profil Twój Profil
Kliknij, aby zalogować »
Jesteś odbiorcą prenumeraty plus
w wersji papierowej?

Oferujemy Ci dostęp do archiwalnych zeszytów prenumerowanych czasopism w wersji elektronicznej
AKTYWACJA DOSTĘPU! »

Twój koszyk
  Twój koszyk jest pusty

BĄDŹ NA BIEŻĄCO -
Zamów newsletter!

Imię
Nazwisko
Twój e-mail

Czasowy dostęp?

zegar

To proste!

zobacz szczegóły
r e k l a m a

ZAMÓW EZEMPLARZ PAPIEROWY!

baza zobacz szczegóły
INNE GAŁĘZIE PRZEMYSŁU »

PRZEMYSŁ CHEMICZNY


(ang. CHEMICAL REVIEW)

Czasopismo Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Przemysłu Chemicznego (SITPChem.)
rok powstania: 1917
Miesięcznik

Czasopismo nie jest dofinansowane przez Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego.

Tematyka:
Rozwój, ekonomika i organizacja przemysłu chemicznego, chemizacja gospodarki narodowej, baza surowcowa przemysłu chemicznego, wykorzystanie odpadów. Artykuły naukowo-techniczne dotyczące technologii chemii organicznej i nieorganiczne... więcej »

Artykuły naukowe zamieszczane w czasopiśmie są recenzowane.

Procedura recenzowania

r e k l a m a
FAIL (the browser should render some flash content, not this).

Prenumerata

Zamów papierową prenumeratę w wersji PLUS czasopisma PRZEMYSŁ CHEMICZNY i zyskaj dostęp do pozostałych elektronicznych publikacji tego czasopisma z lat 2004-2011 (od 1 marca również rok 2012).
Nie zwlekaj - skorzystaj z tysięcy publikacji o najwyższym poziomie merytorycznym.
prenumerata papierowa roczna PLUS (z dostępem do archiwum e-publikacji) - tylko 548,28 zł
prenumerata papierowa roczna PLUS z 10% rabatem (umowa ciągła) - tylko 493,45 zł *)
prenumerata papierowa roczna - 504,00 zł
prenumerata papierowa półroczna - 252,00 zł
prenumerata papierowa kwartalna - 126,00 zł
okres prenumeraty:   
*) Warunkiem uzyskania rabatu jest zawarcie umowy Prenumeraty Ciągłej (wzór formularza umowy do pobrania).
Po jego wydrukowaniu, wypełnieniu i podpisaniu prosimy o przesłanie umowy (w dwóch egzemplarzach) do Zakładu Kolportażu Wydawnictwa SIGMA-NOT.
Zaprenumeruj także inne czasopisma Wydawnictwa "Sigma-NOT" - przejdź na stronę fomularza zbiorczego »

2011-12

zeszyt-3172-przemysl-chemiczny-2011-12.html

 
W numerze m.in.:
Absorpcja CO2 w roztworach alkanoloamin w cieczach jonowych (Stefan Baja, Anna Chrobok, Agnieszka Siewniak, Tomasz Krawczyk, Adam Tatarczuk)
Przeprowadzono badania absorpcji tlenku węgla( IV) (CO2) w roztworach alkanoloamin w wybranych cieczach jonowych. Określono wpływ budowy cieczy jonowych, stężenia alkanoloamin, szybkości mieszania oraz temperatury na przebieg procesu absorpcji CO2. Sixteen ionic liquids (IL) were used as solvents of NH2(CH2)2OH and NH[(CH2)2OH]2 (concn. 12,5% by mass) for sorption of CO2 from gas phase at 25-65°C and 300-1000 rpm. The anions of IL played a crucial role for the sorption efficiency. The efficiency decreased in the anion series: AcO- >> CF3COO- > alkylsulfate > bis(trifluoromethylsulfonyl)imide, PF6 -, BF4 -. Przemysłowe procesy rozdziału mieszanin gazów zawierających CO2 są rozwijane od wielu lat. Stosowane są one ze względu na konieczność usuwania CO2 z gazów przemysłowych oraz na zapotrzebowanie na czysty CO2. I tak np. CO2 zatruwa katalizatory hydrokrakingu, hydroodsiarczania i syntezy amoniaku. Może też stanowić zbędny balast w przypadku gazów ziemnych o dużej zawartości CO2 lub przy produkcji gazu opałowego z węgla. Usunięcie CO2 jest też często konieczne w trakcie przygotowania gazu syntezowego (synteza Oxo, proces Fischera i Tropscha, synteza metanolu). Otrzymanie gazu o dużej zawartości CO2 jest niezbędne przy produkcji mocznika lub suchego lodu1-3). W ostatnim czasie problemem stało się także usuwanie CO2 z gazów odlotowych powstających w wyniku spalania paliw kopalnych w celach energetycznych. Wszystkie obecnie stosowane procesy usuwania CO2 są energochłonne. Ocenia się, że wprowadzenie do schematu elektrowni o mocy 500 MW tradycyjnej instalacji wyłapywania CO2 obniżyłoby jej wydajność o ok. 30%, przez co znacząco aPolitechnika Śląska, Gliwice; bInstytut Chemicznej Przeróbki Węgla, Zabrze Stefan Baja,b*, Anna Chroboka, Agnieszka Siewniaka, Tomasz Krawczyka, Adam Tatarczukb Absorpcja CO2 w roztworach alkanoloamin w cieczach jonowych Absorption of carbon dioxide in ionic liquid solutions of alkanoloamines Dr hab. ... więcej»

Zastosowanie metody SEM-EDX do badania procesu sorpcji jonów Cu(II), Zn(II), Ni(II), Pb(II) i amonu na naturalnych sorbentach nieorganicznych (Piotr Rusek, Zbigniew Hubicki, Anna Zdunek, Grzegorz Wójcik, Emil Zięba)
Przedmiotem badań było usuwanie jonów Cu(II), Zn(II), Ni(II), Pb(II) i NH4 + z modelowych roztworów azotanów oraz wód osadowych z komunalnych oczyszczalni ścieków. Do usuwania jonów metali ciężkich ze ścieków najczęściej wykorzystuje się metody adsorpcyjne i wymianę jonową. Z dużej grupy sorbentów na szczególną uwagę ze względu na swe właściwości fizykochemiczne zasługują pałygorskit i bentonit. Badano proces sorpcji ww. jonów metodą SEM-EDX. Zn2+, Ni2+, Pb2+, Cu2+ and NH4 + ions were removed from model nitrate solns. and from wastewater from municipal sewage treatment plants by adsorption and ion exchange methods. Palygorskite and bentonite were found efficient sorbents for the ions. The course of sorption was followed by SEM and energy-dispersive X-ray spectroscopy. Ograniczenie dyspersji pierwiastków biogennych oraz jonów metali ciężkich w środowisku przyrodniczym ma znaczący wpływ na zmniejszenie presji eutrofizacyjnej w ekosystemach wodnych i lądowych. Azot jest podstawowym składnikiem odżywczym dla wszystkich form życia jako element strukturalny aminokwasów, białek i materiału genetycznego. Mimo że jest niezbędnym składnikiem odżywczym dla organizmów żywych, może stać się toksyczny w zależności od stężenia. Na przykład, jon amonowy jest toksyczny dla ryb i innych form życia wodnego już w bardzo małym stężeniu1), ok. 0,2 mg/dm3. Jony metali ciężkich są kancerogenne i teratogenne, a w agroekosystemach dodatkowo mogą one obniżać wartość biologiczną produktów i surowców roślinnych. Do usuwania jonów metali ciężkich i amonowego najczęściej wykorzystuje się metody adsorpcyjne i wymianę jonową2-4). Ze względu na dużą pojemność adsorpcyjną, zdolności molekularno-sitowe, znaczną selektywność w stosunku do jonów metali ciężkich i amonu oraz odporność na działanie kwasów i podwyższonej temperatury naturalne sorbenty nieorganiczne są materiałami wykorzystywanymi do realizacji tych procesów. Stężenie jonów metali ciężkich w ści... więcej»

Porównanie warunków wytwarzania suspensji przy użyciu standardowego mieszadła sześciołopatkowego oraz mieszadła TX335 (František Rieger, Czesław Kuncewicz, Pavel Seichter)
Porównano pracę dwóch mieszadeł o działaniu osiowym, sześciołopatkowego mieszadła turbinowego o łopatkach pochylonych oraz mieszadła TX335 podczas mieszania układu dwufazowego ciało stałe-ciecz. Okazało się, że pomimo wyższych częstości obrotowych, które należy stosować w przypadku mieszadła TX335 jest ono bardziej ekonomiczne od mieszadła turbinowego. Jest to efekt bardziej opływowych kształtów mieszadła TX335. Two various stirrers were compared at room temp. for mixing efficiency in liq.-solid system (glass spheres diam. 0.18-0.9 mm in water). The TX335 stirrer was more efficient than the 6-pitch blade turbine. Wytwarzanie zawiesiny ciała stałego w cieczy jest często spotykaną operacją w przemyśle chemicznym, np. podczas reakcji w układzie dwufazowym ciecz-ciało stałe oraz w inżynierii środowiska w technologiach oczyszczaniu ścieków. Szacuje się, że ok. 60% przypadków mieszania dotyczy właśnie układów dwufazowych ciecz-ciało stałe. Ze względu na ważność tego zagadnienia w literaturze przedmiotu opublikowano wiele prac dotyczących sposobów wytwarzania takich układów1-5). Przegląd tych prac można znaleźć m.in.w opracowaniu Riegera i Ditla5, 6). Z analizy prac wynika jednoznacznie, że mieszadła o działaniu osiowym, które wytwarzają przede wszystkim osiowy strumień cieczy opuszczający obszar mieszadła, najlepiej nadają się do wytwarzania zawiesiny ciała stałego w cieczy. Strumień cieczy kierowany przez mieszadło do dna mieszalnika (zaleca się stosować taki kierunek obrotów mieszadła, aby przepływ cieczy w środku mieszalnika był do dołu, a nie do góry mieszalnika) dociera do wyoblonego dna, gdzie ciśnienie dynamiczne zaburza obszar stagnacji i podrywa spoczywające na dnie cząstki transportując je do góry mieszalnika. Sześciołopatkowe mieszadło turbinowe o łopatkach pochylonych jest klasycznym typem mieszadła stosowanym do wytwarzania układów dwufazowych ciecz-ciało stałe, gdyż osiowy strumień cieczy wytwarzany przez to miesza... więcej»

Centrum Naukowo-Badawcze Ochrony Przeciwpożarowej - Państwowy Instytut Badawczy w służbie bezpieczeństwa powszechnego
Powodzenie akcji ratujących zdrowie, a nierzadko i życie, zależy w dużej mierze od wyszkolenia służb ratowniczych oraz stopnia zaawansowania wykorzystywanych technologii. Oba te obszary są stale rozwijane przez specjalistów z Centrum Naukowo-Badawczego Ochrony Przeciwpożarowej - Państwowego Instytutu Badawczego (CNBOP). To jedyna tego typu placówka naukowa w Polsce. Instytut jest kontynuatorem działalności Ośrodka Badawczo-Rozwojowego Ochrony Przeciwpożarowej utworzonego na podstawie zarządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dn. 14 sierpnia 1972 r. Obecną nazwę CNBOP uzyskało na podstawie zarządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dn. 28 stycznia 1984 r. Działalnia Centrum ukierunkowane są na wdrożenia wyników prac badawczych, transfe... więcej»

Zmiany fazowe w katalizatorach wanadowych zawierających związki żelaza (Piotr Grzesiak, Marcin Grobela, Rafał Motała, Joanna Łukaszyk)
Katalizatory wanadowe zawierające żelazo charakteryzują się gorszymi właściwościami, niższą żywotnością, większą ilością odsiewów i stwarzają trudności eksploatacyjne polegające na braku stabilności procesu utleniania SO2. Omówiono mechanizm zmian fazowych zachodzących w fazie aktywnej katalizatorów pod wpływem związków żelaza. A review, with 18 refs., of literature data on surface and bulk properties of Fe-contg. V catalysts and their activity in oxidn. of SO2. Aktywność katalizatorów wanadowych stosowanych do utleniania SO2 jest funkcją wielu zmiennych, w tym rodzaju nośnika i składu fazy aktywnej1). Niektóre zanieczyszczenia wprowadzane do fazy aktywnej katalizatora z nośnikiem lub gazem procesowym powodują pogorszenie właściwości eksploatowanych katalizatorów, a mechanizm tych zmian jest złożony. Przemysłowe katalizatory wanadowe zawierające żelazo stwarzają duże trudności eksploatacyjne, powodując niestabilność utleniania SO2 i dużą podatność na zmiany parametrów technologicznych procesu. Przydatność katalizatorów wanadowych do pracy w warunkach przemysłowych określa się nie tylko ich aktywnością czy termiczną stabilnością, ale również ich żywotnością w długotrwałym stosowaniu. Od pewnego czasu obserwowano szybszą dezaktywację i niższą żywotność katalizatorów pracujących w instalacjach kwasu siarkowego typu metalurgicznego. Nie wiązano tego jednak z obecnością żelaza w katalizatorze, gdyż tlenek żelaza katalizuje reakcję utleniania SO2. Wskazywano na możliwość zmian fazowych w temp. powyżej 600°C2), tj. w warunkach pracy I półki aparatu kontaktowego oraz przy wysokim ciśnieniu parcjalnym tritlenku siarki3, 4) - warunki pracy ostatniej półki 1 stopnia kontaktowania lub 2 stopnia kontaktowania. Zmiany te utożsamiano z obecnością w gazie wilgoci, mgły oraz kropel kwasu siarkowego, częstymi przestojami instalacji i lokalnym wychłodzeniem stref aparatów poniżej temperatury punktu rosy. Jednocześnie badania porowatości katal... więcej»

Zobacz wszystkie publikacje »

2011-11

zeszyt-3132-przemysl-chemiczny-2011-11.html

 
W numerze m.in.:
Ocena zawartości trichotecenów typu A i B oraz zearalenonu w surowcach gorzelniczych (Joanna Kawa-Rygielska, Ewelina Dziuba, Magda Aniołowska)
Dokonano analizy ilościowej i jakościowej 11 trichotecenów typu A i B oraz zearalenonu w kukurydzy przeznaczonej do produkcji bioetanolu. Materiał badawczy stanowiły próby ziarna kukurydzy pochodzące z gorzelni przemysłowej. Zawartość trichotecenów typu A i B oraz zearalenonu w badanym materiale wykonano za pomocą wysokosprawnej chromatografii cieczowej sprzężonej z tandemową spektrometrią mas LC-ESI-MS/MS. W wyniku przeprowadzonych analiz w surowcach gorzelniczych stwierdzono obecność 8 z 12 analizowanych mykotoksyn. Były to: NIV, DON, 3-AcDON, 15-AcDON, NEO, HT-2, toksyna T-2 i ZON. Dominującą mykotoksyną, występującą w największych ilościach był DON. Zawartość tej mykotoksyny w badanych produktach mieściła się w przedziale 190-1386 μg/kg surowca. Contents of A and B-type trichothecenes and zearalenone mycotoxins in maize grains used for EtOH prodn. were detd. by high-performance liq. chromatog. with mass spectrometry. Presence of 8 from 12 expected mycotoxins was confirmed. The dominating mycotoxin was deoxynivalenol (190-1386 μg/kg). Mykotoksyny, toksyczne dla człowieka i zwierząt metabolity grzybów mikroskopowych, mogą występować w surowcach roślinnych wskutek ich porażenia grzybami toksynotwórczymi. Jedną z najliczniejszych grup mykotoksyn stanowią trichoteceny. Mogą być one produkowane m.in. przez takie rodzaje grzybów, jak Trichotecium, Fusarium, Trichoderma i Cephalosporium. Obecnie zidentyfikowano ok. 200 związków zaliczanych do tej grupy, ale tak Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu Joanna Kawa-Rygielska*, Ewelina Dziuba, Magda Aniołowska Ocena zawartości trichotecenów typu A i B oraz zearaleno... więcej»

WSPOMNIENIE POŚMIERTNE - Profesor dr hab. inż. Józef Kubicki (1928-2011) (Piotr Falewicz)
Profesor J. Kubicki urodził się 23 marca 1928 r. w Ostaszewie na pograniczu Polski i Prus Wschodnich. Studia wyższe rozpoczął w 1948 r. na Wydziale Chemicznym Uniwersytetu i Politechniki Wrocławskiej, a ukończył je w 1954 r., uzyskując stopień magistra inżyniera. W czasie studiów magisterskich 1 października 1951 r. podjął pracę zawodową jako projektant w Biurze Projektów Przemysłu Chemicznego "Biprochem" we Wrocławiu. Był współautorem dwóch projektów dla NZPO "Rokita" w Brzegu Dolnym. W dn. 1 października 1952 r. rozpoczął pracę jako asystent w Katedrze Technologii Nieorganicznej i Elektrochemii Przemysłowej Politechniki Wrocławskiej. Pierwsze prace naukowe wykonał w 1954 r. (po ukończeniu studiów magisterskich) pod kierunkiem prof. W. Bobrownickiego i prof. J. Schroedera, a dotyczyły one otrzymywania wysokotemperaturowych związków fosforowych o działaniu nawozowym. W tej dyscyplinie naukowej w 1961 r. obronił pracę doktorską, a w 1968 r. habilitował się. Jego prace z dziedziny termofosfatów wzbudziły zainteresowanie i były cytowane w obcojęzycznej literaturze. Praca doktorska została przetłumaczona na język niemiecki na potrzeby Instytutu Siarkowego i Nawozów w Bad Köstritz w NRD w 1962 r., a autoreferat na francuski w belgijskim Koncernie Solvay w Brukseli w 1963 r. W latach s... więcej»

