ELEKTRONIKA, ENERGETYKA, ELEKTROTECHNIKA ›
PRZEGLĄD TELEKOMUNIKACYJNY - WIADOMOŚCI TELEKOMUNIKACYJNE ›
2010-5 |
| |
|
|
Cyfrowe przetwarzanie sygnałów w urządzeniach radiolokacyjnych za pomocą komputerów przemysłowych z jednostkami wektorowymi AltiVec
|
|
Wojciech Rosłoniec 
|
W większości wytworzonych dotychczas urządzeń radiolokacyjnych
proces cyfrowej obróbki sygnałów (DSP - Digital Signal
Processing) jest realizowany na platformach obliczeniowych
z procesorami sygnałowymi. Niestety, przy tego typu rozwiązaniach
bloków przetwarzania sygnałów (BPS) pojawiają się dość
istotne ograniczenia związane z implementacją i ewentualną
modyfikacją niezbędnego oprogramowania. Niewątpliwie istotnymi
niedogodnościami są w tym przypadku konieczność pisania
oprogramowania obróbki w asemblerze procesorów sygnałowych
i ograniczona przenośność tego oprogramowania na
ulepszone wersje procesorów. Ze względu na powyższe ograniczenia,
implementacja nowych jego wersji nie może być przeprowadzana
automatycznie, co czyni ten proces dość złożonym,
* Wydział Elektroniki i Technik Informacyjnych Politechniki
Warszawskiej,
e-mail: wrosloni@poczta.onet.pl
czasochłonnym i zarazem kosztownym. Obecnie alternatywnym
i konkurencyjnym rozwiązaniem sprzętowym okazała się kombinacja
programowalnych układów logicznych FPGA (Field Programmable
Gate Array) i systemów komputerowych z procesorami
ogólnego przeznaczenia. Przy tym bardziej uniwersalnym
podejściu wymienione niedogodności nie odgrywają istotnej roli.
W większości takich systemów programowalne układy logiczne
FPGA są wykorzystywane do filtracji dopasowanej i wielu innych
względnie prostych operacji o ściśle ustalonych algorytmach.
Systemy komputerowe z procesorami PowerPC zawierającymi
jednostki wektorowe AltiVec są stosowane głównie do cyfrowego
przetwarzania sygnałów. Zadania pomocnicze, takie jak implementacja
oprogramowania komunikacyjnego, oprogramowania
obróbki wtórnej (przetwarzającej informacje o wykrytych obiektach)
lub oprogramowania zarządzającego pracą i diagnostyką
całego systemu mogą być wykonywane przez komputery o mniej
rozbudowanej, tj. tradycyjnej architekturze.
174 PRZEGLĄD TELEKOMUNIKACYJNY  ROCZNIK LXXXIII  nr 5/2010
Najważniejszymi zalet[...]
|
|
|
|
Cywiline zastosowanie technik militarnych
|
|
|
Andrzej M. Wilk Adam Maciejewski
|
Tak jak w medycynie obowiązuje reguła po pierwsze nie
szkodzić, tak w rozwoju i wyposażeniu sił zbrojnych dodatkowo
obowiązuje zasada chcesz pokoju, przygotuj się do wojny. Społeczeństwa,
które ograniczały wydatki na utrzymanie swojej
armii, musiały potem w znacznie boleśniejszy sposób utrzymywać
armie obce. Dlatego w każdym kraju, a zwłaszcza w państwach
leżących na światowych traktach komunikacyjnych lub
mających strategiczne znaczenie dla najsilniejszych tego świata,
nie może być próżni obronnej. Wcześniej czy później zostanie
ona wypełniona, zaś skutki implozji bywają równie niebezpieczne,
jak skutki eksplozji. Dlatego wszystkie liczące się
państwa świata nie tylko trwają w sojuszach zabezpieczających
ich status quo, ale również dążą do utrzymywania własnej,
nowocześnie zorganizowanej i wyposażonej armii, zdolnej do
skutecznej obrony terytoriów i zabezpieczenia strategicznych
interesów wspólnie z sojusznikami.
