profil Twój Profil
Kliknij, aby zalogować »
Jesteś odbiorcą prenumeraty plus
w wersji papierowej?

Oferujemy Ci dostęp do archiwalnych zeszytów prenumerowanych czasopism w wersji elektronicznej
AKTYWACJA DOSTĘPU! »

Twój koszyk
  Twój koszyk jest pusty

BĄDŹ NA BIEŻĄCO -
Zamów newsletter!

Imię
Nazwisko
Twój e-mail

Czasowy dostęp?

zegar

To proste!

zobacz szczegóły
r e k l a m a
FAIL (the browser should render some flash content, not this).

ZAMÓW EZEMPLARZ PAPIEROWY!

baza zobacz szczegóły
r e k l a m a
ELEKTRONIKA, ENERGETYKA, ELEKTROTECHNIKA »

PRZEGLĄD TELEKOMUNIKACYJNY - WIADOMOŚCI TELEKOMUNIKACYJNE


(ang. TELECOMMUNICATION REVIEW ? TELECOMMUNICATION NEWS)

Czasopismo Stowarzyszenia Elektryków Polskich (SEP)
rok powstania: 1928
Miesięcznik

Czasopismo dofinansowane w 2010 r. przez Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego.

Tematyka:
Obejmuje zagadnienia naukowo-techniczne i techniczne dotyczące: elektroniki, teletransmisji, komutacji, radiokomunikacji, radiofonii i telewizji, technik multimedialnych, miernictwa, publikowane są też artykuły przekrojowe, dotyczące... więcej »

Artykuły naukowe zamieszczane w czasopiśmie są recenzowane.

Procedura recenzowania

Prenumerata

Zamów papierową prenumeratę w wersji PLUS czasopisma PRZEGLĄD TELEKOMUNIKACYJNY - WIADOMOŚCI TELEKOMUNIKACYJNE i zyskaj dostęp do pozostałych elektronicznych publikacji tego czasopisma z lat 2004-2011 (od 1 marca również rok 2012).
Nie zwlekaj - skorzystaj z tysięcy publikacji o najwyższym poziomie merytorycznym.
prenumerata papierowa roczna PLUS (z dostępem do archiwum e-publikacji) - tylko 346,68 zł
prenumerata papierowa roczna PLUS z 10% rabatem (umowa ciągła) - tylko 312,01 zł *)
prenumerata papierowa roczna - 302,40 zł
prenumerata papierowa półroczna - 151,20 zł
prenumerata papierowa kwartalna - 75,60 zł
okres prenumeraty:   
*) Warunkiem uzyskania rabatu jest zawarcie umowy Prenumeraty Ciągłej (wzór formularza umowy do pobrania).
Po jego wydrukowaniu, wypełnieniu i podpisaniu prosimy o przesłanie umowy (w dwóch egzemplarzach) do Zakładu Kolportażu Wydawnictwa SIGMA-NOT.
Zaprenumeruj także inne czasopisma Wydawnictwa "Sigma-NOT" - przejdź na stronę fomularza zbiorczego »

2011-12

zeszyt-3185-przeglad-telekomunikacyjny-2011-12.html

 
W numerze m.in.:
TREŚĆ ROCZNIKA 2011
Ambroziak Sławomir - Mobilne stanowisko pomiarowe do badań propagacyjno-zasięgowych ............................................................ 2-3 58 Balkowska Grażyna - Odpowiednie dać rzeczy słowo ................... 2-3 96 Balkowska Grażyna - O odpowiedzialność za słowo w technice 10 1557 Barański Przemysław - System telenawigacji dla osoby niewidomej ............................................................................................ 8-9 730 Bartczak Tomasz - Usługa IPTV w sieciach operatorskich ............ 10 1547 Bartoszewska Barbara - Rozwój szerokopasmowego dostępu do Internetu w Polsce .......................................................................... 2-3 73 Bęben Andrzej - Architektura systemu IIP ...................................... 8-9 720 Białoń Andrzej - Kompatybilność elektromagnetyczna taboru miejskiego i kolejowego - wymagania normatywne ........................ 10 1535 Bieńkowski Paweł - Techniczne aspekty monitoringu pola elektromagnetycznego w środowisku .............................................. 2-3 79 Bohdanowicz Adrian - Proces standaryzacji oraz perspektywy rozwoju systemów komórkowych ................................................... 6 185 Bryś Rafał - Mechanizmy QoS płaszczyzny sterowania w systemach specjalnych - wyniki badań symulacyjnych .............................. 11 1574 Brzostowski Krzysztof - Integracja aplikacji e-zdrowie w sieciach z gwarancją jakości usług ............................................................... 8-9 747 Buczak Szymon - Detekcja i lokalizacja uszkodzeń w sieciach optycznych ..................................................................................... 1 3 Bujacz Michał - Dźwiękowa prezentacja otoczenia niewidomym - prototyp urządzenia Naviton ............................................................ 8-9 733 Burakowski Wojciech - patrz: Bęben Andrzej ................................. 8-9 720 Chołda Piotr - Optymalizacja działania aplik... więcej»

Analiza rekordu taryfikacyjnego central telefonicznych (Mateusz Witański)
W ostatnim czasie bardzo dużo mówi się o billingach telekomunikacyjnych, zarówno w aspekcie prawnym, jak i finansowym. Billing staje się dowodem w sprawie lub podstawą namierzenia przestępców, jest także jednym z pierwszych elementów, którymi zajmują się w firmach zarządzający polityką finansową. Zestawienie rozmów, jakie jest podstawą każdego billingu, zawiera zasadnicze informacje o wykonanym połączeniu. Nie jest to jednak wszystko, co może i powinno być generowane, aby billing był w pełni wiarygodny. Ważna jest także informacja, z jakiego źródła pochodzą dane - od operatora miejskiego czy może z centrali telefonicznej obsługującej dane przedsiębiorstwo lub instytucję. Rekordy taryfikacyjne, będące podstawą zestawienia billingowego, generuje praktycznie każda centrala telefoniczna. Obecnie oprogramowanie billingowe jest częścią prawie każdego systemu telekomunikacyjnego sprzedawanego na rynku. Polscy producenci dostarczają je jako część rozwiązania telekomunikacyjnego, pozostali zazwyczaj posiłkują się zewnętrznym oprogramowaniem, konfigurowanym specjalnie w aspekcie ich rozwiązań telekomunikacyjnych. Można więc założyć, że w każdej sytuacji, gdy wystąpi taka potrzeba, otrzymamy interesujące nas zestawienie billingowe. Milcząco zakłada się także, że każde zestawienie billingowe, o którym jest mowa przy różnych okazjach, znaczy to samo i z dużą dozą wiarygodności można porównywać ze sobą te zestawienia. Co ciekawe, większość osób zajmujących się telekomunikacją, w tym także instalacją central telefonicznych, wychodzi właśnie z takiego założenia. Nie jest ważne, jaki system billingowy się posiada i z jaką centralą telefoniczną on współpracuje - zestawienie billingowe zawsze powinno być takie samo. Rzeczywistość jest inna. To, co u większości producentów sprzętu telekomunikacyjnego nazywa się rekordem taryfikacyjnym (Call Detail Record), dla każdego z nich oznacza rekord zawierający szczegóły rozmowy telefonicznej, jednak zawa... więcej»

Radiokomunikacja - drugie stulecie...1) (Józef Wiesław Modelski)
Radio… cudowny wynalazek końca XIX wieku, wkroczyło w życie codzienne sto lat temu, zbłądziło pod strzechy w okresie międzywojennym, dziś przeżywa kolejną młodość - okres imponującego rozwoju. Bez łączności radiowej trudno wyobrazić sobie współczesny świat. Podstawową dziedziną naukową rozwijaną w instytucie kierowanym przez autora wykładu jest radiokomunikacja. Pojęcie to obejmuje dziś wszelką działalność i urządzenia służące łączności radiowej - a więc i sieci komórkowe, i łącza satelitarne, i piloty do samochodów, i radiofonię, i telewizję. Trudno ująć w jednym wykładzie wszystkie te obszary, a w każdym przecież znalazłoby się wiele ciekawych wątków i aspektów. Siłą rzeczy skupimy się na wybranych zagadnieniach, opisujących stan rozwoju radiokomunikacji w pierwszych latach jej drugiego stulecia. Poza zakresem niniejszego wykładu pozostaną zastosowania militarne - będące oczywistą domeną Wojskowej Akademii Technicznej, działalność radioamatorska oraz obszary techniki radiowej niezwiązane bezpośrednio z łącznością (m.in. radioastronomia, radionawigacja, radiolokalizacja, radiodetekcja). Pierwsze stulecie radia W wykładzie akademickim należałoby zacząć od starożytnych Greków… Otóż starożytni Grecy nie znali radia. Potrafili jednak przekazywać informacje na odległość z wykorzystaniem modulowanych fal elektromagnetycznych - wówczas (ponad dwa tysiące lat temu) - świetlnych. Grecy z Aleksandrii około 200 roku p.n.e. - wykorzystując pięć pochodni ustawianych na 25 polach - przekazywali na odległość informacje tekstowe (zakodowane!). Zasięg był większy nocą, znacznie mniejszy - w dzień. Podobne * Instytut Radiokomunikacji, Wydział Elektroniki i Technik Informacyjnych Politechniki Warszawskiej, e-mail: J.Modelski@ire.pw.edu.pl Józef Wiesław Modelski* Radiokomunikacja - drugie stulecie...1) 1) Fragmenty wykładu z okazji nadania prof. J.W. Modelskiemu tytułu doktora honoris causa Wojskowej Akademii Technicznej. Całość ... więcej»

Analiza wyników pomiaru rozkładu natężenia pola elektromagnetycznego w komorze rewerberacyjnej (Zbigniew M. Jóskiewicz, Adam J. Pomianek)
Specyficzne warunki rozchodzenia się fal radiowych wewnątrz komory rewerberacyjnej (RC) oraz zmienne warunki propagacji fal powodują, że w przestrzeni pomiarowej uzyskuje się pola elektromagnetyczne o dużych poziomach natężenia i statystycznym charakterze, a tym samym o zbliżonym do rzeczywistych warunków sposobie oddziaływania na badane obiekty. Te cechy i właściwości komory umożliwiły nie tylko zastosowanie jej w badaniach kompatybilności elektromagnetycznej urządzeń, ale także do pomiaru skuteczności ekranowania obudów urządzeń, kabli, złączy i materiałów barierowych, sprawdzenia właściwości absorberów, pomiaru wybranych parametrów anten i zastępczej mocy promieniowanej przez urządzenia radiowe, a nawet badania właściwości transmisyjnych systemów radiowych. Komora może być zarówno stacjonarnym urządzeniem zainstalowanym w laboratorium badawczym, jak i mobilnym stanowiskiem w postaci namiotu wykonanego z materiału tekstylnego o dużej skuteczności ekranowania dla pól elektromagnetycznych. Dużym atutem komory rewerberacyjnej, decydującym o jej atrakcyjności, oprócz charakteru środowiska elektromagnetycznego i wielkości przestrzeni pomiarowej, jest odizolowanie wewnętrznego środowiska wygenerowanego w komorze od niepożądanych pól, pochodzących z otoczenia. Zwykle współczynnik ekranowania komory wynosi ok. 100 dB, gdy jest ona wykonana z elementów metalowych oraz ok. 60 dB dla komór wykonanych ze specjalnych materiałów tekstylnych. Środowisko pomiarowe jest odmienne, niż w innych stanowiskach pomiarowych do badania EMC, bowiem zjawiskiem pożądanym są odbicia fal radiowych od ścian i elementów wyposażenia komory rewerberacyjnej. Dlatego odmienna jest metodyka i charakter badań. Stosowanie obrotowych metalowych mieszadeł, ruchomych lub elastycznych ścian przy odpowiedniej liczbie zmian ich położenia zapewnia statystycznie równomierny rozkład gęstości energii elektromagnetycznej w komorze i tym samym nie wymaga zmiany położenia b... więcej»

Ukierunkowanie prac modernizacyjnych systemu GMDSS (Jerzy Czajkowski)
O tendencjach rozwojowych Światowego Systemu Łączności Alarmowej i Bezpieczeństwa GMDSS (Global Maritime Distress and Safety System) Podkomitet COMSAR Międzynarodowej Organizacji Morskiej IMO (International Maritime Organization) informował - anonsując rozpoczęcie stosownych działań - już w trakcie obchodów dziesiątej rocznicy pełnego wdrożenia tego systemu, tj. 1 lutego 2009 r. W [1] autor przedstawił prace modyfikujące niektóre podsystemy GMDSS-u, natomiast w [2] - celowość i konieczność jego modernizacji. Przypomnijmy niektóre argumenty. Planowanie systemu odbywało się około 25 lat temu. Od tego czasu wiele się zmieniło, w wyniku postępu w telekomunikacji. Rozwój technik cyfrowych spowodował nieprzewidywane wcześniej zmiany na rynku morskiego sprzętu radiokomunikacyjnego. Ponadto nie stworzono mechanizmu stopniowego wprowadzania do systemu GMDSS nowo tworzonych, nowoczesnych rozwiązań systemowych i technicznych. Reasumując, na forum międzynarodowych organizacji IMO i ITU (International Telecommunication Union) rozpoczęły się przygotowania do procesu modernizacji tego systemu. Na ostatnim posiedzeniu Podkomitetu COMSAR w marcu 2011 r. nakreślono plan działania i ustalono zakres prac związanych z przeglądem podsystemów i procedur GMDSS. Podczas obrad Podkomitetu zarysował się plan prac, podzielony na trzy etapy: - przeprowadzenie prac studyjnych (Scoping Exercise), które powinny trwać 2 lata, - dokonanie przeglądu podsystemów składowych i procedur, na co przewidziano około 5 lat, - przeprowadzenie modernizacji systemu, przewidywane w okresie około 10 lat. ... więcej»

Zobacz wszystkie publikacje »

