ELEKTRONIKA, ENERGETYKA, ELEKTROTECHNIKA ›
WIADOMOŚCI ELEKTROTECHNICZNE ›
2010-12 |
| |
|
|
40 lat Oddziału Tarnowskiego SEP
|
|
Aleksander Gawryał 
|
W 2010 roku minęło 40 lat od powstania Stowarzyszenia Elektryków
Polskich w Tarnowie. W tym roku przypadało również
100-lecie Energetyki Tarnowskiej. Rozwój SEP na ziemi tarnowskiej
jest ściśle związany z szeroko rozumianą elektryką w tym regionie.
W 1945 roku do SEP zostali przyjęci pierwsi członkowie
z Okręgowego Zakładu Energetycznego w Tarnowie. W 1950 roku
powstało pierwsze koło SEP w Tarnowie, które w następnych latach
rozrosło się do [...]
|
|
|
|
Bezczujnikowe sterowanie wymuszające dynamikę generatora dwustronnie zasilanego
|
|
|
Grzegorz Jarek Kazimierz Gierlotka
|
W ostatnim czasie zauważalny jest wzrost zainteresowania
maszyną dwustronnie zasilaną pracującą w charakterze
prądnicy. Jest to związane z rozwojem energetyki rozproszonej,
wykorzystującej energię odnawialną, szczególnie w elektrowniach
wiatrowych i małych elektrowniach wodnych. Sterowanie
prędkością umożliwia optymalizację pracy turbiny
wiatrowej lub wodnej przy zmiennych przepływach (prędkościach)
wody lub wiatru. Zastosowanie maszyny asynchronicznej
dwustronnie zasilanej jest uzasadnione w układach
o prędkości obrotowej zmiennej w stosunkowo niewielkim
zakresie. Wynika to z mniejszej mocy przekształtnika potrzebnego
do dopasowania częstotliwości generatora z częstotliwością
sieciową [1, 2].
Schemat typowego układu generatorowego z turbiną wiatrową
i maszyną asynchroniczną dwustronnie zasilaną przedstawiono na
rysunku 1. Stojan maszyny pierścieniowej jest podłączony bezpośrednio
do sieci, a w obwodzie wirnika znajdują się dwa falowniki
napięcia: wirnikowy FNR i sieciowy FNS, podłączony do sieci
przez transformator Tr.
Sterowanie wymuszające dynamikę (FDC - Forced Dynamics
Control) w układach napędowych pozwala na regulację prędkości
z żądanymi stanami przejściowymi [3, 4]. Zarówno kształt odpowiedzi,
jak i czas osiągania stanu ustalonego zadawany jest w sposób
bezpośredni, bez konieczności żmudnego strojenia regulatorów.
Metodę FDC przystosowano do regulacji maszyny dwustronnie zasilanej
pracującej w charakterze napędu, a więc z kontrolą prędkości
i mocy biernej [5, 6].
M
FNR FNS
MIP Tr
W niniejszym artykule zostaną przedstawione zmodyfikowane
prawa sterowania, umożliwiające regulację mocy czynnej i mocy
biernej generatora. Prezentowana metoda łączy właściwości sterowania
FDC ze sterowaniem polowo zorientowanym FOC (Field
Oriented Control). Możliwe jest również zastosowanie układów
odtwarzania prędkości obrotowej i położenia wału. W artykule zamieszczono
wyniki badań symulacyjnych z wykorzystaniem estymatora
typu MRAS[...]
|
|
|
|
CO PISZĄ INNI
|
|
Lang N.: L’électrification de la grande
traction ferroviaire. Une long tradition
ABB. ABB Revue 2010 nr 2. Opracował
- Witold Bobrowski.
Historia ma swoje paradoksy. Czy nie jest
zadziwiające, że na długo przed pierwszymi
oznakami globalizacji postępy techniki
przebiegały równolegle w różnych krajach
zachodnich, pomimo rozbieżności geograficznych,
ekonomicznych i kulturalnych?
Działo się tak właśnie w elektrotechnice
i w trakcji elektrycznej.
Decyzje o elektryfikacji kolei żelaznych
zapadały zwykle w zależności od bogactwa
kraju, dostępu do ropy naftowej oraz do
energii elektrycznej z elektrowni wodnych.
Stąd mnogość i koegzystencja narodowych
procedur technicznych, które nie przeszkadzały
jednak tworzeniu się licznych innowacji,
godnych uwagi ze względu na ich
pomysłowość i uniwersalność. W większości
projekty elektryfikacji kolei żelaznych
opierały się na urządzeniach i układach mających
swój początek w tramwajach.
