profil Twój Profil
Kliknij, aby zalogować »
Jesteś odbiorcą prenumeraty plus
w wersji papierowej?

Oferujemy Ci dostęp do archiwalnych zeszytów prenumerowanych czasopism w wersji elektronicznej
AKTYWACJA DOSTĘPU! »

Twój koszyk
  Twój koszyk jest pusty

BĄDŹ NA BIEŻĄCO -
Zamów newsletter!

Imię
Nazwisko
Twój e-mail

Czasowy dostęp?

zegar

To proste!

zobacz szczegóły
r e k l a m a

ZAMÓW EZEMPLARZ PAPIEROWY!

baza zobacz szczegóły
BUDOWNICTWO I GEODEZJA »

SZKŁO I CERAMIKA


(ang. GLASS AND CERAMICS)

Czasopismo Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Przemysłu Materiałów Budowlanych (SITPMB), patronat ? Instytut Szkła i Ceramiki
rok powstania: 1935
Dwumiesięcznik

Czasopismo dofinansowane w 2010 r. przez Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego.

Tematyka:
Naukowo-techniczna prezentacja osiągnięć przemysłów szklarskiego i ceramicznego w kraju i na świecie. Opracowania naukowo-badawcze z dziedziny szkła i ceramiki realizowane na wyższych uczelniach ? m. in. Akademii Górniczo-Hutniczej w... więcej »

Artykuły naukowe zamieszczane w czasopiśmie są recenzowane.

Procedura recenzowania

Prenumerata

Zamów papierową prenumeratę w wersji PLUS czasopisma SZKŁO I CERAMIKA i zyskaj dostęp do pozostałych elektronicznych publikacji tego czasopisma z lat 2004-2011 (od 1 marca również rok 2012).
Nie zwlekaj - skorzystaj z tysięcy publikacji o najwyższym poziomie merytorycznym.
prenumerata papierowa roczna PLUS (z dostępem do archiwum e-publikacji) - tylko 182,88 zł
prenumerata papierowa roczna PLUS z 10% rabatem (umowa ciągła) - tylko 164,59 zł *)
prenumerata papierowa roczna - 138,60 zł
prenumerata papierowa półroczna - 69,30 zł
okres prenumeraty:   
*) Warunkiem uzyskania rabatu jest zawarcie umowy Prenumeraty Ciągłej (wzór formularza umowy do pobrania).
Po jego wydrukowaniu, wypełnieniu i podpisaniu prosimy o przesłanie umowy (w dwóch egzemplarzach) do Zakładu Kolportażu Wydawnictwa SIGMA-NOT.
Zaprenumeruj także inne czasopisma Wydawnictwa "Sigma-NOT" - przejdź na stronę fomularza zbiorczego »

2011-6

zeszyt-3159-szklo-i-ceramika-2011-6.html

 
W numerze m.in.:
Modyfikowana szkło-ceramika LAS (Li2O-Al2O3-SiO2) (Karolina Łączka, Alain Kounga, Tomasz Górny, Mar ia Łączka, Katarz yna Cho lewa-Kowalska)
Celem niniejszej pracy było uzyskanie tworzyw szkło-ceramicznych z układu Li2O-Al2O3-SiO2, w których jednocześnie krystalizują fazy: dwukrzemian litu (LS) i glinokrzemian litu (LAS). Połączenie właściwości tych dwóch faz stwarza możliwość otrzymania nowych materiałów charakteryzujących się z jednej strony podwyższoną, w stosunku do tworzyw spodumenowych (LAS) wytrzymałością, a z drugiej strony niższym niż w przypadku tworzyw z dwukrzemianem litu, współczynnikiem rozszerzalności termicznej. W związku z tym, przy opracowywaniu składów tlenkowych szkieł kierowano się możliwością uzyskania na ich bazie materiału dwufazowego wybierając 3 grupy szkieł różniące się stosunkiem Li2O do Al2O3. Na podstawie przeprowadzonych badań termicznych (DTA) określono temperatury krystalizacji przy czym czas wygrzewania dobrano doświadczalnie. Analiza składu fazowego uzyskanych tworzyw wskazuje na możliwość jednoczesnej krystalizacji krzemianu i glinokrzemianu litu przy stosunku Li2O: Al2O3 ≥ 1, natomiast niższa koncentracja Li2O w stosunku do Al2O3 prowadzi do uzyskania materiału jednofazowego, w którym krystalizują tylko glinokrzemiany litu. Równocześnie obserwuje się bezpośredni wpływ składu fazowego na mikrostrukturę tworzyw i ich parametry mechaniczne: materiały dwufazowe wykazują wyraźnie wyższą wytrzymałość mechaniczną a w obrazie mikrostruktury widoczne są dwie formy krystaliczne o pokroju słupkowym i sferycznym. Słowa kluczowe: tworzywa szkło-ceramiczne, kierowana krystalizacja szkła, dwukrzemian litu. Abstract Modified LAS (Li2O-Al2O3-SiO2) glass ceramic The goal of this study was to obtain glass ceramic materials based on Li2O-Al2O3-SiO2 system in which two phases: lithium disilicate (LS) and lithium aluminosilicate (LAS) crystallize simultaneously. The combination of properties of these two phases create possibilities to get new materials characterized, on the one hand, by higher mechanical strength compared to spodumene ... więcej»

Ocena cyklu życia przemysłu szklarskiego w Polsce (Anna Henclik, Joanna Kulczycka)
Ocena cyklu życia (Life Cycle Assessment - LCA) jest jedną z technik zarządzania środowiskowego. Na jej podstawie możliwe jest określenie w postaci liczbowej potencjalnego wpływu na środowisko. Wg definicji podanej przez Komisję Europejską [1], LCA to proces zbierania i oceny danych "wejściowych" i "wyjściowych" wyrobu oraz potencjalnego wpływu na środowisko w całym jego cyklu życia (produkcja, użytkowanie i utylizacja). Technika LCA została opisana przez Międzynarodowy Komitet Normalizacyjny w normach: PN-EN ISO 14040:2009 Zarządzanie środowiskowe - Ocena cyklu życia - Zasady i struktura oraz PN-EN ISO 14044 Zarządzanie środowiskowe - Ocena cyklu życia - Wymagania i wytyczne. Celem referatu jest ocena wpływu na środowisko polskiego przemysłu szklarskiego, opracowana na podstawie ogólnodostępnych i specjalistycznych danych statystycznych, zakupionych w Głównym Urzędzie Statystycznym (GUS) oraz w Agencji Rynku Energii (ARE). 2. Polski przemysł szklarski Polski przemysł szklarski to około 100 przedsiębiorstw, które wytapiają rocznie około 2,6 mln Mg szkła [2], plasując się na siódmym miejscu w Europie. Łączna wartość produkcji sprzedanej szkła i wyrobów ze szkła wyniosła w 2009 r. ponad 6 mld zł [3]. Pod względem wielkości produkcji, dominują opakowania szklane, a wśród nich butelki i słoje wykonane ze szkła bezbarwnego (blisko 80% produkcji). W Polsce wytwarza się zarówno opakowania spożywcze, jak i kosmetyczne, farmaceutyczne oraz naczynia na znicze. Niewiele mniejsza, pod względem tonażu, jest produkcja szkła płaskiego (typu "float"), walcowanego, ornamentowego i zbrojonego. Polskie zakłady produkujące szkło płaskie i wyroby z niego należą do najnowocześniejszych w Europie. Produkują one m.in. szyby samochodowe i nowoczesne szkło niskoemisyjne pozwalające uzyskać znaczne oszczędności energii. Łączna wielkość produkcji szkła i wyrobów ze szkła rośnie systematycznie, co potwierdzają również dane statystyczne z 2010 rok... więcej»

