CZASOPISMA WIELOBRANŻOWE ›
AURA ›
2011-2 |
| |
|
|
Afrykański as w kosmetykach
|
|
Barbara WŁUDYKA 
|
Popularność olejów roślinnych
w kosmetykach wynika z ich działania
biologicznego, są dobrym
źródłem niezbędnych nienasyconych
kwasów tłuszczowych (NNKT).
Możliwość wykorzystania egzotycznych
nazw czy miejsca pochodzenia kusi z kolei
marketingowców, by zaskoczyć rynek
czymś nowym, egzotycznym.
W przypadku Shea butter, opisywanego
na opakowaniach kosmetyków pod
różnymi nazwami: masło shea, masło karité,
olej z masłosza, wg INCI Butyrospermum
Parkii (Shea Butter Fruit) - egzotyka
ze względu na afrykańskie korzenie
idzie w parze z wszechstronnością i wielofunkcyjnością
tego surowca. To składnik
w pełni zasługujący na uznanie i świetnie
działający na skórę.
Z Afryki na światowe półki
Masło shea wytwarzane jest z orzechów
masłosza, drzewa masłowego, pochodzącego
z Afryki. Na Czarnym Lądzie
stosowane jest powszechnie od setek lat
nie tylko do pielęgnacji skóry oraz włosów,
ale też w kuchni. Drzewo masłoszowe
uważane jest za święte, masło służy do
namaszczania w rytualnych obrzędach,
służyło do oświetlania pomieszczeń, produkcji
mydła, jest lekiem, kosmetykiem,
pożywieniem, zbiory wyznaczają rytm
istnienia. Masłosza spotykamy w środkowej
i zachodniej Afryce, w obszarze
czystej ekologicznie sawanny. To duży
atut tego produkt[...]
|
|
|
|
Cancun - sukces czy porażka?
|
|
|
Tomasz ŻYLICZ
|
Meksykańskie miasto było
w grudniu 2010 miejscem
COP-16, czyli szesnastego
spotkania państw-stron
Konwencji Klimatycznej. Poprzednie
spotkania w Kopenhadze (COP-15) i Poznaniu
(COP-14) były przedmiotem licznych
analiz, również na łamach AURY
(zob. np. 2/2010 i 1/2009). Często słyszy
się opinie oskarżycielskie, obwiniające
bogatych o niszczenie światowego
klimatu. Rzeczywiście, trzeba zapewne
zgodzić się z tym, że to głównie bogaci
w XIX i XX wieku wyemitowali tak
dużo dwutlenku węgla, iż jego stężenie
w atmosferze niepokojąco wzrosło. Jeśli
jednak komuś zależy na ratowaniu
klimatu, to zamiast koncentrować się na
wskazywaniu winy ex post, powinien raczej
troszczyć się o ograniczenie emisji
ex ante. A świadomość tej prostej prawdy
bynajmniej nie jest powszechna. Czterdzieści
krajów rozwiniętych gospodarczo
- tzw. Aneks I Konwencji Klimatycznej
- ma nadal wysoką emisję, która jednak
nie rośnie, i ma malejący udział w globalnej
sumie (poniżej połowy). Natomiast
zatrważająco rośnie emisja z pozostałych
krajów, a - co gorsza - kraje te p[...]
|
|
|
|
Elektrownia Skawina chroni środowisko
|
|
Elektrownia Skawina SA jest
największą fi rmą przemysłową
w Skawinie i jedną z większych
w regionie. Zasila w ciepło
miasto oraz zachodnią część Krakowa.
Oprócz produkcji energii elektrycznej wytwarzanej
w skojarzeniu z ciepłem, jest
dostawcą pary technologicznej, wody pitnej
oraz wody przemysłowej dla skawińskich
przedsiębiorstw. Obecnie ma ponad
20-procentowy udział na rynku ciepła
aglomeracji krakowskiej.