Wojskowe techniki pomogą cywilom
Cechą charakterystyczną techniki wojskowej jest jej dążenie
do uzyskania skuteczności i odporności na różnorodne środki
walki oraz ekstremalne czynniki klimatyczne, przy zapewnieniu
1) Artykuł stanowi materiał do części pierwszej dyskusji panelowej,
poświęconej roli technik militarnych w budowaniu wyższego standardu
życia w mieście. Odbędzie się ona w ramach XI Konferencji Okrągłego
Stołu w dniu 13 maja 2010 r. w Sali Kolumnowej Sejmu RP.
wysokiego poziomu bezpieczeństwa użytkowania. Technika
wojskowa wykorzystuje do tego celu najnowsze, ale sprawdzane
w wielorakich testach, materiały i rozwiązania techniczne
oraz programowe. Zapewnia to nie tylko znacznie wyższą
jakość wykonania i niezawodność systemów, ale także sprawne
funkcjonowanie w różnorodnych, często ekstremalnych
warunkach klimatycznych, z jakimi można się spotkać na różnych
teatrach działań operacyjnych. Czynnikiem zapewniającym
ten wysoki poziom jest również organizacja procesu
zapewnienia jakości, któr[...]
|
|
|
|
Metoda wzbudzanych SEM w analizie dokładności pomiarów pola elektromagnetycznego
|
|
|
Tomasz Długosz
|
Jednym z największych problemów w metrologii pola elektromagnetycznego
(PEM) jest dokładność pomiarów. Do czynników,
które znacząco wpływają na niepewność ich wyników należą m.
in.: wymiary anteny, wykonawca pomiaru i przyrząd oraz obecność
obiektów materialnych wpływających na parametry anteny [1]. W
artykule zostanie omówiony ostatni z nich, czyli wpływ obecności
obiektów przewodzących na zmianę parametrów anteny (jej impedancję).
Analizę zagadnienia można przeprowadzić w dwóch
krokach. W pierwszym kroku korzysta się z metody odbić zwierciadlanych
[2], która umożliwia zastąpienie anteny i płaszczyzny
dwiema antenami. W drugim kroku - w celu uzyskania analitycznego
rozwiązania takiego układu - można skorzystać z metody
wzbudzanych sił elektromotorycznych SEM [3].
Metoda wz budzanych SEM
Rozpatrzmy przypadek dwóch dowolnie ułożonych względem
siebie dipoli (rys. 1). Prąd dipola A2 wytwarza natężenie pola w
pobliżu dipola A1. Jeśli założyć, że składowa styczna wektora
 Rys. 1. Istota metody SEM
natężenia pola wytworzonego za pomocą prądu dipola A2 przy
powierzchni elementu dz dipola A1 równa się Ez12, to SEM wzbudzona
prądem płynącym w antenie A2 w elemencie dz anteny A1
jest opisana zależnością:
de12 = Ez12dz. (1)
Pod wpływem pola pochodzącego od dipola A2 własne pole
dipola A1 rozłoży się tak, aby przy powierzchni elementu dz
powstała własna siła równa - de12. Zaczyna zatem działać SEM,
która tworzy źródło energii wzbudzone w dipolu A1.
Impedancja wzajemna i metoda
wz budzanych SEM
W celu wyznaczenia impedancji wzajemnej metodą wzbudzanych
SEM rozpatrzmy przypadek dwóch dipoli umieszczonych
równolegle względem siebie (rys. 2).
 Rys. 2. Dwa dipole umieszczone równolegle względem siebie
l
l
l
l
l
182 PRZEGLĄD TELEKOMUNIKACYJNY  ROCZNIK LXXXIII  nr 5/2010
E j I e
r
z dz j
I
j t r
x
w b mw
p
b
pew
x
12 0
0 1
0
2
4
1
4
1
= - - ( ) 

- Y[...]
|
|
|
|
Polskie media elektroniczne na rozdrożu
|
|
|
Andrzej Zieliński
|
W artykule, opublikowanym w Przeglądzie Telekomunikacyjnym
i Wiadomościach Telekomunikacyjnych [1], zostały przedstawione
podstawowe dylematy związane z rozwojem rynku
mediów w Polsce. Głównie dotyczyły one - niecierpiącej zwłoki
- potrzeby uchwalenia nowego prawa o radiofonii i telewizji oraz
coraz bardziej opóźniającego się procesu cyfryzacji telewizji
naziemnej. Zarysowane tam dylematy w głównych zarysach są
niestety nadal aktualne, ponieważ przewidywania, że nowoczesna
ustawa o mediach elektronicznych zostanie uchwalona
w 2009 roku nie sprawdziły się. Podobnie okazało się, że nie
została w ubiegłym roku skutecznie rozpoczęta operacja przełączenia
cyfrowego naszej naziemnej telewizji programowej.
