profil Twój Profil
Kliknij, aby zalogować »
Jesteś odbiorcą prenumeraty plus
w wersji papierowej?

Oferujemy Ci dostęp do archiwalnych zeszytów prenumerowanych czasopism w wersji elektronicznej
AKTYWACJA DOSTĘPU! »

Twój koszyk
  Twój koszyk jest pusty

Czasowy dostęp?

zegar

To proste!

zobacz szczegóły
r e k l a m a
FAIL (the browser should render some flash content, not this).

ZAMÓW EZEMPLARZ PAPIEROWY!

baza zobacz szczegóły
BUDOWNICTWO I GEODEZJA ›
MATERIAŁY BUDOWLANE › 2010-7
 

Publikacja: Projekt przepisów dotyczących bezpieczeństwa pożarowego obiektów metra i ich usytuowania
Autor: Mirosław Kosiorek  

Przepisy techniczno-budowlane oprócz roli regulacyjnej spełniają ważną rolę w rozwoju techniki i innowacyjności. Można, tak jak jest dotychczas w obszarze bezpieczeństwa pożarowego, formułować je przez szczegółowy system nakazów i zakazów, których cel użytkowy nie jest jasno sprecyzowany i można się go tylko domyślać, lub przez formułowanie celów użytkowych. W pierwszym przypadku przepisy hamują rozwój techniczny, w drugim skłaniają producentów i projektantów do szukania różnych metod osiągnięcia postawionego celu. Jest jeszcze jeden niekorzystny aspekt przepisów formułowanych w sposób nakazowy, a nie funkcjonalny. Otóż przepisy takie nie funkcjonują w praktyce, gdyż tak jak jest obecnie, w zasadzie wszystkie bardziej skomp[...]

 

Prenumerata

Zamów papierową prenumeratę w wersji PLUS czasopisma MATERIAŁY BUDOWLANE i zyskaj dostęp do pozostałych elektronicznych publikacji tego czasopisma z lat 2004-2011 (od 1 marca również rok 2012).
Nie zwlekaj - skorzystaj z tysięcy publikacji o najwyższym poziomie merytorycznym.
prenumerata papierowa roczna PLUS (z dostępem do archiwum e-publikacji) - tylko 296,28 zł
prenumerata papierowa roczna PLUS z 10% rabatem (umowa ciągła) - tylko 266,65 zł *)
prenumerata papierowa roczna - 252,00 zł
prenumerata papierowa półroczna - 126,00 zł
prenumerata papierowa kwartalna - 63,00 zł
okres prenumeraty:   
*) Warunkiem uzyskania rabatu jest zawarcie umowy Prenumeraty Ciągłej (wzór formularza umowy do pobrania).
Po jego wydrukowaniu, wypełnieniu i podpisaniu prosimy o przesłanie umowy (w dwóch egzemplarzach) do Zakładu Kolportażu Wydawnictwa SIGMA-NOT.
Zaprenumeruj także inne czasopisma Wydawnictwa "Sigma-NOT" - przejdź na stronę fomularza zbiorczego »

 

POZOSTAŁE PUBLIKACJE W TYM ZESZYCIE:
Aktualne i przyszłe zadania ITB na tle 65-ciu lat działalności
 
Wojciech Radomski  
Instytut Techniki Budowlanej (ITB), który działa już od 65 lat i to w skrajnie różnych warunkach politycznych i gospodarczych, nie może być złym Instytutem - był, jest i będzie potrzebny. A dlaczego? Postaram się na to odpowiedzieć, stawiając i rozwijając tezy, dotyczące bieżącej i przyszłej roli ITB. Są one sformułowane wyłącznie na moją odpowiedzialność - inni mogą mieć odmienne zdanie lub tylko częściowo podzielać mój punkt widzenia. Niemal równo 5 lat temu, podczas sympozjum "Instytuty Badawcze Budownictwa w Unii Europejskiej" zorganizowanego w związku z 60- leciemITB, wygłosiłemreferat pt. Rozwój nauki w obszarze inżynierii lądowej a rola Instytutu Techniki Budowlanej. Tekst ten przeczytałem niedawno i nie wycofuję się z niczego, co wtedy napisałem. Nakreśliłem w nim misję ITB i uważam, że nadal zachowuje swą ważność. Nie będę jednak powtarzał myśli zawartych w wymienionym tekście. Sformułuję je w posta[...]
 
Dlaczego warto budować elektrownie jądrowe w Polsce
 
Andrzej Strupczewski  
W styczniu 2009 r. Rząd podjął decyzję o uruchomieniu w Polsce programu budowy elektrowni jądrowych, który jest obecnie opracowywany. Jego realizacja będzie wymagała akceptacji społeczeństwa. Organizacje antynuklearne w Niemczech już protestują i organizują szkolenia dla aktywistów ruchu Zielonych z Polski mających występować przeciwko energetyce jądrowej w naszym kraju. Tymczasem coraz więcej krajów podejmuje decyzje o rozpoczęciu budowy elektrowni jądrowych. Po czyjej stronie jest racja? Pierwszy programrozwoju energetyki jądrowejwPolsce przerwano z powodu obaw społeczeństwa przed powtórzeniemsię awarii, takiej jak w Czarnobylu. Obecnie w reaktorach budowanych zgodnie z europejskimi zasadami bezpieczeństwa awaria typu czarnobylskiego jest niemożliwa dzięki rozwiązaniom zapewniającym samoczynne wyłączenie reaktora w razie awarii. Reaktory III generacji, które mają powstać w Polsce, są na tyle bezpieczne, że skutki nawet najcięższych awarii nie będą odczuwalne dalej niż w odległości 1 km od reaktora. Renesans energetyki jądrowej na świecie Pierwszym krajem UE, który po zastoju spowodowanym syndromemczarnobylskimprzystąpiłw2003 r. do budowy nowego reaktora, była Finlandia. Obecnie trwa tam budowa reaktorawOlkiluoto. Jest to europejski reaktorwodno-ciśnieniowy EPR (European Pressurized Reactor), zapewniający podwyższone bezpieczeństwo i lepsze wyniki ekonomiczne, ale wymagający produkcji elementów większych niż w reaktorach poprzedniej generacji. Jest on budowany po wieloletniej przerwie w rozwoju energetyki jądrowej w U[...]
 
Dokumentacja geotechniczna czy geologiczno-inżynierska?
 
Krzysztof Traczyński  
Mimo że rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 24 września 1998 r. (Dz.U. nr 126 poz. 839) w sprawie ustalania geotechnicznych warunków posadowienia obiektów budowlanych zostało wprowadzone w życie już ponad dziesięć lat temu, w środowisku projektantów ciągle jeszcze nie jest ono powszechnie znane. W rozporządzeniu określone zostały dwa typy dokumentacji opisującej budowę podłoża wodno- gruntowego: ● dokumentacja geotechniczna; ● dokumentacja geologiczno-inżynierska. Warunki gruntowe i kategorie geotechniczne W wymienionym rozporządzeniu oraz w normie PN-B-02479:1998 Dokumentowanie geotechniczne - Zasady ogólne określone zostały trzy stopnie złożoności warunków gruntowych: ■ proste - występują wtedy, gdy w podłożu zalegają jednorodne i równoległe warstwy gruntów dobrej nośności, poziom wody gruntowej znajduje się poniżej projektowanego poziomu posadowienia i nie ma niekorzystnych zjawisk geologicznych; ■ złożone - spotykamy niejednorodne i nieciągłe warstwy, w podłożu zalegają grunty słabe, w tym organiczne i niekontrolowane nasypowe, poziom wody gruntowej występuje w poziomie posadowienia lub powyżej. Niema niekorzystnych zjawisk geologicznych (czynnych pr[...]
 
Działania GINB oraz terenowych organów nadzoru budowlanego związane z usuwaniem skutków powodzi
 
Już w pierwszych dniach po wystąpieniu powodzi i początkowych szacunkach skali zniszczeń organy nadzoru budowlanego rozpoczęły działania, mające na celu zarówno zorganizowanie pomocy poszkodowanymwocenie skutków działania żywiołu natychmiast po ustąpieniu wody z zalanych budynków, jak również likwidację zagrożeń budowlanych i minimalizowanie powstałych szkód.Wtymcelu w GłównymUrzędzie Nadzoru Budowlanego oraz w wojewódzkich i powiatowych inspektoratach nadzoru budowlanego od 24 maja br. rozpoczęto organizowanie zespołów ds. oceny stanu technicznego obiektów budowlanych uszkodzonych lub zniszczonych w wyniku powodzi, tak aby natychmiast, gdy stanie się tomożliwe, skierować je do najbardziej poszkodowanych rejonów kraju. Zespoły ds. oceny stanu technicznego obiektów budowlanych uszkodzonych lub zniszczonych w wyniku powodzi Obecnie ponad 360 pracowników terenowych organów nadzoru budowlanego jest zaangażowanych w pracę 176 zespołów ds. oceny stanu technicznego.Warto podkreślić, że w województwach najbardziej poszkodowanych przez żywioł - powódź oraz osuwiska - wszyscy pracownicy nadzoru budowlanego natychmiast zaangażowali się w prace związane z usuwaniem jego skutków. Natomiast w Głównym Urzędzie Nadzoru Budowlanego oraz w województwach nieobjętych skutkami powodzi lub objętych wmniejszymstopniu również zorganizowano zespoły składające się z pracowników nadzoru i skierowano je do miejscowości, które najbardziej ucierpiały, a lokalne służby ze względów kadrowych i czasowych nie były w stanie reagować tak szybko, jak tego oczekiwali poszkodowani. W związku z tym powołano w GUNB 13 zespołów, 4 w woj. kujawsko-pomorskim, 9 w łódzkim, 6 w podlaskim, 7 w pomorskim, 7 w warmińsko- -mazurskim, 2 w zachodniopomorsk[...]
 