Znaczenie Elektrowni dla Krakowa
Rozbudowa Krakowa w kierunku południowym
była jednym z powodów adaptacji
Elektrowni do wytwarzania energii
cieplnej w skojarzeniu z produkcją energii
elektrycznej. W tym celu pod koniec lat 80.
rozpoczęto przystosowywanie turbin nr 5
i 6 do pracy z nowo wybudowaną stacją
wymienników ciepła, którą podłączono do
magistrali ciepłowniczej Skawina-Kraków.
Inwestycją tą rozpoczęto nowy okres
w historii zakładu, czyli pracę Elektrowni
w układzie kogeneracyjnym, zasilaj[...]
|
|
|
|
KRONIKA EKOLOGICZNA
|
|
60 LAT BADAŃ INSTYTUTU
MORSKIEGO. W ub. roku Instytut
Morski w Gdańsku obchodził jubileusz
60-lecia. Z tej okazji odbyła się międzynarodowa
konferencja poświęcona dotychczasowej
działalności Instytutu oraz
planom na przyszłość. Tematem dyskusji
były m.in. najważniejsze projekty badawcze
dotyczące Morza Bałtyckiego. Chwalono
się pierwszą polską jednostką przystosowaną
do badań strefy przybrzeżnej
i płytkich wód zalewowych.
Statek IMOR, jako pływające specjalistyczne
laboratorium, jest jednostką
Zakładu Oceanografi i Operacyjnej od
2006 roku. Z użyciem statku oraz innych
jednostek pływających, w zeszłym roku
wykonano m.in. pomiary echosondą wielowiązkową
o wysokiej rozdzielczości
na długości prawie 10 tys. km bieżących
profi li, czy też pomiary sonarem bocznym
na długości ponad 12 tys. km profi
li. Powierzchnia obszarów, dla których
wykonano te pomiary wyniosła ponad
800 km2. Sukcesem zakończyły się również[...]
|
|
|
|
Łąki wiślickie barwnym tłem grodziska Słowian
|
|
|
Jacek KOSTUCH Ryszard KOSTUCH
|
Wiślica w powiecie buskim
w województwie świętokrzyskim
była stolicą Wiślan
i miejscem przebywania
królów polskich. Dziś jest niewielkim,
zapomnianym, nieco ospałym miasteczkiem,
chociaż niezwykle bogatym
w zabytki architektury oraz historię.
Średniowieczny ośrodek grodowomiejski
z IX i X wieku. Ważna rezydencja
książęco-królewska w XI i XII w. Kasztelania.
Miasto zdobywane i niszczone
przez Rusinów, Tatarów, Czechów. Prawa
miejskie od 1326 roku. Statuty wiślickie,
będące zbiorem praw dla Małopolski
ogłoszone w roku 1347. Duży ośrodek
handlowy. Kolegiata, obecnie bazylika
mniejsza z XIV w., z rzeźbą Matki Bożej
w ołtarzu głównym, pochodzącą z roku
1300. Resztki romańskiego kościoła
z XII w z misą chrzcielną. Późnogotycka
dzwonnica z roku 1460. Dom Jana Długosza
z XV w., obecnie muzeum. Ruiny
zamku, murów obronnych i wiele innych
cennych zabytków. - Tyle w encyklopedycznym
skrócie.
Wiślica leży na wyniosłym lewobrzeżnym
wapiennym wzniesieniu nad rozległą
doliną Nidy, wypełnioną nieogarnionymi
wprost łąkami, wśród których znajduje
się wzgórze wapienne, które w przeszłości
było grodziskiem Słowian. Grodzisko
to zainteresowało inż. Piotra Błaszkiewicza,
który zamierza je zrekonstruować
i uczynić atrakcją turystyczną, stanowiącą
wraz z Wiślicą niezwykły osadniczy
zespół średniowieczny wśród morza łąk,
które pod względem fl orystycznym i krajobrazowym
stanowią ewenement wielobarwnej
różnorodności.
