Twój ProfilKliknij, aby zalogować »
Jesteś odbiorcą prenumeraty plus
w wersji papierowej?
Oferujemy Ci dostęp do archiwalnych zeszytów prenumerowanych czasopism w wersji elektronicznej
AKTYWACJA DOSTĘPU! »
Twój koszyk
|
| Twój koszyk jest pusty |
BĄDŹ NA BIEŻĄCO -
Zamów newsletter!
ELEKTRONIKA, ENERGETYKA, ELEKTROTECHNIKA »
(ang. ELECTRONICS - CONSTRUCTIONS, TECHNOLOGIES, APPLICATIONS)
Jest to miesięcznik naukowo-techniczny poświęcony problematyce związanej z elektroniką, od konstrukcji i technologii do zastosowań. Czytelnik znajdzie w nim artykuły zarówno o charakterze teoretycznym, jak i praktycznym, a także prez... więcej »
ELEKTRONIKA - KONSTRUKCJE, TECHNOLOGIE, ZASTOSOWANIA
(ang. ELECTRONICS - CONSTRUCTIONS, TECHNOLOGIES, APPLICATIONS)
Czasopismo Stowarzyszenia Elektryków Polskich (SEP) wydawane przy współpracy Komitetu Elektronikii Telekomunikacji PAN
rok powstania: 1960
Miesięcznik
Czasopismo dofinansowane w 2010 r. przez Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego.
Tematyka:Jest to miesięcznik naukowo-techniczny poświęcony problematyce związanej z elektroniką, od konstrukcji i technologii do zastosowań. Czytelnik znajdzie w nim artykuły zarówno o charakterze teoretycznym, jak i praktycznym, a także prez... więcej »
Artykuły naukowe zamieszczane w czasopiśmie są recenzowane.
Prenumerata
2011-12
|
![]() DOSTĘP CZASOWY do archiwalnych (lata 2004-2011) e-zeszytów czasopisma W numerze m.in.: |
Low noise and low power multichannel integrated circuit for recording neural spikes and LFP signals
(Piotr Kmon, Mirosław Zoladz, Paweł Grybos, Robert Szczygiel)
Availability of the modern submicron technologies makes it possible
to build small integrated systems covering broad range of
the researches. For instance, BioMEMS and ASIC technologies
are used to build systems dedicated for exploring the specific areas
of human nervous systems. These projects employ micromachined
electrodes combined with integrated electronics in order
to record or stimulate neural network activity [1, 2]. Such neurobiology
experiments are led in order to answer many questions
referring to the human nervous system, i.e. how it processes information,
how the diseases such as Parkinson or epilepsy originates,
how new medicines influence the nervous system, etc. [3,
4]. Many researches also consider employing modern integrated
technologies to build system for disabled persons. These systems
are called BCI’s (Brain Controlled Interface) and first positive results
have been reported [5].
Many of these experiments need to record neurobiological signals,
some of them involve only systems with an ability to generate
stimulation pulses. Nevertheless, there are many studies which
require both recording the neurobiological signals and stimulating
the neural networks. Additionally, systems requiring the recording
ability also need to deal with different types of neurobiological signals
differing from each other with voltage amplitudes and frequency
bands [6]. Thus it requires from one to build a system that will
give a user ability to change the frequency band and the voltage
gain according to the requirements of the experiment. Furthermore,
the more signals are recorded simultaneously the better the
spatial resolution of the experiment is and the better is the understanding
of the observed processes. This involves using multichannel
architecture of neurobiological readout systems. Thus
one has to also consider the spread from channel to channel of
the main parameters of such a multichannel ASIC.
Based on our exp...
więcej»
Non-linear modeling of resolve time in D-latch circuits
(Piotr Z. Wieczorek, Leszek J. Opalski)
Metastable behavior of asynchronous digital circuits, such as
D-latches, arbiters, is understood here as unavoidable increase
of resolve time, when lead-in of data input change over change of
clock signal is becoming small [1-3]. Since designers put limits on
acceptable resolve time - the metastability phenomenon causes
occasional circuit malfunction [3-5]. Mean time between failures
(MTBF) is a commonly used measure of average time between
such events [2]. There is a considerable practical interest in more
accurate characterization of metastability in digital building blocks,
since increased accuracy of resolve time and of MTBF estimates
for digital systems might reduce design margins [1, 4, 2].
Circuit model of a D-latch circuit
Two novel metastability models will be derived for a reference static
D-latch circuit, consisting of two inverters and two transmission
gates - as shown in Fig. 1.
In Phase 1 the high clock (CLK) level makes the data transmission
gate (DTG) pass the input data signal (DATA) to the input
of the first inverter. In Phase 2 the low clock level turns DTG off,
while the feedback transmission gate (FTG) becomes on. Closing
the positive feedback loop (at time instance t0) starts regenerative
process, which latches DATA input value. The time (tr) needed to
resolve the state of the output Q (to logical “0" or “1") depends on
the initial condition of the regenerative process, and so indirectly
on the lead-in time δ of DATA over CLK signal [1, 6].
Typically the metastable behavior of flip-flops and latches is
modeled with a linear circuit model with one capacitance [1, 7].
Fig. 2 depicts such a model with feedback loop (FTG) and data
signal (DTG) switches added - to enable modeling the two phases
of circuit operation (Fig. 1).
Despite the model’s inaccuracy it has been used for over thirty
years, either for resolve time prediction or MTBF calculati...
więcej»
Dwukanałowy sterownik impulsowych diod laserowych o krótkim czasie trwania impulsów
(Ryszard Niedbała, Marcin Wesołowski, Daniel Kucharski, Jacek Wojtas)
Liczba zastosowań laserów półprzewodnikowych we współczesnej
nauce i technice jest niesłychanie szeroka. Oprócz
klasycznych technik obróbczych i medycznych, wymagających
wykorzystywania laserów o relatywnie wysokich mocach, bardzo
często wykorzystywane są impulsy laserowe o wąskim
spektrum falowym. Impulsowe lasery półprzewodnikowe wykorzystywane
są między innymi do budowy nowych przyrządów
pomiarowych, w aplikacjach komunikacyjnych, medycznych
oraz wojskowych.
W artykule zaprezentowano uniwersalny sterownik do impulsowych
diod laserowych, opracowany z Zespole Elektrotermii
Politechniki Warszawskiej w kooperacji z Wojskową
Akademią Techniczną. Sterownik umożliwia niezależne sterowanie
dwoma diodami laserowymi. Generowane impulsy charakteryzują
się krótkimi czasami trwania (minimalny czas 50
ns) oraz wysoką powtarzalnością, dzięki czemu możliwe było
wykorzystanie sterownika w wielospektralnym optoelektronicznym
czujniku gazu, w którym wykorzystano spektroskopię strat
we wnęce optycznej typu CEAS (ang. Cavity Enhanced Absorption
Spectroscopy). Metoda ta została opracowana w 1998
roku przez Engel’a i należy do jednych z najczulszych absorpcyjnych
metod spektroskopii laserowej. Dzięki wielokrotnym
odbiciom impulsów laserowych wewnątrz specjalnie skonstruowanej
wnęce optycznej uzyskuje się zwiększenie drogi optycznej,
a tym samym czułości. Sterownik laserów umożliwia
odpowiednie wysterowanie dwóch laserów, których impulsy
wprowadzane są naprzemiennie do wnęki optycznej. Dzięki
temu uzyskano możliwość badania oddziaływania badanego
gazu z promieniowaniem laserowym o dwóch długościach fali
jednocześnie.
Charakterystyka układu
Prezentowany sterownik przeznaczony jest do zasilania diod laserowych
o znamionowych prądach roboczych rzędu 1 A. Podstawową
częścią urządzenia jest cyfrowy układ wyzwalania,
zinte...
więcej»
Analysis of operation of ring LFSR used for testing of unidirectional interleaved interconnections
(Krzysztof Gucwa, Tomasz Garbolino, Andrzej Hławiczka)
With regard to the methods how test vectors are applied to
the Circuit Under Test (CUT) the Interconnect Built-In Self Test
(IBIST) tools are classified into two categories: test-per-scan [7,
12] and test‑per‑clock [6, 9, 10] with characteristic features that
are substantially different for the both techniques. The significant
advantage of the test-per-clock IBIST structures as compared to
the respective test-per-scan structures is the considerably (i.e. by
several orders of magnitude) shorter time of test execution and
much easier testing of dynamic faults, i.e. delay faults, crosstalks
and switching noise [1, 6, 11].
The conventional IBIST structures of the test-per-clock type
usually comprise two separate modules: the test pattern generator
(usually LFSR) and compactor of output responses (usually
MISR) [6, 10, 11]. For the IBIST structure of the LFSR-MISR
type the test procedure is independent on the CUT function to
be tested.
At the end of 80’s the new BIST structure of the Circular Self-
Test Path (CSTP) [8] was proposed. The method consists in connection
of all the memory modules within the CUT in a single shift
register that is then converted into a self-test ring by connection
of its output with the input. However, for many years the CSTP
structure has never been adopted for testing of pure interconnections.
The attempt to apply such a structure to test a bus of
unidirectional lines was proposed in [4, 5]. In that case the CTSP
becomes an ordinary linear ring LFSR (R-LFSR) [4, 5], where the
interconnections under test constitute its feedback lines (Fig. 1).
The feedback of the register is described by the characteristic polynomial
p(x). It makes possible to apply the techniques dedicated
to analysis of the test efficiency that are typical for linear registers
and that differ from the method proposed in [8]. It eliminates
troubles with analyzing efficiency of test procedures [8] caused
by the fact th...
więcej»
Kształtowanie warstw tlenkowych na powierzchni aluminium metodą plazmowego utleniania elektrochemicznego
(PIOTR MOSZCZYŃSKI, MARIA TRZASKA)
Aluminium jest metalem o dużym znaczeniu technicznym i stosowane
jest w postaci zarówno czystego metalu, jak i wielu jego
stopów. Mały ciężar właściwy, który jest 3-krotnie mniejszy od
żelaza, dobre przewodności cieplna i elektryczna, korzystne parametry
konstrukcyjne oraz łatwość w obróbce wyrobów z aluminium
powodują, że jego stopy są stosowane w przemyśle lotniczym,
samochodowym, okrętowym, obronnym, elektronicznym,
sprzętu gospodarstwa domowego, w telekomunikacji, mikroelektronice,
budownictwie, a także w technikach związanych z badaniem
kosmosu [1]. Jednak ze względu na małą twardość i niską
odporność na zużycie ścierne oraz względnie małą odporność
korozyjną często wyroby z materiałów aluminiowych poddawane
są dodatkowej obróbce powierzchniowej [2, 3] w celu poprawienia
ich właściwości użytkowych.
Duże znaczenie w polepszaniu właściwości użytkowych wyrobów
z materiałów aluminiowych mają powierzchniowe warstwy
tlenkowe wytwarzane metodą elektrochemicznego utleniania
anodowego [4-6]. Bardziej efektywną metodą z zakresu
inżynierii powierzchni, która jest stosowana do modyfikowania
właściwości metali lekkich takich, jak aluminium, tytan czy magnez
oraz ich stopów jest anodowe utleniania elektrochemiczne
aktywowane plazmą [7-9]. Jest to proces złożony, w którym
równolegle z formowaniem się warstwy tlenkowej następuje jej
rozpuszczanie oraz wyładowanie elektryczne na powierzchni
obrabianego materiału. O dominującej roli tych procesów elementarnych
w czasie utleniania elektrochemicznego decydują
warunki napięciowe, prądowe oraz skład elektrolitu [10]. Proces
można prowadzić w szerokim zakresie potencjałów od 180 do
1200 V i gęstości prądu od 0,5 A/dm2 do nawet 30 A/dm2 zarówno
w jedno- jak i wieloskładnikowych roztworach elektrolitu
o różnym stężeniu. Tą metodą można wytwarzać warstwy tlenkowe
o różnym składzie chemicznym i fazowym oraz o różnej
strukturze [11]. W porównaniu z tradycyjnym utlenianiem anodowym
wytwarzanie war...
więcej»
Zobacz wszystkie publikacje » |
|
2011-11
|
![]() DOSTĘP CZASOWY do archiwalnych (lata 2004-2011) e-zeszytów czasopisma W numerze m.in.: |
Wielowarstwowe płytki HDI. Metody wypełniania otworów rdzeni warstw wewnętrznych
(TOMASZ KLEJ, EDWARD RAMOTOWSKI, KAROLINA BOROWIECKA, MIROSŁAW BARTKIEWICZ, ZYGMUNT KŁOS)
Płytki HDI zawierają w swojej strukturze wiele elementów. Są to mikrootwory
nieprzelotowe z warstwy 1 do 2 i z 1 do 3, otwory i mikrootwory
wewnętrzne wypełniane żywicą z prepregu, bądź pastą oraz
otwory przelotowe. Wykonanie obwodu drukowanego posiadającego
wszystkie wymienione elementy struktury o jak najlepszych
parametrach wiąże się z przeprowadzeniem prób technologicznych
mających na celu ustalenie okna technologicznego procesu.
W tym celu przeprowadzono badania mające na celu sprawdzenie,
jakie średnice otworów rdzeni warstw wewnętrznych
można wypełnić przy pomocy żywicy z prepregu podczas procesu
prasowania, a jakie należy wypełnić pastą nieprzewodzącą.
Określenie zakresu rozmiarów otworów,
które można wypełnić przy pomocy żywicy
z prepregów
Przeprowadzono badania mające na celu określenie rozmiarów
otworów, które można wypełnić przy pomocy żywicy z prepregów.
Na rysunku 1 przedstawiono schemat mozaiki płytek testowych,
składający się z 6 kuponów, na których nawiercono otwory
o średnicach: 0,125; 0,15; 0,2; 0,3; 0,4 i 0,8 mm. Laminaty poddane
badaniom miały grubość 0,125; 0,15; 0,2 i 0,5 mm. Przed
przeprowadzeniem prób, laminaty zostały poddane standardowej
ob...
więcej»
Właściwości optyczne i elektryczne chitozanu jako bioczujnika temperatury
(Ewa Mandowska, Arkadiusz Mandowski, Stanisław Tkaczyk, Magdalena Biernacka, Mikhail Tsvirko)
W związku z rosnącym zainteresowaniem dotyczącym ochrony
środowiska naturalnego poszukuje się materiałów, które byłyby
biodegradowalne i biozgodne. Chitozan jest materiałem biozgodnym,
nietoksycznym, biodegradowalnym, niealergizujacym
o działaniu antybakteryjnym. Może być pozyskiwany np. z krabów
lub kryla. Charakteryzuje się wysoką stabilnością w postaci
zawiesiny z której bezpośrednio można utworzyć warstwy polimerowe.
Wykazuje dużą mieszalność z wieloma substancjami, w tym
również z polimerami, dużą sorbcyjność oraz dużą reaktywność
chemiczną. Jest nierozpuszczalny w wodzie.
Dzięki swoim właściwościom chitozan znalazł zastosowanie
w bardzo wielu dziedzinach - między innymi w przemyśle, kosmetyce,
medycynie, weterynarii i farmacji. Posiada możliwość wychwytywania
atomów ciężkich pierwiastków i barwników. Chitozan
łatwo wiąże się z ujemnie naładowanymi powierzchniami takimi,
jak błony śluzowe i umożliwia transport polarnych cząsteczek leków
przez powierzchnie nabłonkowe - jest więc wykorzystywany
do produkcji opatrunków dla trudno gojących się ran, otoczek na
leki oraz kremów czy maseczek. Chitozan ma silne właściwości
nawilżające, dlatego chętnie używany jest do wyrobu kosmetyków
pielęgnacyjnych.
Szeroki wachlarz potencjalnych zastosowań obejmuje też
rolnictwo. Wykazano, że chitozan może być dobrym stymulat...
więcej»
Wpływ procesów modyfikacji powierzchni na jej właściwości morfologiczne na przykładzie trawienia jonowego wybranych materiałów
(Zbigniew W. Kowalski)
"Morfologia" jest hasłem, które odnosi się do więcej niż jednego
pojęcia: morfologia krwi, roślin, gleb, terenu itp. Zgodnie z etymologią
(w języku greckim: morphē = kształt, logos = nauka)
to nauka zajmująca się badaniem zewnętrznej budowy, analizą
ukształtowania np. wspomnianego terenu czy powierzchni materiałów
(zwykle w skali mikro- lub nanoskopowej). Właściwości
morfologiczne powierzchni, albo inaczej, różne jej aspekty (np.
chropowatość, falistość, bądź szerzej - struktura geometryczna
powierzchni SGP [1, 2], czy jej topografia) odgrywają bardzo
ważną rolę w wielu dziedzinach nauki i techniki. W zależności
od potrzeb stosowane są odmienne sposoby jej modyfikacji:
szlifowanie/polerowanie (smoothing/polishing [3]), "chropowacenie"
(roughening [4]), wytwarzanie nanostruktury powierzchni
(surface nanostructuring [5]/nanopatterning [6] itd.), które realizuje
się za pomocą różnorodnych procesów technologicznych
[7-9] (chemicznych, fizycznych - w tym mechanicznych czy np.
z użyciem wiązki jonów). Jest rzeczą oczywistą, że morfologia
powierzchni po obróbce skrawaniem będzie się różniła od morfologii
powierzchni poddanej modyfikacji za pomocą bombardowania
jonowego. Do badania zmian właściwości morfologicznych
powierzchni wykorzystuje się jej profil (serię profili) uzyskany różnymi
metodami, najczęściej mikroskopowymi (np. SEM [10], AFM
[11]) lub profilometrycznymi [12].