Inż. Władysław Wróblewski (RAJMUND STANISŁAW JURCZYK)
Tym razem mam przyjemność przedstawić czytelnikom kolegę z "rodziny ceramików", który aczkolwiek z wykształcenia nie jest ceramikiem, to jednak nieomal całe życie zawodowe poświęcił dla ceramiki.Kolega inż. Władysław Wróblewski urodził się 2 czerwca 1935 roku w miejscowości Rychtol w pow. Kępińskim, jako syn Powstańca Wielkopolskiego. W wyniku wysiedlenia, okupację niemiecką spędził w Mrozach koło Mińska Mazowieckiego. Tam też rozpoczął naukę na tajnych kompletach. W 1949 r. ukończył szkołę podstawową w Rychtolu, a w roku 1952 Państwowe Gimnazjum i Liceum Ogólnokształcące w Kępnie. Studiował w Wyższej Szkole Rolniczej w Poznaniu i tam uzyskał na Wydziale Drewna tytuł inżyniera. Pierwszą pracę (z nakazu pracy) podjął w nowobudowanym (pierwszym w Polsce) Zakładzie Płyt Pilśniowych w Świeradowie-Zdroju jako inżynier inwestycji, a następnie kierownik działu. W tym czasie ukończył wiele kursów z zakresu procesów inwestycyjnych. W roku 1959 został zatrudniony w Zakładach Wyrobów Kamionkowych w Go... więcej»

Targi TechnoPharm 2011 Norymberga 11 - 13 10.2011 (Jan Wasylak)
W targach TechnoPharm przy udziale 301 wystawców z 15 krajów, na powierzchni powyżej 6500 m2, w okresie od 11 do 13 października 2011 była prezentowana największa gama produktów (od momentu premiery targów w Norymberdze) dla zwiedzających na międzynarodowych targach, procesów technologicznych dotyczących farmacji - żywności - kosmetyków. Ponad 1000 wystawców prezentowało produkty i usługi z segmentów procesów technologicznych nauk przyrodniczych, m... więcej»

Rola H2O w procesie topienia i klarowania szkieł (Józef Zawiła, Joanna Rybicka -Łada)
W artykule omówiono zagadnienia związane z rolą jaką odgrywa H2O w procesie topienia i klarowania szkieł użytkowych. Omówiono zachowanie grup hydroksylowych w strukturze szkła, przedstawiono potencjalne źródła obecności H2O w szkle i jej wpływ na podstawowe właściwości fizykochemiczne stopu szklanego, tj. na temperaturę transformacji (Tg), na lepkość, gęstość, współczynnik załamania światła a także wpływ wody zawartej w zestawie i atmosferze pieca na wartość potencjału redox. Przedstawiono też rolę H2O w procesie klarowania szkła z użyciem sulfatu jako środka klarującego. Słowa kluczowe: stop szklany, grupy hydroksylowe, wiązania mostkowe, właściwości fizykochemiczne, absorpcja światła, proces topienia, proces klarowania, potencjał redox, zestaw szklarski, atmosfera pieca. Abstract In the article discusses issues related to the role played by H2O in the process of glass melting and refining of commercial glasses. Discusses the behavior of hydroxyl groups in the structure of glass, presents a potential source of the presence of H2O in the glass and its influence on the basic physicochemical properties of the glass melt, this is the glass transformation temperature (Tg), the viscosity, density, refractive index and the impact of water contained in the set and the atmosphere furnace on the value of redox potential. Also presents the role of H2O in the process of refining of glass with use a means sodium sulphate as a refining agent. Keywords: glass melt, hydroxyl groups, bridging binding, physicochemical properties, absorption of light, the process of melting, refining process, redox potential, glass batch, the furnace atmosphere. 1. Wstęp W technologii szkła, woda nigdy nie była postrzegana jako składnik zestawu szklarskiego, nawet jeśli jej zawartość w zestawie sięgała powyżej 1-2% mas. Nigdy też nie była traktowana jako tlenek szkłotwórczy, nie nazywano jej również surowcem szklarskim. Jej rola w procesie syntezy i fo... więcej»

Zobacz wszystkie publikacje »

2011-5

zeszyt-3105-szklo-i-ceramika-2011-5.html

 
W numerze m.in.:
Integracja i rozwój naukowy Instytutu Ceramiki i Materiałów Budowlanych (Krzysztof Szamałek)
Mija już kilka lat od rozpoczęcia istotnych zmian organizacyjnych w Instytucie Ceramiki i Materiałów Budowlanych. W tym czasie do ówczesnego Instytutu Szkła i Ceramiki dołączone zostały Instytut Materiałów Ogniotrwałych w Gliwicach, Instytut Mineralnych Materiałów Budowlanych w Opolu oraz Centralny Ośrodek Badawczo-Rozwojowy Przemysłu Betonów CEBET w Warszawie. W ten sposób dokonano formalnej integracji rozproszonego potencjału naukowego jednostek pracujących w tym samym sektorze nauk technicznych. Formalna integracja jest stosunkowo łatwa do przeprowadzenia, integracja intelektualna, organizacyjna, personalna jest natomiast znacznie bardziej złożonym procesem wymagającym niezbędnego czasu, ale także stosowania szeregu instrumentów. Jednym z nich jest organizowanie od kilku lat wewnętrznego życia naukowego Instytutu. Postęp w tym zakresie osiągany jest poprzez: - system seminariów naukowych w oddziałach, - realizację międzyoddziałowych projektów badawczych z funduszu statutowego, - przyznawanie grantów doktorskich i habilitacyjnych pracownikom instytutu, - komercjalizację wyników badań naukowych, - doroczne seminarium wszystkich pracowników naukowo- badawczych Instytutu w Sulejowie. Instytut Ceramiki i Materiałów Budowlanych stał się w wyniku przekształceń jedyną w Polsce jednostką naukowo-badawczą i wdrożeniową pokrywającą swoim obszarem działania wszystkie dziedziny nauki i przemysłu związane z przetwórstwem surowców niemetalicznych, technologią produkcji materiałów ceramicznych i szkła, materiałów ogniotrwałych, mineralnych materiałów budowlanych, spoiw mineralnych oraz wyrobów betonowych. Jeszcze nie tak dawno placówki zwane jednostkami badawczo-rozwojowymi (JBR) uprawiały naukę, która w części środowiska naukowego nie była w pełni doceniana i dostrzegana. Wykorzystywanie uzyskiwanych w JBR wyników badań do wdrażania w przemyśle i gospo... więcej»

