ELEKTRONIKA, ENERGETYKA, ELEKTROTECHNIKA ›
PRZEGLĄD TELEKOMUNIKACYJNY - WIADOMOŚCI TELEKOMUNIKACYJNE ›
2010-11 |
| |
|
Publikacja: Politechnika Wrocławska europejski uniwersytet badawczy
Rok 2010 to dla Politechniki Wrocławskiej rok szczególny.
Uczelnia obchodzi 65-lecie istnienia oraz jubileusz 100-lecia
powstania we Wrocławiu wyższej uczelni technicznej.
Przedwojenna Technische Hochschule
Starania o utworzenie we Wrocławiu Wyższej Szkoły Technicznej
trwały od 1897 roku. Uzasadnieniem potrzeby uruchomienia
takiej uczelni był rozwinięty w prowincji śląskiej przemysł
wydobywczy, przetwórczy, chemiczny, hutniczy i maszynowy.
Wieloletnie zabiegi śląskiego Landtagu oraz środowisk technicznych
i przemysłowych zostały uznane przez cesarza Wilhelma
II, który w 1902 roku podjął decyzję utworzenia we Wrocławiu
uczelni technicznej. Miasto ofiarowało działkę o powierzchni 3,4
ha. Prace budowlane rozpoczęto w 1905 roku.
Królewska Wyższa Szkoła Techniczna we Wrocławiu (Königliche
Technische Hochschule Breslau) rozpoczęła działalność
dydaktyczną 1 października 1910 roku, ale uroczystości otwarcia
odbyły się 29 listopada 1910 roku. Przybył na nie cesarz Wilhelm
II, któremu nadano pierwszy doktorat honoris causa uczelni.
Z uroczystościami tymi zbiegło się ważne dla miasta oddanie do
użytku mostu Cesarskiego (Kaiserbrücke, obecny most Grunwaldzki).
Według statutu Królewska Wyższa Szkoła Techniczna
miała mieć oddziały:
oInżynierii Maszyn i Elektrotechniki,
oChemii i Hutnictwa,
oOgólny.
Uczelnia miała prawo nadawania stopni inżyniera dyplomowanego
(dipl. ing.) oraz doktora inżyniera (dr ing.). Uczęszczający
na zajęcia dzielili się na studentów, słuchaczy i gości. Studentem
mogła zostać osoba mająca świadectwo dojrzałości z gimnazjum
lub szkoły realnej. Jako słuchacz mogła być przyjęta osoba bez
formalnych kwalifikacji, ale uprawniona do rocznej służby wojskowej.
Słuchacz otrzymywał jedynie zaświadczenie o odbytych
wykładach i ćwiczeniach, jednak nie miał prawa do dyplomu.
Gościem, czyli wolnym słuchaczem, mógł zostać każdy, kto
uzyskał zgodę rektora i wykładowcy. Czesne opłacali wszyscy
studenci. Opł[...]
|
Prenumerata
|
|
Coefficient of Variation in Time and Spatial EMF Measurements Near Transmitting Stations
|
|
Fryderyk Lewicki  Andrzej Ługowski
|
The knowledge of the level and behavior of the EMF around
transmitting/base stations is very important for the human protection
against non-ionizing radiation and proper assessment of the
compliance with environmental protection regulations [1, 2].
Depending on the modulation scheme, transmitting equipment
(mainly radiation patterns of the transmitting antennas) and
distance to the POI, the EMF may vary in time and in space. In
this paper the results of the EMF measurements in the areas
around typical transmitting/base stations, operating on many
frequencies are presented. The measurements have been done
at nine different POI (for spatial variation) and four POI (for time
variation) and for different types of signals: FM, VHF TV, UHF TV,
GSM900 GSM1800 and WCDMA/3G (UMTS). The coefficient of
variation (CoV) has been used for the characterization of the EMF
behavior.
Measurement of Time Variation
A. Measurement description
Four categories of the types of signals have been considered.