2011-11

zeszyt-3136-przeglad-telekomunikacyjny-2011-11.html

 
W numerze m.in.:
Sprzętowy generator rastra jako narzędzie wspomagające infiltrację elektromagnetyczną (Ireneusz KUBIAK, Sławomir MUSIAŁ)
Często zastanawiamy się, jak przebieg w postaci kombinacji impulsów o różnym czasie trwania, różnych amplitudach, różnych czasach narastania i opadania, dodatkowo jeszcze z towarzyszącymi temu niezliczonymi zaburzeniami środowiskowymi, może stanowić zagrożenie. W jaki sposób wyłowić informację, która może stanowić o bezpieczeństwie firmy. Jak dane zapisane cyfrowo odtwarzać (dokonywać ich rekonstrukcji)? Takie pytania nasuwają się niejednemu z nas i słysząc doniesienia o możliwościach podsłuchu elektromagnetycznego, często przyjmujemy je z niedowierzaniem. Lekceważący stosunek do tych zagadnień najczęściej jest wynikiem braku świadomości zagrożeń. Postawmy sobie pytanie, w jakiej postaci informacja jest najczęściej przyswajana przez człowieka? Odpowiedź jest prosta. Informacja oddziałuje przede wszystkim na wzrok. Z tego typu przypadkiem mamy do czynienia np. w systemach komputerowych, gdzie dane są wyświetlane na monitorach. Obrazy w postaci sygnałów elektrycznych, przesyłane kablem sygnałowym między kartą graficzną a urządzeniem zobrazowania, nieintencjonalnie są wypromieniowywane w postaci pola elektromagnetycznego. Stanowi ono proste źródło informacji o danych przetwarzanych przez urządzenie informatyczne. Co ciekawe, analogiczne zagrożenie stanowi drukarka laserowa, a szczególnie jej laser, który jest nieodzownym elementem procesu przenoszenia danych z postaci elektrycznej na papier. Tego typu zjawiska w głównej mierze przyczyniły się do popularyzacji problematyki elektromagnetycznego przenikania informacji. monitory komputerowe i drukarki - źródła emisji ujawniającej Obecnie najbardziej popularne są monitory pracujące w standardach VGA i DVI oraz drukarki laserowe. Zasada działania tych urządzeń jest oparta na wykorzystaniu technik grafiki rastrowej. Działają one na analogicznej zasadzie jak popularne, kineskopowe odbiorniki telewizyjne. Obraz na ekranie (bądź wydruk na papierze) jest tworzony w sposób sekwencyjny, li... więcej»

Sprzętowa generacja ciągów losowych z przepływnością 100 Mbit/s (Marek LEŚNIEWICZ)
Losowe ciągi binarne - dalej będą nazywane krótko ciągami losowymi - mają liczne i poważne zastosowania w wielu dziedzinach nauki i techniki. Do najważniejszych należą zastosowania w kryptografii, statystyce, obliczeniach numerycznych, symulacjach stochastycznych i cyfrowym przetwarzaniu sygnałów, a ostatnio w technice algorytmów randomizowanych. Niestety, z powodu braku źródeł ciągów prawdziwie losowych [2], [6], w powyższych zastosowaniach rutynowo stosuje się ciągi pseudolosowe generowane algorytmicznie. Prowadzi to najczęściej do złych wyników aplikacyjnych, ponieważ ciągi te w ogólności nie mają zadowalających właściwości i parametrów statystycznych, a w szczególności właściwości ergodyczności (kolejne fragmenty tego samego ciągu wykazują zmienność właściwości i parametrów statystycznych), a nawet stacjonarności (dwa ciągi generowane dwoma pozornie podobnymi algorytmami mają inne właściwości i parametry) [2]. Zasadniczym problemem w wytwarzaniu i aplikacji algorytmicznych ciągów pseudolosowych jest ich nieokreśloność. Ciągi te nie mają a priori matematycznie udowodnionych właściwości i parametrów probabilistycznych, zatem pozostają one nieznane i przed użyciem konkretnej próby danego ciągu jej losowość w sensie właściwości i parametrów statystycznych musi zostać a posteriori zweryfikowana metodami pomiarowymi [2], [19]. Ponieważ taka weryfikacja odbywa się zwykle na relatywnie nielicznych próbach ciągu, to wyniki weryfikacji dla części tych prób są pozytywne, dla części zaś negatywne, co uniemożliwia postawienie hipotezy o bezwarunkowej losowości danego ciągu. Ponadto nader często wyniki te zależą od doboru warunków początkowych algorytmu generującego dany ciąg, co oczywiście wyklucza postawienie tezy o jego ergodyczności, a w konsekwencji stacjonarności. Problem braku źródeł ciągów prawdziwie losowych jest wręcz ogólnoświatowy. Można tylko wspomnieć, że zapowiadane od wielu lat przez NSA (National Security Agency) [14]... więcej»

Kształtowanie sygnału wideo zmniejszające podatność infiltracyjną monitorów komputerowych
Od kilkunastu lat bardzo dużo mówi się o konieczności ochrony informacji przed elektromagnetycznym przenikaniem. Jest to wynik wielu badań, które udowodniły, że istnieje możliwość bezinwazyjnego uzyskania informacji przez osoby trzecie, wykorzystujące promieniowanie elektromagnetyczne lub emisje przewodzone. W każdym z tych przypadków występujące emisje muszą być skorelowane z informacją niejawną.Wspomniane badania pokazały, że zabezpieczenia w postaci szyfrowania danych są niewystarczające. W całym procesie przetwarzania tych danych istnieje moment, gdy występują one w postaci jawnej, np. wyświetlanie ich na monitorze komputerowym czy też wydruk na drukarce laserowej. Ochrona przed przenikaniem informacji niejawnych poza strefy kontroli emisji promieniowanych czy też przewodzonych polegała i polega przede wszystkim na stosowaniu rozwiązań inżynierii kompatybilności elektromagnetycznej: filtracji sygnałów, filtracji sieci zasilania, ekranowania. Często stosowano również (w pierwszych rozwiązaniach urządzeń specjalnych) Zmienność opóźnienia, obserwowana na poziomie - warstwy aplikacji, jest zdecydowanie mniejsza, niż na poziomie warstwy sieciowej. Jest to spowodowane działaniem protokołów RTP/RTCP odpowiedzialnych za obsługę ruchu czasu rzeczywistego (RT). W czasie realizacji projektu przeprowadzono także inne badania, nieopisane w niniejszym artykule, umożliwiające wysunięcie następujących wniosków. - Funkcje realizowane przez zaproponowany mechanizm kolejkowania oraz mechanizm WRED pokrywają się w zakresie ograniczania nadmiernego ruchu telekomunikacyjnego. Dlatego należy rozważyć zasadność stosowania obu tych mechanizmów równocześnie. - Rywalizacja o zasoby transmisyjne, do której dochodziło w złożonych strukturach sieciowych, powodowała pojawienie się znaczącej zmienności opóźnienia przesyłanych danych, obserwowanej na poziomie warstwy sieciowej. Zmienność opóźnienia jest tym większa, im większa jest złożoność topologii ... więcej»

Mechanizmy QoS płaszczyzny sterowania w systemach specjalnych - wyniki badań symulacyjnych (Rafał Bryś, Jacek Pszczółkowski, Mirosław Ruszkowski )
Standardowe mechanizmy QoS (Quality of Service) dla sieci pakietowych IP zdefiniowano w zaleceniu ITU-T Y.1291 [2], w którym - zgodnie z przedstawioną tam architekturą - pogrupowano je i umiejscowiono na trzech płaszczyznach architektury logicznej (sterowania, danych oraz zarządzania) [2]. Docelowym rozwiązaniem służącym wsparciu jakości usług w sieciach specjalnych, powinno być zastosowanie wszystkich mechanizmów architektury QoS, związanych zarówno ze schematem DiffServ płaszczyzny danych, jak i schematem IntServ płaszczyzny sterowania. Takie rozwiązanie zapewni uzyskanie pełnej gwarancji jakości usług, tzw. twardy QoS. Na potrzeby projektu badawczorozwojowego (PBR nr 0 R00 0024 06) pt.: Metoda gwarantowania jakości usług w taktycznym systemie łączności wykorzystującym technikę sieciową IPv6 i integracji systemów bazujących na IPv4, realizowanego przez konsorcjum WIŁ, WAT, TRANSBIT, wyspecyfikowano cztery podstawowe klasy usług sieciowych: RT - do transmisji stumieniowych, - np. głosu, wideo, - NRT-TC - do krótkotrwałych transmisji, połączeniowych TCP, np. informacji sterujących, sygnalizacji, - NRT - do długotrwałych transmisji, połączeniowych TCP, np. HTTP, FTP - BE - do pozostałych transmisji, niewygmagających gwarancji jakości. Przyjęto również założenie, że pełna gwarancja jakości zgodnie ze schematem IntServ będzie realizowana tylko dla strumieniowych usług czasu rzeczywistego RT.W związku z tym mechanizmami, będącymi obiektem niniejszego artykułu, są mechanizmy modelu IntServ, umiejscowione w płaszczyźnie sterowania. Nazywane są one wysokopoziomowymi i działają na poziomie wywołań (na poziomie strumieni, przepływów i sesji). Należą do nich: - funkcja nadzorowania procesów przyjmowania zgłoszeń, - ruting QoS, - rezerwacja zasobów, - sygnalizacja. Mechanizmy nadzorowania procesu przyjmowania zgłoszeń AC (Admission Control) podejmują decyzję związaną z odrzuceniem lub przyjęciem określonego strumienia danych do sie... więcej»

Programowy generator rastra (Krystian GRZESIAK, Artur PRZYBYSZ)
Zgodnie z zapisami ustawy o ochronie informacji niejawnych, w systemach teleinformatycznych, przeznaczonych do przetwarzania informacji, stanowiących tajemnicę państwową, konieczne jest stosowanie urządzeń spełniających odpowiednie wymagania, w tym ochrony elektromagnetycznej. Większość systemów teleinformatycznych przeznaczonych do tego typu zastosowań, w tym systemów oferowanych przez Wojskowy Instytut Łączności, opiera się na zestawach komputerowych. Muszą one podlegać badaniom, mającym na celu określenie stopnia ich zabezpieczenia. Istotnym elementem tego typu badań jest klasyfikacja emisji elektromagnetycznych powstających w trakcie pracy badanego urządzenia, prowadzona pod względem określenia stopnia ich powiązania z przetwarzaną w urządzeniu informacją. Najbardziej efektowną, ale również wiarygodną, metodą wykazania takiego związku jest odtworzenie - na podstawie analizowanych emisji - informacji przetwarzanych w danym urządzeniu. Metoda odtworzenia informacji jest szczególnie przydatna w ocenie urządzeń przeznaczonych do zobrazowywania informacji, np. monitorów czy drukarek laserowych. Ze względu na charakterystyczny sposób ich pracy (wykorzystanie grafiki rastrowej, informacja przesyłana w sposób szeregowy, kodowanie poziomem sygnału), odtworzenie tego typu informacji, w przypadku odpowiednio dużego stosunku mocy sygnału użytecznego do mocy szumów i zakłóceń środowiskowych, jest zadaniem stosunkowo prostym. Uzyskanie czytelnego obrazu wymaga tzw. zrastrowania rejestrowanego sygnału w sposób analogowy lub cyfrowy, czyli przyporządkowania badanej emisji odpowiednich wartości częstotliwości odchylania poziomego i pionowego (znalezienia długości odcinków rejestrowanej emisji, odpowiadających długości pojedynczej linii oraz całego obrazu). Zadaniem rastra programowego, wykonanego w formie oprogramowania działającego w środowisku Windows, jest zobrazowanie w formie czytelnej dla ludzkiego oka informacji odtworzonej z zar... więcej»

Zobacz wszystkie publikacje »

2011-10

zeszyt-3119-przeglad-telekomunikacyjny-2011-10.html

 
W numerze m.in.:
Analiza skuteczności ekranowania obudowy ze szczeliną z wykorzystaniem zaburzania wewnętrznego rozkładu pola (Andrzej Rusiecki)
Ekranowanie jako metoda redukcji natężenia pola elektromagnetycznego jest stosowana od początków wykorzystania fal elektromagnetycznych w komunikacji. O ile reguły związane ze zjawiskiem ekranowania są relatywnie proste, o tyle rozwiązania analityczne mogą być w praktyce stosowane jedynie dla bardzo prostych przypadków rzeczywistych obudów, mających redukować natężenie pola elektromagnetycznego [1]. Reguły te są podstawą do zgrubnego oszacowania skuteczności ekranowania (SE) obudów urządzeń elektronicznych wykonanych z różnych materiałów, o różnej grubości ścian, jak również zawierających otwory o różnych rozmiarach i kształtach. W przypadku rzeczywistych obudów SE można uzyskać praktycznie jedynie przez jej pomiar lub analizę numeryczną. Skuteczność ekranowania jest miarą redukcji natężenia pola elektromagnetycznego przez obudowę. Jest ona obliczana, jak i mierzona, zwykle z wykorzystaniem dwóch wartości: natężenia pola - występującego w danym urządzeniu bez obudowy ochronnej, jak i mierzonego/obliczanego w obecności obudowy. Działa to obustronnie, to znaczy obudowa może również chronić otoczenie przed emisją z wnętrza urządzenia. Można mówić o SE, korzystając z mocy (W), natężenia pola elektrycznego (V/m) lub magnetycznego (A/m). W zależności od tego można rozważać SEP, SEE lub SEH. Ponieważ występuje duża różnica między tymi wartościami natężenia pola - stosuje się tu miarę decybelową według równania: SEP = 10 log10(P1/P2), gdzie P1 - to moc promieniowana przez urządzenie bez obudowy, P2 - moc promieniowana przez urządzenie zamknięte w obudowie. SEE = 20 log10(E1/E2), tu podobnie E1 - wartość składowej elektrycznej w wybranym miejscu przestrzeni, np. w odległości 10 cm od urządzenia bez obudowy, E2 - wartość składowej elektrycznej w tym samym miejscu, jednak już w sytuacji, gdy urządzenie jest zamknięte w obudowie. Analogicznie jest dla SEH, z tym że są uwzględniane wówczas wartości natężenia składowej magnetycznej H. P... więcej»

