profil Twój Profil
Kliknij, aby zalogować »
Jesteś odbiorcą prenumeraty plus
w wersji papierowej?

Oferujemy Ci dostęp do archiwalnych zeszytów prenumerowanych czasopism w wersji elektronicznej
AKTYWACJA DOSTĘPU! »

Twój koszyk
  Twój koszyk jest pusty

Czasowy dostęp?

zegar

To proste!

zobacz szczegóły
r e k l a m a
FAIL (the browser should render some flash content, not this).

ZAMÓW EZEMPLARZ PAPIEROWY!

baza zobacz szczegóły
BUDOWNICTWO I GEODEZJA ›
MATERIAŁY BUDOWLANE › 2011-3
 

Publikacja: Działanie instalacji przeciwpożarowych wynikające z założeń scenariusza rozwoju zdarzeń w czasie pożaru
Autor: Janusz Sawicki  

Podstawa prawna wskazująca potrzebę opracowania scenariusza rozwoju zdarzeń w czasie pożaru wynika z § 5 ust. 1, pkt 11 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych iAdministracji z 16 czerwca 2003 r. w sprawie uzgadniania projektu budowlanego pod względem ochrony przeciwpożarowej (Dz.U. nr 121, poz. 1137). Opracowanie scenariusza rozwoju zdarzeń w czasie pożaru obiektu jest połączone z koncepcją ochrony przeciwpożarowej i służy do pewnego i skutecznego jej zapewnienia oraz stanowi podstawę formalną do projektowania systemów i instalacji zabezpieczeń przeciwpożarowych, a także do oceny ryzyka przez firmy ubezpieczeniowe. W związku z tym w pierwszych fazach scenariusz powinien być opracowywany w porozumieniu z przyszłym ubezpieczycielem. Opracowanie scenariusza pożarowego i określenie na jego podstawie współdziałania instalacji i urządzeń przeciwpożarowych sprowadza się do określenia spodziewanych rodzajów pożarów w poszczególnych strefach pożarowych oraz środków, jakie należy podjąć, aby ograniczyć ich skutki i nie dopuścić do rozprzestrzenienia się pożaru na sąsiednie strefy. Zalecane jest zastosowanie środków czynnej ochrony przeciwpożarowej, takich jak stałe urządzenia gaśnicze, gdyż pozwalają one na skuteczne ograniczenie oddziaływania czynników pożarowych. Uruchomienie ich powinno odbywać się przede wszystkim samoczynnie na skutek sygnałów otrzymywanych ze sterowników (z wyjątkiem instalacji tryskaczowych - mokrych). W celu osiągnięcia jak najlepszej skuteczności działania stałych urządzeń gaśniczych, działających zgodnie z założonymscenariuszem, proces ich projektowania powinien być oparty na najbardziej przydatnych dla danego obiektu wytycznych i przepisach, adaptując je do konkretnego budynku lub strefy pożarowej, jego architektury i przeznaczenia. Bardzo pomocne w projektowaniu oraz opracowywaniu scenariuszy pożarowych są coraz częściej stosowane przez projektujących nowoczesne komputerowe pro[...]

 

Prenumerata

Zamów papierową prenumeratę w wersji PLUS czasopisma MATERIAŁY BUDOWLANE i zyskaj dostęp do pozostałych elektronicznych publikacji tego czasopisma z lat 2004-2011 (od 1 marca również rok 2012).
Nie zwlekaj - skorzystaj z tysięcy publikacji o najwyższym poziomie merytorycznym.
prenumerata papierowa roczna PLUS (z dostępem do archiwum e-publikacji) - tylko 296,28 zł
prenumerata papierowa roczna PLUS z 10% rabatem (umowa ciągła) - tylko 266,65 zł *)
prenumerata papierowa roczna - 252,00 zł
prenumerata papierowa półroczna - 126,00 zł
prenumerata papierowa kwartalna - 63,00 zł
okres prenumeraty:   
*) Warunkiem uzyskania rabatu jest zawarcie umowy Prenumeraty Ciągłej (wzór formularza umowy do pobrania).
Po jego wydrukowaniu, wypełnieniu i podpisaniu prosimy o przesłanie umowy (w dwóch egzemplarzach) do Zakładu Kolportażu Wydawnictwa SIGMA-NOT.
Zaprenumeruj także inne czasopisma Wydawnictwa "Sigma-NOT" - przejdź na stronę fomularza zbiorczego »

 

POZOSTAŁE PUBLIKACJE W TYM ZESZYCIE:
Analiza przemieszczeń ścian szczelinowych wykonanych w gruntach czwartorzędowych
 
Monika Mitew-Czajewska  Urszula Tomczak  
WWarszawie głębokiewykopy (10 - 30 m) wykonuje się w gruntach trzecio- i czwartorzędowych: spoistych w różnym stanie od miękkoplastycznych do bardzo zwartych oraz niespoistych od luźnych do bardzo zagęszczonych. Trudności w prawidłowym określeniu parametrów obliczeniowych tych gruntów powodują znaczne problemy projektowe, m.in. z wyznaczaniem teoretycznych przemieszczeń ścianwykopów, odprężenia dna czy szacowania wpływu wykopu na zabudowę sąsiadującą. Obliczenia przemieszczeń ścian wykopów oraz ich otoczenia wykonywane są zwykle z wykorzystaniem metody elementów skończonych (MES), najczęściej przy użyciu modelu Mohra- -Coulomba, w którym głównym parametrem obliczeniowym jest moduł odkształcenia gruntu. Moduł odkształcenia na potrzeby projektowania obudów głębokich wykopów określa się w badaniu trójosiowym. Wskazane jest wyznaczenie wartości modułów w zakresie małych odkształceń. Sugerujemy jednak, że badania laboratoryjne powinny być zawsze weryfikowane in situ. Z tego powodu w Instytucie Dróg iMostów PolitechnikiWarszawskiej powstaje bogata baza danych dotycząca przemieszczeń ścian oraz dna wykopów pomierzonych na obiektach rzeczywistych wykonanych w Polsce. Baza ta zostanie m.in. wykorzystana do porównania przemieszczeń rzeczywistych z teoretycznymi i wstecznego określenia parametrów typowych warstw geotechnicznych. Prawidłowe wyznaczenie przemieszczeń projektowanej obudowy wykopu jest również kluczowe do właściwej oceny ryzyka związanego z wykonaniemgłębokiego wykopu. Na potrzeby artykułu, z tworzonej bazy danych, wybrano 14 obiektów zrealizowanych w Warszawie, w twardych gruntach czwartorzędowych. W celach porównawczych wybrano również jeden obiekt zlokalizowany w Krakowie, w którym ściany szczelinowe zagłębione były w miękkich skałach. We wszystkich analizowanych przypadkach głębokie wykopy zabezpieczono ścianami szczelinowymi, ale różne były metody zapewnienia ich stateczności. W artykule omówi[...]
 
Badania wilgotnościowe murów ceglanych budynku dworca kolejowego
 
Jerzy Hoła  Tomasz Gorzelańczyk  Zygmunt Matkowski*  
Dworzec kolejowy, którego budynek jest przedmiotem badań, to jedna z największych osobowych stacji kolejowych na DolnymŚląsku i w Polsce. Budynek został wybudowany w połowie XIX wieku. Ma mury ceglane grubości 0,45 - 1,10mw piwnicy i 0,40 - 0,90m na parterze. Z uwagi na konieczność przebudowy i modernizacji budynku oraz planu zagospodarowania piwnic, konieczne było wykonanie badań wilgotnościowych murów ścian piwnic i parteru, a także [...]
 
