Twój ProfilKliknij, aby zalogować »
Jesteś odbiorcą prenumeraty plus
w wersji papierowej?
Oferujemy Ci dostęp do archiwalnych zeszytów prenumerowanych czasopism w wersji elektronicznej
AKTYWACJA DOSTĘPU! »
Twój koszyk
|
| Twój koszyk jest pusty |
BĄDŹ NA BIEŻĄCO -
Zamów newsletter!
r e k l a m a
PRZEMYSŁ SPOŻYWCZY I GASTRONOMIA »PRZEMYSŁ SPOŻYWCZY
(ang. FOOD INDUSTRY)
Czasopismo Stowarzyszenia Naukowo-Technicznego Inżynierów i Techników Przemysłu Spożywczego (SITSpoż.)
rok powstania: 1946
Miesięcznik
Zagadnienia sektora spożywczego. Informacje o innowacjach technicznych, technologicznych i produktowych w branży spożywczej. Ekonomika, organizacja, marketing i zarządzanie przedsiębiorstwami spożywczymi, restrukturyzacja i przekszta... więcej »
Artykuły naukowe zamieszczane w czasopiśmie są recenzowane.
r e k l a m a
Prenumerata
2011-12
|
![]() DOSTĘP CZASOWY do archiwalnych (lata 2004-2011) e-zeszytów czasopisma W numerze m.in.: |
Wszystko pod kontrolą na elektronicznym stanowisku zarządzania
Ścisła i wydajna koordynacja z jednej strony i kontrola
procesów produkcyjnych z drugiej są podstawą
optymalnego przebiegu wszystkich procesów na całkowicie
zautomatyzowanej linii produkcyjnej. Stanowisko
zarządzania CSB-System, dzięki wizualizacji
wszystkich procesów i informacji zebranych z maszyn
i urządzeń, realizuje te wymagania. W ten sposób stanowisko
zarządzania integruje różne czynniki mające
wpływ na procesy wytwórcze i zapewnia przejrzystość
w produkcji.
Bezawaryjny przebieg procesów koordynacji i kontroli automatycznych
linii produkcyjnych wymaga właściwego skoordynowania
robotyki zakładowej. Nadrzędną funkcję kontroli przejmuje
system zarządzania firmy CSB-System, branżowego specjalisty
ERP. Na stanowisku zarządzania wizualizowane są wszystkie informacje
o działających maszynach i urządzeniach: robotach, systemach
etykietujących, wagowych, dozujących oraz jednostkach
pakujących.
Podłączenie urządzeń peryferyjnych odbywa się poprzez
protokół...
więcej»
Żywność luksusowa co wiemy o kawiorze i truflach
(Mariola Rogińska, Rafał Wołosiak)
Słowo luksus ma indywidualne, subiektywne znaczenie. W klasycznym
ujęciu dobra luksusowe to samochody, biżuteria, elementy
wykończenia i zdobienia wnętrz, zwłaszcza sztuka. Jest to
również możliwość podróżowania, poznawania świata, a obecnie
także czas wolny umożliwiający realizację marzeń i życiowych
pasji. W grupie dóbr luksusowych znajdują się także niektóre produkty
żywnościowe, a popyt na te dobra stale rośnie zarówno na
świecie, jak i w Polsce.
Produkt luksusowy - ze względu na swoją jakość i użyte do produkcji
materiały - ma być unikatowy. Musi jednak pełnić również
funkcje użytkowe, służyć realizacji potrzeb, być bezpieczny. Upowszechnianie
się technologii i związane z tym obniżanie ceny,
a także wzrost poziomu życia społeczeństwa powoduje, że produkty
luksusowe stają się bardziej dostępne dla większej grupy
nabywców.
Celem artykułu jest przybliżenie tematyki żywnościowych produktów
luksusowych obecnych na polskim rynku. Szczególną uwagę
poświęcono dwóm produktom wybranym z oferty rynkowej.
PODSTAWOWE POJĘCIA
ŻYWNOŚĆ LUKSUSOWA
W polskim oraz unijnym ustawodawstwie żywnościowym
nie ma definicji żywności luksusowej. Nie ma także
oficjalnej definicji żywności ekskluzywnej bądź delikatesowej
lub innej zbliżonej do niej. Również źródła literaturowe,
krajowe i zagraniczne, nie dostarczają takich jednoznacznych
definicji.
Wyjaśnienie słów luksusowy oraz ekskluzywny można
znaleźć w "Słowniku współczesnego języka polskiego". Podaje
on następujące definicje [29]:
??luksusowy - zaspokajający najbardziej wygórowane
wymagania, najbardziej wybredny gust, pełen przepychu,
zbytkowy, wystawny,
??ekskluzywny - przeznaczony wyłącznie dla określonego,
zamkniętego kręgu odbiorców lub użytkowników,
objęty przywilejem wyłączności, niedostępny dla osób
postronnych; elitarny oraz drugie znaczenie: cechujący
się najwyższą jakością, drogi, kosztowny, ze względu na
cenę niedostępny dla szerszego ogółu; luksusowy.
Określenia te mogą się ró...
więcej»
Produkty o obniżonej zawartości sodu
(Dorota Czerwińska)
Jak wynika z badań GUS, w Polsce spożycie soli kształtuje się na wysokim
poziomie i wynosi ok. 12 g/osobę/dobę, w tym sól zawarta
w przetworzonych produktach stanowi 5 g. Pomimo tendencji spadkowej
spożycie soli nadal jest zbyt wysokie [18]. Według zaleceń
Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) nie powinno ono przekraczać
5 g/dobę. Duża zawartość chlorku sodu w diecie jest dodatnio skorelowana
z częstotliwością występowania nadciśnienia tętniczego.
Zwiększa ryzyko udaru mózgu i wylewu, może mieć wpływ na
rozwój niewydolności serca i zawał [17, 19]. Nadmiar sodu w diecie
wpływa również na ryzyko zachorowania na osteoporozę (zwiększa
wydalanie wapnia z moczem) oraz zwiększa ryzyko zachorowania na
raka żołądka [17].
W artykule podano wyniki badań przeprowadzonych na rynku warszawskim
w okresie kwiecień - czerwiec 2011 r. Analizowano ofertę
handlową popularnych sklepów - hipermarketu Real, supermarketu
E. Leclerc oraz sklepu Biedronka. Do analizy wybierano przede
wszystkim artykuły spożywcze z grup produktów, które w przeciętnej
racji pokarmowej dostarczają największych ilości soli oraz sól kuchenną.
O zmniejszeniu zawartości soli wnioskowano na podstawie
deklaracji producentów umieszczonych na etykietach produktów.
Sód zawarty w pożywieniu pochodzi z trzech źródeł.
Występuje, jako naturalny składnik żywności pochodzenia
roślinnego i zwierzęcego, w soli kuchennej
używanej podczas procesów przemysłowego przetwarzania
żywności oraz jako dodatek do przygotowanych
posiłków w domu i dosalania "na talerzu" [2, 3].
Naturalna zawartość sodu w produktach spożywczych
jest niewielka, tylko jaja i podroby zawierają nieco więcej tego
pierwiastka. Natomiast znaczne ilości chlorku sodu znajdują
się w produktach przemysłowo przetworzonych, do których
jest on dodawany podczas procesów technologicznych ze
względu na swoje cechy organoleptyczne, właściwości konserwujące
i funkcjonalne. Żywność przemysłowo przetworzona
jest istotnym źródłem sodu. Naj...
więcej»
Produkty premium w delikatesach Alma i Bomi
(Renata Grochowska, Tomasz Kowal)
Wzrost zamożności polskiego społeczeństwa sprzyja zwiększaniu
konsumpcji i rozwojowi rynku dóbr wysokiej jakości, określanych
jako produkty kategorii premium. Wyjazdy zagraniczne Polaków
i poznawanie produktów narodowych innych krajów zachęcają
do kupna tych produktów w polskich sklepach.
Produkty segmentu premium1 charakteryzują się m.in. wysoką
innowacyjnością rozwiązań i zastosowaniem najnowszych
technologii w procesie produkcji. Wyróżniają się szatą graficzną
i wizualizacją. Są one pakowane w średnie i małe opakowania
jednostkowe, bowiem cena produktu jest porównywalna z cenami
wiodących produktów markowych lub wyższa.
Potrzeby konsumentów zaspokajają sieci handlowe, które oferują
produkty kategorii premium. Na przykładzie delikatesów Alma
i Bomi pokazano, jakie działania są podejmowane w celu zaspokojenia
nowych wymagań Polaków, a także w jaki sposób nowe
potrzeby są kształtowane przez odpowiedni marketing.
DZIAŁANIA MARKETINGOWE
delikatesów Alma i Bomi
Delikatesy Alma i Bomi należą do tych sieci handlowych,
które wykorzystują coraz większe zapotrzebowanie
na produkty kategorii premium, w tym również na tzw.
zdrową żywność. Swoją przyszłość obie firmy wiążą głównie
ze sprzedażą unikalnych, importowanych produktów,
często są ich wyłącznym dystrybutorem w Polsce. W obu
przypadkach lokalizacja, powierzchnia i wystrój sklepu
są ustalane według określonego standardu, co ma na celu
wzmocnienie pozycji rynkowej sieci jako sklepów o charakterze
luksusowym.
DELIKATESY ALMA
Spółka Alma Market SA powstała w Krakowie w 1991 r.
Jest uważana za założyciela pierwszej w Polsce nowoczesnej,
wielkopowierzchniowej sieci delikatesów. Działalność
rozpoczęła w okresie, gdy na polskim rynku po okresie
intensywnego rozwoju sieci hipermarketów powstała
pewna nisza w ofercie produktów typu pre...
więcej»
Wschodniofryzyjska technologia komend głosowych Vocollect Voice zrewolucjonizowała pracę w hurtowniach artykułów spożywczych głęboko zamrożonych
Przedsiębiorstwo Handlowo-Usługowe Bünting Handel und Dienstleistungs GmbH & Co. KG
wykorzystuje zalety Vocollect Voice w magazynowaniu i dostarczaniu artykułów spożywczych
głęboko zamrażonych.
Spółka Bünting, należąca do grupy przedsiębiorstw handlowo-logistycznych Bünting Unternehmensgruppe,
wprowadziła w swojej najnowszej hurtowni artykułów spożywczych głęboko
zamrożonych w Nortmoor system sterowania magazynami oparty całkowicie na tzw.
technologii komend głosowych zwanym Vocollect.Wprowadzenie tego systemu poprzedzone
było badaniami nad
tym rozwiązaniem w hurtowni
w Dissen. Przeprowadzone tam
badania i uzyskane pozytywne rezultaty
spowodowały podjęcie decyzji o zastosowaniu
wyłącznie tego systemu w hurtowni
Nortmoor. W czasie badań i obserwacji
sprawności działania systemu Vocollect uzyskano
wskaźnik błędnego wydania towaru
na poziomie poniżej 10% wartości początkowej,
przy wzroście wydajności o 13%.
Przedsiębiorstwo Handlowo-Usługowe
Bünting w Grupie Przedsiębiorstw Bünting
jest odpowiedzialne za zakupy i logistykę
dla całej organizacji. Cztery centralne magazyny
w Nortmoor, Wallenhorst, Detmold
i Dissen zaopatrują 20 supermarketów Famila,
75 supermarketów Combi i około 600
supermarketów Markant znajdujących się
w północno-zachodnich Niemczech ...
więcej»
Zobacz wszystkie publikacje » |
|
2011-11
|
![]() DOSTĘP CZASOWY do archiwalnych (lata 2004-2011) e-zeszytów czasopisma W numerze m.in.: |
Niedoceniony łubin cenne właściwości roślin strączkowych
(Eleonora Lampart-Szczapa, Jarosław Czubiński)
Z raportu WHO opublikowanego już w 2004 r. wynika, że 60%
zgonów i 47% całkowitej liczby zachorowań wiąże się trybem życia,
o którym człowiek może decydować sam. Liczba ta do 2020 r.
może zwiększyć się odpowiednio do 73 i 60% [19].
Rosnące wymagania konsumentów coraz bardziej świadomych
zagrożeń wynikających z niewłaściwego sposobu żywienia stawiają
nowe wyzwania przed producentami żywności. Obecnie
zarówno w Polsce, jak i na świecie zagadnienia związane z prozdrowotnymi
właściwościami produktów spożywczych to główny
i perspektywiczny kierunek badań nauk o żywności i żywieniu.
Żywnością XXI w. jest żywność funkcjonalna, której produkcja
rozwija się bardzo dynamicznie (8-14% rocznie). Niezależnie od
wartości odżywczej ma ona korzystny wpływ na zdrowie, rozwój
fizyczny lub samopoczucie [16, 17, 18, 20].
Istotnym składnikiem żywności jest białko, a głównym jego
roślinnym źródłem - nasiona roślin strączkowych. Niezaprzeczalnie
jednak, ze względu na cechy organoleptyczne
(zbliżone do optimum hedonicznego), atrakcyjność kulinarna
surowców zwierzęcych jest większa niż nasion strączkowych
wykorzystywanych do produkcji żywności tradycyjnej i funkcjonalnej.
Jednak podstawowe składniki odżywcze tych nasion
- białka, lipidy i sacharydy - są zaliczane do składników funkcjonalnych
żywności, gdyż wykazują także właściwości prozdrowotne.
Nieodżywcze, funkcjonalne składniki nasion strączkowych to
zarówno witaminy, składniki mineralne, jak i polifenole oraz fityniany,
kiedyś traktowane jako niepożądane w żywności, a obecnie
także zaliczane do nutraceutyków. Nasiona roślin strączkowych
są rekomendowane przez Amerykańskie Towarzystwo ds. Leczenia
Raka jako cenny surowiec białkowy zmniejszający ryzyko
zachorowania na choroby nowotworowe. Dotychczas największe
znaczenie w tym względzie przypisywano soi, której odpowiednikiem
w europejskich warunkach klimatycznych i w Polsce jest
łubin [4, 6, 8, 12, 13].
