INNE GAŁĘZIE PRZEMYSŁU ›
GOSPODARKA WODNA ›
2010-12 |
| |
|
|
10 lat działalności OKI w Krakowie
|
|
KRZYSZTOF KONDZIOŁKA  MICHAŁ PIÓRECKI
|
Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej w Krakowie w latach 2009-2010
przygotował sześć opracowań spełniających wymagania studiów ochrony przeciwpowodziowej
w zakresie wyznaczenia obszarów bezpośredniego zagrożenia
powodzią oraz określenia obszarów wymagających ochrony przed zalaniem
z uwagi na ich zagospodarowanie, wartość gospodarczą lub kulturową. Opracowania
te wykonano w ramach projektów realizowanych w drodze przetargów
nieograniczonych dla najbardziej powodziogennych cieków w zlewniach rzek:
Raby, Sanu, Wisłoka i Wisłoki (w granicach województwa podkarpackiego) oraz
Nidy i Czarnej Staszowskiej. Stanowią one kontynuację studiów wykonywanych
w latach 2003-2004, a w wypadku Wisłoka i Wisłoki - są ich aktualizacją. Zasięg
przestrzenny tych opracowań zaprezentowano na rys. 1.Studia te są z jednej strony kontynuacją rozpoczętego przed kilku laty procesu
tworzenia tego typu dokumentów dla całego obszaru działania RZGW (zgodnie
z prawem wodnym), z drugiej zaś doskonale wpisują się w założenia Dyrektywy
Powodziowej co do wymogu sporządzenia przez wszystkie kraje członkowskie
Unii Europejskiej map zagrożenia powodziowego.
Z uwagi na poziom merytoryczny i techniczny zgodny ze standardami Dyrektywy
Powodziowej studia te należy traktować jako pierwszy etap prac zmierzających
do wykonania map zagrożenia i ryzyka powodziowego. Prowadzono je
z wykorzystaniem najnowszych technik obliczeniowych (modelowanie hydrauliczne
jedno- i dwuwymiarowe); bazują na najnowszych danych geodezyjnych
i hydrologicznych oraz na numerycznym modelu terenu wykonanym w latach
2005-2006 w ramach projektu dotyczącego opracowania systemu identyfikacji
działek rolnych (LPIS), realizowanego przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji
Rolnictwa. Głównym elementem studiów są strefy zalewowe dla wielkich
wód o prawdopodobieństwach przewyższenia: 50, 20, 10, 5, 2, 1 i 0,5% oraz
odpowiadające im rzędne zwierciadła wody w poszczególnych przekrojach,
a także wyznaczone na ich [...]
|
|
|
|
Europejskie systemy zarządzania zasobami wodnymi - Słowacja
|
|
Tak jak różne są uwarunkowania przyrodniczo-środowiskowe, tak różne
są tradycje i systemy kształtowania oraz ochrony zasobów wodnych w krajach
Europy. Na mocy obowiązującej od blisko 10 lat dyrektywy Parlamentu
Europejskiego i Rady 2000/60/WE, zwanej powszechnie Ramową Dyrektywą
Wodną, państwa członkowskie Unii Europejskiej dążą do ujednolicenia
zasad kształtowania i ochrony zasobów wodnych, a także wypracowują
wspólne dokumenty planistyczne dla międzynarodowych obszarów dorzeczy.
Celem cyklu jest przedstawienie podstaw prawnych, struktury organizacyjnej
i systemu finansowania gospodarki wodnej w wybranych państwach
Europy.Artykuł poświęcono systemowi zarządzania
zasobami wodnymi Republiki Słowacji.
■ Uwarunkowania środowiskowe
Słowacja, położona w Europie centralnej,
sąsiaduje z Austrią, Czechami,
Polską, Ukrainą i Węgrami. Powierzchnię
kraju szacuje się na 49 tys.
km2. Przeważająca część terytorium
tego kraju znajduje się w obrębie Karpat
Zachodnich, z wyjątkiem najbardziej
wysuniętych na północny-wschód
regionów - położonych w Karpatach
Wschodnich. Blisko jedną czwartą powierzchni
Słowacji stanowią niziny. Najniżej
położonym punktem jest miejsce,
w którym rzeka Bodrog przecina granicę
państwa (94 m n.p.m.), zaś najwyżej
- Gerlach w Tatrach (2 655 m n.p.m.).