Ewakuacja z obiektów - przejście i dojście ewakuacyjne
 
Paweł Janik  
Zapewnienie bezpiecznych warunków ewakuacji z budynków i innych obiektów budowlanych na wypadek pożaru lub innego zdarzenia niebezpiecznego jest jednym z najważniejszych elementów ochrony przeciwpożarowej. Tymczasem od pewnego czasu obserwuje się niepokojące zjawisko, polegające na instrumentalnym traktowaniu przepisów techniczno-budowlanych dotyczących warunków ewakuacji. Dotyczy to przede wszystkim niewłaściwego stosowania pojęć przejścia i dojścia ewakuacyjnego. Wykorzystując przy tymogólnie sformułowane dopuszczenie wynikające z przepisów dotyczące prowadzenia ewakuacji przez więcej niż jedno pomieszczenie (maksymalnie 3), nagminnie zaczęto nazywać kolejnymi pomieszczeniami przestrzenie w rzeczywistości będące drogami ewakuacyjnymi. W większości przypadków powodem była chęć dokonania oszczędności wynikających z mniej rygorystycznych wymagań stawianych przejściomewakuacyjnymw porównaniu z dojściami ewakuacyjnymi. "Sprytny" projektant, w porozumieniu z tak samo "sprytnym" rzeczoznawcą ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych, mógł w ten sposób zaoszczędzić zarówno na urządzeniach przeciwpożarowych (np. instalacji wentylacji oddymiającej), klasie odporności ogniowej obudowy drogi ewakuacyjnej, jak i mniejszej powierzchni przeznaczonej na cele ewakuacji (różnica w wymaganej minimalnej szerokości przejścia oraz dojścia ewakuacyjnego, oczywiście ze wskazaniem na to pierwsze). W efekcie przestawała się liczyć rzeczywista funkcja danej przestrzeni, a najważniejsze stawało się "właściwe" jej nazwanie, bez względu na konsekwencje w przypadku pożaru. Bo czemu nie spróbować nazwać korytarza ewakuacyjnego w pensjonacie wypoczynkowym pomieszczeniem integracyjnym. A co w przypadku zastrzeżeń organów ochrony przeciwpożarowej? Zawsze można użyć argumentu - "a jaki przepis mi tego zabrania?" Wcelu wyjaśnienia, że przepisy i zasady wiedzy technicznej zabraniają jednak tego typu praktyk, w Komendzie Głównej Państwowej Stra[...]
 
Hala sportowo-widowiskowa ATLAS ARENA w Łodzi
 
Jacek Kwieciński  
Dokumentacja techniczna hali sportowo-widowiskowej w Łodzi została opracowana na podstawie projektu koncepcyjnego wybranego w konkursie architektonicznym SARP, który określał przystosowanie areny do lekkiej atletyki i kolarstwa torowego. Z czasem preferencje inwestora uległy zmianie i zdecydowano, że w hali będzie arena z bieżnią lekkoatletyczną 200 m oraz widownia stała na 10 000 widzów, natomiast zrezygnowano z toru kolarskiego. Po wykonaniu dokumentacji budowę rozpoczęto w 2006 r. Projekt architektoniczny obiektu i zagospodarowanie terenu wykonało biuro ATJ Architekci Sp. z o.o. Na terenie przeznaczonympod halę sportowo-widowiskową znajdowały się boiska treningowe do piłki nożnej, od strony wschodniej budynek stadionu piłkarskiego ŁKS z widownią, a od strony zachodniej usytuowanie projektowanej hali było uwarunkowane przebiegiem linii napowietrznej WN. W części północno- zachodniej znajdowały się korty tenisowe z pawilonem usługowym. Hala sportowo-widowiskowa (fotografia 1 i 2) stanowi dominujący element przestrzenny w zespole sportowym ŁKS. Usytuowana jest naprzeciwko istniejącej trybuny stadionu. Pomiędzy tymi obiektami przebiega główny pasaż komunikacyjny rozpoczynający się przyAl. ks. bp.Władysława Bandurskiego i prowadzący do północnej granicy działki, wyprowadzając publiczność w kierunku parkingów usytuowanych wzdłużAl. Unii Lubelskiej. Odchodzą od niego ciągi piesze w kierunku wschodnim. Wjazd do hali znajduje się odAl. ks. bp.Wł. Bandurskiego, na zasadzie prawoskrętu, a wyjazd po stronie przeciwnej a[...]
 
I Konferencja Naukowa "Budownictwo energooszczędne i ekologiczne"
 
PaństwowaWyższa Szkoła Zawodowa (PWSZ) w Suwałkach prowadzi na Wydziale Budownictwa specjalność Budownictwo Energooszczędne i Ekologiczne, w ramach której nie tylko kształci studentów w tej dziedzinie, ale również wykonuje badania budynków energooszczędnych i stara się upowszechniać zmniejszenie zużycia energii w budownictwie oraz wykorzystanie energii ze źródeł odnawialnych. Uczelnia zatrudnia wybitnych specjalistów z tej dziedziny, m.in. prof. dr. hab. inż. Jerzego A. Pogorzelskiego oraz dr. inż. Wiesława Sarosieka i obecnie może pochwalić się znacznymi osiągnięciami, dlatego też postanowiła zorganizować konferencję naukową pt. "Budownictwo energooszczędne i ekologiczne", która odbyła się 10 - 11 czerwca br. w gmachu PWSZ. Uczestniczyło w niej ok. 60 osób, w tymprzedstawiciele z różnych ośrodków akademickich w kraju, m.in. z Białegostoku, Bydgoszczy, Olsztyna, Gdańska, Warszawy, Gliwic, Częstochowy, a także organizacji zajmujących się oszczędnością energii w budownictwie, takich jak NarodowaAgencja PoszanowaniaEnergii, PodlaskieCentrumBudownictwaPasywnego i Fundacja Poszanowa[...]
 
Identyfikacja parametrów wytrzymałościowych kompozytów węglowych CFRP
 
Tomasz Trapko  
Wzmacnianie konstrukcji inżynierskich (betonowych, murowych i drewnianych) metodą doklejaniamateriałów kompozytowych FRP znajduje coraz większe uznanie wśród polskich inżynierów konstruktorów. Obecnie na rynku dostępne są wyroby na bazie włókien: szklanych (GFRP), węglowych (CFRP) i aramidowych (AFRP). Ze względu na wytrzymałość na rozciąganie, moduł sprężystości, wytrzymałość zmęczeniową, gęstość objętościową, a także koszty aplikacji najczęściej stosowane są kompozyty węglowe, a następnie aramidowe i szklane. Kompozyty węglowe CFRP składają się z włókien wysokiej wytrzymałości na rozciąganie, zatopionych w matrycy (taśmy, kształtki, pręty) lub ułożonych w jedno- lub wielokierunkowych arkuszach na osnowie (maty). Taśmy CFRP zbudowane są w ten sposób, iż wszystkie wiązki włókien węglowych ułożone są jednokierunkowo, równolegle do długości taśmy. Włókna zatapiane są w żywicy epoksydowej i poddawane obróbce cieplnej, dzięki której zostaje ona utwardzona, tworząc spójną matrycę. Matryca z żywicy scala włókna węglowe w kierunku podłużnym taśmy i stanowi ich ochronę przed oddziaływaniami zewnętrznymi. O doborze odpowiedniego systemu wzmacniania konstrukcji decyduje konstruktor na podstawie analizy parametrów technicznychmetody i jej konkurencyjnościwporównaniu z innymi technologiami. Jedną z metod wzmacniania elementów ściskanych, opracowaną w Instytucie Budownictwa PolitechnikiWrocławskiej, jest doklejanie wzdłuż osi podłużnej słupów taśm CFRP, którym towarzyszy poprzeczne uzwojenie z maty kom[...]
 