BIAŁKA
Zawartość białka w roślinach strąc...
więcej»
Cykl życia butelek PET poddawanych recyklingowi
(Hanna Żakowska, Grzegorz Ganczewski)
Działalność organizacji ekologicznych, większa świadomość
mieszkańców, coraz większe wymagania prawne, a przede
wszystkim rozwój wiedzy o wpływie produkcji i użytkowania różnych
wyrobów na stan środowiska doprowadziły do opracowania
różnych metod ich oceny. Przykładem metody skutecznie wdrażanej
do praktyki, mającej na celu zewidencjonowanie obciążeń
środowiskowych, jest ocena cyklu życia - LCA (Life Cycle Assessment).
Umożliwia ona prześledzenie całego cyklu życia wyrobu
- od jego wytworzenia aż do etapu odzysku lub unieszkodliwiania
odpadu i wydaje się być naturalnym rozwinięciem zarówno
strategii postępowania z odpadami, jak i systemu zarządzania
środowiskowego.
W przypadku opakowań cyklem życia określa się
kolejne, powiązane ze sobą procesy - począwszy
od pobrania ze środowiska surowców do
wytwarzania opakowań, przez fazę produkcji
i dystrybucji, aż do etapu powstania odpadów opakowaniowych
oraz procesów ich odzysku lub unieszkodliwiania. Schematycznie
cykl życia opakowań przedstawiono na rysunku 2.
RECYKLING
preferowana metoda odzysku
Recykling odpadów opakowaniowych jest jedną
z metod postępowania z odpadami zgodnych z wymaganiami
ochrony środowiska. Przy obecnym stanie wiedzy
o korzystnych dla środowiska technologiach w dziedzinie
odzyskiwania odpadó...
więcej»
Escherichia coli O104:H4 epidemia w Niemczech w 2011 r.
(Łukasz Mąka, Halina Ścieżyńska, Anna Grochowska, Kamila Pawłowska, Elżbieta Maćkiw, Jacek Postupolski)
Werotoksyczne szczepy Escherichia coli (VTEC), w tym Escherichia
coli O104, są odpowiedzialne za wywoływanie groźnych
zachorowań u ludzi (tabela 1). Śmiertelnym powikłaniem infekcji
z udziałem tych bakterii może być zespół hemolityczno-mocznicowy
(HUS) oraz małopłytkowej plamicy zakrzepowej (TTP). Pełny
obraz kliniczny HUS charakteryzuje ostra niewydolność nerek, niedokrwistość
hemolityczna i trombocytopenia. Zazwyczaj poprzedzony
jest biegunką, często krwawą.
Za rezerwuar werotoksycznych szczepów Escherichia
coli, w tym E. coli O104, uważane są przeżuwacze,
zwłaszcza bydło, owce i kozy. Przenoszenie bakterii
odbywa się drogą fekalno-oralną przez spożycie zanieczyszczonej
żywności lub wody, przez kontakt ze zwierzętami
(lub ich odchodami), ale także przez bezpośredni albo pośredni
kontakt człowieka z człowiekiem. Czas inkubacji bakterii wynosi
zazwyczaj od dwóch do dziesięciu dni, a okres utajenia między
początkowymi objawami żołądkowo-jelitowymi a wystąpieniem
HUS wynosi około tygodnia.
EPIDEMIA W NIEMCZECH
W maju 2011 r. Niemcy poinformowały o pojawieniu
epidemii spowodowanej enterokrwotocznymi szczepami
Escherichia coli O104:H4. W okresie od 1 maja do 28
czerwca 2011 r. odnotowano ponad 3 tys. zatruć werotoksyczną
Escherichia coli (VTEC/STEC), zmarło ponad 40
osób. Choć zachorowania wystąpiły na terenie wszystkich
16 landów, to zdecydowanie częściej obserwowano je na
terenie północnej części Niemiec. Pojedyncze przypadki
zachorowań odnotowywano także w innych krajach Europy,
jednak dotyczyły one także osób, które przed zachorowaniem
przebywały na terenie Niemiec.
W celu ustalenia źródła zachorowań badano nie tylko
próbki żywności, ale również próbki środowiskowe, w tym
wody. Wstępnie jako źródło E. coli O104:H4 wskazywano
ogórki importowane z Hiszpanii do Niemiec. Badania
wykazały, że ogórki były zanieczyszczone enterokrwotocznym
szczepem E. coli, jednak nie był to szczep, który
był przyczy...
więcej»
50 lat Wydziału Nauk o Żywności Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie
W 2011 r. mija pięćdziesiąt lat od powstania Wydziału Nauk o Żywności (poprzednie nazwy
- Wydział Technologii Rolno-Spożywczej i Wydział Technologii Żywności) w Szkole
Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie. Jednak studia z zakresu przemysłu rolno-
spożywczego mają w SGGW znacznie dłuższą tradycję. Od powstania Uczelni przedmioty
z tego zakresu były realizowane na Wydziale Rolnym i Ogrodniczym. Na Wydziale
Rolnym był to przedmiot "przemysł rolny" w Katedrze i Zakładzie Mikrobiologii i Przemysłu
Rolnego. W okresie międzywojennym w tym kierunku kształciło się ok. 120 studentów,
którzy stali się pionierami polskiego przemysłu spożywczego.Z Zakładu Mikrobiologii i Przemysłu Rolnego
wywodziła się kadra przyszłych
pracowników naukowych w zakresie
technologii, chemii i mikrobiologii
żywności, do których zaliczają się profesorowie:
Eugeniusz Pijanowski, twórca nauki o żywności
w Polsce i pierwszy dziekan powołanego w roku
akademickim 1961/1962 Wydziału Technologii
Rolno-Spożywczej oraz Stanisław Bujak, Jadwiga
Jakubowska, Halina Karnicka, Roman Majchrzak,
Tadeusz Matuszewski.
Po zakończeniu II wojny światowej w 1945 r.
wznowiła działalność Katedra i Zakład Mikrobiologii
i Przemysłu Rolnego kierowana przez
prof. dr Wacława Dąbrowskiego, powołano
także Katedrę i Zakład Technologii Przemysłu
Mięsnego i Artykułów Pochodzenia Zwierzęcego,
a kierowanie nią powierzono prof. dr. hab.
Stefanowi Koeppe. Rok później na Wydziale
Ogrodniczym utworzono Katedrę i Zakład
Technologii Żywności, a jej kierownictwo objął
prof. dr hab. Eugeniusz Pijanowski. Na tym wydziale
powołano także Studium Gospodarstwa
Domowego przekształcone później w Studium
Wyżywienia Społecznego.
Od roku akademickiego 1949/1950 uruchamiano
kolejne specjalizacje: przetwórstwo
rolne (Wydział Rolny) oraz przetwórstwo owocowo-
warzywne (...
więcej»
Wpływ wybranych czynników na jakość makaronów instant
(Katarzyna Marciniak-Łukasiak, Grzegorz Ciszek)
Zmiany zwyczajów żywieniowych konsumentów i trybu ich życia
spowodowały wzrost spożycia produktów, które można łatwo
i szybko przygotować. Do tej grupy produktów zaliczane są makarony
instant, które cieszą się coraz większą popularnością. Są
wśród nich także makarony szybkogotujące - niewymagające
czasu gotowania dłuższego niż 2 min oraz produkty gotowe do
spożycia bezpośrednio po kilkuminutowej hydratacji w gorącej
wodzie [15]. Polski rynek oferuje wiele makaronów instant, ale
w większości są one importowane z Tajlandii, Indonezji czy Chin
[17]. Jednak makarony azjatyckie są często produkowane z mąki
z pszenicy zwyczajnej [15], która zawiera także mniej białka niż
semolina [9]. Jakość makaronów instant powinna być oceniana
na każdym etapie procesu, gdyż parametry procesu produkcji
mają zasadniczy wpływ na jakość gotowego produktu [2, 7, 13].
Przy ocenie wyrobów makaronowych pod uwagę są brane m.in.
ich cechy sensoryczne, takie jak barwa. Od wszystkich typów
makaronów instant wymaga się bowiem jasnej barwy [7, 19].
Jednym z etapów procesu produkcji makaronów instant,
poza parowaniem czy gotowaniem, jest smażenie
w głębokim oleju. W związku z tym zawartość
tłuszczu w tych produktach może sięgać nawet
20-30% [4, 10], co wpływa na ich stabilność i wartość
energetyczną. Zatem zawartość tłuszczu jest również
ważnym wskaźnikiem jakości smażonych makaronów
instant [3]. Zwiększona zawartość tłuszczu w makaronach
instant podnosi koszty produkcji, a także skraca
okres przydatności gotowego produktu do spożycia [5].
Przyczyną tego jest proces autooksydacji, w którym następuje
utlenianie kwasów tłuszczowych i ich rozpad na
aldehydy i ketony [16]. Makarony instant smażone w głębokim
tłuszczu są preferowane przez konsumentów ze
względu na ich znakomity smak, praktyczność oraz łatwość
przygotowania [18].
MATERIAŁ I METODY BADAŃ
Surowcami wykorzystanymi w pro...
więcej»
Zobacz wszystkie publikacje » |
|
2011-10
|
![]() DOSTĘP CZASOWY do archiwalnych (lata 2004-2011) e-zeszytów czasopisma W numerze m.in.: |
Enterokoki i ich znaczenie w przemyśle mleczarskim
(Dorota Kręgiel, Ewelina Parzęcka)
Nazwa enterococcus jest złożeniem dwóch słów pochodzenia
greckiego: ènteron (jelita) oraz kòkkes (pestka lub jagoda). Enterokoki
są Gram-dodatnimi, wydłużonymi ziarniakami występującymi
pojedynczo lub tworzącymi krótkie łańcuszki [4, 15, 17,
18]. Bakterie te są naturalnym składnikiem mikroflory przewodu
pokarmowego ludzi i zwierząt, ponadto wchodzą w skład flory
jamy ustnej i dróg moczowo-płciowych, a niewielka ich liczba
znajduje się także na skórze. Występują również powszechnie
w środowisku pozaustrojowym, gdyż stwierdzono ich obecność
w glebie, wodzie, roślinach, a także w ściekach [1, 15].
Według klasyfikacji serologicznej Lancefielda bakterie te były
zaliczane do rodzaju Streptococcus grupy D [20]. W latach osiemdziesiątych
XX w., na podstawie testów biochemicznych oraz badań
genetycznych, utworzono odrębny rodzaj Enterococcus, który
obecnie obejmuje 41 gatunków [3].
Enterokoki można łatwo wykryć w podłożu Slanetza-
Bartleya w postaci małych czerwonych kolonii
(rysunek). Od innych, rosnących tlenowo, Gram-
-dodatnich ziarniaków odróżnia je brak aktywności
katalazy [4, 17, 18]. Enterokoki hydrolizują eskulinę, wykazują
oporność na 40-procentowe stężenie żółci oraz rosną
w podłożach zawierających 0,05% tellurku potasu. Większość
gatunków jest zdolnych do wzrostu w podłożach zawierających
6,5% chlorku sodu oraz przy pH 9,6 [17, 18, 20].
Optymalna temperatura wzrostu komórek enterokoków
wynosi 37oC [24]. Bakterie te należą do najbardziej opornych
na ogrzewanie bakterii nieprzetrwalnikujących, gdyż
przeżywają ogrzewanie w temp. 60oC przez 30 min [4].
Przez długi czas bakterie rodzaju Enterococcus były
uważane za drobnoustroje bezpieczne dla człowieka. Co
więcej, wykazano pozytywny wpływ enterokoków na
zdrowie konsumenta. Większość enterokoków wykazuje
zdolność do produkcji bakteriocyn, tj. specyficznych
związków białkowych o działaniu antybakteryjnym [13].
Ze względu na produkcję tego typu związków, w ostatniej
...
więcej»
ROZWIĄZANIA DLA PRZEMYSŁU SPOŻYWCZEGO
Firma Euro-PAN zajmuje się doradztwem, planowaniem
oraz sprzedażą maszyn, urządzeń oraz kompletnych
linii dla przemysłu spożywczego. Działając
w ścisłej współpracy z partnerami międzynarodowymi
oferuje urządzenia najwyższej jakości, wykorzystujące
najnowsze rozwiązania techniczne. Wieloletnie
doświadczenie oraz wiedza uzyskana podczas realizacji
kontraktów z globalnymi producentami gwarantują
sukces podjętych inwestycji. Euro-PAN z najwyższą
dbałością realizuje zindywidualizowane projekty,
idealnie dopasowane do wymagań inwestorów.
Działając metodycznie pomaga w finansowaniu,
projektowaniu oraz produkcji, minimalizując ryzyko
przedsięwzięć.
Firma Euro-PAN oferuje nowoczesne rozwiązania
poprawiające efektywność produkcji nowoczesnych
linii technologicznych w przemyśle mięsnym, mleczarskim,
piwowarskim i napojów oraz w zakresie
nowoczesnych materiałów opakowaniowych tj....
więcej»
Aktualne problemy polskiego mleczarstwa
(Piotr Szajner)
Polskie mleczarstwo w ostatniej dekadzie osiągnęło bardzo duży
postęp w procesie modernizacji tego sektora i to stało się fundamentem
konkurencyjnej pozycji na rynkach zewnętrznych. W sektorze
wciąż występują nierozwiązane problemy, które w przyszłości
mogą stanowić barierę jego rozwoju. Dotyczy to przede wszystkim
koniecznych zmian strukturalnych, których wynikiem byłby wzrost
skali produkcji i przetwórstwa oraz efektywności wykorzystania
zasobów kapitału i pracy. Dobra sytuacja finansowa i wzrost
nakładów inwestycyjnych w 2010 r. pozwalają przypuszczać, że
przemysł mleczarski będzie kontynuował restrukturyzację. Spożycie
mleka i jego przetworów wykazuje powolną tendencję wzrostową,
ale tempo tego wzrostu jest zbyt małe. Jednak utrwalenie
pozytywnych tendencji w restrukturyzacji i popycie wewnętrznym
pozwala z nadzieją patrzeć na przyszłość branży w kontekście zapowiadanej
reformy WPR.
