ELEKTRONIKA, ENERGETYKA, ELEKTROTECHNIKA ›
PRZEGLĄD TELEKOMUNIKACYJNY - WIADOMOŚCI TELEKOMUNIKACYJNE ›
2010-10 |
| |
|
Publikacja: A Simple Model of Alamouti System Performance in Close-to-Real Environment
Autor: Józef Pawelec 
Over the last decade the multiple input-multiple output,
MIMO, systems have gained attention both from research and
industrial communities. This is because they offer extremely high
link capacity over Rayleigh fading channels, providing some
specific conditions. The real wireless channel is generally a
linear, time-varying stationary medium having a time-frequency
response c(t;f). Variations in time result as frequency spreading
of transmitted signal, while multi-path propagation - as time
spreading. The first variations are characterized by the Doppler
shift Bd, while the second one - by coherence bandwidth Bc=1/Tm,
where Tm is a square mean delay of a signal. Consequently, the
channel can be generally viewed as a double spread quantity,
which produces either selective or non-selective fades depending
on the ratio of Bc to transmission rate 1/T. Moreover, each kind of
this fades can be identified as fast or slow, depending on the ratio
of Bd to 1/T, Table 1.
 Table 1. Classes of fading versus its coherence and Doppler bandwidths
to the transmission rate 1/T
 Tabela 1. Podział zaników na klasy według stosunku pasma koherencji
oraz przesunięcia Dopplera do szybkości transmisji
Coherence  Doppler bandwidth
Bd <<1/T Bd >> 1/T
Bc >> 1/T Non-selective (flat) and
slow fading Non-selective fast fading
Bc <<1/T Selective slow fading Selective fast fading
We will focus on the non-selective (or flat) fading, because any
selective one can be converted into flat one thanks to the orthogonal
frequency division technology (OFDM). Moreover, we will
shrink to slow fading, which means that its rate (~1/Bc) is much
slower the transmission rate 1/T. The focused area is boldfaced
in the Table 1.
The presented paper is based on the simple space-time block
code technique originated by Alamouti [1]. It offers a gain of the
order of ~30 dB at BER=10-4 for MIMO2x2 system operating in
extremely slow or static flat fading (Bd[...]
|
Prenumerata
|
|
Możliwości transmisji danych w paśmie HF na podstawie zalecenia ITU-R M.1798
|
|
|
Jerzy Czajkowski
|
O konieczności zastąpienia systemu radiotelegrafii dalekopisowej
NBDP (Narrow Band Direct Printing) w Światowym
Morskim Systemie Łączności Alarmowej i Bezpieczeństwa -
GMDSS autor pisał w [1] i [2].
Zarówno IMO, COMSAR, jak i ITU podjęły działania w celu
opracowania koncepcji systemu transmisji danych, który mógłby
ten system zastąpić. Zaowocowały one opracowaniem nowej
Rekomendacji ITU-R, dotyczącej możliwości transmisji danych
cyfrowych, jak również poczty elektronicznej w Morskiej Służbie
Ruchomej. Rekomendacja ta zaznajamia IMO z możliwościami
zastąpienia niektórych lub też wszystkich funkcji, jakie w systemie
GMDSS są realizowane za pomocą systemu NBDP -
początkowo dla radiokomunikacji ogólnej, a w dalszej perspektywie
radiokomunikacji w niebezpieczeństwie i zapewniającej
bezpieczeństwo. Dokument ten omawia systemy radiokomunikacyjne
pasm MF i HF i protokoły transferu danych bieżąco
używanych w morskiej służbie ruchomej dla wymiany informacji
cyfrowych i poczty elektronicznej stosujących częstotliwości,
które zawiera Appendix 17 Regulaminu Radiokomunikacyjnego.
Należy przy tym zaznaczyć, iż już istnieją lub też są rozwijane
- o zasięgu światowym lub regionalne - krótkofalowe systemy
poczty elektronicznej, stosujące programowalne radiostacje
SDR (Software-Defined Radios). W niedalekiej przyszłości mogą
one przynieść olbrzymie korzyści techniczne, ekonomiczne
i zapewnić efektywne wykorzystanie widma radiowego.
