profil Twój Profil
Kliknij, aby zalogować »
Jesteś odbiorcą prenumeraty plus
w wersji papierowej?

Oferujemy Ci dostęp do archiwalnych zeszytów prenumerowanych czasopism w wersji elektronicznej
AKTYWACJA DOSTĘPU! »

Twój koszyk
  Twój koszyk jest pusty

Czasowy dostęp?

zegar

To proste!

zobacz szczegóły
r e k l a m a
FAIL (the browser should render some flash content, not this).

ZAMÓW EZEMPLARZ PAPIEROWY!

baza zobacz szczegóły
BUDOWNICTWO I GEODEZJA ›
GAZ, WODA I TECHNIKA SANITARNA › 2011-2
 

Publikacja: Zastosowanie schematu McCormacka do wyznaczenia parametrów fali obniżenia w kanale dopływowym do przepompowni ścieków
Autor: Michał Szydłowski  Justyna Machalińska  Piotr Zima  

W pracy przedstawiono metodę, wyniki oraz praktyczne zastosowanie numerycznych obliczeń hydraulicznych fali obniżenia w kanale otwartym. Fala taka może powstać w korycie między innymi wskutek nagłego zwiększenia przepływu w dolnym biegu kanału, by następnie zacząć przemieszczać się pod prąd. Zjawisko takie może zostać wywołane nagłym włączeniem układu pompowego zlokalizowanego na odpływie z kanału. Z tego typu układami hydraulicznymi można spotkać się w sieciach kanałów melioracyjnych i kanalizacyjnych, gdy warunki zewnętrze nie pozwalają na grawitacyjne odprowadzanie wody lub ścieków z kolektora. Fala obniżenia, czyli znaczne, miejscowe obniżenie poziomu zwierciadła w przekroju kanału przed pompownią może zakłócić jej pracę, a nawet spowodować wyłączenie pomp z powodu chwilowego przekroczenia minimalnego poziomu wody. W skrajnej sytuacji może się nawet okazać, że przy źle dobranej lub niewłaściwie sterowanej pompowni dopływ wody jest zbyt mały w stosunku do chwilowej wydajności pomp, co grozi lokalnym opróżnieniem kanału. Z tego powodu ważne jest, aby w projektowanych układach hydraulicznych kanałów otwartych z pompowym odprowadzaniem wody lub ścieków z kolektora zbiorczego, wyznaczyć parametry fali spiętrzenia i dokonać oceny wpływu pracy pompowni na hydrauliczne warunki przepływu w kolektorze. Rys. 1. Schemat lokalizacji kanału dopływowego i kolektora głębokowodnego Kana dop ywowy Oczyszczalnia cieków D bogórze Kolektor g bokowodny Przepompownia Zatoka Pucka 54 GAZ, WODA I TECHNIKA SANITARNA ■ LUTY 2011 Wspomniany problem przedstawiono na przykładzie przepływu ścieków oczyszczonych na końcowym odcinku kanału otwartego doprowadzającego ścieki z Oczyszczalni Ścieków Dębogórze do przepompowni w Mechelinkach (gm. Kosakowo, woj. pomorskie). Zadaniem tej pompowni jest tłoczenie oczyszczonych ścieków komunalnych z miasta Gdyni, przez podwodny kolektor, do Zatoki Puckiej. Hydrauliczne charakterystyki morskiego fragmentu[...]

 

Prenumerata

Zamów papierową prenumeratę w wersji PLUS czasopisma GAZ, WODA I TECHNIKA SANITARNA i zyskaj dostęp do pozostałych elektronicznych publikacji tego czasopisma z lat 2004-2011 (od 1 marca również rok 2012).
Nie zwlekaj - skorzystaj z tysięcy publikacji o najwyższym poziomie merytorycznym.
prenumerata papierowa roczna PLUS (z dostępem do archiwum e-publikacji) - tylko 321,48 zł
prenumerata papierowa roczna PLUS z 10% rabatem (umowa ciągła) - tylko 289,33 zł *)
prenumerata papierowa roczna - 277,20 zł
prenumerata papierowa półroczna - 138,60 zł
prenumerata papierowa kwartalna - 69,30 zł
okres prenumeraty:   
*) Warunkiem uzyskania rabatu jest zawarcie umowy Prenumeraty Ciągłej (wzór formularza umowy do pobrania).
Po jego wydrukowaniu, wypełnieniu i podpisaniu prosimy o przesłanie umowy (w dwóch egzemplarzach) do Zakładu Kolportażu Wydawnictwa SIGMA-NOT.
Zaprenumeruj także inne czasopisma Wydawnictwa "Sigma-NOT" - przejdź na stronę fomularza zbiorczego »