GŁÓWNE CECHY RYNKU,
produkcji i przetwórstwa mleka
Rynek mleka należy do najbardziej uregulowanych
rynków żywnościowych w UE, a podstawę systemu regulacji
stanowią kwoty mleczne. W kontekście prawa podaży
(S) i popytu (D), które jest najważniejszym prawem ekonomii
rynku, administracyjnie wyznaczony limit produkcyjny
wyznacza "sztywną" krzywą podaży (S’). Kwoty mleczne
jest to zatem system bardzo mocno ingerujący w prawa
rynkowe [2]. Główną ideą ich wprowadzenia było ustabilizowanie
podaży na określonym poziomie, co powinno
doprowadzić do wyznaczenia nowego punktu równowagi
rynkowej (E’) i wzrostu cen (P’) (rysunek 1). Rzeczywiste
procesy gospodarcze, w tym zwłaszcza rynkowe, okazują
się jednak bardziej złożone. W konsekwencji system limitowania
podaży w mleczarstwie wymaga stosowania licznych
dodatkowych instrumentów regulacji rynku, takich
jak stymulowanie popytu wewnętrznego (np. dopłaty do
spożycia w placówkach oświatowych), stabilizacja rynku
wewnętrznego (np. zakupy interwencyjne), regulacja handlu
zagranicznego oraz...
więcej»
Substancje hamujące w mleku
(Dorota Zaręba, Katarzyna Kwietniewska, Małgorzata Ziarno)
Substancje hamujące, które mogą znajdować się w mleku, są to
substancje zakłócające procesy biotechnologiczne (fermentacje),
a jednocześnie stanowiące bezpośrednie lub pośrednie zagrożenie
dla zdrowia konsumenta. Można je podzielić na: występujące
w mleku surowym naturalnie, dostające się do niego przypadkowo
(jako zanieczyszczenie) oraz dodawane celowo. Do pierwszej
grupy zalicza się substancje bakteriostatyczne, np. enzymy. Druga
grupa są to m.in. pozostałości antybiotyków i innych leków oraz
środki myjące lub dezynfekujące, stosowane w procesach sanitarnych
w miejscu chowu bydła mlecznego, pozyskiwania mleka lub
jego przetwarzania. Trzecia grupa to związki dodawane do mleka
np. w celu zatuszowania jego złej jakości. Tylko obecność tych
pierwszych wymienionych substancji nie stanowi zagrożenia dla
bezpieczeństwa konsumenta i procesów technologicznych.
NATURALNE SUBSTANCJE HAMUJĄCE
występujące w mleku
Substancje bakteriostatyczne (hamujące rozwój komórek
drobnoustrojów) lub bakteriobójcze mogą być
naturalnym składnikiem mleka surowego, a ich obecność
wynika z działania układu odpornościowego organizmu
krowy. W ciągu kilku godzin od udoju mleka rozwój drobnoustrojów
jest hamowany przez substancje, takie jak
przeciwciała, leukocyty, laktoferynę, system laktoperoksydaza
- tiocyjaniany - nadtlenek wodoru, lizozym, transferynę
i układ dopełniacza [18]. Efektywność naturalnego
układu bakteriostatycznego mleka nie jest duża i zależy
od wielu czynników, m.in. od zawartości tlenu, temperatury
i zanieczyszczenia mikrobiologicznego. Większość
substancji przeciwdrobnoustrojowych ulega inaktywacji
podczas silniejszej pasteryzacji.
Przeciwciała należą do białek odpornościowych, reagują
z komórkami drobnoustrojów (zarówno saprofitycznych,
jak i chorobotwórczych) powodując ich zlepianie
i zahamowanie namnażania. Zadaniem przeciwciał jest
bierne uodpornienie cieląt, które nie mają jeszcze własnego
systemu obronnego. Przeciwciała nie wyka...
więcej»
Oświadczenia żywieniowe i zdrowotne na opakowaniach produktów spożywczych
(Monika Mieczkowska, Helena Panfil-Kuncewicz)
Dostarczenie konsumentowi informacji żywieniowych odnoszących
się np. do składu produktu, jego wartości energetycznej czy
składników odżywczych w nim występujących, niewątpliwie
przyczynia się do zapewnienia ochrony ich zdrowia, pomaga
więc dokonywać świadomych i bezpiecznych wyborów żywieniowych.
Niestety, producenci starają się wyróżnić swoje produkty
i zamieszczają na etykietach informacje o ich specyficznych, prozdrowotnych
właściwościach. Często tracą umiar i zamieszczają
informacje nieprawdziwe, niepotwierdzone naukowo.
Wytwórcy żywności w celu podkreślenia szczególnych cech swoich
produktów (istotnych dla zdrowia i dobrej kondycji konsumenta)
wykorzystują oświadczenia żywieniowe i zdrowotne, którym na
opakowaniach zawsze powinna towarzyszyć informacja o wartości
odżywczej produktu. Umieszczanie tych informacji jest nieobligatoryjne,
jednak powinno być zgodne z wymaganiami określonymi
w przepisach prawnych, co pozwoli dostarczyć konsumentowi informacji
wiarygodnych i potwierdzonych naukowo.
Producenci decydując się na stosowanie oświadczeń są
zobowiązani do stosowania się do wymagań związanych
z ich użyciem, zawartych w rozporządzeniu (WE) nr
1924/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z 20 grudnia
2006 r. w sprawie oświadczeń żywieniowych i zdrowotnych
dotyczących żywności (Dz. U. L. 404 z 30 grudnia 2006 r.). Istotne
jest to, że wymagania te dotyczą również oświadczeń zamieszczanych
w przekazach o charakterze komercyjnym, w tym m.in.
w ogólnej reklamie danych kategorii żywności i w kampaniach
promocyjnych. Wykaz oświadczeń żywieniowych i zasady ich
zastosowania zostały ustalone oraz stanowią załącznik do ww.
rozporządzenia.
Celem badań była ocena częstotliwości występowania
i oszacowanie poprawności oświadczeń żywieniowych
i zdrowotnych na wybranych opakowaniach wyrobów
mleczarskich i owocowo-warzywnych.
METODYKA
Ocena częstotliwości oraz oszacowanie poprawności
sformułowania oświadczeń żywieniowych i zdrowotn...
więcej»
Zobacz wszystkie publikacje » |
|
2011-9
|
![]() DOSTĘP CZASOWY do archiwalnych (lata 2004-2011) e-zeszytów czasopisma W numerze m.in.: |
Ładunki o kontrolowanej temperaturze
(Vladimir M. Stefanovsky, Lyudmyla Filina)
Polska od lat prowadzi wymianę handlową z Rosją. Transport
ładunków żywnościowych pomiędzy tymi krajami odbywa się
zarówno drogą morską, jak i lądową, przy czym drogą morską ładunki
są najczęściej transportowane w kontenerach chłodniczych,
natomiast drogą lądową - w samochodach-chłodniach.
Na terytorium Rosji w logistyce ładunków szybko psujących się
występuje wiele problemów: brak wyspecjalizowanego taboru,
niewystarczająca pojemność magazynów-chłodni, niedoskonałe
prawo - brak jednolitych przepisów prawnych określających warunki
transportu ładunków żywnościowych itp. Wciąż nie jest jasno
sformułowana definicja ładunku o kontrolowanej temperaturze.
Bariery te utrudniają zarządzanie bezpieczeństwem żywności przy
dużym obrocie towarowym w łańcuchu chłodniczym, co często
skutkuje dodatkowymi kosztami energii lub stratami ładunku.
WYMIANA HANDLOWA
artykułami rolno-spożywczymi
między Polską a Rosją
Udział Rosji w handlu zagranicznym Polski wzrósł
z 6,2% w 2009 r. do 7,5% w 2010 r., co spowodowało, że
Rosji przypadło szóste miejsce w polskim eksporcie i drugie
miejsce w imporcie do Polski. Polska kupuje w Rosji
przede wszystkim surowce (ropę naftową i gaz ziemny),
produkty chemiczne, metalurgiczne, przemysłu maszynowego,
drzewnego i celulozowego. Natomiast do Rosji
polskie firmy eksportują żywność, maszyny, produkty
chemiczne, drzewne i metalurgiczne [7, 17].
W kryzysowym 2009 r. ogólne obroty handlu zagranicznego
Polski znacząco spadły. W porównaniu z 2008 r.
import był mniejszy o 24,5%, a eksport - o 15,5%. W 2010 r.
nastąpiła poprawa. Eksport towarów wyniósł 117,4 mld
euro i tym samym okazał się wyższy o 19,5% niż w kryzysowym
roku, natomiast import osiągnął poziom 130,9
mld euro, ale jego wzrost (o 21,7%) nie skompensował głębokiego
spadku w roku poprzednim [7]. Zarówno w kryzysowym
2009 r., jak i w 2010 r. istotne znaczenie miały
artykuły rolno-spożywcze. W 2010 r. artykuły te stanowiły
ok. 11% całego polskiego eksportu....
więcej»
System informacji i optymalizacja tras Optymalizacja zasobów parku pojazdów
Za pomocą zintegrowanego w Systemie CSB i wspieranego
przez GPS systemu informacji oraz optymalizacji tras można
w wydajny i elastyczny sposób kształtować całą logistykę. System
umożliwia optymalizację w następujących obszarach:
??dyspozycje,
??odległości,
??załadowanie,
??masa i wielkość załadunku,
??użycie pojazdów i zaangażowanie personelu.
Odpowiednio optymalizując te obszary można wyraźnie
zmniejszyć koszty transportu - największą pozycję po stronie
kosztów w logistyce, a istniejące zasoby lepiej wykorzystać.
Z PRAKTYKI:
Oszczędności przedsiębiorstwa dysponującego dziesięcioma
pojazdami i regionalny...
więcej»
Żywność mrożona a zachowania nabywcze konsumentów
(Hanna Górska-Warsewicz)
Oferta produktów na rynku żywności mrożonej podlega ciągłemu
różnicowaniu technologicznemu, produktowemu i surowcowemu.
Wynika to ze zmieniających się preferencji konsumenckich
(różne postrzeganie żywności mrożonej przez konsumentów),
działalności innowacyjnej największych graczy rynkowych oraz
rozwoju marek. Celem niniejszego artykułu jest przedstawienie
wybranych aspektów zachowań nabywczych odnoszących się
do wyborów poszczególnych segmentów żywności mrożonej
ze szczególnym uwzględnieniem wielkości sprzedaży oraz jej
lokalizacji.
SEGMENTACJA ŻYWNOŚCI MROŻONEJ
Żywność mrożoną cechuje duże zróżnicowanie pod
względem technologicznym, surowcowym, rynkowym,
marketingowym, co skutkuje różną dynamiką zmian poszczególnych
kategorii produktowych. Wśród czynników
marketingowych należy wymienić aspekty związane
z percepcją konsumencką, rozwojem marek i strategiami
pozycjonowania. Na potrzeby niniejszego artykułu zastosowano:
podział rynku żywności ?? mrożonej na grupy pod względem
różnic technologicznych i surowcowych,
??podział poszczególnych grup żywności mrożonej na
kategorie pod względem różnic rynkowych i marketingowych
w zależności od stopnia rozwoju rynku i jego
zmienności, stopnia rozwoju marek i ich konsumenckiej
percepcji, strategii rynkowego pozycjonowania itp.
W ramach podanego podziału można wyróżnić pięć
grup żywności mrożonej i 13 kategorii produktowych:
??ryby - ryby, dania na bazie ryb;
??dania - dania na bazie ziemniaków, dania mączne
(głównie pierogi), dania gotowe;
??frytki;
??pizze i zapiekanki;
??warzywa i owoce - warzywa jako monoprodukty, owoce
jako monoprodukty, mieszanki warzywne, mieszanki
owocowe, warzywa z wartością dodaną.
MROŻONE RYBY
Grupa mrożonych ryb obejmuje dwie kategorie - mrożone
ryby sprzedawane na wagę lub konfekcjonowane oraz
mrożone dania na bazie ryb. Największy udział w tej grupie
mają mrożone ryby - ponad 90% w ujęciu ilościowym.
Sprzedaż detaliczna mrożonych ryb w okresie czerwi...
więcej»
Komputerowe systemy wizyjne w ocenie jakości mięsa wołowego
(Marta Chmiel, Mirosław Słowiński, Krzysztof Dasiewicz, Tomasz Florowski)
Mięso wołowe oferowane na polskim rynku charakteryzuje się
zróżnicowaną jakością. Jest to wynik pozyskiwania mięsa ze
zwierząt w różnym wieku, płci i typie użytkowym. Coraz częściej
obserwuje się także wady jakościowe mięsa wynikające
m.in. z intensyfikacji produkcji oraz niewłaściwego dobrostanu
zwierząt. Długotrwały stres, zmęczenie podczas transportu oraz
niewłaściwe postępowanie ze zwierzętami przed ubojem mogą
być przyczyną nieprawidłowego przebiegu glikolizy w mięśniach
bydła. Skutkuje to występowaniem niekorzystnych cech jakościowych
określanych jako wada DFD (Dark, Firm, Dry - ciemne,
twarde, suche) [15]. Mięso obarczone tą wadą w porównaniu
z mięsem bez niej charakteryzuje się wyższym pH, ciemniejszą
barwą oraz zwartą konsystencją. Mięso takie ma ograniczoną
przydatność do produkcji mięsa kulinarnego z powodu mniejszej
trwałości mikrobiologicznej spowodowanej wysokim pH oraz
ciemnej, nienaturalnej barwy [7, 23].
