profil Twój Profil
Kliknij, aby zalogować »
Jesteś odbiorcą prenumeraty plus
w wersji papierowej?

Oferujemy Ci dostęp do archiwalnych zeszytów prenumerowanych czasopism w wersji elektronicznej
AKTYWACJA DOSTĘPU! »

Twój koszyk
  Twój koszyk jest pusty

Czasowy dostęp?

zegar

To proste!

zobacz szczegóły

ZAMÓW EZEMPLARZ PAPIEROWY!

baza zobacz szczegóły
PRZEMYSŁ SPOŻYWCZY I GASTRONOMIA ›
GOSPODARKA MIĘSNA › 2010-7
 

Publikacja: Utrwalające działanie dymu wędzarniczego
Autor: Mariusz S. Kubiak  Tomasz Borowy  

Wędzenie jest jedną z metod obróbki produktów spożywczych, szczególnie mięsa, drobiu, ryb, przetworów mięsnych i rybnych, gdzie dym, który oddziałuje na surowiec jest mieszaniną gazów i aerozoli powstałych z niecałkowicie spalonych środków dymotwórczych, jak np. drewno lub inne części roślin. Wędzenie za pomocą świeżo wytworzonego dymu powoduje wprowadzenie do produktu wielu substancji o właściwościach przeciwdrobnoustrojowych, przeciwutleniających, smakowych oraz barwiących. Szczególne znaczenie odgrywają tu fenole, które oprócz działania przeciwdrobnoustrojowego mają wyraźne właściwości przeciwutleniające. Działaniem utrwalającym proces wędzenia jest dokładne osuszenie powierzchni i osadzenie się na niej kondensatu o charakterze makrostatycznym. Chemiczny skład dymu wędzarniczego, powstającego podczas spalania twardego drewna, jest bardzo złożony. Wśród związków występujących w dymie wyróżnia się m.in. kwasy karbonylowe, związki karbonylowe, fenole i ich pochodne, związki obojętne, w skład których wchodzą alkohole, estry, węglowodory itp. Działanie związków chemicznych zawartych w dymie wędzarniczym prz[...]

 

Prenumerata

Zamów papierową prenumeratę w wersji PLUS czasopisma GOSPODARKA MIĘSNA i zyskaj dostęp do pozostałych elektronicznych publikacji tego czasopisma z lat 2004-2011 (od 1 marca również rok 2012).
Nie zwlekaj - skorzystaj z tysięcy publikacji o najwyższym poziomie merytorycznym.
prenumerata papierowa roczna PLUS (z dostępem do archiwum e-publikacji) - tylko 308,25 zł
prenumerata papierowa roczna PLUS z 10% rabatem (umowa ciągła) - tylko 277,43 zł *)
prenumerata papierowa roczna - 263,97 zł
prenumerata papierowa półroczna - 131,99 zł
prenumerata papierowa kwartalna - 65,99 zł
okres prenumeraty:   
*) Warunkiem uzyskania rabatu jest zawarcie umowy Prenumeraty Ciągłej (wzór formularza umowy do pobrania).
Po jego wydrukowaniu, wypełnieniu i podpisaniu prosimy o przesłanie umowy (w dwóch egzemplarzach) do Zakładu Kolportażu Wydawnictwa SIGMA-NOT.
Zaprenumeruj także inne czasopisma Wydawnictwa "Sigma-NOT" - przejdź na stronę fomularza zbiorczego »

 

POZOSTAŁE PUBLIKACJE W TYM ZESZYCIE:
Aktualności
 
Branża mięsna nadal w kryzysie.Niemal 60% firm spożywczych ma problemy finansowe - wynika z danych wywiadowni Dun and Bradstreet Poland. Skutki spowolnienia gospodarczego najsilniej odczuwają najmniejsi producenci żywności. W I kwartale br., w tej grupie producentów problemy finansowe miało aż 67% firm. Badania przeprowadzone przez wywiadownię obejmowały 5 tys. firm i wykazały, że w najtrudniejszej sytuacji byli producenci alkoholi. W badanym okresie, trudną sytu[...]
 