Wpływ kationów Ca2+, Mg2+ i Fe3+ na formowanie tlenowej granulowanej biomasy (Beata Kończak, Korneliusz Miksch)
W sześciu reaktorach typu SBR badano wpływ kationów Ca2+, Mg2+ i Fe3+ na proces granulacji biomasy. W obecności dwu- i trójdodatnich kationów mikroorganizmy wiążą polimery zewnątrzkomórkowe, dzięki czemu granulacja przebiega szybciej. Granule kultywowane na pożywce z dodatkiem Ca2+ zawierały więcej polisacharydów, natomiast w obecności kationów Mg2+ i Fe3+ mikroorganizmy wiązały więcej białek, a granule charakteryzowała zwarta struktura. Ca2+, Mg2+ and Fe3+ ions added to 6 concurrently operated sequencing batch reactors for aerobic granulation of biomass to study their effect on the prodn. of extracellular polymeric substances. The Ca-fed granules showed higher polysaccharide contents than the Fe- and Mg-fed ones. They were more, however, compact and showed higher protein contents. Pierwotnie granulowane formy drobnoustrojów wykorzystywane były do oczyszczania ścieków w warunkach beztlenowych. W ciągu ostatnich lat obserwuje się coraz większe zainteresowanie oczyszczaniem ścieków metodą wykorzystującą te formy drobnoustrojów w warunkach tlenowych. Tlenowe granule o kompaktowej i gęstej strukturze, dużej bioróżnorodności oraz o doskonałych właściwościach sedymentacyjnych wykorzystuje się do oczyszczania ścieków zarówno o niskim, jak i wysokim obciążeniu ładunkiem zanieczyszczeń, usuwania związków azotu i fosforu, a także toksycznych substancji. Zaletą procesów wykorzystujących granulowany osad jest przede wszystkim zmniejszenie wymiarów reaktorów, w których prowadzone są procesy. Dodatkowo zwiększa się czas retencji biomasy w układzie oraz stopień koncentracji biomasy, a poprzez to następuje poprawa Wpływ kationów Ca2+, Mg2+ i Fe3+ na formowanie tlenowej granulowanej biomasy Effect of Ca2+, Mg2+ and Fe3+ cations on formation of aerobic granular biomass Katedra Biotechnologii Środowiskowej, Centrum Biotechnologii, Politechnika Śląska w Gliwicach, ul. Akademicka 244-101 Gliwice, tel.: (32) 237-29-15, fax: (32) 237-29-46, e-m... więcej»

Oszacowanie i porównanie wielkości emisji ditlenku węgla podczas procesów transestryfikacji w instalacjach o odmiennych technologiach (Kamil Berdechowski)
Przedstawiono regulacje prawne dotyczące obrotu biopaliwami w Polsce oraz na terenie Unii Europejskiej. Scharakteryzowano kilka metod transestryfikacji pod kątem czasu trwania, warunków prowadzenia procesu i czystości otrzymanych produktów. Na podstawie dostępnych danych literaturowych na temat zużycia materiałów i energii w tych procesach przeprowadzono obliczenia w celu określenia poziomu emisji gazów cieplarnianych powstających na etapie wytwarzania estrów metylowych kwasów tłuszczowych (FAME). Przeprowadzone obliczenia pokazały znaczną różnicę w poziomie emisji ditlenku węgla w zależności od zastosowanej technologii. Emissions of CO2 from alk. and supercrit. transesterification of palm oil with MeOH to biodiesel were compared by using literature data (C. Kiwjaroun at all., 2009). The emission from supercrit. process was much higher than that from the alk. one. Polscy producenci paliw, zgodnie z Rozporządzeniem Rady Ministrów z dn. 15 czerwca 2007 r. w sprawie Narodowych Celów Wskaźnikowych (NCW) na lata 2008-20131), są zobowiązani do stosowania biopaliw w ilościach przewidzianych przez to Rozporządzenie. W 2010 r. minimalny udział biokomponentów w paliwach transportowych liczony wg wartości opałowej ustalono na 5,75%. Zaplanowany jest jego coroczny wzrost do 2013 r., w któ- Instytut Nafty i Gazu, Kraków Kamil Berdechowski* Oszacowanie i porównanie wielkości emisji ditlenku węgla podczas procesów transestryfikacji w instalacjach o odmiennych technologiach Estimation and comparison of carbon dioxide emission during the different transesterification processes Instytut Nafty i Gazu, ul Lubicz 25a, 31-503 Kraków, tel.: (12) 617-76-90, fax: (12) 430-38-85, e-mail: berdechowski@inig.pl Mgr Kamil BERDECHOWSKI w roku 2007 ukończył studia na Wydziale Chemii Uniwersytetu Jagiellońskiego. Jest pracownikiem Zakładu Paliw i Procesów Katalitycznych Instytutu Nafty i Gazu w Krakowie. Specjalność - paliwa i biopaliwa silnikowe. ... więcej»

Z półki księgarskiej (Zbigniew Stojek)
Rosette M. Roat-Malone CHEMIA BIONIEORGANICZNA Wyd. Naukowe PWN SA, Warszawa 2010 r., ISBN 978-83-01-16508-6, stron 528, cena 52,40 zł.Recenzowana książka została zakwalifikowana przez wydawcę jako podręcznik akademicki, ale zarówno jej treść, jak i forma są w wielu miejscach zbyt specjalistycznie, jak na podręcznik. W wielu miejscach podane są odnośniki do uzupełniającej literatury do czasopism naukowych i książka jest raczej monografią niż podręcznikiem. Jej część druga ma wręcz styl publikacji przeglądowej. Część pierwsza recenzowanej książki jest swojego rodzaju obszernym wprowadzeniem do istotnych obszarów chemii bionieorganicznej. Omówiono tam wybrane zagadnienia z chemii nieorganicznej i metody instrumentalne, przy czym elemen... więcej»

Zobacz wszystkie publikacje »

2011-10

zeszyt-3104-przemysl-chemiczny-2011-10.html

 
W numerze m.in.:
Wybrane zgłoszenia patentowe z dziedziny chemii (wg Biuletynu Urzędu Patentowego, nr 14 i 15 z 2011 r.)
Zgł. nr 394193; A01N 47/28 UNITED PROMOTIONS, INC., Atlanta US Figueredo F., US Kompozycje biobójcze zawierające czwartorzędowe związki amoniowe i mocznik oraz sposoby ich zastosowania Przedmiotem zgłoszenia jest kompozycja i sposób obróbki skażeń biologicznych i/lub zapobiegania im przez stosowanie kompozycji biobójczej zawierającej co najmniej jeden czwartorzędowy związek amoniowy i mocznik. Sposób obejmuje suszenie mocznika a następnie łączenie co najmniej jednego czwartorzędowego związku amoniowego i mocznika, i ewentualnie wytworzenie silnej kompozycji biobójczej, która jest trwała i zdolna do chemicznej obróbki skażeń biologicznych w różnych trudno dostępnych miejscach. Opisane jest także zastosowanie kompozycji. (48 zastrzeżeń) Zgł. nr 390096; A01N 65/06 INSTYTUT PRZEMYSŁU ORGANICZNEGO, Warszawa Kazimierczak J., Londzin W., Łysik A., Bombińska D., Sobera-Madej S., Porębska S. Zastosowanie olejku eterycznego do zwalczania roztoczy Przedmiotem wynalazku jest zastosowanie olejku jodłowego do zwalczania roztoczy. Olejek jodłowy stosuje się zwłaszcza do zwalczania Varroa destruktor lub Typhlodromus pyri Sch. (9 zastrzeżeń) Zgł. nr 390086; C03C 17/00 PRZEDSIĘBIORSTWO BADAWCZO-PRODUKCYJNO- -HANDLOWE TECHGLASS SPÓŁKA Z OGRANICZONĄ ODPOWIEDZIALNOŚCIĄ, Kraków Klisch M. Sposób wytwarzania szklanych pojemników Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania szklanych pojemników, przeznaczonych do przechowywania żywności, farmaceutyków, kosmetyków i produktów chemicznych. Sposób polega na tym, że w końcowej fazie formowania szklanych pojemników nanosi się na ich wewnętrzne powierzchnie substancję powłokotwórczą, zawierającą korzystnie fosforany cynku i/lub glinu, po czym substancję powłokotwórczą wprowadza się do sprężonego powietrza wspomagającego formowanie szklanych pojemników, za pomocą aplikatora, a wtrysk substancji powłokotwórczej zawierającej fosforany cynku i/lub glinu do głowicy synchronizuje ... więcej»

Biosorpcja metali ciężkich na granulkach alginianowych (Sylwia Kwiatkowska-Marks, Marek J. Wójcik, Leonard Kopiński)
Przedstawiono przegląd literatury dotyczącej zastosowania granulek alginianowych do usuwania metali ciężkich z roztworów wodnych. Granulki produkuje się z alginianu sodu wg bardzo prostej technologii. Uzyskany biosorbent charakteryzuje się dużą pojemnością sorpcyjną metali ciężkich, nawet przy niskich stężeniach tych metali w roztworze, a ponadto można go łatwo regenerować z jednoczesnym odzyskiem metalu. Granulki alginianowe uznawane są za jedne z najbardziej obiecujących biosorbentów metali ciężkich. A review, with 70 refs., of methods for removal of heavy metals from aq. solns. Poważny problem dla środowiska, a przede wszystkim zagrożenie dla człowieka, stanowi zanieczyszczenie wody toksycznymi związkami metali ciężkich. Dlatego też zainteresowano się poszukiwaniem skutecznych i tanich metod oczyszczania ścieków. Wśród zanieczyszczeń są nie tylko metale toksyczne, kancerogenne i mutagenne, ale również metale cenne ekonomicznie. Z tego powodu ważnym zagadnieniem jest możliwość ich odzyskiwania. Termin "metale ciężkie" obejmuje heterogenną grupę metali o różnorodnych właściwościach fizykochemicznych. Pojęcie to jest powszechnie stosowane, chociaż nie zostało dotąd ściśle zdefiniowane. Do metali ciężkich najczęściej zalicza się Ag, As, Cd, Cr, Cu, Fe, Hg, Ni, Pb, Sn, Ti, V. Niektórzy dodatkowo uzupełniają tę grupę o Ca, Mg, Mn oraz Na. Inni1, 2) uważają, że metale ciężkie charakteryzuje gęstość większa niż 5 g/cm3. Ponadto często metale ciężkie dzieli się na trzy Uniwersytet Technologiczno-Przyrodniczy w Bydgoszczy Sylwia Kwiatkowska-Marks *, Marek J. Wójcik, Leonard Kopiński Biosorpcja metali ciężkich na granulkach alginianowych Biosorption of heavy metals on alginate beads Dr hab. inż. Marek J. WÓJCIK, prof. UTP w roku 1968 ukończył studia na Wydziale Chemicznym Politechniki Szczecińskiej. Stopień doktora uzyskał w 1978 r. na Politechnice Warszawskiej, a w 1990 r. stopień doktora habilitowanego. Jest kierownikiem Kat... więcej»

Stała szybkości reakcji syntezy żywic fenolowo-formaldehydowych z udziałem zasadowych katalizatorów (Mariusz Szemień, Bronisław Kałędkowski, Magdalena Cygan, Sławomir Napiórkowski)
W dotychczasowych publikacjach zaprezentowano zastosowanie pomiarów fotometrycznych oraz konduktometrycznych do śledzenia postępu reakcji. Wykazano, że tego rodzaju pomiary, przy wcześniej zdefiniowanym stężeniu fenolu i/lub formaldehydu, mogą być pomocne w określaniu momentu zakończenia syntezy żywicy fenolowo-formaldehydowej. Uzyskane wyniki pokazały istotną korelację pomiędzy przewodnością właściwą i współczynnikiem absorbancji a zmianami stężenia fenolu i formaldehydu obserwowanymi w czasie reakcji. Wykonane we wcześniejszych pracach pomiary zmian zawartości nieprzereagowanego fenolu i formaldehydu zostały wykorzystane do opracowania uproszczonego modelu obliczania stałych szybkości reakcji. W niniejszej pracy przedstawiono sposób obliczania stałych szybkości reakcji fenolu z formaldehydem na podstawie pełnego planu Boxa i Behnkena. Badania te miały także na celu matematyczne przedstawienie wpływu zmiennych parametrów syntezy na wartość stałej szybkości reakcji. Condensation of PhOH with CH2O in aq. soln. at 60-80°C was carried out in presence of NaOH and followed by titration and liq. chromatog. A full Box-Behnken model of exptl. design was used. Four examples of calcn. of reaction rate consts. were presented. A good correlation between the consts. and the entry function was obsd. Choć od pierwszej syntezy żywicy fenolowo-formaldehydowej upłynęło ponad 100 lat, współczesne produkty tego typu są ciągle ważnym elementem w chemii polimerów. Pomimo tego, że czasami w ostatecznym produkcie zawartość nieprzereagowanego fenolu wynosi od kilku do kilkunastu procent, żywice te są niezastąpione w produkcji m.in. laminatów elektroizolacyjnych, pianek górniczych czy lepiszczy odlewniczych. Zgodnie z danymi literaturowymi w rozważaniach przyjmuje się, że reakcja fenolu z formaldehydem przebiegająca w środowisku zasadowym jest reakcją II rzędu. Szybkość tej reakcji określa ogólne równanie II stopnia (1)1): v = k [F][P] (1) ... więcej»

Z półki księgarskiej - Paula Yurkanis Bruice ORGANIC CHEMISTRY (Chemia organiczna) (Roman Edmund Sioda)
Autorka recenzowanego podręcznika jest doktorem chemii i starszym wykładowcą na University of California w Santa Barbara w USA. Pochodzi ze stanu Massachusetts, który ma ogromny potencjał edukacyjny, finansowy i przemysłowy, choć w USA zajmuje dopiero 44. miejsce pod względem powierzchni i 13. pod względem liczby ludności. Założycielami stanu byli religijni wygnańcy z Wielkiej Brytanii, po których pozostały takie cechy, jak pracowitość, oszczędność oraz kult książki i edukacji. Autorka uzyskała doktorat na Uniwersytecie Wirginii oraz odbyła staże podoktoranckie z biochemii i farmakologii. Nic więc dziwnego, że podręcznik szczególnie dużo miejsca poświęca przykładom z pogranicza chemii i biologii. Podręcznik ma charakter multimedialny i uzupełniony jest pomocami naukowymi dostępnymi w sieci, m.in. pod adresami: www.aceorganic.com i www.chemplace. com. ... więcej»

WSPOMNIENIE POŚMIERTNE - Mgr inż. Wanda Weychert (1912-2011) (Barbara Weychert)
Wanda Weychert z domu Żelewska urodziła się 10 października 1912 r. w Biełgorodzie w Rosji, dokąd wyjechali Jej Rodzice w poszukiwaniu pracy. Ojciec kierował tam fabryką wyrobów metalowych. Po wybuchu Rewolucji Październikowej uciekli stamtąd i wrócili do Warszawy. Ojciec podjął pracę w fabryce ogrodzeń metalowych przy ul. Przemysłowej w Warszawie. Zamieszkali na terenie fabryki. Rodzice dbali o bardzo dobre wykształcenie Córki. Uczęszczała do Gimnazjum J. Kowalczykówny i J. Jawurkówny w Warszawie, które ukończyła w 1931 r. z wynikiem bardzo dobrym. Była to szkoła bardzo nowoczesna, o szerokim profilu kształcenia, z położeniem nacisku również na języki obce i wychowanie fizyczne. Kierunkiem wychowawczym szkoły była "Realizacja Ewangelii". Przełożone Szkoły w tym duchu przygotowywały swoje podopieczne do dorosłego życia. Jeszcze przed ukończeniem szkoły przez Wandę, fabryka, w której pracował Ojciec uległa doszczętnemu spaleniu razem z ich miesz... więcej»

Zobacz wszystkie publikacje »