Ląki wiślickie lewobrzeżnej doliny
Nidy to potężny kompleks o powierzchni
około 200 ha. Rozpoczyna on się przy
drodze prowadzącej z Buska Zdroju do
Kazimierzy Wielkiej, która przebiega na
tym odcinku w poprzek doliny u podnóża
wzgórza, na którym znajduje się
Wiślica. Szeroka na tym odcinku dolina
Nidy na około 1 km ciągnie się w górę
rzeki na ponad 2 km. Pod względem rzeźby
powierzchnia doliny na tym odcinku
jest zróżnicowana. Są na niej obniżenia
i wyniosłości, a z nimi zmienia się uwilgotnienie
siedlisk. Zagłębieni[...]
|
|
|
|
Materia zawieszona - zanieczyszczenie środowiska naturalnego
|
|
Zanieczyszczenia powietrza
atmosferycznego to problem,
który nabrał w ostatnich latach
szczególnej wagi. Rozwój metod
analitycznych oraz postęp medycyny
wykazują ścisłą zależność między
występowaniem polutantów stałych
i gazowych a zachorowalnością i śmiertelnością
populacji zamieszkującej dany
teren. W związku z istnieniem oczywistej
korelacji między występowaniem
cząstek stałych w powietrzu oraz zachorowalnością,
ustawodawcy wprowadzili
przepisy, regulujące wielkość emisji oraz
zasady monitoringu zapylenia, określając
wielkości cząstek badanych.
Autorzy prac naukowych skupiają
głównie uwagę na gazowych zanieczyszczeniach
powietrza: tlenkach siarki, azotu,
węgla oraz na substancjach organicznych,
natomiast rzadko zajmują się występowaniem
pyłów. Szkodliwość dla otoczenia
zanieczyszczeń w powietrzu zależy od
właściwości chemiczno-toksycznych, stanu
skupienia, stopnia dyspersji, stężenia
w powietrzu, czasu oddziaływania, warunków
klimatyczno-meteorologicznych.
Stały wzrost produkcji przemysłowej
i rozwoju komunikacji wiąże się nieodłącznie
ze wzrostem stężenia szkodliwych
substancji w atmosferze.
Czym są pyły, czyli o materii
zawieszonej w powietrzu
Zanieczyszczeniami pyłowymi powietrza
są składniki emitowane do atmosfery
w wyniku aktywności przyrody
(abiotyczne) lub działalności ludzkiej
(antropogeniczne).
Naturalnymi ich źródłami są przede
wszystkim erozje skalne, nawiewanie
z obszarów pustynnych, pyłki traw
i kwiatów, cząstki soli powstałe z morskich
i oceanicznych aerozoli, popioły
z pożarów lasów, pyły wulkaniczne.
Antropogeniczne źródła pyłów w atmosferze
to głównie spalanie paliw stałych,
produkcja materiałów budowlanych
(cementownie, kamieniołomy),
metalurgia (operowanie rudami, koksem),
przemysł chemiczny, motoryzacja
i transport, rolnictwo (erozja gleb).To
obrazuje zarazem różnorodność substancji
chemicznych, które mogą wchodzić
w skład materii zawieszonej.
Jeszcze do niedawna emisja pyłów
z e[...]
|
|
|
|
Natura 2000 na Torfowiskach Orawsko-Nowotarskich
|
|
|
Bożena KOTOŃSKA Magdalena SZYMAŃSKA
|
Projekt PL0494 "Warunki zarządzania
obszarem dorzecza
i ochroną różnorodności biologicznej
dla zapewnienia zrównoważonego
rozwoju obszarów cennych
przyrodniczo na przykładzie zlewni Czarnej
Orawy stanowiącej część transgranicznego
dorzecza Dunaju" realizowany jest
wspólnie przez Regionalny Zarząd Gospodarki
Wodnej w Krakowie i Regionalną
Dyrekcję Ochrony Środowiska w Krakowie.
Współfi nansowany jest ze środków
Mechanizmu Finansowego Europejskiego
Obszaru Gospodarczego, dzięki wsparciu
udzielonemu przez Islandię, Liechtenstein
oraz Norwegię.
Zakresem Projektu objęte są działania
planistyczne, które zapewnią racjonalne
gospodarowanie zasobami wodnymi, poprawę
stanu wód oraz zachowanie bioróżnorodności
zgodnie z dyrektywami
unijnymi. Celem Projektu jest zachowanie
bioróżnorodności gatunków przez kształtowanie
właściwego podejścia człowieka
do przyrody i współgodzenia interesów
użytkowników wód w poszanowaniu zasobów
naturalnych. Projekt realizowany
jest w obszarze dorzecza międzynarodowego
- zlewni Czarnej Orawy leżącej
w Kotlinie Orawsko-Nowotarskiej.