Kronika
 
60 lat Instytutu Zootechniki PIB w Krakowie Wspaniałą galą w Teatrze im. J. Słowackiego w Krakowie 24 maja 2010 roku uczcił swój jubileusz Instytut Zootechniki PIB. Powstał on, na mocy Rozporządzenia Rady Ministrów, 30 kwietnia 1950 roku, a niecały rok później decyzją Senatu Uniwersytetu Jagiellońskiego uchwalony został jego statut. Pierwszym dyrektorem Instytutu był prof. dr hab. Teodor Marchlewski, ówczesny rektor UJ. Czasy w jakich przyszło startować Instytutowi Zootechniki skierowały jego uwagę na rozwój dziedzin, które miały zaspokoić potrzeby wyniszczonego wojną kraju. Chodziło przede wszystkim o rozwój hodowli zwierzęcej, gdzie podstawowym zagadnieniem był brak białka, najważniejszego składnika pasz. Skupiono się na badaniach dotyczących genetyki i hodowli zwierząt gospodarskich, paszoznawstwu i żywieniu zwierząt gospodarskich, technologii, ekologii i ekonomiki produkcji zwierzęcej oraz jakości surowców pochodzenia zwierzęcego. Współczesność dopisała nowy kierunek, czyli biotechnologiczne metody produkcji zwierzęcej. Badania nad rozrodem zwierząt doprowadziły w konsekwencji do badań transgenicznych, dzięki którym w 2003 roku urodziła się w Instytucie pierwsza genetycznie modyfikowana jałówka. Dziś trwają badania nad zastosowaniem narządów zwierzęcych, głównie świńskich w medycynie i farmacji. Narządy takie jak serce, nerki, wątroba, a także elementy chrzęstnokostne i skóra mogą być wszczepiane człowiekowi. Mają podobną wielkość i wydolność fizjologiczną. Transgeneza zwierząt (zwierząt modyfikowanych genetycznie) może być także zastosowana jako model do badań mechanizmów powstawania różnych chorób u człowieka. Znaczącą rolę Instytut Zootechniki odegrał również w dziedzinie ochrony i zachowania zagrożonych wyginięciem rodzimych ras zwierząt gospodarskich i rozwoju paszoznawstwa. Licznie przybyli do Teatru im. J. Słowackiego goście z kraju i zagranicy oraz pracownicy Instytutu Zootechniki zarów[...]
 
Produkcja mięsa w Unii Europejskiej w 2009 roku
 
Agnieszka Judzińska  
Spowolnienie gospodarcze wywołane kryzysem na rynkach finansowych, notowane od połowy 2008 roku, nie pozostało bez wpływu na unijny sektor mięsny. Wiele państw członkowskich dotknęła recesja. Towarzyszyły jej zjawiska niesprzyjające rozbudowie potencjału produkcyjnego, do których należy zaliczyć m.in.: spadek PKB, spowolnienie popytu konsumpcyjnego oraz mniejszą dynamikę eksportu. Czynniki te sprawiły, że po okresie powolnego rozwoju (w latach 2004-2007) trend wzrostowy produkcji mięsa został odwrócony.WUE-27 w 2008 roku produkcja mięsa obniżyła się o 0,3%, a w 2009 roku o 2%. Systematycznie maleje udział Unii Europejskiej w światowej produkcji mięsa. W ostatniej dekadzie obniżył się on z ok. 18% do 15%. Spadek produkcji mięsa w nowych państwach członkowskich był znacznie wyższy niż w krajach "piętnastki". W 2009 roku w UE-12 wyniósł on ponad 6%, podczas gdy w UE-15 nieco ponad 1%. Największa redukcja produkcji wystąpiła w Czechach i Słowacji (średnio o 13,5%), wysoka w Bułgarii, Litwie oraz Rumunii (9-12%). W Polsce[...]
 