Słowacja należy do strefy klimatu
umiarkowanego, z wyraźnym wpływem
kontynentu. Można wyróżnić dwie
strefy: północną, wyżynną część kraju,
charakteryzującą się klimatem chłodnym,
oraz południową - cieplejszą.
W górach można obserwować piętrowość
klimatyczną.
Średnia roczna temperatura powietrza
waha się od 6°C do 10°C. Okres
zimowy na terenach górskich można
określić jako surowy: średnia temperatura
w styczniu od -3°C do -5°C, zaś
w Tatrach -11°C. Natomiast temperatury
letnie notowane w górach wynoszą
10°C lub mniej, w rejonach wyżynnych
- 16°C, zaś na nizinach 20°C.
Średnia wartość opadu kształtuje się
na poziomie od 500 do 750 mm (zlewnie
Dunaju i[...]
|
|
|
|
FAK TY
|
|
|
Ewa Skupińska
|
40-lecie stopnia wodnego we Włocławku
Warszawa, 28 października 2010 r.
W Pałacu Lubomirskich w Warszawie, w siedzibie
Business Centre Club, pod hasłem "Bezpieczeństwo
dolnej Wisły - doświadczenia i nowe
wyzwania", świętowano 40-lecie stopnia wodnego
we Włocławku. Organizatorami specjalnie
przygotowanej konferencji byli: Krajowy Zarząd
Gospodarki Wodnej i zarząd firmy Energa SA.Od 40 lat Włocławek produkuje czystą, zieloną
energię elektryczną…, tworząc doskonałe warunki
do czynnego wypoczynku i uprawiania sportów
wodnych. W ostatnich jednak latach szczególnie
mocno zaznaczyły się potrzeby związane z przeciwdziałaniem
zagrożeniu powodziowemu. Zaledwie
kilka miesięcy temu tutejszy stopień wodny spełnił
pokładane w nim nadzieje, powstrzymując kulminacyjną
falę na Wiśle… Jutro tego zbiornika musi
stać się przedmiotem naszej szczególnej troski
i energicznych działań. Temu przekonaniu dałem
już wyraz, goszcząc przed czterema miesiącami we
Włocławku, i dzisiaj pragnę je podtrzymać. Budowa
zaplanowanej drugiej tamy w okolicach Nieszawy
jest potrzebna ze wszystkich wskazanych już tutaj
względów technicznych, ekonomicznych, społecznych
i ekologicznych. Nie jest to bowiem tylko
lokalna sprawa Włocławka i Nieszawy, ale sprawa
całej Polski" - napisał, m.in., w liście skierowanym
do uczestników konferencji prezydent Bronisław
Komorowski. List w całości odczytał prowadzący
obrady Jan Winter.
Leszek Karwowski, prezes Krajowego Zarządu
Gospodarki Wodnej, podkreślił, że tegoroczne
powodzie dowiodły, jak ważne jest wykorzystanie
zbiornika we Włocławku w ochronie przeciwpowodziowej.
- Przy odpowiednim zarządzaniu przepływem
wody drugi stopień na dolnej Wiśle w znacznym
stopniu pozwoli zredukować wezbrania krótkotrwałe
i o niskiej kulminacji do przepływu bezpiecznego,
a także złagodzić wysokie wezbranie. Pozwoli to w
znaczny sposób zmniejszyć zagrożenie powodzią
w rejonie dolnej Wisły - dodał. Roman Szyszko,
wiceprezes Energ[...]
|
|
|
|
INFORMACJE - NOWOŚCI - INFORMACJE
|
|
EDEN 2010.