Boom w inwestycjach infrastrukturalnych w 2011 roku
 
Izabela Dembna  
Firmy wykonawcze mają zapewniony portfel zamówień do 2012 r., ale co dalej? O tym dyskutowano m.in. podczas Ogólnopolskiej Konferencji Infrastruktura Polska 2011 zorganizowanej w styczniu br. w siedzibie Businessman Institute wWarszawie przez Executive Club oraz Polski Związek Pracodawców Budownictwa pod honorowym patronatem Ministerstwa Infrastruktury. Tegoroczna edycja konferencji Infrastruktura Polska 2011 była poświęcona realizacji i finansowaniu inwestycji infrastrukturalnych w Polsce. W spotkaniu wzięli udział przedstawicieleMinisterstwa Infrastruktury, Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych iAutostrad, prezesi instytucji finansujących projekty infrastrukturalne, generalni wyk[...]
 
Duńska droga do gospodarki bez paliw kopalnych
 
Piotr Szulc  
Artykuł jest tłumaczeniem wybranych fragmentów raportu Green Energy - the road to a Danish energy system without fossil fuel, który może być pouczający nie tylko z powodu przykładu, jak organizować opracowanie takich planów, ale również z powodu wniosków, które czytelnikmoże sambez trudu zinterpretować i porównać z naszą rzeczywistością. Duńczykomopracowanie planu zajęło dwa lata. Teraz przechodzą do realizowania wniosków. W Polsce od roku w przygotowaniu podobnego dokumentu pomaga rządowi Społeczna Rada Narodowego Programu Redukcji Emisji. Miejmy nadzieję, że zakończy swoje prace w 2011 r., a rząd podejmie się realizacji ustaleń wynikających z tego planu.Głównym celem UE po szczycie w Brukseli jest zmniejszenie globalnego ocieplenia o 2°C oraz o 80 - 95% emisji gazów cieplarnianych w krajach rozwiniętych. Wymaga to całkowitych zmian w systemach energetycznych krajów UE. Wzwiązku z tym, iż gazy cieplarniane powstają głównie ze spalania paliw, Dania za cel priorytetowy postawiła sobie uniezależnienie transportu i energetyki od paliw kopalnych. W2008 r. rząd Danii powołał tzw. Duńską Komisję do spraw Polityki Zmian Klimatu, która miała za zadanie przygotować propozycję planu uniezależnienia kraju od paliw kopalnych w perspektywie do 2050 r. Głównym kryterium przyjętym przez Komisję była redukcja gazów cieplarnianych, idąca w parze z podniesieniem efektywności energetycznej, zabezpieczeniem krajowych dostaw energii, zapewniającym makroekonomiczną opłacalność działań przy wykorzystaniu mechanizmów rynkowych. Ważnym aspektem stała się również kontynuacja dotychczasowego wysokiego poziomu rozwoju ekonomicznego, zapewnienie zrównoważonego rozwoju środowiskowego, a także promocja międzynarodowej konkurencyjnej pozycji biznesowej Danii. W czasie tworzenia p[...]
 
Efektywność energetyczna w budownictwie bardzo ważna w nowej strategii UE
 
Jadwiga Tworek  
Na Europejski plan naprawy gospodarczej opublikowany w dokumencie KOM(2008)800 składają się dwa rodzaje działań: doraźne, stabilizujące system bankowy oraz programy krótkoterminowe, preferujące tzw. inteligentne inwestycje przyczyniające się do osiągnięcia celu długoterminowego, określonego jako podniesienie konkurencyjności i innowacyjności gospodarki UE.Wśród działań doraźnych wymienia się m.in. potrzebę podnoszenia efektywności energetycznej budynków oraz inwestycje w czyste technologie dla sektora budowlanego imotoryzacyjnego, które powinny sprzyjać tworzeniu nowychmiejsc pracy. Jednocześnie wśród zadań o dalszym horyzoncie czasowymznajdują się działania związane ze zwiększeniemefektywności energetycznej w budownictwie, takie jak wdrażanie technologii niskoemisyjnych w gospodarce oraz poprawa bezpieczeństwa energetycznego. Z kolei strategia EUROPA 2010, opublikowana 3 marca 2010 r. jako dokument KOM(2010)2020,wskazuje na pięć podstawowych priorytetów gospodarki UE: zatrudnienie; badania i innowacje; zmiany klimatu i energia; edukacja; przeciwdziałanie wyłączeniu społecznemu. W założenia tej strategii wpisuje się Strategia na rzecz konkurencyjnego, zrównoważonego i bezpiecznego sektora energetycznego ENERGIA2020, opublikowana 10 listopada 2010 r. (dokument KOM(2010)639).Wtymdokumencie także wskazano na efektywność energetyczną jako klucz do zmniejszenia emisji, poprawy bezpieczeństwa energetycznego i konkurencyjności UE. Szczególną rolę mają w strategii ENERGIA 2020 budownictwo i transport. [...]
 
Funkcje warstw paroszczelnych (paroizolacji)
 
Krzysztof Patoka  
Wdostępnej literaturze, o zastosowaniu paroizolacjiwkonstrukcji dachu decyduje charakter pomieszczeń, jakie znajdują się pod nim. Zakłada się, że jeżeli pomieszczenia są suche (o ciśnieniu cząstkowymparywodnej poniżej 12 hPa), to paroizolacji można nie stosować. Jednak nie tylko przeznaczenie i funkcja pomieszczeń decydują o wielkości panującego w nim zawilgocenia. Wpraktyce w większości dachów i stropodachów układane są różne warstwy paroszczelne bez względu na sposób wykorzystania pomieszczeń. W wielu wypadkach o ich ułożeniu decydują zapobiegliwi projektanci kierujący się swoimdoświadczeniemzawodowym. Wiadomo bowiem, że budynki stawianewmokrych technologiach (a takich jest w Polsce większość) wysychają przez wiele lat, a w ciągu pierwszego roku wyjątkowo dużo jest wilgoci technologic[...]
 
Geosyntetyki w ochronie przeciwerozyjnej skarp
 
Beata Gajewska  
Skarpy budowli ziemnych (np. nasypów drogowych, przekopów) są narażone na niszczące działanie czynników atmosferycznych. Największe zniszczenia powstają w wyniku intensywnych lub nawalnych opadów. Skarpy są niszczone także przez wody spływające z nawierzchni dróg, nieujęte prawidłowo przez system odwodnienia. Działanie tych wód jest długotrwałe i wielokrotnie powtarzalne. Skarpy często niszczone są już podczas budowy, przy zwlekaniu z zabezpieczeniemich powierzchni lub zaniechaniu wykonania zabezpieczeń czasowych. Skutki erozji skarp (fotografia 1), poza zniszczeniami powierzchni, to także zamulenie i zanieczyszczenie rowów przydrożnych, osadników itp. Woda spływająca po niezabezpieczonych skarpach może powodować zmywanie gruntu (zwłaszcza warstwy użyźnionej), tworzenie rowków i coraz głębszych rynien erozyjnych. Zniszczenia skarp prowadzą do uszkodzeń, a nawet do zniszczenia budowli ziemnej, poboczy drogi i nawierzchni. Koszty usuwania skutków erozji są wysokie i stanowią 8 - 12% kosztów robót ziemnych. Istnieje wiele sposobów zapobiegania erozji skarp,m.in.metody biologicznego zabezpieczania z użyciemroślinności, hydroobsiew z użyciem osadów ściekowych, stosowanie różnego rodzaju materiałów, np. ażurowych płyt betonowych. Jednym z nich jest użycie geosyntetyków przeciwerozyjnych (płaskich geosiatek, przestrzennych geomat, geosyntetyków komórkowych itp.) z jednoczesnym zadarnieniem ich powierzchni przez obsiew.Wprzypadku takiego [...]
 