The FM signal (that is expected to produce EMF of constant level
in time), the analog TV signals (whose level depends on the
content of the picture signal), GSM signals (whose level depends
on the traffic) and WCDMA/3G signal (whose level depends on
the traffic but in different way than that of GSM). All types of
signals were present at all nine POI under consideration. A special
automatic measurement system has been set up, using
analyzer NARDA SRM-3000 with omnidirectional (3-axis) probe
BN 3501/01 (75-3000 MHz) and managed by specialized software
installed on the laptop.
The measurement were done at one minute intervals, for each
[...]
|
|
|
|
Narrowband Transmission Quality in Presence of Modified IEEE 802.15.4a UWB Signal
|
|
|
Jarosław Sadowski Ryszard Katulski
|
The IEEE 802.15.4 standard, released in 2003 and revised in
2006, describes physical and media access control layer for low
data rate personal area networks. The latest extension to this
standard, included in amendment 802.15.4a released in 2007
[1], defines new frequency ranges and higher data rates up to
27 Mb/s and provides possibility to compute distance between
nodes based on measurement of radio signal propagation time.
The highest data rates and ranging capability are available only
using optional ultrawideband physical layer with impulse radio
technique. Sixteen UWB channels with bandwidth from
499.2 MHz to 1354.97 MHz are defined in three subbands below
10.2 GHz. This frequency range is currently occupied by many
narrowband radio communication systems. Quality of narrowband
transmissions in presence of ultrawideband impulse radio
interferences depends on ratio between total power of narrowband
signal and total power of UWB signal, on ratio between
occupied bandwidths and on time structure and spectrum
shape of UWB transmission. Some relation between parameters
of impulse radio interferer and bit error rate (BER) of narrowband
BPSK transmission was measured in laboratory of Gdańsk
University of Technology. During this investigation, IEEE
802.15.4a impulse radio signal was used as source of UWB
interferences.
Narrowband transmission quality
measurement in presence of UWB IR
interference
Schematic diagram of measurement equipment used to
measure bit error rate of narrowband BPSK transmission in
presence of UWB interference is presented on fig. 1.
Double channel signal generator SMU200 from Rohde&Schwarz
is being used as source of narrowband signal with BPSK modulation
(sequence of transmitted bits is controlled by PC computer)
and AWGN noise. Second channel of this generator is
a source of carrier for quadrature modulator. AFQ100A generates
baseband impulse radio signal in two channels with balanced
outputs, and aft[...]
|
|
|
|
O dwóch globalnych projektach wykorzystujących obliczenia rozproszone w sieci Internet
|
|
Obliczenia rozproszone stały się w ciągu ostatnich piętnastu
lat bardzo popularną metodą prowadzenia rozległych badań
w zaawansowanych przedsięwzięciach, związanych np. z projektowaniem
skomplikowanych systemów. Zawiązało się też
wiele konferencji skupiających cyklicznie specjalistów zajmujących
się obliczeniami rozproszonymi oraz wydano na ten temat
wiele książek. Zainteresowanie obliczeniami rozproszonymi nie
jest kwstią mody, lecz wynika z przyczyn ekonomicznych. Jest
związane z ogromną i wzrastającą popularnością Internetu oraz
z tym, że o wiele taniej można przetwarzać dane z wykorzystaniem
mocy obliczeniowych "wolnych komputerów", komunikując
się przez Internet, niż zakupić duży i drogi komputer, który
może być nie do końca eksploatowany ekonomicznie. Podejście
związane z wykorzystaniem obliczeń rozproszonych w Internecie
"prawie nic" nie kosztuje. Współczesne metody projektowania
algorytmów oraz środki programistyczne, w tym języki programowania,
umożliwiają taką dekompozycję zadania projektowego,
że może być ono wykonywane na wielu stacjach roboczych
różnych użytkowników zlokalizowanych w różnych regionach
geograficznych. Dodatkową zaletą takiego podejścia jest fakt, że
obliczenia mogą być wykonywane w czasie jałowym dla nich,
który waha się między 50 a 75 procent. Warunkiem koniecznym
jest dostęp do Internetu oraz chęć udostępnienia wolnych komputerów
do celów projektu.