Działalność doświadczalno-produkcyjna Zakładu Doświadczalnego Krakowskiego Ośrodka Badawczo-Rozwojowego Przemysłu Szklarskiego (Władysław Kapera)
W artykule pt. "Historia Krakowskiego Ośrodka Badawczo- Rozwojowego Przemysłu Szklarskiego" zamieszczonym w nr 5 z 2010 roku "Szkła i Ceramiki" zaprezentowano genezę powstania Ośrodka Badawczo- Rozwojowego Przemysłu Szklarskiego w Krakowie oraz zakres jego działalności i dorobek. W niniejszym artykule omówiona zostanie działalność doświadczalno-produkcyjna Krakowskiej Huty Szkła przy ul. Lipowej 3 w Krakowie, na bazie której powstało Przedsiębiorstwo Doświadczalne Przemysłu Szklarskiego, a następnie Zakład Doświadczalny wchodzący w skład Ośrodka Badawczo-Rozwojowego Przemysłu Szklarskiego. Jak podano w poprzednim artykule, w połowie lat 50. ub. wieku zakończono w Krakowskiej Hucie Szkła produkcję ręczną butelek monopolowych o pojemności 0,25; 0,5 i 1 litra oraz butelek do oranżady o pojemności 0,33 litra, formowanych na półautomatach. W latach 1956-1957 diametralnie uległ zmianie dotychczasowy profil produkcji i wprowadzanie do produkcji nowych asortymentów było kontynuowane do lat 1971-1972. Produkcja nowouruchomionych wyrobów realizowana była w dwóch piecach wannowych U-płomiennych z regeneracyjnym systemem odzysku ciepła, opalanych gazem czadnicowym uzyskiwanym w gazogeneratorach z rusztem stałym (od 1966 roku gazem ziemnym). Basen części topliwnej i wyrobowej wykonywany był z bloków Al-50, a przestrzeń ogniowa z kształtek krzemionkowych. W części wyrobowej pieca wannowego nr 1 usytuowane było 5 otworów wyrobowych, w których zabudowane były "buty ceramiczne" różniące się wielkością i głębokością zanurzenia w masie szklanej. "Buty ceramiczne" oraz masa szklana o bardzo dobrych właściwościach technologicznych pozwalały z jednego pieca w tym samym czasie wytwarzać wyroby znacznie różniące się ciężarem i to zarówno metodą dmuchania jak i prasowania. Synteza tego szkła mimo niezbyt złożonego składu pozwalała uzyskiwać wyroby prasowane o bardzo skomplikowanych kształtach. Z masy szklanej topionej w tym piecu wytwarzano... więcej»

Szklana kładka dla pieszych w Lizbonie (Beata Stankiewicz)
Zaprezentowano nowoczesną kładkę stalowo- -szklaną wykonstruowaną w centrum biomedycznym w Lizbonie. Konstrukcja ta ma wiele ciekawych rozwiązań technicznych. Jest piękna i niezwykła. Słowa kluczowe: kładka dla pieszych, wykorzystanie szkła, interesująca i nowoczesna architektura.W Lizbonie, w dzielnicy Belem, w miejscu gdzie rzeka Tag spotyka się z Oceanem Atlantyckim, skąd wypływali od XV wieku portugalscy żeglarze na spotkanie z nieznanym, zbudowano niedawno naukowe centrum, nazwane wymownie "The Centre of the Unknown". Ośrodek ten prowadzi przez Fundację Champalimaud różnorodne badania biomedyczne. W ramach centrum powstały nowoczesne budynki, dwa z nich połączono niezwykłą konstrukcją - łącznikiem, kładką w formie szklanej tuby, zawieszonej wysoko nad ziemią. Formę architektoniczą całego centrum i szklanego łącznika zaprojektowało biuro Charles Correa Associates z Bombaju w Indiach. Na rys. 1 przedstawiono kompleks budynków nowe... więcej»

Właściwości sorpcyjne plioceńskich iłów z KWB "Bełchatów" do neutralizacji kationów metali ciężkich (Arkadiusz Gąsiński, Ryszard Sałaciński)
Istotną częścią skał nadkładowych zdejmowanych podczas udostępniania złoża węgla brunatnego na Polu "Szczerców" w KWB "Bełchatów" stanowią iły plioceńskie. Wykonane badania miały na celu określenie ich surowcowych właściwości jakościowych, a przede wszystkim zróżnicowania składu mineralnego, chemicznego i uziarnienia. Docelowym zadaniem było określenie na drodze eksperymentalnej ich właściwości sorpcyjnych i ustalenie korelacji pomiędzy tym parametrem a zróżnicowaniem cech petrologiczno- mineralogicznych. Próbki kopalin ilastych pobrano z poziomu III i IV pola "Szczerców", tak by reprezentowały one typową litologię dla ilastych skał nadkładu. Dla porównania pobrano również próbkę iłów podścielających węgiel w polu "Bełchatów". Uzyskane wyniki badań świadczą o ścisłych zależnościach istniejących pomiędzy cechami petrologiczno-mineralogicznymi a właściwościami sorpcyjnymi badanych iłów. Są one tak wyraźne, że mogą być podstawą dla selekcjonowania odmian iłów o najbardziej optymalnych parametrach sorpcyjnych dla praktycznego wykorzystania przy neutralizacji metali ciężkich w wodach i płynnych odpadach. Słowa kluczowe: iły plioceńskie z Bełchatowa, kopaliny towarzyszące w KWB Bełchatów, właściwości sorpcyjne iłów. Abstract Clays rocks play important role in the beds overlying “Szczerców" field in brown coal deposit “Belchatów". Samples of the clay raw materials were taken from III and IV level. The main goal of the research was to determinate mineral and chemical composition of theses rocks and their particle size distribution. Additionally, sorption properties of the raw clays were experimentally investigated. Then, sorption properties were correlated to mineral and chemical composition of investigated clay rocks. It was shown, that there is a strong dependence between the type of clay and its sorption capabilities. Basing on the results of geochemical and mineralogical investigation, clays of best sorption p... więcej»

10 lat projektów celowych w Naczelnej Organizacji Technicznej (Włodzimierz K. Hausner)
W bieżącym roku mija 10 lat od czasu, gdy Minister Nauki - Przewodniczący Komitetu Badań Naukowych powierzył Naczelnej Organizacji Technicznej - Federacji Stowarzyszeń Naukowo-Technicznych pełną obsługę projektów celowych dla małych i średnich przedsiębiorstw. 23 kwietnia 2001 r. na posiedzeniu Rady Krajowej FSNT-NOT (najwyższego organu władzy Federacji) Minister Nauki - Przewodniczący KBN prof. Andrzej Wiszniewski podpisał z przedstawicielami FSNT-NOT list intencyjny "o współdziałaniu na rzecz realizacji projektów celowych dofinansowywanych ze środków budżetu państwa na naukę". Konsekwencją realizacji tego dokumentu było zawarcie 27 września 2001 r. umowy pomiędzy Komitetem Badań Naukowych a Federacją Stowarzyszeń Naukowo-Technicznych NOT na lata 2001-2005, a następnie drugiej umowy z dnia 19 kwietnia 2005 na lata 2005-2009 z Ministrem Nauki i Informatyzacji oraz kolejnej, trzeciej umowy z dnia 22 kwietnia 2009 r. z Ministrem Nauki i Szkolnictwa Wyższego. W ramach tych umów Federacji NOT powierzone zostało zadanie organizacji konkursów dla MSP o dofinansowanie projektów celowych oraz kwalifikacja zgłoszonych projektów, zawieranie i kontrola realizacji umów, finansowanie i monitorowanie projektów, których efektem jest praktyczne wdrożenie nowego wyrobu lub uruchomienie nowoczesnej technologii. Z okazji 10-lecia realizacji przez NOT programu projektów celowych dla msp, opracowano syntetyczny raport o wynikach realizacji wymienionych umów i efektach zrealizowanych i rozliczonych projektów celowych wg. stanu na 30 czerwca 2011 r. Prezentuje je załączona plansz... więcej»