Hydrofobizacja w konserwacji murów z opoki wapnistej
 
Danuta Barnat-Hunek  
Opoka wapnista, z której zbudowano większość obiektów zabytkowych Kazimierza Dolnego i Janowca, jest kamieniem szczególnie trudno poddającym się zabiegom renowacyjnym i konserwacyjnym. Jej specyficzny skład mineralny, struktura oraz często zła konserwacja, wadliwe i nie zawsze zgodne z zaleceniami konserwatorskimi remonty wpływają na dalszą destrukcję zabytkowych obiektów. Prawidłowa ochrona i konserwacja kamiennych murów zabytkowego Zamku w Janowcu powinna polegać m.in. na zabezpieczeniu ich przed wodą jako głównym czynnikiem destrukcji. W działaniach tych, obok prawidłowo wykonanych izolacji przeciwwodnych, duża rola przypada hydrofobizacji. W artykule przedstawiono ocenę efektywności hydrofobizacji wgłębnej kamienia z elewacji Zamku w Janowcu nad Wisłą (fotografia 1) za pomocą preparatów krzemoorganicznych. Opoka wapnista (potocznie zwana wapieniem kazimierskim) to skała o strukturze organodetrytycznej. Szkielet ziarnisty reprezentowany jest w głównej mierze przez kwarc oraz podrzędnie występujące łyszczyki, wodorotlenki żelaza i glaukonit. Pokruszone opalowo-chalcedonowe fragmenty igieł gąbek scementowane są kalcytowo- opalowym spoiwem typu masy wypełniającej. Problemy wilgotnościowe murów Zamku w Janowcu Pierwsze mury Zamku w Janowcu nad Wisłą zostały wzniesione w latach 1508 - 1526. Rozbudowany w ciągu następnych wieków, stał się jedną z najpiękniejszych rezydencji magnackich w ówczesnej Polsce. Obecnie janowiecki Zamek wraz z parkiem tworzy wyjątkowy zespół zabytkowy (fotografia 1). Niekorzystną cechą opoki wapnistej z Zamku w Janowcu, jest porowata struktura, która przekłada się na jej niską odporność na działanie wody. Zamek szczególnie narażony jest na działanie wody opadowej, ponieważ nie ma właściwych zabezpieczeń korony muru. Ponadto brak pionowych i poziomych izolacji przeciwwilgociowych powoduje podciąganie kapilarne wody z gruntu. Nieodporny na wodę i mróz kamień ulega przyspieszone[...]
 
INFORMATOR GŁÓWNEGO URZĘDU NADZORU BUDOWLANEGO
 
Departament Prawno-Organizacyjny GUNB informuje Oczko wodne zgodnie z prawem. Budowa oczek wodnych o powierzchni do 30 m2, bez względu na ich liczbę (o ile nie są ze sobą połączone lub nie stanowią konstrukcyjnej całości) i powierzchnię działki, nie wymaga uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę. Wynika to z art. 29 ust. 1 pkt 15 ustawy - Prawo budowlane, mówiącego, że pozwolenia na budowę nie wymaga budowa przydomowych basenów i oczek wodnych o powierzchni do 30 m2. Zgodnie z art. 30 ust. 1 pkt 1 ustawy - Prawo budowlane taka budowa nie wymaga zgłoszenia, pod warunkiem jednak, że oczko będzie "przydomowe", czyli usytuowane bezpośrednio przy budynku mieszkalnym lub zespole takich budynków. Natomiast jeśli inwestycja będzie obejmowała budowę przydomowego oczka wodnego o powierzchni całkowitej większej niż 30 m2 lub oczka wodnego niebędącego oczkiem przydomowym, to zgodnie z art. 28 ust. 1 ustawy - Prawo budowlane będzie wymagała uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę. Zdaniem Głównego Urzędu Nadzoru Budowlanego powierzchnia, o której mowa w art. 29 ust. 1 pkt 15 ustawy - Prawo budowlane, jest powierzchnią zabudowy obiektu budowlanego, która powinna być liczona po zewnętrznym obrysie konstrukcji, a nie powierzchnią tafli wody, która jest wartością zmienną, niecharakteryzującą jednoznacznie obiektu. Podkreślenia wymaga również to, że wstępnej kwalifikacji zamierzonych robót dokonuje inwestor, natomiast ostateczna ocena, czy planowane roboty będą prowadzone na podstawie zgłoszenia, pozwolenia na budowę czy też będą zwolnione z tych obowiązków, należy do właściwego organu administracji architektoniczno-budowlanej (starosty). On bowiem opierając się na przepisach ustawy oraz mając możliwość dokonania oceny konkretnego stanu faktycznego zobowiązany jest zająć wiążące stanowisko Zastosowanie przepisu o wygaśnięciu decyzji o pozwoleniu na budowę do decyzji o wznowieniu robót budowlanych Przepisy ustawy - Prawo budowlane nie de[...]
 
Krystaliczne zaprawy uszczelniające
 
Maciej Rokiel  
Materiały wodochronne stosowane w gruncie można podzielić wg różnych kryteriów. Mogą to być np. materiały bitumiczne (roztwory, emulsje, masy i lepiki asfaltowe, polimerowo-bitumiczne grubowarstwowe masy uszczelniające - masy KMB, papy, membrany samoprzylepne), mineralne (bentonity, mikrozaprawy, krystaliczne zaprawy uszczelniające), z tworzyw sztucznych (folie, membrany). Z innych kryteriów można wymienić podział na materiały bezszwowe (mikrozaprawy, masy KMB), rolowe (folie, membrany, papy), służące do uszczelnień szczelin i dylatacji (taśmy, kity) oraz materiały do izolacji przeciwwilgociowej i przeciwwodnej. Nie można jednak przyjmować, że skoro sammateriał jest szczelny, to w konkretnym przypadku nadaje się do wykonania szczelnej hydroizolacji. Brzmi to paradoksalnie, ale jest to niestety prawda. Izolacje muszą tworzyć ciągły, szczelny układ oddzielający budynek od wody/wilgoci, co umożliwia szczelne wykonstruowanie tzw. trudnych i krytycznych miejsc (dylatacji, przejść rurowych itp.). W związku z tym rodzaj i zastosowanie materiałów hydroizolacyjnych zależą przede wszystkim od rodzaju i sposobu użytkowania ob[...]
 