27 sierpnia 2010 r. w Brukseli, podczas
uroczystej ceremonii, po raz czwarty rozdano
nagrody EDEN (European Destinations
of Excellence - Modelowe Ośrodki
Turystyczne Europy). EDEN promuje
zrównoważone modele rozwoju turystycznego
w całej Unii Europejskiej. Projekt ten
opiera się na organizowanych każdego
roku krajowych konkursach, w których wyłaniane
są modelowe ośrodki turystyczne
w każdym uczestniczącym kraju. Poprzez
wybór takich ośrodków projekt EDEN skutecznie
realizuje cel, jakim jest zwracanie
uwagi na wartości, różnorodność i wspólne
cechy europejskich atrakcji turystycznych.
Zwiększa on widoczność wschodzących
europejskich ośrodków, stanowi platformę
do wymiany dobrych praktyk w całej
Europie oraz promuje tworzenie sieci
między zwycięzcami konkursów. Rozwój
projektu wspiera Komisja Europejska, która
uruchomiła go w 2006 r. i nadal pełni
w jego ramach istotną rolę koordynacyjną.
Zadania projektu obejmują zachęcanie do
dialogu między zainteresowanymi stronami,
współfinansowanie procedur wyboru,
organizowanie cere[...]
|
|
|
|
Listy do redakcji - Wykorzystanie zbiorników wodnych do odnowienia żeglugi
|
|
|
Beata Dolata
|
Minione trzy dekady doprowadziły
stan dróg wodnych w naszym kraju do
kompletnej ruiny. Ucierpiały zarówno
same rzeki, jak i zbiorniki wodne. Polska
ma bardzo bogatą sieć rzek i kanałów
i trzeba wykorzystać ich potencjał.
Należy powiedzieć STOP dewastacji
dróg wodnych. Transport wodny to
przecież najczystsza forma transportu
wewnątrz lądu. Turystyka wodna to różne
formy rekreacji na wodzie, ale także
lokalne spływy kajakowe, rejsy żeglarskie,
żegluga pasażerska, jak i same
sporty wodne. Średni czas pobytu turysty
wodnego na akwenie jest wielokrotnie
dłuższy niż turysty [...]
|
|
|
|
Metale ciężkie w wodach dopływających do zbiornika Goczałkowice w latach 2000-2007
|
|
|
Anna Czaplicka-Kotas Justyna Zagajska Zbigniew Ślusarczyk Anna Szostak
|
W artykule porównano wyniki analiz metali
w wodach z tłem naturalnym, oceniono,
jakie było przestrzenne i sezonowe zróżnicowanie
zanieczyszczenia metalami wód
dopływających do zbiornika Goczałkowice
w latach 2000-2007, wskazano dopływy,
przez które zrzucane są największe ładunki
metali do zbiornika Goczałkowice.Wyniki dotychczasowych badań
wskazują na zanieczyszczenie wód
i osadów dennych zbiornika Goczałkowice
metalami ciężkimi [2-5; 11; 12].
W artykule przeanalizowano stężenia
manganu, żelaza, ołowiu, cynku i miedzi
w wodach dopływających do zbiornika
Goczałkowice. Z piśmiennictwa
wynika, że w wodach tych występują
duże wahania w cyklu rocznym manganu
i żelaza [3, 4]. Niepublikowane wyniki
badań Zakładu Biologii Wód PAN
w Krakowie z lat 1987-1990 wskazują
na występowanie podwyższonych
stężeń cynku i ołowiu w wodach oraz
w tkankach ryb odławianych ze zbiornika
Goczałkowice [21]. Wiadomo, że
w latach 90. siarczan miedzi był używany
do zwalczania zakwitów sinic (Cyanobacterium)
w zbiorniku [5]. Miedź
przeanalizowano w dopływach i porównano
z tłem naturalnym, aby stwierdzić
czy istnieją inne antropogeniczne źródła
zanieczyszczenia tym metalem.