Jakość technologiczną mięsa od dawna ocenia się na
podstawie pomiaru barwy, w tym jej jasności. Do identyfikacji
mięsa wadliwego na podstawie jasności barwy,
oprócz pomiarów w systemie CIELab, można stosować
komputerowe systemy wizyjne (Computer Vision Systems
- CVS). W przemyśle mięsnym komputerowe systemy wizyjne
stosowane są do klasyfikacji i oceny mięsności tusz
dużych zwierząt rzeźnych, do oceny barwy i marmurkowatości
mięsa wieprzowego i wołowego [1, 3, 4, 6, 8, 14, 16, 18,
19], a także do wykrywania wady PSE mięsa wieprzowego
[5]. Niewiele jest natomiast badań związanych z zastosowaniem
CVS do wykrywania wady DFD mięsa wołowego.
Celem pracy jest określenie możliwości wykorzystania
komputerowych systemów wizyjnych do wykrywania
wady DFD mięsa wołowego.
MATERIAŁ DO BADAŃ
Materiał do badań stanowiło mięso pozyskane z górnej
zrazowej 24 krów i buhajów ubitych w wieku od 18 do 24
mi...
więcej»
Kształtowanie dobrych nawyków żywieniowych dzieci
Programy "Szklanka mleka" oraz "Owoce
w szkole" zostały stworzone jako jedno
z priorytetowych działań KE zmierzających
do poprawy stanu zdrowia i sposobu odżywiania
dzieci. Celem programów jest zachęcanie
dzieci i młodzieży do spożywania mleka
i przetworów mlecznych oraz większych
ilości owoców i warzyw, a tym samym mają
one przyczynić się do ukształtowania dobrych
nawyków żywieniowych, które będą
utrzymywały się w latach późniejszych.
PROGRAM "SZKLANKA MLEKA"
Program "Szklanka mleka" funkcjonujący
już siedem lat cieszy się dużym zainteresowaniem
dzieci uczęszczających do przedszkoli,
szkół ...
więcej»
Zobacz wszystkie publikacje » |
|
2011-7-8
|
![]() DOSTĘP CZASOWY do archiwalnych (lata 2004-2011) e-zeszytów czasopisma W numerze m.in.: |
Nowe konkursy w ramach 7. Programu Ramowego
19 lipca 2011 r. KE opublikowała programy pracy we wszystkich obszarach 7. Programu
Ramowego (7PR), zawierające szczegółowe informacje o konkursach przewidzianych
w 2011 i 2012 r. Dzień później, czyli 20 lipca, otwarto większość konkursów, w tym na
badania w ramach piorytetu Żywność, rolnictwo, rybołówstwo i biotechnologia. Komisja
Europejska przeznaczy na badania, które mają pobudzić innowacje, blisko 7 mld euro.Źródłem informacji o publikowanych konkursach
jest nowy portal udostępniony przez
KE Participant...
więcej»
Food industry in Poland at present and in the future
(Marek Wigier)
Food industry is one of the most important and the most quickly
developing sectors of Polish economy. The accession of Poland to the
European Union was an impulse to its accelerated development. It has
opened the new possibilities, inter alia, unlimited access to the market
(which at the beginning of 2011 included more than 502 million consumers)
and the EU funds (which tremendously supported the process
of modernization of enterprises and adaptation to the new market
conditions). Opening of the national market (which on the grounds of
the European Treaty has gradually proceeded since 1992) meant also
big challenges and direct confrontation with the strong, international
competition. Polish food industry took an advantage of the chances
which are introduced together with the mentioned changes. It is reflected
in the rise of sales on the domestic market, increasing export
and, in consequence, good financial results of the companies.
Process of globalization and the accompanying gradual
reduction of barriers to the international trade
enhance the competitive struggle between the enterprises
on the national and international market. To
face up to the international competition, Polish companies
must further strengthen their market position, work for the
improvement of quality, yield and effectiveness and raise the
innovation of production.
THE SO-FAR EXISTING TENDENCIES
The industrial food production in the years 2004-2010
was developing in Poland at the rate of 4.6% per annum, in
average (6.3% until 2007). It is the rate somewhat higher than
the increase of GDP (4%), almost twice higher than the increase
of commercial production of agriculture (2.5% per year),
2.5-times higher than the increase of consumption of food,
drinks and tobacco products (1.7%) and somewhat lower than
the rate of development of industrial production in Poland
(5.6%). At the same time, the rate of growth of value of food
industry sales in Poland belonged...
więcej»
Wykaz reklam 7-8' 2011
AGRANA FRUIT POLSKA Sp. z o.o. 39
AGROFRESH Sp. z o.o. 75
AIR PRODUCTS Sp. z o.o. 51
AMBRA PPHU Waldemar Molak 91
ANIFLEX wkładka
AROMES GROUP Sp. z o.o. 37
AZELIS 46
BENTLEY POLSKA wkładka
BRAU BEVIALE 2011 17
BUSCH POLSKA Sp. z o.o. 80
CEREUS WENA 106
CHEMAT Sp. J. 9
COBE s.c. ...
więcej»
Wzrasta konkurencyjność polskiego przemysłu spożywczego na rynku UE
(Janusz Rowiński, Małgorzata Bułkowska)
Wstąpienie Polski do Unii Europejskiej spowodowało ożywienie
handlu artykułami przemysłu rolno-spożywczego. Ożywienie to
było przede wszystkim wynikiem wzrostu obrotów handlowych
z innymi krajami Wspólnoty. Polski przemysł spożywczy wykorzystał
możliwości, jakie stworzyło uczestnictwo w UE. Polska ma
obecnie przewagi konkurencyjne w najważniejszych, powiązanych
z rolnictwem, branżach: mięsnej, mleczarskiej i owocowo-
-warzywnej. Ma także duże możliwości, aby stać się liczącym się
partnerem handlowym w obrocie produktami przemysłu rolno-
-spożywczego.
EKSPORT
Polska należy do tych państw UE, w których udział
produktów przemysłu rolno-spożywczego w eksporcie
produktów rolno-spożywczych należy do najwyższych
(ok. 80%). Taka struktura eksportu jest korzystna, gdyż
w cenach uzyskanych znajduje się również opłata wartości
dodanej przez przemysł.
Ewolucja struktury eksportu przemysłu rolno-spożywczego
w okresie członkostwa doprowadziła do zdominowania
eksportu przez gałęzie najważniejsze dla polskiego
rolnictwa (branże mięsna, mleczarska i owocowo-warzywna).
Jest to korzystna dla polskiej gospodarki żywnościowej
ewolucja, gdyż branże te przetwarzają przede wszystkim
surowce wytwarzane przez polskie rolnictwo.
W okresie członkostwa Polski w UE szybko wzrastał
eksport polskiego przemysłu rolno-spożywczego. Jego
wartość ogółem w cenach bieżących wzrosła w latach
2004-2008 z blisko 4,3 do ponad 9,7 mld euro, a do innych
państw UE z 3,1 do przeszło 7,8 mld euro (tabela 1). W tym
okresie udział jednolitego rynku europejskiego, czyli rynku
UE, w eksporcie produktów polskiego przemysłu rolno-
-spożywczego zwiększył się z 72 do 82% (w 2000 r. udział
eksportu do państw, które były członkami UE w 2007 r.,
wynosił tylko 62%). Eksport do państw UE stanowi obecnie
ok. 15% produkcji polskiego przemysłu rolno-spożywczego,
a w niektórych branżach znacznie więcej.
Wzrost wartości eksportu polskiego przemysłu rolno-
-spożywczego do państw UE w l...
więcej»
Innowacje produktowe firmy Nutrimix
Spełniając oczekiwania współczesnego rynku,
firma Nutrimix Polska Sp. z o.o. oferuje
producentom i przetwórcom z branż:
cukierniczej, piekarskiej, lodziarskiej, mleczarskiej,
olejarskiej oraz mięsnej wysokiej jakości
dodatki do żywności. Firma zdobywa zaufanie kontrahentów
gwarantując wysoką i powtarzalną jakość
produktów. Współpracuje z ośrodkami badawczymi
w kraju i za granicą, aby móc służyć swoim klientom
najwyższej klasy ...
więcej»
Zobacz wszystkie publikacje » |
|
2011-6
|
![]() DOSTĘP CZASOWY do archiwalnych (lata 2004-2011) e-zeszytów czasopisma W numerze m.in.: |
Rynek soków, nektarów oraz napojów owocowych i warzywnych
(Bożena Nosecka)
Soki, nektary, napoje owocowe i warzywne oraz owocowo-warzywne,
tj. produkty wytwarzane na bazie zagęszczonych soków
owocowych i warzywnych oraz ich przecierów, stanowią ponad
20% łącznej wielkości produkcji i ponad 30% wartości produkcji
napojów bezalkoholowych (soków, nektarów, napojów owocowych
i warzywnych, wód w opakowaniach jednostkowych, napojów
gazowanych, napojów izotonicznych, energetyzujących,
herbaty mrożonej). W łącznych wydatkach gospodarstw domowych
ponoszonych na zakup napojów bezalkoholowych, wydatki
na zakup soków, nektarów i napojów owocowych stanowią 30%
i są wyższe niż na zakup wód oraz zbliżone do wydatków na zakup
pozostałych napojów bezalkoholowych. Zapotrzebowanie na
soki, nektary oraz napoje owocowe i warzywne (podobnie jak na
pozostałe napoje bezalkoholowe) jest kształtowane przez popyt
na rynku wewnętrznym. Produkty te - zarówno w Polsce, jak i na
rynku światowym - w bardzo niewielkim stopniu są włączone
w system obrotów międzynarodowych.
Spożycie soków, nektarów oraz napojów owocowych i warzywnych
w Polsce stanowi (w przeliczeniu na mieszkańca)
60-70% przeciętnej konsumpcji w krajach Europy
Zachodniej, ale jest większe od średniego poziomu
konsumpcji w krajach Europy Środkowo-Wschodniej. Spośród
nowych krajów członkowskich UE wyższe niż w Polsce łączne
spożycie soków, nektarów oraz napojów owocowych i warzywnych
(ale także pozostałych napojów bezalkoholowych) notowano
jedynie w Czechach i na Węgrzech.
TENDENCJE W PRODUKCJI SOKÓW,
napojów owocowych i warzywnych
w Polsce
Do 2007 r. produkcja soków, nektarów i napojów dynamicznie
wzrastała (rysunek 1). W 2007 r. produkcja, wg
danych GUS, wyniosła 1,54 mld l i była wyższa niż na początku
ubiegłej dekady o 50% (średnioroczne tempo wzrostu
produkcji wyniosło w tym okresie 7%). Dynamiczny
wzrost produkcji, przy zwiększonej mocy przetwórczej,
był spowodowany rosnącym popytem kształtowanym
przez coraz większe dochody konsumentów, niezwykle
skuteczną ...
więcej»
Mobil SHC Cibus Oleje zapewniające bezpieczną produkcję żywności
Dla producentów żywności i napojów zachowanie wysokich standardów produkcyjnych jest
tak ważne, że wymaga stosowania nie tylko syntetycznych, ale także certyfikowanych olejów.
Kwestie te mają dla firmy równie istotne znaczenie, jak wydajność energetyczna lub ochrona
środowiska. Olej syntetyczny (SHC) i certyfikowany (NSF H1) jest najlepszym sposobem na
zapewnienie bezpiecznych i higienicznych warunków przetwórstwa żywności.Sto...
więcej»
Zarządzanie jakością w przemyśle mleczarskim
Gwarancja bezpieczeństwa produktów spożywczych i kontroli
pochodzenia jest jednym z najważniejszych zadań zarządzania
jakością. Tylko elastyczne i ukierunkowane na
praktykę moduły QM (zarządzania jakością) mogą sprostać
wysokim wymaganiom przemysłu mleczarskiego. Ze względu
na spójność danych i skuteczność kontroli jakości oraz
śledzenia pochodzenia, niezwykle istotna jest integracja
całego przepływu materiałów i informacji w przedsiębiorstwie
w sposób optymalny. Aby takie zadanie zrealizować,
niezbędne są w pełni zintegrowane systemy ERP, w których
moduły QM są ściśle powiązane z gospodarką towarową.
Moduł zarządzania jakością w Systemie CSB odzwierciedla
wszystkie punkty kontroli i rejestracji danych począwszy od
przyjęcia dostaw aż do wysyłki, przyczyniając się do standaryzacji
produkcji i produktów oraz redukcji kosztów w ramach
poszczególnych procesów i całego przedsiębiorstwa.
Właściwe rejestrowanie i dokumentowanie jakości produktów,
dostawców, przebiegu procesu produkcyjnego oraz wszystkich
materiałów i środków zastosowanych podc...
więcej»
Bezpieczeństwo mikrobiologiczne surowców ziołowych
(Alina Kunicka-Styczyńska, Krzysztof Śmigielski)
Sztuka stosowania ziół, niedoceniana w pewnych okresach, nigdy
nie została zapomniana. Często te same zioła są składnikami środków
spożywczych, mieszanek przyprawowych czy suplementów
diety. Promocja "naturalnej" żywności i kosmetyków spowodowała,
że konsumenci zaczęli preferować produkty zawierające zioła
lub przyprawy stołowe. Coraz większe wymagania wobec surowców
ziołowych powodują poprawę ich jakości i tworzenie nowych
form preparatów dostosowanych do oczekiwań konsumentów.
W przemyśle spożywczym surowce ziołowe są wykorzystywane
m.in. do produkcji wyrobów mięsnych, marynat, produktów
piekarniczych. Zioła są stosowane w postaci suszonych całych
lub rozdrobnionych części roślinnych oraz ich mieszanek, olejków
eterycznych i ekstraktów ziołowych, a także preparatów w formie
mikrokapsułek. Zioła w postaci wysuszonej są nośnikami mikroorganizmów,
które mogą być wprowadzone do produktów wytworzonych
z ich udziałem. Czystość mikrobiologiczna surowców
ziołowych staje się istotnym kryterium oceny ich przydatności
w procesie produkcyjnym. Konieczna jest zatem wnikliwa analiza
nie tylko ich właściwości leczniczych i organoleptycznych, ale
także określenie poziomu mikroflory saprofitycznej i patogennej.