Zobacz wszystkie publikacje »

2011-4

zeszyt-3042-szklo-i-ceramika-2011-4.html

 
W numerze m.in.:
Wpływ jakości surowców na właściwości barwiące cyrkonowego pigmentu prazeodymowego (Cecylia Dziubak)
Pigment cyrkonowo-prazeodymowy jest syntetycznym krzemianem cyrkonu, którego żółta barwa pochodzi od chromoforu prazeodymowego wbudowanego do sieci podczas jego syntezy w wysokotemperaturowym procesie. Przedstawiono wyniki wytwarzania dobrych jakościowo pigmentów metodą ceramiczną z drobnoziarnistego ZrO2 (d50~1,5 μm) i gruboziarnistego SiO2 (d50~19,50 μm) w obecności mieszaniny mineralizatorów z małą zawartością fluorku sodu. Wykazano inhibitujące działanie chromoforu prazeodymowego względem syntezy krzemianu cyrkonu jako osnowy. Wyniki badań zależności parametrów barwy pigmentu od jakości surowców przedstawiono dla zestawu surowcowego o stałym składzie, wypalanego w temperaturze 1150OC. Do badań strukturalnych wykorzystano ilościową analizę rentgenowską. Barwę pigmentów określano pośrednio przez pomiar parametrów L*, a*, b* szkliw, które wykonano z udziałem 5% pigmentu na bazie fryty transparentnej o temperaturze wypalania 1100oC w cyklu szybkim. Słowa kluczowe: krzemian cyrkonu, pigment, mineralizatory, barwa, system CIELab. Abstract The efect of material quality on the colouring properties of the zirconium praseodymium pigment The zirconium praseodymium pigment is synthetic zirconium silicate, which yellow colour derives from the praseodymium chromophore built into its lattice in the course of its high-temperature synthesis. Study results have been presented to confirm that pigments of good quality are produced with the ceramic method from fine-grained ZrO2 (d50~1.5 μm) and coarse-grained SiO2 (d50~19.50 μm) in the presence of a mixture of mineralizers with a low content of sodium fluoride. The praseodymium chromophore displaying an inhibitory action in the synthesis of zirconium silicate as the matrix was demonstrated to have a significant effect on the pigment colour. The results of studies of the relation between the pigment colour parameters and the quality of materials referred to a se... więcej»

Jak powstawała monografia przemysłu szklarskiego (Włodzimierz Świetlik)
Problem z monografią przemysłu szklarskiego wypłynął, kiedy zapadła decyzja o wzięciu udziału tego przemysłu w obchodach 1000 - lecia państwa polskiego. Włączenie do obchodów 1000 - lecia państwa polskiego wymagało udowodnienia, że hutnictwo szkła funkcjonowało na ziemiach polskich już przed rokiem 966. Ten wymóg zainicjował współpracę przedstawicieli przemysłu szklarskiego z archeologami i historykami zajmującymi się zawodowo badaniami nad warsztatami szklarskimi na ziemiach polskich. Na konferencji u dyrektora Muzeum Narodowego, prof. Stanisława Lorentza, został omówiony plan uroczystości obchodów 1000-lecia polskiego hutnictwa szklarskiego i zapadła decyzja napisania monografii przemysłu szklarskiego, składającej się z dwóch tomów. Pierwszy z nich miał obejmować okres od czasów najdawniejszych do początku 19 wieku, drugi - zawierać historię przemysłu szklarskiego od 19 wieku do czasów najnowszych. Grupa archeologów i historyków wywiązała się z zadania i w roku 1974 został wydany przez Zakład Narodowy imienia Ossolińskich we Wrocławiu tom pod tytułem "Polskie Szkło" w nakładzie 7 tysięcy egzemplarzy, opracowany pod kierownictwem naukowym prof. dr hab. Zofii Kamieńskiej. W roku 1987 "Polskie Szkło" zostało wydane ponownie, w wersji poszerzonej, w nakładzie 30 tysięcy egzemplarzy. Redakcji naukowej podjęła się również prof. dr hab. Zofia Kamieńska. Szkło i Ceramika 21 ROCZNIK 62 (2011 ) z 58 tabelami, 5 mapami i 14 rysunkami. Należy podkreślić, że rozwój warsztatów szklarskich w pierwszej połowie XIX wieku był bardzo nikły. Można stwierdzić, że tylko dwie huty szkła: "Jasień" i "Czechy" w tym czasie mogły zaliczać się do przemysłu. Reszta to warsztaty szklarskie małe i prymitywne. Należy tutaj odnotować, że huta "Czechy" już w tamtym okresie wyróżniała się nie tylko produkcją ale także rozwiązaniami socjalnymi dla robotników. W roku 1840 właściciel huty "Czechy" na konferencji w Ber... więcej»

IX Spotkanie Seniorów Przemysłu Szklarskiego w Solcu Zdroju (Eugeniusz Gubała)
Za pośrednictwem Pani redaktor Danuty Biernackiej- Pruszkowskiej sugerowałem Panu Prezesowi Tadeuszowi Wrześniakowi, że na IX spotkaniu Seniorów Przemysłu Szklarskiego wygłoszę referat pt.: Organizacja przemysłu szklarskiego w latach 1945-1989, zamykając historię podstawowego szklarstwa w PRL, obejmującą zjednoczenia, zrzeszenia, spółki. Do napisania tego artykułu skłoniło mnie przesłanie Pana prof. Zbigniewa Horbowego, jednego z najwybitniejszych projektantów szkła artystycznego i użytkowego, rektora dwóch kadencji w Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu, który w wybudowanej przez "Vitropol" Mikrohucie "Barbara" w Polanicy Zdroju kierował zespołem projektantów i studentów, tworząc szkołę wrocławskiego szkła artystycznego, a tym samym szkołę polskiego wzornictwa szkła. Otrzymałem od niego przepięknie wydaną przez ASP monografię - album poświęconą Jego twórczości. Cytuję fragmenty listu załączonego do tej monografii: Monografia nie jest doskonała, dość wyrywkowo i pobieżnie omawia tylko niektóre problemy, nie omawiając powiązań z przemysłem szklarskim. Cieszę się, że w ogóle wyszła. Dziś są inne czasy i inne "wartości". Miniony okres jest całkowicie uznawany jako "czar... więcej»

IX KOLEŻEŃSKI ZJAZD SENIORÓW PRZEMYSŁU SZKLARSKIEGO SOLEC ZDRÓJ - GRZYBÓW 8 - 10.06.2011
11) Adamczuk Mieczysław 12) Bednarczyk Ewa 13) Bednarczyk Jan 14) Bernady Józef 15) Białach Edward 16) Białota Kazimierz 17) Bieńkuńska-Pyda Bogumiła 18) Biernacka-Pruszkowska Danuta 19) Cecotka Ryszard 10) Cieniu... więcej»