 

POZOSTAŁE PUBLIKACJE W TYM ZESZYCIE:
Gospodarka osadowa oczyszczalni ścieków w Siedlcach
 
Katarzyna Umiejewska  Halina Dłuska  Anna Zwolińka  
Integralną częścią każdej oczyszczalni ścieków jest ciąg przeróbki osadów. W oczyszczalni siedleckiej zastosowano rozwiązanie polegające na fermentacji zagęszczonych osadów uzupełnione o przeróbkę biogazu na energię elektryczną i cieplną. Osady przefermentowane podlegają procesowi odwadniania. Oczyszczalnia ścieków w Siedlcach uruchomiona została w 1974 r. W latach 1992-1996 oczyszczalnia była modernizowana, w celu zwiększenia przepustowości i dostosowania technologii do podwyższonych wymagań dla ścieków oczyszczonych. Obecnie oczyszczalnia działa jako mechaniczno-biologiczna, o przepustowości 23 000 m3/d. Projektowana wielkość oczyszczalni wyrażona za pomocą równoważnej liczbie mieszkańców wynosi 134 tys. RLM. Oczyszczalnię zwymiarowano dla łagodniejszych niż aktualnie obowiązujące wymagań w zakresie oczyszczania ścieków (stężenie azotu ogólnego w ściekach oczyszczonych 30 mg N/dm3), co sprawia, że część obiektów - w tym reaktory biologiczne i obiekty przeróbki osadów posiadają niedobory pojemności w stosunku do obecnych wymagań dla oczyszczalni o przepustowości powyżej 100 tys. RLM. Ilość i jakość ścieków W 2008 r. średnia dobowa ilość ścieków doprowadzanych do oczyszczalni wyniosła 15 832 m3/d. Jakość ścieków doprowadzanych do oczyszczalni i oczyszczonych w 2008 r. przedstawiono w tab. 1 i 2. Rzeczywista wartość RLM wynosi: 124017 0,06 15832 0,47 = ⋅ RLM = Charakterystyka urządzeń stosowanych do oczyszczania ścieków Ścieki surowe z terenu miasta dopływają do pompowni ścieków surowych, gdzie znajduje się komora mokra z kratą rzadką na dopływie do zbiornika i komora sucha trójpoziomowa, w której zainstalowane są cztery pompy ściekowe wraz z układem rurociągów tłocznych. Z przepompowni Io ścieki trafiają do budynku krat. Zamontowana jest w nim krata mechaniczna taśmowo-hakowa, o prześwicie 6 mm. Skratki przemywane są ściekami i prasowane. Następnie ścieki kierowane są do piaskownika przedmuchiwanego z pompowym[...]
 
Ocena wpływu wykładziny cementowej w rurociągach żeliwnych na jakość przesyłanej nimi wody – badania wstępne
 
Beata Kowalska  Dariusz Kowalski  Marian Kwietniewski  Anna Musz  Jacek Wąsowski  
Żeliwo sferoidalne jest odlewniczym stopem żelaza z węglem, w którym podczas krzepnięcia odlewu, dzięki dodaniu niewielkich ilości magnezu lub ceru, grafit wydziela się w postaci kulistych cząstek. Taka postać grafitu wpływa na poprawę właściwości mechanicznych materiału w porównaniu z żeliwem szarym. W stosunku do niego rury z żeliwa sferoidalnego charakteryzują się dużą plastycznością, dzięki czemu wytrzymują lokalne przeciążenia, które nie powodują ich pękania, a jedynie miejscowe odkształcenia rury. Rury te charakteryzują się także dużą odpornością na naprężenia boczne i znaczne wartości ciśnienia wewnętrznego. Dlatego w ostatnich latach są one wykorzystywane do budowy sieci wodociągowych, szczególnie w miejscach, gdzie istnieje zagrożenie wstrząsami, czyli pod autostradami i ulicami o dużym nasileniu ruchu, na terenach zurbanizowanych, w dużych aglomeracjach miejskich i przemysłowych oraz na obszarach o złożonej budowie geologicznej. Żeliwo sferoidalne jak większość wyrobów metalowych ulega korozji. Aby jej zapobiegać stosuje się różnego rodzaju powłoki ochronne zarówno na wewnętrznych jak i na zewnętrznych powierzchniach rur. Najbardziej popularne wykładziny wewnętrzne wykonywane są z zaprawy cementowej. W przypadku wody pitnej wykładzinę wykonuje się zazwyczaj z cementu portlandzkiego lub cementu glinowego (stosowanego dla wody bardziej agresywnej o pH od 4.5 do 10). Zewnętrzne powierzchnie rur pokrywane są powłokami cynkowymi, cynkowo-aluminiowymi, zabezpieczane lakierem bitumicznym, czy tworzywami epoksydowymi [1]. Głównym składnikiem cementu jest klinkier portlandzki, którego udział w zależności od rodzaju cementu wynosi od 95% (cement portlandzki bez dodatków) do 15% (cement hutniczy). Klinkier portlandzki jest produktem spiekania w temperaturze około 1450oC, mieszaniny surowców składających się z wapieni i glinokrzemianów. Głównymi pierwiastkami wchodzącymi w skład cementu są krzem, wapń, glin, żelazo i siarka, op[...]
 