ŹRÓDŁA ZANIECZYSZCZEŃ
mikrobiologicznych
Zioła są kolonizowane przez mikroorganizmy naturalnie
bytujące na roślinach, zasiedlające glebę i znajdujące się
w wodzie oraz powietrzu. Zarówno mikroflora epifityczna
(rodzima), jak i wnoszona ze środowiska może namnażać
się podczas zbioru, suszenia i przechowywania [4, 17, 46].
Liczba bakterii w świeżej masie roślinnej może wynosić nawet
109 komórek/g, a populacja grzybów może przekraczać
106 jtk/g. Typową mikroflorę epifityczną stanowią bakterie
Gram-ujemne należące do rodzajów Pseudomonas, Enterobacter,
Flavobacterium, Alcaligenes, Aerobacter, Chromobacterium,
a także Spirillum. W grupie bakterii Gram-
-dodatnich dominują laseczki przetrwalnikujące z rodzaju
Bacillus, głównie B. mesent...
więcej»
Procesy wstępne stosowane przed suszeniem owoców i warzyw
(Małgorzata Nowacka, Dorota Witrowa-Rajchert)
Jakość owoców i warzyw świeżych oraz suszonych można charakteryzować
stosując różne parametry, m.in. skład chemiczny,
strukturę, aktywność biologiczną, zawartość substancji odżywczych,
wyróżniki sensoryczne (tekstura, smak i barwa, zapach,
wygląd), higroskopijność i możliwość odtwarzania. W dużej
mierze o jakości produktu decydują zabiegi poprzedzające proces
suszenia [16]. Niekorzystne zmiany zachodzące podczas suszenia
można ograniczyć stosując odpowiednie parametry procesu oraz
przez odpowiednie wstępne przygotowanie surowca. Zastosowanie
różnego rodzaju obróbki przed suszeniem może zwiększać
efektywność procesu oraz umożliwić uzyskanie atrakcyjnych
produktów spełniających różne wymagania konsumentów bądź
półproduktów dalej wykorzystywanych przez przemysł spożywczy
[2, 14, 16, 34].
Typowymi zabiegami stosowanymi przed suszeniem
owoców i warzyw jest rozdrabnianie i blanszowanie.
Powlekanie błonami jadalnymi, moczenie i odwadnianie
osmotyczne w różnych roztworach różnicują również
przebieg procesu suszenia i właściwości produktu. W ostatnich
latach w literaturze naukowej pojawiły się informacje nt.
badań nad niekonwencjonalnymi, nietermicznymi metodami obróbki
wstępnej, takimi jak działanie pulsacyjnego pola elektrycznego,
ultradźwięków czy wysokiego ciśnienia. Również w grupie
wstępnych zabiegów termicznych można wyróżnić metody niekonwencjonalne,
np. działanie mikrofal czy ogrzewanie omowe.
ROZDRABNIANIE
Jedną z pierwszych czynn...
więcej»
Zobacz wszystkie publikacje » |
|
2011-5
|
![]() DOSTĘP CZASOWY do archiwalnych (lata 2004-2011) e-zeszytów czasopisma W numerze m.in.: |
Substancje intensywnie słodzące w żywności
(Katarzyna Świąder, Bożena Waszkiewicz-Robak, Franciszek Świderski)
Substancje intensywnie słodzące stosowane w żywności nadają
produktom smak podobny do sacharozy i są słodsze od sacharozy
od kilkudziesięciu do kilku tysięcy razy. Ze względu na dużą
intensywność słodyczy, substancje te są stosowane w bardzo
małych ilościach, a zatem nie mają istotnego wpływu na wartość
energetyczną produktów. W konsekwencji dzięki użyciu substancji
intensywnie słodzących można znacznie ograniczyć wartość
energetyczną produktów, takich jak napoje, jogurty, gumy do
żucia, słodziki stołowe. Ponadto wiele z nich nie wpływa na poziom
insuliny i może być stosowanych w produkcji wyrobów przeznaczonych
dla diabetyków. Ważną ich właściwością jest również
fakt, że nie przyczyniają się do powstawania próchnicy zębów.
Substancje słodzące, zwłaszcza cukrowce powszechnie
obecne w produktach spożywczych,
pełnią wiele funkcji ważnych w produkcji, utrwalaniu
i akceptacji żywności. W przetwórstwie żywności
wywołują nie tylko odczucie słodkiego smaku, lecz
również stymulują inne wrażenia sensoryczne, m.in. ograniczają
dyfuzję i ulatnianie lotnych związków zapachowych,
są nośnikiem związków smakowych i zapachowych,
uczestniczą w kształtowaniu smaku, barwy i aromatu produktów.
Cukrowce działają teksturotwórczo, a stosowane
w dostatecznie dużych stężeniach również konserwująco
dzięki obniżeniu aktywności wody. Hamują procesy denaturacji
białek, stanowią pożywkę dla drożdży i bakterii
w procesach fermentacyjnych. Pełnią również funkcję odżywczą,
dostarczając organizmowi energii niezbędnej do
prawidłowego funkcjonowania [15, 24].
Substancje nadające słodki smak produktom spożywczym
można podzielić na dwie grupy: naturalne cukry, stosowane
jako składniki żywności: mono- i dwucukry, tj. glukoza,
fruktoza, sacharoza, laktoza, maltoza oraz substancje
słodzące, będące substancjami dodatkowymi określonymi
symbolem E. Te z kolei można podzielić na półsyntetyczne
substancje słodzące, tzw. wypełniacze, mniej słodkie od sacharozy
oraz na...
więcej»
Chiny - ważny partner Polski w handlu zagranicznym żywnością
(Mirosława Tereszczuk)
Chiny są światowym liderem rozwoju gospodarczego. Wartość
międzynarodowej wymiany handlowej Chin w 2009 r. wyniosła
2,2 bln USD, w tym eksport 1,2 bln USD, a import 1 bln USD.
Saldo obrotów handlowych było dodatnie i ukształtowało się
na poziomie 0,2 bln USD. Udział artykułów rolno-spożywczych
w eksporcie Chin stanowił zaledwie 3,2%, a w imporcie 4,6%.
Jednak 2009 r., ze względu na ogólnoświatowy kryzys gospodarczy,
nie był pomyślny dla gospodarki Chin. Obroty handlowe
były o 13,9% mniejsze niż rok wcześniej. Z kolei 2010 r. przyniósł
już wyraźną poprawę. Badania przeprowadzone przez Instytut
Globalizacji wykazały, że w 2010 r. Chiny zajęły pierwsze miejsce
wśród najdynamiczniej rozwijających się gospodarek świata, tym
samym awansowały o 5 pozycji.
Najważniejszym partnerem handlowym Chin
jest Unia Europejska, a wśród krajów unijnych
największą wymianę handlową z Chinami
odnotowują odpowiednio: Niemcy, Wielka
Brytania, Holandia i Francja. Drugim najważniejszym
partnerem handlowym Państwa Środka jest USA, a w dalszej
kolejności Japonia. Rząd chiński kładzie bardzo duży
nacisk na właściwe kształtowanie struktury handlu zagranicznego
tak, aby w eksporcie dominowały towary wysoko
przetworzone, a w imporcie głównie surowce i ewentualnie
maszyny oraz urządzenia służące do produkcji.
HANDEL ZAGRANICZNY POLSKI
z Chinami
Chiny są najważniejszym partnerem handlowym Polski
spośród krajów azjatyckich. Obroty towarowe z tym
krajem w ostatnich latach z roku na rok wzrastają, dynamicznie
rośnie import przy utrzymującym się olbrzymim
ujemnym bilansie handlowym. W 2005 r. wartość polskiego
importu z Chin wyniosła 5,5 mld USD i była prawie
cztery razy większa niż w 2000 r., a w 2009 r. wzrosła już
do 13,9 mld USD (dziesięciokrotny wzrost w stosunku do
2000 r.). Eksport jest na niskim poziomie, jednak w minionym
dziesięcioleciu odnotowano prawie piętnastokrotny
jego wzrost (z 98 mln w 2000 r. do 1,5 mld USD w 2009 r.).
Deficyt w handlu z C...
więcej»
Przełom w pracach KE z zakresu substancji dodatkowych
(Joanna Gajda-Wyrębek, Jolanta Jarecka, Katarzyna Kuźma)
W zakresie substancji dodatkowych obowiązują obecnie dwa akty
prawne: rozporządzenie Ministra Zdrowia z 22 listopada 2010 r.
w sprawie dozwolonych substancji dodatkowych (DzU nr 232,
poz. 1525) oraz rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady
nr 1333/2008/WE w sprawie dodatków do żywności (Dz. Urz.
WE L 354 z 31 grudnia 2008 r.). Rozporządzenie nr 1333/2008/
/WE zawiera przepisy ogólne dotyczące substancji dodatkowych
(definicje, zasady stosowania substancji dodatkowych, przepisy
w sprawie znakowania substancji dodatkowych przeznaczonych
dla przemysłu oraz dla konsumenta finalnego). Szczegółowe
przepisy w zakresie substancji dodatkowych (jakie substancje
dodatkowe, do jakich produktów i w jakich dawkach) są nadal
zawarte w ww. krajowym rozporządzeniu Ministra Zdrowia. Rozporządzenie
to będzie obowiązywało do momentu stosowania
analogicznych przepisów, które zostaną opublikowane jako załącznik
nr II do rozporządzenia nr 1333/2008/WE.
Obecnie w Unii Europejskiej trwają prace mające
na celu uzupełnienie i uaktualnienie obowiązujących
przepisów w zakresie substancji
dodatkowych. Prace te dotyczą:
zmian do obowiązujących „„ dyrektyw w zakresie substancji
dodatkowych,
„„opracowania załączników do rozporządzenia Parlamentu
Europejskiego i Rady nr 1333/2008/WE w sprawie
dodatków do żywności,
„„ponownej oceny bezpieczeństwa dopuszczonych obecnie
substancji dodatkowych przez Europejski Urząd ds.
Bezpieczeństwa Żywności (EFSA).
ZMIANY OBOWIĄZUJĄCYCH
dyrektyw w zakresie
substancji dodatkowych
Zmiany do dyrektyw zostały opracowane w celu
umożliwienia producentom żywności stosowania nowych
substancji dodatkowych lub szerszego stosowania dopuszczonych
wcześniej dodatków. Wprowadzenie zmian do dyrektyw
okazało się szybszą ścieżką legislacyjną niż umieszczenie
odpowiednich zapisów w dopiero opracowywanym
załączniku nr II do rozporządzenia nr 1333/2008/WE. Dotychczas
ukazały się następujące dyrektywy:
D...
więcej»
Innowacje produktowe firmy Nutrimix
Spełniając oczekiwania współczesnego rynku,
firma Nutrimix Polska Sp. z o.o. oferuje
producentom i przetwórcom z branż:
cukierniczej, piekarskiej, lodziarskiej, mleczarskiej,
olejarskiej oraz mięsnej wysokiej jakości
dodatki do żywności. Firma zdobywa zaufanie kontrahentów
gwarantując wysoką i powtarzalną jakość
produktów. Współpracuje z ośrodkami badawczymi
w kraju i za granicą, aby móc służyć swoim klientom
najwyższej klasy ...
więcej»
Zastosowanie technologii ICP-MS w badaniach żywności
Wraz ze wzrostem postępu technologicznego i rozwojem przemysłu na świecie rośnie
także ilość zanieczyszczeń. Ze względu na pochodzenie można je podzielić na komunalne,
przemysłowe bądź rolnicze, które mogą przedostawać się do środowiska w sposób bezpośredni
lub pośredni. Do jednych z najważniejszych zanieczyszczeń, ze względu na swoją toksyczność,
należą metale ciężkie, zwłaszcza rtęć, ołów i kadm. Gdy przedostaną się one do organizmów
roślinnych i zwierzęcych, a także człowieka, mogą kumulować się w różnych tkankach i nie są
usuwane na drodze metabolizmu. Już niewielkie ich stężenie może powodować zaburzenia
w funkcjonowaniu organizmu.Zawartość metali ciężkich w żywności
jest bard...
więcej»
Zobacz wszystkie publikacje » |
|
2011-4
|
![]() DOSTĘP CZASOWY do archiwalnych (lata 2004-2011) e-zeszytów czasopisma W numerze m.in.: |
Zastosowanie niskiego ciśnienia w technologii żywności
(Piotr P. Lewicki)
Niskie ciśnienie oznacza ciśnienie niższe niż ciśnienie otoczenia. Pojęcie
próżni, zgodnie z międzynarodowym układem jednostek SI,
nie istnieje. W układzie tym ciśnienie mierzy się od 0 i jedynie właściwe
jest określenie, że ciśnienie jest niższe lub wyższe od pewnej
odnośnej wartości, np. ciśnienia otoczenia. Mimo że w Polsce układ
jednostek SI obowiązuje od 1968 r., wytwarzanie ciśnienia niższego
niż ciśnienie otoczenia powszechnie określa się jako wytwarzanie
próżni. Zarówno urządzenia pracujące przy takim ciśnieniu, jak i obniżające
ciśnienie nazywane są urządzeniami próżniowymi.
Wprowadzenie układu SI i podawanie ciśnienia panującego
w układzie w paskalach jest jednoznaczne i nie budzi żadnych
wątpliwości. Operowanie pojęciem próżni nie prowadzi do jednoznacznego
określenia ciśnienia panującego w układzie. Konieczne
jest sprecyzowanie, do jakiego ciśnienia odnosi się jego
obniżenie, czyli najwłaściwsze jest mierzenie i podawanie rzeczywistego
ciśnienia panującego w aparacie czy przewodzie.