O odpowiedzialność za słowo w technice (Grażyna Balkowska)
Techniczna odmiana zawodowego stylu naukowego współczesnej polszczyzny nieczęsto bywa przedmiotem analizy poprawnościowej1). Zrozumiała trudność takich refleksji nad językiem technicznym wynika stąd, że językoznawcy normatywiści na ogół nie dysponują zaawansowaną wiedzą techniczną, a specjaliści dziedzin technicznych nie zajmują się na co dzień zagadnieniami kultury języka. Nauczyciele akademiccy uczelni technicznych, tłumacze i wydawcy norm technicznych, autorzy tekstów technicznych, redaktorzy wydawnictw to krąg osób, które tworząc teksty specjalistyczne, tworzą zarazem normę językową stylu funkcjonalnego, będącego narzędziem porozumienia, m.in. informatyków, elektroników i innych specjalistów badających i stosujących zdobycze nowoczesnej techniki. Publikacje techniczne2), aby spełniały najistotniejszą swą funkcję, czyli precyzyjnie przekazywały informacje, muszą odpowiadać kilku warunkom. Podstawowe wymaganie odnosi się do poprawności językowej, rozumianej ogólnie jako zgodność z normą językową. Ponadto tekst techniczny musi być przede wszystkim jednoznaczny i ścisły. Budowa zdań powinna w jasny sposób dokumentować tok rozumowania. Słowa, z jakich budowany jest tekst, powinny być również jednoznaczne. Czy trzeba kogokolwiek przekonywać, że teksty specjalistyczne powinny być zgodne z normą językową? To pytanie nie jest zabiegiem retorycznym. Zarówno językoznawcy, jak i specjaliści różnych dziedzin, znajdują argumenty racjonalizujące środowiskowe odstępstwo od normy językowej. Trzeba jednak wiedzieć, czemu ma służyć taka innowacja językowa i czy istotnie jest niezbędna3). Nieuświadomione odstępstwo od normy językowej jest bowiem błędem. Świadome odejście od normy językowej, dokonane w jakimś celu, może być aktem twórczym, reakcją na potrzebę ujęcia w słowa zmian zachodzących w otaczającej nas rzeczywistości. Spróbujemy ten uproszczony zbiór wymagań stawianych tekstom technicznym odnieść do tak powszechnego w użyciu słowa ... więcej»

Problem nieświadomości użytkownika jako koszt usługi przenoszenia numerów (Ewa Galewska)
Dzięki działaniom podjętym przez Unię Europejską obecnie użytkownicy telefonów mogą korzystać z usługi przenoszenia numerów. Umożliwia ona zachowanie tego samego numeru w przypadku zmiany dostawcy usług telekomunikacyjnych. Użytkownicy mogą zmieniać operatorów nie narażając się na związane z tym uciążliwości w postaci np. powiadamiania o zmianie numeru, wymianie druków firmowych czy wizytówek. Uprawnienie do przeniesienia numeru wpływa na rozwój konkurencji na rynku usług telekomunikacyjnych. Wzmacniając pozycję usługobiorcy względem dostawcy, wymusza na przedsiębiorcach konkurowanie w zabieganiu nie tylko o nowych, ale również o dotychczasowych użytkowników. Jednym z warunków prawidłowego funkcjonowania usługi przenoszenia numerów jest zapewnienie przejrzystości taryf, co podkreślono w pkt. 41 preambuły dyrektywy 2002/22/WE w sprawie usługi powszechnej [1]. Konieczność zachowania tej przejrzystości odnosi się zarówno do użytkowników, którzy przenoszą numery, jak i do użytkowników wykonujących do nich połączenia. W przypadku pierwszej grupy przejrzystość ta wiąże się z dostarczaniem odpowiednich informacji, dotyczących opłat pobieranych przez przedsiębiorców telekomunikacyjnych w związku z przeniesieniem numeru telefonicznego. W prawie istnieją odpowiednie instrumenty, gwarantujące dostarczanie takich informacji. Z tego względu ten aspekt wymogu zachowania przejrzystości taryf nie jest przedmiotem niniejszego artykułu. Znacznie bardziej skomplikowaną postać przybiera wymaganie zachowania przejrzystości taryf w przypadku wykonywania połączenia do przeniesionego numeru podjęte w niniejszym artykule. Korzystanie z usługi przenoszenia numerów powoduje, że użytkownicy nie mają, tak jak wcześniej, możliwości ustalenia opłaty za połączenie na podstawie numeru telefonicznego. Jego postać bowiem już nie wyznacza usługodawcy, ponieważ prefiks nie wskazuje sieci, wykorzystywanej przez użytkownika, do którego jest wykonywane połączenie... więcej»

Wydajność ruterów w sieciach LAN (Tomasz Długosz, Radosław Wróbel)
Początki sieci komputerowych sięgają lat sześćdziesiątych ubiegłego wieku, kiedy to powstała pierwsza rozległa sieć ARPANET (Advanced Research Projects Agency Network) [1][2]. Od tego czasu można zaobserwować ogromny postęp w rozwoju tego typu sieci - począwszy od lokalnej sieci komputerowej LAN (Local Area Network), a skończywszy na globalnej, jaką jest Internet. Obecnie dla każdego z nas Internet jest jednym z najpopularniejszych mediów, o czym może świadczyć wzrost liczby Polaków korzystających z zasobów globalnej sieci w ciągu ostatniej dekady (rys. 1) [3]. Tak gwałtowny rozwój był możliwy m. in. dzięki temu, że wykształcił się nowy model społeczeństwa, zwanego informacyjnym, które nieustannie szuka informacji oraz odczuwa dużą potrzebę komunikowania się z innymi. Dodatkowo korzysta z całego zestawu usług multimedialnych, strony http (HyperText Transfer Protocol), poczty elektronicznej, telefonii internetowej VoIP (Voice over IP), wideokonferencji, wideo na żądanie VoD (Video on Demand) (tabela 1)Rozwój usług świadczonych w sieciach komputerowych (przede wszystkim multimedialnych) stawia nowe wymagania zarówno całej sieci, jak i poszczególnym jej urządzeniom. Szczegółowe analizy wykorzystania lokalnych sieci komputerowych LAN do świadczenia usług multimedialnych można znaleźć m.in. w [4][5]. W niniejszym artykule autorzy skupią się natomiast na analizach wydajności rutera wykorzystywanego w domowych sieciach LAN. Ze względu na ograniczenia dotyczące rozmiarów publikacji nie będą poruszane kwestie związane z zasadą działania sieci komputerow... więcej»

Kompatybilność elektromagnetyczna taboru miejskiego i kolejowego – wymagania normatywne (Andrzej Białoń, Artur Dłużniewski, Łukasz John)
UWARUNKOWANIA PRAWNE BADAŃ TABORU W zakres certyfikacji kolejowego taboru szynowego wchodzą między innymi badania kompatybilności elektromagnetycznej. Wynika to z zapisów, zawartych w dyrektywie Rady Europy 2004/108/WE, dotyczącej kompatybilności elektromagnetycznej (EMC). Obejmuje ona swym zakresem urządzenia, systemy instalacji stacjonarnych i ruchomych, urządzenia końcowe, które mogą być źródłem zaburzeń elektromagnetycznych. Zapisy określają zasady wprowadzenia na rynek - lub do użytkowania - nowych urządzeń. Badania kompatybilności elektromagnetycznej kolejowego taboru szynowego muszą być wykonywane również według obowiązujących dokumentów normatywnych, zharmonizowanych z dyrektywą 2004/108/WE. Normy zharmonizowane zawierają wymagania w zakresie odporności oraz emisji. W przypadku emisji zaburzeń - w normach zharmonizowanych podano wymagania dotyczące zakresu częstotliwości, w którym należy wykonać badania, dopuszczalne poziomy emisji oraz sprecyzowano metodykę wykonywania badań. W przypadku odporności - podano rodzaje zaburzeń środowiskowych, jakim powinien być poddany tabor kolejowy, ostrość prób narażeń oraz metodę ich symulacji. Dla obu przypadków zdefiniowano tryby pracy obiektu w czasie przeprowadzania badań certyfikacyjnych oraz kryteria oceny zgodności, na podstawie których dokonuje się oceny ich wyników. Wymagania certyfikacji taboru kolejowego są zapisane również w Technicznej Specyfikacji Interoperacyjności - Tabor (TSITabor). Ze względu na złożoność interoperacyjnego systemu kolejowego powstały specyfikacje podzielone na dedykowane podsystemy. Został w nich opisany podsystem tabor. Dodatkowo po badaniach normatywnych tabor kolejowy w Polsce musi uzyskać świadectw... więcej»

Zobacz wszystkie publikacje »

2011-8-9

zeszyt-3051-przeglad-telekomunikacyjny-2011-8-9.html

 
W numerze m.in.:
RoboMote - mobilna platforma sensorowa (Łukasz Kietliński, Krzysztof Lembke, Marcin Golański, Radosław Schoeneich)
Bezprzewodowe sieci sensorów WSN (Wireless Sensor Networks) to sieci małych, autonomicznych węzłów, wykorzystywanych do prowadzenia pomiarów za pomocą zestawu wyspecyfikowanych czujników. Ze względu na małe rozmiary węzłów i wzajemną komunikację bezprzewodową mogą one być rozmieszczone w dowolnej topologii, co więcej, często w trudno dostępnych miejscach. Mikrosieci WSN mają jednak wiele ograniczeń, takich jak niską moc obliczeniową, niewielki rozmiar pamięci i ograniczony zasięg komunikacji. Pomimo to znajdują one szeroki zakres zastosowań, np. w elektrowniach jądrowych, gdzie - ze względu na poziom promieniowania - ingerencja człowieka jest ograniczona do minimum. W celu zwiększenia użyteczności sensorów opracowano koncepcję węzła, którego konstrukcja umożliwi dynamiczną zmianę położenia. Sieć mobilnych sensorów zapewni możliwość obserwacji miejsc potencjalnie niebezpiecznych, niedostępnych dla człowieka. W przypadku zagrożeń promieniotwórczych, chemicznych czy innych katastrof przemysłowych wykorzystanie mobilnego węzła jest uzasadnione. Specjalizowany sensor doskonale poradzi sobie w obszarach niebezpiecznych, w których obecność człowieka wiązałaby się z utratą zdrowia. Zastosowanie zespołu wyposażonych w zestaw czujników, poruszających się robotów współpracujących ze sobą i tworzących rekonfigurowane sieci WSN, zapewni dokonywanie złożonych pomiarów czy obserwacji występujących zjawisk. Dzięki małym rozmiarom, mobilny mikrorobot-sensor może poruszać się w trudno dostępnych miejscach, umożliwiając badanie zjawisk w samym ich centrum. W artykule przedstawiono koncepcję prototypu mobilnego węzła sensorowego, który umożliwi rozszerzenie funkcji klasycznych sieci czujników. Zostały poruszone zarówno sprzętowe, jak i programowe aspekty projektu robota-sensora RoboMote. Zało żenia projektowe W procesie projektowania mobilnego sensora RoboMote jest konieczne zapewnienie mobilności i integralności platformy. W tym celu wyróżnion... więcej»

Poszukiwanie rozbitków z wykorzystaniem metody SDF (Jan M. Kelner, Cezary Ziółkowski, Leszek Kachel, Ryszard Studański)
Jednym z podstawowych elementów ratownictwa jest lokalizacja obiektów (rozbitków), która warunkuje podjęcie działań ratowniczych SAR (Search And Rescue). Praktycznie wszystkie metody lokalizacji obiektów wykorzystują bezprzewodowe tory transmisyjne oparte na propagacji fal radiowych. W praktyce do określania położenia źródeł sygnałów radiowych wykorzystuje się sześć metod: COO (Cell Of Origin), AOA (Angle Of Arrival), RSS (Received Signal Strength), TOA (Time Of Arrival), TDOA (Time Difference Of Arrival), A-GPS (Assisted GPS, Assisted Global Positioning System) [1-3]. Zasadnicza ich część znajduje zastosowanie głównie w sieciach komórkowych dzięki rozbudowanemu systemowi stacji bazowych o ściśle zdeterminowanych położeniach oraz wykorzystaniu określonej struktury czasowo-częstotliwościowej transmitowanych sygnałów. Ze względu na swoją specyfikę, metody te - oprócz AOA i A-GPS - nie mogą być wykorzystane do celów ratownictwa. Ponadto każda z powyższych metod lokalizacji źródeł sygnałów ma zasadnicze wady. Wykorzystanie pierwszych pięciu metod jest możliwe tylko w przypadku, gdy lokalizowane źródło sygnału stanowi jeden z elementów funkcjonujących w danym systemie radiokomunikacyjnym. W tym przypadku jest możliwe wykorzystanie określonej struktury transmitowanych sygnałów oraz przesyłanie danych niezbędnych do wyznaczenia położenia wybranego elementu systemu radiowego, będącego ruchomym źródłem sygnału. Ostatnia z wyżej wymienionych metod, związana z metodami radionamierzania (DF - Direction Finding) [4,5], może być wykorzystana do wyznaczania położenia źródeł sygnałów funkcjonujących w warunkach pełnej niezależności od systemu realizującego procedury namiaru. Wyznaczanie kierunku na źródło promieniowania elektromagnetycznego w tym przypadku wymaga jednakże stosowania rozbudowanych systemów antenowych w odbiorczych urządzeniach namierzających [4,5]. Wada ta w znacznym stopniu utrudnia zastosowanie metody AOA (DF) w ratownictwie... więcej»