W niniejszym artykule zostaną przedstawione przyczyny niepowodzeń,
a także możliwe skutki.
Problemy prawne rynku medi ów
elektronicznyc h
Głównym wydarzeniem roku 2009 w zakresie legislacji rynku
mediów elektronicznych była niewątpliwie próba uchwalenia
obszernej nowelizacji ustawy o radiofonii i telewizji (a właściwie
nowego prawa w tej dziedzinie), niestety równie nieudana, jak w przypadku
prób poprzednich. W związku z upadkiem kolejnego projektu
ustawy nadal sektorem tym rządzi ustawa [2], uchwalona
w 1992 roku. Co prawda otworzyła ona nowe możliwości rozwoju
tej dziedziny w warunkach pluralizmu życia społecznego i gospodarczego,
jednak upływ czasu spowodował, że nie odpowiada już
dzisiejszym standardom rozwoju mediów elektronicznych. W okresie
funkcjonowania ustawy [2], od jej uchwalenia aż do dziś,
nastąpił burzliwy rozwój naukowo-techniczny środków przekazu
i odbioru, przede wszystkim telewizji, a także radia, polegający na
cyfryzacji całego systemu produkcji, przekazu i odbioru sygnałów
telewizji i radia. W Polsce w dziedzinie mediów elektronicznych
(radia i telewizji) proces ten nie objął jeszcze, niestety, telewizji
naziemnej, a także radia, co nastąpiło już w wielu krajach Unii
Europejskiej (UE). Cyfryzacja systemów el[...]
|
|
|
|
Przegląd metod rozgłaszania informacji w bezprzewodowych sieciach improwizowanych
|
|
|
Dariusz KOŚCIELNIK Jacek STĘPIEŃ
|
Bezprzewodowe sieci komputerowe, dzięki swym licznym
zaletom, stały się już powszechnie stosowanym składnikiem
nowoczesnych systemów teledacyjnych. Większość z nich,
szczególnie klasy WLAN (Wireless Local Area Network), to systemy
z infrastrukturą stałą, w których stacje bezprzewodowe
skupiają się wokół punktów dostępowych - AP (Access Point).
Punkty dostępowe umożliwiają użytkownikom korzystanie z zasobów
Intranetu lub Internetu i dlatego uczestniczą w zdecydowanej
większości przeprowadzanych transakcji.
Infrastruktura stała systemu ogranicza niestety zakres przemieszczania
się stacji bezprzewodowych, bardzo istotny w niektórych
zastosowaniach. Dlatego coraz więcej uwagi poświęca się
sieciom improwizowanym. Ze względu na swą nietrwałość oraz
łatwość zestawiania i demontażu takie rozwiązania nazywa się
zwykle tymczasowymi lub ad hoc. Systemy przeznaczone do
obsługi stacji ruchomych - MS (mobile station) określa się mianem
mobilnych sieci ad hoc - MANET (Mobile Ad Hoc Network).
Sieci klasy MANET są najczęściej wykorzystywane do: zapewniania
łączności dla sztabów kryzysowych, działających na terenach
objętych skutkami klęsk żywiołowych, tworzenia systemów
elektronicznego pola walki, budowania sieci sensorowych oraz
sieci łączności osobistej - PAN (Personal Area Network), a także
obsługi zebrań i konferencji. Przewiduje się także, iż w niedługiej
przyszłości stanie się popularne wykorzystywanie ich do przekazywania
pojazdom informacji o ruchu ulicznym, używanych
następnie do adaptacyjnego planowania trasy przejazdu.
Najprostszym sposobem komunikowania się stacji sieci
MANET jest transmisja bezpośrednia, której zasięg ogranicza się
zwykle do niewielkiej liczby najbliższych sąsiadów. Stacje znajdujące
się dalej od siebie muszą wykorzystywać transmisję wieloetapową
(multi hop), w której uczestniczy kilka dodatkowych
węzłów, nazywanych pośredniczącymi.