Zbiornik Goczałkowice jest zbiornikiem
wody pitnej zaopatrującym w wodę
aglomerację katowicką i rybnicką, prowadzona
jest na nim gospodarka rybacka
oraz jest on ostoją wielu gatunków
ptaków prawnie chronionych w ramach
programu Natura 2000 [19; 20].
Do zbiornika dostają się liczne zanieczyszczenia
pochodzące z jego
zlewni. Największym dopływem zbiornika
jest Wisła (82% udziału wód wnoszonych
[10]). Wody Wisły są zanieczyszczone
ściekami bytowymi i przemysłowymi,
częściowo oczyszczonymi
i nieoczyszczonymi. Przed ujściem Wisły
do zbiornika Goczałkowice usytuowanych
jest kilka zakładów przemysłowych:
garbarnia, zakłady tekstylne
i metalowe oraz Miejskie Przedsiębiorstwo
Energetyki w Skoczowie; zakłady
kuźnicze i zakłady motoryzacyjne Fiata
w Ustroniu, zakłady przetwórstw[...]
|
|
|
|
|
|
Polskie szlaki żeglowne Przez nadbużańskie sanktuaria cz. II
|
|
|
Wojciech Jastrzębiec Kuczkowski
|
Za nami już przysiółek Pniski, zagubiony na nadbużańskim wzniesieniu
i po zmianie kursu na zachód dopływamy przy słupie 1204 na
pół kilometra od szosy 816 Nadbużanki i Nadbużańskiego Szlaku
Turystycznego. Tu - po obu stronach szosy - kilkunastoma zagrodami
stoi cichutko wioseczka Szostaki licząca 45 mieszkańców1). Sołtysem
Szostaków jest Józef Patejuk. Jest tu kilka pięknych starych drewnianych
chałup z przełomu XIX/XX w. i przydrożne krzyże.
Bug znowu zakręca na północ. I tu w Szostakach, spod mostu na
szosie, wypływa Sajówka, kilkunastokilometrowej długości rzeczułka.
Wypływa ona ok. 2 km na zachód od Sławatycz, ze śródpolnych źródlisk.
Początkowo jej kierunek północno-zachodni zmienia się; struga wielkim
łukiem o cięciwie ok. 5 km płynie na wschód i wpada do Bugu. A przed
Szostakami część jej wód odpływa na północ ciekiem zwanym Grabar,
przybierając następnie nazwę Kałamanka. I w Kodniu wpada do Bugu.
Pół kilometra za ujściem Sajówki Bug rozdziela się i tworzy malowniczą
wyspę. Jego zachodnie ramię zbliża się do szosy 816. Akurat w tym
miejscu dochodzi powiatowa droga z Tucznej przez Wólkę Zabłocką
i Zabłocie. I tu, przy polnych drogach i wśród pól, we wsi Kolonia
Zabłocka mieszka 57 osób w dwudziestu kilku gospodarstwach.
A sołtysuje im Zenon Nesterowicz.
W miejscu, gdzie schodzą się oba ramiona Bugu, zmierzona rzędna
= 140,5 m n.p.m. Teraz rzeka kieruje się na północny wschód i po przepłynięciu
kilometra, do słupa 1212, w kierunku północnym. Brzeg jest
wyniosły, ok. 4 m nad lustrem wody. I na tym brzegu prowadzi droga,
a przy niej z rzadka kilka zagród wioseczki Zalewsze z 16 (!) mieszkańcami.
A jest to tak daleko od szosy i od innych miejscowości, że musi
tu być samodzielne sołectwo Zenona Nesterowicza. Idealna miejscowość
do osiedlania się i pracy wymagającej ciszy i skupienia.