W minionych latach sam z powodzeniem wykorzystywałem
obliczenia rozproszone do realizacji różnych celów: w obliczeniowej
teorii liczb do wyszukiwania i tablicowania najmniejszych
pierwiastków pierwotnych [12], [13] oraz najmniejszych niereszt
kwadratowych modulo liczba pierwsza [15], najmniejszych pierwiastków
pierwotnych modulo p, które nie są pierwiastkami
pierwotnymi modulo p2. Poszukiwanie to zostało uwieńczone
znalezieniem nowej szczególnej liczby pierwszej typu Litvera
i Yudiny [17]. Obliczenie rozproszone wykorzystano też w [16]
do badania cz[...]
|
|
|
|
On the use of reverberation chamber to simulate the Power Delay Profile of a wireless channels
|
|
|
Adam J. Pomianek Kamil Staniec Zbigniew Jóskiewicz
|
The utilization of wireless systems is rapidly growing. Thus,
in order to assure appropriate throughput, new methods for
source and channel coding of the transferred data are under
extensive development. However, in order to choose the most
accurate scheme, a universal metric is required, the bit error
rate (BER) being the most widely used. However, in order to
obtain high-quality test results it is required to perform all the
tests in a reliable and controllable environment, since BER is
sensitive not only to the coding scheme but also to the changes
of the wireless channel characteristics. It is therefore essential
to have an ability to effectively emulate wireless channels of
various types. A well known test facility which possesses such
ability is an electromagnetic reverberation chamber [1,2]. In this
paper some vital issues regarding the use of reverberation
chambers for the purpose of imitating real propagation environments
are discussed.
Channel characteristics
The main characteristic of a wireless channel, having a practical
meaning, is the RMS delay spread (tRMS) given by (1) which
and Interaction with Complex Structures, IEEE Transactions on Electromagnetic
Compatibility, Vol. 35, No. 2
[7] Empire, strona domowa http://www.empire.de, wrzesień 2010
[8] Feko, strona domowa http://www.feko.info, wrzesień 2010
[9] Fidelity, strona domowa http://www.mentor.com/electromagnetic-simulation,
wrzesień 2010
[10] HFSS i Maxwell, strona domowa http://www.ansoft.com, wrzesień
2010
[11] XFTDT, strona domowa http://www.remcom.com, wrzesień 2010
[12] Wasiewicz J.: Analiza dostępnych kodów komputerowych do symulacji
wpływu pola elektromagnetycznego na obiekty biologiczne dyplomowa
praca magisterska, promotor dr inż. T . Długosz, Instytut Telekomunikacji,
Teleinformatyki i Akustyki, Politechnika Wrocławska,
Wrocław 2009
[13] Długosz T .: Wzajemne oddziaływanie linii transmisyjnej TEM i badanego
w niej obiektu, rozprawa doktorska, [...]
|
|
|
|
Przegląd wybranych kodów komputerowych do symulacji pola elektromagnetycznego
|
|
|
Tomasz Długosz
|
Rozwój techniki ostatnich kilkudziesięciu lat wpłynął na zdecydowaną
poprawę parametrów wydajnościowych komputerów
osobistych. Dodatkowo rozwój komputerów wymusił niejako
rozwój zarówno systemów operacyjnych, które umożliwiają
komunikację użytkownika z komputerem, jak i oprogramowania
użytkowego, takiego jak np. edytory tekstu, odtwarzacze multimedialne,
translatory czy programy antywirusowe. Wśród dostępnych
programów można wyróżnić grupę narzędzi specjalistycznych,
wykorzystywanych w wielu dziedzinach nauki, gospodarki,
czy też życia codziennego. Kody komputerowe są także wykorzystywane
w dziedzinie elektromagnetyzmu przede wszystkim
do przeprowadzania symulacji wpływu pola elektromagnetycznego
(PEM) na obiekty biologiczne.
Na rynku jest dostępnych wiele rozmaitych kodów komputerowych,
które można wykorzystać do symulacji struktur elektromagnetycznych.
Ze względu na ograniczoną objętość niniejszego
artykułu, przedstawiono krótką charakterystykę wybranych
programów i przeprowadzono symulacje komputerowe, których
celem było porównanie wyników otrzymanych różnymi narzędziami.