Przedstawmy niektóre dane z Rekomendacji ITU [4] umożliwiającej
określenie charakterystyk wyposażenia radiokomunikacyjnego
do wymiany informacji w paśmie [...]
|
|
|
|
Odbiorniki nawigacyjnych systemów satelitarnych Część II
|
|
|
Jacek JANUSZEWSKI
|
Przełom pierwszej i drugiej dekady trzeciego tysiąclecia to lata
dynamicznego rozwoju i modernizacji zarówno nawigacyjnych
systemów satelitarnych (NSS), w szczególności amerykańskiego
GPS i rosyjskiego GLONASS, jak i systemów je wspomagających
SBAS (Satellite Based Augmentation System), EGNOS,
WAAS i MSAS. Jednocześnie na etapie budowy znajdowały się
dwa kolejne NSS - Galileo i Compass, powstające odpowiednio
w Europie i Chinach. Rośnie też liczba różnego rodzaju stacji
referencyjnych NSS transmitujących poprawki różnicowe. Z całą
pewnością można dzisiaj stwierdzić, że na świecie bardzo szybko
wzrasta liczba użytkowników tych systemów. Odbiorniki owych
systemów można spotkać w środkach komunikacji zbiorowej
i indywidualnej, w telefonach komórkowych, w pomiarach geodezyjnych,
synchronizacji sieci telekomunikacyjnych i komputerowych,
leśnictwie i ochronie środowiska i wielu innych sektorach
gospodarki. Dla użytkowników jest dostępnych już kilka tysięcy
różnego rodzaju odbiorników NSS przeszło stu producentów.
W pierwszej części publikacji1) scharakteryzowano rynek tych
odbiorników i ich najważniejsze parametry techniczno-eksploatacyjne.
W niniejszej, drugiej części przeprowadzono natomiast
analizę porównawczą wybranych modeli odbiorników stacjonarnych,
zintegrowanych, pracujących w odmianie różnicowej oraz
przenośnych.
ODBIORNIKI STACJONARNE
SYSTEMU GPS
W pierwszych latach funkcjonowania systemu GPS na rynku
dominowały odbiorniki stacjonarne, przeznaczone przede wszystkim
dla użytkowników morskich. Z upływem lat, wraz z rozbudową
samego systemu oraz znaczącym rozszerzaniem się grona
jego użytkowników, udział procentowy tychże odbiorników
wprawdzie się zmniejszył, i to znacząco, nadal jednak znajdują
one wielu nabywców. W tabeli 1 zestawiono 13 najważniejszych
parametrów techniczno-eksploatacyjnych pięciu wybranych
odbiorników stacjonarnych systemu GPS, wykorzystujących w procesie
określania pozycji użytkownika sygnały z sate[...]
|
|
|
|
Profesor Janusz Groszkowski inspirator i współtwórca badań nad telewizją Referat na konferencję okolicznościową w Politechnice Warszawskiej, listopad 2010
|
|
|
Alina Karwowska -Lamparska Andrzej Zieliński
|
Profesor dr inż. Janusz Groszkowski był niewątpliwie najwybitniejszym
uczonym i inżynierem, a także organizatorem życia naukowego
- i we właściwej proporcji także gospodarczego - przedwojennej
Polski w dziedzinie, jak byśmy to dziś określili, elektroniki. Miał
niezwykle szerokie zainteresowania, poczynając od młodzieńczego
zaangażowania w radiotelegrafię, radiofonię i telewizję, a kończąc
na teorii generacji i stabilizacji częstotliwości. Prawdopodobnie
z praktycznych zainteresowań wywodziło się także jego zainteresowanie
konstrukcją lamp elektronowych i techniką wysokiej próżni.
Powszechnie znane przymioty charakteru, takie jak życzliwość dla
ludzi, gotowość ich wspierania i pomocy oraz wybitne zdolności
organizatorskie, zjednywały mu rzesze przyjaciół i zwolenników, co
stanowiło o tym, że profesor był dla otoczenia autorytetem nie tylko
naukowym, ale i moralnym.
Autorzy tego opracowania znali osobiście profesora, najpierw
jako jego studenci, a potem jako pracownicy Instytutu, uważają
więc, że w każdym z nich jest nadal jego cząstka. Takiego określenia
użyli w 1978 roku podczas okolicznościowego spotkania
w Instytucie Łączności, zorganizowanego z okazji 80-lecia urodzin
profesora.