Półtora kilometra od Kolonii Zabłocie zaczyna się las, przez który
do Zalewsza prowadzi leśna droga, do Bugu dochodząca przy słupie
1210. A tera[...]
|
|
|
|
ROCZNY SPIS TREŚCI
|
|
Leszek Karwowski, Beata Janowczyk - Projekt "Polityki wodnej
państwa do roku 2030 z uwzględnieniem etapu 2016"
301 (z. 8)
Zdzisław Mikulski - Ludzie "Gospodarki Wodnej" - z okazji
75-lecia czasopisma (II) 429 (z. 11)
Zdzisław Mikulski - Początki "Gospodarki Wodnej" - z okazji
75-lecia czasopisma 345 (z. 9)
Zdzisław Mikulski - Wznowienie czasopisma "Gospodarka
Wodna" po II wojnie światowej - z okazji 75-lecia czasopisma
473 (z. 12)
POWÓDŹ 2010
Leszek Bagiński, Dariusz Tomczak, Barbara Kossakowska-
-Banacka, Piotr Walas - Skoordynowana gospodarka wodna
na zbiornikach Włocławek i Dębe w okresie powodzi
2010 r. 328 (z. 8)
Edyta Drożdżal, Jerzy Grela - Rola zbiornika Dobczyce
w trakcie powodzi na dolnej Rabie w maju 2010 r.
323 (z. 8)
Barbara Kossakowska-Banacka, Piotr Walas - Zagrożenie
powodziowe na Wiśle w rejonie Płocka w sezonie zimowym
2009/2010 332 (z. 8)
ŚWIA TOWY DZIE Ń WODY 2010 - Wojciech Majewski
97 (z. 3)
MOIM ZDANIEM
Mariusz Gajda - Powódź 2010 225 (z. 6)
Andrzej Krukowicz - Przeciw polderom i nie tylko 322 (z. 8)
Marek Jarosław Łoś - Wstępna ocena funkcjonalnego stanu
rzek i dolin w świetle ostatniej powodzi 315 (z. 8)
Roman Skąpski - Stany określające stopień zagrożenia hydrologicznego
494 (z. 12)
Stanisław Szpila - Dla kogo kształcimy kadry? 399 (z. 10)
WYBITNI
Michał Broszko 227 (z. 6)
Kazimiera Dziewanowska-Piwocka 99 (z. 3)
Stanisław Gamski 363 (z. 9)
Wiesław Janiszewski 395 (z. 10)
Henryk Merczyng 55 (z. 2)
Ryszard Obrączka 487 (z. 12)
Antoni Obuchowski 317 (z. 8)
Helena Werner-Więckowska 11 (z. 1)
Edward Witczak 267 (z. 7)
Stanisław Zawistowski 183 (z. 5)
Stanisław Jan Zwierzchowski 139 (z. 4)
Armand Żbikowski 445 (z. 11)
ZAGADNIENIA OGÓLNE I TECHNICZNO-EKO NOMICZNE
Zbigniew Janusz Ambrożewski - Organizacja gospodarki
wodnej w Polsce w latach 1976-1982. Rola koordynująca
Okręgowej Dyrekcji Gospodarki Wodnej w Warszawie
196 (z. 5)
Jan Błachuta, Joanna Picińska-Fałtynowicz, Katarzyna
Czoch, K[...]
|
|
|
|
Stany określające stopień zagrożenia hydrologicznego
|
|
|
ROMAN SKĄPSKI
|
"Państwowa Służba Hydrologiczno-Meteorologiczna
wykonuje zadania państwa
w zakresie osłony hydrologicznej i meteorologicznej
społeczeństwa oraz gospodarki…"
- ten cytat z ustawy Prawo wodne wskazuje
na jedno z najważniejszych zadań Instytutu
Meteorologii i Gospodarki Wodnej oraz pełnionej
przez niego Państwowej Służby Hydrologiczno-
Meteorologicznej.
Żeby realizować zadania ustawowe, Instytut
ma i utrzymuje odpowiednie systemy
pomiarowe oraz prognostyczne, a także systemy
gromadzenia i dystrybucji informacji
do użytkowników. To wszystko między innymi
po to, aby odpowiednio wcześniej ostrzec
służby zarządzania kryzysowego i Społeczeństwo
przed nadchodzącym groźnym
zjawiskiem, a jedne z ważniejszych ostrzeżeń
i prognoz dotyczą powodzi. Chociaż
nie można umniejszać znaczenia ostrzeżeń
związanych ze zjawiskami meteorologicznymi,
takimi jak: wyładowania atmosferyczne,
silny wiatr - osiągający w ostatnich latach
nawet huraganowe prędkości, intensywne
opady deszczu i śniegu czy gwałtowne spadki
lub wzrosty temperatury.