Kotlina Orawsko-Nowotarska, położona
między Tatrami i Beskidami, odznacza
się bogatym i zróżnicowanym
środowiskiem przyrodniczym. Na szczególną
uwagę zasługuje występujący w jej
obrębie największy w południowej Polsce
kompleks torfowisk wysokich. Kompleks
ten stanowi aż 5% powierzchni wszystkich
torfowisk wysokich w Polsce. To tu
znajduje się drugie pod względem wielkości
w kraju torfowisko wysokie kopułowe
- Puścizna Wielka. Mimo wielowiekowego
użytkowania eksploatacyjnego tych
miejsc, wiele z nich zachowało się w stosunkowo
dobrym stanie (Łajczak, 2006).
W celu ich ochrony utworzono obszar
chronionego krajobrazu oraz włączono je
do Europejskiej Sieci Ekologicznej Natura
2000.
W roku 2004 Polska zgłosiła do Komisji
[...]
|
|
|
|
Nie szybko odbijemy się od dna
|
|
|
Edward GARŚCIA
|
Pisząc w listopadzie 2009 roku o upadku PKP ["Kolej
stacza się na dno" (AURA 11/2009)] nie przypuszczałem,
że po kilkunastu miesiącach kilka zimowych
dni obnaży jej słabość. Była bezradna wobec intensywnych
opadów śniegu, śniegu z deszczem i oblodzeniu przewodów
trakcyjnych, co w konsekwencji spowodowało paraliż
w ruchu pociągów.
Dodatkowe kłopoty związane z brakiem wagonów w okresie
wzmożonego ruchu świątecznego, kiedy ich szeregi stały na
bocznicach i czekały na remonty, wywołały dodatkowe oburzenie
pasażerów, nie mogących wrócić do domów. Te kłopoty to wynik
karygodnego niedbalstwa przyczyniającego się do negatywnego
obrazu kolei.
Ale staczanie się kolei na dno nie jest winą ministra ani kolejnych
rządów, ale przyjętej fi lozofi i rozwoju gospodarczego.
Założono przecież w transformacji ustrojowej, że wszystkie nasze
problemy rozwiąże wolny rynek. Zasada ta jest rzeczywiście
motorem postępu, efektywności go[...]
|
|
|
|
Oceny oddziaływania na środowisko w parkach krajobrazowych
|
|
|
Wojciech RADECKI
|
Pytanie: Czy wyjątki od zakazu realizacji w parku krajobrazowym
przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko
uwzględnia się już na etapie oceny strategicznej?
Regionalna Dyrekcja Ochrony Środowiska w Kielcach
Odpowiedź: Ustawa z 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (DzU
z 2009 r. nr 151, poz. 1220 ze zm.) w art. 17 ust. 1 pkt 1 umożliwia
wprowadzenie w parku krajobrazowym zakazu realizacji przedsięwzięć
mogących znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu
przepisów ustawy z 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji
o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska
oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (DzU nr 199,
poz. 1227 ze zm.). Jeżeli taki zakaz został wprowadzony, to obejmuje
on dwie grupy przedsięwzięć:
- przedsięwzięcia mogące zawsze znacząco oddziaływać na środowisko,
co do których ocena oddziaływania na środowisko jest zawsze
wymagana, a ponieważ nie ma oceny bez raportu o oddziaływaniu
przedsięwzięcia na środowisko, przeto prze[...]
|
|
|
|
Odpowiedzialność mediów za kształtowanie świadomości ekologicznej
|
|
|
Adam KOWALAK
|
Środki masowego przekazu (media,
mass media) stanowią kanał
informacyjny, za którego pośrednictwem
kieruje się określone
treści do licznego, a zarazem zróżnicowanego
grona odbiorców. Do najstarszych
mediów należy prasa. Zaliczamy ją dziś,
podobnie jak radio i telewizję, do mediów
tradycyjnych. Mimo zwiększającej się roli
nowych mediów, wśród których króluje
Internet, i spadku czytelnictwa, rola prasy
w kształtowaniu opinii i postaw społecznych
jest nadal wielka.