Kryteria oceny metod odtwarzania poziomych izolacji przeciwwilgociowych w murach
 
Robert Wójcik  
Zzałożenia, izolacje poziome ścian mają za zadanie blokować pionowy transport wilgoci lub w niektórych przypadkach również napór wody z niżej położonych stref (ścian lub fundamentów) bezpośrednio stykających się z gruntem.Mogłoby się wydawać, że tak zdefiniowana funkcja jest oczywista i stwierdzenie, czy wykonana wtórna izolacja wmurze spełnia swoje zadanie, nie powinno stwarzać większych problemów. Wpraktyce nie jest to jednak takie proste, gdyż bardzo często z murami, w których elementy ochronne uległy technicznemu zużyciu lub po prostu ich wcześniej nie było, występują liczne problemy. Niejednokrotnie po odtworzeniu izolacji, wg jednej ze specjalnie do tego celu opracowanych technologii, stwierdza się, że jest "trochę lepiej", lecz nie tak jak oczekiwano na podstawie zapewnień oferenta. Wówczas są stawiane pytania: co właściwie oferowano i czy w ogóle jest to gdzieś zapisane? Poza tzw. robotami osuszeniowymi (przez co w postępowaniach przetargowych rozumie się powstrzymywanie wilgoci gruntowej przed przenikaniem do muru) z całą pewnością na rynku budowlanym nie ma takiego drugiego obszaru, w którym byłoby tyle sprzecznych opinii, ślepej wiary w działanie tajemniczych zjawisk uzdrawiających wilgotne budynki i mówiąc wprost - aktywnie działających oszustów. Po zniesieniu obowiązku posiadania aprobat technicznych na wyroby służące do ochrony przeciwwilgociowej muru, większość procedur przetargowych w tzw. branży osuszeniowej służy w zasadzie wytypowaniu firmy, która za najmniejsze pieniądze, na stosunkowo krótki okres przejmie na siebie formalną odpowiedzialność za stan wilgotnościowy obiektu. A jak to zrobi i czy w ogóle można zabezpieczyć budynek przed wilgocią, to już często nie leży w obszarze zainteresowania decydentów. Ważne by było najtaniej imożliwie szybko. Cel główny - suchy mur może być osiągnięty przy zastosowaniu jednej z kilkudziesięciu funkcjonujących na rynku budowlanymtechnologii poleg[...]
 
Materiały polimerowe w instalacjach wodociągowych i ich wpływ na jakość dostarczanej wody
 
Beata Kowalska  Dariusz Kowalski  Anna Musz  
Jednym z podstawowych problemów, przed jakim stają obecnie projektanci instalacji wodociągowych, jest wybór materiału do ich budowy. Obok materiałów tradycyjnych, takich jak stal czy żeliwo, powszechnie stosowane są obecnie tworzywa sztuczne (materiały polimerowe), przede wszystkimpolietylen (PE), polietylen sieciowany (PEX) oraz nieplastyfikowany polichlorek winylu (PVC-U). Od końca lat osiemdziesiątych XX wieku obserwuje się stały i wyraźny wzrost udziału tych materiałów w budowanych instalacjach wodociągowych. Podobną tendencję obserwuje się także przy budowie zewnętrznych sieci wodociągowych [Kwietniewski M. Rurociągi polietylenowe w wodociągach i kanalizacji.Rozwój rynkuwPolsce i na świecie, Inżynieria bezwykopowa, 2005, p. 40 - 45]. O popularności rurociągów z tworzyw sztucznych zdecydowała przede wszystkimich niska cena oraz takie właściwości, jak odporność na korozję, niski współczynnik chropowatości, niewielka podatność na tworzenie się złogów osadu, wysoka niezawodność eksploatacyjna, elastyczność materiału umożliwiająca łatwą zmianę lub korektę przebiegu rurociągu, możliwość odkształceń, dobre parametry wytrzymałościowe oraz trwałość oceniana na ponad 50 lat.Wporównaniu z materiałami metalowymi tworzywa te charakteryzuje mała energochłonność wytworzenia (np. PVC - 295MJ/m, żeliwo - 849 MJ/m); znacznie mniejszy ciężar oraz duża zdolność tłumienia wibracji. Cechy te są dobrze znane projektantom.Opisujące je parametry łatwo odnaleźć m.in. w katalogach producentów i na ogół stanowią podstawę do wyboru materiału na etapie projektowania. Nie wolno jednak zapominać, że głównym celem budowy i funkcjonowania instalacji wodociągowych jest dostarczanie do odbiorców wody o jak najlepszej jakości. Przy wyborze materiału należy więc brać pod uwagę takżemożliwość jego oddziaływania na jakość przesyłanej wody. Podczas produkcji przewodów z tworzyw sztucznych dodaje się do organicznych materiałów polimerowych[...]
 
Metody budowy centralnego odcinka II linii metra w Warszawie
 
Wojciech Grodecki  Anna Siemińska-Lewandowska  
W2010 r. rozpoczęły się w Warszawie intensywne prace związane z budową centralnego odcinka II linii metra. Celem artykułu jest przedstawienie metod budowy stacji i tuneli szlakowych oraz zagadnień związanych z zastosowaniem nowoczesnej technologii tarczy zmechanizowanej TBM (Tunnel Boring Machine) typu EPB (Earth Pressure Balance). Przebieg odcinka centralnego Przebieg II linii metra ma kierunek wschód - zachód i łączy Wolę, Śródmieście z Targówkiem i Tarchominem oraz dzięki południowemu odgałęzieniu - z Pragą Południe i Gocławiem. Ogłoszony w 2008 r. przetarg dotyczył wykonania jedynie centralnego odcinka, który zaczyna się stacją w rejonie ronda Daszyńskiego i na odcinku śródmiejskim biegnie pod ulicami: Prostą, Świętokrzyską, Konopczyńskiego w rejonie Skarpy Warszawskiej, a dalej pod Wisłą i Portem Praskim. Na prawym brzegu Wisły trasa centralnego odcinka sąsiaduje ze Stadionem Narodowym i kończy się stacją pod skrzyżowaniem ulicy Targowej i al. Solidarności. Całkowita długość tego odcinka wynosi ok. 6,3 km i składa się z siedmiu stacji i sześciu tuneli szlakowych. Tunele te będą mieć długość 650 - 1300m. Stacje, o gabarytach zależnych od poziomu posadowienia płyty dennej, mają zbliżoną długość wynoszącą ok. 220 m. Zestawienie długości tuneli i głębokości posadowienia płyty dennej stacji podano w tabeli, a lokalizację stacji i tuneli na rysunku 1. Odcinek centralny przebiega w terenie zurbanizowanym, w zabudowie miejskiej w sąsiedztwie przedwojennych i wybudowanych lub odbudowanych po wojnie budynków mieszkalnych oraz ważnych obiektów użyteczności publicznej, takich jak siedziby Narodowego Banku Polskiego, Ministerstwa Finansów, Polskiej Akademii Nauk i nowoczesnych wieżowców z głębokimi podziemiami - Rondo 1 czy CentrumBankowo-Finansowe. Tunele szlakowe biegną pod ulicami i skrzyżowaniami o dużymnatężniu ruchu (Prosta, Świętokrzyska, Targowa). Z analizy warunków technicznych wynika, że najtrudniej[...]
 