Integracja aplikacji e-zdrowie w sieciach z gwarancją jakości usług (Paweł Świątek, Adam Grzech, Krzysztof Brzostowski, Jarosław Drapała, Marek Natkaniec)
Nowoczesne techniki wymiany informacji umożliwiają wykorzystanie niedostępnych do tej pory sposobów tej wymiany, poprawę jakości przekazu danych, a zatem zwiększenie zastosowania nowych aplikacji, które nie działałyby właściwie przy obecnych metodach komunikacji. W niniejszym artykule są omawiane metody integracji aplikacji e-zdrowie w sieci z gwarancją jakości usług, na przykład w równoległym Internecie RI IPv6 QoS, który jest przykładem zastosowania nowoczesnych metod wymiany danych w Internecie przyszłości [9]. Rozpatruje się przykładowe aplikacje e-zdrowie jako ilustrację użycia mechanizmów gwarantowania jakości usług w sieciach opartych na architekturze NGN (Next Generation Network) i DiffServ (Differentiated Services). Mechanizmy zastosowane w RI IPv6 QoS umożliwiają aplikacji działanie zgodnie z założeniami, tj. dostarczanie usług o wymaganej jakości w dowolnym momencie. Integracja komponentów aplikacji e-zdrowie zakłada negocjację parametrów wymiany danych w momencie inicjowania użycia tej aplikacji na żądanie użytkownika. Ponadto ustala się usługi, biorące udział w przetwarzaniu, ustala kolejność ich wywołania oraz konfiguruje ich parametry. Tak dostrojone komponenty aplikacji są gotowe do przetworzenia danych pomiarowych z czujników użytkownika. Kolejno przedstawiono architekturę uniwersalnej platformy komunikacyjnej (UPK) odpowiedzialnej za integrację aplikacji w warstwie usługowej, przykładowe scenariusze użycia aplikacji e-zdrowie, ze szczególnym uwzględnieniem przepływu komunikatów zapewniających pełne wykorzystanie możliwości oferowanych przez sieci z gwarancją jakości usług. W końcowej części podsumowano dotychczasowe prace nad integracją aplikacji i wskazano kierunki dalszych badań. Uniwer salna platforma komunikacyjna Warstwa usługowa (service stratum) jest elementem architektury równoległego Internetu IPv6 QoS. Są w niej realizowane funkcje związane ze sterowaniem przepływem komunikatów sygnalizacyjnych apli... więcej»

System zdalnego nadzoru chorych na astmę (Marcin Wiśniewski, Tomasz Zieliński*, Marek Natkaniec, Janusz Gozdecki, Krzysztof Łoziak, Katarzyna Kosek-Szott, Szymon Szott)
Systemy zdalnego nadzoru chorych na choroby przewlekłe zaczynają odgrywać istotną rolę w procesach leczenia pacjentów. Głównym zadaniem takich systemów jest zebranie jak największej liczby informacji o stanie zdrowia chorych i przesłanie ich do zewnętrznych serwerów, które przetwarzają i przechowują potrzebne dane. Lekarz specjalista może zdalnie przeprowadzić diagnozę, analizując aktualne dane lub historię choroby zapisaną na serwerze. W szczególnych przypadkach zalecenia mogą być wystawiane automatycznie, bez udziału lekarza. Współczesne systemy e-zdrowie potrafią kontrolować choroby serca [1], cukrzycę [2] oraz schorzenia płuc. Niestety, systemy dotyczące chorób płuc są znacznie mniej popularne niż pozostałe. Astma jest specyficzną chorobą, bardzo trudną lub wręcz niemożliwą do wyleczenia. Terapia jest powiązana z monitoringiem, informowaniem pacjenta o zagrożeniach oraz stosownym zażywaniu leków. Właściwy monitoring powoduje praktycznie całkowity zanik choroby, a więc znacznie poprawia komfort życia pacjenta. W artykule został przedstawiony system zdalnego monitoringu chorych na astmę. Opisano metodykę pozyskania sygnałów potrzebnych do zdalnej diagnozy, serwer e-zdrowie oraz sposób przyłączenia systemu do sieci Internetu przyszłości. Została również przedstawiona przykładowa sekwencja przepływu danych dla IPv6_QoS podczas testu pacjenta. Architektura systemu Sercem systemu jest smartfon HTC HD2 mini. Zapewnia on komunikację na trzech różnych płaszczyznach, tworząc terminal mobilny pacjenta (PMT - Patient Mobile Terminal). Pierwsza z tych płaszczyzn to komunikacja pomiędzy pacjentem a lekarzem. Urządzenie umożliwia przeprowadzenie konsultacji, wideokonsultacji lub wywiadu lekarskiego. Kolejna warstwa to zbieranie i wstępne przetwarzanie informacji o pacjencie z urządzeń zewnętrznych (np. spirometru, pulsometru). Telefon tworzy z tymi urządzeniami sieć WPAN (Wireless Personal Area ??Rys.1. Schemat systemu do monitoring... więcej»

Cooperating Home Objects as Opportunistic Computing Platform for Assisted Living Współpracujące obiekty domowe jako platforma dla oportunistycznych aplikacji wspomagających osoby starsze i chore (Jarosław Domaszewicz, Tomasz Paczesny, Aleksander Prusz kowski, Tomasz Tajmajer, Spyros Lalis)
Nowadays it became possible to cheaply equip a regular home object, even a low-tech one, with an embedded, microcontroller-based node capable of sensing, actuating, and wireless communications. One can envision that a number of such home items can form a network (an "object community") and start co-operating, e.g., to help inhabitants in their daily chores. To maximize possible benefits from such an object community, it should not be tied to any specific application. On the contrary, the object community should accept multiple diverse applications that use available resources (e.g., sensors) for different purposes. Similarly, each application should be deployable in multiple object communities. As object communities are going to differ from home to home (each home has a specific collection of home items), applications should be developed separately, without any particular object community in mind. But if so, then the sensing and actuating resources available at runtime are going to be at least partially unknown at the development time, and the application should behave opportunistically. Specifically, it should take the best advantage of whatever items it finds at a particular home. The idea intimately coupled to opportunistic behavior is that of besteffort performance: as the target object community may not provide all needed resources, the application cannot offer guarantees as to its functionality. In "poor" object communities (i.e., ones with very few objects), the application may deliver its functionality to a substantially lower degree than in "rich" ones. However, even if only some functionality is delivered, the end-users may still be satisfied, especially that they do not make any investment to make the object community happen (the end-user acquires node-equipped home items just like ordinary ones, to enjoy their native functionality). We refer to the home automation approach based on opportunistic behavior and best-eff... więcej»

Zobacz wszystkie publikacje »

2011-7

zeszyt-3058-przeglad-telekomunikacyjny-2011-7.html

 
W numerze m.in.:
The use of simulators in increasing the effectiveness of training of merchant vessels officers1) Użycie symulatorów w podnoszeniu efektywności szkolenia oficerów statków handlowych (Henryk Śniegocki)
Travelling has always been attributed to human nature. People have been changing places by different means of transportation either to relax, to go on business trips or to carry different goods. These various types of transport undergo constant changes. They became more and more modern and complicated but they always shared one common aim, safety. The improvement of safety is very important not only for the safety of people travelling or the cargo transported but also for the natural environment. The last decade in the ship building is characterised by the use of very modern electronic and computer devices employed both in the deck and the engine room departments. However even the most sophisticated and advanced systems would be nothing if the officers to operate them were not highly qualified and trained. Getting officers ready to handle these devices in most effective and safest for navigation way requires the use of most modern ‘tools’ in the process of training. Traditional methods are not sufficient. In this article the author describes elements connected with the increase in the efficiency of training of merchant vessels officers with use of modern devices such as simulators. The author has focused on aspects connected with training deck officers only as the author was employed as a sea master. Ship -owners requirements connected wit h the abilities of officers employed on vessels The sea transportation is constantly developing and there is demand for greater number of more and more complicated sea vessels. A question arises how, apart from using the best possible technical solutions, to increase the safety of navigation. Maritime universities and ship owners are interested in this matter. Modern vessels are highly technologically advanced. Most modern equipment is installed and the best possible materials are used in their construction. That is why the ship owners need people who are able to handle these dev... więcej»

Pojęcie czasu w nawigacji (Adam Weintrit)
Początki pomiarów czasu sięgają daleko wstecz i ściśle wiążą się z rozwojem badań astronomicznych. Rachuba czasu ma wielkie znaczenie w życiu codziennym, odegrała również ważną rolę w nawigacji. W latach 20. i 30. XX wieku, czyli w początkowym okresie radionawigacji morskiej, problem znajomości czasu właściwie nie miał dla użytkownika większego znaczenia. Przy określaniu pozycji za pomocą jedynego wówczas istniejącego urządzenia radiolokacyjnego, czyli radionamiernika, mierzonym parametrem był bowiem kąt kursowy. Sytuacja uległa radykalnej zmianie wraz z pojawieniem się nowych metod, opartych na pomiarach odległości lub różnic odległości i wystąpieniem konieczności zsynchronizowania w czasie emisji stacji nadawczych systemów pracujących z rozdziałem czasowym. Jeżeli bowiem w nawigacji klasycznej i astronawigacji dokładność 0,5 s, a nawet 1 s, zarówno pomiaru, jak i znajomości czasu, była zupełnie wystarczająca, to w radionawigacji stała się już nie do przyjęcia. Problem stworzenia jednej, wspólnej dla wszystkich, skali czasu nabrał szczególnej wagi w momencie uruchomienia nowych naziemnych systemów radionawigacyjnych oraz nawigacyjnych systemów satelitarnych, obejmujących swoim zasięgiem działania całą powierzchnię Ziemi [5]. Od kilkunastu lat przy pomiarach częstotliwości i czasu, zwłaszcza długoterminowych, w tym również częstotliwości taktowania w sieciach telekomunikacyjnych, korzysta się głównie z sygnałów radiowych emitowanych przez systemy nawigacyjne. Jest to możliwe, gdyż systemy te opierają się na pomiarze opóźnienia sygnałów radiowych emitowanych przez kilka wzajemnie od siebie oddalonych stacji nadawczych i z istoty ich działania wynika, że wszystkie stacje muszą emitować sygnały synchroniczne opierając się na jednej dla całego systemu wspólnej skali czasu. Te właśnie cenne właściwości sygnałów emitowanych przez systemy nawigacyjne sprawiły, że są one wykorzystywane do pomiaru częstotliwości i czasu sygnałów stosowa... więcej»

Algorytmy komputerowego wspomagania nawigatora w sytuacjach kolizyjnych (Józef LISOWSKI)
Jednym z podstawowych zadań w nawigacji morskiej jest zapobieganie kolizjom statków. Wprowadzenie radarowych systemów antykolizyjnych ARPA, zapewniających automatyczne śledzenie ech, obliczanie parametrów ruchu i elementów zbliżenia do mijanych obiektów oraz wybór i symulację manewru zmiany kursu i prędkości w celu zachowania wcześniej przyjętej w danych warunkach nawigacyjnych bezpiecznej odległości zbliżenia - nie rozwiązało do końca problemu bezpiecznej żeglugi (rys. 1). Trudności wynikają z niejednoznaczności przepisów Międzynarodowego Prawa Drogi Morskiej MPDM i błędów nawigatorów w praktycznej interpretacji tych przepisów. MPDM jest zbiorem zasad, które nawigator wykorzystuje według własnego doświadczenia [1,2,4]. ??Rys. 1. Schemat systemu komputerowego wspomagania nawigatora ??Rys. 2. Schemat modelu gry dynamicznej procesu sterowania statkiem Rozgrywające sterowanie ruchem statku W celu zapewnienia bezpieczeństwa żeglugi, statki są zobowiązane respektować reguły wspomnianego Międzynarodowego Prawa Drogi Morskiej. Jednak te reguły stosują się tylko do dwóch statków w zakresie dobrej widzialności. Natomiast w warunkach ograniczonej widzialności podane tam zalecenia tylko ogólnego charakteru nie są w stanie uwzględnić wszystkich niezbędnych warunków rzeczywistego procesu [12]. Tak więc rzeczywisty proces mijania się statków następuje w warunkach nieokreśloności i konfliktu, przy nieścisłym ich współdziałaniu w myśl reguł MPDM. Dlatego celowe jest przedstawienie procesu oraz opracowywanie i badanie do celów eksploatacyjnych metod bezpiecznego sterowania statkiem, z zastosowaniem elementów teorii gier. Konieczność jednoczesnego uwzględnienia strategii spotkanych statków oraz ich własności dynamicznych jako obiektów sterowania przesądza o zastosowaniu do opisu procesu modelu gry różniczkowej, często nazywanej przez inżynierów grą dynamiczną (rys. 2) [5, 8,16,17]. * Aka... więcej»

Rozszerzenie obszaru A1 GMDSS na Południowym Bałtyku (Tadeusz Stupak )
W celu podniesienia poziomu bezpieczeństwa żeglugi i ochrony środowiska morskiego w obszarach morskich RP oraz zwiększenia efektywności obsługi statków w polskich portach jest realizowany projekt Krajowego Systemu Bezpieczeństwa Morskiego. Trwa obecnie procedura przetargu dla wyłonienia jego wykonawcy. W ramach tego projektu ma być rozbudowany system radiolokacyjnej osłony żeglugi do portów, modernizacja systemu VTMS Szczecin - Świnoujście a także krajowej sieci AIS i DGPS oraz budowa infrastruktury informatycznej i łączności ze statkami. System ten umożliwi monitorowanie i kontrolę ruchu jednostek poruszających się na polskich obszarach morskich i obejmie trzy podsystemy składowe: System Nadzoru i Monitorowania Bezpieczeństwa - Ruchu Morskiego (SMRM), - Krajową Sieć Stacji Bazowych AIS (LB AIS), - System Wczesnego Ostrzegania (EWS). Polski system monitorowania ruchu morskiego składa się z dwóch służb kontroli ruchu, wyposażonych w urządzenia radarowe, kamery CCTV, sprzęt łączności i mierniki parametrów hydrometeorologicznych, niecelowe. Wymagałoby to bowiem ustalenia wielu współczynników oraz wyceny wielu elementów niematerialnych. Dopiero gdy dokona się tych ustaleń, będzie możliwe i celowe wyliczenie konkretnych sum pieniędzy oraz porównanie kosztów i zysków. Zauważono ponadto, że analiza ryzyka związana z pracami prowadzonymi w ramach IMO została już zdefiniowana w dokumencie: IMO Formal Safety Assessment Guidelines (FSA). Dokument ten jest spójny z rezolucjami Zgromadzenia Ogólnego IMO dotyczącymi metod pracy organizacji i stanowi bardzo dobrą podstawę do analizy ryzyka. Zgadzając się co do potrzeby dalszych prac nad analizą kosztów/zysków i ryzyka, zaaprobowano metodykę pracy nad tymi zagadnieniami zalecaną we wspomnianym dokumencie IMO [6]. * * * Przedstawiony zakres prac pokazuje złożoność i rozmiar działań związanych z Planem implementacji strategii e-nawigacji w żegludze morskiej. Wiele z obecnych propozycji ma cha... więcej»