Wyróżnia się trzy podstawowe rodzaje struktury geometrycznej
powierzchni: zdeterminowaną, losową i mieszaną. SGP
o charakterze zdeterminowanym to rezultat oddziaływania na powierzchnię
ciała stałego tzw. czynników zdeterminowanych (np.
obróbka skrawaniem), w wyniku czego charakteryzuje się ona
nierównościami (chropowatością) o powtarzalnym kształcie i położeniu.
W SGP o charakterze losowym występujące nierówności
powierzchni (np. po obróbce ściernej) mają kształt i położenie
przypadkowe. Struktura geometryczna powierzchni o charakterze
mieszanym to efekt w...
więcej»
Warstwy (Cr-Si)O nanoszone techniką magnetronową na CoSb3
(Kinga Zawadzka, Elżbieta Godlewska, Krzysztof Mars)
Materiał podłożowy - związek międzymetaliczny CoSb3, należący
do grupy skutterudytów - został otrzymany w laboratoriach
Wydziału Inżynierii Materiałowej i Ceramiki AGH drogą bezpośredniej
syntezy z pierwiastków oraz spiekania na gorąco. Przygotowanie
powierzchni próbek do nakładania warstw metodą
rozpylania magnetronowego, obejmowało polerowanie pastami
diamentowymi o uziarnieniu do 1 μm, odtłuszczanie w acetonie
oraz mycie w płuczce ultradźwiękowej. Do procesu osadzania
wybrano targety chromowo-krzemowe o zawartości krzemu 5
oraz 40% at. Targety Cr-Si otrzymano z proszków Cr i Si zmieszanych
w odpowiednim stosunku stechiometrycznym i spiekanych
metodą prasowania na gorąco pod ciśnieniem 25 MPa w temperaturze
1873K (Cr-5Si) lub 1673K (Cr-40Si). Procesy rozpylania
prowadzono przez 30 min. w atmosferze argonu (target Cr-5Si)
oraz w atmosferze Ar+O2 (targety Cr-5Si oraz Cr-40Si) przy użyciu
magnetronu WMK-50 z zasilaczem impulsowym firmy DORA.
Warstwy zawierające tlen oznaczono w tekście odpowiednio, jako
(Cr-5Si)O oraz (Cr-40Si)O. Ciśnienie mieszaniny reakcyjnej było
utrzymywane na poziomie 7,0 - 10-3 mbar, temperatura podłoża
wynosiła 473K, natężenie prądu katodowego 0,7 A, natomiast
moc wydzielana na targecie wynosiła 0,63 kW.
Wybrane próbki dodatkowo wygrzewano w temperaturze
673K przez 6 godz. w atmosferze argonu (10 Pa), w celu wytworzenia
połączenia dyfuzyjnego, na granicy rozdziału (Cr-Si)O/
CoSb3. Próbki z warstwami poddawano utlenianiu w powietrzu
w temperaturze 773 oraz 873K przez 20…...
więcej»
Nanoszenie warstw metalicznych na mikrosfery glinokrzemianowe
(ELŻBIETA GODLEWSKA, KRZYSZTOF MARS, RYSZARD MANIA, MARZENA MITORAJ, dr inż. WALDEMAR PICHÓR)
Mikrosfery glinokrzemianowe, będące składnikiem popiołów
lotnych, mają zbliżone właściwości fizyczne, niezależnie od rodzaju
węgla spalanego w instalacjach przemysłowych [5]. Ich
ścianki mają budowę amorficzną a ich średni skład mieści się
w granicach: SiO2 - 54…65%, Al2O3 - 21…39%, Fe2O3 - 2…4%,
MgO - 1…2,5%, CaO <1%, Na2O - 0,3…1,3%. Do badań użyto
mikrosfery o uziarnieniu poniżej 0,50 mm, gęstości pozornej
wynoszącej około 0,80 g/cm3, gęstości nasypowej 0,42 g/cm3
i średnim współczynniku przewodzenia ciepła równym 0,12
W/(m·K). Frakcja ziarnowa 125…250 μm była dominująca i stanowiła
ponad 65%.
W wyniku separacji ziarnowej otrzymano frakcje: <63 μm,
63…125 μm, 125…250 μm i >250 μm. Na mikrosfery nanoszono
warstwy metali (Cu i Ni) metodą magnetronową. W cylindrycznej
komorze próżniowej o średnicy 600 mm i wysokości 700 mm,
zainstalowano planarną wyrzutnię magnetronową WMK - 50.
Magnetron zasilano przy pomocy zasilacza Dora Power System
(DPS), generującego impulsy o charakterze sinusoidalnym z częstotliwością
80 kHz. Regulacja mocy doprowadzonej do magnetr...
więcej»
Zobacz wszystkie publikacje » |
|
2011-10
|
![]() DOSTĘP CZASOWY do archiwalnych (lata 2004-2011) e-zeszytów czasopisma W numerze m.in.: |
Wpływ doboru elementów półprzewodnikowych na charakterystyki przetwornicy boost
(Janusz Zarębski, Krzysztof Górecki)
Przetwornice dc-dc są powszechnie wykorzystywane w elektronicznych
układach zasilających. Jedną z najpopularniejszych
jest przetwornica boost, która umożliwia podwyższenie wartości
napięcia [1-3]. Przetwornica ta, której schemat pokazano
na rys. 1, zawiera tranzystor kluczujący (bipolarny lub polowy),
diodę, dławik, kondensator oraz rezystancję obciążenia. Typowymi
elementami półprzewodnikowymi wykorzystywanymi przy
konstrukcji przetwornic dc-dc są tranzystory MOSFET oraz dioda
Schottky’ego.Od kilku lat na rynku dostępne są półprzewodnikowe elementy
mocy wykonane z węglika krzemu (SiC). Materiał ten, w porównaniu
z krzemem, charakteryzuje się około 2,5-krotnie większą
szerokością przerwy energetycznej, dużo mniejszą wartością
koncentracji nośników samoistnych w temperaturze pokojowej,
ponad 3-krotnie większą wartością przewodności cieplnej, a złącze
SiC posiada 10-krotnie większą wartość krytycznego natężenia
pola elektrycznego niż złącze krzemowe. Korzystne cechy
węglika krzemu powodują, że elementy SiC, w porównaniu
z elementami krzemowymi, legitymują się również korzystniejszymi
wartościami parametrów eksploatacyjnych, np. większą
wytrzymałością napięciową, korzystniejszymi właściwościami
termicznymi oraz krótszymi czasami przełączania. Pierwszymi
półprzewodnikowymi elementami mocy z węglika krzemu, które
pojawiły się na rynku były tranzystory MESFET (2003) oraz diody
Schottky’ego (2001).
W literaturze od kilku lat można znaleźć doniesienia na temat
wpływu elementów półprzewodnikowych na charakterystyki
przetwornic dławikowych. Przykładowo, w pracy [4] porównano
parametry robocze przetwornicy buck ...
więcej»
Niechłodzone detektory podczerwieni z HgCdTe
(Jarosław Pawluczyk, Józef Piotrowski, Waldemar Gawron )
Praca bez konieczności chłodzenia kriogenicznego jest podstawową
cechą detektorów" HOT" (Higher Operation Temperature)
[1]. Prace nad detektorami promieniowania podczerwonego bez
konieczności chłodzenia kriogenicznego rozpoczęto w Polsce
już we wczesnych latach 70. ub. wieku [2-6]. Detektory z HgCd-
Te pracyjące bez chłodzenia kriogenicznego są obecnie Polską
specjalnością dobrze rozpoznawalną w świecie. Zainteresowanie
tymi detektorami jest związane z ważnymi ich zastosowaniami,
w szczególności w systemach łączności optycznej drugiej generacji
w otwartej przestrzeni, analizatorach gazów, dalmierzach
laserowych działających w trudnych warunkach meteorologicznych,
ostrzegaczach o namierzaniu laserowym, długofalowej metrologii
laserowej, diagnostyce plazmy w badaniach nad syntezą
termonuklearną, lidarach i czujnikach pirometrycznych o subnanosekundowej
rozdzielczości.
W ramach grantu zamawianego PBZ- MNiSW 02/I/2007 pt.:
"Zaawansowane technologie dla półprzewodnikowej optoelektroniki
podczerwieni", realizowane są dwa zadania nr 5 pt. "Niechłodzone
detektory podczerwieni z HgCdTe" w VIGO System SA i nr
6 pt. "Zjawiska fotoelektryczne w złożonych heterostrukturach
HgCdTe stosowanych w konstrukcjach niechłodzonych detektorów
podczerwieni" w Instytucie Fizyki Technicznej Wojskowej
Akademii Technicznej. Zadania te są ściśle ze sobą powiązane
i wzajemnie się uzupełniają. Podstawowym celem tych zadań
było pokonanie nierozwiązanych dotąd problemów związanych
z teorią, konstrukcją i technologią detektorów promieniowania
podczerwonego z Hg1‑xCdxTe pracujących bez chłodzenia kriogenicznego.
Wyniki badań uzyskane w ramach zadania 5 były prezentowane
na wielu konferencjach naukowych i przedstawiane w wielu
pracach [7-15]. W niniejszej pracy przedstawiamy w skrócie najważniejsze
osiągnięcia będące efektem realizacji tych badań.
Koncepcja detektora
W ramach prowadzonych prac badawczych rozwijana była i udoskonalana
koncepcja detektora...
więcej»
Zastosowanie sterownika PLC w nowoczesnym systemie zarządzania inteligentnym domem
(Arkadiusz HULEWICZ)
Obecnie na rynku istnieje wiele systemów zarządzania inteligentnym
budynkiem EIB (ang. European Installation Bus). Dzięki
zastosowaniu sterowników PLC (ang. Programmable Logic Controllers),
połączonych z określonym zestawem czujników oraz
dotykowych paneli operatorskich możliwa jest dowolna aranżacja
scenerii pomieszczeń w budynku i modelowanie pełnionych
przez nie funkcji. Przedstawiony w artykule system wykorzystuje
sterownik Simens Simatic S7-200 oraz wybrane czujniki ruchu,
temperatury i natężenia oświetlenia. Użytkownik budynku nie
musi wykonywać niektórych czynności, takich jak np. zapalanie
świateł w pomieszczeniach, gdyż system za pomocą czujników
ruchu może włączać i wyłączać je automatycznie.
Sterowniki PLC
Sterowniki PLC są nowoczesnymi urządzeniami mikroprocesorowymi,
które początkowo wykorzystywano tylko w przemyśle
do sterowania pracą maszyn i urządzeń, ale od niedawna są coraz
szerzej stosowane w innych dziedzinach techniki. Znaczący
spadek cen i duża różnorodność sterowników pozwoliły na ich
stosowanie również w domach mieszkalnych, w tym w inteligentnych
systemach sterowania [1, 2, 9]. Sterowniki te przejęły
funkcje stosowanych wcześniej układów sterowania stycznikowo-
przekaźnikowego, układów logicznych oraz różnego rodzaju
programatorów. Zastosowanie przetworników analogowo-cyfrowych
poszerza jeszcze zakres aplikacji sterowników PLC, które
są również wykorzystywane do automatyzacji procesów ciągłych,
pełniąc funkcje regulatorów. Ponadto PLC wyposażone w moduły
i łącza komunikacyjne mogą tworzyć rozproszoną sieć sterownia
oraz przesyłać dane do innych jednostek (np. komputerów
osobistych). Sterowniki te zastępują wiele urządzeń automatyki,
charakteryzując się:
 łatwością programowania i reprogramowania,
 niezawodnością działania w porównaniu z układami stycznikowo-
przekaźnikowymi,
 stabilną pracą w zmieniającej się temperaturze,
 odpornoś...
więcej»
Multi - pole magnetization of Nd-Fe-B bonded magnets for rotary linear actuators
(Marcin Karbowiak, Bartosz Jankowski, Dariusz Kapelski, Marek Przybylski, Barbara Ślusarek)
Generally, a certain group of rotary linear actuators contains bipolar
magnets whose magnetic poles are arranged in a chessboard
pattern. Each magnet is magnetized and positioned on the mover
in such a way that the expected distribution of magnetic poles
can be obtained. Magnets are magnetized before assembly, so
positioning them is not easy. Therefore, the use of one larger ring
- shaped magnet with a magnetic multi-pole distribution of magnetic
poles is desired for rotary linear actuators. The most important
advantage is the possibility to obtain complex distribution of
magnetic poles in one magnetization process. One multi - pole
permanent magnet can replace several bipolar magnets. It allows
us to save device manufacturing time and make the process much
more cost effective. In such a case the distribution of poles is more
accurate and there are no air gaps. Smaller number of magnets
within the motors means ...
więcej»
Naświetlanie schematów gęsto upakowanych połączeń elektrycznych za pomocą prototypowego urządzenia laserowego
(Katarzyna Garasz, Mateusz Tański, Robert Barbucha, Marek Kocik, Michał Janke, Jerzy Mizeraczyk)
Płytki drukowane są jednym z głównych elementów składowych
urządzeń elektronicznych. Jednakże, dążenie do miniaturyzacji
układów elektronicznych szczególnie widoczne w ostatnim dziesięcioleciu,
wymusza miniaturyzację połączeń elektrycznych na
płytkach drukowanych. Podstawowym parametrem określającym
stopień miniaturyzacji połączeń elektrycznych na płytkach drukowanych
jest tzw. gęstość upakowania ścieżek. Parametr ten klasyfikuje
płytki drukowane pod względem minimalnych szerokości
ścieżek elektrycznych oraz odstępów między nimi. Zainteresowanie
produkcją płytek drukowanych wykonywanych w technologii
HDI (High Density Interconnect - wysoka gęstość połączeń)
z roku na rok rośnie. Przewiduje się, że firmy produkujące płytki
drukowane w niedalekiej przyszłości będą musiały oferować
płytki drukowane o wysokiej gęstości upakowania połączeń, aby
przetrwać na rynku. Bez odpowiednich urządzeń do wytwarzania
gęsto upakowanych połączeń, wiele z tych firm nie sprosta
rosnącym wymaganiom technologicznym. Okazuje się, iż obecnie
stosowana technologia produkcji płytek drukowanych (tzw.
metoda fotolitograficzna) może być stosowana jedynie dla płytek
drukowanych z połączeniami elektrycznymi o szerokościach większych
niż 120 μm. Przewiduje się, iż gęstość upakowania ścieżek
elektrycznych w roku 2017 w warstwach zewnętrznych będzie
wynosić 50 μm/75 μm, natomiast w warstwach wewnętrznych
- 15 μm/18 μm [1]. Dlatego główni producenci urządzeń dla przemysłu
PCB (Printed Circuits Board) opracowują nowe technologie
mogące sprostać nowym wymaganiom dotyczącym zwiększonej
gęstości upakowania ścieżek na płytkach drukowanych. Jedną
z takich technologii jest Laser Direct Imaging (LDI) [2], czyli bezpośrednie
naświetlanie laserowe. W technologii tej wykorzystuje
si...
więcej»
Zobacz wszystkie publikacje » |
|
2011-9
|
![]() DOSTĘP CZASOWY do archiwalnych (lata 2004-2011) e-zeszytów czasopisma W numerze m.in.: |
STRESZCZENIA ARTYKUŁÓW
PIOTROWSKA A., KAMIŃSKA E.: Innowacyjne technologie wielofunkcyjnych
materiałów i struktur dla nanoelektroniki, fotoniki,
spintroniki i technik sensorowych - Panorama Projektu PO
IG 01.03.01-00-159/08 InTechFun
Elektronika (LII), nr 9/2011, s. 19
Nakreślono tło ustanowienia projektu i zasadność podjęcia prowadzonych
prac. Przedstawiono cele projektu i zakres działalności badawczo-rozwojowej.