Serdeczne gratulacje! (Danuta Biernacka-Pruszkowska)
W dniu 4 lipca 2011 r. w auli Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie odbyło się uroczyste posiedzenie Senatu AGH poświęcone nadaniu Profesorowi Leszkowi Stochowi godności Profesora Honorowego AGH. Tytuł Profesora Honorowego AGH nadaje się wybitnym uczonym, twórcom techniki oraz innym osobom zasłużonym dla Uczelni, które są czynnymi lub emerytowanymi pracownikami Uczelni. Kandydat do tytułu musi posiadać stopień naukowy doktora. Procedura przyznawania tytułu Profesora Honorowego Akademii Górniczo-Hutnicze... więcej»

Zobacz wszystkie publikacje »

2011-3

zeszyt-2989-szklo-i-ceramika-2011-3.html

 
W numerze m.in.:
Bioaktywne materiały ceramiczne dla inżynierii tkankowej i medycyny regeneracyjnej (Joanna Czechowska, Anna Ślósarczyk)
Obecnie wszystkie obszary medycyny regeneracyjnej skupiają się na poprawie jakości życia ludzkiego, poprzez zastępowanie brakujących lub uszkodzonych tkanek i organów na drodze odbudowy odpowiednich struktur organizmu. Nowa, w pełni funkcjonalna, żywa tkanka wytwarzana jest na bazie komórek, zazwyczaj osadzonych na matrycy lub skafoldzie, wspomagających jej rozwój. Nasz artykuł stanowi krótki przegląd literatury dotyczącej bieżących badań nad biomateriałami przeznaczonymi dla medycyny regeneracyjnej. Ze względu na szeroki zakres tematyki poszczególne książki oraz artykuły z tego obszaru nauki skupiają się na różnorodnych aspektach medycyny regeneracyjnej, natomiast poniższy artykuł stanowi ogólne omówienie bioceramicznych skafoldów przeznaczonych do odbudowy tkanki kostnej. Zaprezentowano w nim między innymi definicję inżynierii tkankowej oraz podział medycyny regeneracyjnej. W wyniku poważnego uszkodzenie tkanki zniszczeniu ulęgają zarówno komórki jak też tzw. macierz zewnątrzkomórkowa (extracellural matrix, ECM). Ponieważ tkanki są wysoko zorganizowanymi strukturami, składającymi się nie tylko z komórek ale również z matrycy, dlatego w celu wytworzenia nowej tkanki należy zapewnić im syntetyczny lub naturalny substytut macierzy zewnątrzkomórkowej. Skafold stanowi trójwymiarowy substytut ECM służący jako konstrukcja niezbędna dla adhezji, proliferacji i migracji komórek. Prezentowany artykuł zawiera podstawowe informacje oraz wskazówki dotyczące projektowania systemów zapewniających uzyskanie prawidłowo funkcjonujących tkanek. Właściwości fizykochemiczne oraz biologiczne materiału, takie jak: biozgodność, bioaktywność, bioresorbowalność, chemia powierzchni, właściwości mechaniczne czy porowatość, są kluczowe do osiągnięcia sukcesu w aplikacji rusztowań komórkowych. Przedstawione zostały rożne metody otrzymywania skafoldów charakteryzujących się odpowiednią porowatością i rozkładem wielkości porów. W artykule przedyskuto... więcej»

UCHWAŁA XXIV Kongresu Techników Polskich
Uczestnicy XXIV Kongresu Techników Polskich wyrażają zadowolenie z faktu, że to bardzo ważne dla całej polskiej społeczności inżynierskiej wydarzenie, obejmujące swoim zakresem prawie roczny okres debat, dyskusji i działań, zmierzających do konsolidacji polskiej społeczności technicznej środowisk naukowych z wyższych uczelni i instytutów badawczych oraz gospodarczych odbywa się w czasie poprzedzającym rozpoczęcie prezydencji Polski w Unii Europejskiej. XXIV KTP kontynuował idee poprzednich Kongresów Techników Polskich, a w szczególności XXIII KTP zorganizowanego pod hasłem "Technicy Bliżej Rynku" 2001/2002 w Warszawie i Poznaniu. Uczestnicy XXIV Kongresu Techników Polskich uznali za pilną potrzebę włączenie się środowiska technicznego, skupionego w Federacji SNT NOT i w Akademii Inżynierskiej w Polsce oraz Rady Głównej Instytutów Badawczych i Konferencji Rektorów Polskich Uczelni Technicznych, do dyskusji i prac zmierzających do rozwiązania najważniejszych strategicznych problemów Polski. Inżynierowie, technicy, naukowcy i przedsiębiorcy, uczestniczący w pracach XXIV Kongresu Techników Polskich uznają, że działania, prowadzące do wzrostu gospodarczego Polski są zadaniami priorytetowymi. Odnotowując z satysfakcją kierunki przemian rozwojowych środowisko te... więcej»

Efekty stosowania aktywatora mielenia IMOFLOW w Cementowni Dyckerhoff Polska (Roman Klecan, Robert Jedynak)
Prace nad aktywowanym przemiałem cementów portlandzkich rozpoczęte w Instytucie Materiałów Ogniotrwałych w 1991 roku, doprowadziły do opracowania IMOFLOW - dodatku ułatwiającego mielenie. Daje on wzrost powierzchni właściwej cementu i wydajności młynów przy dawce, która wynosi zwykle od 0,02 do 0,03% w stosunku do masy mielonego klinkieru. W Cementowni Nowiny próby przemysłowe przeprowadzono w 1994 roku i cementownia stosuje ten stale doskonalony aktywator nieprzerwanie od 1995 roku. Nowy właściciel koncern Dyckerhoff wprowadził w cementowni wiele działań inwestycyjnych i modernizacyjnych w celu osiągnięcia najwyższego, światowego poziomu technicznego i organizacyjnego. Dzięki stosowaniu IMOFLOW uzyskano w cementowni tylko w ciągu 5 lat (2005-2009) oszczędności energii elektrycznej w wysokości ponad 5 mln zł. Słowa kluczowe: aktywator mielenia, przemiał cementu, młyny kulowe, oszczędzanie energii elektrycznej. Abstract Work on activated Portland cement milling started at the Institute of Refractory Materials in 1991, led to the development of IMOFLOW, an additive facilitating grinding. It allows for an increase in surface area of the cement and efficiency of the mills at the dose, which is usually from 0.02 to 0.03% of grinding cement clinker. The industrial trials in Nowiny cement plant was conducted in 1994 were the cement activator, which is still improved, is used continuously since 1995. The new owner, Dyckerhoff company, brought in a cement plant lot of investment and modernization in order to achieve the highest, world-class technical and organizational level. Thanks to use of IMOFLOW only in the last 5 years (2005 - 2009) electricity savings of more t... więcej»