Obniżenie ciśnienia w układzie niesie ze sobą wiele
korzyści. Korzyści te, zwłaszcza przy produkcji
żywności, są istotne i dlatego są wykorzystywane
w wielu procesach. Do korzyści wynikających
z obniżenia ciśnienia w układzie i wykorzystywanych
w technologii żywności należą:
??niższa temperatura wrzenia roztworu (rysunek 1) - stosując
ją ogranicza się zmiany termiczne w produkcie. Przy zagęszczaniu
mleka straty witamin wynoszą odpowiednio:
tiaminy - 20%, kwasu foliowego - 25%, witaminy B6 - 40%
i witaminy B12 - 80%. Zagęszczanie soków owocowych
i warzywnych, mleka, ekstraktów kawy i herbaty, a także
innych roztworów to typowe przykłady procesu prowadzonego
przy ciśnieniu niższym niż ciśnienie otoczenia;
??niższa temperatura parowania wody - umożliwia przeprowadzenie
procesu z niewielkimi zmianami termicznymi
produktu. Typowym przykładem takiego procesu
jest suszenie próżniowe;
??możliwość przeprowadzenia procesu sublimacji lodu.
Pr...
więcej»
Metody mycia stosowane w przemyśle mleczarskim
(Joanna Piepiórka-Stepuk)
Podstawowym i obowiązującym wszystkie państwa członkowskie
prawem jest rozporządzenie (WE) nr 178/2002 z 28 stycznia
2002 r. "Ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego". We
wszystkich krajach Unii obowiązują zatem nowe przepisy nazywane
pakietem higieny, obejmujące rozporządzenia dotyczące zasad
higieny środków spożywczych (nr 852/2004 "Higiena środków
spożywczych", nr 853/2004 "Higiena środków spożywczych pochodzenia
zwierzęcego") zasad postępowania urzędowych kontroli (nr
882/2004 "Kontrola urzędowa żywności", nr 854/2004 "Kontrola
higieny środków spożywczych pochodzenia zwierzęcego"). Taki
stan prawny dotyczy higieny produkcji żywności zgodny ze stanem
na 30 marca 2011 r. Według Codex Alimentarius "Higiena produkcji
żywności" oznacza wszelkie warunki i środki niezbędne do zapewnienia
bezpieczeństwa zdrowotnego i przydatności żywności na wszystkich
etapach procesu produkcji i łańcucha żywnościowego. Czyli od
momentu pozyskania surowca do etapu dostarczenia gotowego
wyrobu do konsumenta. W dużym stopniu zagadnienie to dotyczy
organizacji oraz realizacji procesów mycia i dezynfekcji w zakładach
przetwórstwa spożywczego.
Wyroby mleczne stanowią atrakcyjną i zróżnicowaną
grupę produktów o dużej wartości odżywczej
oraz różnej trwałości. Obszary i pomieszczenia
całego zakładu muszą być odpowiednio
rozplanowane, oznakowane i muszą spełniać określone wymagania
umożliwiające utrzymanie ich w szczególnej czystości. W zależności
od produkowanego asortymentu, mleczarnie mają różne
działy produkcyjne, o różnym reżimie higienicznym, wyposażone
w specjalistyczną aparaturę i urządzenia produkcyjne. Częścią
wspólną każdego zakładu jest dział mleka surowego, w którym
mleko jest przepompowane z cystern przez układ chłodzący do
tanków magazynujących. Kolejnym działem jest aparatownia, na
której odbywa się oczyszczanie, normalizacja, homogenizacja
oraz obróbka termiczna mleka. Pozostałe działy, np. warzelnia,
fermentownia, leżakownia oraz...
więcej»
Opakowania do mleka i jego przetworów
(Wojciech Kozak)
Mleko i jego przetwory to produkty trafiające w gusta zróżnicowanej
grupy odbiorców. Poszczególne wyroby z tej grupy
różnią się smakiem, zapachem, konsystencją, wartością odżywczą,
technologią produkcji i stopniem przetworzenia, mają
jednak cechę wspólną - powstają z mleka. Z racji swojego
specyficznego składu i obecności w nim m.in. enzymów oraz
bakterii, a także z powodu wrażliwości pozostałych składników
na działanie czynników zewnętrznych, mleko i jego przetwory
to w większości produkty nietrwałe, ulegające w krótkim
czasie daleko idącym zmianom prowadzącym do utraty
pierwotnych właściwości, a w końcu do zepsucia i związanych
z tym strat. W celu spowolnienia tych niekorzystnych procesów
i utrzymania jakości przez jak najdłuższy czas, produkty
branży mleczarskiej wymagają stosowania odpowiednio dobranych
materiałów opakowaniowych i opakowań. Nie bez
znaczenia jest również wygoda ich użytkowania, tj. łatwość
otwierania, dozowania, opróżniania, możliwość ponownego
zamykania itp. Producenci nabiału nie mogą też zapomnieć
o umieszczeniu na opakowaniach rzetelnej i czytelnej informacji
o swoich produktach oraz atrakcyjnej szacie graficznej
i projekcie opakowania. Elementy te decydują bowiem bardzo
często o sukcesie rynkowym produktu.
OPAKOWANIA PAPIEROWE
Papier i produkty na nim bazujące są doskonałymi
materiałami na opakowania do mleka i jego przetworów.
Należą do nich m.in.: papier typu kraft, papier
tłuszczoodporny, pergamin, papier woskowany, papier
pokrywany tworzywem sztucznym, tektura falista i lita.
Opakowania z nich wykonane mają najczęś...
więcej»
Kazeinomakropeptyd właściwości technologiczne i żywieniowe
(Justyna Kozioł, Waldemar Gustaw)
Kazeinomakropeptyd (CMP) jest hydrofilową częścią κ-kazeiny
(κ-k) uwalnianą podczas hydrolizy enzymami proteolitycznymi,
takimi jak chymozyna (podpuszczka), pepsyna czy preparaty
pochodzenia mikrobiologicznego. Podczas proteolizy κ-kazeiny
dochodzi do rozerwania wiązania peptydowego pomiędzy 105
a 106 aminokwasem łańcucha peptydowego [49]. CMP jest
uwalniany do serwatki, podczas gdy pozostała część κ-kazeiny
(para κ-kazeina) bierze udział w powstawaniu skrzepu podpuszczkowego.
W mleku krowim występuje w dwu wariantach
genetycznych A i B [41]. Zglikolizowana forma stanowi 50% CMP
i nazywana jest glikomakropeptydem (GMP) [33]. Masa cząsteczkowa
CMP wynosi ok. 6800 Da, GMP zaś od ok. 7500 do ok. 9600
Da [33]. Zawartość CMP w serwatce słodkiej waha się od 0,12 do
0,15%, co stanowi 15-25% białek serwatkowych [42].
W ostatnich latach zainteresowanie CMP
wyraźnie wzrosło ze względu na jego wysoką
aktywność biologiczną, właściwości
technologiczne i prozdrowotne [1, 6, 12,
15, 24]. Przeprowadzone badania laboratoryjne wykazały
zdolność CMP do wiązania enterotoksyn bakteryjnych.
Peptyd ten zmniejsza adhezję bakterii i wirusów, pobudza
system obronny organizmu, ogranicza sekrecję kwasów
żołądkowych i reguluje ciśnienie krwi.
W produkcji CMP stosowane są różne metody, które
opierają się głównie na chromatografii lub ultrafiltracji
słodkiej serwatki [22, 23, 30, 46]. W zależności od użytego
surowca wyjściowego i rodzaju zastosowanej metody izolacji,
otrzymuje się produkty o różnej czystości.
Celem niniejszego artykułu przeglądowego jest podsumowanie
najistotniejszych zagadnień z zakresu budowy,
biologicznych i technologicznych właściwości CMP opublikowanych
w ostatnich la...
więcej»
Polscy producenci żywności na rynkach krajów WNP
(Mirosława Tereszczuk, Łukasz Ambroziak)
Obecnie pełnoprawnymi członkami WNP jest tylko siedem
państw postradzieckich: Armenia, Białoruś, Kazachstan, Kirgizja,
Rosja, Tadżykistan i Uzbekistan. Trzy kolejne państwa - Azerbejdżan,
Mołdowa i Ukraina - mają status obserwatorów, a Turkmenistan
od 2005 r. jest państwem stowarzyszonym z WNP. Do
niedawna status członka pełnoprawnego miała również Gruzja,
jednak po wydarzeniach z sierpnia 2008 r. wycofała się z prac
WNP. W artykule podano ocenę konkurencyjności polskich
producentów żywności na rynkach wybranych krajów WNP, ze
szczególnym uwzględnieniem Rosji, Ukrainy i Białorusi. Konkurencyjność
oceniono na podstawie analizy wyników handlu
zagranicznego produktami rolno-spożywczymi w latach 2000-
-2010 pomiędzy Polską a ww. krajami.
HANDEL ZAGRANICZNY
produktami rolno-spożywczymi
z krajami WNP
Handel zagraniczny produktami rolno-spożywczymi
z krajami Wspólnoty Niepodległych Państw (WNP)
zawsze był ważną częścią polskiej wymiany towarowej.
Saldo obrotów produktami rolno-spożywczymi z krajami
WNP w latach 2000-2010 miało wartość dodatnią, która
w ciągu tych lat wzrosła ponad dwuipółkrotnie z 395 do
1073 mln euro. Zwłaszcza w ostatnich latach dynamicznie
wzrastał eksport żywności do krajów WNP, na co wpływ
miała duża podaż produktów rolno-spożywczych w naszym
kraju, rosnący popyt na polskie produkty żywnościowe
oraz wsparcie w formie subsydiów eksportowych.
To wsparcie poprawia konkurencyjność cenową na rynkach
krajów WNP.
W ciągu minionej dekady polski eksport produktów
rolno-spożywczych ogółem zwiększył się prawie pięciokrotnie,
a import trzykrotnie. Kraje UE są głównym odbiorcą
polskiej żywności (wzrost udziału eksportu do UE
z 50% w 2000 r. do 80% w 2010 r.). W latach dziewięćdziesiątych
kraje WNP były drugim po UE, ważnym rynkiem
zbytu polskiej żywności, lecz po załamaniu gospodarczym
w tych krajach, w drugiej połowie 1998 r. nastąpiło
zmniejszenie roli obrotów handlowych z krajami WNP.
Eksport produktów rolno-spoży...
więcej»
Zobacz wszystkie publikacje » |
|
2011-3
|
![]() DOSTĘP CZASOWY do archiwalnych (lata 2004-2011) e-zeszytów czasopisma W numerze m.in.: |
Rynek mleka na progu 2011 r.
(Jadwiga Seremak-Bulge)
Po kryzysie lat 2008-2009 koniunktura na krajowym rynku mleka
poprawiła się przede wszystkim pod wpływem sytuacji na światowym
rynku. W 2010 r. wzrosły ceny na wszystkich poziomach
rynku, poprawiła się opłacalność produkcji mleka i kondycja przemysłu
mleczarskiego.
Czy producenci i mleczarnie mogą więc być spokojni o przyszłość?
RYNEK KRAJOWY
PRODUKCJA MLEKA
Podaż mleka nie nadąża za rosnącym popytem. Na
podstawie mniejszego o 1,4% skupu mleka szacuje się, że
produkcja mleka w 2010 r. była nieznacznie mniejsza niż
w 2009 r. i wyniosła 12,07 mld l (12,43 mld kg), mimo że
wydajność krów mlecznych wzrosła o 2,9% do 4731 l (4780
kg) (tabela 1). Zadecydowało o tym mniejsze o ok. 3% ich
pogłowie. Liczba krów mlecznych średnio w roku zmalała
do 2551 tys. szt. wobec 2629 tys. szt. w 2009 r.
Utrzymujące się od połowy 2008 r. do połowy 2010 r.
spadkowe tendencje cen skupu spowodowały, że stopa redukcji
pogłowia krów mlecznych w 2010 r. przekraczała wyraźnie
2% (2,6% w pierwszym i 2,2% w drugim półroczu). Jeszcze
szybciej ubywało gospodarstw utrzymujących krowy oraz
dostawców mleka do mleczarni - ich liczba zmalała o ok. 7%.
Warto dodać, że w 2010 r. po raz pierwszy w historii
liczba najmniejszych gospodarstw utrzymujących krowy
(do 9 krów) zmniejszyła się aż o 1/3. Zmalała także liczba
gospodarstw utrzymujących 10-29 krów (o ok. 0,5%),
wyraźnie wzrosła natomiast liczba gospodarstw utrzymujących
30-99 krów (o ok. 3%) oraz więcej niż 200 krów
(o 56%) kosztem gospodarstw utrzymujących 100-199
krów. Wskazuje to, że spadek opłacalności produkcji mleka
w latach 2008-2009 przyspieszył proces koncentracji.
Kończy się początkowy etap procesu koncentracji chowu
bydła mlecznego, który w ciągu sześciu lat spowodował
podwojenie produkcji statystycznego dostawcy mleka do
mleczarni. W 2010 r. dostarczył on ponad 53 tys. kg mleka
i posiadał stado liczące ponad 10 krów. Polskie gospodarstwa
nastawione na produkcję mleka stosują więc strategię
obr...
więcej»
Mięso w żywieniu człowieka aktualne kierunki w produkcji wyrobów mięsnych
(Piotr Konieczny Danuta Górecka)
Jednym z podstawowych czynników wpływających na organizm
człowieka jest prawidłowe żywienie, a rodzaj spożywanej
żywności decyduje o utrzymaniu przez niego dobrego stanu
zdrowia.
Taka koncepcja żywności ma związek z filozoficzną tradycją
Wschodu, w której nie dokonuje się wyraźnego rozróżnienia
między pożywieniem a lekarstwem. Idea ta stała się bodźcem
do podjęcia przez wiele ośrodków naukowych związanych
z technologią żywności i żywieniem człowieka na całym świecie
szeroko zakrojonych badań wyznaczających produktom
spożywczym nowej generacji zadanie korzystnego wpływu
na jedną lub więcej funkcji organizmu ponad efekt odżywczy.
Obecnie do tej grupy określanej mianem żywności prozdrowotnej
zalicza się produkty pochodzenia roślinnego, zwierzęcego,
a nawet mikrobiologicznego.