Smak tradycji
 
Receptury te zostały zebrane i opracowane przez inż. Zdzisława Jabłońskiego i inż. Janinę Kunicką oraz wydane w 1964 roku przez Wydawnictwo Przemysłu Lekkiego i Spożywczego jako Przepisy Wewnętrzne Nr 21 ówczesnej Centrali Przemysłu Mięsnego. Był to zbiór dokumentacji technologicznej wędlin i wyrobów wędliniarskich (podrobowych). Czytelników zainteresowanych przepisami na konkretne asortymenty prosimy o kontakt z redakcją. (Red.) Smak tradycji 20[...]
 
Wskaźnik wydajności rzeźnej bydła
 
Stanisław Wajda  
Efekt ekonomiczny w produkcji bydła rzeźnego w dużej mierze zależy od ceny, jaką uzyska producent przy sprzedaży bydła na rzeź. Obecnie producenci często sprzedają bydło rzeźne, zwłaszcza na targowiskach lub przez pośredników według masy i oceny wartości rzeźnej żywych zwierząt. Drugim systemem rozliczania producenta jest system poubojowy, gdzie cena bydła zależy od masy tusz i klasy tusz określonej w systemie EUROP. System rozliczania poubojowego jest obiektywny, gdyż cena bydła uzależniona jest od masy i klasy tusz. Natomiast przy rozliczeniu przyżyciowym procentowy udział masy tusz u bydła uzależniony jest od wielkości wskaźnika wydajności rzeźnej.Na wielkość wskaźnika wydajności rzeźnej wpływają czynniki genetyczne i środowiskowe. Badania wykazały, że bydło ras mięsnych i mieszańce bydła ras mięsnych z mlecznymi mają wyższy wskaźnik wydajności rzeźnej niż bydło ras mlecznych. Buhajki mają wyższą wydajność rzeźną niż jałówki i wolce. Także sposób żywienia i warunki przeprowadzanego obrotu przedubojowego wpływają na wielkość wskaźnika wydajności rzeźnej. Interesujące jest zatem jak w obrębie jednej rasy bydła przy podobnym żywieniu kształtuje się wskaźnik wydajności rzeźnej. Szczególnie interesujące są wahania wskaźnika wydajności rzeźnej, które mogą wpływać na różnice występujące w cenie, jaką producent uzyska przy rozliczeniu za żywe zwierzęta w porównaniu z rozliczeniem poubojowym w systemie EUROP. W tym celu przeprowadzono badania na 167 buhajkach rasy holsztyńsko- fryzyjskiej, zakupionych o masie 70-110 kg. Opas prowadzono z dużym udziałem mieszanek paszy treściwej, które podawano w zależności od masy zwierząt od 3 kg do 6,7 kg oraz małej ilości siana lub słomy. Buhajki po uzyskaniu masy około 570 kg ważono, a następnie przekazywano do uboju. Zwierzęta po przywiezieniu do zakładów mięsnych były przetrzymywane w magazynie żywca w pojedynczych kojcach przez okres 20 godzin. Następnie po ważeniu poddawano je [...]
 