Omówiono strategię badawczą przyjętą dla realizacji zasadniczego celu
naukowego projektu jakim jest opracowanie nowych rozwiązań technologicznych
i projektowych, a w oparciu o nie realizacja nowych przyrządów półprzewodnikowych
wykorzystujących półprzewodniki szerokoprzerwowe - ZnO
i półprzewodniki pokrewne, GaN i materiały pokrewne oraz SiC. Przedstawiono
kryteria oceny postępu prac i specyfikację wyników końcowych, zwracając
uwagę na to iż końcowym wynikiem projektu ma być nie tylko demonstracja
nowych struktur materiałowych i przyrządów półprzewodnikowych lecz także
realizacja interdyscyplinarnej platformy B+R umożliwiającej prowadzenie
prac badawczo-rozwojowych zarówno w czasie trwania projektu jak i w skali
długoczasowej, minimum przez 5 lat po zakończeniu projektu.
Słowa kluczowe: półprzewodniki szerokoprzerwowe, przyrządy elektroniczne
RF, przyrządy półprzewodnikowe dużej mocy, elektronika wysokotemperaturowa,
fotonika, sensory optoelektroniczne, spitronika
PIOTROWSKA A., KAMIŃSKA E.: Innovative technologies of multifunctional
materials and structures for nanoelectronics, photonics,
spintronics and sensor techniques - Overview of the Project PO IG
01.03.01-00-159/08 InTechFun
Elektronika (LII), no 9/2011, p. 19
Background information on the project and a motivation behind have been
outlined, project goals and scope have been presented. Research strategy
has been discussed which aims at developing innovative technological
processes and designs, and basing on these, novel semiconductor devices
making use of wide bandgap semiconductors...
więcej»
Próba zniwelowania wpływu naprężeń mechanicznych na działanie azotkowych diod elektroluminescencyjnych
(SEWERYN MORAWIEC, ROBERT P. SARZAŁA, WŁODZIMIERZ NAKWASKI)
Azotek galu (GaN) umożliwił wytwarzanie półprzewodnikowych
emiterów promieniowania, tj. diod elektroluminescencyjnych
i laserów złączowych, emitujących w temperaturze pokojowej
wydajne promieniowanie niebieskie, fioletowe, a nawet z zakresu
bliskiego nadfioletu. Wypełnił on istotną lukę w ofercie
tych przyrządów umożliwiając skompletowanie pełnej gamy
barw emitowanych przez te przyrządy, a dodatkowo pozwolił
produkować źródła światła białego. Jednakże poważną wadą
tego materiału są jego silne własności piezoelektryczne, tj.
indukowanie w jego obszarze silnych pól elektrycznych pod
wpływem naprężeń mechanicznych. W wielowarstwowych
strukturach nowoczesnych przyrządów półprzewodnikowych
naprężenia machaniczne są nie do uniknięcia, co pociaga za
sobą określone zmiany ich działania. Niniejsza praca jest poświęcona
próbie zaproponowania takich zmian strukturalnych
przyrządów azotkowych, dzięki którym będzie można znacznie
zredukować szkodliwy wpływ zjawisk piezoelektrycznych.
Kwantowy efekt starka
Różnice w stałych sieci kolejnych warstw wielowarstwowych
struktur nowoczesnych przyrządów azotkowych powodują
powstanie naprężeń mechanicznych. W wyniku własności
piezoelektrycznych materiałów azotkowych, efektem tych naprężeń
staje się nieciągłość polaryzacji na granicach warstw,
a w konsekwencji - powstanie w tych miejscach zlokalizowanych
ładunków indukujących wewnętrzne pole elektryczne.
Szczególnie w przypadku studni kwantowych (rys. 1), efektem
polaryzacyjnego działania zjawisk piezoelektry...
więcej»
Pomiary oporu właściwego kontaktów omowych do n-SiC metodą c-TLM
(KRYSTYNA GOŁASZEWSKA, JAN W. KISZKURNO, ANDRIAN KUCHUK, WOJCIECH JUNG, MAREK GUZIEWICZ, ELIANA KAMIŃSKA, ANNA PIOTROWSKA)
Kontakty omowe stanowią niezwykle istotny element konstrukcji
przyrządów półprzewodnikowych. W miarę postępującej
miniaturyzacji i, co za tym idzie malejącej rezystancji wewnętrznej
przyrządu, problem dokładnego i jednoznacznego
wyznaczenia wartości oporu właściwego kontaktu rc staje się
coraz bardziej krytyczny [1, 2]. Dotyczy to w szczególności
półprzewodników szerokoprzerwowych z których wytwarza
się przyrządy wysokiej częstotliwości.
Metody pomiaru oporu właściwego ewoluują od najprostszej,
ale najmniej dokładnej dwupunktowej metody Coxa
i Stracka, poprzez czteropunktową zmodyfikowaną Therry-
Wilsona, czteropunktową Kelvina po metody oparte na
modelowaniu za pomocą linii transmisyjnej (TLM) [3]. Kontakt
omowy metal/półprzewodnik może być w najprostszym
przypadku zobrazowany za pomocą pojedynczej linii transmisyjnej
(TLM). W wielu przyrządach jest on jednak o wiele
bardziej skomplikowany. Na jego opór całkowity mają wpływ
zarówno wysokodomieszkowana warstwa podkontaktowa,
jak i (np. w tranzystorze HEMT) warstwa dwuwymiarowego
gazu elektronowego. Kontakt taki może być modelowany
precyzyjnie za pomocą trójwarstwowej linii transmisyjnej.
Jednak rozwiązanie układu równań dla wielowarstwowej linii
transmisyjnej nie jest proste i tylko w pewnych przypadkach
możliwe jest rozwiązanie analityczne [4, 5]. Nie trzeba zresztą
sięgać do zaawansowanych przyrządów, żaby napotkać
na problemy z pomiarami oporności właściwej kontaktów
omowych. Kontakty omowe do SiC są takim przykładem
skomplikowanych warstw składających się, w zależności od
zastosowanej metalizacji, z różnych faz krzemków i węglików
metalu jak również z grafitu [6].
Pierwsze struktury pomiarowe TLM (stosowane zresztą
do dziś) były strukturami planarnymi. Problemem w ich stosowaniu
jest konieczność ograniczenia rozpływu prądu do
obszaru między sąsiednimi polami kontaktowymi. W praktyce
realizowane jest to poprzez uformowanie pól kontaktowych
ma powierzchni mesy wytrawion...
więcej»
Trawienia półprzewodników szerokoprzerwowych GaN i SiC
(RENATA KRUSZKA, KATARZYNA KORWIN-MIKKE, IWONA PASTERNAK, MAREK WZOREK, ELIANA KAMIŃSKA, ANNA PIOTROWSKA)
Znakomite właściwości optyczne, mechaniczne, dobre przewodnictwo
cieplne, duże napięcie przebicia elektrycznego oraz odporność
na promieniowanie jonizujące materiałów półprzewodnikowych
zwanych szerokoprzerwowymi, do których zalicza się GaN
i SiC sprawiają, że są one bardzo atrakcyjne do zastosowania
w przyrządach elektronicznych wysokiej mocy i wysokiej częstotliwości
oraz urządzeniach pracujących w wysokiej temperaturze.
Naszym celem jest opracowanie procesów trawienia GaN
i SiC na potrzeby zaawansowanych przyrządów wytwarzanych
na bazie tych materiałów. Nowoczesne konstrukcje wymagają
z jednej strony trawień głębokich (kształtowanie kryształów
fotonicznych o submikrometrowych średnicach otworów trawionych
na głębokość kilku mikrometrów w strukturach optoelektronicznych,
formowanie mes w strukturach tranzystorów
HEMT, głębokie trawienia podłoża mające na celu separację
struktur), a z drugiej - bardzo płytkich, jak na przykład kilkunanometrowe
trawienia prowadzone po procesie wygrzewania
poimplantacyjnego mające na celu planaryzację powierzchni
SiC. Jednak ze względu na odporność chemiczną GaN i SiC,
wytwarzanie wzorów metodami klasycznymi jest bardzo trudne
bądź wręcz niemożliwe, zatem jedynie plazmowe metody
trawienia mogą być stosowane. Trawienia GaN i SiC wymagają
użycia agresywnych plazm chlorowych oraz plazmy
o większej gęstości ICP (ang. Inductive Coupling Plasma). Jak
donosi wiele publikacji naukowych, do trawienia azotku galu
najbardziej odpowiednie są plazmy chlorowe bazujące na BCl3
i Cl2 [1-3] z dodatkiem innych gazów Ar [4], H2 [5], CH4 [6], SF6,
N2 [7], w których poprzez szybsze usuwanie produktów reakcji
z wytrawionej powierzchni zwiększa się szybkość trawienia.
Publikacje dotyczące trawienia węglika krzemu mówią głównie
o wykorzystaniu różnych plazm na bazie freonu z dodatkami
innych gazów: CF4/O2 [8], SF6/O2 [9], C2F6 [10], CHF3/O2 [11],
NF3/O2 [12]. Natomiast trawienie SiC w chlorowych plazmach
ICP, takic...
więcej»
Modelowanie zjawisk fotoelektrycznych w zakresie ultrafioletu w strukturach metal/izolator/GaN
(BOGUSŁAWA ADAMOWICZ, PIOTR BIDZIŃSKI, MARCIN MICZEK, MACIEJ MATYS)
Azotek galu (GaN) i związki pokrewne ze względu na swoją
szeroką przerwę energetyczną, jak również wysoką stabilność
chemiczną i termiczną są obiecującymi materiałami
na nieczułe na światło słoneczne (ang. solar blind) detektory
ultrafioletu (UV). Typowe fotodetektory oparte na GaN to fotorezystory,
diody Schottky`ego oraz struktury metal/półprzewodnik/
metal z pomiarem fotoprądu [1]. Struktury metal/izolator//
półprzewodnik (ang. MIS) z pomiarem fotopojemności
powinny cechować się większą stabilnością termiczną oraz
niższym poziomem szumów w porównaniu z przyrządami zawierającym
złącza Schottky`ego. Dlatego fotodetektory MIS
na bazie GaN wydają się szczególnie obiecujące jako sensory
UV pracujące w wysokich temperaturach i w agresywnym środowisku
chemicznym np. jako czujniki płomienia [2].
Istotnym problemem w strukturach MIS jest obecność stanów
elektronowych na granicy izolator/półprzewodnik. Stany
te - leżące w przerwie energetycznej półprzewodnika - są
przyczyną wielu niekorzystnych z punktu widzenia zastosowań
zjawisk m.in. niepromienistej rekombinacji nośników, zakotwiczenia
poziomu Fermiego (ang. Fermi level pinning), a nawet
tworzenia się nowych defektów i degradacji przyrządów [3, 4].
Dlatego w ramach niniejszej pracy podjęto problem roli
stanów powierzchniowych oraz defektów objętościowych
w działaniu fotodetektora UV na bazie struktury metal/izolator/
n-GaN. W tym celu przeprowadzono obliczenia teoretyczne
fotopojemności oraz fotonapięcia powierzchniowego w modelowej
strukturze MIS w funkcji natężenia światła ultrafioletowego
i potencjału metalowej bramki oraz zbadano wpływ gęstości
stanów elektronowych na granicy izolator/GaN i czasu
życia nośników (ze względu na rekombinację przez defekty
objętościowe w GaN) na owe zależności.
Model i metoda obliczeń
Obliczenia przeprowadzono dla jednowymiarowej modelowej
struktury pokazanej na rys. 1a. Jako izolator przyjęto
warstwę AlOx o grubości 63 nm i względnej przenika...
więcej»
Zobacz wszystkie publikacje » |
|
2011-8
|
![]() DOSTĘP CZASOWY do archiwalnych (lata 2004-2011) e-zeszytów czasopisma W numerze m.in.: |
Metoda projektowania nierezonansowych anten falowodowych z uwzględnieniem wewnętrznych i zewnętrznych sprzężeń elektromagnetycznych pomiędzy szczelinami
(MICHAŁ GRABOWSKI)
Falowodowe anteny szczelinowe (rys. 1), są strukturami pasywnymi
wykorzystywanymi do promieniowania i odbioru fali
elektromagnetycznej z zakresu mikrofalowego. W antenach
tego typu energia fali przekazywana jest z falowodu zasilającego
do swobodnej przestrzeni (lub odwrotnie) poprzez podłużne
szczeliny wycięte w odpowiedni sposób w szerszej lub węższej
ściance falowodu. Dzięki zwartej konstrukcji i dużej sprawności
energetycznej anteny te są szeroko stosowane w różnorakich
urządzeniach radiolokacyjnych montowanych na pokładach
samolotów lub jednostek pływających [1-3]. Podobnie jak anteny
przewodowe, mogą być one wykorzystywane jako elementy
składowe planarnych szyków antenowych z wielowiązkowymi
charakterystykami kierunkowości o niskim poziomie listków
bocznych [2, 3]. Dodatkowymi atutami omawianych anten są
niewielkie straty energetyczne i łatwość dopasowania impedancyjnego
do zasilającego toru falowodowego.
W literaturze, szczelinowe anteny falowodowe najczęściej
analizowane są jako anteny rezonansowe lub nierezonansowe
[4-7]. Z kolei w podgrupie anten nierezonansowych wyróżnia
się na anteny pracujące poniżej i powyżej częstotliwości rezonansowej.
Niestety, istotną wadą anten rezonansowych jest
ich względnie wąskie częstotliwościowe pasmo pracy (rzędu
kilku procent). Przeciwnie, anteny nierezonansowe charakteryzują
się względnie szerokim częstotliwościowym pasmem
pracy, rzędu kilkunastu procent. Z kolei za główną wadę anten
nierezonansowych uważa się występowanie efektu zezowania
(ang. effect of squint), objawiającego się odchyleniem
kierunku maksymalnego promieniowania (lub odbioru) od
normalnej do apertury. Ponadto, kąt ten zmienia się wraz ze
zmianą długości fali i opisywany jest zależnością:
(1)
gdzie ψ0 jest przesunięciem fazowym zespolonych amplitud
prądów pobudzających sąsiednie szczeliny, natomiast d oznacza
odległość geometryczną pomiędzy tymi szczelinami.



?...
więcej»
Przenikalność wodoru przez amorficzną membranę Pd33Ni52Si15
(WOJCIECH PROCHOWICZ, ZDZISŁAW M. STĘPIEŃ)
W dobie wzrastającego zagrożenia zanieczyszczenia środowiska,
obserwuje się znaczny wzrost zainteresowania
koncepcją wykorzystania gazowego wodoru, jako nośnika
energii. Obiecującą technologią otrzymywania wodoru jest
selektywne rozdzielenie mieszaniny preakcyjnej w reaktorze
membranowym, w którym materiał membrany, jako katalizator
reakcji przejmuje jednocześnie na siebie proces selektywnego
rozdziału produktów. Membrany palladowe jak i stopy
zawierające pallad są wysoce przenikliwe i selektywne dla dyfuzji
wodoru [1-3]. Jednak czysty pallad ze względu na jego
wysoki koszt oraz deformację, jakiej ulega tworząc wodorki,
znacznie ogranicza jego zastosowanie na skalę przemysłową.
Stąd, aktualne badania skupiają się na poszukiwaniu jego
stopów z innymi pierwiastkami oraz nad taką modyfikacją ich
struktury, aby uzyskać co najmniej podobny efekt przenikalności
wodoru jak przez czysty pallad. Celem naszych badań
było znalezieniu takiego stopu, który spełniając podobne warunki
jak pallad, nie ulegałby jednocześnie odkształceniu.
Opis eksperymentu i wyniki
Badaniom poddano memb...
więcej»
Badania składu izotopowego litu metodą TIMS
(JÓZEF DĄBEK, STANISŁAW HAŁAS, ADRIAN PACEK)
Atomy litu są jednymi z najmniej rozpowszechnionych we
Wszechświecie atomów pierwiastków lekkich, rzadziej występują
tylko atomy berylu [1]. Oszacowania takiego dokonuje
się w oparciu o badania składu chemicznego meteorytów oraz
o analizę danych astrofizycznych atmosfery Słońca i innych
gwiazd oraz składu mgławic pozagalaktycznych.
Również na Ziemi atomy litu występują we względnie
niewielkich ilościach. Minerały litu występują głównie
w skałach górnych warstw skorupy ziemskiej, towarzysząc
związkom sodu i potasu, jako np. krzemian litu oraz w słonych
jeziorach jako węglan litu i chlorek litu. Lit z tych źródeł
można łatwo pozyskiwać metodami górniczymi lub za
pomocą odparowywania solanki. Prawdopodobnie najbogatszym
źródłem litu jest woda morska, zawierająca miliardy
ton skrajnie rozcieńczonego litu, niemożliwego jednak
do pozyskania na skalę przemysłową, ze względu na niską
koncentrację wynoszącą około 200 mg litu na metr sześcienny
wody [2].