Pierwszą zelektryfikowaną w 1898 roku
koleją elektryczną była szwajcarska kolej
zębata Jungfrau, która wznosiła się do szczytu
Jungfraujoch, na wysokość 3500 metrów.
Kolej początkowo była zasilana prądem trójfazowym
o częstotliwości 40 Hz, a następnie
częstotliwością przemysłową 50 Hz. Pierwszą
dużą linią elektryczną towarową było
połączenie Berthou - Thoune o długości 40
kilometrów. Lokomotywa miała dwie prędkości
stałe (17,5 i 35 km/h) i była zasilana
z sieci trójfazowej o częstotliwości 40 Hz.
Dwa duże silniki asynchroniczne napędzały
dwie osie poprzez przekładnię zębatą, którą
przestawiano w czasie postoju. Napięcie sieci
jezdnej było ograniczone do 750 V.
W roku 1903 zelektryfikowana została we
Francji, prądem stałym, linia kolejowa St.
Georges de Commiers - La Mure. Linia ta
miała niezwykle wysokie - jak na owe czasy
- napięcie sieci jezdnej: 2400 V.
W roku 1905 zelektryfikowano szwajcarską
linię kolejową Zurych - Wettingen
napięciem jednofazowym prądu przemiennego
15 kV o częstotliwo[...]
|
|
|
|
Diagnostyka wibroakustyczna stanu technicznego maszyn i urządzeń
|
|
|
Sławomir Szymaniec
|
Wzrastająca wartość maszyn i urządzeń w przemyśle i energetyce
kieruje uwagę służb utrzymania ruchu i służb eksploatacyjnych
na unowocześnianie zasad eksploatacji i serwisu
wyposażenia technicznego. W wielu krajach technicznie
i ekonomicznie wysoko rozwiniętych, w tym również coraz
częściej i u nas, dostrzega się znaczące źródło efektów ekonomicznych,
jakie daje przyjęcie zasad eksploatacji maszyn
uzależnionych od ich stanu technicznego. Odchodzi się od
zasad eksploatacji - do awarii oraz zasad uwzględniających
normatywy czasu pracy. Wprowadza się bieżący nadzór i monitorowanie
stanu technicznego maszyn i urządzeń.
Intensywnie rozwijający się przemysł i energetyka, zwłaszcza
w ostatnich latach, wytwarza i korzysta z coraz bardziej skomplikowanych
maszyn i urządzeń. Jednocześnie wzrastają wymagania
stawiane poszczególnym zespołom maszynowym, ciągom technologicznym
czy zakładom produkcyjnym. Stawiane są żądania wysokiej
efektywności, niezawodności i konieczności spełnienia różnorodnych
wskaźników techniczno-ekonomicznych świadczących
o sprawnym i prawidłowym wykonywaniu zadań eksploatacyjnych.
Od inżynierów żąda się maksymalnego skrócenia i potanienia procesu
wytwarzania danego produktu oraz jak najdłuższego utrzymywania
maszyn i urządzeń produkcyjnych w stanie zdatności do
prawidłowego działania. Pociąga to za sobą konieczność opracowania
i ciągłego udoskonalania metod umożliwiających zbieranie oraz
analizowanie informacji o właściwościach funkcjonujących maszyn
i o ich stopniu zdatności do wykonywania przewidzianych przez
inżynierów zadań. Można powiedzieć, że stawiane jest co chwilę
pytanie: jaki jest stan techniczny maszyny, jak się ona zachowuje,
czy ma jakieś uszkodzenia? Efektywna organizacja procesów zmierzających
do odpowiedzi na te pytania jest podstawowym zadaniem
diagnostyki technicznej [4÷13, 15, 16, 18÷21, 23].
Według Czesława Cempla [10÷12] diagnostyka techniczna to
dziedzina wiedzy, której celem jest określenie[...]
|
|
|
|
Doświadczenia fizykochemiczne - prezentacja nowego podręcznika
|
|
|
K.W.
|
Andrzej Olszowski: Doświadczenia fizykochemiczne.