Zaplanowanie optymalnej trasy pokonywanej w sieci ad hoc
przez pakiet przesyłan[...]
|
|
|
|
Recenzje
|
|
Stefan Lewandowski: Historia poczty i telekomunikacji
w Warszawie
Oficyna Wydawniczo-Poligraficzna Zygmunt Siemieniak,
Warszawa 2009.W sierpniu 2009 roku ukazała się w druku monografia
pt. Historia poczty i telekomunikacji w Warszawie
wydana pod patronatem Dyrekcji Generalnej
Poczty Polskiej - jeszcze jako Państwowego
Przedsiębiorstwa Użyteczności Publicznej, które
z dniem 1 września 2009 roku zmieniło swój status
prawny na spółkę akcyjną Poczta Polska S.A.
Monografia ta, wydrukowana w bardzo skromnym
nakładzie 350 egzemplarzy ma charakter memorialny
dokumentując wieloletni rozwój poczty i telekomunikacji
w Warszawie jako przedsiębiorstwa
integralnie związanego z dziejami politycznymi,
gospodarczymi i społecznymi państwa polskiego.
Monografia ta powinna więc zainteresować nie
tylko ponad 100-tysięczną rzeszę pracowników tej
instytucji, lecz także czytelników Przeglądu Telekomunikacyjnego
i Wiadomości Telekomunikacyjnych uczestniczących
w procesach rozwoju, a nierzadko także programowania łączności
XXI wieku. Warto dodać, że w monografii tej są liczne odniesienia do
faktów i wydarzeń z dziejów poczty i telekomunikacji w minionych
stuleciach, a historia jest nadal mistrzynią życia dla tych, którzy nie
przestali czytać i potrafią na podstawie lektury korzystać z doświadczeń
przeszłości dla kształtowania przyszłości.
Geneza i organizacja poczty w Polsce - jako formy komunikacji
międzyludzkiej - jest integralnie związana z powstawaniem naszego
państwa. Informacje o funkcjonowaniu "pocztów służebnych"
władców gnieźnieńskich znajdujemy w najstarszych kronikach Ibrahima
ibn Jakuba, Thietmara i Galla Anonima z czasów panowania
pierwszych władców piastowskich, Mieszka I i Bolesława Chrobrego.
Kronikarze dziejów podkreślali wielokrotnie, że Piastowie, rezydujący
w Gnieźnie dowiadywali się niezwłocznie od swych posłańców,
zwanych po łacinie "kursorami", o najazdach i bogactwach swych
sąsiadów za pomocą służebnych "naroczników" zalicz[...]
|
|
|
|
Rozwój szerokopasmowych sieci dostępowych
|
|
|
Jarosław Turkiewicz Marcin Les zczyc-Radoliński
|
Rozwój społeczeństwa informacyjnego wymaga odpowiednio
wydajnej infrastruktury sieciowej. Tylko taka, zarówno w odniesieniu
do szerokopasmowej sieci dostępowej, jak i sieci szkieletowej,
może zapewnić odpowiedni poziom świadczenia usług
szerokopasmowych, a przez to zapobiec wykluczeniu elektronicznemu
społeczeństwa i przyczynić się do jego rozwoju zarówno
gospodarczego, jak i społecznego. Obecnie trwa w Polsce
ożywiona debata na temat strategii rozwoju szerokopasmowej
sieci dostępowej, w której uczestniczą takie instytucje, jak Urząd
Komunikacji Elektronicznej (UKE) czy nawet poszczególne partie
polityczne. UKE zaproponował rozwój szerokopasmowej sieci
dostępowej następnej generacji NGA (Next Generation Access)
o przepływności co najmniej 30 Mbit/s, opartej na technice xDSL
(Digital Subscriber Line) [1].
W artykule tym przedstawiamy kierunki rozwoju szerokopasmowych
sieci dostępowych. Przeprowadzone analizy wykazują,
że jedynie rozwój sieci światłowodowych FTTH (Fibre-To-The-
Home) jest w stanie zaspokoić zapotrzebowanie na pasmo
w przyszłości.