Naturalne izotopy litu 6Li i 7Li o rozpowszechnieniu odpowiednio
7,5 oraz 92,5% charakteryzuje, szczególnie w porównaniu
z pierwiastkami ciężkimi, stosunkowo duża względna
różnica mas, wynosząca około 16%. Ma to zasadniczy
wpływ na efektywność frakcjonowania litu w przyrodzie. Ta
właściwość izotopów litu stanowi też utrudnienie w spektrometrycznych
pomiarach stosunku izotopowego litu, wykonywanych
przy zastosowaniu termoemisyjnego źródła jonów.
W przypadku jonizacji powierzchniowej atomów litu na pojedynczym
włóknie, zachodzące podczas parowania próbki
wyróżnienie izotopowe prowadzi do wzbogacenia próbki
w izotop cięższy a tym samym wartość stosunku izotopowego
np. 7Li/6Li staje się rosnącą funkcją czasu [3, 4].
Materiałem aplikowanym do źródła jonów spektrometru
mas są odpowiednie związki chemiczne analizowanego pierwiastka.
W przypadku analizy izotopowej litu mogą być na
przykład stosowane: wodorotlenek, fosforan, fluorek, chlorek,
jodek i siarczan litu. Kryteriami wyboru rodzaju...
więcej»
Lista recenzentów za rok 2010
Dr hab. inż. Jerzy Bajorek - Politechnika Rzeszowska
Prof. dr hab. inż. Roman Barlik - Politechnika Warszawska,
Wydział Elektryczny
Dr inż. Mikołaj Baszun - Politechnika Warszawska - Wydział
Elektroniki i Technik Informacyjnych
Prof. dr hab. Mikołaj Berczenko - Uniwersytet Rzeszowski,
Instytut Fizyki
Prof. dr hab. inż. Michał Białko - Politechnika Koszalińska
Prof. dr hab. inż. Leonard Bolc - Wyższa Szkoła Technik Komputerowych,
Warszawa
Prof. dr hab. Zbigniew Brzózka - Politechnika Warszawska,
Wydział Chemiczny
Prof. dr hab. Inż. Henryk Budzisz - Politechnika Koszalińska
Prof. dr hab. inż. Maciej Bugajski - Instytut Technologii Elektronowej,
Warszawa
Prof. dr hab. inż. Zygmunt Ciota - Politechnika Łódzka
Prof. dr hab. inż. Anna Cysewka-Sobusiak - Politechnika Poznańska,
Instytut Elektrotechniki Przemysłowej
Dr hab. inż. Jerzy Czajkowski - Akademia Morska w Gdyni
Prof. dr hab. inż. Wojciech Czerwiński - Politechnika Wrocławska,
Wydział Elektroniki, Mikrosystemów i Fotoniki
Prof. dr hab. inż. Adam Dąbrowski - Politechnika Poznańska,
Katedra Sterowania i Inżynierii Systemów
Dr inż. Jacek Dąbrowski - Akademia Morska w Gdyni, Katedra
Elektroniki Morskiej
Prof. dr hab. inż. Jerzy Dąbrowski - Szwecja
Prof. dr hab. inż. Andrzej Demenko - Politechnika Poznańska
Prof. dr hab. inż. Janusz Dobrowolski - Politechnika Warszawska
Prof. dr ha. Inż. Andrzej Dobrucki - Politechnika Wrocławska,
Instytut Telekomunikacji, Teleinformatyki i Akustyki
Prof. dr hab. Inż. Marek Domański - Politechnika Poznańska
Prof. dr hab. inż. Zdzisław Drozd - Politechnika Warszawska
Dr inż. Aleksandra Drygała - Politechnika Śląska, Instytut Materiałów
Inżynierskich i Biomedycznych, Gliwice
Dr hab. inż. Andrzej Dziedzic - Politechnika W...
więcej»
Masowo-spektrometryczne badania reakcji jonowo-molekularnych w mieszaninie CF4, Ne i He
(KRZYSZTOF BEDERSKI)
Reakcje wymiany ładunku połączone z dysocjacją zachodzące
pomiędzy jonami gazów szlachetnych, a szeregiem gazów
molekularnych były i są przedmiotem badań [1-5]. W prezentowanej
tu pracy skoncentrujemy się na reakcjach wymiany
ładunku połączonych z dysocjacją zachodzących w mieszaninie
gazów szlachetnych i czterofluorku węgla. Te badania mają
ważny aspekt praktyczny, bo zarówno gazy szlachetne, jak
i czterofluorek węgla są stosowane w procesach plazmowego
trawienia krzemu. Szczególnie CF4 jest ważnym składnikiem
takiej plazmy, ponieważ dostarcza on bardzo reaktywnych
atomów fluoru. Również molekuły SF6 oraz NF3 są źródłem
atomów F. Sam proces plazmowego trawienia krzemu w wyładowaniu
z udziałem CF4 można zapisać następująco [6]:
Sic. stałe + 4(CF4)gaz 2(C2F6)gaz + (SiF4)gaz (1)
Dla szerokiego zakresu energii jonów, od energii termicznych
do 50 eV zbadano reakcje jonowo-molekularne (wymiany ładunku
połączone z dysocjacją) Ar+, Ne+ i He+ z czterofluorkie...
więcej»
Zobacz wszystkie publikacje » |
|
2011-7
|
![]() DOSTĘP CZASOWY do archiwalnych (lata 2004-2011) e-zeszytów czasopisma W numerze m.in.: |
Struktura oprogramowania interfejsu graficznego w systemach wbudowanych
(KAROL MAKOWIECKI)
W skład interfejsu urządzenia Mupasz 101 wchodzi wyświetlacz
graficzny LCD 320×240 16-bitowy kolor, 9 przycisków
klawiszowych, w tym: 3 klawisze kontekstowe, góra, dół, OK,
ESC, dwa przyciski rozkazu otwarcia i zamknięcia wyłącznika.
Całość obsługiwana jest przez mikrokontroler z rodziny
STM32.Najogólniej interfejs w tego typu urządzeniu udostępnia 3
funkcje: wyświetlanie informacji o stanie urządzenia, wykonywanie
poleceń oraz modyfikacje ustawień urządzenia. Wśród
funkcjonalności interfejsu urządzenia Mupasz 101 wyróżnić
możemy: wyświetlanie dziennika zdarzeń, wyświetlanie aktualnych
pomiarów, wyświetlanie stanów wejść i wyjść urządzenia,
wykonywanie rozkazów kasowania sygnalizacji, blokad
i alarmów, edycję nastaw algorytmów, konfigurację urządzenia,
wyświetlanie informacji identyfikacyjnych, wyświetlanie
widoku obsługiwanego pola, zarządzanie użytkownikami.
Ogólny zarys struktury oprogramowania
interfejsu
Oprogramowanie dla potrzeb tego interfejsu stworzone zostało
w języku C. Centralnym punktem systemu jest funkcja zarządzająca
wyświetlaniem menu (rys. 2). To ona interpretuje
wciśnięte klawisze i wywołuje funkcje odpowiedzialne za ich
obsługę ...
więcej»
Opracowanie i realizacja modułów programowych w urządzeniach EAZ na bazie dedykowanych bibliotek w języku XML
(ROBERT SUCHECKI)
Przedmiotem pracy jest opis modułów programowych do
urządzenia zabezpieczeniowego Mupasz 101. Innowacyjność
urządzenia o nazwie Mupasz 101 przejawia się tym, że
jest pierwszym z rodziny urządzeń Mupasz 10.XX, zrealizowanych
na platformie programowej Ride7 i procesorze CORTEX-
M3. Nowością jest także wykorzystanie języka XML do
tworzenia dedykowanych bibliotek bloków funkcyjnych, używanych
następnie przez oprogramowanie ELF. Środowisko
ELF jest oprogramowaniem autorstwa pracowników zakładu,
służącym do tworzenia schematów algorytmów i schematu
głównego projektu. Pliki wynikowe algorytmów w języku C,
wygenerowane przez środowisko ELF, wykorzystywane są
w projekcie zrealizowanym na platformie Ride7.
Podstawowe cechy urządzenia
Mikroprocesorowe urządzenie zabezpieczeniowe Mupasz 101
przeznaczone jest do pracy w polach rozdzielczych SN: zasilających,
odpływowych, łącznika szyn oraz dedykowane jest do
ochrony linii kablowych i napowietrznych. Do podstawowych
cech urządzenia mikroprocesorowego należy integracja funkcji
pomiarów, zabezpieczeń, sterowania i rejestracji zdarzeń.
Zgodnie z założeniami, realizowany jest pomiar wartości
skutecznej prądów fazowych, pomiar wartości skutecznej
składowej zerowej prądu oraz wartości skuteczne pierwszej
i drugiej harmonicznej prądów fazowych. Mupasz 101 obsługuje
do 8 wejść dwustanowych oraz 6 wyjść stykowych.
Mupasz 101 realizuje zabezpieczenia nadprądowe (zależne
i niezależne), ziemnozwarciowe (zależne i niezależne)
oraz algorytm detekcji udarowego prądu magnesowania.
Na płycie czołowej urządzenia znajdują się: wyświetlacz
graficzny, klawiatura manipulacyjna urządzenia, zestaw diod
sygnalizacyjnych LED. Konfiguracja urządzenia jest możliwa
poprzez oprogramowanie narzędziowe DELFiN (system autorstwa
pracowników zakładu) oraz serwisowy port USB.
Zdarzenia przesyłane są do oprogramowania narzędziowego
DELFiN. Dziennik zdarzeń mieści 1000 wpisów.
Dokładny opis funkcjonalny urządzenia Mupasz 1...
więcej»
Zastosowanie technologii SSL LED w systemach oświetleniowych dla potrzeb muzeów i galerii sztuki
(WOJCIECH GRZESIAK, MAREK ŻUPNIK, ZBIGNIEW PORADA)
W obiektach muzealnych, jak również w galeriach sztuki zarówno
oświetlenie eksponatów jak i wnętrz, odgrywa bardzo
istotną rolę. Stosowane światło powinno współgrać z prezentowanymi
eksponatami, ale w taki sposób, aby nie pełniąc
funkcji dominującej być ich uzupełnieniem, zwiększającym też
odczuwanie przeżyć estetycznych przez widza.
Przy projektowaniu oświetlenia należy kierować się nie
tylko normatywnymi zasadami oświetlenia [1-3], ale konieczne
jest również uwzględnienie zagadnień konserwatorskich
(wrażliwość obiektów na promieniowanie optyczne), a także
z zakresu estetyki.
Zasady dotyczące oświetlenia w obiektach muzealnych
i galeriach wynikają przede wszystkim z uwarunkowań fizjologicznych
i estetycznych człowieka - widza. Wyróżnia się tutaj
zasadę wystarczającej luminancji, równomiernej luminancji
otoczenia, dostatecznego kontrastu oraz unikania zbyt małych
rozmiarów kątowych szczegółów. Zasady estetyczne, to
przede wszystkim zwiększanie atrakcyjności eksponatu oraz
tworzenie przyjemnego nastroju.
Właściwe rozróżnianie przedmiotów w znacznym stopniu
jest zależne od natężenia oświetlenia, a wartość tego
parametru należy określać indywidualnie dla każdego dzieła
sztuki. Dolna granica natężenia oświetlenia jest wyznaczana
dla możliwie dobrego rozróżniania szczegółów, a górna
wynika ze skutków działania światła na eksponat. Ponadto
ważna jest też równomierność oświetlenia dotycząca
płaszczyzny oświetlanej, jak również całego pomieszczenia.
W przypadku muzeów i galerii w niektórych wnętrzach
odchodzi się jednak od równomierności oświetlenia otoczenia
w celu osiągnięcia swoistego nastroju w wybranym pomieszczeniu.
Jednym z istotniejszych problemów oświetlenia w obiektach
muzealnych jest stopień oddawania barw i barwa światła,
od której zależy właściwe odtworzenie barw na powierzchni
prezentowanych eksponatów. Wrażenie barwne powstające
w trakcie oglądania eksponatów zależy zarówno od charakterystyki
widmowej światła padaj...
więcej»
Automatyczny prober do precyzyjnych pomiarów właściwości elektromagnetycznych materiałów przy częstotliwościach mikrofalowych
(MARCIN KARLIŃSKI, MARCIN KIEŁBASIŃSKI, JANUSZ WÓJCIK, JERZY ZAJĄC)
We współczesnej mikroelektronice podstawowe znaczenie
mają parametry elektromagnetyczne stosowanych materiałów.
Parametry te, a w szczególności rezystywność i przenikalność
dielektryczna, decydują o możliwości zastosowań
poszczególnych materiałów i o możliwych do uzyskania parametrach
elektrycznych wyrobów produkowanych z tych materiałów.
W przemyśle półprzewodnikowym od wielu lat stosuje
się standardowe metody pomiarów rezystywności płytek półprzewodnikowych.
Dotyczy to płytek podłożowych oraz płytek
z warstwami epitaksjalnymi i dyfuzyjnymi [4]. Znane i często
stosowane metody pomiaru rezystywności: czteroostrzowa,
charakterystyk pojemnościowo-napięciowych C - V, rezystancji
rozpływu oraz pomiary hallowskie metodą van der Pauwa,
są badaniami kontaktowymi i w związku z tym niszczącymi
powierzchnię badanej płytki. Ponadto zakres ich zastosowań
ogranicza się najczęściej do krzemu i germanu, a półprzewodniki
AIIIBV, AIIBVI i AIVBIV mierzą się raczej źle, co często
wynika z trudności w uzyskaniu odpowiedniego kontaktu elektrycznego
między badaną płytką a urządzeniem pomiarowym.
Dodatkowym ograniczeniem tych metod jest zakres badanych
rezystywności. Z dużymi trudnościami dają się stosować dla
wysokich (>103 Ωcm) i niskich (<10-3 Ωcm) rezystywności.
Wśród metod bezkontaktowych pomiaru rezystywności,
metody związane z prądami wirowymi na częstotliwościach
radiowych nie uzyskały szerszych zastosowań ze względu
na niewielką dokładność, wpływ wielu trudno kontrolowanych
czynników na wyniki pomiarów i trudne procedury kalibracji.
Znana od wielu lat, opracowana w Polsce metoda pomiaru
rezystywności i przenikalności [2] z zastosowaniem technik
mikrofalowych z rezonatorami dielektrycznymi umożliwia
dokładne pomiary bezkontaktowe półprzewodników różnych
typów. Uzyskuje się niepewność pomiaru od 2 do 4% zależnie
od dokładności obróbki powierzchni badanej próbki i wartości
mierzonej rezystancji. Metoda ta była dotychczas stosowana...
więcej»
Analiza transmisji optycznej półprzewodnikowych warstw NiO osadzanych metodą magnetronowego rozpylania katodowego
(JAKUB GROCHOWSKI, MAREK GUZIEWICZ, MICHAŁ BORYSIEWICZ)
W ostatnich latach obserwuje się rosnące zainteresowanie
przewodzącymi transparentnymi tlenkami półprzewodnikowymi.
Materiały te są atrakcyjne z punktu widzenia zastosowań
fotowoltaicznych oraz optoelektronicznych [1, 2]. Większość
z nich, jak np. SnO2, CdO czy ZnO, to półprzewodniki typu
n. Działania zmierzające do opracowania złącza p-n w oparciu
o tego typu związki półprzewodnikowe doprowadziły do
intensywnego poszukiwania transparentnych półprzewodników
wykazujących przewodnictwo typu p. Jednym z nich
jest właśnie tlenek niklu (NiO), który w postaci objętościowej
i idealnej stechiometrii jest izolatorem [3], jednak w formie
cienkich warstw ujawnia półprzewodnikowe właściwości typu
p wskutek istnienia wakansji Ni oraz atomów tlenu znajdujących
się w pozycjach międzywęzłowych [3]. Kryształ NiO
charakteryzuje się kubiczną strukturą krystaliczną oraz prostą
przerwą energetyczną o szerokości ok. 3,8 eV [4]. Materiał
wykazuje ciekawe właściwości elektryczne [5], termoelektryczne
[6], antyferromagnetyczne [7] oraz wysoką odporność
chemiczną. Tlenek niklu jest używany do wytwarzania czujników
gazów takich jak: amoniak [8], wodór [9] czy tlenek
węgla - CO [10]. Znane są również literaturowe doniesienia
o zastosowaniu NiO jako warstwy aktywnej diod fotodetekcyjnych
promieniowania UV [11], czy też w charakterze materiału
elektrod elektrolitycznych kondensatorów [12]. Tlenek niklu
wykazuje również właściwości elektrochromowe [13] czyli
możliwość odwracalnej zmiany właściwości optycznych (barwy)
powodowanej przepływem prądu elektrycznego. Ostatnio
rosnące zainteresowanie optycznymi i elektrochromowymi
właściwościami tlenku niklu zostało wywołane potencjalnymi
możliwościami zastosowania tego materiału do produkcji tzw.