Bezpieczeństwo na jachtach uprawiających żeglugę w rejonach A3 i A4 GMDSS (Jerzy Czajkowski, Aleksandra Peszkowska )
Żegluga oceaniczna należy do największych wyzwań żeglarzy. Na oceanach rozgrywają się najtrudniejsze regaty. Przykładem jest chociażby Velux 5 Oceans, w którym aktualnie startuje jeden z najlepszych polskich przedstawicieli tego sportu. Jest cechą charakterystyczną polskiego żeglarstwa, że wsławiamy się w świecie właśnie doskonałymi regatowymi żeglarzami oceanicznymi. Również w kategorii żeglarstwa rekreacyjno - turystycznego mamy na tym polu spore osiągnięcia. Wymienione w tytule regiony A3 oraz A4 GMDSS (Global Maritime Distress and Safety System - Światowy Morski System Łączności Alarmowej i Bezpieczeństwa), których definicję podano poniżej, obejmują również rejony polarne - tu można wspomnieć o dokonaniach młodych żeglarzy ze Śląska, którzy we wrześniu 2006 roku wpłynęli na wody Pacyfiku przez Cieśninę Boeringa, zamykając tym samym symboliczną bramę przejścia północno-zachodniego. Ze średnią wieku 25 lat stali się najmłodszą załogą w historii podbojów jednego z najtrudniejszych szlaków żeglarskich. Trasę tę pokonały s/y "Stary" oraz s/y "Nekton" i tym samym są pierwszymi polskimi jachtami, które przepłynęły legendarną trasę Northwest Passage. Tym bardziej więc wydaje się uzasadnione omówienie zasad zachowania bezpieczeństwa radiokomunikacyjnego na jachtach, które uprawiają żeglugę w tak trudnych rejonach. Aby rozpocząć właściwe rozważanie bezpieczeństwa żeglugi na jachtach w obszarach A3 i A4 GMDSS, należałoby przypomnieć ich definicje. Podział ten opiera się na właściwościach i ograniczeniach zasięgu poszczególnych podsystemów radiowych wchodzących w skład GMDSS. Oto definicje poszczególnych obszarów: A1 - obszar morski będący w zasięgu przynajmniej jednej nadbrzeżnej stacji ultrakrótkofalowej VHF, z którego możliwa jest ciągła i skuteczna łączność alarmowa za pomocą cyfrowego selektywnego wywołania na kanale 70 (156,525 MHz). Zasięg działania wynosi około 20-30 Mm. A2 - obszar morski będący w zasięgu przynajmniej jedne... więcej»

Zobacz wszystkie publikacje »

2011-6

zeszyt-3002-przeglad-telekomunikacyjny-2011-6.html

 
W numerze m.in.:
Wspomaganie procesu wyszukiwania nagrań w repozytoriach muzycznych (Bożena Kostek )
Ilość nagromadzonej w dzisiejszych zasobach sieciowych informacji wideofonicznej jest mierzona w petabajtach. Aby poprawić warunki dostępu do ogromnych zasobów tego typu informacji, jest niezbędne tworzenie w trybie automatycznym metaopisu zawartości plików multimedialnych. Należy podkreślić, że w zakresie badań naukowych dotyczących dziedziny wyszukiwania informacji muzycznej (Music Information Retrieval - MIR) w ostatnich latach dokonano ogromnego postępu [24]. Wyniki badań światowych zaowocowały technicznymi realizacjami systemów i aplikacji o skuteczności umożliwiającej praktyczne zastosowania. Obecnie prowadzi się dalsze badania, których celem jest m.in. poprawa efektywności rozpoznawania muzyki (np. w sensie wydajnościowym). Jest to zagadnienie niezwykle ważne - zwłaszcza w kontekście muzycznych serwisów internetowych, gromadzących miliony użytkowników. Dziedzina MIR na wczesnym etapie rozwoju obejmowała badania, które w zastosowaniach zapewniały automatyczne wyszukanie informacji muzycznej przez zanucenie, zaśpiewanie czy zagwizdanie (QBH - Query-By-Humming /Singing/Whistling). Bardziej zaawansowane zastosowania umożliwiły wyszukiwanie przez przykład (Query-byexample), obecnie zaś najważniejsze badania (i aplikacje) dotyczą kategorii wyszukiwania przez analizę zawartości (content-based), zaś w szczególności wyszukiwanie stylu muzycznego, gatunku, muzyki według nastroju/emocji przypisanych do utworu (Queryby- category: musical style, genre, mood/emotion) [1][19]. W celu umożliwienia użytkownikowi przeszukiwania bazy utworów oraz tworzenia efektywnych systemów rekomendacji muzyki, do utworów są dodawane tzw. metadane. Nazywa się je etykietami, tagami (tags), według specyfikacji ID3v1 (lub wyższej wersji). Zawarte są one w plikach i dotyczą różnych aspektów utworów muzycznych (jak np. tytuł utworu, kompozytor, czas trwania itd.), ale są to również etykiety odnoszące się do tempa utworu muzycznego, instrumentów muzycznych... więcej»

Car-to-X Communications Komunikacja pomiędzy samochodami oraz samochodami a infrastrukturą drogową (Hermann Rohling )
Conventional Traffic Information Systems (TIS) are mainly organized in a centralized signal processing structure as illustrated in Figure 1. In this case a large number of traffic monitoring sensor devices, which are directly mounted at highway bridges, measure and collect floating car data (FCD), like traffic density and average velocity. These data are used to characterize the current traffic situation. All these data are transferred to a central Traffic Information Center (TIC), where the current road and traffic situation analysis is carried out. Finally, the result of this situation analysis is packed into data packets and will be transmitted to the driver via FM radio or mobile communication networks. The service of such a centralized traffic information system has some advantages but also several technical disadvantages. A large number of sensors is needed to get a full coverage of all streets. Traffic information service is available only on these streets where sensors have been mounted and where FCD have been measured. Traffic information is therefore not available in all cities for the time being. Car-to-X Communications Komunikacja pomiędzy samochodami oraz samochodami a infrastrukturą drogową * Technische Universität Hamburg-Harburg, Hamburg e-mail: rohling@tu-harburg.de Hermann Rohl ing * ??Fig. 1. Conventional traffic information system with centralized system design ??Rys. 1. Konwencjonalny system informacji o ruchu ze scentralizowanym centrum informacyjnym The recorded FCD is transmitted to the TIC for a situation and traffic analysis. This procedure causes a relatively long delay (typically 20-50 minutes) before the result of the situation analysis is broadcasted to the driver. The centralized TIC is therefore not suited for time-critical messages, e.g. some emergency notifications. In this case a direct car-to-car communication technology is needed. Since a central unit covers a relatively large area, o... więcej»

Krajowa Konferencja Radiokomunikacji, Radiofonii i Telewizji Poznań 2011
Szanowni Państwo! Krajowa Konferencja Radiokomunikacji, Radiofonii i Telewizji, odbywająca się w Poznaniu w dniach 8 - 10 czerwca 2011 roku, to już jedenaste spotkanie w tej postaci. Warto przypomnieć, że pierwsza konferencja KKRRiT, od której wprowadzono formułę tzw. konferencji kroczącej, została zorganizowana w Poznaniu w 2001 roku. Odbywała się ona wtedy w World Trade Center, a komitet organizacyjny był wspierany przez przedstawicieli najważniejszych ośrodków akademickich prowadzących badania i kształcących w dziedzinie radiokomunikacji i multimediów: Politechniki Warszawskiej, Wrocławskiej, Gdańskiej, Poz... więcej»

Radiowe techniki lokalizacji obiektów w pomieszczeniach (Jerzy Kołakowski)
Systemy lokalizacji osób i przedmiotów wewnątrz pomieszczeń znajdują coraz liczniejsze zastosowania w życiu współczesnego człowieka [4]. Są stosowane w szpitalach do szybkiej lokalizacji personelu, pacjentów i urządzeń. W zakładach produkcyjnych poprawiają organizację procesu wytwarzania przez optymalizację wykorzystania narzędzi, kontrolę przepływu materiałów i przemieszczania się pracowników. W hurtowniach zapewniają szybką lokalizację palet i kontenerów. W sklepach mogą być wykorzystane do analizy przepływu towarów i klientów. Zapewniają personalizację i lokalizację przekazu informacji; może być ona dostarczona konkretnemu odbiorcy przebywającemu na określonym obszarze. Systemy lokalizacyjne odgrywają również dużą rolę w zapewnianiu bezpieczeństwa. Umożliwiają śledzenie osób wykonujących niebezpieczne zadania. Zapewniają kontrolę transportu niebezpiecznych substancji oraz efektywną kontrolę dostępu do stref, w których jest zagrożone ludzkie zdrowie. Równie liczne zastosowania znalazły w sferze rozrywki. Są wykorzystywane podczas produkcji filmów, opracowywania animacji komputerowych. Umożliwiają tworzenie interaktywnych gier, w których działanie komputera jest uwarunkowane ruchami uczestnika gry. Oferta systemów zapewniających lokalizację obiektów jest obecnie bardzo szeroka. Ich klasyfikacja obejmuje systemy stosowane wewnątrz pomieszczeń oraz systemy z zasady działające poza budynkami, niegwarantujące jednak dokładnej lokalizacji w ich wnętrzu. Specyfika systemów działających w budynkach w dużym stopniu różni się od systemów wykorzystywanych na zewnątrz. Podstawowa przyczyna tych różnic jest związana z właściwościami kanału radiowego. Pomimo stosunkowo niedużych odległości, mamy do czynienia ze znacznymi zmianami tłumienia sygnału (sygnał przechodzi przez ściany, pomiędzy piętrami). Duża liczba elementów odbijających i niewielka odległość sprawia, że liczba sygnałów odbitych, docierających do odbiornika, jest znaczna, ... więcej»

Czy bardzo szybkie sieci dostępowe zmienią istotnie sposób korzystania z Internetu oraz treści multimedialnych? (Rafał Dziedzic)
Zaledwie 5 lat temu tylko 3% użytkowników Internetu w Polsce miało łącza o prędkości transmisji powyżej 2 Mbit/s, penetracja Internetu wynosiła 28%, a 40% ankietowanych przez GUS deklarowało brak potrzeby dostępu do niego. Obecnie rynek oferuje usługi kusząc prędkością powyżej 40 Mbit/s w różnych technikach, a penetracja Internetu przekroczyła 50%. Na podstawie doświadczeń i tendencji w krajach, w których rewolucja internetowa nastąpiła wcześniej, warto tu zastanowić się, czy techiki szybkiego dostępu zmienią w istotny sposób korzystanie z Internetu w Polsce, a w szczególności czy zmieni się sposób, w jaki użytkuje się treści multimedialne. Wyjaśnimy również różnice pomiędzy technikami dostępowymi. DOSTĘP DO SIECI Dostęp stacjonarny Szybki dostęp do Internetu ma w Polsce zaledwie dziesięcioletnią historię. W styczniu 2001 roku Telekomunikacja Polska pilotażowo uruchomiła usługi w opcjach od 256 kbit/s do 2 Mbit/s (abonament miesięczny wynosił odpowiednio od 300 do 1500 zł). Usługa była dostępna wyłącznie dla abonentów TP w Warszawie, obsługiwanych przez jedną centralę w centrum miasta i została oparta na technice ADSL - transmisji danych przez łącza miedziane, używane do telefonii stacjonarnej. W 2002 r. po raz pierwszy pojawiła się nazwa Neostrada i nastąpiło szybkie rozszerzanie dostępności usługi, początkowo na kilka największych miast, a następnie na kolejne, mniejsze miejscowości. Na ten okres przypada też pojawienie się szerokopasmowego dostępu do Internetu przez sieci telewizji kablowej. Na początku 2007 r. zniesiono miesięczne limity transferu we wszystkich opcjach Neostrady. Pierwszą przyczyną wprowadzenia tej zmiany była rezygnacja z usługi wielu dotychczasowych klientów. Drugą, nie mniej ważną, było uzyskanie przez operatorów alternatywnych możliwości świadczenia usługi stałego dostępu do Internetu, na łączach TP, bez ograniczeń w ilości pobieranych danych. Lata 2009 - 2011 to prawdziwy początek ultraszybkiego do... więcej»

Zobacz wszystkie publikacje »

2011-5

zeszyt-2958-przeglad-telekomunikacyjny-2011-5.html

 
W numerze m.in.:
Tematyka radiokomunikacji morskiej w świetle obrad COMSAR-15 (Jerzy Czajkowski, Karol Korcz)
W połowie ubiegłego wieku, wraz z dynamicznym rozwojem żeglugi, wzrastało przekonanie państw morskich, iż najlepszym sposobem zwiększenia bezpieczeństwa na morzu będzie przyjęcie i stosowanie w praktyce międzynarodowych regulacji w tym zakresie. W 1948 roku na międzynarodowej konferencji w Genewie przyjęto konwencję formalnie powołującą Międzynarodową Organizację Morską - IMO (International Maritime Organization). Do 1982 roku nazwa organizacji brzmiała: Międzyrządowa Morska Organizacja Konsultacyjna (Inter-Governmental Maritime Consultative Organization - IMCO). Konwencja IMO weszła w życie w roku 1958. Międzynarodowa Organizacja Morska (IMO) jest wyspecjalizowaną agendą ONZ, zajmującą się wyłącznie sprawami morskimi. W szczególności dotyczą one bezpieczeństwa na morzu oraz zapobiegania zanieczyszczaniu środowiska morskiego przez statki. Cele działania IMO są realizowane przez szeroką wymianę informacji, analiz i koncepcji rozwiązań wypracowywanych w jego 4 komitetach, 11 podkomitetach merytorycznych i na bieżąco powoływanych grupach roboczych. W wyniku tych prac są sporządzane i uchwalane międzynarodowe umowy (konwencje) oraz wydawane uchwały i okólniki, zawierające zalecenia i instrukcje oraz interpretacje dla rządów państw członkowskich, a także poprawki do wcześniej uchwalonych konwencji i dokumentów. IMO zajmuje też stanowiska w odniesieniu do działań innych organizacji międzynarodowych, w zakresie zagadnień będących przedmiotem jej zainteresowań. Do wspomnianych komitetów IMO należą: - Komitet Bezpieczeństwa na Morzu - MSC (Maritime Safety Committee), - Komitet Ochrony Środowiska Morskiego - MEPC (Marine Environment Protection Committee), - Komitet Prawny - LEG (Legal Committee) oraz - Komitet ułatwień w Obrocie Morskim - FAL (Facilitation Committee). Sprawami radiokomunikacji morskiej zajmują się Podkomitet ds. radiokomunikacji, Poszukiwań i Ratownictwa - COMSAR (Sub-Committee on Radio-communications, Search and... więcej»