2011-9

zeszyt-3073-przemysl-chemiczny-2011-9.html

 
W numerze m.in.:
Co nas czeka do roku 2050? (Ludwik M. Bednarz)
Każdy z nas chciałby wiedzieć co go czeka. Jedni chodzą do wróżbitów, astrologów lub cyganek, a ci bardziej światli oczekują odpowiedzi od futurologów. A z kolei ci ostatni poszukują wiedzy w najprzeróżniejszych prognozach, które mnożą się jak grzyby po deszczu, w odpowiedzi na społeczne zapotrzebowanie. Dwaj uczeni rosyjscy, teoretycy prognozowania, podali wspólne cechy prognoz, pisząc, że one się nie sprawdzają (I.Z. Bestushev-Lala, S.A. Sakristyan, Rabochaya kniga po prognozirowaniyu, Izdatelstvo Mysl, Moskwa 1982 r.). Jednak zalecają prognozowanie, ponieważ pozwala ono rozpatrywać różne scenariusze rozwoju, a to może być pożyteczne dla planistów. Przykładem pozytywnym może być Silicon Valley w Kalifornii. W latach sześćdziesiątych XX w. w regionalnym planie rozwoju wykorzystano tam jeden ze scenariuszy prognozy przemieszczania się siły roboczej. W planach zagospodarowania terenu zarezerwowano pas dla autostrady, zakazując wznoszenia tam trwałych struktur. W drugiej połowie lat osiemdziesiątych wybudowano tam autostradę 85, która jest dziś jednym z głównych korytarzy dojazdu do pracy do północnej części doliny, gdzie znajduje się większość przemysłu. Pierwszą z najbardziej znanych była prognoza demograficzna wzywająca do ograniczenia liczby ludzi na świecie. Ogłosił ją brytyjski uczony Thomas Robert Malthus (1776-1894). Widział on we wzroście liczby ludności na świecie zagrożenie nieuchronnie prowadzące do klęski głodu, chorób oraz nędzy. Prognoza ta się nie sprawdziła. Prawdopodobnie najbardziej znaną prognozą była opublikowana w 1972 r. prognoza Klubu Rzymskiego pod tytułem The limits to grow. A report for the Club of Rome’s project on the predicament of mankind. Ogólny nakład światowy tej książki wyniósł ponad 3 mln egzemplarzy. W Polsce została wydana pod nazwą Granice wzrostu. Raport dla projektu Klubu Rzymskiego o nieszczęśliwym położeniu ludzkości (PWE, Warszawa 1973 r.). Autorami opracowania ... więcej»

Wpływ zeolitów na właściwości podłoża doświadczalnego i chemiczne wskaźniki badanych roślin (Aleksandra Badora, Zbigniew Hubicki, Tadeusz Filipek)
Dokonano porównania wpływu dwóch rodzajów zeolitów (klinoptylolit i glinokrzemian manganowy) na niektóre właściwości fizykochemiczne i chemiczne podłoża doświadczalnego użytego dla 18-dniowego wzrostu rośliny testowej (żyta) oraz oceniono wpływ tych zastosowanych preparatów na ilość otrzymanej biomasy i wybrane stosunki pomiędzy pierwiastkami w tych roślinach jako wskaźniki ich jakości. Na podstawie wyników badań sformułowano warunki zastosowania obu preparatów na potrzeby rolnictwa. NH4 clynoptylolite and Mn glauconite were used for prepn. of artificial soils for growing spring rye. Both the soils and the plant materials (above-ground parts, root) were analyzed for pH, NH4, nitrogen, Mg, P, K, Mn, Zn and cationexchange capacity. The Mn-contg. zeolite was more efficient in acidic and very acidic soils while the NH4-contg. clynoptylolite was recommended for the soils with pH > 5. Pierwszy zeolit (stilbit) odkryto w XVIII w. Do chwili obecnej znanych jest już ponad 40 typów naturalnych zeolitów, stanowiących najliczniejszą grupę wśród krzemianów, ale tylko 7 z nich (klinoptylolit, chabazyt, erionit, ferrieryt, filipsyt, mordenit i analcym) występuje w złożach na tyle dużych i bogatych, że nadają się do eksploatacji. Największe znaczenie handlowe mają obecnie tylko trzy minerały1, 2): klinoptylolit Na6[(AlO2)6(SiO2)30]·24H2O, chabazyt Ca2[(AlO2)4(SiO2)8]·13H2O i mordenit Na8[(AlO2)8(SiO2)40]·24H2O. Spośród zeolitów najpospolitszym i najlepiej przebadanym minerałem jest klinoptylolit, nie tylko ze względu na największe rozprzestrzenienie w przyrodzie i najniższą cenę, ale i największy zasób specyficznych właściwości fizykochemicznych3). Należą do nich duża pojemność sorpcyjna i jonowymienna, selektywność jonowymienna, właściwości sita molekularnego, aktywność katalityczna oraz termostabilność strukturalna w temp. 750°C. Obok zeolitów naturalnych stosuje się także zeolity modyfikowane oraz syntetyczne. Obecnie z... więcej»

Numeryczne modelowanie hydrodynamiki dla mieszalnika z niecentrycznym mieszadłem śmigłowym (Joanna Karcz, Marek Domański, Marcelina Bitenc, Łukasz Kacperski)
Przedstawiono wyniki numerycznych badań warunków hydrodynamicznych w zbiorniku z niecentrycznie zainstalowanym mieszadłem śmigłowym o skoku S = d. Do obliczeń zastosowano komercyjny pakiet Ansys-CFX 12.1. Siatkę numeryczną wygenerowano w środowisku Ansys Workbench 2. Zastosowano podejście do modelowania SAS (scale adaptive simulation) z zaimplementowanym modelem burzliwości SST (shear stress transport). Symulacje przeprowadzono dla mieszalnika o średnicy wewnętrznej D = 0,3 m z mieszadłem zabudowanym w pozycji e = 0,53R. Wyniki symulacji opracowano graficznie w postaci rozkładów składowych prędkości cieczy, kinetycznej energii burzliwości i szybkości jej dyssypacji. Hydrodynamics of distd. H2O in a vessel agitated with eccentric propeller was computer-simulated by using scale adaptive simulation approach with implemented shear stress transport model of turbulence. Simulations were carried out for the vessel with inner diam. 0.3 m and impeller radial eccentricity 0.53. Distributions of velocity components and kinetic energy of turbulence and energy dissipation were detd. W praktyce przemysłowej niecentryczna zabudowa mieszadła w aparatach zbiornikowych stanowi m.in. alternatywę do zasto- Zachodniopomorski Uniwersytet Technologiczny w Szczecinie Joanna Karcz*, Marek Domański, Marcelina Bitenc, Łukasz Kacperski Numeryczne modelowanie hydrodynamiki dla mieszalnika z niecentrycznym mieszadłem śmigłowym Numerical modeling of the hydrodynamics in an agitated vessel with an eccentrically located propeller Mgr inż. Marek DOMAŃSKI - notkę biograficzną i fotografię Autora drukujemy w bieżącym numerze na str. 1647. Mgr inż. Marcelina BITENC - notkę biograficzną i fotografię Autorki drukujemy w bieżącym numerze na str. 1648. Mgr inż. Łukasz KACPERSKI - notkę biograficzną i fotografię Autora drukujemy w bieżącym numerze na str. 1647. Instytut Inżynierii Chemicznej i Procesów Ochrony Środowiska, Zachodniopomorski Uniwersytet Techno... więcej»

Polimeryzacja oligomeru poliwęglanowego. Badania wstępne (Iwona Michalska-Pożoga, Monika Woźniak, Bogusław Królikowski)
Przedstawiono wyniki wstępnych prób ustalenia warunków polimeryzacji małocząsteczkowego poliwęglanu uzyskanego w warunkach laboratoryjnych. Badania przeprowadzono przy zastosowaniu laboratoryjnego gniotownika walcowego (ślimakowego), bez użycia substancji wspomagających proces. Celem pracy było ustalenie najkorzystniejszych warunków procesu periodycznego, które mają stanowić produkt wyjścia do opracowania procesu ciągłego. Stwierdzono, że na strukturę produktu można wpływać, zmieniając czas i prędkość obrotową zastosowanego urządzenia. Wyniki badań staną się podstawą dalszych prac w tym zakresie. Oligocarbonate made of (p-OHC6H4)2 CMe2 and COCl2 was heat treated under shearing in lab. screw crusher at 150°C and 10-150 rpm for 3600 s. Viscosity of the polymer increased while the melt flow index decreased with increasing the crusher rotation speed. The increase in the viscosity-av. mol. mass of the polymer was rather low. Oligomery to związki chemiczne, które są utworzone z określonej liczby (zazwyczaj mniejszej niż 100) powtarzalnych fragmentów (merów). Przyjmuje się, że oligomer to związek, który nie ma w pełni wykształconych cech fizycznych charakterystycznych dla polimeru zbudowanego z tych samych merów. Najczęstszą metodą dalszej polimeryzacji oligomerów jest dodawanie do nich katalizatorów, rzadziej stosowane są dodatkowe etapy przetwórcze. Metodę ciągłą z zastosowaniem procesu wytłaczania przeprowadzono i opatentowano w USA. Jednak w tym przypadku dotyczyło to uzyskiwania oligomeru poliwęglanowego. Metoda ta polegała na wprowadzeniu wodnego roztworu dihydroksyfenolu i fosgenu do gniotownika. Dostarczone składniki ulegały reakcji bez użycia rozpuszczalnika organicznego. Otrzymywany oligomer charakteryzował się stabilną jakością1, 2). Poliwęglany (PC) to polimery z grupy poliestrów, będące formalnie estrami kwasu węglowego. Są to termoplasty (formowane metodą wtryskiwania lub wytłaczania) o bardzo dobrych właściwościa... więcej»

Wybrane zgłoszenia patentowe z dziedziny chemii
Zgł. nr 389943; B01J 39/04 INSTYTUT NAWOZÓW SZTUCZNYCH, Puławy Łodyga A., Tyński P., Majerczyk Z., Kozioł M., Minda-Data D., Hubicki Z. Sposób usuwania jonów sodowych z roztworów przemysłowych formaldehydu Sposób usuwania jonów sodowych z roztworów przemysłowych formaldehydu, zawierających 5,0-50,0% mas. formaldehydu, 1,0-5,0% mas. metanolu, 0,5-15% mas. trioksanu, 0,1-2,0% mas. mrówczanu metylu oraz 10-1000 ppm jonów sodowych, polega na tym, że roztwór kontaktuje się ze stałym mikroporowatym kationitom silnie kwaśnym, o matrycy styrenowodiwinylobenzenowej, o średnim rozmiarze ziaren 0,65 mm, zawierającym jako funkcyjne grupy sulfonowe (-SO3)-H+ wymieniające kation H+. (3 zastrzeżenia) Zgł. nr 389668; C01B 17/02 MYSŁOWSKI WŁODZIMIERZ, Bielsko-Biała Janiczek A., Mysłowski W. Polimer siarkowy otrzymywany w modyfikacji rozpuszczalnikowej siarki oraz sposób jego produkcji Polimer siarkowy otrzymywany poprzez modyfikację rozpuszczalnikową siarki odpadowej jest produktem rozpadu siarki odpadowej na fragmenty łańcuchowe, które ulegają kopolimeryzacji z modyfikatorem, aldehydem nienasyconym - 2-etylo-3-propyloakroleiną, do związków wielkocząsteczkowych w ciekłym rozpuszczalniku - 2-etyloheksanolu, w temp. 120-135°C z prędkością obrotową mieszadła ok. 30 obr/min przez 10-15 min. Otrzymany polimer siarkowy jest bardzo dobrej jakości. Produkcja przebiega cyklicznie w mieszalniku, w którym skład mieszaniny jest następujący: 45-55% mas. 2-etyloheksanolu, 10-15% mas. 2-etylo-3-propyloakroleiny, 35-40% mas. siarki odpadowej, gdzie wytworzony polimer siarkowy wytrąca się z roztworu i dekantuje na dnie mieszalnika, a stamtąd odbierany jest do aparatu wyparnego, gdzie po oczyszczeniu "żywą" parą służy do produkcji betonu siarkowego lub granulowanego lepiszcza drogowego. (2 zastrzeżenia) Zgł. nr 389802; C01B 19/04 INSTYTUT FIZYKI POLSKIEJ AKADEMII NAUK, Warszawa Szczerbakow A. Sposób wytwarzania materiału termoelektry... więcej»

Zobacz wszystkie publikacje »

2011-8

zeszyt-3041-przemysl-chemiczny-2011-8.html

 
W numerze m.in.:
Wpływ warunków oddziaływania rozpuszczalników na barierowe właściwości ochronne wulkanizatów kauczuku butylowego (SYLWIA KRZEMIŃSKA, WŁADYSŁAW M. RZYMSKI)
Zbadano wpływ warunków oddziaływania niepolarnego cykloheksanu i polarnego octanu butylu na właściwości barierowe wulkanizatów niepolarnego kauczuku butylowego (IIR) bez napełniacza oraz zawierających 10 cz. mas. glinokrzemianu warstwowego lub 20 cz. mas. sadzy N550. Stwierdzono, że sposób i warunki kontaktu cieczy z elastycznym materiałem bariery ochronnej wpływają na jego odporność na przenikanie, ocenianą na podstawie oznaczonego czasu przebicia. Krótki czas przebicia wulkanizatów IIR przez cykloheksan w warunkach kontaktu wielokrotnego (tp PN = 25-53 min), niezależnie od obecności i rodzaju napełniacza, jest jednak o 75-150% większy niż w trybie kontaktu ciągłego (tp = 15-33 min). W przeciwieństwie do tego, czas przebicia wulkanizatów IIR przez mniej lotny octan butylu był o 50-400% większy w warunkach kontaktu ciągłego (tp = 130-200 min) niż oznaczony w trybie kontaktu wielokrotnego (tp PN = 40-120 min). Sadza zwiększa o 50% czas przebicia elastomeru przez oba rozpuszczalniki jedynie w warunkach kontaktu ciągłego, natomiast nanonapełniacz glinokrzemianowy - tylko w przypadku przenikania octanu butylu w warunkach kontaktu ciągłego. Non-polar butyl rubber containing nanofiller (layered aluminosilicate, 10 or 20 phr) or com. C black was studied for barrier properties in contact with non-polar cyclohexane and polar BuAc to det. the resistance of the material to permeation, assessed as the breakthrough time. Short breakthrough times (25-53 min) found for cyclohexane under repeated multiple contact conditions independently on the presence and type of fillers were, however, by 75-150% longer than in the case of continuous contact conditions (15-33 min). The breakthrough time determined for BuAc was by 50-400% longer untder continuous contact conditions (130-200 min) than under repeated multiple contact conditions (40-120 min). The addn. of C black resulted in an increase in the breakthrough time for both solvents by... więcej»

Mikrobiologiczny rozkład chlorofenoli, uciążliwych odpadów przemysłu chemicznego (DANUTA WOJCIESZYŃSKA, URSZULA GUZIK, KATARZYNA HUPERT- KOCUREK, PIOTR SIUPKA)
Chlorofenole jako trudnodegradowalne odpady poprzemysłowe dostają się w znacznych ilościach do środowiska naturalnego. Ze względu na wysokie koszty chemicznego oczyszczania środowisk zanieczyszczonych tymi związkami, coraz więcej uwagi poświęca się mikrobiologicznej degradacji chlorofenoli. Ich biodegradacja przebiega zazwyczaj jednym z dwóch szlaków metabolicznych. Monoi dichlorofenole ulegają rozkładowi poprzez chlorokatechol, natomiast wyżej chlorowane fenole przekształcane są poprzez redukcyjne odchlorowanie. A review, with 56 refs., of metabolic path ways for biochem. degrdn. of persistant Cl-contg. phenols, esp. via resp. chlorocatechols. Rozwój przemysłu energetycznego, chemicznego i metalurgicznego przyczyniał się w przeszłości do degradacji środowiska naturalnego. W ciągu ostatnich dwudziestu lat, dzięki znacznemu usprawnieniu technologii w kierunku ograniczenia emisji związków lotnych do powietrza, jak również zmniejszenia zrzutu zanieczyszczeń ściekowych, odpady poprzemysłowe stały się mniej uciążliwe. Jednak pomimo tych starań do środowiska naturalnego nadal dostają się znaczne ilości związków organicznych i nieorganicznych, które mają ograniczoną podatność na degradację. Wśród związków ksenobiotycznych, wysoce uciążliwych ze względu na dużą toksyczność i trwałość w środowisku, a dostających się do środowiska naturalnego w tysiącach ton rocznie, są chlorofenole. Praktyczne zastosowanie w przemyśle chemicznym znalazło 9 chlorofenoli: 3 monochlorofenole, 2,4-dichlorofenol (2,4-DCP), 2,4,6- i 2,4,5-trichlorofenole (2,4,6- i 2,4,5-TCP), 2,3,4,5- i 2,3,4,6-tetrachlorofenole (2,3,4,5- i 2,3,4,6- TeCP) oraz pentachlorofenol (PCP). Stosowane są one lub powstają jako niepożądane produkty uboczne w zakładach zgazowywania paliw stałych i przeróbki ropy naftowej, w produkcji tworzyw sztucznych, barwników oraz środków ochrony roślin1-3). Chlorofenole kumulują się i pozostają w powierzchniowych warstwach gruntów oraz w osad... więcej»