II Międzynarodowa Konferencja Mostowa w Bydgoszczy
 
19 - 21 maja br. w Bydgoszczy odbyła się II Międzynarodowa Konferencja Mostowa im. Rudolfa Modrzejewskiego "MOSTY - TRADYCJA INOWOCZESNOŚĆ" pod patronatem miesięcznika "MateriałyBudowlane". Już po raz drugi spotkali się w Bydgoszczy wybitni przedstawiciele nauki, inżynierowie budowy mostów z kraju i zagranicy, przedstawiciele firm wykonawczych, by zaprezentować najnowsze osiągnięcia w dziedzinie budowy mostów. Konferencji patronuje światowej sławy inżynier, budowniczy linii kolejowych i mostów Rudolf Modrzejewski (1861 - 1940), syn słynnej aktorki Heleny Modrzejewskiej. Zbudował on pra[...]
 
Instytut Ceramiki i Materiałów Budowlanych - nowa nazwa i struktura
 
Historia Instytutu sięga 1951 r., kiedy w Warszawie został utworzony Instytut Technologii Krzemianów, przekształcony w 1954 r. w Instytut Przemysłu Szkła i Ceramiki.Wlatach 1975 - 2007 jednostka ta funkcjonowała pod nową nazwą jako Instytut Szkła i Ceramiki. We wrześniu 2007 r. do Instytutu włączono: Instytut Materiałów Ogniotrwałych w Gliwicach oraz Instytut Mineralnych Materiałów Budowlanych w Opolu. W wyniku tej konsolidacji powstał Instytut Szkła, Ceramiki, Materiałów Ogniotrwałych i Budowlanych z siedzibą w Warszawie, do którego na początku 2010 r. dołączono Centralny Ośrodek Badawczo-Rozwojowy Przemysłu Betonów "Cebet" i Instytut przyjął wówczas nazwę: Instytut Ceramiki i Materiałów Budowlanych (ICiMB). Działalność badawczo-rozwojowa Instytutu ukierunkowana jest w sposób bezpośredni na zapewnienie wzrostu innowacyjności w przemyśle przetwórstwa surowców niemetalicznych, których wartość produkcji wynosi 7,5% wartości produkcji całego krajowego przemysłu (dla porównania wartość wyrobów zmetalu,maszyn i urządzeń to 1,2%). Z usług badawczych i ekspertyz Instytutu korzystają przede wszystkim takie przemysły przetwórcze, jak: szklarski, ceramiczny,materiałówogniotrwałych,wiążącychmateriałów budowlanych, betonów, kruszyw i surowców mineralnych. Zaawansowane technologicznie materiały i wyroby trafiają więc praktycznie do całej krajowej gospodarki, a przede wszystkim do budownictwa, energetyki, hutnictwa oraz przemysłów: rolno-spożywczego, koksochemicznego, maszynowego - w tym obronnego, a także do odlewnictwa i górnictwa skalnego. W Instytuc[...]
 
Kolekcje płytek ceramicznych nominowane do tytułu Perła Ceramiki UE 2010
 
Już po raz siódmy redakcja kwartalnika "Wokół Płytek Ceramicznych" organizuje konkurs Perły Ceramiki UE, do którego zapraszani są wszyscy producenci płytek ceramicznych dostępnych na polskim rynku. Jest to niepowtarzalna okazja, by zaprezentować swoje najnowsze kolekcje i jednocześnie poddać je werdyktowi profesjonalnego jury. Konkurs składa się z dwóch etapów: w pierwszym jury składające się z osób zawodowo zajmujących się wzornictwem przemysłowym, architekturą i wyposażeniem wnętrz oraz przedstawicieli redakcji, nominuje do tytułu Perła Ceramiki UE 2010 na[...]
 
Mikropale, kotwy i gwoździe gruntowe w technologii tradycyjnej i samowiercącej - zalety i wady
 
Alan Rajchel  Grzegorz Badawika  
Mikropale, kotwy i gwoździe gruntowe mają zbliżoną konstrukcję, w której element nośny najczęściej ze stali lub materiału równoważnego otoczony jest iniektem z zaczynu cementowego. Różnice pomiędzy poszczególnymi metodami są niewielkie, jednak w praktyce mają duże znaczenie i w istotny sposób wpływają na pracę systemu i konstrukcji oporowej. Mikropale to pale małośrednicowe (Ø ≤ 300 mm w przypadku mikropali wierconych i Ø ≤ 150 mm w przypadku przemieszczeniowych) przeznaczone głównie do wzmocnienia fundamentów budynków, podnoszenia osiadłych konstrukcji, stabilizacji osuwisk i formowania obudów wykopów. Mikropale wiercone formuje się mechanicznie. Mogą pracować jako wciskane lub wyciągane. Projektuje się je zgodnie z normą PN-EN 14199:2005Wykonawstwo specjalistycznych robót geotechnicznych. Mikropale. Kotwy gruntowe (rysunek 1) zgodnie z normą PN-EN 1537:1999 Wykonawstwo specjalistycznych robót geotechnicznych. Kotwy gruntowe składają się z głowicy, swobodnego odcinka cięgna i buławy, która jest zespolona z gruntem metodą iniekcji. System zabezpieczenia antykorozyjnego nie powinien zakłócać przemieszczania się swobodnego odcinka cięgna w otworze. Kotwy gruntowe stosuje się w celu zabezpieczania stateczności ścian wykopów i stromych zboczy, zapewnienia stateczności zapór betonowych i fundamentów. Gwoździe gruntowe, zwane także kotwami biernymi, to pręty stalowe wprowadzane w grunt (np. skarpę wykopu) za pomocą wiertnicy lub wibromłotów. Nie mają swobodnej długości cięgna, przez co nie jest możliwe ich sprężenie.Wprzypadku otworów wierconych dodatkowo zespala się je z gruntem iniektem cementowym. Metodę gwoździowania stosuje się w celu polepszenia state[...]
 
Mikropalowa (r)ewolucja - mikropale geotermalne
 
Jakub Sierant  
Od ponad trzydziestu lat system TITAN wyznacza nowe kierunki w geoinżynierii, umożliwia realizowanie coraz ambitniejszych przedsięwzięć w tej dziedzinie, podnosi granicemożliwości technicznych, zachowując przy tym przyjazną prostotę projektowania i wykonawstwa. Jest to efekt konsekwentnie realizowanejmisji określającej jako priorytet jakość oraz innowacyjność, która wyprzedza obecne potrzeby. Gotowe rozwiązania są efektem globalnej, ścisłej współpracy i wsłuchiwania się w zdanie i opinie partnerów, zarówno projektantów, jak i wykonawców. Nie dziwi zatem fakt, iż próby ślepego naśladowania lub kopiowania pomysłów, bez zrozumienia ich podstaw, idei i sensu pozostają jedynie mało celnymi a czasem wręcz groźnymi w skutkach próbami nadążenia za techniczną lokomotywą. Warto przy tym dodać, iż chodzi o szerokie pojęcie energii geotermalnej pochodzącej z grun[...]
 
Most dla pieszych, z drewna klejonego, o konstrukcji podwieszonej
 
Arkadiusz Madaj  Krzysztof Pokorski  Łukasz Szuba  
Wprowadzenie nowego typu materiału, jakim jest drewno klejone, pozwoliło na szersze wykorzystanie tego surowca do budowli inżynierskich, gdyż podstawowe mankamenty drewna wyeliminowała technologia klejenia. Istotną cechą drewna klejonego jest relatywnie łatwe łączenie go z innymimateriałami konstrukcyjnymi, umożliwiające tworzenie konstrukcji hybrydowych. Prawidłowa technologia to także dobór asortymentu stalowego stosowanego do wykonywania połączeń, takich jak śruby, przekładki i odpowiednie łączniki. Łączenie na długości elementów z drewna klejonego realizowane jest często za pomocą blach stalowych, mocowanych śrubami do konstrukcji dźwigara. Należy jednak zwrócić uwagę, aby w wypadku dźwigarów wysokich nie stosować jednej blachy, lecz dzielić ją na wysokości. Pozwala to na ograniczenie krępowania odkształceń drewna przez łączniki stalowe. Zazwyczaj do wykonywania głównych elementów inżynierskich konstrukcji wykorzystywane jest drewno klejone, natomiast np. balustrady, pokłady, opierzenia itp. są z drewna litego, najczęściej egzotycznego. Stosowanie twardego egzotycznego drewna na elementy mającego bezpośredni kontakt z wodą, a także na elementy poddane mechanicznemu oddziaływaniu ludzi czy pojazdów, pozwala na zapewnienie odpowiedniej trwałości konstrukcji, bez wykonywania dodatkowych zabezpieczeń. Projektując pomost, dokonuje się niekiedy jego pogrubienia, które stanowi tzw. warstwę ścieralną. Stosując "surowe" drewno, uzyskujemy również odpowiedni efekt estetyczny, eksponując naturalną barwę i fakturę drewna bez dodatkowych zabiegów technologicznych. Poprawę bezpieczeństwa eksploatacji można uzyskać przez odpowiednie ryflowanie pomostu. System doboru ryfla na dylinie ma newralgiczne znaczenie dla trwałości (odprowadzenie wody), ale także dla bezpieczeństwa użytkowników. Zabezpieczeniem przed paczeniem się drewna litego jest jego ryflowanie od spodu. Istota trwałości dźwigarów głównych z drewna kl[...]
 