Wydanie II, poprawione. Oficyna
Wydawnicza Politechniki Wrocławskiej,
Wrocław 2010
Autor tak pisze o swojej książce: Chemia
fizyczna jest nauką doświadczalną. Mimo
że pojawiła się tendencja do utożsamiania
chemii fizycznej z chemią teoretyczną, należy
pamiętać, że u źródeł tej dziedziny wiedzy
leży zawsze eksperyment. Dlatego w nauczaniu
chemii fizycznej ćwiczenia laboratoryjne
odgrywały i wciąż odgrywają ważną rolę.
Podręcznik je[...]
|
|
|
|
Dwustrefowy napęd małego pojazdu elektrycznego z silnikami BLDC
|
|
|
Aleksander Bodora Tomasz Biskup Arkadiusz Domoracki
|
Problemy ochrony środowiska i wyczerpywanie się zasobów
paliw kopalnych powodują zwiększone zainteresowanie pojazdami
z napędem hybrydowym i elektrycznym [5]. Świadectwem
tego są publikacje naukowe, ale także prototypy
pojazdów, w tym część wdrożonych do produkcji seryjnej.
Poza samochodami o parametrach zbliżonych do typowych
pojazdów osobowych, pojawiają się rozwiązania specjalne,
takie jak samochody wyścigowe (np. roadster Tesla [8]) i małe
pojazdy elektryczne.
Ta ostatnia grupa jest już od wielu lat dość popularna jako
pojazdy transportujące ludzi i towary w szczególnych warunkach:
transport wewnętrzny w zakładach przemysłowych,
lotniska, parki, hotele, pola golfowe. Przez wiele lat niekwestionowanym
liderem rynku polskiego był melex, ale w ostatnim
czasie pojawiły się inne projekty komercyjne, mające
na celu wprowadzenie na rynek nowego i nowocześniejszego
rozwiązania.
Przykładem takiego projektu jest pojazd Elipsa. Jest on napędzany
dwoma silnikami z magnesami trwałymi BLDC o mocy 2 kW.
Silniki są zasilane z baterii akumulatorów przez indywidualny przekształtnik
elektroniczny. Autorzy niniejszego artykułu współtworzyli
system sterowania i napęd tego pojazdu [2]. Prace te pozwoliły na
krytyczną analizę zastosowanego rozwiązania, które - mając szereg
zalet - charakteryzuje się pewną zasadniczą wadą: brakiem możliwości
osłabiania pola w silniku BLDC i pracy w drugiej strefie.
Analiza ta pokazała potrzebę przebadania możliwości zastosowania
w napędzie pojazdu, rozwiązania opatentowanego i opisanego
w pracy [3].
Proponowane rozwiązanie pozwala na zachowanie dużej wartości
momentu elektromagnetycznego silników dla dolnej strefy prędkości
obrotowej i jednocześnie przekroczenie prędkości znamionowej,
przez zmianę struktury komutatora elektronicznego i pracę przy obniżonym
momencie maksymalnym.
Komutator elektroniczny o przełączalnej strukturze
Komutator elektroniczny o przełączalnej strukturze jest oryginalnym
polskim rozwi[...]
|
|
|
|
Energetyka rozproszona - prezentacja monografii
|
|
|
Tadeusz Glinka
|
Jan Popczyk: Energetyka rozproszona jako
odpowiedź na potrzeby rynku (prosumenta)
i pakietu energetyczno-klimatycznego
(monografia). Wydawnictwo Instytutu na
rzecz Ekorozwoju, Warszawa 2010
Programu Redukcji Emisji Gazów Cieplarnianych
(K. Żmijewski, marzec 2010) oraz
Alternatywna polityka energetyczna Polski
do 2030 roku. Raport techniczno-metodologiczny
(Instytut na rzecz Ekorozwoju 2009).
Następnie Autor przeprowadza krytyczną
analizę energetyki jądrowej w Polsce w perspektywie
2030 roku, przedstawia wybrane
przykłady drastycznej polskiej nieefektywności
energetycznej uwarunkowanej regulacjami
prawnymi i podaje kilka przykładów
oszustw wielkich przedsiębiorstw energ[...]
|
|
|
|
Konferencja naukowo-techniczna "Współczesna problematyka sieci średnich napięć"
|
|
|
Krzysztof Woliński
|
Instytut Elektroenergetyki Politechniki Poznańskiej oraz RELPOL
SA Zakład POLON z Zielonej Góry zorganizowali, w dniach
od 6 do 8 października 2010 roku w Rydzynie k. Leszna konferencję
poświęconą zagadnieniom pracy zabezpieczeń i automatyki
w sieciach średnich napięć. Konferencja była kontynuacją wcześniej
organizowanych spotkań w Błociszewie, Drzonkowie i w Dychowie.