Kształtowanie postaw oraz podejścia
jednostek i całych społeczeństw do świata
wiąże się z odpowiedzialnością mediów
w rozumieniu organizacyjnym (instytucja,
redakcja) i jednostkowym (dziennikarz,
publicysta). Ponieważ wdrożenie
idei zrównoważonego rozwoju w globalnym
społeczeństwie informacyjnym bez
mediów nie jest możliwe, należy zadać
pytanie: czy właściciele mediów i dziennikarze
uświadamiają sobie swoją rolę?
W przypadku naszego kraju można się
zastanawiać, czy prasa, radio, telewizja
uświadamia sobie swoją rolę w realizacji
konstytucyjnego zapisu o zrównoważonym
rozwoju Polski. W jakim stopniu ta
świadomość wiąże się z poczuciem odpowiedzialności?
Warto w tym miejscu przypomnieć
znaczenie pojęcia "odpowiedzialność
ekologiczna". Wiąże się ona z możnością
lub gotowością ponoszenia konsekwencji
własnego postępowania wobec środowiska
przyrodniczego. Dotyczy wzajemnych
relacji w ramach gatunku Homo sapiens
i relacji z innymi gatunkami zwierząt
i roślin oraz środowiskiem nieożywionym
(biotopem). Dotykamy tu dwóch złożonych
kwestii: w jakim stopniu przyroda,
niezależnie od zagrożeń powinna być
przedmiotem odpowiedzialności, oraz kto
i w jaki sposób kształtuje bądź powinien
kształtować tę odpowiedzialność.
Odpowiedzialność za zachowania wobec
przyrody i opinie na temat środowiska
[...]
|
|
|
|
Początki rolnictwa ekologicznego
|
|
|
Maria PASTERNAK
|
Za kolebkę światowego rolnictwa
ekologicznego przyjmuje
się obecne tereny Polski.
Związane są z tym dwie miejscowości
oraz dwie wybitne postaci:
gen. Dezydery Chłapowski (1788-1879)
z Turwi w Wielkopolsce i dr Rudolf Steiner
(1861-1925) z Kobierzyc koło Wrocławia.
Obie miejscowości oddalone są
około 150 km, a działalność obu panów
dzieli około 100 lat.
Jest rok 1815. Dezydery Chłapowski
mając 27 lat przejął od ojca bardzo zadłużony
majątek. Po trzech latach gospodarowania
wyjechał do Anglii, gdzie zapoznawał
się z praktyką rolniczą. Następnie w Szkocji
na Akademii Rolniczej w Edynburgu
poznawał zasady nowoczesnej agronomii.
W szkole wykładano nauki przyrodnicze,
które znajdowały zastosowanie w rolnictwie.
Najdłużej przebywał na południu
Szkocji w Fantassie. Tam nauczył się orać
szkockim pługiem i stawiać okrągłe stogi,
a przede wszystkim zrozumiał zasady płodozmianu.
Zaznajamiał się z maszynami
rolniczymi, hodowlą zwierząt, przemysłem
przetwórczym płodów rolnych oraz
organizacją pracy. Uczył się, obserwował,
pracował fi zycznie - orał, bronował, siał,
kosił, młócił, pasł konie, bydło, trzodę, jak
każdy rolnik pracował od świtu do zmroku
po to, by wszystko poznać od podstaw.