"inteligentnych okien" [ang. smart windows], umożliwiających
zmianę ilości przepuszczanego światła oraz energii cieplnej
pod wpływem chwilowego napięcia elektrycznego. Kolejnym
badanym na świecie potencjalnym zastosowa...
więcej»
Zobacz wszystkie publikacje » |
|
2011-6
|
![]() DOSTĘP CZASOWY do archiwalnych (lata 2004-2011) e-zeszytów czasopisma W numerze m.in.: |
Kompensacja wpływu temperatury na czas propagacji scalonych funktorów logicznych za pomocą napięcia zasilającego
(MICHAŁ MAĆKOWSKI, KRZYSZTOF LANGE)
Stabilność temperaturowa czasu propagacji podzespołów
elektronicznych wpływa na dokładność działania precyzyjnych
przyrządów pomiarowych, a szczególnie urządzeń wykorzystywanych
metrologii czasu, takich jak atomowe wzorce czasu
i częstotliwości. Czas propagacji elementów elektronicznych
jest zależny do wielu czynników, m.in. od temperatury pracy
i napięcia zasilania [1]. Problematyka ta jest istotna w układach
cyfrowych z uzależnieniem czasowym, ponieważ zmiany czasów
propagacji zastosowanych układów mogą być przyczyną
pojawiającego się hazardu. Innym obszarem występowania
problemów propagacyjnych jest metrologia sygnałów czasu.
Ten właśnie aspekt został w dalszej części referatu rozpatrzony
bardziej szczegółowo.
Przy precyzyjnym pomiarze krótkich przedziałów czasu,
dla uzyskania dużej rozdzielczości pomiaru często stosuje
się metodę Verniera, będącą adaptacją zasady działania noniusza,
leżącej u podstaw działania suwmiarki i śruby mikrometrycznej
[2]. W dziedzinie elektroniki metoda ta wymaga
zastosowania szybko startujących generatorów, których działanie
jest zazwyczaj oparte na idei linii opóźniającej włączonej
w układ dodatniego sprzężenia zwrotnego. Podejmowane
realizacje układowe wykazały znaczącą podatność takiego
generatora na zmiany temperatury. Częstotliwość sygnału
generowanego przez te generatory bezpośrednio zależy od
czasów propagacji zastosowanych elementów. Dlatego zmiany
czasu propagacji powodowane zmianą temperatury pracy
układów bezpośrednio przekładają się wartość częstotliwości
generowanego sygnału, co znacznie pogarsza dokładność
pomiarów i ogranicza możliwość wykorzystania tego typu
układów w praktycznych realizacjach przyrządów pomiarowych.
Zastosowanie w tych układach autokompenscji wpływu
temperatury na czasy propagacji umożliwi poprawę parametrów
funkcjonalnych realizowanych przyrządów pomiarowych.
Istotnym zagadnieniem technicznym jest kompensacja zmian
parametrów czasowych elementów wykonanych ...
więcej»
Resonance features of coupled Josephson junctions in high temperature superconductors
(YURY SHUKRINOV, PAUL SEIDEL)
The single Josephson junction demonstrates an interesting physics
and variety of applications. From the point of view of practical
applications, a great number of junctions is often needed. For
example, in a quantum voltage standard, thousands of junctions
in series are required to obtain Shapiro steps at sufficiently high
voltages up to 10 V [1]. The intrinsic Josephson junctions (IJJ)
within the high-TC superconductors offer a new way to realize
a large number of junctions in a very compact way [2, 3]. As
was mentioned in [3, 4], compared to the well-developed low-
TC dc voltage standards, a few advantages can be found using
IJJs: (i) high operation temperatures, up to temperatures near
50 K; (ii) operation at higher frequencies up to some THz; and
(iii) high density of junctions due to naturally compact atomic
scale, which may simplify the instrumentation significantly. But it
has to be investigated if the extremely thin electrodes of the IJJs
and their strong interaction results in stability and noise effects
disturbing the function of such voltage standards.
The system of IJJs in high temperature superconductors
are formed from the atomic scale superconducting layers
(S-layers) [5], characterizing by modulus of order parameter
Δl and its phase θl (see Fig.1a). The thickness of S-layers
s comparable with the Debye screening length. Because of
it, the electric charge does not screen in S-layers perfectly and
it leads to the capacitive coupling between the junctions [6].
The phase dynamics of IJJ without magnetic field is determined
by capacitive coupling and the system of
IJJ is described by capacitively coupled Josephson
junctions (CCJJ) model [6] or model with the diffusion
current (CCJJ+DC) [7, 8]. We studied the multiple
branch structure of the current-voltage characteristics
(CVC) of IJJ and showed that branches
have a breakpoint (BP) and some breakpoint region
(BPR) before transition to another branch [8]....
więcej»
Experimental study of radio frequency power broadening in ABMR-LIRF method
(ANDRZEJ KRZYKOWSKI, PRZEMYSŁAW GŁOWACKI)
The study of the level structure of complex atoms by semiempirical
methods of analysis of the fine and the hyperfine
structure (hfs) requires very precise experimental data. This is
the reason to use for the investigation of the hfs of the many
electron atoms high precision laser spectroscopy methods
such as ABMR-LIRF to improve the accuracy of the results.
In this method it is most important to obtain the value of the
resonance frequency of a transition between investigated hyperfine
structure electron levels as accurate as possible. This
resonance frequency is determined from the position of the
centre of the spectral line.
The accuracy of this value is strongly related to the line
profile and the line width. It is very important to achieve the
spectral line close to the natural spectral width. The spectral
line width obtained by ABMR-LIRF method unfortunately depends
on several broadening mechanisms. In the work presented
here we concentrate on the experimental investigations
of one of these mechanisms - the radio frequency power
broadening for the observed ABMR-LIRF spectrum.
In the laboratory of the Chair of Quantum Engineering and
Metrology the investigation of the hfs on an atomic beam was
started in the middle of 90’s of the 20th century. Experiments
concentrated on the hfs and isotope shifts of the 3d elements
[1-6] and rare earths elements [7, 8]. The first investigations
with application of the ABMR-LIRF method in our laboratory
were made in 2002 [9]. Nowadays we concentrate on the
precision investigation of the high energy (above 20000 cm-1)
metastable levels in the chromium atom [10, 11]. The efficient
and stable population of this kind of excited electron levels
using our method is quite low. To obtain a good signal to noise
ratio (SNR) in the double resonance spectrum we must use
high power of the rf field. In this case the value of line width
increases due to the power broadening mechanism. Our aim
in ...
więcej»
Operation and accuracy of an automated cryocooler-based 10 Volt Josephson Voltage standard system
(MICHAEL STARKLOFF, GERD WENDE, SOLVEIG ANDERS, MARCO SCHUBERT, MATHIAS MEYER, HANS-GEORG MEYER)
Josephson voltage standard systems based on arrays of SIS
tunnel junctions are commonly used as primary DC voltage
standards. Applying them, secondary voltage standards as
well as high precision digital voltmeters can be calibrated with
the highest level of accuracy. Further developments are focused
on a cryogenic-free operation [1, 2] and on programmable
Josephson arrays [3, 4]. Because programmable Josephson
arrays are difficult to manufacture at the 10 V level
and in addition require an expensive control electronics the
SIS Josephson voltage standard systems are still attractive,
in particular due to the advantage of the availability of zero
current steps.
The system was developed to be easy to use and to avoid
a manual control of the Shaprio steps. In the following we describe
the performance of the fully automated 10 Volt Josephson
voltage standard system "supraVOLT-control" suitable
for all DC voltage calibrations.
Setup of the system
The Josephson voltage standard system "supraVOLT-control"
in the cryocooler version is shown in Fig. 1. A pulse tube
cooler delivered from the Transmit GmbH Giessen was used
to establish the chip operating temperature of about 4K. The
cryocooler itself produces a cooling power of about 180 mW
at the cold stage. To reduce the thermal heat to the cold stage
a 75 GHz dielectric microwave waveguide [2] were used for
microwave transmission. The first and second stage of the cryocooler
are thermally shielded and placed in a vacuum chamber.
The chip itself is magnetically shielded by a cryoperm tube.
Fig. 1. Photograph of the cryocooler-based Josephson voltage
standard system "supra VOLTcontrol" including the following
components: 1: Pulse tube cooler with a SIS Josephson junction
array and the 75 GHz microwave electronics installed in the 19"
rack, 2: Control electronics, 3: EIP 578B so...
więcej»
Electronic system for analyzing the electrical resistance of biological tissue in forensics
(ANELIYA MANUKOVA, IVAYLO IVANOV)
In forensics there is a continuous development of new methods
for analyzing the condition of the objects in order to improve
the quality of the manipulations and operations as well as
the accuracy of the conclusions made. There is no objective
technical assessment of the qualitative characterization of the
analyzed object to be applied to the expertise.
Obtaining good-quality results in determining the time of death,
i.e. the event requires performance of accurate operations
of the medical process of object examination by using modern
technical means. Changing of the electrical resistance of tissues
is an significant parameter that helps in proper judgment of
postmortem changes of studied objects. This brings also the
need for development of accurate electronic system for measuring
the electrical resistance of tissue at postmortem changes.
The methods for analyses are based on the ability of tissue
to be at the same time a conductor and a dielectric. Electrical
and dielectric permittivity of an area is a complex function - on
one hand are the parameters of influential currents and voltages
together with their frequencies, and on the other hand is
the physiological state of studied objects.
The purpose of this article is to present an electronic
system for testing the electrical resistance of tissue in running
postmortem changes, aiming to increase efficiency in the collection
of objective evidences - that are applied to the medical
expertise in forensics.
Analysis of methods for measuring the
resistance with DC
To identify and diagnose the condition of a given structure
in medicine, it can be used the specific electrical resistance
of the tissue. In Table 1 is presented the data on its values for
various analyzed structures.
Measurement of specific electrical resistance
of tissue
 Two-probe method
Th...
więcej»
Zobacz wszystkie publikacje » |
|
2011-5
|
![]() DOSTĘP CZASOWY do archiwalnych (lata 2004-2011) e-zeszytów czasopisma W numerze m.in.: |
Metody usuwania szumu z obrazów twarzy
(TOMASZ ANDRYSIAK, LECH NAUMOWSKI )
Obecnie biometryczne metody identyfikacji i rozpoznawania
osob na podstawie obrazow twarzy zyskuj. coraz wi.ksz.
popularno.., dzi.ki dynamicznie rozwijaj.cym si. systemom
komputerowym oraz technik. obrazowania. Rosn.ce praktyczne
ich znaczenie spowodowane jest g.ownie poprzez
.atwo.. pozyskiwania oraz brak interakcji systemu z osob.
ktorej probki biometryczne s. pobierane. Dlatego te. systemy
te s. szczegolnie czu.e na warunki akwizycji oraz jako..
eksploatowanych urz.dze. obrazowania. Istotnymi czynnikami
maj.cymi wp.yw na przedmiotow. jako.. s. warunki
o.wietlenia, zniekszta.cenia geometryczne systemow akwizycji
oraz szumy wprowadzane przez detektory optyczne
i kana.y transmisyjne.
Szum jest podstawowym czynnikiem utrudniaj.cym dalsz.
analiz. obrazu. Potrafi w sposob znacz.cy wp.yn.. na
jego interpretacje i rozpoznanie. Dlatego te. wa.nym zagadnieniem
jest rozwijanie metod pozwalaj.cych redukowa.
jego wp.yw na przetwarzane obrazy w systemach biometrycznych.
Metody realizuj.ce to zadanie najcz..ciej wykorzystuj.
ro.nego typu techniki filtracji, analizy w dziedzinie
okre.lonej transformaty oraz dekompozycji obrazow.
Reprezentacje sygna.u s realizowane jako liniowe rozwini.cia:
(1)
wzgl.dem okre.lonego zbioru funkcji gƒÁ dobrze zlokalizowanych
wzgl.dem czasu i/lub cz.stotliwo..nie s. w wielu
przypadkach wystarczaj.co precyzyjne i optymalne [4].
W zale.no.ci od dokonanego wyboru funkcji gƒÁ wspo.czynniki
rozwini.cia cn reprezentuj. ro.ne cechy sygna.u s.
Je.eli wielko.ci elementow strukturalnych analizowanego
sygna.u ro.ni. si. w sposob istotny od sta.ej skaluj.cej funkcji
gƒÁ to wspo.czynniki cn nie stanowi. optymalnej reprezentacji
przedmiotowego sygna.u (rys. 1a). Dlatego te. sygna.y
z elementami o zmiennych d.ugo.ciach wymagaj. stosowania
funkcji bazowych gƒÁ o ro.nych skalach (rys. 1b). Rozwi.zanie
takie posiada tak.e istotne ograniczenie zwi.zane z powi.zaniem
parametru cz.stotliwo.ci i parametru s...
więcej»
Energetyczny filtr aktywny ze zmodyfikowanym algorytmem sterowania opartym na teorii mocy chwilowej
(KRZYSZTOF PIOTR SOZAŃSKI)
Osi.gni.ty w ostatnich latach post.p w dziedzinie wytwarzania,
przesy.u i przekszta.cania energii elektrycznej, spowodowa.
wzrost liczby zastosowanych urz.dze. elektrycznych
o nieliniowych charakterystykach napi.ciowo-pr.dowych. Do
takich urz.dze. . odbiornikow nieliniowych pobieraj.cych
z sieci pr.d niesinusoidalny zaliczaj. si. w pierwszej kolejno.ci
przekszta.tniki diodowe i tyrystorowe w ro.nych zastosowaniach,
piece .ukowe, instalacje elektrodynamiczne, przemienniki
cz.stotliwo.ci oraz urz.dzenia elektronicznych ma.ej
mocy takie jak: zasilacze impulsowe, .arowki energooszcz.dne,
.adowarki itp. Tak jak w przypadku du.ych obci..e. przemys.owych
mo.liwa jest kompensacja lokalna to w przypadku
du.ej liczby ma.ych urz.dze. elektronicznych kompensacja
jest do.. trudna.
Odbiorniki nieliniowe s. .rod.ami harmonicznych pr.du
powoduj.cych wzrost mocy pozornej urz.dze. zasilaj.cych
i strat w liniach przesy.owych, powoduj. one rownie. odkszta.cenia
napi.cia zasilaj.cego. Cz.sto s. rownie. powodem
powstania silnych zjawisk rezonansowych. Wp.ywaj.
negatywnie zarowno na prac. systemow zabezpiecze., automatyki
i sterowania, telemechaniki i ..czno.ci, jak i innych
odbiornikow energii elektrycznej [3, 9, 2].
Jednym z mo.liwych urz.dze. do kompensacji harmonicznych
napi.cia i pr.du linii zasilaj.cej s. energetyczne
filtry aktywne (APF . Active Power Filter): rownoleg.e do kompensacji
odkszta.ce. pr.du i szeregowe do kompensacji odkszta.ce.
napi.. [9], [2]. W dalszej cz..ci pracy rozpatrywane
b.d. rownoleg.e energetyczne filtr aktywne. Na rysunku 1
pokazano dwa podstawowe uk.ady po..cze. rownoleg.ych filtrow
aktywnych. Pierwszy uk.ad (rys. 1a) pracuje bez sprz..enia
zwrotnego (uk.ad otwarty) i ma wzmocnienie rowne jeden,
natomiast drugi (rys. 1b) pracuje ze sprz..eniem zwrotnym.
W drugim uk.adzie mo.liwa jest kompensacja wi.kszej ilo.ci
b..dow, jednak ze wzgl.du na lepsz. stabilno.. rozpatrywany
b.dzie uk.ad bez sprz..enia zwrotnego. Wyp...
więcej»
Metoda poprawy czytelności obrazów z monitoringu CCTV
(ADAM KONIECZKA, JULIAN BALCEREK, ADAM DĄBROWSKI)
W celu nadzorowania i zwiększania bezpieczeństwa określonych
miejsc stosuje się system rejestrowania i przekazywania
obrazu zwany telewizją przemysłową (CCTV, od ang. Closed-
Circuit Television, dosł. telewizja w zamkniętym obwodzie) lub
popularnie monitoringiem wideo.