Tematem wiodącym były zjawiska ziemnozwarciowe
w sieciach SN, zabezpieczenia admitancyjne oraz wymiana doświadczeń
eksploatacyjnych we w[...]
|
|
|
|
Problemy podczas rozliczania energii zużywanej przez lokomotywy
|
|
|
Krzysztof Billewicz
|
W systemie elektroenergetycznym jest wiele różnych typów
odbiorców energii. Większość z nich rozlicza się w podobny
sposób, tj. na podstawie zużycia wskazywanego przez licznik
energii. Są jednak klienci i takie sytuacje, które powodują, że
prawidłowe rozliczenie pobranej energii wcale nie jest takie
proste. Przykładem takiego odbiorcy są lokomotywy elektryczne.
Lokomotywy poruszają się po torach kolejowych. Zarządcą polskiej
sieci kolejowej jest firma PKP Polskie Linie Kolejowe SA. Dostarczany
przez nich podstawowy produkt to rozkład jazdy, ułożony
na zamówienie klienta - przewoźnika kolejowego, pasażerskiego
bądź towarowego, sprzedawany na podstawie umowy, w formie
wyznaczonej trasy przejazdu. Operatorem kolejowej sieci dystrybucyjnej
jest firma PKP Energetyka SA, która równie[...]
|
|
|
|
Rozwój konstrukcji transformatorów z uzwojeniami wykonanymi z nadprzewodników wysokotemperaturowych
|
|
|
Adam Różycki
|
W artykule przedstawiono aktualny stan budowy transformatorów
z uzwojeniami wykonanymi z wysokotemperaturowych
nadprzewodników (HTS). Prace projektowe były
prowadzone w ośrodkach naukowych i przemysłowych w Japonii,
Korei, Chinach oraz w USA, Wielkiej Brytanii, Niemczech
i innych krajach europejskich. Transformatory tego
typu mogą znaleźć zastosowanie w budownictwie, energetyce,
kolejnictwie i innych gałęziach gospodarki.
Rys historyczny
rozwiązań konstrukcyjnych transformatorów
z uzwojeniami nadprzewodnikowymi
Pierwsze eksperymenty związane z budową transformatorów nadprzewodnikowych
prowadzone były w drugiej połowie XX wieku.
Podstawowym materiałem na uzwojenia nadprzewodnikowe były
wówczas stopy niobu z tytanem (NbTi) lub z cyną (Nb3Sn), znane
pod nazwą nadprzewodników niskotemperaturowych (LTS). Na
uzwojenia stosowane były również takie materiały, jak miedź, aluminium
lub beryl, które - schładzane do niskich temperatur - wykorzystywane
były w kriorezystywnych transformatorach. Czynnikiem
chłodzącym niskotemperaturowe nadprzewodniki oraz wyżej
wymienione materiały był w tym czasie hel (4,2 K), freon (11,8 K)
oraz wodór (20,4 K).
Niezależnie od problemów związanych z chłodzeniem uzwojeń,
a nawet w pewnych przypadkach z chłodzeniem rdzeni, prowadzone
były bardzo szerokie prace projektowe i konstrukcyjne - zarówno
w krajach europejskich, jak i zamorskich. Pierwszym transformatorem
nadprzewodnikowym (a właściwie kriorezystywnym)
był wykonany w 1961 roku transformator o danych Sn = 15 kVA,
Un = 2,2 kV, w Syracuse University (USA), według koncepcji
R. Mc-Fee, z uzwojeniami wykonanymi z ołowiu, schładzanymi
ciekłym helem. Już w 1982 roku firma Westinghouse w USA
przedstawiła projekt transformatora z uzwojeniami wykonanymi
z Nb3Sn, schładzanymi ciekłym helem, o mocy Sn = 1000 MVA, przy
Un = 22 kV/500 V. Tą problematyką zajmowały się również Central
Electricity Research Laboratorie (CERL) w Wielkiej Brytanii, firma
Alsthom we F[...]
|
|
|
|
Seminarium „Nowoczesne systemy zasilania gwarantowanego”
|
|
|
K.W.
|
20 października 2010 r. w Białymstoku, pod patronatem honorowym
Oddziału Białostockiego Stowarzyszenia Elektryków Polskich,
odbyło się seminarium poświęcone nowoczesnym systemom zasilania
gwarantowanego, urządzeniom umożliwiającym poprawę jakości
energii elektrycznej oraz analizie zakłóceń sieci elektrycznych.