Po osiemnastu miesiącach w końcu roku
1819 wrócił do swojego majątku, liczącego
około 10 tys. ha Zdawał sobie sprawę,
że należy zerwać z tradycyjną strukturą
w rolnictwie. Nabytą wiedzę i doświadczenie
szybko wp[...]
|
|
|
|
Przywrócenie zanikających funkcji Zbiornika Rożnowskiego przeciwpowodziowej i turystycznej
|
|
|
Jacek GURGUL
|
Budowie zapór od dawna
przyświecała intencja ochrony
przeciwpowodziowej. Często
był to główny cel ich wznoszenia,
gdyż zbiorniki zaporowe są
niezbędnym elementem systemu ochrony
przed powodziami. Pozwalają one
bowiem zahamować przemieszczanie się
fali powodziowej na rzece lub zredukować
ją do poziomu nieszkodliwego w korycie
rzeki poniżej zapory, która wyznacza
granicę zbiornika. Podobnie będzie
w przyszłości, ponieważ powodzie wśród
naturalnych kataklizmów są w 46,1%
najbardziej niszczycielskim żywiołem,
a jej ofi ary stanowią około 40% ofi ar klęsk
żywiołowych [9, 4].
Retencjonowanie wody w zbiorniku
zaporowym stwarza wiele problemów środowiskowych
i w fazie budowy, i w późniejszej
jego eksploatacji. Wysiedlana jest
ludność, naruszona zostaje ciągłość rzeki,
zmienia się reżim hydrologiczny. Po powstaniu
zapory i spiętrzeniu wód pojawia
się również zagrożenie bezpieczeństwa,
m.in. związane ze stabilnością zapory,
ekologiczne, spowodowane zmianami
siedlisk, przemieszczaniem się gatunków
fauny i fl ory, a także zagrożenie eutrofi zacji
zmagazynowanych wód, akumulacja
substancji toksycznych oraz degradacja
biologiczna zbiorników. W miarę upływu
czasu eksploatacji zbiornika następuje
jego stopniowe, jednak nieuchronne zamulenie
z powodu osadzania się w nim
materiału rumowiskowego.
Ogólna tendencja budowy zbiorników
zaporowych na świecie, a co zatem idzie
ich liczba, odbiega znacznie od sytuacji
w Polsce. Według najnowszego opracowania
Światowego Rejestru Zapór, liczba
wszystkich wielkich zapór1) w 2003 r.
wynosiła ponad 33 tysiące. Najwięcej takich
obiektów było w USA - 9265, Chinach
- 4688, Indiach - 4636. W Europie
sytuacja przedstawiała się następująco:
Hiszpania - 1267, Francja - 597, Wielka
Brytania - 517, Włochy - 549, Norwegia
335. W Polsce jest 69 wielkich zapór.
Wśród byłych krajów demokracji ludowej
biją nas na głowę pod tym względem: Albania
z 306 wielkim zaporami, Rumunia
z 246, Bułgaria z 180 i [...]
|
|
|
|
RECENZJE
|
|
Nadwaga i otyłość u ludzi.
Choć zjawisko otyłości było znane od wieków, a nadwaga
stanowiła swego czasu powszechnie uznany kanon piękna, gloryfi
kowany przez artystów, kłopoty zaczęli dostrzegać współcześni
lekarze, bijąc na alarm, również w środkach masowego przekazu,
nad coraz szybciej wzrastająca liczbą osób otyłych. Niepokój
służby zdrowia budziła zwłaszcza masowość tego fenomenu
u dzieci i młodzieży.
W opinii publicznej panuje powszechne przeświadczenie,
że całą winę za katastrofalny stan zdrowia ponoszą: błędny sposób
odżywiania, niehigieniczny tryb życia, a także dziedziczne
skłonności do otyłości. W związku z powyższym, jak grzyby po
deszczu powstają coraz to "skuteczniejsze" sposoby walki z tym
problemem, jesteśmy wręcz zalewani złudnymi obietnicami zrzucenia
zbędnych kilogramów dzięki rewelacyjnym dietom.
Aby dojść do prawdy, Komisja Nauk Rolniczych, Leśnych
i W[...]
|
|
|
|
Zmysły a zdrowie
|
|
|
Krystyna BONENBERG
|
… Płyną w powietrzu niebieskawym
Lasów i łąk oddechy chłodne,
Kocham ten zapach młodej trawy
I sianokosów wonie miodne...
Iwan Bunin.Nic nie budzi tylu skojarzeń,
co zapach. Laboratoria uczonych
odkrywają coraz to
nowe zaskakujące zjawiska
w naszych doznaniach, emocjach, zdrowiu,
będące pochodną otaczających nas
woni.