Lepsze życie w społecznościach lokalnych dzięki technikom komunikacyjnym i informacyjnym (Andrzej Wilk)
XII Konferencja Okrągłego Stołu: Polska w drodze do Społeczeństwa Informacyjnego, organizowana 17 maja w Światowym Dniu Telekomunikacji i Społeczeństwa Informacyjnego, koncentrując się na problemie aplikacji technik informacyjnych i komunikacyjnych (Information & Communications Technologies - ICT), nawiązuje bezpośrednio do hasła tegorocznych obchodów: Better life in rural communities with ICTs, ogłoszonego przez Międzynarodowy Związek Telekomunikacyjny - ITU. Polskie tłumaczenie tego hasła, w nieco rozszerzonej formie, akcentując rolę społeczności lokalnych, zwraca uwagę na ważną cechę rural communities, jaką jest ich dobrze rozumiana lokalność. Wpisuje się przy tym w ciągłość myślenia zaprezentowaną przez ITU. Hasło zeszłoroczne Better city, better life with ICTs, również nawiązujące do lepszego życia, dotyczyło bowiem społeczności żyjących na terenach zurbanizowanych, tworzących miejską przestrzeń życia i pracy, w której żyje i pracuje większość Polaków. Od czasu, kiedy telekomunikacja w większości państw świata, w tym w Polsce, stała się dziedziną biznesową, a nie obszarem odpowiedzialności państwowej, minęło już nieco lat. Mechanizmy ekonomiczne stały się główną determinantą rozwoju sieci i świadczonych za jej pomocą usług, a wraz z rozwojem konkurencji nastąpiła prywatyzacja większości operatorów telekomunikacyjnych. Niekiedy poprzedziła ona rzeczywistą demonopolizację, co spowodowało zastąpienie monopolu państwowego prywatnym, a czasem nawet kontrolowanym przez inną, silniejszą władzę państwową. Z natury rzeczy zatem nie potrzeby społeczne, definiowane przez struktury centralne lub samorządowe, lecz oczekiwana dochodowość sieci telekomunikacyjnej i usług w niej dostępnych, interes firmy właścicielskiej lub inne czynniki polityczno-biznesowe stały się głównym wyznacznikiem działań organizacyjnych i inwestycyjnych. W tej sytuacji różnego rodzaju inicjatywy, zapisy koncesyjne i specjalne fundusze, uruchamiane przez admi... więcej»

Wybrane metody ochrony danych w systemie RSMAD (Sławomir Gajewski, Małgorzata Gajewska, Marcin Sokół)
Radiowy system monitorowania i akwizycji danych z urządzeń fotoradarowych (RSMAD) należy do klasy zintegrowanych systemów teleinformatycznych o strukturze rozproszonej. W ogólności funkcje tego systemu umożliwiają wymierne usprawnienie procedur związanych z obsługą dokumentacji mandatowej (prowadzonej przez uprawnione do tego służby) oraz kompleksowe zarządzanie rozległą siecią fotoradarów. W przyszłości system ten będzie mógł także pełnić inne funkcje, o szerszym znaczeniu dla poprawy bezpieczeństwa w ruchu drogowym. RSMAD został zaprojektowany na potrzeby służb publicznych, np. policji, inspektoratu transportu drogowego i in., zajmujących się obsługą fotoradarów i z założenia ma objąć swoim zasięgiem obszar całego kraju. Ma on również usprawnić nadzór nad siecią fotoradarów, zarówno przenośnych, przewoźnych, jak i stacjonarnych. Przede wszystkim jednak wdrożenie go ma wpłynąć w wymierny sposób na poprawę bezpieczeństwa w ruchu drogowym, przez oddziaływanie prewencyjne na zachowanie się uczestników tego ruchu. Obecnie w systemie RSMAD transmisja danych odbywa się przede wszystkich za pośrednictwem sieci komórkowych z wykorzystaniem technik: GSM, GPRS, EDGE oraz HSPA/HSPA+. Prowadzone są również intensywne prace badawcze, związane z wykorzystaniem do tego celu testowej sieci trankingowej TETRA, w której transmisja danych z fotoradarów może się odbywać w trybie transmisji wieloszczelinowej. W przyszłości będzie możliwe także wykorzystanie w systemie RSMAD sieci opartych na systemach: LTE, LTE-Advanced, WiMAX Mobile i WiMAX II oraz technice LTHE (Long Term HSPA Evolution) [1]. PODSTAWOWE ZAŁOŻENIA FUNKCJONALNE SYSTEMU RSMAD System RSMAD zapewnia możliwość równoczesnego korzystania przez wielu użytkowników ze wspólnych zasobów danych, przechowywanych w centrum akwizycji danych (CAD) [2]. W tym też kontekście RSMAD nosi pewne cechy rozproszonego systemu tran-sakcyjnego. Centralnym punktem jest wspomniane CAD, do którego dane ob... więcej»

Wystąpienie prezesa Stowarzyszenia Elektryków Polskich prof. Jerzego Barglika z okazji Światowego Dnia Telekomunikacji i Społeczeństwa Informacyjnego, 2011 (Jerzy Barglik)
Po raz kolejny Stowarzyszenie Elektryków Polskich przystępuje do obchodów Światowego Dnia Telekomunikacji i Społeczeństwa Informacyjnego, organizowanych na pamiątkę podpisania pierwszej Międzynarodowej Konwencji Telegraficznej. To już 146 rocznica tego przełomowego wydarzenia, leżącego u podstaw powołania Międzynarodowego Związku Telekomunikacyjnego ITU, który jako wyspecjalizowana agenda Organizacji Narodów Zjednoczonych ma za zadanie uświadamianie ludziom istotnej roli technik komunikacyjnych i informacyjnych (ICT) w ich codziennym życiu. Odzwierciedlenie konkretnych działań ITU odcz... więcej»

Rynek komunikacji elektronicznej w Polsce w 2010 roku Część II (Andrzej Zieliński)
Charakteryzując najogólniej zmiany na rynku usług telekomunikacyjnych w 2010 roku należy stwierdzić, że utrzymują się tendencje rozwojowe zarysowane w [1]2) i [2]. Obserwowany od co najmniej pięciu lat spadek liczby abonentów telefonii stacjonarnej trwa nadal. W telekomunikacji mobilnej (komórkowej) podobny wskaźnik (w tym przypadku chodzi o liczbę kart SIM zainstalowanych w telefonach ) nadal rośnie, ale wyraźnie wchodzi w obszar nasycenia. Coraz większe zmiany dotyczą natomiast rynku teleinformatycznego (internetowego), chociaż charakteryzujące go wskaźniki są niestety niskie na tle innych krajów członkowskich UE. W tym ostatnim segmencie rynku telekomunikacyjnego zarysowuje się pewien przełom, związany z uchwaleniem usta- 1) Część I artykułu została opublikowana w zeszycie nr 4’2011 PTiWT 2) Całość wykazu literatury opublikowano w I części artykułu, nr 4’2011 PTiWT wy o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych [35] (zwanej megaustawą albo ustawą szerokopasmową) oraz przewidywanym wzrostem efektywności wykorzystania środków UE przeznaczonych na ten cel. Główną przeszkodą w rozwoju tego sektora jest bowiem niedostateczny rozwój infrastruktury telekomunikacyjnej, przede wszystkim szerokopasmowej, warunkującej rozwój szybkiego Internetu. Analizy przeprowadzone w Urzędzie Komunikacji Elektronicznej (UKE) wskazują, że przekazane przez Unię Europejską środki finansowe, przeznaczone na rozwój infrastruktury kraju, wykorzystuje się niedostatecznie, na poziomie około 5% [42]. Ten wysoce niezadowalający stan ma zasadniczo poprawić megaustawa. Wydaje się więc, że wejście jej w życie można uznać za najważniejsze wydarzenie w funkcjonowaniu rynku telekomunikacyjnego w 2010 roku. Rozbudowa bowiem infrastruktury telekomunikacyjnej (zwłaszcza szerokopasmowej) wpływa na funkcjonowanie całego rynku komunikacji elektronicznej, chociaż realne skutki działania ustawy wystąpią dopiero w latach następnych. Jej implementa... więcej»

Zobacz wszystkie publikacje »

2011-4

zeszyt-2937-przeglad-telekomunikacyjny-2011-4.html

 
W numerze m.in.:
Rynek komunikacji elektronicznej w Polsce w 2010 roku Część I (Andrzej Zieliński)
Rok 2010 niewątpliwie upływał w Polsce pod znakiem zmian w dziedzinie mediów elektronicznych. Zostały podjęte kolejne próby uporządkowania ich sytuacji prawnej, a w konsekwencji wyprowadzenia mediów publicznych z długo trwającego kryzysu w obszarze zarządzania (głównie w TVP SA), a także ekonomiki. Proces przełączenia cyfrowego telewizji naziemnej w drugiej połowie roku nabrał pewnego przyspieszenia, chociaż trudno powiedzieć, że zostały już usunięte wszystkie ważne przeszkody na drodze do pełnego sukcesu. Niestety, bardzo ważna dla tego procesu tzw. ustawa cyfryzacyjna, na temat której poważną dyskusję rozpoczęto już na początku 2009 roku ([1] i [2]), nadal znajduje się w stadium przygotowań. Oznacza to, że jako akt obowiązujący może się ona ukazać dopiero w połowie 2011 roku. W sektorze telekomunikacji na podkreślenie zasługuje uchwalenie ustawy o wspomaganiu inwestycji sieciowych, co może przyspieszyć modernizację infrastruktury telekomunikacyjnej i rozwój Internetu szerokopasmowego. Znane już od kilku lat tendencje zmniejszania się zakresu usług telefonii stacjonarnej utrzymują się, pogłębia natomiast dominacja telekomunikacji komórkowej (mobilnej). Niniejszy artykuł jest komentarzem, dotyczącym przede wszystkim mediów elektronicznych, a następnie telekomunikacji. Ponieważ większość danych statystycznych, związanych z sektorem komunikacji elektronicznej w 2010 r., nie jest jeszcze znana, autor będzie posługiwać się danymi odnoszącymi się do 2009 roku. Niekiedy dane na temat roku 2010 będą antycypowane lub przytaczane na podstawie doniesień prasowych. 122 PRZEGLĄD TELEKOMUNIKACYJNY  ROCZNIK LXXXIV  nr 4/2011 wałby przede wszystkim odsunięcie mediów od bezpośrednich wpływów politycznych, wyrażających się głównie w nominacjach kadrowych i bezpośrednich interwencjach władz lub osób (polityków) w działalność tych mediów. Projekt taki, opracowany głównie staraniem Agnieszki Holland, Iwo Zaniewskiego, Macieja ... więcej»

90. rocznica urodzin Stefana Hahna (Jacek Jarkowski Józef Modelski)
S t e f a n L u d w i k H a h n urodził się 20 lutego 1921 r. w Poznaniu, gdzie w roku 1939 ukończył liceum im. Ignacego Paderewskiego. Kampanię wrześniową przeżył w oblężonej Warszawie. W październiku 1939 r. został wysiedlony z Poznania i wraz z rodziną zamieszkał w Warszawie. W tym czasie studiował w Szkole im. Wawelberga i Rotwanda oraz Tajnej Politechnice Warszawskiej. Był żołnierzem Służby Łączności Komendy Warszawskiej, a następnie Komendy Głównej Armii Krajowej. Po zakończeniu wojny kontynuował studia i w 1949 roku ukończył Wydział Elektryczny Politechniki Warszawskiej. Tutaj rozpoczął pracę nauczyciela akademickiego i działalność naukową. Losy swe związał z zespołem Katedry Urządzeń Radiotechnicznych, później przekształconej w Instytut Radioelektroniki. Jego zainteresowania naukowe skoncentrowały się na zagadnieniach teorii radiokomunikacji i układów radiotechnicznych. Specyfika tych czasów wymagała prowadzenia jednocześnie prac naukowych i konstrukcyjnych w zakresie wyspecjalizowanych przyrządów pomiarowych. Dydaktyka wymagała również, oprócz wprowadzania najnowszych zdobyczy naukowych, budowy aparatury laboratoryjnej dydaktycznej i naukowej. Profesor wykazał tu wielkie zaangażowanie i inwencję. Doprowadziło to do powstania wielu nowatorskich stanowisk laboratoryjnych. Warto wymienić takie urządzenia, jak modulatory FM, generatory wielkiej częstotliwości, wysoko stabilne wzorce częstotliwości, odbiorniki częstotliwo... więcej»