Porównano ze sobą kody komercyjne i darmowe.
Metody numeryczne
Historia elektromagnetyzmu obliczeniowego sięga lat sześćdziesiątych
dwudziestego wieku. Współczesne oprogramowanie
jest oparte na teorii pola elektromagnetycznego i uwzględnia
zjawiska fizyczne oraz metody numeryczne.
Na temat metod numerycznych powstało wiele publikacji, w których
podano szczegóły ich implementacji oraz możliwe zastosowania.
Do najważniejszych metod można zaliczyć:
ometodę momentów MoM (Moment Method) [1][2],
ometodę elementów skończonych FEM (Finie Element Method)
[3][4],
ometodę różnic skończonych w dziedzinie czasu FDTD (Finie
Difference Time Method) [5][6].
[18] Paszkiewicz A.: O kilku właściwościach trójmianów nierozkładalnych
nad małymi ciałami liczbowymi, Przegląd Telekomunikacyjny i Wiadomości
Telekomunikacyjne 4
,
2009
[19] Riesel H.: [...]
|
|
|
|
Przygotowania do Światowej Konferencji Radiokomunikacyjnej (WRC-12) w zakresie radiokomunikacji morskiej
|
|
|
Jerzy Czajkowski Karol Korcz
|
Od 1992 roku regularnie co 3-4 lata odbywają się światowe
konferencje radiokomunikacyjne - WRC (World Radiocommunication
Conferences). WRC są najważniejszym forum ustalającym
podstawy działania i przepisy obowiązujące 192 administracje
radiokomunikacyjne na całym świecie. Konferencje te ustalają
konieczne modyfikacje Regulaminu Radiokomunikacyjnego
(Radio Regulations) - dokumentu uzupełniającego Konstytucję
i Konwencję Międzynarodowego Związku Telekomunikacyjnego
- ITU (International Telecommunication Union) [1]. Modyfikacje te
prowadzą do efektywniejszego wykorzystywania widma częstotliwości
radiowych. WRC są także światowym forum dla rozwoju
technicznego łączności elektronicznej.
Od początku radiokomunikacji bardzo istotną rolę w zapewnieniu
bezpieczeństwa statków morskich miała radiokomunikacja
morska. Wszelkie regulacje jej dotyczące odnoszą się w Regulaminie
Radiokomunikacyjnym do dwóch służb: morskiej służby
ruchomej (Maritime Mobile Service) - w zakresie częstotliwości
naziemnych oraz morskiej ruchomej satelitarnej służby (Maritime
Mobile Satellite Service) - w zakresie częstotliwości satelitarnych.
Szybki rozwój techniki informacyjnej i komunikacyjnej powoduje
konieczność ciągłych zmian Regulaminu Radiokomunikacyjnego
w zakresie dotyczącym radiokomunikacji morskiej. Dotyczy to
także zbliżającej się Światowej Konferencji Radiokomunikacyjnej,
która odbędzie się w Genewie w 2012 roku [2, 3].
ŚWIATOWE KONFERENCJE
RADIOKOMUNIKACYJNE
24 maja 1844 roku Samuel Morse wysłał pierwszą wiadomość
przez linię telegraficzną długiego zasięgu między Waszyngtonem
a Baltimore, zapoczątkowując erę telekomunikacji. W początkowym
okresie telegrafii przewodowej większość krajów używała
różnych systemów, które wymagały konwersji i kopiowania treści
przy przekazach pomiędzy różnymi krajami. Biorąc pod uwagę
powolność i nieporęczność tego systemu, wiele krajów decydowało
się "uporządkować" wzajemne sieci i procedury połączeń.
W rezultacie p[...]
|
|
|
|
Szerokopasmowy współdzielony dostęp do Internetu oparty na technice InHousePLC
|
|
|
Henryk Gut-Mostowy
|
Jednym z podstawowych warunków funkcjonowania społeczeństwa
informacyjnego w Polsce jest upowszechnienie
szerokopasmowego dostępu do Internetu dla możliwie jak
najszerszej części tego społeczeństwa. Taki kierunek działania
administracji i podmiotów gospodarczych z krajów członkowskich
Unii Europejskiej (UE) jest pochodną dyrektywy UE,
obligującej państwa członkowskie do tworzenia infrastruktury
telekomunikacyjnej umożliwiającej realizację tanich rozwiązań
dla dostępu szerokopasmowego do zasobów i usług Internetu.