Mgr inż. Adam Bień
Z dużą przyjemnością przedstawiam czytelnikom kolejnego kolegę z "rodziny ceramików", który całe zawodowe życie był związany z ceramika specjalną. Mgr inż. Adam Bień urodził się 7 czerwca 1939 r. w Krakowie. W okresie okupacji niemieckiej przebywał w Mielcu, gdzie ukończył szkołę podstawową i liceum ogólnokształcące. W roku 1956 zdał maturę i podjął studia na Wydziale Ceramicznym Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie. Należał do wzorowych studentów. Za wyjątkowo dobre wyniki w nauce, pobierał stypendium naukowe. Pracę magisterską pisał pod kierunkiem prof. Jerzego Sulikowskiego w Sekcji Materiałów Wiążących i uzyskał w roku 1961 tytuł mgr inż. ceramiki. Pierwszą pracę zawodową podjął w Zakładach Ceramiki Radiowej w Warszawie, na stanowisku technologa w Biurze Techniczno-Dokumentacyjnym. Następnie pracował w Zespole Technologii Kondensatorów Ce... więcej»

Informacja o Centrum Innowacji NOT
W wyniku podpisanej 27 września 2001 r. umowy pomiędzy Ministrem Nauki a Federacją Stowarzyszeń Naukowo-Technicznych - Naczelną Organizacją Techniczną na lata 2001-2005, a następnie drugiej umowy z dnia 19 kwietnia 2005 na lata 2005-2009, Federacji NOT powierzone zostało zadanie organizacji konkursów dla MSP o dofinansowanie projektów celowych oraz kwalifikacja zgłoszonych projektów, zawieranie i kontrola realizacji umów, finansowanie i monitorowanie projektów, których efektem jest praktyczne wdrożenie nowego wyrobu i/lub uruchomienie nowoczesnej technologii. Realizację powierzonego zadania prowadzi powołany przez Zarząd Główny Zespół pod przewodnictwem prof. dr hab. inż. Józefa S. Suchy i utworzone do jego obsługi "Biuro projektó... więcej»

Zobacz wszystkie publikacje »

2011-2

zeszyt-2930-szklo-i-ceramika-2011-2.html

 
W numerze m.in.:
Badania masy ceramicznej i szkliw detali architektonicznych z Katedry pw. św. Jana Chrzciciela w Kamieniu Pomorskim w celu ich rekonstrukcji (HENRYK STOKSIK)
Badaniom poddano neogotyckie kształtki ceramiczne, pochodzące z południowej elewacji Katedry pw. św. Jana Chrzciciela w Kamieniu Pomorskim. Wykonane analizy fizykochemiczne, pozwoliły określić skład użytej masy ceramicznej oraz rodzaj szkliw kolorowych zastosowanych do wykonania wymienionych detali. Wyniki badań były podstawą do odtworzenia masy ceramicznej i szkliw o takiej samej tonacji barw w celach rekonstrukcji elewacji katedry. Słowa kluczowe: ceramiczny detal architektoniczny, analizy fizykochemiczne, katedra w Kamieniu Pomorskim.Katedra pw. św. Jana Chrzciciela jest najstarszym zabytkiem architektury sakralnej i zarazem murowanej na terenie Pomorza Zachodniego [1]. Wznoszona od XII do XV wieku jest jedną z najważniejszych budowli gotyckich i najwspanialszym zabytkiem Kamienia Pomorskiego. Katedrę ufundował w 1176 roku książę pomorski Kazimierz I w miejscu wcześniejszego drewnianego kościółka przygrodowego. Budowa świątyni związana była z przeniesieniem siedziby biskupów pomorskich z pobliskiego Wolina. Pierwotnie świątynia była wznoszona w stylu romańskim, jednak w 1308 roku nieukończoną budowlę zniszczyły wojska brandenburskie. Po wznowieniu prac, budowę katedry kontynuowano w stylu gotyckim. Kościół ukończono pod koniec XV wieku. Obecnie nad całością budowli dominuje masywny neogotycki blok wie- Fot. 1. Elewacja południowa katedry w Kamieniu Pomorskim Szkło i Ceramika 27 ROCZNIK 62 (2011) żowy z 1934 roku, zwieńczony czterospadowym hełmem, na szczycie którego ustawiony jest duży łaciński krzyż [2]. Pracom konserwatorskim poddana została bogato udekorowana neogotycka fasada południowa... więcej»

Z historii ceramiki szlachetnej - Mgr inż. Stanisław Wojnarowski
Mam przyjemność przedstawić jeszcze jednego kolegę z "rodziny ceramików" - absolwenta Wydziału Ceramicznego Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie - mgr inż. Stanisława Wojnarowskiego. Stanisław szczyci się pochodzeniem ze starego rodu herbu "Strzemień", o którym można znaleźć wzmianki w źródłach historycznych z XI wieku. Stanisław Wojnarowski urodził się 26 września 1935 r. w Brzezinach koło Ropczyc. Czasy II-wojny światowej pod okupacją niemiecką, a pod jej koniec wysiedlenia przez władze radzieckie nazywa latami głodu i strachu. Natomiast mile wspomina szkołę podstawową w Brzezinach i nauczycieli - Kotowską, Wilczyńską, Koczana. W 1955 roku ukończył Liceum Ogólnokształcące w Dębicy i rozpoczął studia na Wydziale Ceramicznym AGH, które ukończył w 1960 r. Pracę magisterską nt. "Podwyższenie termicznej wytr... więcej»

Laserowa dekoracja wyrobów ceramicznych (DANUTA CHMIELEWSKA, ROMAN GEBEL, JAN MARCZAK, ANDRZEJ OLSZYNA, ANTONI SARZYŃSKI, MAREK STRZELEC, BARBARA SYNOWIEC)
Artykuł przedstawia krótki przegląd badań nad stworzeniem podstaw pod wdrożenie optymalnego i uniwersalnego procesu dekoracji laserowej wyrobów ceramicznych przy wykorzystaniu nowych, krajowych środków barwnych. Przedstawiono kryteria doboru środków barwnych w laserowej dekoracji ceramiki oraz krótko omówiono wpływ zjawisk fizycznych towarzyszących oddziaływaniu promieniowania laserowego z materiałem. Analizom wybranych wyników eksperymentalnych towarzyszą opisy działań podjętych dla optymalizacji procesu, ilustrowane zdjęciami otrzymanych oznakowań i dekoracji. Słowa kluczowe: znakowanie laserowe, badania profilometryczne, dekoracje laserowe.Od wielu lat technologie laserowe znajdują zastosowanie w wielu sektorach przemysłu do dekoracji, znakowania i identyfikacji metali, polimerów, a ostatnio również szkła, ceramiki i wielu innych materiałów. Najbardziej rozpowszechnionym procesem jest znakowanie laserowe, w którym wiązka laserowa zmienia własności powierzchni naświetlanego materiału, wytwarzając znak o wysokim kontraście lub o zmienionym kolorze, przy czym do otrzymywania trwałych liter, kodów i znaków na szkle oraz ceramice używane są różne techniki i metody. Wymienić tu można ablację laserową, stapianie fragmentu materiału podłoża poprzez maskę, skanowanie wiązką laserową [1] lub pokrywanie powierzchni powłokami o kontrastowym kolorze i kontrastowe usunięcie określonego wzoru [2]. Inne techniki polegają na naświetlaniu glazur i szkieł, przygotowanych z różnych barwników nieorganicznych, które wytwarzają znaczną zmianę barwy materiału [3-4]. Metody te są zazwyczaj stosowane do znakowania i dekoracji takich produktów jak wyroby szklane, nakrycia s... więcej»

