleniska
i obmurza oraz znajomość zasad obsługi przez personel.
Na początku XX wieku stowarzyszenia dozorowe rozszerzyły zakres
czynności mających zapewnić bezpieczeństwo kotłów, wprowadzając
próbę wodną, rewizję kotła w ruchu oraz ustaliły terminy prowadzonych
działań. Działania te przynosiły co prawda doraźne efekty,
jednak same oględziny to wciąż było za mało, aby mówić o realnej
diagnostyce i nazywać ją "badaniem" lub "ekspertyzą".
Ilość instalowanych urządzeń gwałtownie rosła a wraz z nią ilość
wypadków i uszkodzeń. Zaczęto odczuwać potrzebę prowadzenia
diagnostyki, wnikania w podstawy konstrukcji, sprawdzania własności
zastosowanych materiałów. W tym celu powstały m.in. w Berlinie
i Wiedniu pierwsze ośrodki doświadczalne.
W Warszawskim Stowarzyszeniu dla Dozoru nad Kotłami Parowymi
utworzono w 1912 r. Biuro Porad Technicznych i Ekspertyz. Czynności
prowadzone przez biuro z całą pewnością można zakwalifikować jako
działania badawczo-ekspertyzowe. Biuro wyposażone było w komplet
odpowiednich przyrządów pomiarowych, prowadziło badania kotłów
parowych, silników parowych i spalinowych oraz instalacji parowych,
wydawało ekspertyz...
więcej»
Kotły płomienicowo-płomieniówkowe - plan spawania oraz kontroli i badań
(Jacek Słania, Ludwik Kwiecień, Jacek Jarosiński)
W artykule przedstawiono przykładowy plan spawania kotła płomienicowo-
płomieniówkowego. Omówiono wymagania projektowe.
Szczegółowo przedstawiono instrukcję dotyczącą technologii wykonania
kotła. Przedstawiono sposób postępowania na wszystkich etapach
spawania kotła płomienicowo-płomieniówkowego. Omówiono zakres
kontroli przed, w trakcie i po spawaniu. Zaprezentowano przykłady
książki spawania.
Wstęp
W ostatnich latach XX wieku w ciepłownictwie lokalnym i przemysłowym
zaczęto wprowadzać na szeroką skalę kotły płomienicowo-płomieniówkowe
opalane gazem ziemnym (GZ 35, GZ 50), olejem opałowym
oraz ciekłym gazem propan-butan. Kotły o mocy od kilkudziesięciu
kilowatów do kilkudziesięciu megawatów charakteryzują się dużą
sprawnością i niezawodnością. Najczęściej konstruowane są jako kotły
trójciągowe zarówno wodne, jak i parowe na parę nasyconą i przegrzaną.
Komora spalania jako płomienica ma krawędzie zawijane na gorąco
i wyżarzane. Jest ona wyposażona w połączenia omega kompensujące
wydłużenia i skurcze temperaturowe. Komora zwrotna oraz wszystkie
powierzchnie stykające się ze spalinami są całkowicie chłodzone wodą.
Płomieniówki, które tworzą drugi i trzeci ciąg kotła są przyspawane do
den sitowych. Zastosowanie zawirowywaczy w płomieniówkach intensyfikuje
wymianę ciepła (większy współczynnik przekazywania ciepła
od spalin do ścianki płomieniówki).
Spaliny wypływające z płomienicy w tylnej komorze nawrotnej
skierowane do drugiego ciągu utworzonego z płomieniówek, następnie
przez przednią komorę nawrotną do trzeciego ciągu, kanału spalinowego
i komina. Zarówno w przedniej, jak i w tylnej komorze zwrotnej istnieje
dostęp do ścian sitowych w celu czyszczenia i konserwacji. Płyta
mocowania palnika, wyłożona ceramiką, jest jedyną częścią kotła, która
zużywa się szybciej niż pozostałe jego elementy. Kotły typu E opalane
są węglem kamiennym za pomocą rusztu bądź olejem opałowym,
gazem bądź obydwoma paliwami jednocześnie. Są kotłami paro...