Systemy wykrywania intruzów wykorzystujące metody sztucznej inteligencji (Przemysław Kukiełka, Zbigniew Kotulski)
W ostatnich latach coraz więcej różnorodnych instytucji, przy prowadzeniu działalności, korzysta z sieci Internet. Powstają sklepy internetowe, większość firm udostępnia swoją ofertę lub informacje o rodzaju prowadzonej działalności na stronach WWW. Również coraz więcej osób korzysta z dobrodziejstw bankowości elektronicznej. W Internecie pojawiają się też nowe usługi, takie jak: telefonia VoIP, komunikatory internetowe, gry sieciowe albo usługi audio/wideo: radio internetowe, IPTV, WEBTV. Dodatkowo wiele instytucji ma oddziały na całym świecie, które wymieniają informacje pomiędzy sobą z wykorzystaniem ogólnodostępnej sieci Internet. Niestety, rozwój Internetu wiąże się również ze zwiększoną liczbą przypadków naruszenia bezpieczeństwa systemów informatycznych. Dlatego bardzo ważną rolę odgrywa obecnie ich zabezpieczenie przed tego typu niepożądanymi działaniami. W celu ochrony systemów informatycznych pracujących w sieci lokalnej danej instytucji przed niepowołanym dostępem oraz działaniami mającymi na celu ograniczenie ich dostępności oraz niezawodności wykorzystuje się urządzenia lub oprogramowanie, pełniące rolę zapory sieciowej (firewall). Niestety, zapory sieciowe nie są w stanie wykryć i przeciwdziałać wszystkim atakom, ponieważ w stopniu bardzo ograniczonym sprawdzają treść przenoszoną przez pakiety IP. Z tego też powodu na przykład próby zainstalowania złośliwego oprogramowania typu robaki i konie trojańskie nie będą przez nie na ogół zauważone. Dlatego jest konieczne uzupełnienie zabezpieczeń o system wykrywania włamań IDS (Intrusion Detection System) umieszczony zazwyczaj jako druga linia obrony za systemem zapory sieciowej. Systemy IDS są użyteczne nie tylko do wykrywania ataków zakończonych sukcesem, ale również do monitorowania i rejestrowania prób złamania zabezpieczeń systemu informatycznego. Systemy IDS Systemy wykrywania intruzów IDS można zdefiniować jako jeden z mechanizmów nadzorowania bezpieczeństwa, p... więcej»

Telekomunikacja światowa w statystyce Stan na dzień 1 stycznia 2010 roku (Bolesław Grejcz)
Współczesna telekomunikacja jest dziedziną działalności, umożliwiającą porozumiewanie się na odległość za pośrednictwem urządzeń elektronicznych. W miarę potrzeb tworzy się różnego rodzaju sieci telekomunikacyjne. Na przykład do zarządzania zakładami pracy są organizowane wydzielone sieci wewnątrzzakładowe. Ale mogą one też obejmować swoim zasięgiem obszary osiedli, regionów, krajów, a nawet kontynentów. Są przeznaczone do współdziałania ze służbami lub obiektami o szczególnym znaczeniu dla gospodarki lub życia społecznego. Można tutaj wymienić liczne przedsięwzięcia, znajdujące zastosowanie przy wytwarzaniu energii elektrycznej, cieplnej, dostawie wody, w transporcie ludzi i towarów, służbie zdrowia i ratownictwie, służbie meteorologicznej, bezpieczeństwie wewnętrznym i obronności kraju. Dostęp osób prywatnych do tego rodzaju wyodrębnionych sieci jest na ogół bardzo ograniczony. Nie są również podawane do publicznej wiadomości odpowiednie dane statystyczne. Porozumiewanie się osób prywatnych i licznych instytucji jest realizowane w sieciach telekomunikacyjnych użytku publicznego. Ukształtowały się dwa rodzaje takich sieci. Są to telekomunikacyjne sieci stacjonarne i radiokomunikacyjne sieci mobilne. W obu rozwiązaniach najbardziej powszechną usługą telekomunikacyjną jest telefonia. Z tego względu przyjęto, że dla oceny rozwoju telekomunikacji w rozważanym kraju są miarodajne takie wskaźniki telefoniczne, jak liczba abonentów i gęstość, wyrażona ich łączną liczbą, przypadającą na 100 mieszkańców. Jest to uzasadnione, gdyż łącza telefoniczne wykorzystuje się również do przekazywania wiadomości w postaci tekstowej, graficznej, obrazowej i cyfrowej. W dniu 1 stycznia 2010 roku w sieciach telekomunikacyjnych użytku publicznego na świecie było 5 895 869 600 * Redakcja PTiWT Bolesław Gre jcz* Telekomunikacja światowa w statystyce Stan na dzień 1 stycznia... więcej»

Optymalizacja działania aplikacji opartych na partnerskich sieciach strumieniowania wideo (Bartosz Polaczyk, Piotr Chołda, Piotr Wydrych, Rafał Stankiewicz, Andrzej Jajszczyk)
Pierwsze sieci partnerskie (P2P - peer-to-peer) pojawiły się około 10 lat temu. Najwcześniej wdrożoną aplikacją, o dużym zasięgu i popularności, był służący do wymiany plików Napster. Aplikacje P2P zapewniają klientowi dużą niezależność od operatora, ponieważ tworzą samodzielną topologię nakładkową w warstwie aplikacji modelu ISO/OSI, ponad istniejącą siecią bazową (zazwyczaj IP - Internet Protocol). Aplikacje partnerskie charakteryzują się następującymi podstawowymi właściwościami: niezależnością, decentralizacją i samoorganizacją oraz nastawieniem na współdzielenie zasobów. Wszystkie te cechy czynią je bardzo atrakcyjnymi dla użytkowników indywidualnych, ponieważ zapewniają tanie korzystanie z zasobów Internetu (rozumianych jako pliki, przepływność, moc obliczeniowa) i brak kontroli operatora nad działaniami klientów. Sieci partnerskie znajdują zastosowanie w wielu dziedzinach, z których najpopularniejsze to: współdzielenie plików (np. BitTorrent, eMule, Gnutella), transmisja wideo (PPLive, Sop- Cast), telefonia internetowa (Skype) czy ruting anonimowy (Tor). Mniej popularne, specjalistyczne zastosowania to np.: wirtualne sieci prywatne (np. Hamachi) oraz gry on-line. Ruch telekomunikacyjny generowany przez aplikacje P2P stanowi obecnie kilkadziesiąt procent ogólnego ruchu i dominuje w Internecie. Pierwsza generacja aplikacji partnerskich służących do wymiany plików używała niestrukturyzowanych sieci P2P. W takich systemach brak jest algorytmów do organizacji lub optymalizacji połączeń sieciowych między poszczególnymi węzłami sieci, tzw. partnerami (peer). Pożądane treści mogą być wyszukiwane za pomocą serwera centralnego lub przez zalewanie sieci nakładkowej zapytaniami. Drugim rodzajem aplikacji P2P są sieci ustrukturyzowane. Najbardziej rozpowszechnione są rozwiązania oparte na rozproszonych tablicach mieszających DHT (Distributed Hash Tables). Są to systemy zdecentralizowane, zoptymalizowane pod względem efektywnego wy... więcej»

Zobacz wszystkie publikacje »

2011-2-3

zeszyt-2909-przeglad-telekomunikacyjny-2011-2-3.html

 
W numerze m.in.:
Wspomnienie o Tadeuszu ZAGAJEWSKIM (1912-2010)
Tadeusz Zagajewski urodził się 16 grudnia 1912 r. we Lwowie. Tam uczęszczał do szkoły powszechnej i gimnazjum. W 1930 r. zdał egzamin dojrzałości i rozpoczął studia na Oddziale Elektrotechnicznym Wydziału Mechanicznego Politechniki Lwowskiej, gdzie w 1935 roku uzyskał dyplom inż. elektryka. W latach 1935-1936 odbył służbę wojskową, w Szkole Podchorążych Rezerwy Artylerii we Włodzimierzu Wołyńskim i w 1936 r. rozpoczął pracę w Państwowych Zakładach Tele - i Radiotechnicznych w Warszawie. Tam dał się poznać jako utalentowany konstruktor przy projektowaniu, montażu i uruchamianiu serii krótkofalowych nadajników radiokomunikacyjnych. Po wybuchu wojny, we wrześniu 1939 r., powrócił do Lwowa, który 22 września został zajęty przez wojska sowiec- Wspomnienie o Tadeuszu ZAGAJEWSKIM (1912-2010) kie. Po uruchomieniu w październiku Lwowskiego Instytutu Politechnicznego (LIP) rozpoczął pracę jako asystent w nowo powołanej Katedrze Radiotechniki, kierowanej przez dotychczasowego profesora Politechniki Warszawskiej Janusza Groszkowskiego. Gdy Niemcy zaatakowali ZSRR i zajęli Lwów, Politechnika została natychmiast zamknięta. Po pewnym jednak czasie, wobec wielkiego braku średniego fachowego personelu, potrzebnego do zagospodarowania podbitych na wschodzie terenów, Niemcy zdecydowali się na otwarcie w maju 1942 r. Państwowych Technicznych Kursów Fachowych we Lwowie - Staatliche Technische Fachkurse Lemberg - oczywiście bez Katedry Radiotechniki, a zwłaszcza przedmiotu urządzenia radionadawcze. Inż. T. Zagajewski zaczął pracować wtedy jako technik w Parowozowni Lwów-Wschód. Ułatwiało mu to współpracę z Armią Krajową. Wykorzystując swoje umiejętności WIADOMOŚCI TELEKOMUNIKACYJNE  ROCZNIK LXXx  nr 2-3/2011 101 konstruktorskie, naprawiał dla AK nadajniki radiowe, już w tym czasie zminiaturyzowane. Po zdobyciu Lwowa przez wojska radzieckie 12 sierpnia 194... więcej»

Technical aspects of EMF monitoring in the environment Techniczne aspekty monitoringu pola elektromagnetycznego w środowisku (Paweł Bieńkowski, Bartłomiej Zubrzak )
Dynamic progress of civilization is marked by intensive growth of various emissions to environment. This phenomenon is noticed and proper measures are being taken to reduce the emission of factors potentially hazardous and also the research is carried out to evaluate the influence of those factors on the biosphere. One of the factors with very significant expansion during recent decades is electromagnetic field (EMF). It’s closely connected with the growth of electrical supply request (electric supply systems and devices powered by electric energy) and also with the popularization of radio communication systems - especially data transmission. In the case of broadcasting systems the dominant EMF sources were radio and TV transmitters, usually located on allocated objects. In modern duplex systems sources occur both in dense networks of base stations and within mobile terminals. Usually those are low power sources, but its quantity is tremendous. It all causes the growth of EMF level in the environment and in spite of the fact that in most cases EMF intensity is much lower, than limit values, there is a need of monitoring and estimating of this exposure in the way, which collected data could be used in studies about EMF impact on biosphere. Theoretical analysis of EMF distribution Simulation of EMF distribution is made at the point of designing the radio communication system to define operational system parameters or its influence on the environment. There are used various methods - from analytical solutions using simple propagation models in free space to analysis based on detailed radiator numerical models and its environment. Model adapted to simulation depends directly on area, which simulation concerns (near or far field), expected precision and possible amount of labor. For the purpose of estimation environment exposure on EMF the usually applied model is the far field model, most often the so-called spherical mode... więcej»

EMC Analysis of MIMO UWB Antenna System Analiza EMC systemu antenowego MIMO UWB (Giennadij Czawka, Marek Garbaruk, Marek Nowakowski)
An ultra-wideband (UWB) transmission has become a promising candidate for high-data rate and short-range communication systems. It has recently attracted a great interest from both academic and industrial aspects [1-4]. The most interesting approach of the UWB radio system is the fact that it is transmitting and receiving very short electromagnetic pulses having a corresponding spectrum range of few GHz. The most important frequency band allowed by FCC for UWB communication is 3.1-10.6 GHz [1,2]. It is very important to apply UWB technology for the design of multiport-input-multiport-output (MIMO) radio systems [5-8]. There are many papers describing the design methods of different MIMO systems [3-8]. However, the main disadvantage of such publications is that they do not take into consideration the coupling between separate radiators both in transmit and receive antenna array. There are no results of the influence of this coupling on the operation of MIMO systems. The paper presents three matrix models of a MIMO UWB antenna structure: a standard MIMO signal transmission matrix, an electromagnetic model based on the conventional scattering matrix of the whole MIMO UWB antenna system as well as a new approach to a full electromagnetic analysis of the spatial antenna array. In the second model, the scattering matrix is normalized to a diagonal resistance matrix [12]; whereas in the third model, the scattering matrix is normalized to a full complex impedance matrix [9,13,14]. The last models were made with an accurate consideration of the coupling between all radiators in the UWB antenna arrays. A complex interactive approach was used to design of UWB transmit and receive antennas arrays in the given frequency band [10-15]. There are also shown the results of computer simulations of different matrices describing the whole MIMO UWB antenna system and the transmission propagation pulses in the system. Matrix description of MIMO U... więcej»

Deterministic Coefficient of Electronic System Strenght on Electromagnetic Disturbances (Wiesław Sabat, Dariusz Klepacki, Włodzimierz Kalita, Kazimierz Kamuda )
Deterministyczny współczynnik wrażliwości układu elektronicznego na zaburzenia elektromagnetyczne.Normally operated electronic device is influenced by set of factors outlining its environment. The temperature, the humidity, the pressure, the environmental pollution, the mechanical exposure and the electromagnetic exposure, being a subject of this analysis, are the factors that may over time cause changes in element’s molecular structure and trigger specific damage mechanisms. By the present technology development the exact knowledge of those factors, their nature and the way, they influence on the device and their elements are becoming more and more indispensable. Degeneration process, which take place within the object during its use, lead to reduction of performance ability of the function ascribed. In theory and practice, the ability of carrying out fixed tasks by the object, is described with the probability of their fulfillment [4]. The extension of a group of reliable factors of structural components by quantities characterizing their strength on the defined types of electromagnetic disturbances would allow to shorten the design cycle and project verification significantly. Such an index, just like voltage, nominal current or dissipation power of the elements, would be the determinant while choosing elements in accordance with environmental class in which the designed device will work. It would let compare the same elements from different producers and during the final phase, the comparison of finished systems fulfilling the same function but differing in application of technical solutions. The measure of durability of elements, of which the electronic device is built, is the time over which the element maintains given properties within specified range and within specified operation conditions. The end of the element lifetime is when the element no longer meets the accepted durability criterion; then the operationa... więcej»