Zastosowanie barwników spożywczych w przetwórstwie mięsa
 
Aneta Cegiełka  
Barwa produktów mięsnych - i żywności w ogóle - odgrywa istotną rolę jako jeden z najważniejszych wyróżników konsumenckiej oceny jakości. Również w tym przypadku zachęca ona lub zniechęca do spożycia produktu, a nawet sugeruje odczucia określonych smaków i zapachów, współkształtując smakowitość gotowego wyrobu [21].Podział i charakterystyka barwników spożywczych.Barwniki spożywcze to jedna z grup substancji dodawanych do żywności w celu podniesienia jej atrakcyjności sensorycznej. Barwniki najczęściej klasyfikuje się biorąc pod uwagę ich pochodzenie. W literaturze przyjęto podział barwników na następujące grupy [3, 4, 7, 8]: ● organiczne naturalne - otrzymane metodami fizycznymi (m.in. w drodze destylacji i ekstrakcji) z surowców roślinnych lub zwierzęcych lub w wyniku procesów enzymatycznych lub mikrobiologicznych, ● organiczne syntetyczne identyczne z naturalnymi - otrzymane w wyniku syntezy chemicznej lub zastosowania procesów chemicznych; pod względem chemicznym są to substancje identyczne (lub niemal identyczne) do naturalnie obecnych w surowcach roślinnych i zwierzęcych, ● organiczne syntetyczne (potocznie nazywane "sztucznymi") - otrzymane w drodze syntezy chemicznej i nie mające chemicznie identycznych odpowiedników w przyrodzie, ● nieorganiczne. Związki należące do wymienionych grup można poddać bardziej szczegółowemu podziałowi przyjmując za kryterium ich budowę chemiczną. Na tej zasadzie oparta jest klasyfikacja barwników wg Colour Index (CI) [7, 23]. Najważniejsze grupy barwników do żywności wraz z przykładami substancji do nich należących wymieniono w tabeli 1. Obecnie ustawodawstwo zezwala na stosowanie 42 barwników do żywności, z czego 16 jest naturalnych [4]. Barwniki naturalne cieszą się większą akceptacją konsumentów w porównaniu z syntetycznymi, to użycie substancji barwiących należących do tej drugiej grupy jest w wielu branżach przetwórstwa żywności "łatwiejsz[...]
 
Zastosowanie przeciwutleniaczy w przetwórstwie mięsa
 
Dorota Czerwińska  
W czasie obróbki wstępnej i termicznej produktów mięsnych oraz ich dalszego przechowywania może zachodzić utlenianie czyli oksydacja tłuszczów. Utlenianiu mogą ulegać zarówno tłuszcze naturalnie występujące w mięsie, jak i tłuszcze dodawane w czasie przetwarzania produktów. Jełczenie utleniające stanowi jedną z podstawowych przyczyn psucia się żywności. Produkty utleniania tłuszczów mają ujemny wpływ na zdrowie, a żywność zjełczała nie nadaje się do spożycia. Skutecznym sposobem zapobiegania jełczeniu mięsa i produktów mięsnych spowodowanego działaniem tlenu jest dodawanie do żywności przeciwutleniaczy.Utlenianie tłuszczów, noszące nazwę autooksydacji lub jełczenia, przebiega łańcuchowo w kilku etapach. Proces ten jest trudny do zahamowania, ponieważ nawet niewielka część utleniających się tłuszczów powoduje powstawanie niestabilnych produktów utleniania - nadtlenków, które ulegają rozpadowi do reaktywnych produktów zwanych wolnymi rodnikami. Rozpoczynają one szereg reakcji chemicznych z niezmienionymi jeszcze kwasami tłuszczowymi, wywołując ich spontaniczne łączenie się z tlenem i powstawanie kolejnych wolnych rodników. W początkowym okresie autooksydacji nie następują zmiany smaku, zapachu, barwy i konsystencji produktów spożywczych. Dopiero w dalszym etapie powstają lotne związki, powodujące zmianę smaku i zapachu produktów spożywczych, gdy ich ilość jest duża produkty jełczeją, tracąc przydatność do spożycia. W końcowym etapie gromadzące się w dużych ilościach produkty utleniania wchodzą ze sobą w reakcje, prowadzące do powstawania substancji o szkodliwym działaniu, często toksycznych. Procesy oksydacyjne przyczyniają się do pogorszenia cech sensorycznych (smaku, zapachu, barwy i konsystencji) i jakości zdrowotnej przetworów mięsnych. W ich efekcie produkty mogą mieć zjełczały zapach i posmak. Jest to spowodowane powstawaniem w mięsie niskocząsteczkowych substancji lotnych, przede wszystkim krótkołańcuchowy[...]
 

Czasowy dostęp

zegar Wykup czasowy dostęp do tego czasopisma.
Zobacz szczegóły»