Mięso i wiele produktów mięsnych dobrze wpisuje się do tego
najdynamiczniej rozwijającego się obecnie rynku żywności.
Aspekty zdrowotne związane ze spożywaniem
mięsa należy rozpatrywać wielokierunkowo,
a więc z uwzględnieniem wartości odżywczej
mięsa i produktów mięsnych, ryzyka powstawania
oraz rozwoju wielu chorób związanych z nadmiernym
spożyciem mięsa i produktów, a także ich bezpieczeństwem
zdrowotnym.
Analiza zachowań konsumentów w Polsce wskazuje,
że przy wyborze produktu spożywczego kierują się oni
przede wszystkim jego świeżością, cechami sensorycznymi
oraz zdrowotnością. Choć zaspokojenie potrzeb żywnościowych
polskiego konsumenta pozostaje w dalszym
ciągu pod presją ograniczeń ekonomicznych, to jednak
aspekty zdrowotne spożywanej żywności, w tym pochodzenia
zwierzęcego, mają dla niego bardzo istotne znaczenie
[21, 28].
KIERUNKI BADAŃ
wyznaczane przez potrzeby konsumenta
Współczesny technolog żywności dążąc do zaspokojenia
podstawowych potrzeb konsumenta poszukuje
surowców będących źródłem składników pozytywnie
wpływających na stan organizmu. Sprzyja temu postęp
w zakresie biochemii, medycyny, mikrobiologii, chemii
składników żywności, en...
więcej»
Znakowanie mięsa i jego przetworów wymagania przepisów prawnych
(Wioletta Bogusz-Kaliś)
Na półkach sklepowych czy innych miejscach dystrybucji, np.
targowiskach, można spotkać mięso świeże, schłodzone oraz
niekiedy mrożone, a ponadto wszelakie przetwory mięsne, czyli
doprawione lub zamarynowane mięso, gotowe do spożycia po
obróbce termicznej, pasztety, konserwy, hamburgery, a także
wędliny: kiełbasy drobno, średnio i grubo rozdrobnione, kiełbasy
homogenizowane, grillowe, podrobowe i wędzonki. Mogą być
one sprzedawane bez opakowania lub zapakowane.
Brak jest aktu prawnego, który w jednym dokumencie zbierałby
wszystkie wymagania prawne dotyczące oznakowania mięsa
i jego przetworów. Wymagania w zakresie znakowania mięsa
wołowego i produktów z mięsa wołowego, a także mięsa pochodzącego
z drobiu, zawarte są w rozporządzeniach Unii Europejskiej.
Wszystkie inne rodzaje mięsa i jego przetwory podlegają
ogólnym wymaganiom dotyczącym znakowania żywności oraz
szczegółowym przepisom zawartym w rozporządzeniu w sprawie
znakowania żywności. W zależności od formy ich sprzedaży konsumentowi
finalnemu (luzem czy zapakowane mięso i przetwory
mięsne), zapisy rozporządzenia w sprawie znakowania żywności
określają szczegółowe wymagania dotyczące ich oznakowania.
Zgodnie z zapisami ustawy z 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie
żywności i żywienia (DzU nr 171 poz.
1225 ze zm.), wszystkie środki spożywcze (a zatem
także mięso i jego przetwory) wprowadzane do obrotu
powinny być oznakowane. Oznakowanie musi być czytelne,
trwałe i nieusuwalne. Musi być umieszczone w widocznym
miejscu, nie może być w żaden sposób ukryte, zasłonięte lub
przysłonięte innymi nadrukami czy obrazkami. Na oznakowanie
składają się wszystkie napisy, elementy graficzne, symbole, znaki
towarowe, które dotyczą produktu i znajdują się na etykiecie lub
opakowaniu, ale także na ulotce lub dokumentach, które dotyczą
tego produktu. Środki spożywcze wprowadzane do obrotu na
polski rynek muszą być oznakowane w języku polskim, a dodatkowo
mogą być oznakowane w innym język...
więcej»
Przetwory mięsne wzbogacone w kwasy tłuszczowe omega-3
(Joanna Rycielska, Mirosław Słowiński)
Wielonienasycone kwasy tłuszczowe wywierają korzystny wpływ
na organizm człowieka, jednak nie są przez niego syntetyzowane
i muszą być dostarczone wraz z pożywieniem. Stosunek kwasów
tłuszczowych omega-6 do omega-3 nie jest jednoznacznie podany.
Rekomendowany przez różne organizacje żywieniowe stosunek
zawartych w diecie kwasów tłuszczowych omega-6 do omega-3
waha się od 3:1 do 10:1. W zwyczajowym żywieniu najczęściej
wartość ta jest wyższa od 10:1. Odpowiedni stosunek kwasów
tłuszczowych omega-6 do omega-3 jest bardzo istotny. W mięsie
można poprawić go przez krzyżowanie zwierząt w ramach gatunku
lub metodami żywieniowymi, a w przetworach mięsnych - przez
zastąpienie części tłuszczu zwierzęcego innymi tłuszczami. Z przeprowadzonych
badań wynika, że możliwe jest zastąpienie tłuszczu
zwierzęcego olejem roślinnym lub rybim tak, aby gotowy produkt
miał właściwości odżywcze sprzyjające prawidłowemu funkcjonowaniu
organizmu, a także był akceptowalny sensorycznie.
W ostatnich latach obserwuje się wzrost zainteresowania
konsumentów produktami spożywczymi
o właściwościach prozdrowotnych. Jest to związane
z coraz większą wiedzą społeczeństwa nt.
konsekwencji zdrowotnych nieprawidłowego odżywiania. Jednym
z głównych czynników ryzyka powstawania chorób dietozależnych
jest nadmierne spożycie tłuszczów zwierzęcych, będących
istotnym źródłem cholesterolu oraz kwasów tłuszczowych nasyconych
w diecie, przy jednoczesnym niedostatecznym spożyciu
jednonienasyconych i wielonienasyconych kwasów tłuszczowych,
zwłaszcza z rodziny omega-3 [3, 17].
WZBOGACANIE ŻYWNOŚCI
Stan zdrowia człowieka w znacznym stopniu jest warunkowany
dietą. Prawidłowo skomponowana dieta może
przyczynić się do poprawy zdrowia ludzi. Nieodpowiednio
zbilansowana dieta i złe nawyki żywieniowe prowadzą do
niedoboru składników odżywczych, a przez to do wielu schorzeń.
Niedostateczna ilość składników odżywczych w diecie
młodych ludzi może w późniejszym wieku powodować
wiele ch...
więcej»
Polski przemysł mleczarski, mięsny i drobiarski w Unii
(Roman Urban)
Przetwórstwo produktów pochodzenia zwierzęcego, będące
przedmiotem działalności czterech branż przemysłu spożywczego,
jest w Polsce i w innych krajach europejskich znaczącą częścią
tego przemysłu. Te cztery branże (mleczarska, mięsna, drobiarska
i rybna) łącznie reprezentują prawie 40% przemysłowej produkcji
żywności i napojów, a ich udział w zatrudnieniu w przemyśle
spożywczym wynosi od 31 do 41%. Występuje dość duże podobieństwo
struktur przemysłu spożywczego w krajach UE (tabela
1), choć równocześnie ujawniają się pewne odrębności tych
struktur w Polsce, w "starej" Unii (UE-15) i wśród nowych członków
Wspólnoty (UE-12). Taką cechą jest przede wszystkim to, że
w Polsce udział produktów zwierzęcych w produkcji przemysłu
spożywczego jest o 2 pkt% większy niż w całej Unii zarówno
w UE-15, jak i w UE-12, a wskaźniki udziału w zatrudnieniu są
większe o 10 pkt% niż w UE-15 i o ponad 5,5 pkt% niż w UE-12.
Może to wskazywać, że stosujemy bardziej pracochłonne technologie
przetwarzania oraz że w innych krajach UE (zwłaszcza
UE-15) mniej pracochłonna (mniej złożona) jest także struktura
produkcji.
Najmniejsze różnice wskaźnika udziału w produkcji
żywności i napojów (0,3 pkt%) występują w przemyśle
mięsnym, ale przy znaczących różnicach w udziale
tego sektora w zatrudnieniu przemysłu spożywczego
(4,7 lub 3,6 pkt%). W "starej" Unii bardziej rozwinięty niż w Polsce
i UE-12 jest przemysł mleczarski. Natomiast w Polsce znacznie
silniejsza niż w "starej" Unii jest pozycja przemysłu drobiarskiego,
gdyż udział tego sektora w produkcji i zatrudnieniu jest w naszym
kraju prawie dwa razy wyższy niż w UE-15 i nieco wyższy niż
w UE-12. Dotyczy to także sektora rybnego, choć różnice między
Polską a innymi krajami Unii są mniejsze niż w sektorze drobiarskim.
W obu tych branżach zróżnicowanie wskaźników zatrudnienia
jest podobne do udziału w produkcji, co może oznaczać, że
nie ma także istotnych różnic w pracochłonności przetwórstwa.
PRZEMYSŁ MLEC...
więcej»
Zobacz wszystkie publikacje » |
|
2011-2
|
![]() DOSTĘP CZASOWY do archiwalnych (lata 2004-2011) e-zeszytów czasopisma W numerze m.in.: |
Doskonalenie systemów zarządzania bezpieczeństwem żywności
(Waldemar Dzwolak)
Wprowadzenie w produkcji i obrocie żywnością zasad HACCP oraz
dobrych praktyk (GMP/GHP) stanowiących podwaliny systemu
zarządzania bezpieczeństwem żywności jest najczęściej kojarzone
z opracowaniem dokumentacji oraz prowadzeniem zapisów. Warto
jednak uświadomić sobie, że cały proces wprowadzania systemu
obejmuje nie tylko jego udokumentowanie, ale także wdrożenie
opracowanej dokumentacji, utrzymanie i doskonalenie systemu.
Tylko w takim przypadku można spodziewać się kontroli nad biologicznymi,
chemicznymi i fizycznymi zagrożeniami bezpieczeństwa
żywności. Pominięcie etapów utrzymania i doskonalenia systemu,
polegających na ciągłej gotowości do naprawiania błędów i dążenia
do nieustannego poszukiwania obszarów, w których jest możliwa
poprawa, prowadzi do stagnacji systemu.
W praktyce stagnacja systemu zarządzania
bezpieczeństwem żywności oznacza, że
dokumenty systemowe (plan HACCP,
procedury i instrukcje, kodeksy) są
traktowane jako elementy statyczne,
których nie trzeba przestrzegać, przeglądać i aktualizować,
a gromadzone i niepoddawane analizie liczne zapisy są
traktowane jak ostateczny cel. Takie podejście do systemu
HACCP jest niestety dość powszechne i prowadzi do powstania
biurokratycznego tworu, niewiele mającego wspólnego
z realną poprawą w sferze bezpieczeństwa żywności.
W celu nadania systemom opartym na zasadach
HACCP właściwej dynamiki, osoby odpowiedzialne za
zakładowe programy bezpieczeństwa żywności muszą rozwijać
system i wprowadzać elementy doskonalące. Rozwoju
systemu HACCP oczywiście nie można ograniczać wyłącznie
do wprowadzania kolejnych norm i poszerzania zbioru
certyfikatów, które nie świadczą przecież o perfekcyjności
systemu, a są jedynie potwierdzeniem mniejszej lub większej
zgodności z wymaganiami określonych norm (ISO
22000, BRC, IFS itp.). Podstawą rozwoju systemu HACCP
muszą być działania, które doprowadzą do osiągnięcia wyższego
poziomu dojrzałości systemu. Nadrzędnym celem
staje się ciągł...
więcej»
Zmniejsz koszty zużycia paliwa w kotłach parowych
W artykule poruszono problem monitorowania i poprawy sprawności kotłów parowych wskazując
najbardziej efektywne metody kontroli kosztów paliwa zużywanego na wytworzenie pary.Istnieje wiele powodów, dla których zakłady przemysłowe
powinny obniżyć zużycie nośników energii
(np. w postaci pary lub gazu), jednak działania w tym
kierunku nadal podejmowane są z trudnością. Pomimo
że firmy obciążane są podatkami za zużywanie
energii oraz ciągle aktualnych kwestii związanych ze
zmianami klimatycznymi, nadal trudno podejmować
decyzję o wydatkach inwestycyjnych, gdy dysponuje
się niewielkimi środkami na wdrożenie rozwiązań
poprawiających efektywność energetyczną procesów
produkcyjnych i zakładu.
Nie ma jednak lepszego momentu, gdy ludzkość
dostrzega problemy wynikające ze zmian klimatycznych,
na podjęcie działań zmierzających do ograniczania
zużycie energii, co przekłada się również na
poprawę konkurencyjności firm.
Dla wielu firm dobrym początkiem dla takich
działań jest analiza energochłonności procesów
produkcyjnych, w tym produkcja pary. Na wytwarzanie
pary i gorącej wody jest przeznaczone około
40% paliw kopalnych zużywanych w przemyśle,
dlatego poprawa efektywności energetycznej
w procesach wykorzystujących parę jest oczywistym
sposobem na zmniejszenie rachunków za
zużycie paliwa.