więcej»
Problemy oceny jakości złączy spawanych różnymi metodami oraz wykonanych z różnych materiałów konstrukcyjnych
(Janusz Czuchryj, Sławomir Sikora, Krzysztof Staniszewski)
Stosowane w praktyce przemysłowej badania nieniszczące należą
do metod badawczych, za pomocą których możliwe jest określenie
zarówno stanu zewnętrznego, jak i wewnętrznego wykonanych złączy
spawanych. Metody umożliwiające ocenę połączeń od strony lica lub
grani (jeżeli istnieje do niej dostęp) nazywa się metodami powierzchniowymi
- zwykle obejmują one badania wizualne, penetracyjne, magnetyczno-
proszkowe. Natomiast metody umożliwiające ocenę wewnętrzną
złączy nazywa się metodami objętościowymi, obejmującymi
głównie badania radiograficzne i ultradźwiękowe lub wizualne w zakresie
oceny zgładów metalograficznych. W odniesieniu do wszystkich
wykonywanych połączeń spawanych metodą obowiązkowo stosowaną
są powierzchniowe badania wizualne.
Zgodnie z normą PN-EN ISO 13018 badania wizualne można podzielić
na bezpośrednie i zdalne.
Badanie bezpośrednie to takie badanie, podczas którego ścieżka
optyczna między okiem obserwatora a powierzchnią badaną nie jest
przerwana. Polega zwykle na przeprowadzeniu prostych czynności
pomiarowych okiem nie uzbrojonym (rys. 1a, 1b) lub wspomaganym
dodatkowymi przyrządami np. lupą (rys. 1c).
W przypadku badania zdalnego ścieżka optyczna między okiem
operatora a powierzchnią obserwowaną jest przerwana. Badania zdalne,
z reguły, obejmują wykorzystanie urządzeń o znacznym zaawansowaniu
technologicznym, np. w postaci endoskopów (rys. 2) lub wideoskopów
(rys. 3). W niektórych przypadkach występują również w postaci
stanowisk zrobotyzowanych.
Bez względu na rodzaj zastosowanej techniki badawczej, ocena
jakości badanych połączeń spawanych powinna charakteryzować się
jednoznacznością i powtarzalnością. Osiągnięcie tego celu umożliwiają,
między innymi, przepisy odbiorowe w postaci norm. Powinny być
one poprawnie opracowane, łatwe do interpretacji oraz wewnętrznie
spójne.
Badania wizualne złączy spawanych różnymi metodami wykonuje
się zgodnie z wymaganiami podanymi w normach:
 w przypadku złączy ze sta...
więcej»
Wybrane projekty próbek stosowanych w badaniach właściwości mechanicznych materiałów
(Tadeusz Szymczak, Zbigniew L. Kowalewski)
Postęp w wielu gałęziach przemysłu determinuje konieczność wykonywania
zaawansowanych badań, które powinny być zaprojektowane
w taki sposób, aby precyzyjnie określać właściwości mechaniczne
materiałów, a w szczególności nowo wytworzonych i przyczyniać się
w ten sposób do właściwego prognozowania bezpiecznej eksploatacji
elementu, na który zostały wykorzystane. Przykładem gałęzi przemysłu,
w której obserwuje się obecnie znaczny rozwój jest na przykład
lotnictwo.
W przemyśle tym wyróżnia się konstrukcje samolotów pasażerskich:
Boeing 787 (Dreamliner) oraz Airbus A350 XWD charakteryzujące
się użyciem nowoczesnych materiałów kompozytowych w ilości
50% [23],[24]. Również w przemyśle samochodowym stosuje się nowe
materiały, jak na przykład kompozyty AlSi8Cu3 [25] - stosowane na
koła zębate skrzyń biegów bądź AlSi7 MgCu0.5 [22] - przeznaczony
na karoserie samochodowe. Podobnie jak dla materiałów już używanych,
tak i w przypadku nowo wytworzonych wymagane jest w szczególności
prowadzenie badań w złożonym stanie naprężenia, które wykonuje
się na próbkach rurkowych bądź krzyżowych.