Termodynamiczne właściwości układu dwuskładnikowego nitroceluloza/2,4,6-trinitrotoluen (TOMASZ WOLSZAKIEWICZ)
Mieszanki 2,4,6-trinitrotoluenu (TNT) i nitrocelulozy (NC) były pastylkowane pod ciśnieniem 1 GPa, składowane przez okres do 1066 dni i badane metodą różnicowej kalorymetrii skaningowej (DCS) w celu wyznaczenia temperatury β-relaksacji, entalpii topnienia i mieszania oraz parametru oddziaływań Flory’ego i Hugginsa. Entalpia mieszania zwiększała się wraz ze wzrostem zawartości TNT w mieszaninie. Entalpia topnienia i parametr Flory’ego i Hugginsa wykazywały minimum na krzywej zależności od zawartości TNT w mieszaninie. Temperatura punktu eutektycznego mieszaniny wyniosła 335,9 K (ułamek masowy TNT 0,550). Mixts. of 2,4,6-trinitrotoluene (TNT) with nitrocellulose were pelleted under 1 GPa, stored for 1066 days and studied for β relaxation temp., melting and mixing enthalpies and Flory-Huggins interaction parameter by differential scanning calorimetry. The mixing enthalpy increased with increasing mass fraction of TNT. The melting enthalpy and Flory-Huggins parameter showed a min. when plotted versus TNT mass fraction. The eutectic temp. of the mixt. was 335.9 K for TNT mass fraction 0.550. Nitroceluloza (NC) jest podstawowym polimerem pochodzenia naturalnego, otrzymywanym w procesie nitracji celulozy i stosowanym jako materiał wysokoenergetyczny przy produkcji stałych paliw rakietowych i prochów bezdymnych. W celu poprawienia właściwości użytkowych i przetwarzania, wprowadzane są do niej składniki małocząsteczkowe działające jako stabilizatory, plastyfikatory lub modyfikatory spalania. Zmieniają one strukturę wyjściowej NC. Zmiany struktury na poziomie molekularnym zmieniają kinetykę spalania, a zarazem właściwości materiału miotającego. 2,4,6-Trinitrotoluen (TNT) jest tanim materiałem wybuchowym, stabilnym i mało wrażliwym. Jego niska temperatura topnienia umożliwia tworzenie mieszanek bez obawy obniżenia stabilności związanej z częściowym rozkładem. Zastosowanie TNT jako składnika zmiękczającego struk... więcej»

Analiza zasięgu widzialności w dymie ze spalania wybranych materiałów polimerowych (MARZENA PÓŁKA, MAREK KONECKI, PETER POLAKOVIC)
Przedstawiono wyniki analizy zasięgu widzialności w dymie wytworzonym podczas spalania modyfikowanych środkami ogniochronnymi i niemodyfikowanych próbek materiałów epoksydowych. Obliczenia wykonano przy użyciu komputerowego programu służącego do symulacji pożarów w pomieszczeniach. Stwierdzono zmniejszanie się krytycznych czasów osiągania zasięgu widzialności w modelowym układzie pomieszczenie-korytarz w szeregu: Epidian 561 + MoO3 > Epidian 561 + Roflam P > Epidian 561 + Sb2O3 > Epidian 561 niemodyfikowany > Epidian 561 + Roflam E > Epidian 561 + Roplast FN-1 > Epidian 561 + melamina. Visibility range in smoke produced during combustion of flame retardants-modified and non-modified com. epoxy materials was studied in a room-corridor system. Calcns. were performed by using an available computer program. The crit. time of achieving visibility in the system decreased in series of the materials contg. MoO3> Roflam P > Sb2O3> without additives > Roflam E > Roplast FN-1 > melamine. Rozkład termiczny oraz spalanie wszystkich materiałów, zarówno naturalnych, jak i tworzyw sztucznych, jest wieloetapowym procesem przemian fizykochemicznych, takich jak podgrzewanie, rozkład termiczny tworzywa, wydzielanie części lotnych i ich dalsze przemiany w fazie gazowej, przemiany składników mineralnych tworzywa, a w końcu spalanie, często bezpłomieniowe pozostałości stałej, złożonej z węgla i części mineralnych. Procesy te, w zależności od warunków pożarowych, mogą nakładać się na siebie lub występować kolejno po sobie1-4). Na reakcje zachodzące podczas degradacji termicznej tworzyw mają wpływ podstawniki w łańcuchach makrocząsteczek. Przyspieszaczem tych procesów jest m.in. obecność tlenu w materiale, natomiast możliwość przegrupowań atomów, powstawanie struktur aromatycznych i alifatycznych powoduje tworzenie się większej ilości sadzy w produktach rozkładu termicznego i spalania, która decyduje o zwiększeniu ilości dymu tworzącego się pod... więcej»

Wpływ wybranych soli kadmu na aktywność dehydrogenaz mikroorganizmów osadu czynnego (ANNA MAŁACHOWSKA-JUTSZ, KONRAD MATYJA)
Osad czynny jest małym ekosystemem, którego prawidłowe funkcjonowanie może być zagrożone m.in. działaniem toksycznych związ ków kadmu. Do oceny toksyczności tych substancji można wykorzystać testy opisujące holistyczną odpowiedź mieszaniny organizmów. W przeprowadzonych badaniach dokonano pomiarów inhibicji aktywności dehydrogenaz mikroorganizmów. Zwrócono szczególną uwagę na to, jak obserwowany efekt toksyczny zależy od czasu działania wybranych związków kadmu. Oceniono też różnicę pomiędzy toksycznością siarczanu kadmu i octanu kadmu. Uzyskane wyniki sugerują, że do opisu toksyczności metali niezbędne jest podanie informacji o formie w jakiej występują oraz o wpływie czasu na obserwowany efekt. Activated sludge from a municipal sewage treatment plant was cultivated in a bioreactor (vol. 10 L, COD 172 g/L , residence time 6.7 h) in presence of CdSO4 or Cd(OAc)2 (0.1-8.1 or 10-100 mg/L, resp.) to study the toxicity of Cd ions on dehydrogenases of the sludge-contained microorganisms by using 2,3,5-triphenyltetrazolium chloride electron acceptor. A decrease in the activity of dehydrogenases was obsd. The toxicity of CdSO4 was higher than that of Cd(OAc)2. Do oceny toksyczności zanieczyszczeń stosuje się testy ekotoksykologiczne oparte na pomiarach zmian jakie zachodzą w organizmach żywych pod wpływem działania danej substancji. Wyznaczane na tej podstawie wskaźniki, takie jak EC50, są pomocne podczas porównywania toksyczności poszczególnych związków1). Opisują ją jednak tylko w jednym punkcie czasu nie dając pełnego obrazu możliwych zdarzeń. Wskaźniki te często przypisywane są poszczególnym jonom metali, a to jakiego związku były częścią traktuje się jako sprawę drugorzędną2, 3). Tradycyjnie do badań ekotoksykologicznych wykorzystuje się pojedyncze gatunki, które cechują się szerokim spektrum występowania a ich odpowiedź na działanie toksyny jest łatwa do zmierzenia. Istotą tych badań jest stwierdzenie, jakie zagrorzenie... więcej»

Zobacz wszystkie publikacje »

2011-7

zeszyt-3020-przemysl-chemiczny-2011-7.html

 
W numerze m.in.:
Duże krajowe firmy chemiczne po kryzysie. "Lista 500" za 2010 r. (Zbigniew Krawczyk)
Ogłoszono już koniec kryzysu, być może zbyt pochopnie. Napięcia gospodarcze spowodowane zniknięciem z obiegu większości (w przeliczeniu na wartość) papierów wartościowych (które okazały się bezwartościowe), trwają w najlepsze i znowu mogą przybrać formy kryzysowe (będzie to double dip crisis, lub W-crisis, w odróżnieniu od V-crisis z jednym obniżeniem koniunktury). Zezwolono firmom sektora finansowego na ściąganie brakujących im ustawicznie pieniędzy od klientów, co zaowocowało wysokimi stopami oprocentowania i opłatami, a w rezultacie drożyzną. Rządy zdecydowały się na pomoc budżetową dla przypadkowych społeczeństw, co postawiło kilka z nich w obliczu niewypłacalności. Jest to zwalanie kosztów kryzysu na gospodarkę lat przyszłych, która nie musi być wolna od kryzysów. Również Polska zastosowała tę taktykę, mimo głośnych protestów rządu, który nie wprowadził "pakietu antykryzysowego" dotacji budżetowych finansowanych z kredytu. Wystarczyło podtrzymywanie absurdalnie dużego deficytu budżetowego, spowodowanego ponoć głównie przez fundowanie młodym ludziom przyszłych emerytur (oczywiście na kredyt), zwiększającego zadłużenie Państwa. Wyróżnikiem tej strategii finansowej jest wzrost przychodów firm ubezpieczeniowych i pozostawienie przypadkowego społeczeństwa swojemu losowi. Niewątpliwie odbije się to na sile nabywczej tegoż społeczeństwa (czytaj: na "popycie wewnętrznym"), co zadecyduje o koniunkturze w polskiej gospodarce. Bartłomiej Mayer cieszył się w Rzeczpospolitej, że branża [chemiczna jest] na plusie. Duże firmy chemiczne wyszły z deficytu lub olśniewająco (BASF, Dow) zwiększyły zyski. W sektorze chemicznym takie rachunki są jeszcze bardziej złudne niż w innych, mniej kapitałochłonnych działach gospodarki. Po prostu znaczny wzrost przychodów pozwolił na bezpieczne pokrycie stałych kosztów działania firm, a to co pozostało - na wygenerowanie zysków. Ów wzrost przychodów w firmach chemicznych z "listy 500" t... więcej»

Modyfikacja właściwości elektrycznych CaTiO3 metodą wysokoenergetycznego mielenia jako przykład zielonej chemii (Krystyna Wieczorek-Ciurowa, Piotr Dulian, Wojciech Bąk, Czesław Kajtoch)
Zaprezentowano wyniki badań dotyczących modyfikacji właściwości elektrycznych CaTiO3 poprzez domieszkowanie jonami miedzi metodą wysokoenergetycznego mielenia. Wytworzono kilka roztworów stałych o składzie Ca1-xCuxTiO3 i CaTi1-xCuxO3-&#948;. Określono wpływ domieszkowania tytanianu wapnia miedzią na właściwości elektryczne, takie jak przenikalność dielektryczna, przewodnictwo elektryczne oraz tangens kąta strat dielektrycznych. Największy wzrost wartości wielkości elektrycznych zaobserwowano dla roztworu stałego o składzie CaTi0,80Cu0,20O3. Elec. properties of CaTiO3 were modified with Cu ions by high-energy ball milling in air. Several solid state solns. of Ca1-xCuxTiO3 (0 < x < 0.8) and CaTi1-xCuxO3-&#948; (x = 0.02 and 0.20) were produced. The addn. of Cu resulted in an improvement of dielec. permittivity, dielec. loss and conductivity of the solns. The optimum compn. was CaTi0,80Cu0,20O3. Materiały ceramiczne o strukturze perowskitu są w ostatnim dwudziestoleciu intensywnie badane ze względu na ich szerokie możliwości aplikacyjne. Wśród perowskitów szczególne interesujące, ze względu na różnorodność właściwości fizycznych i chemicznych, są tytaniany, do których należy tytanian wapnia. W zależności od składu chemicznego oraz stopnia aPolitechnika Krakowska im. Tadeusza Kościuszki; bUniwersytet Pedagogiczny, Kraków Krystyna Wieczorek-Ciurowaa,*, Piotr Duliana, Wojciech Bąkb, Czesław Kajtochb Modyfikacja właściwości elektrycznych CaTiO3 metodą wysokoenergetycznego mielenia jako przykład zielonej chemii High-energy ball milling as a green chemistry method for modification of CaTiO3 electrical properties Mgr Piotr DULIAN w roku 2008 ukończył studia na Wydziale Chemii Uniwersytetu Jagiellońskiego. Jest doktorantem w Instytucie Chemii i Technologii Nieorganicznej na Wydziale Inżynierii i Technologii Chemicznej Politechniki Krakowskiej. Specjalność - chemia i technologia chemiczna nieorganiczna, chemia środowiska. Wydział I... więcej»

Obliczenia procesowe suszenia fluidalnego na podstawie koncepcji uogólnionej krzywej kinetycznej (Włodzimierz Ciesielczyk, Janusz Iwanowski, Anita Kamińska)
Przedstawiono propozycję półempirycznej metody określania kinetyki suszenia fluidalnego, bazującej na autorskiej koncepcji uogólnionej krzywej suszenia (GDC). Stwierdzono, że dla otrzymania krzywej suszenia fluidalnego w skali przemysłowej wystarcza przeprowadzenie doświadczenia w suszarce komorowej lub mikrofalowej będącej do dyspozycji w danym laboratorium. Weryfikację doświadczalną przeprowadzono dla materiałów zaliczanych do grupy B klasyfikacji Geldarta, charakteryzujących się występowaniem obydwu okresów suszenia. A semi-empirical method was used for analyzing kinetics of fluidized bed drying some solid (SiO2 gel, fodder phosphate, poppy seeds). The generalized drying curves were detd. in lab. driers with microwave and chamber heating. The exptl. data were used to verify the results of calcn. Wiele opublikowanych zależności dotyczących kinetyki suszenia w układach fluidalnych1-15) jest rozbieżnych, a nawet sprzecznych. Najpewniejsze dane co do kinetyki procesu suszenia fluidalnego (krzywe suszenia) otrzymuje się z analizy wyników doświadczeń prowadzonych w warunkach maksymalnie zbliżonych do projektowanych. Badania takie są z reguły czasochłonne i drogie. Rosnące wymagania dotyczące jakości produktu generują m.in. potrzebę dokładnej analizy krzywych suszenia. Dlatego też równolegle z dalszym rozwojem prac teoretycznych prowadzi się intensywne działania Politechnika Krakowska im. Tadeusza Kościuszki Włodzimierz Ciesielczyk*, Janusz Iwanowski, Anita Kamińska Obliczenia procesowe suszenia fluidalnego na podstawie koncepcji uogólnionej krzywej kinetycznej Process calculations for fluidized bed drying by using the generalized drying curve concept Mgr inż. Janusz IWANOWSKI w roku 1999 ukończył studia na Wydziale Inżynierii i Technologii Chemicznej Politechniki Krakowskiej. Ukończył studia podyplomowe "Otwarte systemy komputerowe" na Akademii Górniczo-Hutniczej w 2002 r. oraz szkolenie "Projektowanie systemów wykorzystu... więcej»

Ważne elementy dotyczące obowiązków wynikających z rozporządzenia reach Część VI. Karty charakterystyki substancji i mieszanin - Rozporządzenie Komisji (UE) nr 453/2010 z dnia 20 maja 2010 r. (Marcela PALCZEWSKA-TULIŃSKA, Izabela OSTROWSKA, Andrzej KRZEŚLAK)
Karty charakterystyki służą do przekazywania kolejnym użytkownikom informacji o substancjach chemicznych i mieszaninach. W karcie charakterystyki umieszcza się zalecenia dotyczące bezpiecznego stosowania każdej substancji i mieszaniny, która spełnia kryteria klasyfikujące je jako niebezpieczne. Samo rozporządzenie REACH, jak również późniejsze akty prawne zmieniające to rozporządzenie wprowadziły dodatkowe kryteria, przy których należy sporządzić kartę charakterystyki. Są to przypadki, kiedy substancja lub mieszanina jest trwała, wykazująca zdolność do bioakumulacji i toksyczna (PBT) lub bardzo trwała i wykazująca bardzo dużą zdolność do bioakumulacji (vPvB). Kolejny przypadek to fakt, kiedy substancja w postaci własnej lub jako składnik mieszaniny jest umieszczona na liście kandydackiej do ewentualnego podlegania procedurze zezwoleń (authorisation). Karty sporządza się również dla niektórych mieszanin niesklasyfikowanych jako niebezpieczne, a zawierających substancje niebezpieczne (Artykuł 31.3 rozporządzenia REACH). Nie dostarcza się karty charakterystyki dla wyrobów, poza sklasyfikowanymi zgodnie z rozporządzeniem CLP (wyroby wybuchowe i piroforyczne). Karta charakterystyki składa się z 16 sekcji i sporządza się ją w języku kraju, w którym produkt wprowadzany jest do obrotu, chyba, że kraj(e) członkowski(e) postanowi(ą) inaczej (Artykuł 31.5 rozporządzenia REACH). Zgodnie z zapisami w artykule 31, ust. 8 rozporządzenia REACH, karta charakterystyki jest dostarczana bezpłatnie. W przypadku, gdy sporządzono Raport Bezpieczeństwa Chemicznego, informacje podane w karcie charakterystyki powinny być zgodne z informacjami zawartymi w tym raporcie oraz z danymi podanymi w dokumentacji rejestracyjnej. Dodatkowo, w takim przypadku, w załączniku do karty charakterystyki zamieszcza się odpowiednie scenariusze narażenia. Informacje zawarte w kartach charakterystyki muszą również spełniać wymagania ustalone w Dyrektywie 9... więcej»

UCHWAŁA XXIV Kongresu Techników Polskich
Uczestnicy XXIV Kongresu Techników Polskich wyrażają zadowolenie z faktu, że to bardzo ważne dla całej polskiej społeczności inżynierskiej wydarzenie, obejmujące swoim zakresem prawie roczny okres debat, dyskusji i działań, zmierzających do konsolidacji polskiej społeczności technicznej środowisk naukowych z wyższych uczelni i instytutów badawczych oraz gospodarczych odbywa się w czasie poprzedzającym rozpoczęcie prezydencji Polski w Unii Europejskiej. XXIV KTP kontynuował idee poprzednich Kongresów Techników Polskich, a w szczególności XXIII KTP zorganizowanego pod hasłem "Technicy Bliżej Rynku" 2001/2002 w Warszawie i Poznaniu. Uczestnicy XXIV Kongresu Techników Polskich uznali za pilną potrzebę włączenie się środowiska technicznego, skupionego w Federacji SNT NOT i w Akademii Inżynierskiej w Polsce oraz Rady Głównej Instytutów Badawczych i Konferencji Rektorów Polskich Uczelni Technicznych, do dyskusji i prac zmierzających do rozwiązania najważniejszych strategicznych problemów Polski. Inżynierowie, technicy, naukowcy i przedsiębiorcy, uczestniczący w pracach XXIV Kongresu Techników Polskich uznają, że działania, prowadzące do wzrostu gospodarczego Polski są zadaniami priorytetowymi. Odnotowując z satysfakcją kierunki przemian rozwojowych środowisko techniczne dostrzega równi... więcej»