Poprawa sprawności kotła parowego obniży o 1%
koszty zużycia paliwa na każdy 1% zwiększonej
sprawności. Jednak, zanim zostaną zakupione nowe
kotły o wyższej sprawności lub zanim do istniejąc...
więcej»
Festo - partnerem przemysłu spożywczego i maszyn pakujących
Bez względu na to, czy chodzi o wypiek pieczywa, przetwórstwo mięsa, mleka, produkcję sera
czy lodów, Festo ma dla wszystkich branż przemysłu spożywczego "czyste rozwiązania" - kompletną
ofertę specjalistycznych komponentów ze szlachetnych materiałów o wysokiej odporności
na działanie środków myjących, przeznaczonych do bezpośredniego kontaktu z żywnością oraz strefą
rozbryzgów. Ostatnio oferta Festo została wzbogacona o liczne nowości.Średnica tłoka 32 mm 40 mm 50 mm 63 mm 80 mm 100 mm
Skok 10-2000 mm
Typ tłoczyska
jednostronne
dwustronne
Amortyzacja
pneumatyczna, regulowana w obu położeniach końcowych
pneumatyczna, samonastawialna w obu położeniach
koń...
więcej»
Wykrywanie zafałszowań żywności
(Izabela Przetaczek-Rożnowska, Monika Rosiak)
Mimo częstych i rygorystycznych kontroli, fałszowane produkty
można znaleźć w każdej gałęzi przemysłu spożywczego - od
miodów, przetworów owocowo-warzywnych, przez produkty
pochodzenia zwierzęcego, napoje alkoholowe, po kawę, herbatę
i czekoladę [30, 32]. Fałszowanie pochodzenia surowca dotyczy
głównie win [16], herbaty [9], produktów mlecznych [18] czy
mięsa i jego przetworów [3].
Fałszowanie żywności polega m.in. na dodawaniu substancji
zmieniającej skład produktu spożywczego, a tym samym obniżającej
jego wartość odżywczą. Fałszowaniem jest też dokonywanie
zabiegów technologicznych ukrywających rzeczywisty skład
artykułów spożywczych albo nadających im wygląd produktów
należytej jakości, a także brak deklaracji sposobu produkcji, istotne
zwłaszcza dla żywności genetycznie modyfikowanej. Spotyka
się również podawanie nieprawdziwej informacji nt. pochodzenia
surowca lub produktu, a także niezgodnej z prawdą nazwy
produktu, daty produkcji lub daty minimalnej trwałości, miejsca
produkcji czy innego nieprawidłowego oznakowania produktu
[7, 22, 27, 30, 32].
Wykrywanie takich oszustw jest istotne ze
względu na bezpieczeństwo konsumentów.
Choć określenie autentyczności produktów
spożywczych jest często trudne, pracochłonne
i kosztowne, szybki postęp oraz dynamiczny
rozwój metod analitycznych pozwalają na oznaczenie zafałszowania
i manipulacji autentycznością [29, 32].
Coraz częściej metody analityczne stosowane do określenia
autentyczności produktów spożywczych dzielone
są na: metody fizykochemiczne, metody immunologiczne
i biologiczne oraz analizy chemometryczne, stanowiące
uzupełnienie do dwóch poprzednich grup [8].
METODY FIZYKOCHEMICZNE
Wśród metod fizykochemicznych można wyróżnić
analizy podstawowych parametrów produktów, tj. gęstość,
kwasowość, zawartość białka, tłuszczu, węglowodanów,
popiołu czy ekstraktu [7]. Są to jednak metody mało dokładne
przy oznaczaniu zafałszowań, gdyż wraz z rozwojem
technologii i metod anali...
więcej»
Światowy rynek opakowań i maszyn do pakowania
W Europie, dzięki nowoczesnym opakowaniom, przed dotarciem do
konsumenta psuje się tylko 3% produktów spożywczych, podczas
gdy w krajach nieuprzemysłowionych i rozwijających się - prawie
50%. Udział opakowań do żywności w światowym rynku opakowań
w 2009 r. sięgnął 33% ogółu opakowań, a do napojów - 30%.
W Niemczech, w branżach o dużym zapotrzebowaniu na opakowania,
takich jak przemysł spożywczy czy produkcja napojów, ok. 7-8%
wartości towaru przypada na opakowania.
W raz ze zmianami społecznymi zmieniają
się oczekiwania konsumentów wobec
opakowań. Coraz mniejsze gospodarstwa
domowe, szybko rosnąca liczba kobiet
czynnych zawodowo i elastyczny czas
pracy przyczyniają ...
więcej»
Zobacz wszystkie publikacje » |
|
2011-1
|
![]() DOSTĘP CZASOWY do archiwalnych (lata 2004-2011) e-zeszytów czasopisma W numerze m.in.: |
Celiakia - aspekty molekularne, technologiczne, dietetyczne
(Małgorzata Darewicz, Jerzy Dziuba, Leszek Jaszczak)
Choroba trzewna (celiakia) to niealergiczna nadwrażliwość
pokarmowa, która jest enteropatią zapalną jelita cienkiego
o podłożu immunologicznym spowodowaną nietolerancją
glutenu. Występuje ona tylko u osób predysponowanych
genetycznie [8]. Jest to najszerzej badana choroba żołądkowo-
jelitowa o podłożu autoimmunologicznym, wywołana
obecnością w diecie białek pszenicy, jęczmienia lub żyta. Najczęściej
pojawia się w drugim roku życia, ale może objawić
się w każdym wieku. Na celiakię choruje jedna na dwieście
osób w Europie [52], w USA zaś jedna na dwieście pięćdziesiąt
osób [35]. Wśród tej liczby ok. 70% stanowią kobiety [9,
46]. Na chorobę trzewną zapadają głównie ludzie pochodzący
z Europy Środkowej i Zachodniej, Skandynawii i Półwyspu Apenińskiego,
natomiast rzadko jest spotykana wśród Afrykanów,
Afroamerykanów i Azjatów [16].
Pszenica, jęczmień oraz żyto należą do rodziny
Gramineae (wiechlinowate). Prolaminy tych zbóż
charakteryzują się dużym udziałem reszt proliny,
glutaminy i cysteiny oraz podobną strukturą trzeciorzędową.
Prolaminy te są ubogie w takie aminokwasy
jak lizyna, metionina i tryptofan [45]. Owies pochodzi
z podrodziny Avenae i mimo że jest blisko spokrewniony
taksonomicznie z ww. zbożami, jego prolaminy charakteryzują
się tym, że są znacznie mniej toksyczne (lub nawet
nietoksyczne) dla chorych na celiakię [13].
Kwas glutaminowy oraz prolina stanowią ok. 60%
wszystkich aminokwasów w gliadynie pszenicy. Podjednostki
te są ubogie w lizynę i tryptofan [19].
Prolaminy żyta nazywane są sekalinami. Zawartość
prolamin w białku żyta wynosi mniej niż 20% ogólnej zawartości
białka. Kwas glutaminowy oraz prolina stanowią
ok. 50% wszystkich aminokwasów w prolaminach żyta. Są
one ubogie w lizynę, histydynę, tryptofan, metioninę, tyrozynę
[19].
W prolaminach jęczmienia, czyli hordeinach, kwas
glutaminowy oraz prolina stanowią ok. 51,7% wszystkich
aminokwasów. Zawartość prolamin w jęczmieniu wynosi
ok. 40%. Są one ubogi...
więcej»
Wybrane targi dla branży spożywczej w 2011 r.
Targi pełnią funkcję ekonomiczno-handlową i informacyjno-promocyjną. Udział w targach
jest jednym z działań marketingowych, mających na celu reklamowanie oferowanych produktów,
zachęcanie do rozpoczęcia współpracy, a przez to pozyskanie nowych kontrahentów.
Umożliwia także bezpośredni kontakt z klientem i jest okazją do pełnego zaprezentowania
oferty oraz do sprostowania wszelkich przekłamań nt. produktu. Większość gości targowych nie dokonuje transakcji podczas targów, jednak wrażenie, jakie wynoszą z targów bardzo
często rzutuje na opinię o firmie i jej produktach. Najbardziej efektywny jest udział firmy w
renomowanych targach branżowych. Aby wybrać te, na których warto się zaprezentować,
należy dokładnie przeanalizować kalendarz targów, ich specyfikę i rodzaj gości targowych.
Należy także zestawić nakłady na poszczególne targi i możliwe do osiągnięcia korzyści.Targi Miasto Termin
Baltpiek - Targi Piekarstwa, Cukiernictwa
i Lodziarstwa
Gdańsk 16-18 lutego
GastroExpo - Targi Wyposażenia i Zaopatrzenia
Obiektów Gastronomicznych, Hoteli i Sklepów
Gdańsk 16-18 lutego
EuroLab - Międzynarodowe Targi Analityki
i Technik Pomiarowych
Warszawa 9-11 marca
SweetTarg - Śląskie Targi Cukiernictwa,
Piekarnictwa i Lodziarstwa
Katowice 9-11 marca
EuroGast...
więcej»
ADM Cocoa wzmacnia swoje zespoły technologiczne i sprzedażowe w Europie
Firma ADM Cocoa zatrudniła wielu nowych pracowników w działach technicznych i handlowych
w Europie, aby wzmocnić rosnący potencjał firmy w branży cukierniczej (kakao i czekolady).
Działania te świadczą o stałym zaangażowaniu firmy w tym regionie oraz mają wpływ
na poprawę jakości usług i wsparcie europejskich klientów.Dyrektorem technicznym
firmy ADM Cocoa International
z siedzibą centrum
przetwórstwa firmy ADM
Cocoa w miejscowości Koog aan de
Zaan w Holandii został mianowany
Rinus Heemskerk. Do ADM przeszedł
z firmy będącej europejskim dystrybutorem
specjalistycznych surowców
używanych w przemyśle...
więcej»
Polskie firmy spożywcze na rankingowej Liście 2000
(Jadwiga Drożdż)
Producenci żywności, napojów i wyrobów tytoniowych stanowili
nieco ponad 9% firm przemysłowych znajdujących się na Liście
2000 polskich przedsiębiorstw publikowanej na łamach dziennika
"Rzeczpospolita" z 27 października 2010 r. Udział firm spożywczych
w łącznych przychodach przedsiębiorstw notowanych
na tej liście wyniósł prawie 5%, tak jak firm budowlanych, telekomunikacyjnych
oraz produkujących pojazdy i części zamienne.
Tradycyjnie największy udział miał handel, energetyka oraz przemysł
naftowy i koksowniczy.Przychody ze sprzedaży przedsiębiorstw spożywczych
notowanych na Liście 2000 w 2009 r.
wyniosły od 110 mln do 3,7 mld zł, a łączna ich
sprzedaż to 88,7 mld zł. W dwudziestu firmach
spożywczych lub grupach kapitałowych oraz w dwóch
przedsiębiorstwach wielobranżowych przychody ze sprzedaży
przekroczyły 1 mld zł rocznie. Firmy oraz grupy kapitałowe
produkujące żywność, napoje i wyroby tytoniowe,
które znalazły się na Liście 2000, stanowią 6,8% podmiotów
funkcjonujących na tym rynku i składających sprawozdania
finansowe F-01/I-01. Zdecydowanie większy był natomiast
ich udział w sprzedaży tego sektora, gdyż w 2009 r.
wyniósł on 49,6%.
Na Liście 2000 były reprezentowane wszystkie sektory
przemysłu spożywczego, z wyjątkiem producentów skrobi.
Najliczniej reprezentowany był sektor mięsny (46 firm),
mleczarski (29), owocowo-warzywny (18), cukierniczy
(19), paszowy (11), rybny (8), zbożowy (7) oraz przetwórstwo
herbaty i kawy (7) (tabela 1). Natomiast liczba firm
pozostałych branż z tej listy nie była duża, aczkolwiek ich
udział w rynku był wysoki, z wyjątkiem przemysłu piekarskiego.
PRODUKCJA I PRZETWÓRSTWO
mięsa
Na Liście 2000 uplasowało się 46 przedsiębiorstw
i grup kapitałowych z zakresu produkcji i przetwórstwa
mięsa....
więcej»
Żywność dla zestresowanych
Stresem nazywa się zespół reakcji organizmu na zdarzenia
bodźcowe, zwane stresorami, które zakłócają stan równowagi
organizmu i wystawiają na próbę zdolność radzenia
sobie. Stres może być ostry lub chroniczny. Stres ostry (acute
stress) jest przejściowym stanem pobudzenia, który ma
jasno określony początek i przebieg reakcji. Stres chroniczny
(chronic stress) jest stanem pobudzenia rozciągniętym
w czasie [1]. Stres wyzwala się, gdy ciało i umysł reagują na
realną lub wyobrażoną sytuację. Czasem stres jest korzystny,
często jednak, zwłaszcza gdy utrzymuje się przez dłuższy
czas, może wyczerpać organizm i spowodować, że będzie
podatniejszy na choroby. Wśród wielu chorób wywołanych
stresem najczęściej wymienia się: zawał, wylew, wrzody żołądka
lub dwunastnicy, kłopoty żołądkowe, podwyższone
ciśnienie, bezsenność, utratę lub nadmierny apetyt.
W alter Cannon w latach dwudziestych
XX w. opisał reakcję ludzi i zwierząt na niebezpieczeństwo.
Sekwencja działań wyzwolona
w nerwach i gruczołach przygotowuje
organizm albo na obronę i walkę, albo na ucieczkę w bezpieczne
miejsce. Cannon nazwał tą dualną reakcję na stres
reakcją "walcz lub uciekaj" (fight or-flight reponse) [1, 2].
Ponieważ w sytuacji stresowej dochodzi m.in. do zahamowania
procesów trawiennych i motoryki przewodu
pokarmowego, dlatego wśród czynników pomagających
walczyć ze stresem, oprócz pozytywnego myślenia, relaksacji,
aktywności fizycznej, asertywności, duże znaczenie
ma odpowiednio dobrane odżywianie [3].
ZDROWE NAWYKI ŻYWIENIOWE
Nowoczesne społeczeństwo narzuciło sobie szybkie
i intensywne tempo życia. Codziennym towarzyszem
człowieka stał się stres zakłócający funkcjonowanie organizmu.
Na poziom stresu w istotny sposób mogą wpływać
odpowiednie nawyki żywieniowe. W zdrowym odżywianiu
istotna jest różnorodność spożywanych produktów
i odpowiednie ich proporcje.
Przewodnikiem codziennego odżywiania powinna
być piramida opracowana przez naukowców ze Szkoły
Zdrowi...
więcej»
Zobacz wszystkie publikacje » |
|







Twój koszyk