Organizatorami seminarium[...]
|
|
|
|
Systemy pomiarów diagnostycznych i monitoringu stanu łożysk w silnikach elektrycznych
|
|
|
Sławomir Szymaniec
|
Kontrola stanu technicznego łożysk w silnikach elektrycznych
pracujących w napędach przemysłowych należy do
najważniejszych zadań służb technicznych zakładu przemysłowego.
W ocenie autora kontrola ta w wielu wypadkach jest
niewystarczająca. Pociąga to za sobą konieczność zbyt częstej
wymiany łożysk, w szczególności łożysk tocznych. Zużycie
łożysk tocznych w kraju w stosunku do naszego potencjału
przemysłowego i demograficznego jest zbyt duże. Tę niekorzystną
sytuację można próbować poprawić, m.in. przez
upowszechnianie tzw. kultury technicznej - dobrych wzorców
obchodzenia się z łożyskami. Wśród działań technicznych
warunkujących właściwą eksploatację łożysk tocznych
w silnikach elektrycznych zasadnicze znaczenie ma system
ich pomiarów i monitoringu [16].
Systemy pomiarów diagnostycznych stanu łożysk
w silnikach elektrycznych
W zakładach przemysłowych najbardziej rozpowszechniony jest
system okresowych pomiarów diagnostycznych łożysk tocznych
off-line i on-line, prowadzonych cyklicznie, według harmonogramu,
który obejmuje:
- pomiary drgań węzłów łożyskowych i całego napędu,
- pomiary temperatury w węzłach łożyskowych,
- ocenę stanu smarowania łożysk.
Pomiary wykonują najczęściej specjaliści z wydziałów diagnostyki
lub innych wydziałów utrzymania ruchu. W ocenie autora najlepszymi
metodami diagnozowania łożysk tocznych w silnikach elektrycznych
w warunkach krajowych jest metoda detekcji obwiedni
(w tym metoda zmodyfikowana) lub metoda SPM (pod warunkiem
specjalnego przygotowania punktu pomiarowego).
W krajach o wysokiej kulturze technicznej wymienione wyżej metody
są uzupełniane metodami wysokoczęstotliwościowymi - SE,
SEE, HFD, EA. W urządzeniach przemysłowych wyprodukowanych
przez firmy amerykańskie można spotkać wyposażenie węzłów łożyskowych
w czujniki drgań do metody REBAM. Wszystkie wymienione
metody mogą być wykorzystane z dobrym skutkiem, pod
warunkiem właściwego przygotowania punktów pomiarowych.
Zasady wykonywan[...]
|
|
|
|
Układ napędowy ze sterowaniem o zmiennej strukturze
|
|
|
Marcin Kowalski
|
Budowanie algorytmów sterowania w układach automatyki
zwykle zaczyna się od poznania struktury układu i jego
dynamiki. W tym celu najłatwiej jest poddać obiekt identyfikacji,
która ułatwi opis dynamiczny. Druga możliwość
to wyznaczenie najważniejszych parametrów na podstawie
budowy układu. W przypadku prezentowanego w artykule
układu napędowego o złożonej strukturze wykorzystano obie
metody. Znaleziono komplet równań opisujących zjawiska
elektromagnetyczne i właściwości mechaniczne oraz dokonano
identyfikacji badanego układu, w celu wyznaczenia
i weryfikacji przyjętych parametrów. Realizacja algorytmu
sterowania pozycyjnego metodami analitycznymi dla tak
ustalonego opisu dynamicznego okazała się jednak zadaniem
bardzo złożonym. Podjęto zatem próbę stworzenia regulatora
o zmiennej strukturze, którego parametry wyznaczono
w symulacji komputerowej za pomocą programu PSIM oraz
poprzez wykonanie badań rzeczywistego układu, sterowanego
za pomocą systemu mikroprocesorowego.
Budowa i opis matematyczny układu napędowego
Rys. 1. Przekrój poprzeczny napędu magnetoelektrycznego (na podstawie
opracowania Z. Kossowskiego - materiały niepublikowane)
Omawiany układ napędowy (rys. 1) jest napędem liniowym. Składa
się z ruchomego rdzenia wykonanego ze stali niemagnetycznej
(9) oraz części zewnętrznej połączonej na stałe z rdzeniem. Na
zewnętrznej, ruchomej części (6) zostały umieszczone uzwojenia,
dzięki którym wytwarzana jest siła napędowa całego układu. Dzięki
wzajemnemu oddziaływaniu tych uzwojeń z silnym polem magnetycznym
(5), którego źródłem są silne magnesy neodymowe (2),
cały napęd można wprowadzić w ruch posuwisto-zwrotny.