Zobacz wszystkie publikacje »

2011-6

zeszyt-2984-przemysl-chemiczny-2011-6.html

 
W numerze m.in.:
Wybrane zagadnienia jakościowe w produkcji i dystrybucji biopaliwa E85 (Delfina Rogowska)
Biopaliwo E85 jest w dużej mierze oparte na bioetanolu pozyskiwanym ze źródeł odnawialnych. Jego stosowanie pozwala m.in. na zmniejszenie zależności od ropy naftowej, wywiązanie się z przyjętych dla kraju NCW, zwiększenie znaczenia rolnictwa oraz poprawę jakości powietrza atmosferycznego. Promocja tego paliwa wpisuje się w proekologiczną politykę Unii Europejskiej. Jednak E85 to paliwo, którego do tej pory nie było na polskim rynku. Z tego względu, szczególnie w początkowej fazie jego wdrażania, niezmiernie ważne jest uświadomienie sobie wszystkich zagrożeń jakości, które mogą się pojawić na wszystkich etapach, począwszy od produkcji aż po dystrybucję do końcowego użytkownika. Biopaliwo E85 jest paliwem do silników o zapłonie iskrowym, jednak ze względu na znaczną zawartość tlenu nie może być stosowane w konwencjonalnych samochodach zasilanych benzyną silnikową. Jest ono przeznaczone do samochodów specjalnie do tego dostosowanych, tzw. FFV (flexi fuel vehicle). Samochody te mogą być zasilane zarówno konwencjonalną benzyną silnikową, jak i biopaliwem E85, a także ich mieszaniną w każdej proporcji. Użytkownik takiego samochodu nie jest skazany na tylko jeden rodzaj paliwa. W zależności od dostępności i ceny może stosować zarówno konwencjonalną benzynę silnikową, jak i E85, a także mieszaninę tych dwóch paliw. Znacząca ilość bioetanolu w paliwie sprawia, że E85 charakteryzuje się nieco innymi właściwościami niż benzyna silnikowa, w związku z tym nie można bezpośrednio przenieść doświadczeń, które są adekwatne dla benzyny silnikowej zawierającej do 5% v/v bioetanolu. Przygotowując się do wdrożenia tego paliwa na rynek, w Instytucie Nafty i Gazu w Krakowie przeprowadzono wiele badań o charakterze technologicznym, których celem było rozpoznanie wybranych zagadnień związanych z jakością tego biopaliwa. Jednak obszar wiedzy w tej dziedzinie jest tak szeroki, że w wielu sferach, zwłaszcza związanych z dystrybucją pa... więcej»

Przedsiębiorca, bohater Ameryki (Ludwik M. Bednarz)
Przedsiębiorca i mały biznes zawsze były traktowane jako jeden z fundamentów amerykańskiej gospodarki. Dlatego już w 1953 r. Kongres powołał U.S. Small Business Administration (SBA). Agencja ta ma za zadanie wspierać finansowo i poprzez inicjatywę ustawodawczą promować małe przedsiębiorstwa. Czyni to do dzisiaj. Dr Joseph Schumpeter (1883-1950), profesor Harvard University, ekonomista i politolog, uchodzi za pierwszego uczonego, który stworzył podstawy teoretyczne przedsiębiorczości. Przedsiębiorca, wg niego, to osoba, która ma wolę i zdolność przemienić nowe idee i wynalazki w dobra rynkowe, ma zdolność łączenia nowego ze starym (np. samochód = silnik to "nowe", wóz to "stare", znane od wieków). Dalej, Schumpeter głosił: Innowacje we wszystkich dziedzinach i postęp technologiczny zawdzięcza się przedsiębiorcom i ich "duchowi przedsiębiorczemu" (z niemieckiego Unternehmergeist). Był on przekonany, że jednostki te są siłą napędową gospodarki. Dr Joseph Campbell (1904-1987), profesor elitarnego Sarah Lawrence College w Yonkers, stan Nowy Jork, uważany za renomowanego eksperta światowej mitologii i literatury, pokazał że każde społeczeństwo ma potrzebę posiadania swych bohaterów. Pisze on, że bohaterowie odzwierciedlają wartości, które cenimy, osiągnięcia, które szanujemy i nadzieje, które dają znaczenie naszemu życiu. Czcząc naszych bohaterów, oddajemy cześć naszej przeszłości, pobudzamy naszą teraźniejszość i kształtujemy naszą przyszłość. Dr Campbell pokazał, jak ocena bohaterstwa zmienia się w miarą upływu czasu. Dariusz Jedzok w Gazeta.pl pisał 12 grudnia 2010 r., że: Polski bohater musi być męczennikiem, musi wybuchnąć jak fajerwerki w spektakularnej przegranej. Dlatego dzieci w szkole uczą się o wszystkich fenomenalnie nieudanych powstaniach przepełnionych krwawymi poświęceniami, które poszły na marne. Od powstania listopadowego po warszawskie - czym bardziej sromotna porażka, tym lepiej. Na mocy tej żelazn... więcej»

Ocena oddziaływania zapachowego wybranego zakładu chemicznego z zastosowaniem olfaktometrii dynamicznej oraz badań modelowych i ankietowych (Izabela Sówka, Maria Skrętowicz, Jerzy Zwoździak, Mirosław Szklarczyk, Alicja Nych, Paweł Zwoździak, Grażyna Wojnicz)
Przedstawiono wyniki badań olfaktometrycznych, obliczeniowych i ankietowych przeprowadzonych w celu oceny zapachowej jakości powietrza na terenach położonych w pobliżu wybranego zakładu przemysłu chemicznego. Przy zastosowaniu olfaktometrii dynamicznej wyznaczono stężenia zapachowe (zgodnie z procedurami opisanymi w PN-EN 13275), na podstawie których oszacowano wartości emisji zapachu (wraz ze strumieniami wonnych gazów). Zastosowane modele matematyczne oraz badania ankietowe pozwoliły na określenie zakresu zapachowego oddziaływania i uciążliwości zapachowej na terenach przyległych do badanego obiektu chemicznego. Three odour sources located in a chem. factory area were studied for odour emissions by std. methods of chem. and dynamic olfactometry. Model simulation and surveying for the odour nuisance assessment were used. The results of the factory impact range was detd. Antropogeniczne źródła emisji wonnych gazów można podzielić na rolnicze, komunalne i przemysłowe. Grupa źródeł przemysłowych jest najbardziej zróżnicowana. Wśród nich najliczniej są reprezentowane obiekty przetwórstwa rolno-spożywczego (tak pod względem ilości, jak i różnorodności), lakiernie, odlewnie. Przemysł chemiczny jest istotną gałęzią gospodarki narodowej, o wartości sprzedaży towarów wynoszącej ok. 10% sprzedaży przemysłowej. Jest to sektor o bardzo zróżnicowanym profilu produkcyjnym i tym samym zróżnicowanym wpływie na środowisko, w tym na atmosferę. Dlatego wyniki badań związane z oceną zapachowego oddziaływania powinny odnosić się do określonego obiektu przemysłowego, a nawet procesu technologicznego o znanym, określonym profilu produkcji i związanej z nim emisji zapachów. Właściwa ocena skali zapachowego oddziaływania wybranego źródła emisji powinna być poprzedzona inwentaryzacją oraz selekcją źródeł emisji zapachu na obszarze wybranego zakładu (przegląd stosowanej technologii), określeniem sposobu poboru próbek złowonnych gazów (w zależnoś... więcej»

Materiały wybuchowe emulsyjne zawierające chlorek sodu uczulane mikrobalonami (Andrzej Maranda, Józef Paszula, Karolina Nikolczuk, Zenon Wilk)
Dotychczas materiały wybuchowe emulsyjne są stosowane głównie w górnictwie odkrywkowym. Jednak pojawiają się ich odmiany, które mogą być wykorzystywane również w kopalniach podziemnych zagrożonych występowaniem mieszanin powietrza z pyłem węglowym i/lub metanem. Przedstawiono charakterystyki składników materiałów wybuchowych emulsyjnych zawierających chlorek sodu uczulanych mikrobalonami oraz wyniki pomiarów prędkości ich detonacji i zdolności do wykonania pracy określonej metodą pomiaru parametrów powietrznej fali podmuchowej oraz metodą Helda. Zmiennymi w eksperymentach były rodzaj mikrobalonów oraz ilość chlorku sodu. Przedstawiono również interpretację fizykochemiczną wyników badań. Four emulsion explosives contg. aq. NaNO3 + NH4NO3, oil + emulsifier, microspheres (0.8%) and varying NaCl amts. (up to 30%) were studied for work performance by Held method and by measurement of detonation velocity under field conditions. The detonation velocity, air blast wave overpressure and pulse d. decreased with increasing NaCl content in the explosives. Podstawowym składnikiem górniczych materiałów wybuchowych (MW) jest saletra amonowa. Jest ona stosowana w postaci rozdrobnionej (amonity, karbonity, metanity, dynamity, barbaryty), granulowanej (saletrole)1, 2), modyfikowanej3), nasyconego roztworu wodnego (MW zawiesinowe)1, 2) lub roztworu przesyconego (MW emulsyjne)2, 4). Od kilkunastu lat MW emulsyjne (MWE) stają się jednym z najbardziej popularnych środków strzałowych wytwarzanych przez przemysł chemiczny na potrzeby zakładów wydobywczych. Popularność MWE wynika z ich niewątpliwych zalet, takich jak brak w ich składzie klasycznych kruszących MW, możliwość produkcji in situ, mała wrażliwość na bodźce zewnętrzne umożliwiająca ich mechaniczny załadunek, zdolność do detonacji od różnego typu zapalników, duża wodoodporność oraz możliwość regulacji w dość szerokim zakresie parametrów detonacyjnych. MWE mogą być stosowane w zawodnion... więcej»

Badania nad przydatnością odpadów przemysłu piekarniczego do produkcji bioetanolu (Joanna Kawa-Rygielska, Witold Pietrzak)
Określono przydatność odpadowych produktów piekarskich do produkcji etanolu. Najlepszą wydajność procesu uzyskano dla podłóż otrzymanych z odpadowego ciasta chlebowego (80,99%). Proces fermentacji zacierów trwał 48 h niezależnie od rodzaju użytego surowca. Najwyższe stężenie glukozy oznaczono w zacierze otrzymanym z mieszanki surowców, a najniższe w zacierze z ciasta chlebowego. W trakcie fermentacji drożdże zużywały dostępne węglowodany ze zbliżoną szybkością niezależnie od rodzaju surowca. Najniższe stężenie produktów ubocznych fermentacji (glicerolu i kwasów organicznych) odnotowano w podłożach uzyskanych z odpadowego ciasta chlebowego (ok. 3,7 g/dm3). Zawartość produktów ubocznych w podłożach z pozostałych surowców wynosiła ponad 4,0 g/dm3. Bakery wastes (dough, bread, cakes) were used as raw materials for mash EtOH fermn. by Saccharomyces cerevisiae yeasts at 30°C for 48 h. The best yield of EtOH was achieved for waste bread dough (80.99%). The highest concn. of glucose was detd. for a mixt. of the wastes, and the lowest for the bread dough. The lowest concn. of fermn. by-products (glycerol, organic acids) was obsd. for waste bread dough (about 3.7 g/L). Content of the byproducts in the media from other raw materials was higher than 4.0 g/L. Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu Joanna Kawa-Rygielska*, Witold Pietrzak Badania nad przydatnością odpadów przemysłu piekarniczego do produkcji bioetanolu Studies on the suitability of the baking industry waste to produce ethanol fuel Katedra Technologii Rolnej i Przechowalnictwa, Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu, ul. Chełmońskiego 37/41, 51-630 Wrocław, tel. (71) 320-77-64, e-mail: joanna.kawa-rygielska@wnoz.up.wroc.pl Dr inż. Joanna KAWA-RYGIELSKA ukończyła studia na Wydziale Technologii Żywności Akademii Rolniczej we Wrocławiu (dzisiaj Wydział Nauk o Żywności Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu). Jest adiunktem w Katedrze Technologii Rolnej i Przechowaln... więcej»

Zobacz wszystkie publikacje »

2011-5

zeszyt-2974-przemysl-chemiczny-2011-5.html

 
W numerze m.in.:
Wpływ oddziaływań na granicy kauczuk-napełniacz na właściwości mechaniczne elastomeru NBR (Tomasz Pingot, Martyna Pingot, Marian Zaborski)
Podjęto próbę poprawy właściwości mechanicznych kompozytów elastomerowych napełnionych sadzą poprzez zwiększenie oddziaływania na granicy kauczuk-napełniacz. Jako związki sprzęgające zastosowano 2-winylo- 4,6-diamino-1,3,5-triazynę (WT) oraz 4&#8209;winylopirydynę (WP). Funkcję napełniaczy spełniały dwa rodzaje sadzy: FEF N550 oraz Colour Black FW200. Oceniony został wpływ modyfikacji elastomeru na właściwości mechaniczne, straty na histerezę, gęstość sieci oraz temperaturę zeszklenia kompozytów. Ponadto zbadano charakterystykę napełniaczy oznaczając wielkość agregatów, potencjał zeta wodnych dyspersji, właściwości reologiczne zawiesin oraz liczbę olejową. (CH2=CH)2/CH2=CHCN rubber was filled with C black, N(CH2CH2OH)3 or 1-butyl-3-methylimidazolium tetrafluoroborate disperging agents and (PhMe2CO)2 in a lab. rolling mill at 40°C, modified by grafting with 4-vinyl pyridine or 2-vinyl-4,6-diamino-1,3,5-triazine at 125°C for 30 min in a lab. micromixer and then crosslinked in presence of S, mercaptobenzothiazol, ZnO and stearin at 160°C. Two C black fillers were used after studying for Bu2 phthalate adsorption capacity, aggregate size, rheolog. properties and zeta potential. The modification resulted in an improvement of mech. properties of the composite materials. The tensile strength of vulcanizates was higher when the C black was more active. Napełniacze są to ciała stałe nieorganiczne lub organiczne odznaczające się dużym stopniem rozdrobnienia, na ogół trudno rozpuszczalne w wodzie, pozwalające się łatwo i równomiernie zdyspergować w uplastycznionym kauczuku podczas mechanicznego mieszania. Z punktu widzenia wpływu na wytrzymałość na rozciąganie i rozdzieranie, odporność na ścieranie oraz sztywność napełniacze można podzielić na aktywne (wzmacniające), nieaktywne (bierne) i półaktywne (półwzmacniające). Napełniacze charakteryzują się wieloma cechami wpływającymi na ich działanie wzmacniające. Należy tu wymienić ich m... więcej»

Wytwarzanie preparatu mikroelementowego z cynkiem do pasz w skali półtechnicznej. Część II. Ocena właściwości użytkowych produktu (Zuzanna Witkowska, Katarzyna Chojnacka, Agnieszka Zielińska, Michał Zdunek)
Dokonano oceny właściwości użytkowych nowego preparatu biologicznego z cynkiem za pomocą metod chemicznych oraz w badaniach zootechnicznych. Oznaczono skład pierwiastkowy wytworzonego suplementu. Potwierdzono, że mechanizmem biosorpcji jest wymiana jonowa. Stwierdzono, że zawartość pierwiastków niepożądanych była znacznie poniżej wartości dopuszczalnych przez polskie przepisy prawne i normy. Preparat został przekazany do badań na świniach w celu określenia, czy zapobiega on zachorowaniu tych zwierząt na dyzenterię. Zn-enriched biomass prepd. by biosorption of ZnSO4 in pilot plant scale was analyzed for content of metals by emission spectroscopy with inductively coupled plasma. An increase in Hg, Se, P, Mg, S, Ag, B, Ba, Tl and V contents was obsd. but the allowable concns. were not exceeded in any case. Racjonalne żywienie zwierząt to przede wszystkim zaspokajanie ich potrzeb życiowych i produkcyjnych, z zapewnieniem optymalnych ilości niezbędnych składników pokarmowych i odpowiednio dobranych ich wzajemnych proporcji1). W organizmach zwierząt występuje ponad 30 pierwiastków, Są to makroelementy, których zawartość w organizmie wynosi ponad 50 mg/kg masy ciała, oraz mikroelementy, występujące w ilościach mniejszych niż 50 mg/kg2). Od lat 80. XX w. stosuje się też termin pierwiastki ultraśladowe, określający substancje Mgr inż. Zuzanna WITKOWSKA - notkę biograficzną i fotografię Autorki drukujemy w bieżącym numerze na str. 1066. Dr hab. inż. Katarzyna CHOJNACKA, prof. PWr - notkę biograficzną i fotografię Autorki drukujemy w bieżącym numerze na str. 707. Instytut Technologii Nieorganicznej i Nawozów Mineralnych, Wydział Chemiczny, Politechnika Wrocławska, ul. Smoluchowskiego 25, 50-369 Wrocław, tel.: (71) 320-28-97, fax: (71) 320-34-69, e-mail: zuzanna.witkowska@ pwr.wroc.pl * Autor do korespondencji: aPolitechnika Wrocławska; bCORP For Farm Animals Zuzanna Witkowskaa,*, Katarzyna Chojnackaa, Agnieszka Zielińskaa, Michał Z... więcej»