Niedostateczna jasność, niski kontrast (zwłaszcza w niesprzyjających
warunkach pogodowych, o świcie i o zmierzchu),
spore zaszumienie i słaba dynamika obrazu, a także
zmęczenie osoby obsługującej stanowisko monitoringu są
motywacją do niniejszej pracy, poświęconej opracowaniu prostej
techniki poprawy jakości i czytelności obrazu, która nadaje
się do realizacji w czasie rzeczywistym.
W oparciu o informacje o kodowaniu wideo przy użyciu
standardu MPEG oraz o lokalne cechy przestrzenne, włączając
estymację ruchu i detekcję zmiany sceny, zdefiniowany
został algorytm UME (ang. Usefulness Metric Of Enhancement,
pol. użyteczna metryka wzmocnienia).
Algorytm UME zastosowany w systemie wzmacniania
ostrości wideo w dziedzinie przestrzennej został
przedstawiony w [1].
Korekcja ekspozycji i zwiększanie kontrastu w celu
poprawy jakości obrazu dla wideokonferencji zostały
opisane w [2]. Rozwiązanie to jest oparte na budowie
modelu Gaussa, detekcji obszarów ludzkich twarzy
i informacji o szarości w obszarach twarzy.
Technika oparta na uczeniu w celu poprawy postrzeganej
jakości obrazu przy użyciu zwiększania
jasności i zmian tonacji kolorów dla wideokonferencji
została opisana w [3]. Nauczane są statystyki kolorów
ze zbioru treningowego obrazów i ustawiane kolory
obrazu wejściowego tak, żeby statystyki jego kolorów
dopasować do zbioru treningowego.
Technika usuwania szumu ze zdjęć C...
więcej»
Poprawa precyzji obliczeń zmiennoprzecinkowych w GPGPU za pomocą dwóch akumulatorów
(PAWEŁ PAWŁOWSKI, ADAM DĄBROWSKI, MATEUSZ STANKIEWICZ, FILIP MISIOREK)
Obliczenia ogolnego przeznaczenia na procesorach graficznych
(GPGPU) sta.y si. w ostatnich latach wa.n. i szybko
rozwijaj.c. si. dziedzin. technik programowania. Ogromne
mo.liwo.ci przyspieszenia oblicze., ktore mo.na zrownolegli.
powoduj., .e coraz wi.cej prac naukowych jest po.wi.conych
rozwijaniu technik GPGPU. Proponowane rozwi.zania
u.atwiaj. korzystanie z nowych mo.liwo.ci sprz.tu
i oprogramowania [5], ale niestety obserwuje si. brak rozwa.a.
dotycz.cych zwi.kszenia dok.adno.ci oblicze.. Jest
to spowodowane nie zawsze poprawn. opini., .e obliczenia
zmiennoprzecinkowe oferuj. wystarczaj.co dok.adne rezultaty.
W przypadkach oblicze. wra.liwych na niedok.adno.ci
oblicze., szczegolnie, gdy grozi to niestabilno.ci. numeryczn.,
a tak jest cz.sto w przypadku filtracji cyfrowej, obliczenia
zmiennoprzecinkowe mog. prowadzi. do znacznie wi.kszych
zagro.e. ni. sta.oprzecinkowe [4]. W nowych rozwi.zaniach
nale.y wi.c pos.ugiwa. si. tak.e klasycznymi rozwa.aniami
dotycz.cymi b..dow zaokr.gle., czy niedok.adno.ci oblicze.
zmiennoprzecinkowych [1, 3, 8, 9].
Zatem mimo wielu zalet reprezentacji zmiennoprzecinkowych,
maj. one te. istotne wady, ktore nale.y pokonywa..
Niniejszy artyku. jest po.wi.cony pewnemu aspektowi tego
ogolnego zagadnienia.
W artykule przedstawiono, na przyk.adzie filtrow o sko.czonej
odpowiedzi impulsowej (ang. Finite Impulse Response,
FIR), rozwa.ania dotycz.ce zwi.kszenia dok.adno.ci oblicze.
przy ograniczeniach sprz.towych i przy rownoczesnym zachowaniu
szybko.ci dzia.a.. Punkt pierwszy prezentuje przegl.d
problemow teoretycznych dotycz.cych zwi.kszania dok.adno.ci
oblicze. zmiennoprzecinkowych, punkt drugi prezentuje
metod. dwoch akumulatorow, b.d.c. przyk.adem rozwi.zania
nale..cego do klasy metod oblicze. o quasi-maksymalnej
precyzji, punkt trzeci prezentuje ewolucj. i stan obecny procesorow
graficznych ze szczegolnym naciskiem na dok.adno..
oblicze.. W kolejnych rozdzia.ach podane s. wyniki eksperymentu
...
więcej»
Tendencje na IFA 2011
Erupcja wulkanu w Islandii uniemożliwiła zorganizowanie
w roku ubiegłym konferencji przedstawiającej tendencje
rozwojowe elektroniki użytkowej, która miała się odbyć w hiszpańskiej
miejscowości Alicante. Organizator - Targi Berlińskie
w tym roku nie miały takiej przeszkody jak w roku ubiegłym
i konferencja odbyła się w Alicante zgodnie z planem.
W ciągu dwóch dni przedstawiciele organizatorów i uczestniczących
firm przedstawiali tendencje rozwojowe branży i swoje
zamierzenia na rok 2011.
Szybkie tempo innowacji branży elektroniki użytkowej nieustannie
wyznacza nowe standardy. Połączenie z internetem
telewizji, mediów i urządzeń 3D i HD, ogromny wzrost sprzedaży
tabletów i smartfonów, jak i tworzenie sieci domowych
i dla odbiorców mobilnych wyznaczają tendencje rozwojowe
w roku 2011. Najważniejsze w na świecie targi elektroniki
użytkowej IFA w Berlinie zaprezentują całą gamę nowości
z każdej gałęzi przemysłu.
3D - okularach i bez okularów
3D jest już stałą cechą dzisiejszej telewizji. Zapowiada się, że
opanuje rynki o niższych przedziałach cenowych, co jest celem
na rok 2011. Okulary 3D są ...
więcej»
Zobacz wszystkie publikacje » |
|
2011-4
|
![]() DOSTĘP CZASOWY do archiwalnych (lata 2004-2011) e-zeszytów czasopisma W numerze m.in.: |
Ocena odczuwania migotania światła
(GRZEGORZ WICZYŃSKI)
Migotanie światła to zmienność strumienia świetlnego lub barwy
światła [1], które mogą być wywołane wahaniami napięcia
zasilającego źródło promieniowania. Odczuwanie przez
człowieka efektów tego zjawiska zachodzi w łańcuchu: zmiany
napięcia - źródło światła - oko - mózg [2]. Migotanie światła
powstaje w źródle światła, ale na jego widzenie i odczuwanie
wpływają wszystkie ogniwa łańcucha. Stosowane obecnie
źródła światła są zasilane z sieci elektroenergetycznych. Idealne
napięcie w takich sieciach to sygnał sinusoidalny o znamionowej
częstotliwości i amplitudzie. W takim napięciu nie
występują wahania napięcia wywołujące odczuwalne migotanie
światła [3]. W przypadku wystąpienia zmienności napięcia,
co najmniej jedna z trzech cech idealnego napięcia nie jest
zachowana. Może to skutkować powstaniem wahań napięcia
wywołujących odczuwalne przez człowieka migotanie światła.
W źródle światła energia elektryczna podlega przetworzeniu
na energię promieniowania optycznego. Oko dokonuje
detekcji promieniowania odbitego, rozproszonego lub padającego
bezpośrednio ze źródła. Docierające do oka światło
przechodzi przez rogówkę, komorę przednią, źrenicę, soczewkę
i galaretowate ciało szkliste, a następnie pada na siatkówkę,
tworząc obraz pomniejszony i odwrócony. W siatkówce
znajdują się dwa rodzaje fotoreceptorów: pręciki i czopki.
W fotoreceptorach następuje przekształcenie fal świetlnych
w sygnały elektryczne, wysyłane do mózgu przez nerw wzrokowy.
W ośrodku wzrokowym kresomózgowia sygnały są
łączone i analizowane, w wyniku czego powstaje obraz trójwymiarowy.
Do soczewki przylega tęczówka spełniająca rolę
przysłony kurczącej się pod wpływem bodźców świetlnych,
co powoduje zmianę średnicy źrenicy oka w celu utrzymania
stałej ilości światła padającego na siatkówkę. Zależy to także
od układu nerwowego, reagując na stan emocjonalny, proces
myślenia lub rozwiązywanie problemów. Tęczówka ma zdolność
do zmiany apertury wejściowej oka w zakresi...
więcej»
Autonomiczne hybrydowe systemy fotowoltaiczne wspomagane ogniwami paliwowymi
(WOJCIECH GRZESIAK, MICHAŁ CIEŻ, TOMASZ MAJ, EWA KLUGMANN-RADZIEMSKA, TADEUSZ PISARKIEWICZ)
Warunki meteorologiczne w krajach Europy Środkowej,
a w tym i w Polsce, charakteryzują się nierównomiernym rozkładem
promieniowania słonecznego w cyklu rocznym: 80%
całkowitej rocznej sumy nasłonecznienia przypada na sześć
miesięcy sezonu wiosenno-letniego (od początku kwietnia do
końca września). Dodatkowo czas operacji słonecznej w zimie
skraca się do 8 godzin dziennie, a w lecie w miesiącach
najbardziej słonecznych wydłuża się do 16 godzin.
Zmienność dobowa i sezonowa promieniowania słonecznego,
oraz mała gęstość dobowa strumienia energii promieniowania
słonecznego, która nawet w rejonach równikowych
wynosi zaledwie 300 W/m2, zaś w Polsce nie przekracza 100
W/m2, pozwala uzyskać około 100 kWh/m2 w skali roku. Powoduje
to pewne trudności związane z wykorzystaniem energii
Słońca w klimacie Polski.
Z diagramu przedstawionego na rys. 1, na którym pokazano
ilości energii generowane przez system PV o mocy 1 kW
zainstalowany w Warszawie, wynika że średnia ilość energii
elektrycznej wygenerowanej w grudniu jest około 7 razy
mniejsza od wygenerowanej w maju czy też w lipcu.
Rys. 1. Energia elektryczna generowana przez system PV o mocy
1 kW w Warszawie w poszczególnych miesiącach roku (źródło:
Photovoltaic Geographical Information System (PVGIS))
Fig. 1. Electricity generated by the PV system with power
of 1 kW in Warsaw in different months of the year. (source: Photovoltaic
Geographical Information System (PVGIS))
Elektronika 4/2011 35
W przypadku, kiedy zapotrzebowanie na energię elektryczną
ma stały charakter, niezbędnym jest kosztowne
przewymiarowanie konwencjonalnej instalacji PV, bądź też
zastosowanie instalacji hybrydowej, w której jako dodatkowe
źródło energii wykorzystuje się generator spalinowy, turbinę
wiatrową lub - tak, jak w prezentowanym rozwiązaniu - ogniwo
paliwowe.
Prace dośw...
więcej»
Mikrokontrolery PIC w zastosowaniach badawczych. Część 4. Programowanie w asemblerze. Środowisko MPLAB IDE. Częstotliwościomierz
(PAWEŁ BORKOWSKI)
Poprzednią część kursu skończyliśmy zapowiedzią, że nauczymy
się programować w asemblerze. W przypadku programowania
mikrokontrolerów jest to wciąż bardzo popularny
język programowania, czemu sprzyja fakt dostarczania przez
producentów mikrokontrolerów darmowych kompilatorów programowania
niskopoziomowego. W przypadku firmy Microchip
takim oprogramowaniem jest środowisko MPLAB, które
można bezpładnie pobrać ze strony producenta (http://www.
microchip.com).
Mikrokontrolery z rodziny Mid-Range, do której należą
PIC16F84A oraz PIC16F877A, posiadają tylko 35 rozkazów.
Ich zestawienie przedstawia tabela 1.
Tab. 1. Zestawienie instrukcji układów rodziny Mid-Range
Tabl. 1. Midrange instruction set
Mnemonik,
argumenty Opis Cykle
Zmiany
bitów rejestru
STATUS
Uwagi Przykład
Operacje bajtowe na rejestrach
ADDWF f,d Suma arytmetyczna W i f, wynik w d 1 C, DC, Z 1, 2 addwf R0,1
ANDWF f,d Iloczyn bitowy W i f, wynik w d 1 Z 1, 2 andwf R0,1
CLRF f Zeruj rejestr f. 1 Z 2 clrf PORTB
CLRW Zeruj W. 1 Z clrw
COMF f,d Negacja f, wynik w d 1 Z 1, 2 comf R0,0
DECF f,d Dekrementacja f, wynik w d 1 Z 1, 2 decf R0,1
DECFSZ f,d Dekrementacja f, następna instrukcja będzie pominięta,
jeśli wynikiem w d było 0
1 (2) 1, 2, 3 decfsz R0,1
INCF f,d Inkrementacja f, wynik w d 1 Z 1, 2 incf R0,1
INCFSZ f,d Inkrementacja f, następna instrukcja będzie pominięta,
jeśli wynikiem w d było 0
1 (2) 1, 2, 3 incfsz R0,1
IORWF f,d Suma bitowa W i f, wynik w d 1 Z 1, 2 iorwf R0,0
MOVF f,d Zawartość rejestru f umieść w d 1 Z 1, 2 movf R0,0
MOVWF f Zawartość rejestru W umieść w rejestrze f 1 movwf R0
NOP Nic nie rób 1 nop
RLF f,d Rotacja w lewo bitów rejestru f, wynik w d 1 C 1, 2, 4 rlf R0, 1
RRF f,d Rotacja w prawo bitów rejestru f, wynik w d 1 C 1, 2, 4 rrf R0, 1
SUBWF f,d Odejmij od zawartości rejestru f zawartość rejestru W,
wynik umieść w d
1 C, DC, Z 1, 2 subwf R0,0
SWAPF f,d Zamień miejscami bity [0..3] z bitami [4..7] rejestru f,
wynik w d
1 1, 2 swap...
więcej»
Efektywne wartości współczynnika dyfuzji dla modelu domieszkowania dyfuzyjnego warstwy emiterowej ogniwa słonecznego
(WOJCIECH FILIPOWSKI, KRZYSZTOF WACZYŃSKI, EDYTA WRÓBEL, AGATA SKWAREK, KAZIMIERZ DRABCZYK)
Głównym celem przeprowadzonych badań było wyznaczenie
efektywnych wartości współczynnika dyfuzji dla modelu
procesu dyfuzji zakładającego niezależność współczynnika
dyfuzji od koncentracji dyfundującej domieszki.
Ze względu na bardzo duże rozbieżności pomiędzy profilami
wyznaczanymi na podstawie opisywanych w literaturze
modeli [1-8], a pomiarami rzeczywistych profili koncentracji
metodą SIMS konieczne stało się wyznaczenie
współczynników modelu pozwalających na wyznaczenie
rozkładu koncentracji domieszki zbliżonego do wyników
uzyskanych z pomiarów.
Matematyczny opis procesu dyfuzji
- prawa Ficka
Ilość domieszki dyfundującej w jednostce czasu przez jednostkę
powierzchni przekroju jest proporcjonalna do gradientu
koncentracji, przy czym przesuwanie się domieszki zachodzi
w kierunku mniejszych koncentracji. W przypadku dyfuzji izotropowej,
co zachodzi dla półprzewodników monokrystalicznych,
można napisać tzw. pierwsze prawo Ficka:
(1)
gdzie: J - strumień dyfundujących atomów domieszki, N
- koncentracja atomów domieszki, D - współczynnik dyfuzji.
J = -D⋅ gradN
Stosując równanie ciągłości do (1) otrzymuje się tzw. drugie
prawo Ficka:
(2)
gdzie: t - czas.
W technologii ogniw słonecznych wytwarza się na ogół
struktury płaskorównoległe i dlate...
więcej»
Charakteryzacja metodą XPS warstw azotku krzemu dla ogniw słonecznych
(ROBERT P. SOCHA, MAREK LIPIŃSKI, KRZYSZTOF HEJDUK)
Warstwa azotku krzemu (SiNx:H) jest kluczowym elementem
w uzyskaniu wysokich sprawności ogniw fotowoltaicznych
opartych na krzemie multikrystalicznym. Spełnia ona
równocześnie dwie funkcje: jest warstwą antyrefleksyjną
oraz warstwą pasywującą. Warstwa ta może być również
wykorzystana w ogniwach trzeciej generacji do wytwarzania
krzemowych kropek kwantowych [1]. Właściwości
pasywujące warstw SiNx:H związane są z obecnością wodoru
w tych warstwach. Atomy wodoru, w trakcie procesu
termicznego stosowanego do wypalania kontaktów dyfundują
w głąb krzemu pasywując defekty krystalograficzne.