2.
Wszystkie te i inne zjawiska są niezwykle
groźne dla człowieka, jego majątku, a także
środowiska, w którym żyjemy. Jednocześnie
trzeba pamiętać i tę wiedzę stale rozpowszechniać,
że wszystkie te zjawiska są nieuchronne.
Były, są i będą - i od wieków towarzyszą
człowiekowi, jakby nie zauważając
i nie biorąc pod uwagę jego obecności.
Żaden, najbardziej nowoczesny i wyrafinowany,
system ostrzeżeń nie zatrzyma zjawiska
meteorologicznego czy hydrologicznego
- a czasem takie rozumienie pojawia się
w wypowiedziach dziennikarzy i ich rozmówców.
Należy stanowczo przeciwstawiać się
takim stwierdzeniom, prowadząc stale szeroką
akcję edukacyjną.
Jak zachować się, gdy w obliczu tragedii,
kiedy ludzie stracili cały swój dobytek lub uległ
on znacznemu zniszczeniu, do naturalnego
zdania - Trzeba nauczyć się żyć z trąbami
powietrznymi - dziennikarz dodaje komentarz
- "niech autor tych słów, stanie przed poszk[...]
|
|
|
|
Szansa dla Żuław Projekt "Kompleksowe zabezpieczenie przeciwpowodziowe Żuław - Etap I - Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej w Gdańsku"
|
|
Projekt pt. "Kompleksowe zabezpieczenie
przeciwpowodziowe Żuław - Etap
I - Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej
w Gdańsku" jest jednym z sześciu komplementarnych
projektów realizowanych jako
I etap Programu "Kompleksowe zabezpieczenie
przeciwpowodziowe Żuław - do roku
2030 (z uwzględnieniem etapu 2015)", zwanym
też "Programem Żuławskim - 2030",
który po przeprowadzeniu strategicznej
oceny oddziaływania na środowisko, z szeroko
zakrojonymi konsultacjami społecznymi,
został zatwierdzony przez ministra środowiska
w maju 2010 r. Zarówno w prognozie, jak
i podczas konsultacji społecznych, nie stwierdzono
znaczących negatywnych oddziaływań
na środowisko; w ramach oceny strategicznej
przeanalizowano wiele innych wariantów
ochrony przeciwpowodziowej Żuław.
Projekt - decyzją ministra rozwoju regionalnego
- został zakwalifikowany jako indywidualny
projekt kluczowy i umieszczony na
liście projektów indywidualnych dla Programu
Operacyjnego "Infrastruktura i Środowisko
2007-2013", Priorytet III "Zarządzanie zasobami
i przeciwdziałanie zagrożeniom środowiska"
Działanie 3.1 "Retencjonowanie wody
i zapewnienie bezpieczeństwa przeciwpowodziowego"
[Lista projektów indywidualnych
dla Programu Operacyjnego Infrastruktura
i Środowisko 2007-2013 (pod numerem
POIiŚ 3.1-2.1)]. Wartość projektu, wg listy,
to kwota 99,84 mln PLN, z czego dofinansowanie
ze środków Unii Europejskiej wynosi
84,86 mln PLN, tj. 85% wysokości środków
kwalifikowanych.