Wpływ wybranych parametrów fizyczno-chemicznych wód naturalnych na adsorpcję jonów fosforanowych na getycie (Hanna Siwek, Małgorzata Włodarczyk)
Zbadano proces adsorpcji jonów fosforanowych na syntetycznym getycie w wodach naturalnych wzbogaconych w te jony. Wyznaczono izotermy adsorpcji i oceniono wpływ wybranych parametrów fizyczno-chemicznych wód na badany proces. Otrzymane punkty doświadczalne lepiej opisywało równanie izotermy Langmuira niż Freundlicha. Adsorpcja fosforanów z wód naturalnych była większa w porównaniu z roztworem fosforanów przygotownym w wodzie dejonizowanej. Maksymalna pojemność sorpcyjna getytu zmieniała się wprost proporcjonalnie ze zmianą pH, twardości, przewodnictwa oraz stężenia większości badanych kationów. Goethite was synthesized by reaction of Fe2(SO3)3 and NaOH in aq. soln., sepd. by centrifugation, dried at 40°C, classified to get the fraction with grain size below 0.1 mm and then used for adsorption of PO4 3- ions (initial concn. up to 80 mg/L) from natural waters of various origin at 20°C for 168 h. An adsorption equil. was reached after 48 h. The adsorption efficiency increased with increasing pH, water hardness, cond. and concn. of other cations present and was higher in the case of natural waters than in the distd. H2O. The process was better described bz Langmuir isotherm than bz Freundlich one. Dr inż. Hanna SIWEK w roku 1992 ukończyła studia na Wydziale Technologii i Inżynierii Chemicznej Politechniki Szczecińskiej. Jest adiunktem w Katedrze Chemii Ogólnej i Ekologicznej Zachodniopomorskiego Uniwersytetu Technologicznego w Szczecinie. Specjalność - chemia środowiska. Zakład Chemii Ogólnej i Ekologicznej, Wydział Kształtowania Środowiska i Rolnictwa, Zachodniopomorski Uniwersytet Technologiczny w Szczecinie, ul. Słowackiego 17, 71-434 Szczecin, tel.: (91) 449-63-24, fax: (91) 449-63-20, e-mail: hanna.siwek@zut.edu.pl * Autor do korespondencji: Dr inż. Małgorzata WŁODARCZYK - notkę biograficzną i fotografię Autorki drukujemy w bieżącym numerze na str. 1072. Zachodniopomorski Uniwersytet Technologiczny w Szczecinie Hann... więcej»

Ocena skuteczności dezynfekcji ścieków komunalnych z wykorzystaniem ługu sodowego (Zbigniew Paluszak, Krzysztof Skowron, Barbara Breza-Boruta, Karolina Jadwiga Skowron, Grzegorz Gryń)
Przeprowadzono badania skuteczności oddziaływania ługu sodowego w stężeniu 0,25%, 0,5%, 1,0% i 1,5% na wybrane mikroorganizmy i jaja pasożytów występujące w ściekach komunalnych. Wykazano dość dużą skuteczność higienizacyjną ługu sodowego wobec pałeczek Salmonella oraz znikomą efektywność tego związku wobec jaj Ascaris suum. Zaobserwowano, że wraz ze wzrostem dawki ługu sodowego zwiększała się jego skuteczność dezynfekcyjna. Praktyczne zastosowanie tej metody dezynfekcji ścieków nie znajduje jednak uzasadnienia ekonomicznego. Municipal sewage samples were analyzed for pH, Salmonella Enteritidis, S. Typhimurium, S. Senftenberg W775 and live eggs of Ascaris suum and treated with NaOH (conc. 0.25-1.5%) for 360 min to disinfect the mediums. The disinfection efficiency increased with increasing treatment time and NaOH concn. Full removal of bacteria and only neglegible mortification of the parasite eggs were achieved. Według danych GUS w 2010 r. w Polsce zostało wytworzonych łącznie ok. 8 972 mln m3 ścieków, w tym 7 747 mln m3 ścieków przemysłowych i 1 225 mln m3 komunalnych1). Ich oczyszczanie nie zawsze jest przeprowadzane prawidłowo ze względu na złe funkcjonowanie oczyszczalni, ich słabą jakość techniczną, wielkość obciążenia ładunkiem zanieczyszczeń, skład ścieków i wiele innych czynników. Ze ściekami komunalnymi mogą być wprowadzane do wód powierzchniowych duże ilości bakterii, wirusów, grzybów i pasożytów2- 10). Nieprawidłowo oczyszczone ścieki mogą stanowić zagrożenie dla środowiska i stać się przyczyną wielu poważnych zachorowań zakaźnych2, 11). Do chemicznej dezynfekcji gnojowicy i ścieków najczęściej stosuje się formalinę, mleko wapienne, kwas nadoctowy i ług sodowy12). Na spodziewany efekt dezynfekcyjny ma wpływ wiele czynników. Ważny jest właściwy dobór środka, jego stężenie, pH, temperatura w jakiej odbywa się proces, a także zawartość suchej masy, w tym białka, jak również struktura materiału i wiele innych. W... więcej»

Substancje biologicznie czynne w surowcu jajczarskim, ich znaczenie biomedyczne oraz technologiczne możliwości otrzymywania na skalę przemysłową (Agnieszka Sosnowska, Tadeusz Trziszka, Antoni Polanowski*, Fabiola Bubel)
Omówiono skład chemiczny i właściwości biologiczne jaja kurzego. Zawiera ono bogaty zestaw substancji odżywczych i biologicznie aktywnych o znaczeniu farmaceutycznym, m.in. białka, lipidy, witaminy, inhibitory, enzymy, hormony wzrostu. Spośród wielu substancji występujących w surowcu jajczarskim (białko, żółtko, skorupa) do najważniejszych należą: lizozym, cystatyna, awidyna, immunoglobuliny i fosfolipidy. Na skalę przemysłową produkowany jest w zasadzie tylko lizozym, wykorzystywany obecnie w medycynie oraz w przemyśle spożywczym. Niezbędne jest opracowanie wydajnych metod wydzielania i oczyszczania substancji biologicznie aktywnych z surowca jajczarskiego, co pozwoliłoby na produkcję nowych środków farmaceutycznych i nutraceutycznych. A review, with 46 refs., of hen egg components (lysozme, cystatine, avidine, immunoglobuline, phospholipides) and their nutritional importance. W ostatnim ćwierćwieczu nastąpił intensywny rozwój badań nad związkami bioaktywnymi występującymi w żywności1). Pod pojęciem tych związków rozumie się substancje o znaczeniu zarówno odżywczym, jak i nieodżywczym, charakteryzujące się właściwościami regulatorowymi w procesach metabolicznych w organizmie ludzkim lub zwierzęcym. Związkami o szczególnym znaczeniu w tym rozumieniu są białka i peptydy. W świetle hipotezy sugerującej, że każde białko, niezależnie od jego właściwej funkcji fizjologicznej, jest źródłem peptydów o zróżnicowanej aktywności biologicznej (np. antyutleniającej, antymikrobiologicznej, antynowotworowej lub inhibitorowej)2), godne uwagi są łatwo dostępne, naturalne wysokobiałkowe produkty, które stanowią potencjalne źródło leków nowej generacji. Wśród produktów spożywczych na szczególną uwagę zasługują jaja ptaków hodowlanych, głównie jaja kurze. Mając komplet substancji odżywczych i biologicznie aktywnych (z wyjątkiem witaminy C), są nie tylko ważnym źródłem codziennej diety człowieka, ale mogą również stanowić stosunkowo tani i... więcej»

Zobacz wszystkie publikacje »

2011-4

zeszyt-2926-przemysl-chemiczny-2011-4.html

 
W numerze m.in.:
Spalanie domieszki octanu etylu w powietrzu na katalizatorach tlenkowych (Wiesław Parus, Wojciech Paterkowski)
Przedstawiono wyniki badań aktywności różnych katalizatorów tlenkowych, zarówno własnej preparacji, takich jak V2O5, MoO3, Fe2O3, na nośniku TiO2 (anataz) lub mieszanina tlenków CuO, MnO2, TiO2 i grafitu, jak i wybranych przemysłowych, takich jak hopkalit HA-100 (CuO i MnO2) i MCA (CuO i ZnO), w procesie spalania domieszki octanu etylu w powietrzu. Aktywność katalizatorów tlenkowych porównano z aktywnością katalizatorów przemysłowych zawierających jako składniki aktywne metale szlachetne (katalizatory platynowy Pt-p i palladowy DO-2). Badania wykonano w przepływowym reaktorze rurowym, przy obciążeniu kontaktów gazami równym 40 m3/kgkath. Stosowano drobne ziarna katalizatora o wymiarach 0,102-0,12 mm. Przy takiej granulacji proces przebiegał w obszarze kinetycznym, bez wpływów dyfuzyjnych. Stwierdzono, że na badanych katalizatorach octan etylu był skutecznie wypalany do ditlenku węgla i wody. Katalizatory wykazywały różną aktywność w procesie spalania octanu etylu. Najaktywniejszymi układami były katalizatory HA-100 i HA-50 i 8% mas. V2O5/TiO2, z udziałem których uzyskiwano 90-proc. wypalenie domieszki w temp. odpowiednio 170, 190 i 210°C, a prawie całkowite (powyżej 97%) usunięcie octanu etylu z gazów w temp. o ok. 20-40°C wyższych. Katalizatory Pt-p i DO-2 były mniej aktywne od wytworzonych kontaktów tlenkowych. Sixteen prepd. and com. (mostly oxide) catalysts were tested for catalytic activity in afterburning of AcOEt to CO2 and H2O in air in a flow tubular reactor. The highest combustion efficiency was obsd. when the com. HA-100 and HA-50 catalysts as well as the prepd. V2O5(8%)/TiO2 catalyst were used. The degree of combustion 0.9 was then achieved at 170°C, 190°C and 210°C, resp. Z wielu procesów przemysłowych emitowane są do atmosfery różne lotne związki organiczne (LZO). Związki te są uważane za uciążliwe zanieczyszczenia powietrza, które zagrażają zdrowiu ludzi bezpośrednio ze względu na swe toksyczne dział... więcej»

Badania wpływu organicznej cieczy i zagęszczacza na właściwości wodnych dyspersji plastizolu poli(chlorku winylu) (Edwin Makarewicz, Iwona Dobiała)
Przedstawiono wyniki badań wpływu środka powierzchniowo czynnego (SPC), cieczy organicznej i zagęszczacza na zmianę struktury wewnętrznej wodnej dyspersji plastizolu poli(chlorku winylu) (PVC). Szczególną uwagę zwrócono na wpływ takich cieczy organicznych, jak ksylen, octan n-butylu, butanol i cykloheksanon oraz zagęszczaczy, takich jak wodorozcieńczalny oligomer poliuretanowy, poli(alkohol winylowy) i sól sodowa karboksymetylocelulozy. Uwzględniono warunki zewnętrzne (temperatura). Za pomocą badań reologicznych umożliwiających wyznaczenie maksymalnej lepkości, współczynnika pseudoplastyczności i energii aktywacji lepkiego płynięcia analizowano zmiany w strukturze układu, a w szczególności zjawisko inwersji fazowej. The effect of surfactants, org. liqs. (Me2C6H4, BuOAc, cyclohexanone) and thickeners (H2O-sol. polyurethanes, poly(vinyl alc.), Na-CM cellulose) on the structure of aq. dispersions of PVC plastisols was studied. The effect of temp. was also detd. Max. viscosity, pseudoplasticity factor and activation energy of viscous flow were established in rheolog. tests. The phase inversion phenomenon was obsd. Jednym z podstawowych kierunków rozwoju współczesnego przemysłu farb i lakierów jest dążenie do zmniejszenia lub całkowitego wyeliminowania organicznych rozpuszczalników oraz rozcieńczalników z materiału malarskiego i zastąpienie ich wodą. Farby wodne są liofobowymi układami dyspersyjnymi, w zasadzie niestabilnymi. Ich skłonność do rozdziału na makrofazy wynika z obecności pigmentów oraz napełniaczy i jest spowodowana siłami ciężkości prowadzącymi do ich osiadania. W celu nadania cząstkom stabilności agregacyjnej niezbędne jest wytworzenie na ich powierzchni warstewek adsorpcyjnych, solwatacyjnych lub podwójnej warstwy elektrycznej. Jako stabilizatory stosowane są SPC, zdolne do adsorpcji na powierzchni rozdziału faz i obniżające energię międzyfazową. Właściwości warstewek adsorpcyjnych na cząstkach ciał stałych b... więcej»

Polskie firmy chemiczne w Internecie
ChemBud Dębica Sp. J. ul. Krakowska 1 39-200 Dębica tel./fax: (14) 677 60 06 biuro@chembud.pl www.chembud.pl Chemco Sp. z o.o PPU ul. Kościuszki 19 83-033 Sobowidz tel.: (58) 692 21 90 do 94 fax: (58) 692 21 96 e-mail: biuro(at)chemco.pl www.chemco.pl/ Chemeko Sp. z o.o. ul. Toruńska 248 87-805 Włocławek tel.: (54) 237 35 06 fax: (54) 237 24 12 chemeko@chemeko.pl www.chemeko.pl/ Chemia Lublin S.A. ul. Chemiczna 7 20-329 Lublin t... więcej»

Wybrane zgłoszenia patentowe z dziedziny chemii (wg Biuletynu Urzędu Patentowego, nr 2 i 3 z 2011 r.)
Zgł. nr 388466; B01D 65/06 PRZEDSIĘBIORSTWO HANDLOWO-PRODUKCYJNO- -USŁUGOWE TRANSVET SPÓŁKA Z OGRANICZONĄ ODPOWIEDZIALNOŚCIĄ, Kalisz; UNIWERSYTET WROCŁAWSKI, Wrocław Pinkowski J., Łukaszewicz M., Krasowska A. Sposób usuwania zanieczyszczeń z instalacji produkcyjnych zawierających membrany filtracyjne stosowane w przemyśle spożywczym Sposób usuwania zanieczyszczeń z instalacji produkcyjnych zawierających membrany filtracyjne stosowane w przemyśle spożywczym, przez zastosowanie mycia przepływowego, charakteryzuje się tym, że mycie membran filtracyjnych następuje w ustalonej kolejności oraz że pierwszy etap obejmuje koagulację zanieczyszczeń białkowych w roztworze kwaśnym o pH 1,8-7, następnie stosuje się płukanie wodą, po czym stosuje się mycie enzymatyczne w środowisku zasadowym o pH 9-11,5, które jest ustalone przez dodatek środka stanowiącego roztwór co najmniej jednej zasady i innych dodatków, następnie dodaje się środek enzymatyczny do końcowego stężenia 0,2-10,0% i stosuje się płukanie wodą, a następnie dodatkowo można stosować mycie zasadowe z dezynfekcją w pH 10-11,5, po czym stosuje się płukanie wodą. (13 zastrzeżeń) Zgł. nr 388629; C01B 3/10 INSTYTUT NAWOZÓW SZTUCZNYCH, Puławy Gołębiowski A., Stołecki K., Michalska K., Kowalczyk K. Sposób usuwania siarkowodoru z gazów syntezowych Sposób usuwania siarkowodoru z gazów syntezowych zawierających głównie H2, CO, CO2 oraz H2S charakteryzuje się tym, że sorbent w postaci hydrocynkitu i/lub aktywnego ZnO, i/lub technicznego ZnO o uziarnieniu mniejszym od 0,25 mm miesza się z wodą w ilości 10-20% mas. i przez utworzoną zawiesinę w temp. 10-100°C przepuszcza się z szybkością liniową 0,4-1,5 m/s, poprzez barbotaż, nasycony parą wodną gaz syntezowy pod ciśnieniem 0,1 do 10 MPa przy obciążeniu 600-10000 m3/h. Proces prowadzi się w jednym lub większej liczbie stopni połączonych szeregowo. (1 zastrzeżenie) Zgł. nr 388628; C04B 35/10 INSTYTUT SZKŁA, CERAMIKI, ... więcej»