Skuteczność oczyszczania ścieków w oczyszczalniach przydomowych z osadem czynnym i złożem biologicznym
 
Małgorzata Makowska  Bartosz Drapiński  
Poważnym problemem na terenach wiejskich jest odprowadzanie i unieszkodliwianie ścieków. Coraz powszechniejsze stało się zaopatrzenie ludności w wodę z sieci wodociągowych (64% gospodarstw), co spowodowało znaczny wzrost ilości powstających ścieków. Jednak tylko 18% gospodarstw (22,6% ludności) na terenach wiejskich korzysta z sieci kanalizacyjnej, a 25,7% z oczyszczalni ścieków [12]. Zabudowa charakteryzuje się tam bardzo dużym rozproszeniem, co sprawia, że budowa zbiorczych sieci kanalizacyjnych jest inwestycją niezwykle kosztowną. Magazynowanie ścieków w zbiornikach bezodpływowych i ich wywożenie do często odległej zbiorczej oczyszczalni ścieków jest też stosunkowo drogie. W tej sytuacji bardzo dobrym rozwiązaniem jest budowa przydomowych oczyszczalni ścieków, co umożliwia zbieranie i unieszkodliwianie ścieków w miejscu, w którym powstają. Przydomowe oczyszczalnie ścieków (POŚ) to systemy obsługujące nie więcej niż 50 mieszkańców (PN-EN 12566). Przy zużyciu wody od 100 do 150 dm3/Md odpowiada to przepustowości od 5 do 7,5 m3/d. W Polsce liczba POŚ osiągnęła w 2008 r. ok. 50 tys. szt. Co oznacza, że korzysta z nich ok. 1% ludności. Dla porównania, w Niemczech pracuje ok. 2 mln takich systemów, a w USA z POŚ korzysta 25-30% ludności [11]. Ocenia się, że w Europie będzie pracowało w przyszłości ok. 10 mln POŚ [2]. W Polsce systemy te będą obsługiwały ok. 10% ludności. W krajach wysokorozwiniętych stosuje się coraz powszechniej - oprócz najprostszych rozwiązań, jakimi są osadniki gnilne z drenażami rozsączającymi lub filtrami piaskowymi - urządzenia na wyższym poziomie technologicznym (osad czynny, złoża biologiczne, reaktory hybrydowe). Zapewniają one większą skuteczność oczyszczania ścieków, jednak wymagają umiejętnej i fachowej eksploatacji [4], umożliwiającej niezawodną pracę [6], ustalili odsetek przekroczeń dopuszczalnych wartości ChZT na podstawie ponad 2700 przebadanych POŚ z osadem czynnym i złożem biologicznym, na [...]
 
Strefy kontrolowane gazociągu wybudowanego technologią wiercenia kierunkowego pod terenem leśnym
 