Najczęściej spotykane błędy przy wykonywaniu nawierzchni ze sztucznej trawy
 
Marek Gajdis  Jacek Popczyk  
Zaobserwowany w ostatnich latach wzrost zainteresowania sportowymi nawierzchniami z tworzyw sztucznych, w czym nietuzinkową rolę odegrał i wciąż odgrywa rządowy program "Moje boisko - Orlik 2012", spowodował powstanie wielu nowych firmwykonawczych. Niejednokrotnie brak doświadczenia jest przyczyną niewłaściwego wykonania nawierzchni sportowych. Zdarza się, że zlecenia inwestorów wykonywane są bez właściwych uzgodnień projektowych, nadzoru i w nieodpowiednich warunkach atmosferycznych. Efekt nawarstwionych zaniedbań jest katastrofalny. Należy jednak pamiętać, że błędy wykonawcze zdarzają się wszystkim. Zarówno firmom o ustabilizowanej pozycji i wieloletnim doświadczeniu, jak i tym, które stawiają pierwsze kroki. W artykule zostaną omówione najczęściej spotykane usterki. Nierówność nawierzchni Największy wpływ na jakość wykonanej nawierzchni sportowej ma odpowiednie przygotowanie podłoża gruntowego. Efekty zaniedbań na tym etapie prac są trudne do usunięcia i nie[...]
 
Nawierzchnie sportowe z darni syntetycznej
 
Dorota Piętka  Jacek Popczyk  
Wostatnich latach obserwujemy bardzo intensywny rozwój infrastruktury sportowej, który spowodował spore poruszenie na rynku traw syntetycznych. Powstało wiele firm oferujących produkty znanych i mniej znanych producentów nawierzchni z darni syntetycznych. Jak więc z bogatej gamy wyrobów wybrać ten, który najbardziej będzie odpowiadał potrzebom użytkownika? Wykładziny z darni syntetycznej określane powszechnie używanym mianem "sztuczna trawa" zbudowane są z warstwy podkładowej oraz runa z włókien syntetycznych imitujących naturalną trawę. Przeznaczone są głównie do celów rekreacyjno-sportowych (korty tenisowe, boiska, place zabaw), ale też dekoracyjno-użytkowych (ogródki, wnętrza). Podkład nośny Podkład nośny składa się zasadniczo z dwóch warstw - osnowy i zabezpieczenia, ale w wielu przypadkach producenci stosują dodatkowe warstwy wzmacniające. Na ogół pierwsze podłoże (tzw. primary backing) stanowi osnowa z maty polipropylenowej (czasem z dodatkiem włókna szklanego), w której za pomocą maszyny tkackiej mocowane są pęczki włókien trawy. Drugim podłożem stosowanym w celu wzmocnienia miejsc osadzenia pęczków może być polipropylen (PP) z włókniną tzw. fleesem lub warstwa z odmiany poliestru, np. politereftalanu etylenu (PET). Warstwę ostatecznie wiążącą i zabezpieczającą stanowi lateks lub poliuretan (PU). W podkładzie nośnym wykonane są otwory drenażowe służące odprowadzaniu wody opadowej. Jest ich od 56 do nawet 100 na 1 m2. Ilość lateksu użytego do zabezpieczania podkładu nośnego jest niezmiernie ważna, gdyż zbyt cienka warstwa nie zabezpieczy odpowiednio węzłów i w trakcie użytkowania nawierzchni może dojść do przecierania się i wychodzenia włókien. Niewłaściwa jakość lateksu może doprowadzić do jego szybkiej degradacji i wówczas przestanie spełniać swoją ochronną funkcję. Zaletą zabezpieczenia poliuretanowego jest niewątpliwie jego duża odporność na temperaturę i wilgotność. Doskonale też wiąże w s[...]
 
Nowo budowane wiadukty nad drogą ekspresową S8
 
Jan Biliszczuk  Jerzy Onysyk  Wojciech Barcik  Artur Tukendorf  Mariusz Sułkowski  Kamil Tukendorf  
Wciągu drogi ekspresowej S8 na odcinku Wrocław-Oleśnica realizowane są dwa wiadukty: WN-9 i WN-20. Wiadukt WN-9 (rysunek 1) w ciągu drogi powiatowej nr 1453Dto jednoprzęsłowy obiekt belkowy, prosty w planie. Klasyczne przyczółki ukształtowano w postaci korpusów z niszami łożyskowymi i ścianami bocznymi, które zostały zdylatowane względem korpusów. Korpus i fundamenty przyczółków zaprojektowano z betonu B35 (C30/37) z dodatkiem 2% mikrokrzemionki. Przyczółki zostaną posadowione na palach wierconych średnicy 1000 [...]
 
Nowoczesne obiekty mostowe o konstrukcji drewnianej
 
Grażyna Łagoda  Marek Łagoda  
Drewno, zwłaszcza klejone, jest od dawna stosowane w nowoczesnymbudownictwiemostowym, a szczególnie przy budowie kładek dla pieszych. W związku z tym, że wadami konstrukcji drewnianych jest niewielka odporność ogniowa i dość duża wrażliwość drewna na uszkodzeniamechaniczne, konstruktorzy i technolodzy od dawna starają się te właściwości poprawić. Już pod koniec XX w. pojawiły się udane próby łączenia dźwigarów z drewna klejonego z płytą pomostu, wylewaną z betonu. Badania przeprowadzone w Szwajcarskim Federalnym Laboratorium Badań Materiałów (EMPA) dostarczyły ciekawych i obiecujących wyników. Włączenie do współpracy płyty betonowej z dźwigarem drewnianym zapewnione jest przez łączniki stalowe, wbijane lub wkręcane w dźwigar. Poszukiwanie nowych możliwości i technik, w tym technologii sprężania drewna, jest coraz powszechniejsze. Przykładów zrealizowanych konstrukcji wiaduktów i mostów jako zespolonych typu drewno - beton jest już w świecie wiele, np. most Uusisalmi w Finlandii (rysunek 1). Zasadę włączenia płyty betonowej pomostu do współpracy z dźwigarami drewnianymi oraz ich widok przedstawia rysunek 2. Uusisalmi Bridge jest mostem drogowym, który po pomyślnych badaniach pod próbnym obciążeniem jest eksploatowany bez ograniczeń od wiosny 1997 r. Stosowane są również rozwiązania, w których na dźwigarach drewnianych oparta jest płyta zespolona typu beton - drewno. W większości jednak przypadków ustroje nośne, wykonane z drewna klejonego, łączone są ze stalowymi elementami konstrukcyjnymi. W Szwajcarii na początku lat dziewięćdziesiątych ubiegłego wieku uruchomiono tzw. Impulse Wood Pro[...]
 
Nowoczesne spoiwa hydrauliczne w inżynierii komunikacyjnej
 
Z Sergiuszem Piaseckim - Wiceprezesem firmy Spoiwex Sp. z o.o. rozmawia Ewelina Kowałko.Ewelina Kowałko: Proszę o krótką wizytówkę firmy. Sergiusz Piasecki: Spoiwex powstał na początku 2008 r. w wyniku przekształcenia firmy produkującej spoiwa górnicze i drogowe. Podstawową naszą działalnością jest produkcja spoiw mineralnych przeznaczonych do stabilizacji i poprawy parametrów geotechnicznych gruntów w inżynierii komunikacyjnej. Równie ważna jest też produkcja spoiw do stosowania w obszarze górnictwa podziemnego. EK: Spoiwex to młoda firma. Jaka jest jej pozycja na polskim rynku? SP: Ze względu na specyfikę produkowanych spoiworaz realizowany obecnie program budowy dróg i autostrad każdego roku zwiększamy wolumen sprzedaży, budując jednocześniemarkę i umacniając pozycję firmy na rynku. EK: Proszę zaprezentować szczegółowo ofertę firmy? SP: Obecnie produkujemy spoiwo Silment CQP-15 w ramach zakupionej licencji oraz spoiwa z grupy Terramix, które są[...]
 