Migracja soli rozpuszczalnych w otynkowanych, murowanych ścianach obiektów poddanych długotrwałemu zawilgoceniu
 
Krzysztof Kamiński  
W2007 r., w trakcie rutynowych badań sorpcji higroskopijnej próbek tynku pobranych ze ściany obiektu, odkryłem zjawisko, które nazwano sorpcją higroskopijną nadkrytyczną. Polega ono na tym, że próbkamateriału porowatego (tynku, cegły lub zaprawy) umieszczona w atmosferze wysokiej wilgotności względnej powietrza (powyżej 85% RH) zaczyna gwałtownie pochłaniać parę wodną z otoczenia. Ilość powstałego w ten sposób roztworu zawierającego higroskopijne sole rozpuszczalne staje się tak duża, że nie jest on w stanie pomieścić się w porach i kapilarach próbki i zaczyna z niej grawitacyjnie wypływać. Odkrycie zjawiska sorpcji nadkrytycznej może stanowić przełomw diagnostyce zasolonych i zawilgoconych ścianmurowanych z cegły i przyczynić się do wyjaśnienia transportu cieczy porowej na wysokość nawet kilku metrów. Wmurach wykonanych z cegły ceramicznej pełnej na zaprawie wapiennej, wykonanych w warunkach laboratoryjnych, największy zasięg kapilarnego podciąga[...]
 
Nieszczelne garaże
 
Agnieszka Kaliszuk-Wietecka  
Wmiastach wykorzystuje się obecnie każdy kawałek ziemi pod zabudowę, a jednocześnie konieczne jest zapewnienie miejsc parkingowych dla mieszkańców i pracowników, dlatego też buduje się prawie wyłącznie obiekty z kilkoma podziemnymi kondygnacjami garażowymi. Posadowienie w gruncie wiąże się niestety z typowymi problemami: przeciekami i zalewaniem kondygnacji garażowych. W zależności od liczby kondygnacji podziemnych, wielkości budynku i warunków wodno-gruntowych konstrukcje kondygnacji garażowych są różnie projektowane. Każdy budynek, niezależnie od rodzaju konstrukcji, musi być zabezpieczony w miejscach kontaktu z gruntem izolacjami wodochronnymi - poziomymi i pionowymi, w zależności od ich usytuowania. Izolacje te powinny stanowić ciągły i szczelny układ jedno- lub wielowarstwowy oddzielający budowlę lub jej części od wody. O skuteczności izolacji zabezpieczających części podziemne budynków przed wpływem wody decyduje spełnienie wielu podstawowych wymagań zarówno na etapie projektowania, jak i wykonywania izolacji. Zignorowanie ich skutkuje problemami z przeciekającą wodą, o czym pisałam w "Materiałach Budowlanych" nr 3/2010. W wielu publikacjachmożna znaleźć wskazówki, których przestrzeganie pozwala zapewnić skuteczne działanie izolacji. Najważniejsze z nich to: ● izolacje powinny [...]
 
Niezawodne hydroizolacje
 
Maciej Rokiel  
Rozwiązania technologiczno-materiałowemarkiWeber Deitermann pozwalają na wykonanie izolacji w postaci szczelnej wanny, całkowicie oddzielającej budynek od wilgoci lub wody znajdującej się w gruncie. Podstawowymi składnikami systemów hydroizolacyjnych są dwa typy materiałów: mineralne mikrozaprawy uszczelniające (tzw. szlamy,m.in. weber.tec Superflex D1Piweber.tec SuperflexD2) oraz grubowarstwowe, modyfikowane polimerami bitumiczne masy uszczelniające (zwane masami KMB, np. weber.tec SUPERFLEX 10/100/100 S oraz weber.tec 922).Celowo użyto sformułowania rozwiązanie technologiczno-materiałowe, gdyż nie należy mówić o samym materiale hydroizol[...]
 
Nowe kierunki normalizacji europejskiej związane z wdrożeniem zasad zrównoważonego rozwoju w budownictwie
 
Sebastian Wall  
W 2007 r. zrównoważone budownictwo zostało wskazane przez Komisję Europejską jako jeden z sześciu rynków pionierskich LMI1), które z uwagi na niewykorzystany potencjał innowacyjności i konkurencyjnościwymagają skoordynowanego i kompleksowego wsparcia. Jednym z narzędzi wykorzystywanych w tymcelu przez państwa członkowskie Unii Europejskiejma być szeroko pojęta normalizacja, wdrażana równolegle ze zmianami regulacji prawnych, czy też z certyfikacją środowiskową. Działając w porozumieniu z Komisją Europejską, Rada Techniczna Europejskiego Komitetu Normalizacyjnego (CEN BT) podjęła w 2008 r. uchwałę konstytuującą Grupę Roboczą 206 "CEN contribution to the EC lead market initiative on sustainable construction"mającą dokonać przeglądu i analizy struktury dokumentów normalizacyjnych w celu identyfikacji zmian niezbędnych do wdrożenia Inicjatywy Rynków Pionierskich w zakresie zrównoważonego budownictwa. Po przeszło dwóch latach prac Grupa Robocza CEN/BT/WG 206 opracowała kompleksowy raport 2) dla Rady Technicznej CEN. Zawiera on ogólny przegląd i zalecenia dotyczącewprowadzania aspektów zrównoważonego budownictwa w normalizacji europejskiej, a także strategie wdrożenia do normalizacji poszczególnych wymagań podstawowych przyszłego rozporządzenia CPR zastępującego Dyrektywę 89/106/EWG3). Obszar budownictwa, przy uwzględnieniu obszernej definicji obejmującej wszystkie aspekty dotyczące obiektów i procesów budowlanych, był i jest przedmiotem szerokiego zakresu prac CEN. Zgodnie z treścią raportu, europejski system normalizacji branży budowlanej (rysunek 1) obejmuje obecnie ok. 6 tys. norm EN, z uwzględnieniem norm zharmonizowanych z Dyrektywą 89/106/EWG i z innymi dyrektywami (1005 norm), norm pomocniczych (2269 norm dotyczących wykonania robót budowlanych, Zakładowej Kontroli Produkcji, metod badań wyrobów, oceny zgodności, terminologii i norm klasyfikacyjnych) oraz pozostałych norm (2726 niezharmonizowanych [...]
 
Porównanie różnych rozwiązań hydroizolacyjnych tarasów
 
Barbara Francke  
Wciągu ostatnich lat na polskim rynku pojawiło się wiele wyrobów hydroizolacyjnych nowej generacji, produkowanych m.in. na bazie polimerów i elastomerów. Opracowano dla nich grupę norm europejskich, jednak w dokumentach tych brak jest szczegółowych wymagań technicznych umożliwiających ocenę jakości wyrobu i poprawności jego stosowania oraz prognozowanie trwałości. Jako kryterium oceny, w omawianej grupie norm europejskich, przyjęto spełnienie przez wyrób wymagań określonych przez producenta. Nie zawsze jednak są one ustalone na poziomie pozwalającym na stosowanie wyrobu w konkretnych warunkach obciążeń. Brak również jednolitych wymagań dotyczących zasad projektowania izolacji z zastosowaniem wymienionych wyrobów. Pozwala to na oferowanie rozwiązań nie zawsze korzystnych w przypadku danego obiektu, a konsekwencje tego ponoszą użytkownicy. Warunki techniczne opracowane w ITB podają wymagania podstawowe, nie odnoszą się jednak do szczegółów projektowo-wykonawczych. Istnieje potrzeba ich rozszerzenia lub też podania zgromadzonej tam wiedzy w innej formie, pozwalającej na szybkie wykluczenie rozwiązań błędnych i precyzyjny wybór rozwiązań prawidłowych, z jednoczesnym porównaniem ich trwałości w obrębie poszczególnych grup materiałowych. Próbę przygotowania takiego opracowania podjęto w ITB w ramach tematu naukowo-badawczego pt. Zasady projektowania i wykonywania izolacji wodochronnych w budynkach z oceną przewidywanego okresu użytkowania. W pierwszym etapie wykonano badania porównawcze reprezentatywnych rozwiązań izolacji wodochronnych tarasów. Ich wyniki stanowić będą podstawę do opracowania poradnika pt. Wym[...]
 