Techniki dost ępu
szerokopasmowego
Systemy dostępowe można klasyfikować, dzieląc je na systemy
bezprzewodowe i przewodowe. Zaletą systemów bezprzewodowych
opartych na transmisji radiowej jest łatwość instalacji
oraz potencjalna mobilność terminali abonenckich. Wadą tychże
systemów jest ograniczone pasmo przesyłowe oraz wysokie
zużycie energii. Nawet systemy bezprzewodowe następnej generacji,
jak LTE (Long Term Evolution) z prędkością transmisji do
100 Mbit/s nie będą mogły zaspokoić zapotrzebowania na takie
usługi szerokopasmowe, jak telewizja następnej generacji (omówiona
w dalszej części artykułu). Ponadto w przypadku radiowych
systemów dostępowych występuje silne ograniczenie
maksymalnego zasięgu, co przekłada się na konieczność budowy
gęstej sieci nadajników. Wśród technik dostępu bezprzewodowego
można wymienić WiMax (Worldwide Interoperability for
Microwave Access), LTE czy UM[...]
|
|
|
|
Techniki informacyjne zapewniają lepsze życie w mieście i nie tylko
|
|
|
Andrzej M. Wilk Adam Maciejewski
|
Tegoroczny Światowy Dzień Telekomunikacji i Społeczeństwa
Informacyjnego odbywa się pod hasłem, podkreślającym szczególne
znaczenie technik informacyjnych i komunikacyjnych (ICT
- Information and Communication Technologies) dla podnoszenia
komfortu życia w miastach. Fakt ten można oceniać jako paradoks,
bo przecież znacznie większy skok cywilizacyjny nastąpi
w wyniku rozwoju owych technik na terenach słabo zurbanizowanych.
Należy jednak pamiętać, że właśnie mieszkańcy miast
tworzą w krajach średnio i wyżej rozwiniętych największą część
populacji. Z tego względu wpływ nowych technik i technologii
informacyjno-komunikacyjnych na standard życia w miastach jest
odczuwany przez znacznie większe grono ludzi i ma zasadnicze
znaczenie dla akceptacji ICT przez większość społeczeństwa.
Dlatego tegoroczne obchody Światowego Dnia Telekomunikacji
i Społeczeństwa Informacyjnego poświęcono właśnie temu
zagadnieniu.
To, jak bardzo techniki łączności zmieniają świat, warto uświadomić
sobie w kontekście mijającej 17 maja 2010 r. 145 rocznicy
podpisania Międzynarodowej Konwencji Telegraficznej, która dała
początek światowej normalizacji i standaryzacji rozwiązań technicznych
i systemowych w dziedzinie telekomunikacji. Konwencja była
pierwszym poważnym sygnałem globalizacji, jaka za sprawą
rozwoju technik informacyjnych i telekomunikacyjnych, korzystających
z osiągnięć mikroelektroniki, rozwinęła się pod koniec XX
wieku i której na imię Społeczeństwo Informacyjne. Dlatego w 2006
roku, w 131 rocznicę swego powstania, Międzynarodowa Unia
Telekomunikacyjna z siedzibą w Genewie, rozszerzyła obchody
Światowego Dnia Telekomunikacji, nadając im rangę Światowego
Dnia Telekomunikacji i Społeczeństwa Informacyjnego.
W Polsce obchody rocznicowe od wielu lat są organizowane
pod auspicjami ministra odpowiedzialnego za telekomunikację
(łączność). Realizatorem ich jest Stowarzyszenie Elektryków
Polskich (SEP), w którym działała ogólnostowarzyszeniowa Sekcja
[...]
|
|
|
|
Zastosowanie cyfrowego przetwarzania sygnałów w optycznych systemach z zaawansowanymi formatami modulacji
|
|
|
Agata Kościelska Jarosław Turkiewicz
|
Wzrastająca liczba użytkowników usług szerokopasmowych
oraz wzrost ich wymagań dotyczących pasma przepustowego
powoduje konieczność zwiększania pojemności transmisyjnych
systemów światłowodowych. Sposobem zwiększenia przepływności
w kanale, przy jednoczesnej poprawie efektywności widmowej
systemów oraz zapewnieniu większej odporności na
zniekształcenia, jest zastosowanie zaawansowanych formatów
modulacji. Dla potrzeb komunikacji optycznej zademonstrowano
systemy wykorzystujące modulacje (D)PSK (Differential Phase
Shift Keying) , (D)QPSK (Differential Quadrature Phase Shift
Keying), OFDM (Orthogonal Frequency Division Multiplexing)
oraz QAM (Quadrature Amplitude Modulation) [1].