Odpowiedzialność cywilna podmiotów wykonujących i konserwujących systemy zapewnienia bezpieczeństwa pożarowego w obiektach budowlanych
 
Magdalena Rytwińska  
Stan faktyczny. W centrum handlowym wybuchł pożar w godzinach jego otwarcia. Pożar ugaszono, jednak najemcy sklepów ponieśli znaczne straty majątkowe - utracili towar i wyposażenie sklepów. Osoby obecne w centrumnie ucierpiały. Ustalono, że nie zadziałały czujki wykrywające pożar, w efekcie jednostki straży pożarnej przyjechały później niż zakładano. Cała instalacja sygnalizacji pożarowej została wykonana prawidłowo przez wyspecjalizowaną firmę 13 miesięcy przed pożarem. Zgodnie z zawartą umową o konserwację instalacji, była ona na bieżąco nadzorowana także przez wyspecjalizowaną firmę. Pytanie. Czy wykonawca instalacji sygnalizacji pożarowej oraz firma ją konserwująca odpowiadają za szkody poniesione przez właściciela obiektu i najemców sklepów? Zagadnienia odpowiedzialności cywilnej zawsze rodzą wiele wątpliwości i kontrowersji, tymbardziej jeśli dotyczą budownictwa. W procesie inwestycyjnym uczestniczy wiele osób o różnym zakresie uprawnień, obowiązków i odpowiedzialności. Bardzo często zakresy te przenikają się, w wyniku czego nie jest łatwo ustalić, kto, za co i na jakiej podstawie ponosi odpowiedzialność. Celem artykułu jest określenie ram odpowiedzialności cywilnej podmiotów wykonujących szczególny rodzaj prac budowlanych polegających na wykonywaniu bądź konserwacji systemów bezpieczeństwa pożarowego w budynkach. Odpowiedzialność cywilna podmiotów wykonujących systemy zapewnienia bezpieczeństwa pożarowego Obowiązek zainstalowania w obiekcie różnego rodzaju systemów zapewnienia bezpieczeństwa pożarowego, m.in. sygnalizacji pożarowej, wynika wprost z obowiązujących regulacji.Wykonawcy takich systemów działają na podstawie umów zawieranych z inwestorem, inwestoremzastępczymczy - częściej - wykonawcą (generalnym wykonawcą). Umowa taka z reguły kwalifikowana jest jako umowa o roboty budowlane. Odpowiedzialność cywilną wykonawców takich systemów należy oceniać w dwóch wymiarach: ■ odpowiedzial[...]
 
Pomiary wilgoci w budynkach po powodzi
 
Jerzy Karyś  
Powódź stwarza niezwykle złożone warunki eksploatacyjne, ograniczające trwałość obiektów budowlanych, ale także uwidacznia złą kondycję techniczną wielu budynków, a szczególnie starych lub budowanych zbyt oszczędnie. Po ustąpieniu wody powodziowej pojawiają się na przegrodach budowlanych bakterie, wirusy, grzyby pleśniowe i domowe oraz glony i porosty. Jednocześnie pojawiają się rysy lub pęknięcia obiektów, które kontrolowane są za pomocą plomb - najczęściej szklanych. O przygotowaniu budynku do eksploatacji decyduje stan plomb, zaawansowanie życia biologicznego na przegrodach budowlanych oraz poziom zawilgocenia przegród. Pomiary wilgotności są w wielu przypadkach lekceważone, co w późniejszym okresie powoduje katastrofalne skutki zdrowotne dla mieszkańców budynków. Często w obiekcie po powodzi występuje syndrom chorego budynku (SBS).Woda powodziowa powoduje ogromne zawilgocenie w budynkach, zwiększane dodatkowo padającym deszczem. Wilgotnośćmasowa przegród budowlanych równa się wówczas ich nasiąkliwości sięgającej 40%, a nawet przez długi czas ilość wilgoci przekracza stan nasiąkliwości materiałów. Rozkład wilgoci w przegrodach budowlanych jest inny niż przed powodzią, a dodatkowo zachodzą zjawiska, które nawet w obiektach wcześniej zawilgoconych nie mają miejsca. Głównie dotyczy to podciągania kapilarnego, pojawiania się życia biologicznego i występowania sufozji w gruncie. Woda powodziowa znajdująca się w budynkach to właściwie ścieki zawierające duże ilości związków chemicznych i składników biochemicznych pochodzących z zakładów przemysłowych, oczyszczalni ścieków, szamb, z pól uprawnych (głównie nawozy sztuczne), stąd wkrótce po powodzi istnieje potrzeba neutralizacji lub usuwania tych czynników. Szczególnie uciążliwe dla inżynierów budowlanych są sprawy wilgotnościowe, pojawianie się grzybów pleśniowych stanowiących zarzewie wielu chorób o charakterze patologicznym oraz wysolenia jako pokłosie transportu związków chemicz[...]
 
Porady praktyczne dla powodzian na przykładzie Wilkowa
 
Robert Wójcik  
Ostatnia powódź wyrządziła już wiele dotkliwych strat gospodarczych, materialnych i społecznych. Tam, gdzie woda jeszcze nie ustąpiła, zniszczenia nadal postępują. Degradacji ulegają głównie budynki mieszkalne, których złożona konstrukcja warstwowych przegród spowalnia lub całkowicie uniemożliwia naturalne odsychanie. Szkody polegające na deformacji konstrukcji są w zasadzie nieodwracalne, jednak wielu innym, postępującym zniszczeniom można w znacznym stopniu zapobiec. Dotyczy to głównie uszkodzeń korozyjnych konstrukcji drewnianych, potęgowanych szybkim rozwojem grzybów domowych i pleśni. Ta siła niszczenia zależy głównie od czasu oddziaływania zalegającej wody i rozprzestrzeniania się zawilgocenia z pozostawionych zastoisk wody na sąsiednie elementy.Wilgoć, która w porę nie zostanie usunięta z kapilarno- porowatej struktury ścian, stropów i dachów, spowoduje zagrożenie mikrobiologiczne w stopniu uniemożliwiającym użytkowanie mieszkań. W dalszej kolejności można spodziewać się osłabienia wytrzymałości korodujących elementów konstrukcyjnych (głównie łączników metalowych) oraz zniszczeń mrozowych murów. Zawilgocenie skutkuje również znacznym wzrostem strat ciepła w okresie zimowym, np. zawilgocenie muru jednorodnego wykonanego z cegły ceramicznej powoduje 2,5-krotny wzrost przeniania ciepła, co może spowodować znaczne przekroczenie mocy zainstalowanych w budynku urządzeń grzewczych. W przypadku lekkich stropów i ścian szkieletowych, ocieplonych wełną mineralną osłoniętą foliami paroizolacyjnymi, wzrost przenikania ciepła spowodowany zalaniem może być nawet dziesięciokrotny. Stan taki utrzymuje się w długim okresie. Szybkie suszenie ocalałych z powodzi budynków minimalizuje straty i jest warunkiem koniecznym ich przetrwania. Suszenie popowodziowe różni się od planowanej ochrony przeciwwilgociowej budynków. Bolesne straty są powiększane brakiem warunków i możliwości technicznych do szybkiego i skutecznego[...]
 
Porównanie metody obliczania gęstości obciążenia ogniowego wg PN-B-02852:2001 i Eurokodu
 
Marcin Łukacz  
Dotychczas gęstość obciążenia ogniowego obliczana była wg PN-B-02852:2001 Ochrona przeciwpożarowa budynków. Obliczanie gęstości obciążenia ogniowego oraz wyznaczanie względnego czasu trwania pożaru. Norma ta podaje wzór: gdzie: Qd - gęstość obciążenia ogniowego; n - liczba rodzajówmateriałów palnych znajdujących się w strefie pożarowej; F - powierzchnia rzutu poziomego pomieszczenia, strefy pożarowej lub składowiska [m2]; Qci - ciepło spalania poszczególnych materiałów [MJ/kg]. Założenia metody obliczeniowej wg wymienionej normy są następujące: ● w obliczeniach uwzględnia się wszystkie materiały palne znajdujące się w analizowanej strefie pożarowej; ● wszystkie materiały palne są równomiernie rozmieszczone na powierzchni strefy pożarowej; ● nie uwzględnia się materiałów zanurzonych w wodzie i roztworach wodnych orazmateriałów o zawartości wody ponad 60%; ● niektóremateriały w zależności od postaci występowania uwzględnia się w ilości 10% lub 20% ich rzeczywistej masy. PN-EN 1991-1-2:2006 Eurokod 1: Oddziaływania na konstrukcje. Część 1-2: Oddziaływania ogólne. Oddziaływania na konstrukcje w warunkach pożaru podaje w załączniku E znacznie dokładniejszą metodę obliczania gęstości obciążenia ogniowego. Wartość obliczeniową wyznacza się wg wzoru: gdzie: Mk, i - ilośćmateriałów[...]
 