Portfel zamówień pęka w szwach
 
Z Konradem Jaskółą, Prezesem Zarządu Polimex-Mostostal SA rozmawia Izabela Dembna.Izabela Dembna: Podsumujmy rok ubiegły. Jest Pan zadowolony z tego, co udało się firmie osiągnąć? Konrad Jaskóła: Dużym sukcesem minionego roku było zakończenie procesu włączenia do Polimeksu- -Mostostalu siedmiu spółek zależnych działającychwbranży chemicznej i energetycznej, do których należą: Energomontaż Północ S.A.,Naftobudowa S.A., Naftoremont, ZRE Kraków, ZRE Lublin, EPE Rybnik oraz ECE Remont. PrzeprowadzonawramachGrupy inkorporacja tworzywielewymiernych korzyści dla naszych klientów, partnerów, jak również dla samej Grupy.Wwyniku koncentracji zasobów wzmacniamy atrakcyjność oferty dla inwestorów, zwiększamy potencjał wykonawczy i zdolność Grupy do kompleksowej realizacji największych zadań inwestycyjnych. Dzięki nowej strukturzemożemy zaproponowaćwiększy udział sił własnych w realizacji robót oraz poszerzyć zakres naszych dostaw o nowe produkty. Przeprowadzona reorganizacja ma szczególne znaczenie w kontekście planowanych poważnych inwestycji w polskiej energetyce, do realizacji których jesteśmy bardzo dobrze przygotowani. W 2010 r. wzmocniliśmy także potencjał projektowy przez zakupCentralnegoBiuraKonstrukcjiKotłów SA. Pozyskanie CBKK istotnie zwiększa zdolnoś[...]
 
Produkcja materiałów budowlanych w styczniu 2011 roku
 
Małgorzata Kowalska  
Styczniowe badania GUS przeprowadzone w dużych przedsiębiorstwach przemysłowych, zatrudniających 50 i więcej osób, produkujących wyroby zużywane w budownictwie wykazały, że w styczniu 2011 r. produkcja 14 grup wyrobów (spośród 43 obserwowanych) była niższa niż w styczniu 2010 r., a 19 grup niższa niż w grudniu 2010 r. i były to wyniki lepsze od notowań przed rokiem. Dodatnią dynamikę produkcji zarówno w porównaniu ze styczniem, jak i grudniem 2010 r. wykazali producenci 16 grup wyrobów, natomiast ujemną producenci 8 pozycji. Największy wzrost produkcji w styczniu 2011 r., w porównaniu ze styczniem 2010 r., o ponad 100%, wykazali producenci masy betonowej - o 232,9%, cementu - o 140,8%, elementów ściennych silikatowych - o 124,9%. Wysoki wzrost, o 30 - 50%, zanotowano również w produkcji pustaków stropowych ceramicznych - o 49,2%, wykładzin podłogowych, ściennych lub sufitowych - o 43,7%, w tym wykładzin podłogowych z PVC - o 27,9%, filców i płyt z włókna szklanego - o 43,1%, gazomierzy - o 35,0%, cegły i elementów budowlanych ceramicznych, wypalanych z gliny - o 33,9%, w tym ceramicznych pustaków ściennych - o 41,8% więcej, a cegły wypalanej z gliny o 17,6% mniej, płyt parkietowych do podłóg niemozaikowych - o 33,[...]
 
Projektowanie i wykonanie wykopu w ścisłej zabudowie miejskiej
 
Robert Stachera  Zbigniew Czajewski  
Przykładem takiej inwestycji realizowanej na terenach wymagających wykonania badań archeologicznych jest wykop fundamentowy budynku Ovo we Wrocławiu. Jest to obiekt o futurystycznej bryle (fotografia 1), który po wybudowaniu ma stać się nową wizytówką Wrocławia. Pomysł zaprojektowania tak nowoczesnego budynku w ścisłym centrum miasta, w otoczeniu obiektów historycznych, od początku budził wiele kontrowersji. Organiczna bryła, przypominająca kształtem kroplę wody, jest pomysłem biura architektonicznego "Gottesman-Szmelcman Architecture". Firma Broadway Malyan pełniła funkcję architekta lokalnego, a Buro Happold Polska - projektanta instalacji i konstrukcji.Wykonanie wykopu oraz jego zabezpieczenia zostało powierzone firmie Stump-Hydrobudowa. Inwestycja została zlokalizowana na działce ograniczonej ulicami Podwale, Juliusza Słowackiego, Zygmunta Krasińskiego oraz Generała Traugutta. Od strony wschodniej działka graniczy z zespołemzabudowań Poczty Polskiej, których znaczna część jest zlokalizowana w tzw. ostrej granicy działki, a stan techniczny w wielu przypadkach pozostawia wiele do życzenia. W ulicach wokół działki znajduje się gęsta sieć infrastruktury technicznej, w bardzo małej odległości od krawędzi projektowanego wykopu. Dodatkowo obszar jeszcze przed II wojną światową był zabudowany (fotografia 2). Na skutek działań wojennych zabudowa ta została zniszczona, ale fundamenty wspomnianych budynków nie zostały usunięte ani też zinwentaryzowane (fotografia 3). W chwili rozpoczęcia bu[...]
 
Przyczyny zawilgocenia murów i jego wpływ na użytkowanie budynku
 
Dorota Kajka  Lech Misiewicz  
Warunki techniczne, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (rozporządzenieMinistra Infrastruktury, dział VIII rozdział 4) jednoznacznie określają, że budynek powinien być zaprojektowany i wykonany w taki sposób, aby opady atmosferyczne, woda w gruncie i na jego powierzchni, woda użytkowana w budynku oraz para wodna w powietrzu nie powodowały zagrożenia zdrowia i higieny użytkowania. Wszystkie ściany w budynkumogą być narażone na zawilgocenie, a tylko niektóre z nich są zabezpieczane izolacją przeciwwilgociową lub przeciwwodną. Podstawową zasadą, aby ustrzec się nadmiernej wilgoci w budynku, jest wykonanie go zgodnie ze sztuką budowlaną, wiedzą i przepisami, a w późniejszym okresie odpowiednia eksploatacja obiektu (rysunek 1). Przyczyny zawilgocenia ścian związane są z: ● położeniem, otoczeniem i warunkami atmosferycznymi - woda gruntowa; woda opadowa; ● technologią wykonania - nadmierna wilgoć technologiczna wprowadzana do budynku[...]
 