Celem projektu jest odbudowa i modernizacja
systemu ochrony przeciwpowodziowej
Żuław, zabezpieczenie ludzi i gospodarki
przed stratami, przyrody przed degradacją
oraz powstrzymanie procesu peryferyzacji
obszaru Żuław. Efektem będzie poprawa bezpieczeństwa
powodziowego,
zabezpieczenie
egzystencji i majątku
ludzi, poprawa bezpieczeństwa
prowadzenia
działalności gospodarczej,
podwyższenie
bezpieczeństwa wałów
przeciwpowodziowych,
zabezpieczenie sprawnego
funkcjonowania
systemu odwodnieniowego
[...]
|
|
|
|
Światowy Tydzień Wody
|
|
|
Klara Szatkiewicz
|
Światowy Tydzień Wody odbył się jak
zwykle w Sztokholmie i jak zwykle zorganizowany
został przez Międzynarodowy
Sztokholmski Instytut Wody (SIWI). Temat
tegorocznego Tygodnia dotyczył problematyki
jakości wody - prewencji, racjonalnemu
wykorzystaniu, poprawie stanu.
Drugi rok towarzyszyło mu hasło “Woda
a globalne wyzwania".
Celem sztokholmskich spotkań jest zawsze
pogłębianie wiedzy na temat gospodarki
wodnej, ale również integracja środowiska
ludzi zaangażowanych w tę tematykę.
Ze względu na wzrost demograficzny
na świecie, rozwój gospodarczy, wzrost
zużycia wody, jak również urbanizację,
rosnące wymagania rolnictwa, rozwijający
się przemysł i zmiany klimatu, czynników
mających poważny wpływ na jakość, ilość
i stan źródeł na świecie, jest wciąż coraz
więcej.
Problemy współczesnej cywilizacji są
związane z rosnącym zapotrzebowaniem
na czystą wodę. Coraz częstsze i dotkliwsze
susze oraz gwałtowne deszcze
powodujące powodzie utrudniają proces
porządkowania gospodarki wodnej na
świecie. Od źródła wody zwanej zieloną
(opady) i[...]
|
|
|
|
Wisła w Warszawie - wybrane problemy hydrologiczne
|
|
|
BOGDAN OZGA-ZIELIŃSKI JERZY SZKTNICKI ANDRZEJ KADŁUBOWSKI ŁUKASZ CHUDY
|
Artykuł Andrzeja Krukowicza, który
ukazał się w "Gospodarce Wodnej"
nr 3, 2010, zatytułowany "Stan zagrożenia
powodziowego Warszawy i niektóre
zagadnienia związane z ochroną
przed powodzią" [3], skłonił nas do
przedstawienia odmiennego poglądu
w części odnoszącej się do Instytutu
Meteorologii i Gospodarki Wodnej
(IMGW).
Zarówno we wspomnianym artykule,
jak i wypowiedziach innych hydrologów
można spotkać się z krytyką
IMGW. Opinie te rozmijają się z prawdą
lub są już nieaktualne, a zatem wymagają
sprostowań bądź wyjaśnień.
Sformułowane zarzuty wynikają z niedostatecznej
wiedzy o podjętych przez
Instytut działaniach w ostatnich latach
w celu poprawy jakości danych pomiarowych
i obserwacyjnych oraz prognoz
przemieszczania się i transformacji
wezbrań.
Krytyka pracy IMGW w cytowanym
artykule dotyczy przede wszystkim
niedostatecznego rozpoznania reżimu
hydrologicznego Wisły w Warszawie
zwłaszcza w dwóch następujących
aspektach:
□ brak wiarygodnych pomiarów dużych
przepływów (z wezbrań 1997
i 1998 r.) i brak jednoznacznej krzywej
natężenia przepływu opisującej zależność
stan wody - przepływ w stacjach
wodowskazowych Warszawa-Nadwilanówka
i Warszawa oraz brak informacji
hydrologicznej do wyznaczenia stref
zagrożenia powodziowego;
□ częste zmiany wartości maksymalnych
rocznych przepływów o określonym
prawdopodobieństwie przewyższenia.
Nie można zgodzić się z oceną, że
rozpoznanie reżimu hydrologicznego
Wisły w tzw. "gorsecie warszawskim"
jest złe. Należy natomiast dążyć do
coraz doskonalszego jego monitoringu,
uwzględniając przy tym ciągle zachodzące
zmiany hydrologiczne i hydrauliczne.