Pierwowzorem konstrukcji tego napędu był zwykły głośnik akustyczny.
Napęd ten jednak ma znacznie wydajniejsze i opatentowane
[1] rozwiązania, dzięki którym jest w stanie działać z dużo
większą siłą. W omawianym układzie można wytworzyć znacznie
większą siłę, dzięki "dwukrotnemu" wykorzystaniu (patent)
odpowiednio[...]
|
|
|
|
Układy emergentne: właściwości i zastosowania
|
|
|
Zdzisław Trzaska
|
Upowszechnianie się w praktyce układów o wielkiej skali integracji
oraz tanich i wytrzymałych instalacji informatycznych
i telekomunikacyjnych prowadzi do traktowania ich
jako rozległych układów złożonych [2]. Jeśli takie połączenie
dużej liczby prostych elementów przedstawiamy jako jeden
obiekt, to działanie tego obiektu jest bardziej złożone niż
działanie poszczególnych jego elementów. Wynika to z faktu,
że funkcjonowanie całości jest efektem nie tylko funkcjonowania
każdej jej części z osobna, ale również wzajemnych relacji
i oddziaływań tych części ze sobą. Dzięki temu możliwe
jest budowanie z prostych "cegiełek" układów o znacznie bogatszym
zachowaniu i funkcjonowaniu w porównaniu z ich
częściami składowymi. Innymi słowy, układ złożony cechuje
się jedną lub wieloma właściwościami niekoniecznie dającymi
się wywieść od właściwości elementów składowych. Takie
powstawanie jakościowo nowych form i zachowań, wynikające
z oddziaływania między prostszymi elementami, jest nazywane
emergencją (łac. emergo - wynurzam się) [9, 14].
Ogólnie objaśnia się ten termin mówiąc, że efekt całości nie jest
tylko sumą efektów swoich części, bo w całości pojawiają się zwykle
nowe własności i zjawiska, które nie występują w jej składnikach.
Przykładem takiego zjawiska jest proces myślenia, powstający
z interakcji pomiędzy wieloma neuronami w ludzkim mózgu,
choć żaden neuron nie jest sam z siebie zdolny do myślenia.
Układ określa się jako emergentny, jeśli w jakimś sensie nie
można go przedstawić opisując jedynie jego części składowe.
Oznacza to w ścisłym sensie naukowym, że dany obiekt jest
nieredukowalny. W takim przypadku uproszczony opis obiektu
niższego poziomu nie jest wystarczający do opisania obiektu na
wyższym poziomie. Nie odpowiada to zasadzie redukcjonizmu,
zgodnie z którym działanie złożonych układów można wyjaśnić
przez zredukowanie ich opisu bądź to do oddziaływań między
elementami składowymi, bądź do najprostszych, a zarazem pods[...]
|
|
|
|
XIII Ogólnopolska Konferencja "Zabezpieczenia przekaźnikowe w energetyce"
|
|
|
Krzysztof Woliński
|
Komitet Automatyki Elektroenergetycznej (KAE) SEP zorganizował
w dniach 13-15 października 2010 roku kolejną konferencję
poświęconą aktualnym zagadnieniom związanym z ochroną
przekaźnikową sieci i urządzeń elektroenergetycznych. Głównym
gospodarzem spotkania był Zakład Produkcyjny Aparatury Elektrycznej
z Siemianowic Śląskich, który w tym roku obchodzi jubileusz
15-lecia istnienia. Uczestnicy spotkali się w hotelu Arsenal
Palace w Chorzowie. W konferencji wzięło udział 180 osób, które
reprezentowały służby zabezpieczeniowe operatora, elektrowni
i dystrybucji.
W słowie wstępnym do materiałów konferencyjnych przewodniczący
KAE SEP prof. Eugeniusz Rosołowski napisał: "(…) Cele
konferencji: upowszechnianie wiedzy i wymiana doświadczeń związanych
z nowymi technologiami i produktami w zakresie automatyki
elektroenergetycznej oraz integracja szerokiego grona inżynierów
pracujących w różnych organizacjach związanych z energetyką zawodową,
[...]
|
|
|
|
Twój Profil
Twój koszyk