Przykładowe systemy geotechniczne dostępne na polskim rynku
 
Piotr Piórko  
Jednym ze sposobów zapewnienia stateczności ścian głębokich wykopów są kotwy gruntowe. Stosuje się je w przypadku, gdy nie ma możliwości zastosowania rozpór, a więc gdy: ● istnieje potrzeba prowadzenia prac w wykopie; ● odległość do przeciwległej ściany wykopu jest zbyt duża; ● ściana wykopu ma nieregularny kształt. W porównaniu z metodą stropową wykonywania wykopu, pozwalają nawet trzykrotnie obniżyć koszty robót ziemnych. Kotwy gruntowe można stosować również w celu kotwienia płyt dennych obciążonych wyporem wody.Wyróżnia się dwa rodzaje kotew gruntowych: tymczasowe (okres użytkowania do 2 lat) oraz stałe. Norma PN-EN 1537 Wykonawstwo specjalistycznych robót geotechnicznych. Kotwy gruntowe dopuszcza wydłużenie okresu użytkowania kotew tymczasowych (w zależności od wymagań projektu) przez zastosowanie dodatkowej ochrony antykorozyjnej. Na polskim rynku dostępne są rozwiązania firmy BBV Systems. Każde cięgno tymczasowej kotwy BBV na długości swobodnej jest osłonięte przez kanał z tworzywa sztucznego zapewniający ochronę antykorozyjną. Doskonałe parametry kotwienia osiąga się dzięki zastosowaniu wewnętrznych elementów dystansowych w odcinku kotwiącym. Obciążenie przenoszone jest z głowicy kotwiącej na konstrukcję (np. ścianę szczelinową) głównie za pomocą stalowej płyty oporowej. [...]
 
Sprzedaż produkcji budowlano-montażowej i produkcja sprzedana budownictwa w styczniu 2011 roku
 
Janusz Kobylarz  
Wstyczniu br., przy znacznie korzystniejszych niż przed rokiem warunkach meteorologicznych, utrzymał się obserwowany od końca III kwartału ub. roku wzrost sprzedaży produkcji budowlano- montażowej, zrealizowanej na terenie kraju przez podmioty budowlane o liczbie pracujących powyżej 9 osób. Wzrost ten wyniósł (w cenach stałych) 11,2%wobec spadku o 15,3% w styczniu ub. roku i wzrostu o 12,3% w poprzednim miesiącu (tabela 1). Zwiększenie sprzedaży notowanowewszystkich działach budownictwa, największewpodmiotach specjalizujących si[...]
 
Tunel wodny Bumbesti
 
Damian Giza  
Podczas budowy tunelu wodnego między miejscowościami Livezeni-Bumbesti natrafiono na nieoczekiwane problemy. Okazało się, że tunel prowadzonymetodą górniczą wszedł w strefę zaburzeń na odległości kilkudziesięciu metrów do wyjścia. W celu prowadzenia dalszych prac podjęto decyzję o zabezpieczeniu strefy przez wbicie stalowych profili wmiękką skałę na obwodzie przekroju. Niestety pojawiło się zagrożenie wodne w postaci silnie cieknącej zmineralizowanej wody. Po zainstalowaniu zbrojenia stalowego wstrzymano roboty na ok. dwa lata. W tym czasie górotwór uległ dalszemu rozwarstwieniu, a płynąca woda wypłukała miękkie przerosty gliny i iłów, powodując powstanie w tych miejscach pustek objętości 10 ÷ 200 cm³. W jednym momencie nawarstwiło [...]
 
Uwarunkowania wykorzystania ciepła odpadowego z kogeneracji do produkcji chłodu
 
Andrzej Wiszniewski  Liliana Mirosz  
Obecnie zapotrzebowanie na chłód w budynkach pokrywane jest głównie za pomocą konwencjonalnych chłodziarek sprężarkowych. W ciągu ostatnich kilku lat wielkość powierzchni użytkowej, która jest chłodzona i/lub klimatyzowana, wzrosła. Krajowe i międzynarodowe badania przewidują kontynuację tego trendu. Spotęguje to występujące problemy związane z zaspokajaniem potrzeb energetycznych, jak: szczyty zapotrzebowania w lecie, zwiększone uzależnienie od importu energii oraz zwiększona emisja CO2 i problemy związane z czynnikami chłodniczymi. Z punktu widzenia ekologii i zasobów energetycznych najlepiej byłoby zaspokajać zapotrzebowanie na chłodzenie bez zużywania paliw kopalnych, co jest możliwe przy wykorzystaniu zasobów powietrza i wody (free cooling), ale w wielu przypadkach mało realne.Wtej sytuacji centralne chłodzenie wykorzystujące ciepło odpadowe z elektrociepłowni i spalarni, tzw. Summerheat jest obiecującą alternatywą. Zalety centralnego chłodzenia Główne zalety centralnego chłodzenia to m.in.: ● potencjalne zmniejszenie kosztów utrzymania oraz konkurencyjne i przewidywalne koszty/ceny w porównaniu z innymi rozwiązaniami; ● hałas mniejszy niż w przypadku chłodziarek sprężarkowych; ● brak wymagania dodatkowej przestrzeni, w przeciwieństwie do sprężarkowych systemów chłodniczych; ● wypieranie czynników chłodniczych zawierających CFC i HCFC; ● korzystanie z usług zewnętrznych dostawców chłodu; ● prostota i niezawodność. Dla producentów i dostawców energii centralne chłodzenie jest innowacyjną koncepcją dającą ogromne możliwości rozwoju i dywersyfikacji usług. Dodatkowo, wykorzystanie ciepła odpadowego z elek[...]
 
Uwzględnienie efektu ekologicznego przy ocenie efektywności docieplenia ścian zewnętrznych budynku jednorodzinnego
 
Robert Stachniewicz  
Wymagania ochrony cieplnej budynków przyczyniają się bezpośrednio do zmniejszenia zużycia nieodnawialnych surowców energetycznych i ochrony środowiska naturalnego. Ważnym krokiem na drodze do ograniczenia zużycia energii w krajach Unii Europejskiej wymaganego przez Protokół z Kioto jest Dyrektywa Europejska dotycząca charakterystyki energetycznej budynków, która została włączona na początku 2009 r. do polskiego ustawodawstwa. Protokół zobowiązuje również do zmniejszenia emisji dwutlenku węgla o 8%do 2012 r. Polska, będąc stroną Protokołu, przyjęła zobowiązanie do zredukowania emisji gazów cieplarnianych o 6% do 2012 r. w stosunku do 1988 r. określonego jako rok bazowy. Jednym z ważnych sposobów redukcji emisji dwutlenku węgla do atmosfery jest ograniczenie zapotrzebowania na energię wykorzystywaną do ogrzewania budynków w wyniku termomodernizacji budynków mieszkalnych oraz użyteczności publicznej. Metody obliczania efektywności termomodernizacji z uwzględnieniem efektu ekologicznego Ocena efektywności termomodernizacji. Inwestor oczekuje, że zyski osiągnięte w wynikumodernizacji wystarczą na pokrycie nakładówponiesionych na jej realizację.Efekt zmniejszenia kosztów eksploatacji jest rozłożony w czasie, podczas gdy nakłady inwestycyjne są ponoszonewcześniej.Wcelu określenia relacji pomiędzy osiągniętymi zyskami a poniesionymi nakładami należy przeprowadzić analizę opłacalności przedsięwzięcia modernizacyjnego. W artykule wykorzystano metodę statyczną określającą prosty okres zwrotu nakładówSPBT(Simple PaybackTime). Jest onawykorzystywana przy ocenie opłacalności usprawnień zmniejszających zapotrzebowanie na ciep ło budynku,wrozporządzeniachwykonawczych doUstawy termomodernizacyjnej. Niewątpliwą zaletą tej metody jest prosta interpretacja i sposób obliczania. SPBT określa okres niezbędny do odzyskania poniesionych nakładów z tytułu realizacji przedsięwzięcia.Wartość SPBT wyznacza się z wzoru: [lat] (1) gdzie: N - ponies[...]
 