Andrzej Barczyński  Henryk Grabowski  
Gazowe sieci przesyłowe i dystrybucyjne, jako inwestycje liniowe przechodzą przez tereny o zróżnicowanym statusie własnościowym (np. grunty prywatne samorządowe, jednostki państwowe) i ochronnym (np. parki, lasy, Natura 2000). Przed rozpoczęciem projektowania inwestycji liniowej należy uzyskać decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu (WZZT), o które inwestor występuje zgodnie z ustawą o zagospodarowaniu przestrzennym [3] do właściwego organu samorządu terytorialnego. Jeżeli dla terenu planowanej budowy uchwalony jest miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, to decyzję WZZT wydaje odpowiedni organ administracji terenowej, po zasięgnięciu odpowiednich opinii. W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub gdy plan ten nie ma charakteru obowiązującego, projekt decyzji WZZT, przygotowany przez osobę posiadającą uprawnienia urbanistyczne, podlega rozpatrzeniu w trybie rozprawy administracyjnej, po zasięgnięciu odpowiednich opinii. Treść wniosku o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu określa art. 41, ust. 2 ustawy [3]. W przypadku budowy gazociągu przez tereny leśne właściwym do wydania opinii do projektu WZZT jest Dyrektor Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych, na podstawie delegacji w art. 5.1 ustawy [7]. Przy zastosowaniu tradycyjnej metody ułożenia gazociągu (metoda wykopowa) przez tereny leśne należy się liczyć z koniecznością załatwienia lub wykonania następujących spraw:  wymagana jest wycinka lasu przed budową (pas technologiczny) dla zapewnienia prac montażowych,  w czasie eksploatacji gazociągu jest konieczne wydzielenie pasa gruntu, o szerokości po 2 m z obu stron osi gazociągu, bez drzew i krzewów oraz określenie strefy kontrolowanej [9],  zmiana sposobu użytkowania gruntu z leśnej na inną, w związku z zabudowywaną infrastrukturą podziemną, co szczególnie jest trudne do zrealizowania w przypadku, gdy teren ma status "NATURA 2000",[...]
 
Unieszkodliwianie komunalnych osadów ściekowych na drodze współspalania
 
Sebastian Werle  
W 2009 r. wytworzono w Polsce ponad 600 tys. ton s.m komunalnych osadów ściekowych (KOŚ) [1] i szacuje się, że w roku 2018 ilość ta wyniesie aż 706,6 tys. ton s.m. [2]. Oczyszczalnie ścieków komunalnych, obsługują 63,1% społeczeństwa [3]. W krajach Europy Zachodniej wskaźnik ten wynosi 78%. Dane te wskazują na konieczność rozwoju sieci oczyszczalni ścieków, a tym samym jasno wskazują na fakt, iż ilość produkowanych osadów będzie rosnąć. W pracy przedstawiono analizę teoretyczną możliwości współspalania komunalnych osadów ściekowych z węglem kamiennym w obiektach energetyki zawodowej (kotły WR-25, CFB-420 oraz OP-230). Przeprowadzona analiza uwzględnia różny udział masowy osadów ściekowych w badanej mieszance paliwowej (0%-20%) i szeroki zakres zmian stosunku nadmiaru powietrza λ w komorze spalania (1,1-1,5). W oparciu o uzyskane wyniki przeprowadzono również analizę ekologiczną procesu współspalania osadów ściekowych, a także ocenę ekonomiczną przedsięwzięcia. Ramy prawne wykorzystania komunalnych osadów ściekowych Dominującym kierunkiem zagospodarowania KOŚ w Polsce jest ich unieszkodliwianie przez składowanie. Z punktu widzenia zobowiązań wynikających z wprowadzania prawa wspólnotowego jest to wysoce niekorzystne. Głównym problemem jest brak instalacji do termicznego przekształcania osadów ściekowych. Działania związane z przeróbką osadów są regulowane odpowiednimi przepisami prawnymi. Podstawowymi aktami prawnymi związanymi z postępowaniem z komunalnymi osadami ściekowymi są: Ustawa o odpadach [4], Rozporządzenie Ministra Środowiska [5] oraz Rozporządzenie Ministra Gospodarki i Pracy [6]. Przepisy te wynikają z transpozycji do prawa krajowego aktów prawnych Unii Europejskiej (UE). Wśród nich należy wymienić Dyrektywę 91/271/EEC (Urban Waste Water Treatement Directive) [7] wraz z jej poprawką - Dyrektywą 98/15/EC, nakazującą przetwarzanie osadów ściekowych. Drugą z Dyrektyw jest tzw. "Dyrektywa osadowa" - The Sewage S[...]
 