Targi EuroLab 2011
Trzynastka okazała się szczęśliwa dla organizatorów i wystawców XIII Międzynarodowych Targów Analityki i Technik Pomiarowych EuroLab 2011, które odbyły się w dniach 9-11 marca br. w Centrum MT Polska, przy ul. Marsa 56C w Warszawie. Targi odwiedziło ponad 5300 osób a liczba wystawców pobiła rekord. Targi zgromadziły 179 wystawców z 11 krajów, którzy zaprezentowali ofertę produktów i usług oraz najnowsze rozwiązania dla laboratoriów różnych typów. Targom towarzyszyły liczne konferencje, seminaria i wykłady, w których wzięło udział ponad 2000 osób. XIII edycja EuroLab odbyła się pod Honorowym Patronatem prof. dr hab. Barbary Kudryckiej, Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego, prof. dr. hab. Michała Kleibera, Prezesa Polskiej Akademii Nauk, oraz Jerzego Millera, Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji. W uroczystym otwarciu Targów uczestniczyli: Pan Jerzy Miller, prof. dr hab. Michał Kleiber, prof. dr hab. Maciej Banach, podsekretarz Stanu w Ministerstwie Nauki i Szkolnictwa Wyższego, generał inspektor Andrzej Matejuk, komendant główny Policji, Pan Zdzisław Skorża, zastępca szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, prof. dr hab. Krzysztof Maruszewski, dyrektor Instytutu Pomiarów Referencyjnych we Wspólnotowym Centrum Badawczym Komisji Europejskiej, Pani Jolanta Koczorowska, burmistrz Dzielnicy Wawer, oraz członkowie Rady Programowej Targów: prof. dr hab. Paweł Kulesza, dziekan Wydziału Chemii Uniwersytetu Warszawskiego, prof. dr hab. Ewa Bulska, Uniwersytet Warszawski, prof. dr hab. Adam Hulanicki, przewodniczący Komitetu Honorowego Chemii Analitycznej PAN, prof. dr hab. inż. Jacek Namieśnik, dziekan Wydziału Chemicznego Politechniki Gdańskiej, prof. dr hab. Janusz Uchmański, dyrektor Centrum Badań Ekologicznych PAN, prof. dr hab. Bogusław Buszewski, prezes Polskiego Towarzystwa Chemicznego, prof. dr hab. inż. Zbigniew Brzózka, dziekan Wydziału Chemicznego Politechniki Warszawskiej i wiele innych osób kierujący... więcej»

Zobacz wszystkie publikacje »

2011-3

zeszyt-2897-przemysl-chemiczny-2011-3.html

 
W numerze m.in.:
Z PÓŁKI KSIĘGARSKIEJ - Chan I. Chung EXTRUSION OF POLYMERS. THEORY AND PRACTISE (Wytłaczanie polimerów. Teoria i praktyka (Marian Żenkiewicz)
Recenzowana książka składa się z dziesięciu rozdziałów. Po każdym z nich zamieszczony jest spis literatury cytowanej i literatury uzupełniającej o charakterze ogólnym, związanym z treścią danego rozdziału. Ponadto zawiera wyodrębnione w końcowej części: (a) zbiór niektórych rysunków w wersji kolorowej, (b) wykaz stałych uniwersalnych i relacji liczbowych między wybranymi wielkościami fizycznymi przedstawionymi w różnych jednostkach, (c) wykaz akronimów i oznaczeń symboli obrazujących różne wielkości fizyczne, (d) indeks autorów cytowanych, oraz (e) skorowidz. Książka jest monografią, przedstawiającą podstawowe zagadnienia związane z wytłaczaniem tworzyw polimerowych, głównie za pomocą wytłaczarek jednoślimakowych. Z tego względu jej tytuł jest może zbyt ogólny, gdyż książka zawiera tylko krótkie wzmianki dotyczące wytłaczarek dwuślimakowych, których znaczenie przemysłowe jest przecież bardzo duże. Autor, będący nie tylko naukowcem, ale mający także duże doświadczenie przemysłowe, łączy w tej książce w sposób umiejętny problemy naukowe wytłaczania jednoślimakowego, w tym reologii tworzyw polimerowych, z zagadnieniami aplikacyjnymi dotyczącymi budowy wytłaczarek jednoślimakowych i ich zastosowań. Po krótkim wprowadzeniu zawierającym bardzo zwięzłą definicję procesów przetwórstwa tworzyw polimerowych oraz krótką charakterystykę wytłaczania i wytłaczarek jedno- i dwuślimakowych, autor opisał podstawy fizyczne wytłaczania jednoślimakowego. Zjawiska fizyczne zilustrował w sposób poglądowy i jasny za pomocą rysunków, wykresów, przykładów obliczeniowych, a także za pomocą konkretnych wartości liczbowych, co znakomicie ułatwia zrozumienie tekstu. Wyodrębniając trzy podstawowe funkcje ślimaka (transport, uplastycznianie i dozowanie tworzywa), omówił on zjawiska związane z przemianami tworzywa podczas zasilania, sprężania i transportu w stanie stałym, uplastyczniania i wyróżniając dwie kolejno następujące fazy procesu up... więcej»

POLSKIE FIRMY CHEMICZNE W INTERNECIE
Część XII.Centralne Laboratorium Akumulatorów i Ogniw (Oddział Instytutu Metali Nieżelaznych) ul. Forteczna 12 61-362 Poznań tel.: (61) 2797 800 fax: (61) 879 30 12 claio@claio.poznan.pl www.claio.poznan.pl Centralne Laboratorium Ochrony Radiologicznej ul. Konwaliowa 7 03-194 Warszawa tel./fax: (22) 811 16 16 dyrektor@clor.waw.pl www.clor.waw.pl/ Centralne Laboratorium Pomiarowo-Badawcze Sp. z o.o. ul. Rybnicka 6 44-335 Jastrzębie Zdrój tel/fax: (32) 756 52 96 info@clpb.p... więcej»

Badania katalitycznych właściwości Ni3Al otrzymanego metodą wysokotemperaturowej samorozwijającej się syntezy (Ireneusz Kocembaa, Larisa Arkatova, Jacek M. Rynkowski)
Przedstawiono wyniki badań właściwości fizycznych i katalitycznych Ni3Al otrzymanego metodą wysokotemperaturowej samorozwijającej się syntezy (SHS). Właściwości fizyczne preparatów określono za pomocą BET, XRD i SEM z EDS. Zbadano właściwości katalityczne Ni3Al w reakcji utleniania CO w powietrzu i reakcji reformingu metanu ditlenkiem węgla. Zaproponowano mechanizm aktywacji katalitycznej tych materiałów i ich dezaktywacji. Ni3Al powder was prepd. by self-propagating high-temp. synthesis, studied for chem. structure and used as catalyst for air oxidn. of CO and for dry reforming of CH4 with CO2 after temp.-programmed oxidn. and redn. Formation of thin Ni layer on Ni3Al support was assumed as catalytically active component of the catalyst. Reaction mechanisms were proposed. Samorozwijająca się synteza wysokotemperaturowa SHS (selfpropagating high-temperature synthesis) służy do otrzymywania stopów, związków międzymetalicznych, proszków ceramicznych i innych faz stałych, których uzyskanie tradycyjnymi metodami jest bardzo trudne, a często wręcz niemożliwe. Metoda polega na sporządzeniu takiego układu proszków-substratów, które po podgrzaniu do odpowiednio wysokiej temperatury, gwałtownie ze sobą reagują, aż do momentu wyczerpania jednego z reagentów. Reakcja ma charakter samopodtrzymujący i po inicjacji nie wymaga dostarczania energii z zewnątrz. Temperatura, w której zachodzi SHS często przekracza 2000°C. Reakcje można rozpocząć np. metodą wybuchu termicznego lub poprzez intensywne ogrzewanie objętościowe złoża substratów. Pierwsze badania nad procesem SHS prowadzono w latach siedemdziesiątych XX w. i od tego czasu zainteresowanie nim systematycznie wzrasta. Obecnie znanych jest ponad 30 różnych technologii procesu SHS. Metodą tą uzyskiwanych jest ponad 700 różnych materiałów i związków nieorganicznych, mających duże znaczenie praktyczne m.in. w metalurgii, w przemyśle chemicznym, elektrycznym i elektronicznym1, 2). Od kilk... więcej»

Chitozan modyfikowany czynnikiem kompleksującym nowej generacji jako alternatywny sorbent w procesie usuwania jonów metali ciężkich (Dorota Kołodyńska)
Przedstawiono możliwość zastosowania chitozanu (CS) jako efektywnego sorbentu jonów metali ciężkich Cu(II), Zn(II), Pb(II) i Cd(II) z wód i ścieków w obecności kwasu metyloglicynodioctowego (MGDA) jako czynnika kompleksującego nowej generacji. Kwas ten charakteryzuje się wysoką biodegradowalnością, brakiem działania toksycznego oraz zdolnością tworzenia połączeń kompleksowych z jonami metali. Badania prowadzono w układzie M(II):MGDA = 1:1. Określono wpływ stężenia, czasu kontaktu faz, pH oraz temperatury na pojemność sorpcyjną CS względem jonów Cu(II), Zn(II), Pb(II) i Cd(II). Wyznaczono parametry kinetyczne i sorpcyjne oraz zarejestrowano widma FT-IR próbek CS przed i po procesie sorpcji. Największe powinowactwo do CS zaobserwowano w przypadku jonów Pb(II), Cd(II) i Cu(II). Efektywność badanego procesu rośnie wraz ze wzrostem czasu kontaktu faz i zależy zarówno od pH, jak i temperatury. Proces sorpcji jonów Cu(II), Zn(II), Pb(II) i Cd(II) w obecności MGDA przebiega zgodnie z mechanizmem typowym dla reakcji pseudo drugiego-rzędu, co potwierdzają duże wartości współczynników korelacji. Wysokie wartości maksymalnej pojemności sorpcyjnej (q0) obliczone na podstawie równania izotermy Langmuira potwierdzają duże powinowactwo badanych jonów do CS. Chitosan was modified with methylglycinediacetic acid (MGDA) and used as sorbent for removing heavy Cu(II), Zn(II), Pb(II) and Cd(II) metal ions from aq. solns. at ion:MGDA mole ratio 1:1. The sorption efficiency increased with increasing metal ion conc. and with decreasing pH. The sorption kinetics was described by the pseudo 2nd order mechanism. Rosnące zagrożenia wynikające z zanieczyszczenia środowiska przyrodniczego oraz potrzeba jego ochrony sprawiają, że coraz większą popularnością wśród metod sorpcyjnych wykorzystujących różnorodne typy sorbentów cieszą się polimery biodegradowalne. Związki te wykazują bardzo ciekawe właściwości fizykochemiczne. Ich budowa chemiczna (zwłas... więcej»

Z PÓŁKI KSIĘGARSKIEJ - Maria del Pilar Noriega E., Chris Rauwendaal TROUBLES HOOTING THE EXTRUSI ON PR OCESS . A S YSTEMATIC APPR OACH TO SOLVING PLAS TIC EXTRUSI ON PR OBLEMS (Rozpoznawanie i usuwanie zakłóceń procesu wytłaczania. Systematyczne podejście do rozwiązywania problemów wytłaczania tworzyw polimerowych (Ryszard Steller)
Tytuł recenzowanej książki wyjątkowo trafnie oddaje jej zawartość stanowiąc wręcz rodzaj "ministreszczenia". Współautorka książki Maria del Pilar Noriega E(scobar) związana jest z Plastic and Rubber Research Institute w Medellin (Kolumbia) a Chris Rauwendaal jest szeroko znanym w świecie specjalistą z zakresu wytłaczania i prowadzi w USA własną firmę doradczo-szkoleniową Rauwendaal Extrusion Engineering. Książka podzielona jest na 4 rozdziały i zawiera dodatkowo 3 załączniki, spis literatury i skorowidz rzeczowy. Początkowe trzy rozdziały mają charakter bardziej ogólny. Autorzy omawiają w ... więcej»

Zobacz wszystkie publikacje »

2011-2

zeszyt-2869-przemysl-chemiczny-2011-2.html

 
W numerze m.in.:
Instytut Ochrony Środowiska - Państwowy Instytut Badawczy
Historia Instytutu zaczęła się w 1973 r., kiedy to utworzony został Instytut Ochrony Środowiska, który w rok później wraz z Instytutem Gospodarki Komunalnej, Instytutem Urbanistyki i Architektury oraz Instytutem Gospodarki Mieszkaniowej wszedł w skład Instytutu Kształtowania Środowiska. W obecnej formie Instytut Ochrony Środowiska został powołany dn. 1 kwietnia 1986 r. zarządzeniem nr 10 Ministra Ochrony Środowiska i Zasobów Naturalnych. Dnia 6 października 1992 r. zgodnie z zarządzeniem nr 54 Ministra Ochrony Środowiska i Zasobów Naturalnych dokonany został podział Instytutu na dwie jednostki badawczo-rozwojowe, w wyniku czego wyodrębniono z niego katowicki Instytut Ekologii Terenów Uprzemysłowionych. Obecnie w skład Instytutu wchodzi Ośrodek Główny w Warszawie oraz Oddział we Wrocławiu. Ostatnio, na mocy rozporządzenia Rady Ministrów z dn. 13 września 2010 r., Instytut otrzymał status państwowego instytutu badawczego i obecnie używa nazwy Instytut Ochrony Środowiska - Państwowy Instytut Badawczy. Działania Instytutu obejmują kompleksowe badania środowiska, zwłaszcza procesów i skutków jego degradacji, podstawy polityki i strategii ochrony środowiska, ochronę powietrza atmosferycznego przed zanieczyszczeniem, ochronę klimatu, ochronę przed hałasem i wibracjami, ochronę krajobrazu i żywych zasobów przyrody, ochronę i odnowę biologicznie czynnej powierzchni Ziemi, ochronę i odnowę zasobów wodnych, ochronę Bałtyku, oraz gospodarkę odpadami w środowisku. Fot. 1. Aparatura naukowa Instytutu, chromatograf cieczowy firmy Waters (Foto: Redakcja) Fot. 2. Aparatura naukowa Instytutu, chromatograf gazowy ze spektrometrem mas (GC - QQQ - MS) firmy Agilent Technologies (Foto: Redakcja) Do zadań Instytutu należy prowadzenie badań naukowych, prac rozwojowych i realizacja zadań na rzecz ochrony i kształtowania środowiska oraz przeciwdziałania zmianom klimatu dotyczących w szczególności stanu środowiska, zmian w nim zachodzących o... więcej»

Zmiany stężeń zanieczyszczeń powietrza w centrum Warszawy w latach 1992&#8211;2009 (Jacek Iwanek)
Zaprezentowane zostały wartości wybranych parametrów statystycznych z rocznych serii pomiarów stężeń zanieczyszczeń powietrza prowadzonych w latach 1992-2009 na stacji monitoringu jakości powietrza Instytutu Ochrony Środowiska - Państwowego Instytutu Badawczego w Warszawie. W okresie objętym badaniami wystąpiło wyraźne zmniejszenie zanieczyszczenia powietrza ditlenkiem siarki, tlenkiem węgla i pyłem zawieszonym. Stężenia ditlenku azotu są obecnie niższe niż w latach 1994-1995, chociaż od 2003 r. utrzymuje się niewielki trend wzrostowy stężeń NO2. Stężenia ozonu w latach 2001-2009 były wyższe niż na początku poprzedniej dekady. Od 2001 r. obserwuje się niewielką tendencję spadkową stężeń tego zanieczyszczenia. Concns. of CO, NO2, SO2, O3 and suspended particulate matter in atm. air were monitored. A permanent decrease in the concs. at urban background station was obsd. W Instytucie Ochrony Środowiska w 1989 r., we współpracy z Agencją Ochrony Środowiska USA (US EPA), została utworzona automatyczna stacja monitoringu zanieczyszczenia powietrza atmosferycznego IOŚ- EPA. Stację wyposażono w rzadko wówczas dostępną, nowoczesną aparaturę pomiarową zgodną z obecnie obowiązującymi wymaganiami dotyczącymi metody i jakości pomiarów. Na stacji, od czasu jej utworzenia do chwili obecnej, prowadzone są pomiary stężeń podstawowych zanieczyszczeń powietrza. Tak długi okres funkcjonowania stacji pozwala na przeprowadzenie analizy wieloletnich trendów zmian stężeń zanieczyszczeń powietrza w centrum Warszawy, gdzie znajduje się stacja. Stacja jest zlokalizowana na drugim piętrze w budynku Instytutu Ochrony Środowiska - Państwowego Instytutu Badawczego przy ul. Kruczej 5/11 w Warszawie. Czerpnia powietrza jest zainstalowana na dachu budynku na wysokości ok. 12 m nad poziomem gruntu. Stacja mieści się pomiędzy ulicami Kruczą, Piękną, Marszałkowską i Wilczą; jest odizolowana od ulic otaczającymi Instytut budynkami (rys. 1) i nie znajdu- Rys.... więcej»