Przemysł ceramiczny w Unii Europejskiej - stan i wyzwania (JERZY CZECHOWSKI)
Przedstawiono wartość produkcji oraz bilans handlu zagranicznego przemysłu ceramicznego w Unii Europejskiej w rozbiciu na poszczególne sektory. Podkreślono wpływ kryzysu gospodarczego oraz niektóre wyniki hamujące procesy wzrostu. Przedstawiono problemy surowcowe, ze szczególnym uwzględnieniem sektora materiałów ogniotrwałych i materiałów ściernych oraz podejmowane przez Komisję Europejską próby ich rozwiązania. Omówiono wpływ ustawodawstwa unijnego na sytuacje przemysłu ceramicznego podkreślając rolę Unii Ceramicznej w lobbowaniu na rzecz tego przemysłu na szczeblu Komisji Europejskiej i Parlamentu Europejskiego. Słowa kluczowe: przemysł ceramiczny, produkcja, handel, surowce, ustawodawstwo w UE.Przemysł ceramiczny jest jedną z najważniejszych dziedzin w Unii Europejskiej. Zatrudnia ponad 300 000 pracowników (347 300 w 2007 r.), a wartość jego sprzedaży stanowi ok. ¼ wartości światowej produkcji ceramiki. Zakłady ceramiczne w Europie należą do najnowocześniejszych, a w ich polityce rozwojowej główną rolę odgrywa innowacyjność. Udział poszczególnych sektorów w sprzedaży jest zróżnicowany (tab.1). Dominującą rolę w produkcji ceramiki odgrywają Włochy, dalej Hiszpania i Niemcy. Wartość produkcji w tych państwach wyniosła w 2008 r. odpowiednio 8,3 mld, 4,9 mld i 4,8 mld euro. Polski przemysł ceramiczny zajmuje w UE wysokie 6 miejsce (ok. 1,2 mld euro) głównie dzięki dynamicznemu rozwojowi produkcji płytek ceramicznych, której wartość wyniosła w 2008 r. ok. 500 mln euro. Polskę w sektorze płytek w UE wyprzedzają tylko Włochy i Hiszpania, a w całej Europie jeszcze tylko Turcja. W latach 2004-2007 nastąpił 25% wzrost produkcji przemysły ceramicznego w UE, z ok. 30 mld euro do ponad 37 mld euro, w czym największy udział miał sektor płytek ceramicznych (rys. 1) Światowy kryzys gospodarczy spowodował gwałtowny spadek produkcji ceramiki, który wyniósł ponad 30% w 2009 r. w stosunku do roku 2007 (tab. 1). Największy spadek ... więcej»

Badanie stopnia zdefektowania struktury szkieł tellurowych metodą pomiarów czasów życia pozytonów (JACEK FILIPECKI, EDMUND GOLIS, MANUELA REBEN, JAN WASYLAK)
Spektroskopię czasów życia pozytonów PALS wykorzystano do określenia zmian stopnia zdefektowania struktury szkieł tellurowych domieszkowanych jonami lantanu. W wyniku przeprowadzonych badań, na podstawie uzyskanych widma czasów życia pozytonów obliczono wartości dwóch składowych τ i ich natężeń. Przeprowadzona analiza wskazuje, że uzyskane składowe czasów życia pozytonów odpowiadają w przypadku τ1 za anihilację z elektronami swobodnymi oraz anihilację w zdefektowanej strukturze typu wakans. Druga składowa τ2 związana jest z występowaniem defektów objętościowych powstałych na granicy ziaren lub dyslokacji występujących w badanych szkłach. Na podstawie przeprowadzonych badań stwierdzono, że w procentowym udziale natężeń poszczególnych składowych czasów życia pozytonów τ, zdecydowanie przeważają anihilacje swobodne i defekty atomowe typu wakans. Słowa kluczowe: szkła tellurowe, anihilacja pozytonu, defekty typu wakans, czas życia. Abstract Investigation of the structure of the tellurite glasses by means of positron lifetime measurements Positron lifetime spectroscopy PALS has been applied of the investigation of the structure of tellurite glasses lanthanum ions doped. As a results of the research of positron lifetimes two components τ and its intensities were obtained. The analysis shows that obtained lifetime components τ1 are responsible for the occurrence of free positrons annihilation with electrons, on the other hand the intermediate lifetime τ2 is due to positron trapping modes. The percentage of intensities of individual components of positron lifetime shows that strongly dominated by free positrons annihilation and vacancy-type defects. Keywords: tellurite glasses, positron annihilation, vacancy-type defects, component lifetime. 1. Wprowadzenie Przedstawiona w niniejszej pracy metoda spektroskopii czasów życia pozytonów PALS jest jedną z najlepszych technik badawczych do detek... więcej»

Zobacz wszystkie publikacje »

2011-1

zeszyt-2868-szklo-i-ceramika-2011-1.html

 
W numerze m.in.:
Surowce odpadowe w procesie topienia szkła (Katar zyna Cholewa-Kowalska, Marcin Drajewicz, Jan Wasylak, Daniel Jarząb, Małgorzata Jop)
Przetworzone żużle wielkopiecowe ze względu na ich skład chemiczny stanowią ważny surowiec umożliwiający zastosowanie go do zestawów szklarskich. Jednak ze względu na zawartość żelaza, manganu, siarki i miedzi ich stosowanie w produkcji szkła bezbarwnego jest ograniczone. W związku z powyższym celem niniejszej pracy było uzyskanie bezbarwnych szkieł opakowaniowych i budowlanych z zastosowaniem przetworzonego żużla wielkopiecowego CaAlSi-glass. W badanych zestawach szklarskich CaAlSi-glass stanowi 34-38% masy suchego piasku, co znacznie przewyższa stosowaną powszechnie zawartość tego typu surowców w zestawach na każdego typu szkło, ponieważ standartowo np. do szkieł opakowaniowych stosuje się dodatek przetworzonego żużla wielkopiecowego w ilości 6-7%. Wytopione szkła na bazie surowców przemysłowych i z użyciem CaAlSi-glass poddano badaniom termicznym. Dla uzyskanych szkieł przeprowadzono również charakterystykę optyczną. Wyniki badań wskazują, że zastosowanie CaAlSi-glass praktycznie nie wpływa na właściwości termiczne szkieł, podwyższa się tylko nieznacznie temperatura transformacji (ok. 2%). Również transmisja światła w zakresie widzialnym obu rodzajów szkieł pozostaje na zbliżonym poziomie. Słowa kluczowe: żużel wielkopiecowy, topienie szkła.Wykorzystanie surowców odpadowych jest spowodowane zapotrzebowaniem na surowce oraz coraz większymi trudnościami w ich pozyskiwaniu ze źródeł naturalnych, a także znacznym zmniejszeniem zużycia energii przy procesach technologicznych. Za wykorzystaniem surowców odpadowych w przemyśle szklarskim przemawiają takie aspekty jak: ochrona środowiska oraz zastąpienie tradycyjnych surowców w pełni wartościowymi, tańszymi surowcami będącymi produktem ubocznym przemysłu metalurgicznego i energetycznego. Badania nad wykorzystaniem surowców odpadowych są szczególnie istotne ze względu na pogłębiający się od wielu lat deficyt naturalnych surowców szklarskich oraz ich stosunkowo wysokie ceny [1... więcej»