Uwagi o wykładzinach CIPP
 
Andrzej Kolonko  Cezary Madryas  
Renowacje przewodów z zastosowaniem wykładzin CIPP należą do najczęściej stosowanych technologii odnowy infrastruktury sieciowej. Szacuje się, że w Niemczech udział tej technologii w odnowie przewodów kanalizacyjnych przekracza już 50% [15] (a jak to podano w [10] 80%, co wydaje się mało prawdopodobne). Na dzień dzisiejszy, w Polsce brak jest aktualnych danych statystycznych dotyczących aplikowanych technologii renowacji. Prace przy ich gromadzeniu prowadzi zespół prof. Mariana Kwietniewskiego z Politechniki Warszawskiej, co pozwala przypuszczać, że wkrótce zostaną one opublikowane. Mimo braku takich danych, temat rehabilitacji technicznej przewodów kanalizacyjnych z zastosowaniem wykładzin CIPP, ze względu na ich częste stosowanie również w naszym kraju, budzi uzasadnione zainteresowanie środowiska. Czytając publikacje pojawiające się w różnych wydawnictwach można odnieść wrażenie, że pewne sprawy wymagają uściślenia i uporządkowania. To właśnie jest celem tego opracowania, w którym nie omawia się zagadnień elementarnych gdyż można je znaleźć w innych opracowaniach [6,9]. 2. Podstawowe pojęcia Wykładziny CIPP, które są tworzone z włókniny poliestrowej o strukturze filcowej (wzmacnianej lub nie wzmacnianej innymi materiałami), względnie z maty z włókien szklanych, nasyconych jedną z wielu możliwych do zastosowania żywic syntetycznych, nazywane są bardzo różnie co prowadzi często do nieporozumień. Dokumentem regulującym problem nazewnictwa jest norma PNEN 13689 "Zalecenia dotyczące klasyfikacji i projektowania systemów rurowych z tworzyw sztucznych stosowanych do renowacji" [20]. Norma ta jest europejskim dokumentem przewodnim, w którym zdefiniowano rodziny technik renowacyjnych, stosowanych do bezciśnieniowych i ciśnieniowych rurociągów z wykorzystaniem rur, kształtek i wyposażenia z tworzyw sztucznych. Dokument ten został opracowany przez Komitet Techniczny CEN/TC 155 "Systemy przewodów rurowych i rur osłonowych z tworzyw [...]
 
WAŻNIEJSZE IMPREZY NAUKOWO-TECHNICZNE ORGANIZOWANE PRZEZ POLSKIE ZRZESZENIE INŻYNIERÓW I TECHNIKÓW SANITARNYCH
 
L.p. Ty t u ł Oddział PZITS (Organizator) Termin i miejsce 1. Przepisy dozoru technicznego dotyczące zbiorników ciśnieniowych, kotłów, zaworów bezpieczeństwa i urządzeń transportu bliskiego. Spotkanie otwarte Oddział Szczecin zywuszko.pzits@interia.pl 1.03. Szczecin 2. Wentylacja i klimatyzacja. Przyczyny i skutki błędów projektowych projektu. Seminarium szkoleniowe Oddział ł Katowice www.pzits.com.pl 1.03. 3.03. 3. Zarządzanie gospodarką odpadami w świetle prawa i praktyki. XX Warsztaty szkoleniowe Oddział Wielkopolski w Poznaniu www.pzits-cedeko.com.pl 9-12.03. Zakopane 4. Instalacje na gaz płynny LPG w budownictwie. Seminarium szkoleniowe Oddział Katowice www.pzits.com.pl 10.03. 5. Aktualne wymagania z zakresu instalacji wod-kan, cieplnych, wentylacji i gazowych po nowelizacji warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Seminarium szkoleniowe Oddział Katowice www.pzits.com.pl 16.03. 17.03 6. Nowe rozwiązania techniczne w inżynierii sanitarnej: instalacje wewnętrzna centralnego ogrzewania , c.w.u.; instalacje wewnętrzne kanalizacji niskoszumowej; nowe technologie wykonawstwa sieci ciepłowniczych z rur preizolowanych; systemy ogrzewania i chłodzenia płaszczyznowego. Seminarium szkoleniowe Oddział ł Katowice www.pzits.com.pl 22.03. 31.03. 24.03. październik 5.04. 7. Prawo ochrony środowiska- gospodarowanie zasobami środowiska w warunkach zrównoważonego rozwoju - zagospodarowanie wód deszczowych Seminarium szkoleniowe Oddział Katowice www.pzits.com.pl 23.03. 24.03. 8. Prawo ochrony środowiska - gospodarka odpadami w firmach remontowo-budowlanych. Seminarium szkoleniowe Oddział Katowice www.pzits.com.pl 29.03. 9. Seminaria szkoleniowe w branży sanitarnej (4) Oddział Kielce tel. 41 3449061 I kw. 10. Forum gazownicze [...]
 

Czasowy dostęp

zegar Wykup czasowy dostęp do tego czasopisma.
Zobacz szczegóły»