Strategiczna rola komunikacji szerokopasmowej w programie naprawy gospodarczej Unii Europejskiej (Franciszek Kamiński)
W latach 2008-2009 nastąpiło załamanie gospodarki Unii Europejskiej (UE) oraz kilku innych państw na świecie. W Konkluzjach Rady Unii Europejskiej z marca 2010 r. [24] zawarto następującą ocenę kryzysu: W ostatnich dwóch latach mieliśmy do czynienia z najcięższym kryzysem gospodarczym na świecie od lat 30. XX wieku. Kryzys ten zniwelował znaczną część postępów poczynionych od 2000 roku. Mamy teraz do czynienia z nadmiernym zadłużeniem, spowolnionym wzrostem strukturalnym i wysokim bezrobociem. Z tą oceną koresponduje opinia Komisji Europejskiej zawarta w komunikacie [18]: Kryzys zniweczył wyniki długotrwałych postępów Obecny kryzys gospodarczy nie miał w czasach naszego pokolenia precedensu. Nieprzerwany postęp pod względem wzrostu gospodarczego i rosnącego zatrudnienia, towarzyszący nam przez ostatnie dziesięciolecie, został zaprzepaszczony - PKB skurczył się w 2009 r. o 4%, produkcja przemysłowa spadła do poziomu z lat 90., a 23 miliony osób (czyli 10% aktywnej zawodowo ludności UE) jest bez pracy. Kryzys był szokiem dla milionów obywateli i ujawnił pewne fundamentalne słabości naszej gospodarki. W porównaniu z resztą świata, Europa, nawet przed kryzysem, w wielu obszarach nie rozwijała się w wystarczającym tempie: ... Wynika to w dużym stopniu z ... niewystarczającego wykorzystania technologii informacyjno-komunikacyjnych ... W komunikacie Komisji ważne jest stwierdzenie związków przyczynowo-skutkowych między skalą wykorzystania technik informacyjno-komunikacyjnych (TIK) a stanem gospodarki Wspólnoty. Oznacza to, że wzrosło zrozumienie efektów pośrednich telekomunikacji w gospodarce i życiu społecznym UE1). Dostrzeżono, że szeroko pojęte techniki informacyjne - komunikacja elektroniczna, usługi informacyjne i multimedialne - stanowią jeden z podstawowych elementów fundamentu społeczeństwa informacyjnego z gospodarką opartą na wiedzy. Postępy w telekomunikacji i technikach informacyjnych pobudzają pozytywne zjawiska w c... więcej»

Zobacz wszystkie publikacje »

2011-1

zeszyt-2851-przeglad-telekomunikacyjny-2011-1.html

 
W numerze m.in.:
Bezpieczeństwo i wydajność wybranych algorytmów kryptograficznych w systemie RSMAD (Sławomir Gajewski, Marcin Sokół, Małgorzata Gajewska)
Radiowy system monitorowania i akwizycji danych (RSMAD) z urządzeń fotoradarowych to nowoczesny, rozproszony system teleinformatyczny - wykorzystujący nowoczesne techniki transmisji radiowej oraz uwzględniający najskuteczniejsze zasady bezpieczeństwa i ochrony informacji. System ten jest przede wszystkim wykorzystywany do transmisji, archiwizacji i eksploracji danych o wykroczeniach drogowych, pobieranych z urządzeń fotoradarowych (przenośnych, przewoźnych i stacjonarnych), dostarczanych przez różnych producentów. Celem budowy tego systemu jest głównie poprawa bezpieczeństwa w ruchu drogowym, poprzez ograniczenie liczby wykroczeń i przez to zmniejszenie liczby zdarzeń oraz zmniejszenie liczby ich ofiar [1]. Ponadto RSMAD znacznie usprawni pracę policji oraz innych służb odpowiedzialnych za kontrolę ruchu drogowego nie tylko dzięki automatycznej transmisji zdjęć z fotoradarów, ale również dzięki możliwości zdalnej konfiguracji parametrów tych urządzeń i dostosowywania ich do chwilowych potrzeb, wynikających z aktualnej sytuacji drogowej. W ogólności działanie systemu RSMAD polega na transmisji zarejestrowanych danych o wykroczeniach drogowych do specjalnie zaprojektowanego centrum akwizycji danych RSMAD (w skrócie CAD), które stanowi centralny punkt systemu. Dane, są przesyłane w postaci zabezpieczonych kryptograficznie bloków transportowych, zawierających informacje obrazowe o wykroczeniach drogowych. Transmisja ta odbywa się za pośrednictwem publicznych sieci komórkowych (GSM, UMTS) oraz policyjnych sieci trankingowych (TETRA), jak również sieci Internet. Architektura CAD będzie rozproszona z pełnym zachowaniem cech transparentności. W jej skład będą wchodzić: centrum utrzymania i diagnostyki, centrum dostarczania usług oraz centrum danych, co pokazano na rys. 1. System umożliwia ponadto bezpieczną dwustronną komunikację z centralną ewidencją pojazdów i kierowców (w skrócie CEPiK). ƒƒRys. 1. Uproszczona... więcej»

Ocena możliwości zastosowania sieci bezprzewodowych WLAN i WiMAX w systemach taktycznych Wyniki testów wybranych rozwiązań (Janusz Romanik, Krzysztof Kosmowski, Edward Golan )
W ostatnich latach, w dobie tzw. społeczeństwa informacyjnego, obserwuje się gwałtowny wzrost zapotrzebowania na dostęp do informacji. Coraz częściej jest on oferowany z wykorzystaniem łączy bezprzewodowych, za czym kryją się urządzenia pracujące zgodnie z nowymi standardami lub też kolejnymi ulepszonymi wersjami starszych rozwiązań. Tendencje te nie omijają również systemów wojskowych, w których coraz częściej sięga się po rozwiązania komercyjne lub ich zmodyfikowane wersje. Badania prowadzone na tym polu oraz rozwijane koncepcje zmierzają ku temu, aby dostarczać niezbędne informacje wszystkim żołnierzom biorącym udział w operacji. Nie dotyczy to wyłącznie działań militarnych, ale również sytuacji kryzysowych. W analizach nie w systemie wojskowym. Porównanie standardów serii IEEE 802.11 i IEEE 802.16 w ich typowych implementacjach wykazuje, że różnią się niemal wszystkim: wsparciem jakości usług QoS, metodą dostępu do kanału, zasięgami łączności czy też liczbą efektywnie obsługiwanych terminali. Istnieją jednak specyficzne zastosowania, w których różnice te stają się mało istotne. Przykładem może być sieć bezprzewodowa, przeznaczona dla niewielkiej liczby użytkowników, ale zapewniająca zasięgi łączności rzędu 10 km. Poniżej przedstawiono założenia przyjęte dla systemu łączności, które mogą być spełnione zarówno przez urządzenia WLAN, jak i WiMAX (rys. 1): .orozwiązanie oparte na komercyjnym standardzie sieci bezprzewodowej: IEEE 802.11b/g lub IEEE 802.16, .opasmo przeznaczone dla systemów wojskowych, .ozastosowanie stacjonarne, na masztach, .ozakładane zasięgi łączności: 10 km, .oprzepływność łącza radiowego umożliwiająca równoczesną transmisję plików i głosu, .owysokość zawieszenia anten: 20 m, .opraca w warunkach poligonowych: odporność na działanie warunków atmosferycznych, .opraca w obecności silnych pól elektromagnetycznych. Rozwiązanie oparte na urządzeniach WLAN Podsystem dostępu bezprzewodowego (PDB) jest uniwe... więcej»

Zintegrowany węzeł łączności dla operacji wojskowych i kryzysowych - TURKUS (Emil KUBERA, Krzysztof ZUBEL, Marek SUCHAŃSKI)
Zaangażowanie Sił Zbrojnych RP w prowadzenie operacji pokojowych poza granicami Polski wskazuje na konieczność zweryfikowania wymagań stawianych militarnym systemom łączności. Obecnie oczekuje się, aby systemy łączności, rozwijane na potrzeby operacji pokojowych, zapewniały dalekosiężną łączność bezprzewodową pomiędzy krajem i dowolnymi lokalizacjami na świecie. Taka funkcjonalność jest zapewniana głównie przez systemy łączności satelitarnej oraz krótkofalowej łączności jonosferycznej. Ponadto użytkownicy oczekują od misyjnych systemów łączności szerokiego spektrum świadczonych usług, od telefonii jawnej i utajnionej poprzez różnorodne usługi transmisji danych, do wideokonferencji włącznie. Wymaga się również, aby obiekty stosowane do budowy takich systemów łączności umożliwiały tworzenie elastycznych architektur sieciowych złożonych z różnej liczby węzłów o różnej liczbie użytkowników. Podkreślana jest także potrzeba integracji podsystemów wchodzących w skład misyjnego systemu łączności, tak aby jego użytkownik miał tylko jeden uniwersalny terminal końcowy zapewniający korzystanie z zasobów wszystkich podsystemów składowych. Szczególny nacisk kładzie się na bezpieczeństwo załóg przemieszczających się w obiektach łączności w ramach konwojów od miejsc wyładunku sprzętu do miejsc pełnienia służby. Zwracana jest również uwaga na potrzebę zapewnienia łatwości transportowania poszczególnych elementów oraz obiektów wykorzystywanych do budowy misyjnych systemów łączności. Powyższe uwarunkowania spowodowały, że w Wojskowym Instytucie łączności, w ramach realizacji projektu celowego, opracowano mobilny zintegrowany węzeł łączności TURKUS (ZWŁ TURKUS) dla operacji wojskowych i kryzysowych. Opracowanie to wpisuje się w generalny trend poprawy efektywności wykorzystania zasobów osobowych i sprzętowych sił ekspedycyjnych, uczestniczących w różnorodnych kontyngentach wojskowych. ZWŁ TURKUS opracowano w dwóch wersjach: dla operacji bojow... więcej»

Detekcja i lokalizacja uszkodzeń w sieciach optycznych (Szymon Buczak, Andrzej Jajszczyk)
Sieci optyczne umożliwiają przesyłanie coraz większej ilości danych, a pojedyncze włókno optyczne może przenosić nawet kilkanaście Tbit/s. Uzyskiwanie tak dużych przepływności powoduje, że każde uszkodzenie sieci może wiązać się z ogromnymi stratami danych. Dlatego bardzo ważne staje się opracowanie sposobów szybkiej detekcji i lokalizacji uszkodzeń. W sieciach, w których sygnał optyczny jest przetwarzany do postaci elektrycznej, w każdym ich węźle detekcja uszkodzeń opiera się na analizie sygnału elektrycznego, np. pomiarze stopy błędów. W sieciach w pełni optycznych AON (All Optical Network) sygnał jest przesyłany przez węzły bez konwersji do postaci elektrycznej. Powoduje to, że wiele znanych dotychczas metod detekcji i lokalizacji uszkodzeń nie może zostać zastosowanych i należy opracować nowe metody lub odpowiednio dostosować istniejące. Gdy w warstwie optycznej sieci wystąpi uszkodzenie, powinno ono zostać jak najszybciej wykryte i zlokalizowane. Szybkie wykrycie nieprawidłowego działania sieci umożliwia szybkie jej odtworzenie. Dzięki temu uszkodzenie może być niezauważalne dla warstw wyższych, w których detekcja i lokalizacja trwa znacznie dłużej. Pro blem detekcji i lokalizacji uszkodze ń Detekcja i lokalizacja uszkodzeń odbywa się w kilku etapach. Na początku trzeba określić zestaw informacji wejściowych, na podstawie których będzie monitorowany stan sieci. Następnie należy zdefiniować sposób, w jaki będą one przetwarzane w przypadku, gdy wystąpi uszkodzenie, w wyniku czego będzie można je wykryć i zlokalizować. Informacje wejściowe mogą być zbierane różnymi sposobami. Może to być regularne sprawdzanie parametrów sieci lub odbieranie informacji z elementów, które są w stanie wygenerować alarm w przypadku wystąpienia uszkodzeń. Odpowiedni wybór monitorowanych parametrów i alarmów jest bardzo istotny. Wiąże się z tym nie tylko szybkość i dokładność wykrywania uszkodzeń, ale również koszt monitorowania sieci. Gdy j... więcej»

PRZEGLĄD TELEKOMUNIKACYJNY (LXXXIII) WIADOMOŚCI TELEKOMUNIKACYJNE (LXXIX) MIESIĘCZNIK STOWARZYSZENIA ELEKTRYKÓW POLSKICH TREŚĆ ROCZNIKA 2010
Amanowicz Marek - Ruting w taktycznych sieciach łączności 1 5 Ambroziak Sławomir J. - Pomiarowe badania propagacyjnozasięgowe - charakterystyka wymagań normatywnych ................... 2-3 84 Arabas Piotr - Świadczenie usług przesyłowych z gwarancjami jakości w sieci IP - idea i prototyp systemu .................................... 1 9 Bajurko Paweł - Anteny rekonfigurowalne i metody ich pomiaru .... 12 1712 Balkowska Grażyna - Norma językowa w tekstach dotyczących telekomunikacji - przeżytek czy konieczność .................................. 8-9 773 Barglik Jerzy - Wystąpienie prezesa Stowarzyszenia Elektryków Polskich prof. Jerzego Barglika z okazji Światowego Dnia Telekomunikacji i Społeczeństwa Informacyjnego ............................ 5 161 Bartoszewska Barbara - Stacjonarne sieci telekomunikacyjne ....... 1 31 Bartoszewska Barbara - Zjawisko konwergencji na rynku telekomunikacyjnym w Polsce .............................................................. 5 192 Bąk Andrzej - Problemy projektowania i optymalizacji sieci telekomunikacyjnych ....................................................................... 4 128 Bem Daniel Józef - Krajowe Sympozjum Telekomunikacji i Teleinformatyki KSTiT'2010 Wrocław 8-10 września 2010 roku ............ 8-9 II okł. Bereś-Pawlik Elżbieta - Wielomodowe sieci pasywne do zastosowań w LAN ............................................................................................. 8-9 764 Bęben Andrzej - Internet przyszłości - nowe wyzwanie dla telekomunikacji (i nie tylko) ............................................................. 4 131 Bielecki Konrad - Oprogramowanie ECTsim do modelowania w elektrycznej tomografii pojemnościowej ............................................... 12 1755 Binczewski Artur - Dlaczego wdrożenie protokołu IPv6 jest ważne dla rozwoju Internetu? ..................................................................... 8-9 753 Bobiński Piotr - Cyfrowy interfejs audio do... więcej»

Zobacz wszystkie publikacje »

Czasowy dostęp

zegar Wykup czasowy dostęp do tego czasopisma.
Zobacz szczegóły»