Nie można zapomnieć, że
mamy do czynienia z żywym i skomplikowanym
organizmem rzecznym,
charakteryzującym się dużą amplitudą
stanów wody i przepływów, rozległymi
terenami zalewowymi porastającymi
bujnie krzewami i drzewami oraz wpływem
zjawisk lodowych. Czynniki te
powodują istotne zmiany w zdolności
przepustowej k[...]
|
|
|
|
Wybitni - Ryszard Obrączka 1910-1983
|
|
Specjalista w zakresie melioracji wodnych,
współorganizator Instytutu Melioracji i Użytków
Zielonych, a następnie jego wicedyrektor
naukowo-techniczny, pracownik Centrałnej
Biblioteki Rolniczej - Resortowy Ośrodek Informacji,
działacz Stowarzyszenia Inżynierów
i Techników Wodnych i Melioracyjnych.
Ur. 17 I 1910 r. w Częstochowie w rodzinie
robotniczej, syn Michała i Janiny. Po nauce
w szkole ogólnokształcącej kształcił się
w Państwowej Szkole Mierniczo-Melioracyjnej
w Poznaniu; ukończył ją w 1933 r., będąc
jednocześnie prezesem "Bratniej Pomocy".
Niedługo potem wyjechał do Brześcia nad
Bugiem, gdzie został zatru[...]
|
|
|
|
Wznowienie czasopisma "Gospodarka Wodna" po II wojnie światowej - z okazji 75-lecia czasopisma (III)
|
|
Wznowienie "Gospodarki Wodnej"
łączy się ściśle z nazwiskiem Mariana
Chudzyńskiego, przedwojennego redaktora
technicznego i odpowiedzialnego, a od 1950 r.
redaktora naczelnego. W okresie okupacji
(1939-1943) był zatrudniony w Urzędzie
Budownictwa Wodnego (tzw. Strombauamt),
a później (1943-1944) - jako przedsiębiorca
- zajmował się projektem regulacji robót
melioracyjnych w powiecie siedleckim oraz
pracami regulacyjnymi na Bugu. Brał czynny
udział w akcjach bojowych i pracach przygotowawczych
do projektu organizacji gospodarki
wodnej po wojnie. W sierpniu 1944 r.
został wywieziony do obozu koncentracyjnego
Sachsenhausen, a następnie Buchenwald;
uwolniony przez wojska amerykańskie 11 IV
1945 r. przebywał w szpitalu w Malmö (południowa
Szwecja). W grudniu 1945 r. wrócił do
kraju. Byłem wówczas zaawansowanym studentem
budownictwa wodnego Politechniki
Warszawskiej, m.in. zainteresowanym zbiorem
przedwojennych zeszytów "Gospodarki
Wodnej", jako czasopisma szczególnie mnie
interesującego. W zimie 1946 r. zagadnąłem
mego wykładowcę inż. Władysława Kollisa,
pierwszego redaktora odpowiedzialnego
"Gospodarki Wodnej", czy zamierza wznowić
czasopismo. Zapewnił mnie, że jego współpracownik
Marian Chudzyński już powrócił
z obozu i zamierza zająć się redagowaniem
czasopisma. W kilka miesięcy później poznałem
go i odwiedziłem w jego skromnej redakcji
przy ul. Nobla 9 m. 4 (Saska Kępa). Szybko
nawiązaliśmy kontakt, a ja stałem się bliskim
i właściwie jedynym jego pomocnikiem
- do spraw przede wszystkim technicznych,
a wkrótce także i naukowych (dostarczanie
bel papieru do drukarni, kontakt techniczny
z drukarnią, a później i z autorami, przygotowywanie
i redagowanie notatek o życiu
naukowym w kraju i za granicą itp.). Zajęcia te
obciążały mnie bardzo w mojej pracy podstawowej
(Państwowy Instytut Hydrologiczno-
-Meteorologiczny i SGGW), a zakończenie
studiów przeciągało się. Warto zwrócić
uwagę, że formalnym wydawcą pisma
stała[...]
|
|
|
|
Twój Profil
Twój koszyk