Zastosowanie kompozytów GFRP w płytach pomostowych (BEATA STANKIEWICZ)
W artykule przedstawiono możliwości zastosowań kompozytów z włókien szklanych w konstrukcjach mostowych. Płyty pomostowe z GFRP są obiecującą alternatywą w stosunku do innych materiałów jak beton, czy stal. Słowa kluczowe: obiekty mostowe, GFRP, płyty pomostowe.Włókna szklane wygrywają w rankingu ekonomicznym z innymi rodzajami włókien, takimi jak węglowe, czy aramidowe gdyż są tańsze. Zatopione w żywicy poliestrowej stają się kompozytem o wybitnych parametrach wytrzymałościowych. Mogą z powodzeniem zastąpić stal - tradycyjne zbrojenie konstrukcyjne, nawet w bardzo wymagających betonowych elementach konstrukcyjnych. Trwałość konstrukcji, jej czas eksploatacji jest tak istotnym parametrem, że poszukiwania technologów i konstruktorów na całym świecie prowadzą do zastąpienia materiałów łatwo ulegających korozji - jak stale zbrojeniowe - materiałem o bardzo dużej wytrzymałości na rozciąganie - kompozytem na bazie włókien i żywicy polimerowej. Betonowe konstrukcje dużych rozmiarów wymagają ogromnego zużycia materiałów, niebagatelna staje się więc cena kompozytu. Przedłużona eksploatacja budowli ze względu na trwałe materiały to ważny czynnik ekonomiczny, ale cena wbudowanego materiału to również zagadnienie, k... więcej»

Nowa rzeczywistość - instytuty badawcze po reformie nauki (Dorota Jarocka)
Rozmowa z panią prof. Barbarą Kudrycką, Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego.1 października 2010 r. wszedł w życie pakiet sześciu ustaw reformujących naukę. Jednostki badawczo- rozwojowe przekształciły się w instytuty badawcze. Jakie nowe możliwości i wyzwania, zdaniem Pani Minister, stwarza dla naszego środowiska ta reforma? Jeśli z pieniędzy podatnika finansujemy prowadzenie badań, to obowiązkiem państwa jest też wyegzekwowanie, by były to badania na wysokim poziomie, sprzyjające rozwojowi gospodarki i kraju. I dlatego zapisy, obowiązujących od 1 października, sześciu ustaw reformujących naukę mają wspólny mianownik - to nowa jakość badań naukowych. Zaprojektowaliśmy reformę tak, by nowe przepisy stymulowały instytuty naukowo-badawcze do konkurowania o lepszą jakość badań, a co za tym idzie - wyższe dotacje. Przed instytutami badawczymi stawiamy znaczące wyzwania: silniejsze powiązanie tematyki badań z potrzebami gospodarki, wyższą efektywność wdrożeń, sprawniejszy transfer nowych technologii do przemysłu. Jednym słowem - oczekujemy innowacyjności. Szanse w walce o publiczne środki na badania są równe dla wszy- stkich, a procedury ich rozdziału - transparentne, oparte na rzetelnych konkursach. Które z rozwiązań zawartych w ustawie o instytutach badawczych uważa Pani Minister za największy sukces? Patrzę wstecz na trwające od początku 2008 roku konsultacje nad kierunkiem reform, bo ustawa o instytutach badawczych jest jej istotną częścią. Przypominam sobie początki - w środowisku wcale nie było gotowości do zmian. Ba! - wielu nie dostrzegało nawet ich potrzeby. Przez dwa lata prac w ministerstwie, w konsultacjach społecznych i następnie przez rok w procedurze legislacyjnej w Sejmie, wypracowywaliśmy ten ważny dla Polski kompromis, jakim jest reforma nauki - to wielkie osiągnięcie, że Sejm przyjął ją przy akceptacji uczonych i jednomyślności polityków różnych opcji. Można nawet powiedzieć, że wspólny... więcej»

Modelowanie właściwości fizycznych mas ceramicznych przy pomocy niestandardowych surowców mineralnych – cz. II. (ZOFIA PUFF)
Otrzymane wyniki dalszych badań (II część) iłu pochodzącego z nadkładu złoża węgla brunatnego z KWB Bełchatów - pole Szczerców wskazują, że pod względem frakcji ziarnowych jest to materiał niejednorodny w swojej objętości i wymaga przed dalszymi procesami technologicznymi wstępnego oczyszczenia (proces szlamowania). Celem II etapu badań było określenie wpływu różnych dodatków mineralnych na właściwości mas ceramicznych przygotowanych na bazie tego iłu. Wyniki badań wykazały korzystny wpływ dodatków mineralnych dodanych do mas w zakresie 10 ÷ 20% wag. na zmniejszenie właściwości plastycznych. Wyjątkiem jest pył dymnicowy, który miał odwrotny wpływ, powodując zwiększenie wielkości badanego parametru.Publikacja stanowi kontynuację badań nad możliwościami zastosowania w technologii materiałów budowlanych iłu pochodzącego z nadkładu węgla brunatnego z KWB "Bełchatów" [1]. Współcześnie, podczas eksploatacji węgla brunatnego metodą odkrywkową duża ilość surowców towarzyszących jest przemieszczana i odkładana na zwałowiskach. Materiały te są dotychczas wykorzystywane w sposób ograniczony i ich ilość ulega ciągłemu przyrostowi. Surowce ilaste stanowią główną grupę surowców ceramicznych pod względem ilościowego zapotrzebowania przemysłowego. Jednak zmienność ich właściwości fizycznych (głównie plastyczności) waha się w szerokich granicach i jest pochodną zróżnicowania jakościowego oraz ilościowego minerałów ilastych wchodzących w ich skład. Ił z grupy smektytu wykazuje bardzo wysoką plastyczność i zarazem wysoką skurczliwość suszenia. W związku z tym surowiec ten nie nadaje się do bezpośredniego stosowania w technologii ceramiki budowlanej. Niekiedy predysponuje do wykorzystania go jako plastyfikatora - komponenta mas ceramicznych, podnoszącego ich plastyczność. Autorzy zrezygnowali z używania dla badanego iłu nazwy "ił beidelitowy", jak to miało miejsce w części I opracowania [1], poprzestając na nazwie bardziej ogólnej, gru... więcej»

XXIV Kongres Techników Polskich
Prezydent Rzeczpospolitej Polskiej Bronisław Komorowski objął Honorowym Patronatem XXIV Kongres Techników Polskich.Z uwagi na rangę Kongresu Techników Polskich będącego ważnym wydarzeniem w polskim środowisku naukowo-technicznym, Prezydent RP wyraził zgodę na objęcie XXIV Kongresu Honorowym Patronatem. Jest to również wyraz uznania dla działalności Naczelnej Organizacji Technicznej i jej znaczącego dorobku, a także bogatych, sięgających XIX wieku tradycji ruchu inżynierskiego w Polsce, którego Fe... więcej»

Zobacz wszystkie publikacje »

Czasowy dostęp

zegar Wykup czasowy dostęp do tego czasopisma.
Zobacz szczegóły»