W przypadku gdy objętość reprezentatywnego materiału jest niewystarczająca
wskazane jest stosowanie techniki z wykorzystaniem
minipróbek, które są kilkakrotnie mniejsze od próbek o wymiarach
standardowych. W pracy zaprezentowano wybrane problemy techniki
badawczej w złożonym stanie naprężenia realizowanego na próbkach
rurkowych bądź krzyżowych oraz omówiono szczegóły dotyczące próbek
w klasie mini.
2. Cienkościenne próbki rurkowe stosowane w badaniach
w złożonym stanie naprężenia
Prowadzenie badań w złożonym stanie naprężenia przez obciążanie
próbki kombinacją siły rozciągającej (ściskającej) i momentem skręcającym
lub siłą rozciągającą (ściskającą) i ciśnieniem wewnętrznym
wymaga wykorzystywania na przykład cienkościennych próbek rurkowych.
Przed przystąpieniem do eksperymentu istotnym zagadnieniem
jest dobór odpowiednich wymiarów poprzecznych bazy pomiaro...
więcej»
Zobacz wszystkie publikacje » |
|
2011-1
|
![]() DOSTĘP CZASOWY do archiwalnych (lata 2004-2011) e-zeszytów czasopisma W numerze m.in.: |
Wykaz polskich norm wprowadzających europejskie normy zharmonizowane z dyrektywą 97/23/WE dotyczącą urządzeń ciśnieniowych (PED)
PN-EN 10253-2:2008 Kszta.tki rurowe do przyspawania doczo.owego . Czesc 2:
Stale niestopowe i stopowe ferrytyczne ze specjalnymi
wymaganiami dotyczacymi kontroli
PN-EN 10253-4:2008 Kszta.tki rurowe do przyspawania doczo.owego . Czesc 4:
Stale odporne na korozje austenityczne i austenitycznoferrytyczne
(duplex) do przerobki plastycznej, ze
specjalnymi wymaganiami dotyczacymi kontroli
PN-EN 10269:2004 Stale i stopy niklu na elementy z.aczne o okreslonych
w.asnosciach w podwyzszonych i/lub niskich
temperaturach
PN-EN 10269:2004/
A1:2007
Stale i stopy niklu na elementy z.aczne o okreslonych
w.asnosciach w podwyzszonych i/lub niskich
temperaturach
PN-EN 10272:2009 Prety ze stali odpornych na korozje, na urzadzenia
cisnieniowe
PN-EN 10273:2008 Prety walcowane na goraco ze stali spawalnych o
okreslonych w.asnosciach w podwyzszonych
temperaturach na urzadzenia cisnieniowe
PN-EN 10305-4:2005 Rury stalowe precyzyjne . Warunki techniczne dostawy .
Czesc 4: Rury bez szwu ciagnione na zimno przeznaczone
na si.owniki hydrauliczne i pneumatyczne
PN-EN 10305-6:2007 Rury stalowe precyzyjne . Warunki techniczne dostawy .
Czesc 6: Rury ze szwem ciagnione na zimno przeznaczone
na si.owniki hydrauliczne i pneumatyczne
PN-EN 12178:2006 Instalacje ziebnicze i pompy ciep.a . Przyrzady
wskazujace poziom cieczy . Wymagania, badanie i
znakowanie
PN-EN 12263:2003 Instalacje ziebnicze i pompy ciep.a . Przekazniki
zabezpieczajace przed nadmiernym cisnieniem .
Wymagania i badania
PN-EN 12266-1:2007 Armatura przemys.owa . Badanie armatury . Czesc 1:
Badania cisnieniowe, procedury badawcze i kryteria
odbioru . Wymagania obowiazkowe
PN-EN 12284:2005 Instalacje ziebnicze i pompy ciep.a . Zawory .