Problemy zawilgocenia oraz osuszania budynków po powodzi
 
Józef Adamowski  Zygmunt Matkowski  
Wody powodziowe w różny sposób oddziałują na budynki. W terenach górskich, gdzie nurt rzek i strumieni jest wartki, duże znaczenie ma dynamiczne oddziaływanie wody na konstrukcję. W górach czas kontaktu budowli z wodami powodziowymi jest z reguły krótki. Inaczej jest na nizinach, gdzie oddziaływanie dynamiczne wód powodziowych na obiekty jest znacznie mniejsze, ale czas zalania budynków jest znacznie dłuższy (może dochodzić do kilku tygodni). Podczas powodzi w 2010 r. żywioł wodny zniszczył ogromną liczbę obiektów budowlanych usytuowanych w dorzeczach głównych rzek Polski przez ich zalanie lub podtopienie. Badania stopnia zawilgocenia budynków bezpośrednio po powodzi wykazały, że: ● wilgotność masowa zalanych lub podtopionych murów ceglanych wynosi 18 ÷ 25%i osiąga stan pełnego nasycenia; ● zawilgocenie murów wskutek podciągania kapilarnego jest o 30 ÷ 50 cm wyższe od poziomu wód powodziowych; ● wilgotność ścian betonowych wynosi 7 ÷ 9%, a podciąganie kapilarne jest o 10 ÷ 20 cm wyższe od poziomu zalania; ● wilgotność posadzek i podkładów betonowych (jastrychów) podłóg wynosi 8 ÷ 9%; ● wilgotność murów z betonu komórkowego może osiągać 50 ÷ 60%. Przed przystąpieniemdo właściwego osuszania obiektów po powodzi należy uzmysłowić sobie, że mury ceglane wchłonęły w trakcie powodzi ogromne ilości wody, np. 1 m2 muru ceglanego grubości 51 cm pobrał 300 ÷ 400 litrów wody. Największe ilości wody wchłonęły ściany warstwowe (szczelinowe), sklepienia stropów w strefie pach, wszelkie pustki w stropach (np. wolne przestrzenie w pustakach stropowych, w otworach kanałowych), pustki i kanały instalacji sanitarnych, kominów, wentylacji, instalacji c.o. Wodę znajdującą się w zalanych obiektach najogólniej można podzielić na dwa rodzaje: ■ wodę wolną, zalegającą we wszystkich pustkach i szczelinach, którą można wyprowadzić z obiektu za pomocą sił grawitacyjnych; ■ wodę związaną f[...]
 
Produkcja materiałów budowlanych w maju 2010 roku
 
Małgorzata Kowalska  
Badania statystyczne przeprowadzone przez GUS w dużych przedsiębiorstwach przemysłowych (zatrudniających 50 i więcej osób), produkujących wyroby dla budownictwa wykazały, że w maju 2010 r. nie nastąpiły istotne zmiany w wielkości produkcji w porównaniu z notowaniami za poprzedni miesiąc, chociaż w niektórych grupach wyrobów dynamika była nieco niższa, co spowodowało obniżenie dynamiki łącznych wyników produkcji w okresie narastającym styczeń - maj 2010 r. w porównaniu z dynamiką za okres styczeń - kwiecień 2010 r. Spośród 43 obserwowanych wyrobów, w 25 pozycjach zanotowano wzrost w produkcji w porównaniu z majem 2009 r., a w 22 wzrost w porównaniu z kwietniem 2010 r. Łączne wyniki produkcyjne osiągnięte w ciągu pięciu miesięcy 2010 r. były wyższe niż w analogicznym okresie ub. roku w 20 grupach wyrobów (w okresie styczeń - kwiecień - w 24 pozycjach) i tylko w 24 dynamika produkcji była wyższa od notowanej za okres styczeń - kwiecień 2010 r. (przed miesiącem w 32 pozycjach). W maju 2010 r. w porównaniu z majem 2009 r. największy wzrost produkcji, o ponad 60%, wykazali producenci ceramicznych pustaków stropowych - o 129,3%, blachy walcowanej na zimno - o 105,2%, szyb zespolonych wielokomorowych - o 60,0%, przy spadku produkcji szyb jednokomorowych - o 5,7%. Wzrost produkcji o 20 - 40% nastąpi[...]
 
Projektowanie konstrukcji żelbetowych na warunki pożarowe
 
Grzegorz Woźniak  
Odporność ogniowa elementów konstrukcyjnych, która tradycyjnie była ustalana w badaniach ogniowych, wraz z wejściem w życie Eurokodów staje się przedmiotemprojektowania i oceny metodami obliczeniowymi. Norma europejska EN 1992-1-2 dotycząca projektowania konstrukcji z betonu z uwagi na warunki pożarowe, została ustanowiona przez CEN w 2004 r. i włączona do zbioru Polskich Norm w 2008 r. Wszystkie części pożarowe Eurokodów przyjmują wspólne założenia podstawowe oraz metodykę projektowania i oceny odporności ogniowej konstrukcji. Eurokody stanowią zwarty system norm, pomiędzy którymi następują liczne odwołania. Szczególne znaczenie mają: Eurokod podstawowy PN-EN 1990 Podstawy projektowania konstrukcji podający ogólne zasady projektowania oraz Eurokod 1 PN-EN 1991-1-2. Eurokod 1: Oddziaływania na konstrukcje - Część 1 - 2: Oddziaływania ogólne - Oddziaływania na konstrukcje w warunkach pożaru określający zasady ustalania oddziaływań i obciążeń przy projektowaniu na warunki pożarowe. Wszystkie pozostałe Eurokody odwołują się do dwóch wymienionych norm. U podstaw Eurokodów leży rozróżnienie "zasad", które muszą być stosowane przez projektantów oraz "reguł stosowania", których przyjęcie nie jest obligatoryjne. Każdy z Eurokodów zawiera Załącznik krajowy, w którym wyspecyfikowane są wartości parametrów obowiązujących w danym kraju. W artykule omówiono najważniejsze postanowienia zawarte w normie PN-EN 1992-1-2 Eurokod 2: Projektowanie konstrukcji z betonu - Część 1 - 2: Zasady ogólne - Projektowanie z uwagi na warunki pożarowe. Zasady projektowania z uwagi na odporność ogniową wg PN-EN 1992-1-2 Eurokody dopuszczają różnemetody projektowania i obliczeniowej oceny odporności ogniowej, pozwalające w warunkach pożarowych zweryfikować warunek stanu granicznego nośności: Ed, fi ≤ Rd, t, fi gdzie: Ed, fi - efekt oddziaływań w warunkach pożarowych; Rd, t, fi - obliczeniowa nośność w warunkach pożaru. Proc[...]
 
Rozszerzony zakres zastosowania wyników badań odporności ogniowej
 
Andrzej Borowy  
Zapisy normy tylko w pewnych przypadkach zezwalają na wprowadzenie zmian w konstrukcji drzwi z zachowaniem ustalonej klasy odporności ogniowej. Podsumowanie Publikowane sukcesywnie normy dotyczące rozszerzonego zakresu zastosowania wyników badań odporności ogniowej zwiększają możliwości objęcia klasyfikacją [...]
 
Specyfikacje techniczne dotyczące próbnych obciążeń statycznych pali fundamentowych
 
Barbara Dziedzina  
Specyfikacje techniczne, będące zbioremszczegółowych wymagań dotyczących poszczególnych rodzajów robót, stanowią dokument przetargowy i kontraktowy w ramach konkretnego zadania inwestycyjnego. Określają wymagania dotyczące właściwości materiałów, sprzętu, środków transportu, technologii wykonania i kontroli robót, a także obmiaru, odbioru oraz płatności. W praktyce niejednokrotnie można spotkać się ze specyfikacjami, których zapisy budzą wiele wątpliwości i wymagają przedstawienia przez projektanta dodatkowych wyjaśnień. Skorzystanie z jednolitego wzoru prawidłowo opracowanych specyfikacji może zapobiec wielu problemom. W artykule przedstawię najważniejsze wymagania, które powinny być zawarte w specyfikacjach dotyczących próbnych obciążeń pali fundamentowych. Użyteczne rozwiązania projektowe. Już na etapie projektowania fundamentu palowego można rozważyć i wskazać odpowiednią lokalizację pali przeznaczonych do próbnych obciążeń. Badania należy wykonać w każdej strefie geotechnicznej i każdego typu pala. Wybór lokalizacji powinien być dokonany również ze względu na możliwość użycia pali kotwiących. Do przeniesienia siły obciążającej wystarczą na ogół, wyłączając krótkie pale oparte na skale, 4 pale kotwiące. Pal próbny powinien być z[...]
 
Sprzedaż produkcji budowlano-montażowej i produkcja sprzedana budownictwa w okresie pięciu miesięcy 2010 roku
 
Janusz Kobylarz  
Sprzedaż produkcji budowlano- montażowej, zrealizowana w maju br. na terenie kraju przez przedsiębiorstwa budowlane o liczbie pracujących powyżej 9 osób, po czterech miesiącach spadku, była o 2,3% wyższa niż przed rokiem (wobec wzrostu o 0,3% w maju ub. roku i spadku o 6,3% w kwietniu br.). Wzrost sprzedaży odnotowano w podmiotach zajmujących się budową budynków oraz specjalistycznymi robotami budowlanymi, natomiast spadek - w jednostkach działających w zakresie budowy obiektów inżynierii lądowej i wodnej. Obserwowany od lutego br., we wszystkich działach budownictwa, wzrost sprzedaży produkcji budowlano-montażowej, w porównaniu z miesiącem poprzednim, odnotowano także w maju. Ogólny jego poziom wyniósł 17,6%, przy czym największy w jednostkach specjalizujących się w budowie obiektów inżynierii lądowej i wodnej -o24,2%, naj[...]
 