Szerokie zainteresowania profesora wieloma dziedzinami
elektroniki, jego fascynacja nowymi dziedzinami wiedzy zainicjowały
w kierowanych przez niego instytutach prowadzenie badań
naukowych, dotyczących nowych usług telekomunikacyjnych.
W tej publikacji wybrano jako temat główny telewizję. Stała się
ona bowiem chyba najpotężniejszą z masowych usług telekomunikacyjnych
XX wieku i prawdopodobnie taką pozostanie ze
względu na łatwość i powszechność dostępu do niej oraz niewątpliwą
siłę oddziaływania i przez to ogromne znaczenie społeczne.
W Polsce, mimo mizerii całości systemu telekomunikacyjnego
w okresie powojennym, telewizja z całą pewnością wybiła się na
czoło wśród innych usług telekomunikacyjnych i niemała w tym
zasługa profesora Groszkowskiego [...]
|
|
|
|
Propozycja nowej usługi w sieci ISDN - kierowanie połączeń do abonenta o zmiennej lokalizacji
|
|
|
Paweł Kaniewski Miłosz Śliwka
|
ISDN jest standardem powszechnie wykorzystywanym zarówno
w systemach telefonii publicznej, jak i w systemach do zastosowań
specjalnych. Swoją popularność zawdzięcza zaimplementowanemu
w nim szerokiemu zestawowi usług, stanowiących o
jego elastyczności i uniwersalności. Nie bez znaczenia jest także
możliwość gwarantowania jakości usług w sieci rozległej.
W niniejszym artykule zaproponowano nową usługę, rozszerzającą
właściwości funkcjonalne standardu, która może być
zastosowana w systemach łączności wojskowej i służb bezpieczeństwa
publicznego. Będzie ona przydatna w sytuacjach, gdy
jednym z zasadniczych wymagań jest zapewnienie usługi telefonicznej
abonentowi dokonującemu licznych przemieszczeń w
trakcie funkcjonowania w systemie. Proponowaną usługą spełniającą
powyższy warunek jest mobilność abonenta.
Opis problemu
W tradycyjnych systemach telefonicznych wywołania przychodzące
do określonego abonenta są kierowane do jednego terminalu.
Zmieniając lokalizację abonent traci możliwość odbierania
połączeń, a w niektórych systemach również ich inicjowania.
W systemach wojskowych istnieje ograniczona mobilność,
polegająca na możliwości przemieszczania się grupy abonentów
wraz z obsługującym ich węzłem łączności. Nowe wyzwania
stojące przed współczesnymi systemami dowodzenia i łączności
wymagają odejścia od koncepcji klasycznych, w których istniał
podział na abonentów mobilnych (korzystających ze środków
radiowych) i pozostałych, w środowisku wojskowym niekiedy
nazywanych stacjonarnymi. Poziom manewrowości w obecnie
prowadzonych działaniach bardzo często uniemożliwia przeprowadzenie
etapu planowania łączności, określenia z odpowiednim
wyprzedzeniem [...]
|
|
|
|
Telekomunikacja kwantowa
|
|
|
Piotr Zawadzki
|
Badanie pojedynczych atomów lub ich niewielkich układów
umożliwiło odkrycie podstawowych praw fizyki rządzących mikroświatem.
Stosowanie mechaniki kwantowej w tym obszarze
badawczym stało się źródłem wielu spektakularnych sukcesów,
prowadząc do przewidywań wyników eksperymentów z dokładnością
niespotykaną w innych dziedzinach. Zgodność eksperymentu
z modelem matematycznym jest tak wielka, że tradycyjne
wzorce jednostek układu SI są sukcesywnie zastępowane wielkościami
pochodnymi wyniku pomiaru obiektów kwantowych
[1].
Obecnie mechanika kwantowa jest z powodzeniem stosowana
do badania układów złożonych z wielu cząstek, jednak na tyle
małych, że nie można do nich zastosować przybliżeń fizyki klasycznej.