Badania ekotoksykologiczne w europejskich programach przeglądu substancji chemicznych i substancji czynnych stosowanych w produktach biobójczych (Magdalena Bielasik-Rosińska)
Dokonano przegl.du zakresu bada. ekotoksykologicznych niezb.dnych do oceny substancji chemicznych oraz substancji czynnych stosowanych w produktach biobojczych wymaganych w realizowanych programach europejskich. Review of ecotoxicological studies required in European programs: REACH and review program for active substances used in biocidal products, is presented. Inwentaryzacja rynku substancji i preparatow (mieszanin) chemicznych b.d.cych w obrocie w pa.stwach cz.onkowskich Unii Europejskiej dokonuje si. zgodnie z postanowieniami Rozporz.dzenia (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwole. i stosowanych ogranicze. w zakresie chemikaliow (REACH), utworzenia Europejskiej Agencji Chemikaliow1), zmieniaj.cym Dyrektyw. 1999/45/WE oraz uchylaj.cym Rozporz.dzenie Rady (EWG) nr 793/93 i Rozporz.dzenie Komisji (WE) nr 1488/94, jak rownie. Dyrektyw. Rady 76/769/EWG i dyrektywy Komisji 91/155/EWG, 93/67/EWG, 93/105/WE i 2000/21/WE. Jednym z celow programu REACH jest uporz.dkowanie rynku substancji chemicznych oraz zapewnienie bezpiecze.stwa ich stosowania w odniesieniu do zdrowia ludzi i .rodowiska. Konsekwencj. jest zobowi.zanie przedsi.biorcow produkuj.cych lub importuj.cych substancje chemiczne do dostarczania informacji o w.a.ciwo.ciach substancji, ocenie ryzyka oraz opracowywanych i zalecanych .rodkow kontroli ryzyka. Harmonizacja wymaga. i ujednolicona ocena danych rejestracyjnych zapewnia zgodno.. informacji przekazywanych przez rejestruj.cych, ograniczaj.c przy tym do minimum liczb. koniecznych bada. przeprowadzanych na zwierz.tach. Obowi.zki wynikaj.ce z zapisow rozporz.dzenia od chwili wej.cia ich w .ycie s. wdra.ane etapami. Pierwszym i najwa.niejszym zadaniem programu REACH jest rejestracja substancji. Zg.oszenie jej odnosi si. do substancji produkowanych lub importowanych w ilo.ci co najmniej 1 t/r przez ka.dego z producentow i/lub importerow.... więcej»

Wpływ ruchu drogowego na zanieczyszczenia gleb i roślin rtęcią (Barbara Gworek, Piotr Dąbrowski, Beata Poniecka, Justyna Wrzosek)
Badano zawartość rtęci w próbkach gleby i roślin (Solidago virgaurea) pobranych w pobliżu trzech tras komunikacyjnych w rejonie Warszawy (odległość od osi drogi do 200 m, głębokość do 100 cm). Najwyższą zawartość rtęci stwierdzono w próbkach gleby pobranych z wierzchniej warstwy gleby w bezpośrednim sąsiedztwie drogi oraz w odległości 50-100 m od drogi (odpowiednio 0,229 i 0,237 mg Hg/kg suchej masy gleby). Zawartość rtęci w materiale roślinnym była wyraźnie niższa i nie przekraczała 0,043 mg Hg/kg suchej masy rośliny. Wyznaczone zawartości były w każdym przypadku niższe od zawartości przyjmowanych jako naturalne. Content of Hg in soil and Solidago virgaurea plant samples collected in the neighbourhood of 3 arterial roads in Poland (distance up to 200 m, depth up to 100 cm) was detd. by using an Hg analyzer. The highest Hg content was found in the surface layer of the soil either close to the road or 50-100 m remote from the road axis (0.229 or 0.237 ppm, resp.). The Hg contents in the plant samples were remarkably lower (up to 0.043 ppm). The contents detd. were lower than the values accepted as natural. Procesy spalania węgla i innych paliw, procesy metalurgiczne oraz spalanie odpadów komunalnych i przemysłowych to najważniejsze antropogeniczne źródła emisji rtęci do środowiska. Dla Europy oszacowano, że 69% zanieczyszczeń rtęcią pochodzi ze spalania paliw1), przy czym 50% rtęci emitowanej w wyniku procesów spalania paliw uwalniana jest w postaci elementarnej, a pozostałe 50% w postaci różnych połączeń rtęci dwuwartościowej. Zawartość rtęci w ropie naftowej waha się w granicach 0,002 mg/kg, zaś w benzynie wynosi średnio 0,002 mg/kg, co czyni transport samochodowy jednym z czynników wpływających na zawartość tego pierwiastka w środowisku. Rtęć w glebie występuje w postaci wielu form, które pod względem właściwości można podzielić na formy: łatwo lotne (np. Hg0 i (CH3)2Hg), łatwo rozpuszczalne w wodzie (np. Hg2+, HgCl2 i ... więcej»

Wybrane zgłoszenia patentowe z dziedziny chemii
Zgł. nr 388025; B22F 9/18 POLITECHNIKA ŚLĄSKA, Gliwice Dzido G., Jarzębski A. Sposób otrzymywania zawiesin cząstek srebra o rozdrobnieniu submikronowym Sposób otrzymywania zawiesin cząstek srebra o rozmiarach submikronowych polega na wykorzystaniu ciepła wytworzonego w wyniku działania pola ultradźwiękowego do prowadzenia reakcji redukcji soli srebra przez alkohole wielowodorotlenowe. Roztwór octanu srebra lub azotanu srebra o stężeniu 0,001-0,2% mas. (w przeliczeniu na Ag) w alkoholu wielowodorotlenowym, korzystnie glikolu etylenowym, propylenowym, glicerynie, glikolu polietylenowym wraz z substancją stabilizującą PVP (poliwinylopirolidon), korzystnie o zawartości mol Ag: mol PVP od 1:5 do 1:20 jest poddawany działaniu pola ultradźwiękowego o natężeniu 0,2-0,5 W/mL, aż do osiągnięcia temp. od 50 do 90°C przez ok. 30-60 min. (2 zastrzeżenia) Zgł. nr 388078; C01B 21/38 ZAKŁADY CHEMICZNE ZŁOTNIKI SPÓŁKA AKCYJNA, Wrocław Englander J., Świtluk W., Kudyba H., Stano A., Pułaczewski G. Sposób wytwarzania polimetalicznych azotanów Wytwarzane azotany polimetaliczne znajdują zastosowanie w procesie dezodoryzacji ścieków komunalnych i przemysłowych, a sposób ich wytwarzania charakteryzuje się tym, że prowadzi się ciągły przeciwprądowy proces, w którym mieszaninę świeżo wytrąconych polimetalicznych wodorotlenków poddaje się działaniu kwasu azotowego o stężeniu z zakresu 30-80% w temp. 30-100°C. Świeżo wytrącone wodorotlenki polimetaliczne otrzymuje się przez trawienie minerałów w kwasach nieorganicznych. (4 zastrzeżenia) Zgł. nr 388110; C01B 39/00 ZACHODNIOPOMORSKI UNIWERSYTET TECHNOLOGICZNY W SZCZECINIE, Szczecin Milchert E., Wróblewska A., Fajdek A. Sposób otrzymywania tytanowego zeolitu o strukturze MWW Sposób otrzymywania tytanowego zeolitu o strukturze MWW wg wynalazku polega na otrzymaniu homogenicznego żelu z połączenia roztworu koloidalnej krzemionki, kwasu borowego w wodzie dejonizowanej z hydrolizatem... więcej»

Zobacz wszystkie publikacje »

2011-1

zeszyt-2843-przemysl-chemiczny-2011-1.html

 
W numerze m.in.:
Badania procesu pasywacji anodowej tytanu (Wojciech Simka, Ginter Nawrat, Artur Maciej, Łukasz Nieużyła, Joanna Michalska)
Przedstawiono wyniki badań procesu pasywacji anodowej tytanu w szkle wodnym. Określono wpływ tego procesu na jakość, morfologię i skład chemiczny powierzchni. Wyznaczono wpływ parametrów procesu pasywacji anodowej na potencjał korozyjny, opór polaryzacyjny oraz gęstość prądu korozyjnego. Stwierdzono, że na twardość powierzchni utlenionego anodowo tytanu największy wpływ ma zawartość krzemu w warstwie pasywnej. Zasadniczy wzrost odporności korozyjnej tytanu następuje dopiero po wytworzeniu pasywnej warstwy tlenkowej w procesie utleniania anodowego. Com. Ti plates were electrolytically polished, anodic passivated by oxidn. in 30% soln. K2SiO3 for 5 min at 20-120 V and studied for surface morphol., roughness and hardness as well as for corrosion resistance in 5% soln. of NaCl by a potentiodynamic method. A formation of TiO2/SiO2 layer on the Ti plates was obsd. The presence of Si in the layer resulted in an increase in the surface hardness. A decrease in the corrosion current d. from 325 nA/cm2 down to below 10 nA/cm2 was achieved when the anodic oxidn. was carried out at the voltage below 100 V. Biomateriały należą do jednych z najdroższych materiałów konstrukcyjnych wytwarzanych przez człowieka. Obok zespołu odpowiednich właściwości mechanicznych, powinny się one cechować takimi właściwościami użytkowymi, jak nietoksyczność, biozgodność, bioaktywność oraz odporność korozyjna. Ze względu na coraz większe zapotrzebowanie na implanty metalowe oraz wysokie wymagania jakościowe stawiane tym wyrobom, niezmiernie istotną ich cechą jest odporność na korozję, szczególnie wżerową, w środowisku tkanek i płynów ustrojowych1-3). Implanty metaliczne w kontakcie z płynami fizjologicznymi ulegają korozji elektrochemicznej, ciernej i zmęczeniowej, korozyjnemu pękaniu naprężeniowemu oraz korozji mikrobiologicznej. Istotnym w przebiegu procesów korozji implantów, jest fakt bardzo dobrego natlenienia płynów fizjologicznych i ich temperatura ... więcej»

Firma BASF wyłącznym partnerem laboratorium chemicznego w Centrum Nauki Kopernik (Wojciech Krzywicki)
Firma BASF Polska, polskie przedstawicielstwo wiodącej firmy chemicznej na świecie BASF - The Chemical Company, nawiązała współpracę z Centrum Nauki Kopernik (CNK) w Warszawie. BASF został wyłącznym partnerem laboratorium chemicznego w Centrum Nauki Kopernik. Współpraca z CNK rozpoczęła się we wrześniu 2010 r. i potrwa na początek pięć lat. Szczególnie ważne dla obu partnerów są kwestie merytoryczne. BASF zbudował i prowadzi laboratoria dla dzieci i młodzieży w Ludwigshafen w Niemczech, gdzie znajdują się największy zintegrowany kompleks chemiczny na świecie oraz centrala firmy. Rocznie przyjmujemy tam na zajęcia chemiczne kilkadziesiąt tysięcy uczniów ze szkół w całych Niemczech. Ponadto w piętnastu krajach na całym świecie BASF zaangażował się w powstanie podobnych laboratoriów chemicznych. To dla mnie niezwykły zaszczyt i powód do dumy, że mogę uczestniczyć w powołaniu pierwszej tego typu inicjatywy naszej firmy w Europie Środkowej - podkreślił dr Michael Hepp, prezes zarządu BASF Polska. BASF w swojej strategii zobowiązuje się do zrównoważonego rozwoju. Przedsiębiorstwo realizuje tę zasadę także poprzez zaangażowanie w sprawy społeczn... więcej»

Atrakcyjne i tanie sorbenty do usuwania metali ciężkich z wód (Anna Witek-Krowiak, Roman G. Szafran, Szymon Modelski)
Oceniono możliwość zastosowania jedenastu odpadowych materiałów pochodzenia biologicznego jako skutecznych sorbentów metali ciężkich, w szczególności jonów miedzi i chromu. Wyznaczono maksymalne pojemności sorpcyjne oraz stałe kinetyczne dla wybranych sorbentów i jonów metali. Sprawdzono wpływ warunków środowiskowych, takich jak pH i temperatura, na wydajność procesu. Pojemności sorpcyjne materiałów pochodzenia naturalnego zawierały się w granicach 20-60 mg/g, co świadczy o ich skuteczności w usuwaniu z roztworu zarówno jonów chromu, jak i miedzi. Porównano pojemności sorpcyjne materiałów biologicznych z dwoma konwencjonalnymi sorbentami: specjalnie preparowanym polimerem zawierającym grupy karboksylowe oraz węglem aktywnym. Eleven waste bio-materials were used as biosorbents for removal of Cu2+ and Cr3+ ions from aq. solns. Sorption equil. and kinetic consts. were detd. at 20-60°C and pH 3-5. The sorption capacity was 20-60 mg/g not lower than that for a polymeric sorbent with carboxylic groups and an activated C. Wpływ metali ciężkich na organizmy żywe zależy od ich stężenia. Wysokie stężenia prowadzić mogą do zaburzeń procesów fizjologicznych, niskie stężenia wywoływać mogą niepożądane zmiany na skutek akumulacji tych związków w organizmach żywych. Metale bardzo łatwo akumulują się w tkankach żywych, dlatego istniejące normy zaostrzają dopuszczalne stężenia metali ciężkich w ściekach wprowadzanych do wód i do ziemi oraz w wodzie pitnej. Duża szkodliwość metali ciężkich oraz ich migracja i kumulacja w łańcuchu pokarmowym, wymagają poszukiwania sposobów ich usuwania ze ścieków i wód, często w połączeniu z odzyskiem wartościowych lub rzadkich metali. Konwencjonalne metody stosowane są przede wszystkim do usuwania metali z wód, w których występują one w dużym stężeniu. Nie nadają się one do oczyszczania dużej ilości ścieków o małym stężeniu metali. Ponadto są drogie, wymagają zużycia dużej ilości energii i odczynników o... więcej»

Innowacje, siła napędowa Ameryki (Ludwik M. Bednarz)
Innowacje są zakodowane w amerykańskich genach. Większość Amerykanów jest głęboko przekonana, że zachodnia kultura i dziedzictwo sprzyja innowacjom. Potwierdza to nasz duch pionierów, indywidualna kreatywność, przedsiębiorcza gospodarka, etyka pracy i społeczeństwo, które przyciągnęło na ziemię amerykańską najbardziej światłych i najlepszych ludzi z całego świata. Długa lista laureatów Nagrody Nobla z ostatnich 60 lat potwierdza tę tezę, 40% laureatów to Amerykanie! Thomas Edison nie wymyślił żarówki, lecz stworzył taką, którą mógł wdrożyć do powszechnego użycia. Samuel Morse nie wynalazł telegrafu, ale wdrożył go na wielką skalę. Wiele ludzi próbowało latać. Dopiero jednak bracia Wright potrafili wdrożyć ideę latania przez człowieka, kontrolując lot samolotu Kitty Hawk w 1908 r. Ludzie ci, jedni z wielu, byli innowatorami, zainteresowanymi głównie we wdrożeniu pomysłu do praktyki i nie pozostawali w sferze teorii. Amerykańskie innowacje, które zmieniły świat Magazym LiveScience.com wytypował listę 10 innowacji, które zmieniły świat. Oto one: Samolot. Nie ma nic bardziej amerykańskiego niż dwaj bracia Orville i Wilbur Wright ze stanu Ohio, którzy zrewolucjonizowali świat. Bracia ci odnieśli sukces w pierwszym prowadzonym przez człowieka, zaopatrzonym w silnik, pojeździe cięższym od powietrza. A było to w 1903 r., gdy samolot wzniósł się na 12 m nad polami stanu North Carolina. W tym momencie ludzkość weszła w wiek lotnictwa. Dziś setki milionów ludzi przemierza kulę ziemską dla przyjemności i w interesach. Wymiar czasowy Ziemi się zmniejszył. Bomba atomowa. J. Robert Oppenheimer, fizyk z University of California Berkeley, kierownik naukowy projektu Manhattan, doprowadził do pierwszej próby bomby atomowej w stanie New Mexico w 1945 r. Dwie bomby atomowe zrzucone na Japonię skróciły znacznie czas trwania II Wojny Światowej, oszczędzając życie tysięcy żołnierzy, po obu stronach frontu, którzy zginęliby gdyby wo... więcej»

Aspekty bezpieczeństwa zastosowania cieczy Diversa do wydzielania amoniaku z gazu syntezowego metodą absorpcji w niskociśnieniowym procesie syntezy (Zofia Mordecka, Wacław Hennel, Sylwester Mordecki)
Omówiono aspekty bezpieczeństwa zastosowania amoniakalnego roztworu azotanu amonu, zwanego cieczą Diversa, do wydzielania amoniaku z gazu syntezowego. Przedstawiono wyniki badań rozkładu cieczy Diversa, przeprowadzonych w dużej skali, odzwierciedlającej warunki w przemysłowej instalacji do absorpcji-desorpcji amoniaku w cieczy. Badania przeprowadzono na poligonie wojskowym. Badano wybuchowość saletry amonowej, samej cieczy Diversa oraz cieczy w obecności wodoru i metanu. Samples (9 kg) consisting of mixts. contg. the com. dusty salpetre or reagent-grade NH4NO3, NH3 (4.6 to 23% by mass), an explosive and an elec. detonator were field tested for explosivity in open or closed vessels under atm. pressure or under pressure up to 40 atm and at temp. up to 90°C. An explosion took place only in the case of samples with low NH3 content (below 13%) or treated at 90°C under pressure 9 atm. The samples of a comps. typical for the industrial NH3 absorption in Divers liqs. (NH3-satd. aq. soln. of NH4NO3) were safe in operation. Amoniakalny roztwór azotanu amonu, zwany od jego odkrywcy cieczą Diversa, wykazuje duże ujemne odchylenie od prawa Raoulta. Właściwość ta może być wykorzystana do wydzielenia amoniaku z gazu syntezowego w procesie absorpcji. Ten sposób wydzielania produktu może być rozważany zwłaszcza w niskociśnieniowej syntezie amoniaku1). Równowaga fazowa ciecz-para dla układu NH4NO3-NH3 była przedmiotem badań przeprowadzonych w Instytucie Nawozów Sztucznych w ramach p... więcej»

Zobacz wszystkie publikacje »

Czasowy dostęp

zegar Wykup czasowy dostęp do tego czasopisma.
Zobacz szczegóły»