Stadion Legii Warszawa
 
Mariusz Szałek  Maciej Goetz  
Wlistopadzie 2008 r. rozpoczęła się rozbudowa i modernizacja stadionu Legii, zlokalizowanego w Warszawie pomiędzy ul. Łazienkowską a KanałemPiaseczyńskimoraz pomiędzy ul.Myśliwiecką a ul. Czerniakowską. Projekt ma na celu dostosowanie obiektu do wymagań przewidzianych dla rozgrywek pucharu UEFAoraz Ligi Mistrzów.Autorem projektu jest niemiecka firma JSK Architekci, a generalnym wykonawcą Polimex- Mostostal S.A. Zakończenie realizacji planowane jest w styczniu 2011 r. Opis obiektu Wrzucie obiektma kształt zbliżony do prostokąta o wymiarach 215 x 183 m. Stadion docelowo pomieści ponad 30 tys. widzów. Wszystkie miejsca siedzące na nowych trybunach zostaną zadaszone. Przebudowa zakłada zburzenie trzech trybun, a z konstrukcji czwartej, zachodniej trybuny, pozostawienie jedynie zabytkowej elewacji. Pr[...]
 
Stadion Narodowy w Warszawie
 
Projekt nowo budowanego Stadionu Narodowego w Warszawie wykonało konsorcjum firm: JSK Architekci Sp. z o.o., GMP International GmbH, Schleich Bergerman Und Partner, we współpracy z Matejko i Partnerzy Biuro Konstrukcyjne oraz Matejko & Wesoły Biuro Projektowe S.C. Obiekt zlokalizowany jest w niecce starego Stadionu X-lecia u zbiegu al. Poniatowskiego oraz Wybrzeża Szczecińskiego. Będzie to największy i najnowocześniejszy wielofunkcyjny polski obiekt sportowy. Ma dziewięć kondygnacji różnej wysokości. Na najniższych -4 i -3, pod płytą boiska zaprojektowano parking podziemny na 1800 samochodów, na poziomie -2 płytę boiska, szatnie zawodników, a na pozostałych poziomach powierzchnie komercyjne, restauracje oraz loże dla VIP-ów. Stadion spełnia rygorystyczne wymagania m.in. FIFA i UEFA. W rzucie ma kształt owalny o wymiarach 285 x 244 m. Konstrukcję nośną stanowią słupy, ściany, podciągi, stropy i rygle żelbetowe. Sztywność przestrzenną zapewniają ściany żelbetowe, ściany klatek schodowych i szybów windowych. Obecnie montowana jest stalowa konstrukcja dachu oraz fasady budynku. Generalnym Wykonawcą I etapu prac została firma POL-AQUA, natomiast II - konsorcjum firm: ALIPINE BauGmbH,ALPINE Construction Polska Sp. z o.o., Hydrobudowa Polska S.A. i PBG S.A. Wcelu przyspieszenia realizacji konstrukcji oraz ze względu na jej powtarzalność zdecydowano się na zastosowanie prefabrykowanych elementów żelbetowych trybun, schodów zewnętrznych okalających stadion i belek zębatych. Większość klatek schodowych wznoszonometodą ślizgową w jednym ciągu technologicznym, co z kolei przyspieszyło roboty betonowe. Główne rygle trybun zaprojektowano jako prefabrykowane, z tym że w miejscach, gdzie podwieszono do nich strop kondygnacji +3, są monolityczne. Główną konstrukcję żelbetową stadionu wykonywano w kolejności umożliwiającej szybkie i bezkolizyjne wznoszenie budynku, uwzględniając trudne warunki terenowe i konieczność etapowania poszczególn[...]
 
Stan prac nad nowelizacją normy EN 12101-6
 
Piotr Głąbski  
Kilka miesięcy przed uchwaleniem przez PKN normy PN-EN 12101-6:2007 Systemy kontroli rozprzestrzeniania dymu i ciepła. Część 6: Wymagania techniczne dotyczące systemów różnicowania ciśnień. Zestawy urządzeń, w EuropejskimKomitecie Normalizacyjnym zapadła decyzja dotycząca rozpoczęcia prac nad nowelizacją tego dokumentu, którą powierzono grupie roboczej WG6 działającej w ramach podkomitetu technicznego CEN TC 191/SC1. Celem tej nowelizacji miała być modyfikacja zawartych w normie metod projektowania systemów różnicowania ciśnień, pozwalająca na ich akceptację we wszystkich krajach europejskich. Przedmiotem nowelizacji miało być również usunięcie podstawowego błędu zawartego w Załączniku ZA normy, polegającego na niewłaściwym określeniu sposobu dokonywania oceny zgodności urządzeń wchodzących w skład systemów różnicowania ciśnień. W związku z tym, norma w dotychczasowym brzmieniu nie zawierała powołań dotyczących procedur badawczych, którympowinny być poddane poszczególne elementy systemów różnicowania ciśnień, od początku nie było możliwe dokonywanie oceny zgodności kompletnego zestawu urządzeń wchodzącego w skład systemu różnicowania ciśnień (mimo umieszczenia w treści normy zapisu o konieczności dokonywania takiej oceny wg systemu "1"). Przebieg prac grupy roboczej TC191/SC1/WG6 Prace nad nowelizacją, prowadzone od połowy 2007 r. do połowy 2009 r., miały na celu przeistoczenie normy EN 12101-6:2005/AC:2006 w dokument o charakterze projektowym. W tym czasie na skutek decyzji podjętej na posiedzeniu podkomitetu CEN TC 191/SC1, z treści normy został usunięty Załącznik ZA, określający procedurę oceny zgodności i znakowania znakiem CE zestawu wyrobów, wchodzących w skład systemów różnicowania ciśnień.Usunięcie tego Załącznika całkowicie zmieniło charakter normy, która przestała być dokumentem zharmonizowanym w rozumieniu zapisów dyrektywy europejskiej dotyczącej wyrobów budowlanych. Prowadzone prace sku[...]
 
Środki do dezynfekcji budynków po powodzi
 
Jerzy Karyś  Krzysztof Matkowski  
Powódź czyni wiele zniszczeń w infrastrukturze budowlanej, ale również powoduje powstanie życia biologicznego na powierzchni przegród budowlanych. Może ona wywołać i najczęściej wywołuje Syndrom Chorego Budynku (Sick Building Syndrome - SBS). Takim negatywnym skutkom zapobiega dezynfekcja prowadzona już podczas powodzi, a konieczna po ustąpieniu wody. Życie biologiczne związane jest z lawinowym namnożeniem się bakterii, wirusów, grzybów pleśniowych i domowych, glonów, porostów, a w dłuższym okresie mchów oraz owadów wodolubnych - ksylofagów. Widać, że zespół tych czynników jest różnorodny, a więc specyfika środków dezynfekcyjnych powinna być również różna. Niektóre środki biobójcze spełniają wiele funkcji, w tym funkcję ogniochronną. Wykorzystanie środków dezynfekcyjnych związane jest nie tylko z rodzajem czynników biologicznych pojawiających się na powierzchni przegród budowlanych, ale również ich ilością oraz wilgotnością masową podłoża i temperaturą powietrza. Oprócz rozwiązań tradycyjnych, związanych z krajowymi doświadczeniami uzyskanymi podczas usuwania skutków wielu poprzednich powodzi, firmy specjalistyczne proponują środki systemowe. Bakterie i grzyby pojawiające się w budynkach po powodzi Największe zagrożenie podczas powodzi stanowią bakterie Salmonella, Staphylococus aurens, Escherichia coli, Pseudomonas aeruginosa, Proleus vulgaris, Candida albicans.Wwielu badanych przypadkach powodziowych liczba bakterii Escherichia coli przekraczała 800 - 1200 w 100ml wody powodziowej, a bakterii typu fekaln[...]
 
Tragiczny pożar w Miszkolcu - przebieg, przyczyny i wnioski
 
Pożar bloku mieszkalnego, który miał miejsce w sierpniu 2009 r. w Miszkolcu (miasto zamieszkiwane przez ok. 180 tys. mieszkańców, położone w północno-wschodnichWęgrzech), przyciągnął uwagę mediów i opinii publicznej i na kilka dni stał się jednym z głównych tematów wiadomości w kraju. Przyczyną takiego stanu rzeczy były nie tylko tragiczne skutki pożaru, lecz także okoliczności jego szybkiego rozprzestrzenienia i czas trwania oraz fakt, że pożar wybuchł w typowym bloku, w jakim mieszka wielu Węgrów. Na siódmym piętrze zostały uwięzione trzy osoby. Pomimo szybkiej interwencji straży pożarnej, dwie osoby już nie żyły w momencie, gdy nadeszła pomoc, a trzecia zmarławszpitalu.Zopublikowanego sprawozdania ze śledztwa[...]
 