Na świecie zapanowała swoista moda
na leczenie aromatami, czyli aromatoterapia,
do czego przyczynił się m.in.francuski
lekarz Jean Valnet (1920-1995)
książką Aromatoterapia - leczenie chorób
za pomocą wyciągów roślinnych
(Aromatherapie. Traitement des maladies
par les essences des plantes; 1964).
Czym jest aromatoterapia ?
Jest formą przywracania zdrowia, jedną
z historycznie najstarszych znanych
ludzkości metod leczenia. Już w wysoko
rozwiniętych kulturach starożytnego
Egiptu i Rzymu stosowano pachnące
esencje do walki z chorobami, do tłumienia
nieprzyjemnych zapachów i stymulowania
różnych emocji. Za prekursorów
aromatoterapii uznaje się francuskiego
lekarza René-Maurice Gattefossé
(1881-1950) oraz Roberta Tisseranda.
Obecny trend jest pochodną długoletniej
tradycji wykorzystywania zapachów. Na
fali powrotu przybrały na wartości badania
dotyczące wpływu olejków eterycznych
na psychikę człowieka.
Skąd nazwa? Ujmując problem semantycznie,
składa się ona z dwu słów:
"aromat" (substancja zapachowa) charakteryzuje
zwiewność, ulotność, "terapia"
to uzdrawianie, przywracanie zdrowia.
Według Gerharda Buchbauera, farmakologa
z Wiednia, aromatoterapia jest
to terapeutyczne stosowanie substancji[...]
|
|
|
|
Żyjemy w świecie głęboko podzielonym
|
|
|
Anna MARZEC
|
Skrajne ubóstwo (na jedną osobę
przypada mniej niż 2 dolary
na dzień) jest udziałem 40 procent
ludności świata (1). Do tej
czterdziestoprocentowej populacji należy
tylko 5 procent globalnych dochodów.
Natomiast 20 procent światowej populacji
dysponuje aż 75 procentami światowych
dochodów. Nędza z jednej strony
a bogactwo z drugiej - dzieli państwa.
W krajach środkowej Afryki czy w Afganistanie
dochód na jednego mieszkańca
(GDP per capita) jest 30 do 40 razy niższy
niż w krajach OECD.
Finansowa różnica dzieli też społeczeństwa
w obrębie jednego kraju.
Najbardziej ostre różnice w dochodach
grup społecznych występują w Korei,
Meksyku, Turcji, w USA i Polsce (2).
Ponad 80% ludności świata żyje w krajach,
w których następuje coraz głębsze
zróżnicowanie dochodów (1). Zatem
tylko jedna piąta światowej populacji
żyje w krajach, w których albo maleje fi -
nansowe zróżnicowanie społeczne, albo
utrzymuje się status quo.
Skrajne lub umiarkowane ubóstwo
powoduje dalsze konsekwencje w postaci
całkowitego braku lub niedostatecznej
opieki lekarskiej, niedożywienia dzieci,
znacznie wyższej śmiertelności wśród
dzieci i dorosłych. Inna deprawacja to
trudności w dostępie młodzieży do wykształcenia
i wynikające z tego - dziedziczenie
ubóstwa oraz zamknięcie drogi do
awansu społecznego.
Jakby tego było mało, ludzi dzielą też
różne religie a właściwie - obecne w niemal
wszystkich religiach świata - grupy
religijnych ekstremistów.
Wspomniane wyżej różnice występują
nie tylko współcześnie - były także
obecne tysiące lat w historii ludzkości,
choć stopień intensywności negatywnych
zjawisk i ich zasięg bywał różny.
Oddziaływały na ograniczonym obszarze
i nie powodowały zagrożeń dla całej ówczesnej
ludzkości.
Różnice w odpowiedzialności
za klimat
W ostatnich kilkudziesięciu latach pojawił
się nowy problem. Dociera on powoli
do świadomości coraz szerszych kręgów
społecznych. Jest to niekorzystna - a raczej
należałoby ją określić ja[...]
|
|
|
|
Twój Profil
Twój koszyk