Stosowanie zaawansowanych formatów modulacji, takich jak
QAM czy QPSK, wymaga zastosowania transmisji koherentnej,
która umożliwia wykorzystanie nie tylko zależności amplitudowych,
ale również fazowych i częstotliwościowych. W systemach
koherentnych jest możliwe zastosowanie cyfrowego przetwarzania
sygnału DSP (Digital Signal Processing) po stronie odbiorczej
i kompensacja zniekształceń takich, jak dyspersja chromatyczna
CD (Chromatic Dispersion), polaryzacyjna PMD (Polarization
Mode Dispersion), zniekształcenia fazowe, a także zniekształcenia
nieliniowe [2], [3].
Pomimo większej odporności zaawansowanych formatów
modulacji na zniekształcenia transmisyjne w porównaniu do tradycyjnej
modulacji amplitudy OOK (On-Off Keying) o tej samej
przepływności bitowej, istnieje potrzeba ich kompensacji w celu
poprawy jakości odbieranego sygnału i zwiększania zasięgu
transmisji. Ponadto na przykład kompensacja dyspersji polaryzacyjnej
- ze względu na jej stochastyczny charakter - jest bardzo
188 PRZEGLĄD TELEKOMUNIKACYJNY  ROCZNIK LXXXIII  nr 5/2010
trudna w dziedzinie optycznej. Zastosowanie bloku DSP daje
możliwość adaptacyjnej kompensacji PMD w dziedzinie elektrycznej
[3].
W artykule zostało przedstawione wykorzystanie transmisji
koherentnej i [...]
|
|
|
|
Zjawisko konwergencji na rynku telekomunikacyjnym w Polsce
|
|
|
Michał Duszak Barbara Bartos zewska
|
Usługi wiązane: TV, szerokopasmowy Internet, telefon stacjonarny
oraz telefon komórkowy w ofercie u jednego przedsiębiorcy
telekomunikacyjnego cieszą się wśród Polaków coraz większą
popularnością. Spośród operatorów sieci kablowych, którzy jako
pierwsi rozpoczęli oferowanie trzech usług, jedynie Aster umożliwia
zakup pełnego ich pakietu (TV, Internet, telefon stacjonarny, telefon
komórkowy, mobilny Internet). Pozostali operatorzy sieci kablowych
oferują po trzy usługi (TV, Internet, telefon). Od niedawna do tej
grupy dołączyli także operatorzy telekomunikacyjni. Telekomunikacja
Polska i Telefonia Dialog wzbogaciły swoje oferty o usługi telewizyjne
i Internet. Pod koniec 2009 r. dołączyła do nich także Netia,
która pracuje nad ofertą telewizyjną wspólnie z telewizją "n".
Wraz z rozwojem technik telekomunikacyjnych oraz coraz
ostrzejszą konkurencją różnice między sieciami stacjonarnymi
i komórkowymi, podobnie jak usługami, zaczęły stopniowo zanikać.
Proces ten, definiowany jako konwergencja mobilno-stacjonarna
(Fixed-Mobile Convergation - FMC) to rozwiązanie, które
dla użytkownika oznacza jeden aparat telefoniczny, pełniący w biurze
czy w domu funkcję telefonu stacjonarnego, zaś w podróży
telefonu komórkowego, a proces przełączania się między sieciami
następuje automatycznie. W zasięgu sieci domowej bądź
biurowej taki telefon działa wykorzystując technikę szerokopasmowego
dostępu radiowego, a z chwilą opuszczenia tego
zasięgu następuje automatyczne przełączenie na działanie
w zakresie sieci GSM. Termin usługi konwergentne pojawił się
w momencie, w którym operatorzy sieci komórkowych zaczęli
wyprzedzać operatorów sieci stacjonarnych pod względem liczby
abonentów osiągając łącznie wielkości podane na rys. 1.
wą złotówkę. W przypadku usług pre-paid nie pobierali opłat za
abonament. W segmencie post-paid dołączone były natomiast
pakiety "darmowych" minut wliczonych w abonament, plany
taryfowe dostosowane do każdego segmentu odbiorc[...]
|
|
|
|
Twój Profil
Twój koszyk