Wymagania, badanie i znakowanie
PN-EN 12288:2007 Armatura przemys.owa - Zasuwy ze stopow miedzi
PN-EN 12334:2005 Armatura przemys.owa . Armatura zwrotna zeliwna
PN-EN 12392:2004 Aluminium i stopy aluminium . Wyroby przerobione
plastycznie . Specjalne wymagani...
więcej»
Wojskowy Dozór Techniczny. Historia i dzień dzisiejszy
W 2011 roku mija 48 lat od czasu powołania Wojskowego Dozoru
Technicznego - samodzielnej instytucji zajmującej się w Wojsku Polskim
dozorem urządzeń technicznych.
Począwszy od roku 1921, w którym uchwalono ustawę o nadzorze
nad kotłami parowymi, wyodrębniano dozór techniczny nad urządzeniami
ciśnieniowymi eksploatowanymi w Wojsku Polskim. Początkowo,
jedynie kotły zainstalowane na okrętach Marynarki Wojennej,
a następnie wszystkie urządzenia znajdujące się na gruntach, w budowlach
i przedsiębiorstwach będących pod stałym i bezpośrednim zarządem
władz wojskowych podlegały odrębnym przepisom. Dla urządzeń
tych, przepisy dotyczące eksploatacji ustanawiał Minister Spraw Wojskowych.
Bezpośredni dozór nad urządzeniami użytkowanymi przez
Marynarkę Wojenną sprawował Szef Służb Technicznych Kierownictwa
MW, przez podległe mu organa. Nad urządzeniami należącymi
do taboru wojennego i znajdującymi się w taborze kolejowym nadzór
sprawował Szef Wydziału Wojsk Kolejowych Departamentu VI Ministerstwa
Spraw Wojskowych. Nad pozostałymi urządzeniami, bezpoinspekcyjnej średni dozór sprawowały właściwe terenowe stowarzyszenia dozoru
kotłów na zlecenia Ministerstwa Spraw Wojskowych lub Dowódców
Okręgów Korpusów.
Po II wojnie światowej, odrębność dozoru w Wojsku Polskim potwierdzono
w Dekrecie z dnia 26 października 1950 r. o Urzędzie Dozoru
Technicznego, wyłączając spod dozoru Urzędu Dozoru Technicznego
urządzenia podległe Ministrowi Obrony Narodowej. Do 1960 roku
nie wydano jednak aktów wykonawczych, do obowiązującej nadal
ustawy z 1921 roku, dotyczących dozoru technicznego w wojsku.
W Marynarce Wojennej czynności dozorowe nadal wykonywały służby
techniczne, a w innych rodzajach wojsk stowarzyszenia cywilne.
W roku 1960 Minister Obrony Narodowej wydał rozkaz nr 01 O/MON
z dnia 8 marca 1960 r. w sprawie dozoru technicznego nad kotłami
parowymi, zbiornikami pod ciśnieniem, dźwigami i innymi urządzeniami
dźwignicowymi, użytkowanymi w wojsku (Dz. Rozk...
więcej»
Jubileusz 100-lecia polskiego dozoru technicznego
(Marek Walczak)
Urząd Dozoru Technicznego jest kontynuatorem działań rozpoczętych
7 stycznia 1911 r. przez Warszawskie Stowarzyszenie dla Nadzoru
nad Kotłami Parowymi, które polscy przemysłowcy założyli w celu
uzyskania wsparcia przy zapewnianiu bezpieczeństwa eksploatacji
urządzeń wytwarzających i wykorzystujących energię pary wodnej.
W 2011 roku obchodzimy stulecie działalności polskiego dozoru technicznego.
Od czasu powstania Warszawskiego Stowarzyszenia polski
dozór techniczny wspiera przemysł i polską gospodarkę w przeciwdziałaniu
zagrożeniom w eksploatacji urządzeń technicznych oraz
w ograniczaniu ryzyka do poziomu sp...
więcej»
Historia Transportowego Dozoru Technicznego
Transportowy Dozór Techniczny (TDT) jest jednostką dozoru
technicznego, powołaną w drodze ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r.