Niewątpliwie takim rozwiązaniem dla regionów o ubogiej
infrastrukturze telekomunikacyjnej jest tworzenie od podstaw
lub rozbudowa dostępu szerokopasmowego opartego na
technikach BPLC (BroadBand Power Line Telecommunications)
[4÷9, 11, 21÷24] i powszechnie tam występujących sieciach
energetycznych niskiego napięcia, zarówno na poziomie
sieci rozdzielczych, jak i w obszarze instalacji elektrycznych
wewnątrzbudynkowych.
Obecnie na rynku jest dostępnych wiele rozwiązań firmowych
systemów InHousePLC, opartych na zintegrowanych układach
modemowych, głównie firm: Intellon [26÷28, 42] i DS2
[13, 41]. Rozwiązania te są przystosowane do pracy według
standardu PlugAndPlay i umożliwiają prostą organizację lokalnej
sieci komputerowej (LAN), opartej na wewnętrznych liniach
zasilających (WLZ) pojedynczego mieszkania czy domku jednorodzinnego.
Nie są natomiast znane rozwiązania integrujące
mieszkaniowe sieci LAN w jedną większą sieć budynkową
czy blokową, z szerokopasmowym współdzielonym dostępem
do Internetu, zrealizowanym z wykorzystaniem dowolnej ze
znanych technik dostępu szerokopasmowego: xDSL (Digital
Subscriber Line) [1, 17, 20], FITL (Fiber In The Loop) [37] lub
HFC (Hybrid Fiber Coax) [18]. W takim rozwiązaniu zarówno
koszt przyłączenia szerokopasmowego do Internetu, jak i późniejsze
opłaty abonamentowe, mogą być rozdzielane pomiędzy
mieszkańców domu wielorodzinnego czy też lokatorów klatki
z bloku mieszkalnego.
Przedmi[...]
|
|
|
|
Światowy Zjazd Inżynierów Polskich
|
|
W dniach 8 -10 września br. odbywał się w stolicy Światowy
Zjazd Inżynierów Polskich, zorganizowany przez Politechnikę
Warszawską, Federację Stowarzyszeń Naukowo-Technicznych
NOT oraz Radę Polskich Inżynierów w Ameryce Północnej. Wzięło
w nim udział około 400 uczestników, reprezentantów - poza
Polską - polonijnych stowarzyszeń technicznych z 14 krajów,
takich jak Australia, Austria, Dubaj, Francja, Holandia, Kanada,
Litwa, Niemcy, Republika Południowej Afryki, Rosja, Szwajcaria,
USA, Wielka Brytania. W dniu otwarcia Zjazdu prezydent RP
Bronisław Komorowski przekazał za pośrednictwem szefa swej
Kancelarii Jacka Michałowskiego list z podziękowaniem za organizację
spotkania i życzenia owocnych obrad. Pisemne przesłanie
przekazał także Honorowy Patron Zjazdu marszałek Senatu
Bogdan Borusewicz. Powitanie wygłosili następnie minister
nauki i szkolnictwa wyższego Barbara Kudrycka, minister
środowiska Andrzej Kraszewski, prezes Polskiej Akademii
Nauk Michał Kleiber i prezes Stowarzyszenia "Wspólnota
Polska" Longin Komołowski.
Pierwszy dzień obrad, w Politechnice Warszawskiej, przebiegał
pod hasłem: Inżynierowie twórcami cywilizacji, drugi dzień,
w obchodzącym 105-lecie istnienia Warszawskim Domu Technika,
pod hasłem: Polacy razem oraz trzeci pod hasłem: Nauka
i technika motorem rozwoju.
Odbyło się siedem sesji panelowych. Ich tematami były:
 Tr[...]
|
|
|
|
Twój Profil
Twój koszyk