Uwagi do artykułów o nowej technologii murowania
 
Roman Jarmontowicz  
W"Materiałach Budowlanych" nr 4/2010 zostały opublikowane dwa interesujące artykuły dotyczące nowej technologii murowania ścian z ceramicznych elementów murowych (pustaków ceramicznych z powierzchniami wspornymi szlifowanymi). Pierwszy artykuł firmy WIENERBERGER Precyzyjnie i łatwo jak nigdy dotąd i drugi dr. inż. Pawła Sulika Nowe technologie spajania elementów murowych. W pierwszym artykule opisano szczegółowo sposób wykonywania murów z pustaków ceramicznych PorothermDRYFIX z zastosowaniem pianki poliuretanowej zamiast zaprawy murarskiej, wymieniając liczne zalety tej technologii. Wdrugimartykule omówiono problemy badawcze związane z nowym tworzywem służącym do łączenia pustaków ceramicznych w murze i przedstawiono niektóre wyniki badań. Obydwa artykuły zasługują na uwagę, ponieważ zawierają dużo informacji na temat nowej postępowej technologii murowania. Niestety występuje w nich wiele usterek, które czynią tę wartościową informację niezbyt zrozumiałą i budzącą pewne zastrzeżenia. Moje uwagi dotyczą błędów terminologicznych i merytorycznych w artykułach oraz zagadnień formalnoprawnych dotyczących wdrożenia nowej technologii do praktyki budowlanej. Wpierwszymartykule występuje jedna nieprawidłowość - używana jest niewłaściwa nazwamateriału stosowanego do murowania. Pianka poliuretanowa nie może być nazywana zaprawą, ponieważ nie spełnia kryterió[...]
 
Wymagania dotyczące oświetlenia miejsc pracy we wnętrzach
 
Krzysztof Zaremba  
Wmiesięczniku "Materiały Budowlane" 5/2010 w ramach "Podręcznika fizyki budowli" rozpoczęliśmy publikację cyklu artykułów na temat oświetlenia obiektów i przestrzeni publicznej. Dotychczas omówiono: parametry źródeł światła, kontrolę ich jakości i trwałość oraz dokonano przeglądu typów źródeł światła. W tym wydaniu prezentujemy wymagania dotyczące oświetlenia miejsc pracy we wnętrzach, a w kolejnych omówimy: audyt energetyczny typowych instalacji oświetleniowych bez regulacji oświetlenia; możliwości sterowania systemem oświetleniowym (energooszczędność takich rozwiązań i ich audyt); energooszczędne oświetlenie zewnętrzne budynków i ich otoczenia, a także dróg, autostrad, mostów i placów.Wymagania zawarte są w normie PN-EN 12464-1:2004 Oświetlenie miejsc pracy. Część 1: Miejsca pracy we wnętrzach (zwanej dalej "nowa norma"). Zastąpiła ona obowiązującą przez wiele lat normę PN-84/E-02033 Oświetlenie wnętrz światłemelektrycznym (zwanej dalej "stara norma"). Stosowanie nowej normy jest obligatoryjne, gdyż RozporządzenieMinistra Pracy i Polityki Socjalnej z 26 września 1997 r. w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy (Dz.U. z 2003, nr 169, poz. 1650, tekst jednolity) zawiera następujące punkty: § 26. 1. Oświetlenie dzienne na poszczególnych stanowiskach pracy powinno być dostosowane do rodzaju wykonywanych prac i wymaganej dokładności oraz powinno spełniać wymagania określone w Polskiej Normie. 2.Niezależnie od oświetlenia dziennego w pomieszczeniach pracy należy zapewnić oświetlenie elektryczne o parametrach zgodnych z Polskimi Normami. Z podpunktu drugiego wynika również obowiązek wyposażenia miejsca pracy w instalację oświetlenia elektrycznego nawet wtedy, gdy praca wykonywana jest tylko w warunkach oświetlenia dziennego. Należy podkreślić, że nowa norma często zawiera wymagania ostrzejsze niż stara norma. Natomiast w materiałach przetargowych na roboty budowlane czasami spotyka się jeszcze błędne[...]
 
Zasady stosowania w budownictwie jednostkowych dopuszczeń wyrobów służących ochronie przeciwpożarowej
 
Lucjan Myrda  
Prawo budowlane w art. 10 zapisem o treści: Wyroby wytworzone w celu zastosowania w obiekcie budowlanym w sposób trwały, o właściwościach użytkowych, umożliwiających prawidłowo zaprojektowanym i wykonanym obiektom budowlanym spełnienie wymagań podstawowych, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, można stosować przy wykonywaniu robót budowlanych wyłącznie, jeżeli wyroby te zostały wprowadzone do obrotu zgodnie z przepisami odrębnymi przenosi ideę ogólnych zasad systemu oceny zgodności [ustawa z 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności - Dz.U. nr 166, poz. 1360] do budownictwa. Pomimo wielu lat obowiązywania tego zapisu bardzo często są problemy w praktycznym jego stosowaniu. Wart. 4 ustawy z 16 kwietnia 2004 r. o wyrobach budowlanych [Dz.U. nr 92, poz. 881] zapisano: Wyrób budowlany może być wprowadzony do obrotu, jeżeli nadaje się do stosowania przy wykonywaniu robót budowlanych, w zakresie odpowiadającymjego właściwościom użytkowym i przeznaczeniu, to jest ma właściwości użytkowe umożliwiające prawidłowo zaprojektowanym i wykonanym obiektom budowlanym, w których ma być zastosowany w sposób trwały, spełnienie wymagań podstawowych. Wymagania dotyczące zasad oceny zgodności wyrobów budowlanych służących do ochrony przeciwpożarowej są identyczne jak innych wyrobów budowlanych - jednak ze względu na swoją specyfikę mogą być uważane za bard[...]
 
Zasady uwzględniania małych składników w klasyfikacjach reakcji na ogień i rozprzestrzeniania ognia
 
Andrzej Kolbrecki  
W2004 r. Instytut Techniki Budowlanej opracował Instrukcję 401/2004 pt. Przyporządkowanie określeniomwystępującymw przepisach techniczno- -budowlanych klas reakcji na ogień wg PN-EN. Jej celem było umożliwienie stosowania wyrobów budowlanych sklasyfikowanych wg zasad stosowanych w Unii Europejskiej, w zakresie zgodnymz polskimi przepisami techniczno- budowlanymi. W Instrukcji ujęto określenia stosowane w przepisach techniczno-budowlanych dotyczące stopnia palności i rozprzestrzeniania ognia, z wyjątkiem rozprzestrzeniania ognia przez ściany zewnętrzne przy działaniu ognia od zewnątrz, gdyż system klas reakcji na ogień jest oparty na scenariuszach pożaru wewnętrznego. Oznacza to, że klasyfikacja w zakresie rozprzestrzeniania ognia przez ocieplenia i elewacje wg PN-90/B-02867 jest nadal wymagana, a klasy reakcji na ogień jej nie obejmują. W Instrukcji nie ujęto także toksyczności produktów spalania, gdyż[...]
 
Zmiany w metodyce badań ogniowych powłok ogniochronnych konstrukcji stalowych
 
Marek Łukomski  
Wymagania dotyczące odporności ogniowej konstrukcji budowlanych wynikają z aktualnych przepisów sformułowanych w warunkach techniczno-budowlanych (rozporządzenie Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie - Dz.U. nr 75, poz. 690 z późniejszymi zmianami) i w zależności od klasy odporności pożarowej budynku (A, B, C, D) określają wymaganą klasę odporności ogniowej elementów budynku, w tym elementów konstrukcji głównej od R 15 do R 240. Wprzypadku konstrukcji stalowych wymaganą odporność ogniową można uzyskać jedynie przez zabezpieczenie ogniochronne stali. Stosowanych jest kilka metod ochrony stali przed szybkim nagrzewaniem w warunkach pożarowych: obudowy płytowe; natryskiwane masy termoizolacyjne; instalowanie sufitów podwieszonych pełniących funkcję przegrody ogniowej; pęczniejące farby ogniochronne, stosowane głównie do zabezpieczania elementów konstrukcji stalowych w klasach R 15, R 30 i R 60. Powłoki pęczniejące pod wpływem temperatury (pęcznienie powłoki rozpoczyna się w temperaturze ok. 250 °C) wytwarzają warstwę porowatej pianki ograniczającej dopływ ciepła do elementu. Procesy zachodzące wmateriałach ogniochronnych aktywowanych termicznie w większości stosowanych technologii oparte są na chemii związków węgla i fosforu. Woda powstała w wyniku reakcji rozkładu związków organicznych w obecności kwasu fosforowego ulega odparowaniu, a powstałe pęcherzyki formują piankę o właściwościach termoizolacyjnych. Pianka ulega dalszemu spęcznieniu w wyniku wydzielania gazów ze środków pęczniejących. Wielkość powstałych pęcherzyków jest kontrolowana przez spoiwo wiążące piankę (materiał akrylowy lub epoksydowy) i nadaje jej odp[...]
 

Czasowy dostęp

zegar Wykup czasowy dostęp do tego czasopisma.
Zobacz szczegóły»