o dozorze technicznym. Akt ten nałożył na Transportowy Dozór Techniczny
szereg zadań, których realizacja ma na celu zapewnienie bezpiecznego
funkcjonowania urządzeń: zainstalowanych na obszarze
kolejowym, w kolejowych pojazdach szynowych, na bocznicach
kolejowych, osobowych i towarowych kolei linowych, wyciągów
narciarskich, zbiorników - w tym cystern wykorzystywanych w ruchu
kolejowym, drogowym i żegludze śródlądowej. Transportowy
Dozór Techniczny wykonuje również dozór techniczny nad urządzeniami
technicznymi znajdującymi się na statkach morskich i żeglugi
śródlądowej, znajdującymi się na pontonach, w dokach, na terenie
portów i przystani morskich oraz żeglugi śródlądowej, urządzeniami
technicznymi w ciągach technologicznych portowych baz przeładunkowych
oraz urządzeniami technicznymi stanowiącymi wyposażenie
innych stanowisk usytuowanych na terenie przeznaczonym do prac
przeładunkowych i innych czynności wchodzących w zakres obsługi
żeglugi morskiej.
Tak wyspecjalizowana, odpowiedzialna działalność jest możliwa
do prowadzenia dzięki długiej historii polskiego dozoru technicznego,
którego jednym ze spadkobierców jest właśnie TDT. Należy tu wspomnieć,
że dozór techniczny na terenach polskich prowadzony był już
w czasa...
więcej»
Kierunki rozwoju badań wytrzymałościowych
(Zbigniew L. Kowalewski)
Obserwowany ogromny post.p w dziedzinie wspo.czesnych bada.
wytrzyma.o.ciowych materia.ow i konstrukcji zwi.zany jest przede
wszystkim z rozwojem mikroprocesorowego sterowania wieloparametrowych,
nieliniowych przebiegow do.wiadczalnych i ci.g.ym zwi.kszaniem
precyzji pomiarow koniecznych do bie..cego sterowania
pracy maszyny na zasadzie p.tli sprz..enia zwrotnego. Szybko.. tego
post.pu uzale.niona jest rownie. od rozwoju mechaniki cia. sta.ych
i unowocze.niania metod analizy stanu napr..enia i odkszta.cenia.
Podstaw. efektywnego projektowania elementow konstrukcji, maszyn
i procesow obrobki plastycznej jest dok.adna analiza deformacji
spr..ysto-plastycznych, do czego niezb.dna jest znajomo.. zachowania
si. materia.ow konstrukcyjnych w tym zakresie przy obci..eniach
wywo.uj.cych z.o.one stany napr..enia i przy uwzgl.dnieniu historii
deformacji.
Wspo.czesna analiza deformacji wykonywana w fazie projektowania
elementow konstrukcyjnych lub procesow technologicznych obrobki
plastycznej wymaga znajomo.ci nie tylko podstawowych w.a.ciwo.ci
mechanicznych, takich jak:
š modu.y spr..ysto.ci okre.laj.ce spr..ysto..,
š granica plastyczno.ci lub granica wytrzyma.o.ci dora.nej okre.laj.ce
wytrzyma.o..,
š wyd.u.enie i przew..enie okre.laj.ce ci.gliwo..,
š energia w probie Charpyfego okre.laj.ca udarno..,
š granica wytrzyma.o.ci zm.czeniowej okre.lana z krzywej Wohlera,
š odporno.. na d.ugotrwa.e obci..enia okre.lana na podstawie proby
pe.zania, ale rownie. i innych danych wyznaczanych do.wiadczalnie
w zale.no.ci od potrzeb. Wymieni. tu nale.y:
. charakterystyk. napr..enie-odkszta.cenie przy obci..eniach statycznych,
dynamicznych lub cyklicznych,
. pr.dko.. wzrostu szczeliny,
. odporno.. na p.kanie okre.lan. na podstawie wyznaczania: krytycznej
warto.ci wspo.czynnika intensywno.. napr..enia (KIC), lub
krytycznej warto.ci ca.ki Ricefa (JIC), wzgl.dnie krytycznego rozwarcia
szczeliny zm.czeniow...
więcej»
Zobacz wszystkie publikacje » |
|







Twój koszyk