Sam mechanizm pasywacji defektów objętościowych nie
jest jeszcze dobrze poznany. Wiadomo jest, że efekt pasywacji
zależy od struktury warstwy. Istnieje wiele prac opisujących
warunki, które muszą być spełnione by warstwa
wykazywała najlepsze właściwości pasywujące powierzchnię
i objętość krzemu. Według Dekkers’a [2] gęstość warstwy
SiNx:H powinna być zawarta w przedziale 2,8…3,0
g/cm3 dla stosunku koncentracji atomów azotu do krzemu
[N]/[Si] = 1,1 i dla współczynnika załamania n = 2,0±0,05.
Warstwy o niższej gęstości są bardziej porowate w wyniku
czego następuje ucieczka atomów wodoru z warstwy w trakcie
procesu termicznego w procesie wypalania kontaktów.
Zbyt duża gęstość może z kolei utrudnić dyfuzję wodoru
z warstwy w głąb krzemu.
W niniejszej pracy przedstawiono charakteryzację warstw
SiNx:H przy użyciu metody XPS (spektrometrii fotoelektronów
generowanych promieniowaniem X) pod kątem ich wykorzystania
do krzemowych ogniw słonecznych wytwarzanych
w Laboratorium Fotowoltaicznym IMIM PAN w Kozach oraz
do opracowania nowego typu ogniw opartych na krzemowych
sieciach kwantowych.
Eksperyment
Osadzanie warstw
Warstwy SiNx:H osadzano metodą PECVD przy użyciu urządzenia
Plasmalab System 100 firmy Oxford Plasma Technology
w ...
więcej»
Zobacz wszystkie publikacje » |
|
2011-3
|
![]() DOSTĘP CZASOWY do archiwalnych (lata 2004-2011) e-zeszytów czasopisma W numerze m.in.: |
Hall Mobility in 4H-SiC, measurements and Monte Carlo simulation
(JANUSZ WOŹNY, GESUALDO DONNARUMMA, ZBIGNIEW LISIK)
Silicon Carbide is used as material for electronics working in
difficult conditions (temperature, power densities, high speed).
Although its technology can be almost considered as matured
commercial CAD tools e.g. like Sentaurus TCAD suffer from
not-well established models, e.g. lack of robust model for breakdown
modelling [1]. Also parameters of the models are not
measured as accurate as for silicon. For instance drift velocity
values are mostly quoted only from Khan and Cooper measurements
[2]. Knowledge about material parameters for wide
range of environmental conditions (various temperatures,
electric fields, etc ...) is required for proper functioning of CAD
tools. One way of retrieving the values is to do measurements
which is impossible for all combination of environmental variables.
Second possibility is to use very accurate models and
obtain macroscopic parameters from simulation. Here we use
the Monte Carlo approach to obtain Hall mobility for 4H-SiC.
Results were verified with measurements done with Van Der
Pauw method. Good accuracy of modelling was observed
thus the Monte Carlo simulations can be seen as a...
więcej»
Temperature control for disposable lab-on-chip microsystems
(JERZY KALENIK, KONRAD KIEŁBASIŃSKI, KRYSTIAN KRÓL)
The rapid development of lab-on-chip microsystems for chemical
or biochemical analysis have taken place for last years.
Many of analytical reactions should be carried out at defined
temperature so they need temperature stabilization. The microsystems
for biochemical analysis of human fluids should
be disinfected thoroughly or used only once. The disposable
parts of microsystem need to be very simple, cheap and
environment friendly because of the large number of these
components applied and disposed, for example microsystems
for dialysis monitoring.
The aim of this work was to elaborate very simple, cheap
and environment friendly system for temperature stabilization
of disposable postdialysate fluids analysis microsystem.
Temperature measurement methode
for lab-on-chip application
In typical temperature control applications two separate elements
are used - heater and temperature sensor. The disadvantage
of such approach in microsystem technology is necessity
of applying tw...
więcej»
Characterization of mos structures with ultrathin insulator layer by means of a theoretical model
(BOGDAN MAJKUSIAK)
Thickness of the gate oxide layers in the metal-oxide-semiconductor
structures in the most advanced technologies has reached
the range of a single nanometer and further scaling requires
replacement of SiO2 by material of high electric permittivity
because of the flow of unacceptable tunnel leakage current. Tunnel
leakage affects also the admittance of the MOS capacitor
which serves as the basic characterization and diagnostics tool.
The aim of this work is to study the effect of the tunnel leakage on
the capacitance and conductance - two components of the simplest
small-signal equivalent circuits of the MOS structure. These
quantities are computed with the use of a theoretical model.
Conclusions from the theoretical considerations are reviewed for
measurements of the fabricated Al-SiO2-Si capacitor.
Small-signal equivalent circuit
Fig. 1 shows a simple small-signal equivalent circuit of an MOS
structure, which this study is based on. The capacitance CMOS
representing an idealized MOS structure is shorted by the leakage
conductance GL (resistance RL) reflecting tunneling
through the insulator layer, and is connected with the series
resistance RS representing the spreading resistance of the semiconductor
substrate and the contact resistance.
Simple transformations lead to relations between elements
of the equivalent circuit shown in ...
więcej»
Modeling the ballistic and tunnel source-drain currents in Silicon Nanowire MOSFETs
(ANNA SAWICKA, BOGDAN MAJKUSIAK, TATSUHIRO NUMATA, SHIGEYASU UNO, GENNADY MILNIKOV, NOBUYA MORI)
Silicon nanowire MOSFETs due to excellent controllability of
the channel by the gate electrode are promising as next generation
device structures for further CMOS scaling. Nanowire
MOSFETs have been extensively investigated and both
compact and numerical models of ballistic current have been
reported [1, 2]. However, modelling of only the ballistic component
of the current is not sufficient. If the channel is short
enough, the tunnel component becomes significant.
Silicon nanowire MOSFET structure
We assume a simple square cross section Si nanowire
N-MOSFET structure (Fig. 1) with an intrinsic channel, midgap
gate and SiO2 as a gate dielectric, source and drain doping
concentration ND = 10 20 cm-3.
Due to strong quantum confinement in a very narrow
(3…5 nm) nanowire cross section, transport occurs along onedimensional
subbands. The 1D subbands profiles for all six silicon
energy valleys and for the lowest quantum numbers were
extracted from results of the NEGF simulations and the transfer
matrix (TM) method was applied to calculate the source-drain
current. Ballistic current was calculated by integrating current
contributions for energies above the top of the potential bar...
więcej»
Further improvement of Pb/Cd-free CaRuO3 thick-film resistors
(ADAM WITOLD STADLER, ZBIGNIEW ZAWIŚLAK, ANDRZEJ KOLEK, KONRAD RAFAŁ KIEŁBASIŃSKI, MAŁGORZATA JAKUBOWSKA)
Thick-film resistors (TFRs) are very popular in many fields
of electronics. They are typically made from pastes containing
conducting (RuO2, Bi2Ru2O7 or CaRuO3) and Pb-containing
glass components as well as organic vehicle, which are
screen-printed on substrates and then fired in low or high
temperature processes. TFRs gained many proponents over
years of their usage, due to their advantages, as cheap technology,
good performance parameters, and easy control of
sheet resistance. On the other hand, RuO2-based resistors
enter very demanding field of temperature sensing in cryogenics.
Novel technique called printing electronics, in conjunction
with eco-friendly materials, opens new page and
makes thick-film technology still perspective. However, it implies
design of new materials, like Pb/Cd-free solders and
pastes for TFRs, what is challenge for technologists who
have to develop new generation of materials. For example,
well known and widely used in TFRs fabrication RuO2-based
resistive pastes include lead-borosilicate glass and therefore
they do not fulfill RoHS directive and have to be replaced with
their Pb/Cd-free counterparts. Unfortunately, in spite of great
effort, Pb/Cd-free TFRs are still at the explorative stage [1-5].
However, first attempts, suggest that CaRuO3 better works
with Pb/Cd-free glasses [4] and therefore it is more promising
conducting component than widely used RuO2. On the
other hand, currently Pb/Cd-free CaRuO3-based TFRs are
noisier than Pb/Cd-free RuO2-based or Pb-containing TFRs
and form bad interface at least with Pb/Cd-free AgPd-based,
contacts [6].
In this work we present our new results concerning studies
of electrical properties of Pb/Cd-free CaRuO3-based TFRs.
The innovation is that the resistive paste was made of the
conducting component which is the mixture 1:1 of CaRuO3
and RuO2 powders. Resistance vs. temperature measurements
and low-frequency noise spectroscopy methods have
been applie...
więcej»
Zobacz wszystkie publikacje » |
|
2011-2
|
![]() DOSTĘP CZASOWY do archiwalnych (lata 2004-2011) e-zeszytów czasopisma W numerze m.in.: |
Fotoniczne układy scalone w systemach odczytu danych z multipleksacją w dziedzinie czasu
(STANISŁAW STOPIŃSKI, MEINT K. SMIT, XAVEER J.M. LEIJTENS, MICHAŁ MALINOWSKI, RYSZARD PIRAMIDOWICZ)
Multipleksacja w dziedzinie czasu TDM (Time Division Multiplexing)
odgrywa kluczową rolę w nowoczesnych systemach
telekomunikacji światłowodowej. Zastosowanie tej technologii
umożliwia zwiększenie maksymalnej pojemności informacyjnej
w pojedynczym łączu optycznym. Współczesne elektroniczne
multipleksery osiągają szybkość transmisji danych do
165 Gb/s [1]. Jednak większy potencjał, zarówno pod względem
przepływności, jak i pobieranej mocy, posiadają multipleksery
czysto optyczne. W warunkach laboratoryjnych pozwalają
one osiągnąć szybkość przesyłu równą 1,28 Tb/s [2].
Serializację wejściowych sygnałów optycznych można
osiągnąć wykorzystując różne metody. Podstawową i najczęściej
stosowaną jest zastosowanie linii opóźniających [3].
Równoległe sygnały wejściowe pojawiają się na wyjściu multipleksera
w ściśle określonych przedziałach czasu, ponieważ
sygnał w każdym kanale przebywa drogę o różnej długości.
Inne techniki wykorzystują zjawiska nieliniowe prowadzące
do konwersji długości fali, takie jak mieszanie czterofalowe FWM
(Four Wave Mixing) [4], generację częstotliwości różnicowych
DFG (Differential Frequency Generation) oraz skrośną modulację
fazy XPM (Cross Phase Modulation). W tych systemach sygnał
na wejściach równoległych (λs) służy do modulacji fali nośnej
(λc), w wyniku czego powstaje sygnał wyjściowy o długości fali λc
[6] lub 2λc-λs [4, 5]. Jako ośrodki nieliniowe, w których zachodzą
wymienione procesy, wykorzystuje się wzmacniacze półprzewodnikowe
SOA (Semiconductor Optical Amplifier), nioban litu
z periodyczną strukturą domenową PPLN (Periodically Poled
Lithium Niobate) lub silnie nieliniowy światłowód HNLF (Highly
Non-Linear Fibre). Wspomniane metody wymagają jednak odpowiedniego
dopasowania sygnałów wejściowych w czasie. W tym
celu stosuje się wspomniane wcześniej linie opóźniające. Skrośna
modulacja fazy wykorzystywana jest również w multiplekserach
w konfiguracji NOLM (Non-Linear Optic...
więcej»
Efektywny operator inwersji w algorytmie genetycznym
(ZBIGNIEW PLISZKA, OLGIERD UNOLD)
Algorytmy genetyczne (AG) należą do zbioru tzw. metaheurystyk
[8], umożliwiających rozwiązywanie zadań optymalizacyjnych
trudnych dla innych algorytmów. Są metodami stochastycznymi,
przeszukującymi przestrzeń możliwych rozwiązań naśladując
naturę, to jest symulując dziedziczenie i walkę o przetrwanie [5].
Podczas przeszukiwania zbioru potencjalnych rozwiązań zadanego
problemu stosuje się tzw. operatory genetyczne, głównie
krzyżowanie i mutacja, rzadziej inwersję. Wyczerpujący przegląd
różnych typów operatorów krzyżowań stosowanych w AG
można znaleźć w [2], natomiast operatorów mutacji w [3].
W pracy [7] zaproponowano nowy, efektywny sposób realizacji
operatora krzyżowania i mutacji dla reprezentacji binarnej.
Niniejszy artykuł prezentuje efektywny operator inwersji
dla reprezentacji binarnej, który podobnie jak operatory krzyżowania
i mutacji w [7] jest realizowany poprzez działanie na
indeksach chromosomów (fenotypach).
Binarna reprezentacja chromosomów
Przedmiotem naszych rozważań będzie zbiór:
(1)
którego elementy reprezentować będą wszystkie możliwe
chromosomy w klasie chromosomów dwuwartościowych
o długości oraz operacje inwersji wykonywane na jego elementach.
Zapis b_,i oznacza i-tą współrzędną dowolnego
elementu z Bn.W naszych rozważaniach będziemy zakładać
zawsze, że jest liczbą naturalną większą od 1.
Pojedynczy element przestrzeni Bn będziemy oznaczali jako
rs. Indeks każdego elementu z Bn będziemy oznaczać jako ID,
a jego wartość dla elementu rs będziemy wyliczać z definicji:
(2)
Na początek określmy porządek indeksowania punktów
w Bn i ich dwie reprezentacje, które będziemy używać naprzemiennie
(tab. 1).
{ } { }
{
1,2, , _, 0,1 }
( _, , _, , , _, , _, ) : 1 2 1
∀ ∈ ∈
= -
i
n n
n
i n b
B b b b b
K
K
Σ=
= = ⋅ -
n
i
i
s s i ID r s b
1
1
, ( ) 2
N...
więcej»
Nieliniowy model pracy lasera z ośrodkiem aktywnym w postaci dwuwymiarowego kryształu fotonicznego
(MARCIN KOBA, PAWEŁ SZCZEPAŃSKI)
W niniejszym artykule przedstawiono opis pracy ponad progiem
generacji lasera posiadającego ośrodek aktywny w postaci
dwuwymiarowego kryształu fotonicznego. Model ten jest
oparty na teorii modów sprzężonych i bilansie energetycznym.
Pokazane równania wiążą wzmocnienie progowe z parametrami
struktury laserowej. Na ich podstawie wyznaczono ponadprogowe
charakterystyki struktury laserowej w funkcji współczynnika
sprzężenia i współczynnika wypełnienia dla różnych
poziomów mocy wyjściowej. Wyprowadzone zależności odnoszą
się do struktur o symetrii kwadratowej i trójkątnej, w których
rozważono fale elektromagnetyczne o polaryzacji TM i TE.
Uzyskane charakterystyki pracy struktury laserowej pozwalają
na wskazanie optymalnych wartości parametrów struktury, zapewniających
maksymalną sprawność energetyczną.
Model analityczny ponadprogowej akcji
laserowej
W artykule rozpatruje się układ lasera z ośrodkiem aktywnym
tworzonym przez kryształ fotoniczny o sieci kwadratowej lub
trójkątnej - rysunek 1. Struktura taka jest ograniczona w płaszczyźnie
zmian współczynnika załamania (x - y), natomiast
jest nieograniczona w kierunku prostopadłym do tych zmian
(z). Przyjmuje się również, że układ generuje dzięki rozmieszczonym
jednorodnie w całej objętości lasera atomom dwupoziomowym
o jednorodnie poszerzonej linii widmowej.
Do analizy pracy ponad progiem generacji w tak zdefiniowanej
strukturze wykorzystano zasadę zachowania energii [1]
oraz formalizm modów sprzężonych [2-5].
Poniżej przedstawiono formalne wyprowadzenie zależności
wiążących znormalizowany współczynnik wzmocnienia
z mocą wyjściową lasera, stratami i współczynnikami sprzężenia
lasera.
Sieć kwadratowa
Polaryzacja TM
Punktem startowym dla wyprowadzeń pokazanych w tym artykule
są równania sprzężone (wyznaczone na podstawie teorii
modów sprzężonych [2, 6, 7]), które w rozważanym przypadku
przyjmują postać:
(1)
(2)
(3)
(4)
W równaniach (1) - (4), Rx, Sx, Ry, Sy są rozkładami pol...
więcej»
Modelowanie numeryczne w procesie projektowania urządzeń do wytwarzania materiałów półprzewodnikowych
(MARCIN WESOŁOWSKI, RYSZARD NIEDBAŁA, ADAM CZAPLICKI)
Materiałami coraz powszechniej wykorzystywanymi w przemyśle
elektronicznym i elektrotechnicznym stają się, monokrystaliczny
węglik krzemu i arsenek galu. Parametry elementów
elektronicznych wykonywanych na bazie tych materiałów
umożliwiają przede wszystkim osiąganie wysokich temperatur
roboczych (nawet 600°C) oraz szybkich czasów przełączeń,
dzięki czemu możliwe jest wykonywanie układów pracujących
przy częstotliwościach znacznie przekraczających wartości
znamienne dla klasycznych układów zbudowanych na
krzemie.