Rezultatem tych badań jest gwałtowny postęp w interdyscyplinarnych
dziedzinach badawczych, takich jak nanotechnologia
czy biologia molekularna, które stanowią uzupełnienie
tradycyjnych dziedzin nauki o aspekty związane z kwantowym
oddziaływaniem materii. Szczególnie interesujące, z punktu
widzenia oceny perspektyw dalszego rozwoju systemów telekomunikacyjnych,
jest rozszerzenie klasycznych nauk informacyjnych
na obszary badawcze, uwzględniające zjawiska kwantowe.
Konieczność uwzględniania efektów kwantowych w procesie
przetwarzania informacji wydaje się nieunikniona, bowiem obserwowana
od kilkudziesięciu lat tendencja zmniejszania rozmiaru
układów elektronicznych doprowadzi w niedługim czasie do
konieczności konstrukcji tranzystorów o rozmiarach porównywalnych
z rozmiarem atomu. Ilościowe ujęcie wspomnianej tendencji
zostało sformułowane przez Moore’a [2,3]. Zgodnie z tym
sformułowaniem liczba tranzystorów tworzących układ scalony
podwaja się co 18 miesięcy, a jego bezpośrednim skutkiem jest
wykładniczy wzrost wydajności komputerów. Prawo Moore’a pozostaje
ważne od 40 lat, jednak jest oczywiste, że obserwowany
trend nie może trwać w nieskończoność. Jeżeli tempo miniaturyzacji
układów utrzyma się, to już w niedługim[...]
|
|
|
|
Wybrane zagadnienia obrad XIV sesji Podkomitetu COMSAR-IMO
|
|
|
Jerzy Czajkowski Karol Korcz
|
W dniach 8 - 12 marca 2010 roku odbyła się w Londynie XIV
sesja Podkomitetu ds. Radiokomunikacji oraz Poszukiwania
i Ratownictwa (Sub-Committee on Radiocommunications and
Search and Rescue - COMSAR) Międzynarodowej Organizacji
Morskiej (International Maritime Organization - IMO). W obradach
uczestniczyły delegacje 70 krajów członkowskich IMO, jednego
kraju stowarzyszonego z IMO, 3 specjalistycznych agencji Organizacji
Narodów Zjednoczonych (UNHCR, ITU, WMO) oraz obserwatorzy
z 22 organizacji międzynarodowych i pozarządowych.
Otwierając obrady, sekretarz generalny IMO - Efthimios Mitropulos
- przypomniał przyjęte przez Zgromadzenie hasło tegorocznego
Światowego Dnia Morza: Rok 2010 rokiem marynarzy. W powyższym
kontekście zwrócił uwagę na obecne ryzyko i zagrożenia
ponad 1,5 mln rzeszy marynarzy. Tegoroczny temat, zdaniem
Sekretarza Generalnego, jest powiązany z ubiegłoroczną kampanią
Go to Sea!, mającą promować zawód oficera marynarza jako
atrakcyjną drogę kariery dla młodych ludzi nie tylko w służbie na
morzu, ale także w szeroko rozumianej gospodarce morskiej na
lądzie. Sekretarz Generalny poinformował o dalszych postępach
w powstawaniu Światowego planu SAR, a w szczególności w tworzeniu
podregionalnych ratowniczych centrów koordynacyjnych
i morskich podcentrów ratowniczych w krajach afrykańskich, leżących
nad Oceanem Atlantyckim i Indyjskim.
W dalszej części swego wystąpienia zwrócił uwagę na złożoność,
trudność, ale i konieczność pilnego rozwiązania zagadnienia
podejmowanego przez Podkomitet w punkcie programu:
Środki dla zapewnienia bezpieczeństwa osób uratowanych na
morzu. W nawiązaniu do ciągle aktualnych aktów piractwa przypomniał,
iż w ub. r. Zgromadzenie przyjęło dwie rezolucje, wskazujące
na zdeterminowanie IMO w walce z tymi bezprawnymi
aktami. Z zadowoleniem przyjął, powiązany z tym zagadnieniem,
projekt rezolucji MSC NT w sprawie rozgłaszania ostrzeżeń
nawigacyjnych, dotyczących prowadzenia operacji przeciw pir[...]
|
|
|
|
Twój Profil
Twój koszyk