Powszechnie wykorzystywane urządzenia do monokrystalizacji
materiałów półprzewodnikowych bazują zazwyczaj na
technologii Czochralskiego (LEC). Ze względu na wyrafinowaną
technologię produkcyjną, urządzenia te charakteryzują
się bardzo skomplikowaną konstrukcją [8]. Mimo intensywnych
prac nad rozwojem technologii LEC, w ostatnim czasie
bardzo często pojawiają się doniesienia o niemożliwości wykorzystania
tej techniki do produkcji monokryształów o pożądanych
parametrach odnoszących się między innymi do niewielkiej
ilości dyslokacji. Bezpośrednim powodem tego typu
ograniczeń jest brak możliwości skutecznego ograniczenia
gradientów temperatury w wytwarzanych monokryształach do
odpowiedniego poziomu gwarantującego zmniejszenie naprężeń
dylatacyjnych stanowiących podstawowe źródło defektów
sieci krystalicznych.
W niniejszym artykule omówiono uniwersalne modele
numeryczne urządzeń do monokrystalizacji węglika krzemu
oraz arsenku galu przy wykorzystaniu metod PVT (Physical
Vapour Transport) i VGF (Vertical Gradient Freeze). W zamyśle
autorów tego typu modele, mimo znacznych uproszczeń
w stosunku do rzeczywistych układów, mogą stać się pomocne
w trakcie konstruowania nowych urządzeń do monokrystralizacji,
oraz doborze charakterystyk eksploatacyjnych, co
umożliwi między innymi:
 kontrolę gradientów temperatury w wytwarzanych monokryształach,
dzięki czemu możliwa będzie minimalizacja
naprężeń w wytwarzanym materiale...
więcej»
Mikrokontrolery PIC w zastosowaniach badawczych. Część 2. Obsługa portów wejścia-wyjścia
(PAWEŁ BORKOWSKI)
Czas na pierwszy projekt. Podstawowym zagadnieniem
w programowaniu mikrokontrolerów jest obsługa portów. To
zadanie można streścić następująco: do jednego lub kilku
wyprowadzeń mikrokontrolera podłączamy urządzenie, które
następnie należy obsłużyć umożliwiając mu prawidłową pracę.
Takim najprostszym urządzeniem może być dioda LED.
W naszym pierwszym projekcie obsłużymy układ z rys. 1. tak,
aby dioda świeciła.
Zgodnie z rysunkiem diodę LED oznaczoną D2 należy
podłączyć do wyprowadzenia RB3. Katoda diody została podłączona
do masy za pośrednictwem rezystora 1k. Dodatkowo
w układzie widzimy zewnętrzny rezonator Q2 podający sygnał
o częstotliwości 20 MHz. Zwróćmy uwagę na wyprowadzenie
MCLR - jest to linia RESET. Restart mikrokontrolera następuje
po podłączeniu linii MCLR do masy. W celu zapobieżenia
przypadkowemu resetowi mikrokontrolera i zapewnienia stabilnej
pracy układu należy wyprowadzenie MCLR podłączyć
poprzez rezystor do źródła zasilania.
Nie ma potrzeby odłączania programatorów JDM lub PICkit2
na czas testowania układu. Rysunek 2 przedstawia
schemat układu z diodą wraz z programatorem JDM.
Należy zwrócić uwagę na konieczność odłączania linii
MCLR od źródła napięcia w czasie programowania mikrokontrolera.
Jeśli schemat realizujemy na płytce stykowej, w prawidłowym
podłączeniu układu powinien pomóc rys. 3.
Zaczynamy pisać program. Uruchamiamy kompilator mikroC
PRO for...
więcej»
Zobacz wszystkie publikacje » |
|
2011-1
|
![]() DOSTĘP CZASOWY do archiwalnych (lata 2004-2011) e-zeszytów czasopisma W numerze m.in.: |
Charakteryzacja elektryczna i temperaturowa elastycznych ogniw słonecznych wykonanych z mikrokulek krzemowych
(KATARZYNA ZNAJDEK, MACIEJ SIBIŃSKI)
Ogniwa z krzemu krystalicznego, choć obecnie wiodące prym
na rynku fotowoltaiki, wciąż wymagają wysokich kosztów
produkcji. Składają się na nie zarówno cena materiału, jak
i straty podczas obróbki, a także potrzeba dużego wydatku
energetycznego. Ponadto, coraz częściej w systemach zintegrowanych
z budownictwem dużą wadą okazuje się brak
elastyczności krzemowych przyrządów PV. Wydaje się, że dominacja
technologii krystalicznego krzemu w fotowoltaice powoli
dobiega końca, a jej następcami będą ogniwa cienkowarstwowe
ze związków półprzewodnikowych (np. struktury CIS)
lub przyrządy amorficzne, czy też organiczne lub hybrydowe.
Krzem krystaliczny jednak ewoluuje, zmieniając swoją postać
z kruchej, polerowanej płytki na mikrokulkę, stanowiącą jednostkę
elementarną do budowy nowych przyrządów PV.
Naukowcy z japońskiej firmy Clean Venture 21 w poszukiwaniu
alternatywnych źródeł energii opracowali moduły słoneczne,
wykorzystujące układ stanowiący jednomilimetrową
multikrystaliczną kulkę krzemową, umieszczoną w ognisku
sześciokątnego odbłyśnika koncentrującego światło. Połączone
ze sobą minireflektory pokrywają powierzchnię tworząc
strukturę podobną do plastra miodu, dzięki czemu tworzą ogniwa
lub całe moduły PV.
Charakterystyka ogniw z mikrokulek krzemu
Tablice kulek krzemowych do zastosowania w fotowoltaice,
zostały po raz pierwszy zaproponowane przez Hoffman Electronics
Corporation (1959), a następnie przez Texas Instruments
(1982). Koszty produkcji tego typu ogniw słonecznych
były jednak wówczas bardzo wysokie, a ich sprawność niezadowalająca
[1, 2]. Japońskie ulepszenie kulkowych matryc
Si polega między innymi na zastosowaniu nowego kształtu,
wspomnianych już minireflektorów. Umieszczenie każdej jednomilimetrowej
kuleczki krzemowej wewnątrz heksagonalnego
odbłyśnika o średnicy 2,2…2,7 mm (rys. 1), umożliwiło
zwiększenie wydajności poprzez maksymalną koncentrację
promieniowania słonecznego na kryształku krzemu przy optymal...
więcej»
Montaż laserów kaskadowych na pasmo średniej podczerwieni
(PIOTR KARBOWNIK, ANNA BARAŃSKA, ARTUR TRAJNEROWICZ, ANNA SZERLING, KAMIL KOSIEL, ANNA WÓJCIK-JEDLIŃSKA, MICHAŁ WASIAK, IRENA GRONOWSKA, MACIEJ BUGAJSKI)
Lasery kaskadowe to unipolarne źródła promieniowania emitujące
fale z zakresu średniej i dalekiej podczerwieni [1, 2].
Przyrządy te wymagają stosunkowo wysokich napięć i gęstości
prądu dla osiągnięcia akcji laserowej, co wiąże się z wydzielaniem
dużej ilości ciepła. Na rys. 1. przedstawiona jest
przykładowa charakterystyka prądowo-napięciowa lasera kaskadowego
o konstrukcji przedstawionej w pracy [3]. W porównaniu
do charakterystyk złączowych laserów półprzewodnikowych
na bazie GaAs spadek napięcia w heterostrukturze
lasera kaskadowego jest około pięciu razy większy. Dodatkowo
prąd progowy laserów kaskadowych jest dużo większy niż
klasycznych laserów złączowych na bazie GaAs. Na rys. 2.
Przedstawiona jest zależność prądu progowego od temperatury
pracy przyrządu przy dwóch różnych reżimach zasilania.
Jednym z podstawowych wymagań dotyczących wytwarzania
takich przyrządów półprzewodnikowych jest właściwy montaż
struktur. Prawidłowo przeprowadzony montaż wpływa na
zmniejszenie oporności termicznej oraz szeregowego oporu
elektrycznego przyrządu, a w konsekwencji może poprawić
stabilność i niezawodność laserów. Natomiast nieprawidłowo
przeprowadzony montaż może prowadzić do pogorszenia parametrów
lasera, a w skrajnym przypadku powodować trwałą
degradację przyrządu.
Montaż laserów kaskadowych składa się z dwóch zasadniczych
etapów: montażu struktury półprzewodnikowej na
metalowej chłodnicy (die bonding), po czym chłodnica staje
się dolną elektrodą przyrządu oraz wykonania połączeń drutowych
do górnej elektrody przyrządu (wire bonding).
Montaż laserów kaskadowych na pasmo średniej
podczerwieni
mgr inż. PIOTR KARBOWNIK 1, mgr inż. ANNA BARAŃSKA1,
dr ARTUR TRAJNEROWICZ 1, dr inż. ANNA SZERLING1, dr KAMIL KOSIEL1,
dr inż. ANNA WÓJCIK-JEDLIŃSKA1, dr MICHAŁ WASIAK2, ...
więcej»
Uznawanie podpisów elektronicznych w krajach Unii Europejskiej
(ŁUKASZ STROIŃSKI, BARTOSZ NAKIELSKI, MARCIN FIJAŁKOWSKI)
Stopniowe rozpowszechnianie podpisu elektronicznego na
terenie Unii Europejskiej powoduje, że kwestia wzajemnego
akceptowania podpisów złożonych w różnych krajach nabiera
istotnego znaczenia. Dyrektywa 1999/93/WE Parlamentu
Europejskiego i Rady z dnia 13 grudnia 1999 roku w sprawie
wspólnotowych ram w zakresie podpisu elektronicznego posługuje
się co do zasady pojęciem certyfikatów kwalifikowanych
bez względu na kraj ich wystawienia. Wyjątek stanowią
przepisy dotyczące uznawania certyfikatów z tzw. krajów trzecich,
czyli spoza Unii Europejskiej lub Europejskiego Obszaru
Gospodarczego. W związku z tym art. 5.1 dyrektywy regulujący
zrównanie w skutkach z podpisem własnoręcznym obliguje
państwa członkowskie również do akceptowania podpisów
z certyfikatem kwalifikowanym z innych państw członkowskich
UE oraz EOG.
Zapisy artykułów 3 i 4 dyrektywy zobowiązują państwa
członkowskie Unii Europejskiej do zapewnienia transgranicznych
mechanizmów, umożliwiających akceptowanie certyfikatów
elektronicznych wystawionych przez różne centra certyfikacji
pomiędzy administracjami państw członkowskich, jak
i również pomiędzy administracjami i obywatelami oraz podmiotami
gospodarczymi. Państwa członkowskie mogą poddać
zastosowanie podpisu elektronicznego w sektorze publicznym
ewentualnym wymaganiom dodatkowym. Wymagania muszą
być obiektywne, transparentne oraz proporcjonalne i niedyskryminujące,
a także mogą odnosić się jedynie do specyficznych
cech danych zastosowań. Dyrektywa stwierdza jednak
wyraźnie, że wymagania te nie mogą stanowić przeszkód
w ponadgranicznych usługach dla obywatela.
O ile dyrektywa nakazuje państwom członkowskim publikację
informacji o działających urzędach wydających certyfikaty
kwalifikowane, to nie precyzuje w jaki sposób ma to być robione.
Większość krajów publikuje te informacje na stronach internetowych
- jednak często są to strony jedynie w oficjalnym
języku danego kraju. Nie istnieje europejski root centralny, al...
więcej»
Źródła błędów w pomiarze czasu pogłosu pomieszczeń
(MAREK JASKUŁA, WITOLD MICKIEWICZ)
Profesjonalna elektroniczna aparatura do pomiaru czasu
pogłosu zgodnie z normą IEC3382 jest z reguły kosztowna,
przez co dostępna w ograniczonym stopniu dla wielu firm zajmujących
się projektowaniem i realizacją adaptacji akustycznych
pomieszczeń. Współczesne systemy do pomiaru czasu
pogłosu bazują na elektronicznym urządzeniu do rejestracji,
jednostce przetwarzania danych i przetworniku wejściowym
w postaci mikrofonu pomiarowego. Sygnał wymuszający
może być generowany przez wszechkierunkowe źródło
dźwięku zawierające kilkanaście głośników dynamicznych lub
źródło hukowe np. pistolet startowy.
Wraz z rozwojem technologii elektroniczne elementy systemu
stają się coraz tańsze i o wysokiej cenie całości stanowi
najczęściej cena przetwornika pomiarowego oraz elektroakustycznego
źródła dźwięku. Z drugiej strony na rynku jest
dostępnych szereg mikrofonów średniej klasy, które również
według zapewnień producentów mogą być wykorzystywane
jako przyrządy pomiarowe przy niemal 30-krotnie niższej cenie
w porównaniu z mikrofonami pomiarowymi uznanych firm.
Jako źródło wymuszenia impulsowego norma dopuszcza stosowanie
ogólnie dostępnych pistoletów hukowych.
Pojawia się więc pytanie, na ile użycie sprzętu popularnego
pogarsza wiarygodność i użyteczność uzyskiwanych
wyników pomiarowych. Trzeba też pamiętać, że pomiar czasu
pogłosu na potrzeby korekty właściwości akustycznych
pomieszczeń nie musi charakteryzować się bardzo wysoką
klasą dokładności, skoro poprawnie wykonana korekta czasu
pogłosu pomieszczenia może mieścić się w zakresie tolerancji
+/- 10% (a nawet +/-20%) w stosunku do przebiegu
optymalnej charakterystyki częstotliwościowej czasu pogłosu
[4, 5].
W celu oszacowania dokładności pomiarów czasu pogłosu
oraz wpływu wybranych czynników na tę dokładność
przeprowadzono eksperyment, podczas którego rejestrowano
odpowiedzi impulsowe średniej wielkości sali audytoryjnej
za pomocą czterech mikrofonów, z czego trzy można uznać
za wysok...
więcej»
Radiofonia cyfrowa w systemie DAB+
(MIROSŁAW OSTROWSKI)
DAB+ (Digital Audio Broadcasting) jest cyfrową metodą naziemnej
transmisji sygnałów radiowych. DAB+ pozwala na
nieporównywalnie efektywniejsze wykorzystanie widma częstotliwości,
niż w przypadku tradycyjnego radia analogowego.
Zamiast tylko jednego programu na jedną częstotliwość, jak
to jest w przypadku FM, DAB+ pozwala na emisję osiemnastu
programów na jednej częstotliwości.
Interferencje, które zwykle towarzyszą emisji analogowej, spowodowane
falami radiowymi odbitymi od budynków i wzniesień,
w systemie DAB+ są wyeliminowane. Jako, że DAB+ wybiera
najsilniejszy nadajnik w okolicy, odbiór jest znacznie lepszy.
DAB+ jest nadawany w sieciach naziemnych i odbiorcy
mogą odbierać za pomocą szerokiej gamy odbiorników dostępnych
na rynku. DAB został stworzony dla odbioru mobilnego,
więc słuchacze mogą swobodnie odbierać programy
w samochodzie i w ruchu.
Obecnie ponad 500 milionów ludzi na całym świecie może
odbierać ponad 1000 serwisów z systemowej rodziny DAB
(Eureka-147).
Warto wspomnieć, że system DAB Eureka-147 został
stworzony przez Europę dla Europy, w celu zachowania kompatybilności
na całym kontynencie, jednak atrakcyjność, otwartość
i elastyczność systemu sprawiła, że znalazł zastosowanie
również na innych kontynentach.
Poniżej przestawiono aktualną sytuację w kontekście
wykorzystania systemu DAB na świecie opracowaną przez
WorldDMB.
WorldDMB
WorldDMB (Digital Multimedia Broadcasting) jest międzynarodową
organizacją pozarządową, której celem jest koordynacja
implementacji cyfrowych technologii emisji radiowych
z rodziny Eureka-147 takich jak DAB, DAB+ i DMB na całym
świecie. WorldDMB wspiera międzynarodową współpracę
pomiędzy nadawcami, dostawcami serwisów danych, operatorami
sieci, wytwórcami sprzętu, rządami, organizacjami regulującymi
rynki radiowe na świecie w celu łagodnego wprowadzenia
serwisów cyfrowego radia opartych na technologii
DAB. WorldDMB zrzesza 70 organizacji i firm z 25 krajów
(Polska nie jest rep...
więcej»
Zobacz wszystkie publikacje » |
|







Twój koszyk