V Międzynarodowa Konferencja Autoklawizowanego Betonu Komórkowego SECURING A SUSTAINABLE FUTURE 15 – 16 września 2011, Bydgoszcz
 
Autoklawizowany Beton Komórkowy (ABK) jest jednym z najbardziej powszechnie stosowanych materiałów budowlanych mającym zastosowanie przy wznoszeniu ścian, stropów oraz innych elementów budynku w Polsce, Europie, a także wielu krajach świata. Jednymz głównych zadań Europejskiego Stowarzyszenia Producentów Autoklawizowanego Betonu Komórkowego (EAACA), powstałego w 1988 r., jest promocja ABK, a także reprezentowanie interesów członków-producentów tego materiału. Do EAACA należy 18 krajów europejskich. Największym producentem betonu komórkowego w Europie jest Polska, która produkuje prawie 1/3 całej europejskiej produkcji. Polskie Stowarzyszenie Producentów Betonów wystąpiło z inicjatywą zorganizowania VMię[...]
 
Wilgotność betonu a trwałość konstrukcji żelbetowych
 
Janina Bogucka  Jacek Ścigałło  
Trwałość konstrukcji betonowych i żelbetowych jest elementem eksponowanym zarówno w Eurokodzie 2 [PN-EN 1992-1-1 wrzesień 2008. Eurokod 2. Projektowanie konstrukcji z betonu. Część 1-1: Reguły ogólne i reguły dla budynków, jak i w normach branżowych. Zgodnie z Eurokodem: Trwała konstrukcja powinna przez cały projektowany okres użytkowania spełniać wymagania ze względu na użytkowalność, nośność i stateczność, bez istotnego obniżenia przydatności lub nadmiernych nieprzewidzianych kosztów utrzymania. Trwałość konstrukcji jest więc funkcją właściwości materiału i warunków środowiskowych pracy obiektu. W artykule przedstawiono nie tylko wpływ nasycenia betonu wodą, ale także wilgotności (w całym zakresie jej zmiany) na cechy betonu i ich pochodne, takie jak zarysowanie czy sztywność elementu. Analizuje się wytrzymałość na ściskanie,wytrzymałość na rozciąga[...]
 
Wpływ czasu obciążenia i oddziaływań atmosferycznych na połączenia w szkieletowych konstrukcjach drewnianych
 
Mikołaj Malesza  Czesław Miedziałowski  
Połączenia są bardzo często najsłabszym ogniwem konstrukcji drewnianych. Uszkodzenie lub zniszczenie łączników prowadzi nieuchronnie do degradacji lub awarii konstrukcji. Doświadczalne, analityczne lub numeryczne badania połączeń mają decydujący wpływ na przyjmowanemodele do analizy połączeń, ich nośności i podatności. Bardzo ważny jest również wpływ czasu na stan i pracę konstrukcji. Artykuł zawiera wyniki badań doraźnych i długotrwałych połączeń elementów poszycia z płyt drewnopochodnych z konstrukcją drewnianą ścian, stropów i dachu za pomocą łączników mechanicznych. Cel badań Czas użytkowania konstrukcji i występujące w tym okresie różne zjawiska fizyczne,mechaniczne, chemiczne i biologiczne wpływają niekorzystnie na jakość konstrukcji budowlanych w zakresie stanów granicznych nośności, użytkowalności oraz spełnienia innych wymagań Prawa budowlanego. Problemy te uwzględnia również Eurokod PN-EN 1990 Podstawy projektowania konstrukcji, który zawiera zasady i wymagania dotyczące tradycyjnych stanów granicznych, a także trwałości i zapewnienia niezawodności konstrukcji. W czasie użytkowania konstrukcji oddziałują na nią: obciążenia długotrwałe; zmiany rodzaju i wartości obciążeń; zmiany wilgotności (± Δw); zmiany temperatury (±Δt); bakterie, drobnoustroje, owady, gazy i opary; promieniowanie słoneczne; wpływy wykonywanych robót lub nowych obiektów w sąsiedztwie. Oddziaływania te powodują: ● odkształcenia długotrwałe; ● pęcznienie lub zsychanie się elementów konstrukcji; [...]
 
Wybór metody zabezpieczeń przeciwwilgociowych budynków z cegły
 
Agnieszka Kaliszuk-Wietecka  Elżbieta Wyszyńska  
Mimo zgromadzonej obszernej wiedzy dotyczącej wykonywania i odtwarzania izolacji wodochronnych w częściach przyziemnych obiektów o konstrukcji tradycyjnej wciąż w praktyce występują problemy związane z zawilgoceniem, jego skutkami oraz wyboremwłaściwego zabezpieczenia. Na terenach miast jest wiele budynków powstałych w okresie przed- i powojennym, których właściciele i zarządcy borykają się z problemami zawilgoceń murów przyziemia. Często występująca wilgoć jest problemem, który pojawia się wraz z upływem czasu, starzeniem materiałów i pogarszaniem się ich parametrów, ale są obiekty, w których zawilgocenie występowało od momentu ich powstania. Przeważająca liczba obiektów powstałych w okresie przed- i tużpowojennym to obiekty pozbawione jakichkolwiek zabezpieczeń wodochronnych lub posiadające jedynie izolacje poziome wykonane powyżej terenu.Materiały użyte kiedyś do wykonania izolacji, obecnie nie spełniają już swoich funkcji. Skutkiemtego jest zawilgoceniemurów. Zwykle mury piwnic, które pełniły funkcje magazynowo-pomocnicze, były pomijane przy remontach częścimieszkalnej. Do zawilgoceniamurów przyziemia przyczynia się często zmiana poziomu otaczającego go terenu (fotografia 1), a także zmiana warunków gruntowo- -wodnych związana z postępującą urbanizacją oraz zmiany klimatyczne. Na miejscowe zawilgocenie murów ma wpływ zamakanie gruntu przy budynku z nieszczelnych lub niedrożnych rur spustowych (fotografia 2). Zjawisko to w ostatnim czasie obserwowane jest często z uwagi[...]
 
Wykonywanie skutecznych izolacji metodami iniekcyjnymi
 
Tomasz Matuszewski  
Wostatnich latach coraz częściej wykonuje się kompleksowe remonty obiektów zabytkowych, których fundamenty i ściany zagłębione w gruncie nie były zabezpieczane przed wilgocią, a więc nie mają izolacji przeciwwilgociowych. Inwestorzy, projektanci i wykonawcy podczas odnawiania elewacji czy zmiany funkcji użytkowych pomieszczeń piwnicznych muszą uporać się z wilgocią, by mieć gwarancję komfortowego i długotrwałego użytkowania budynku. Wykonanie sprawnie działających przeciwwodnych i przeciwwilgociowych izolacji poziomych i pionowych w istniejącym budynku jest zadaniem znacznie trudniejszym niż w obiektach nowo wznoszonych. Do odtwarzania przeciwwilgociowych izolacji w murach zabytkowych najpowszechniej stosowane są różne metody iniekcyjne. Niestety, złożone mechanizmy i zasady działania środków iniekcyjnych są dla większości projektujących i stosujących je nieznane. Najczęstszym kryterium wyboru metody i środka do iniekcji jest cena. Charakterystyka iniekcji Celem iniekcji chemicznej jest wytworzenie[...]
 
Zabezpieczenie ścian wykopu pod Narodowe Forum Muzyki we Wrocławiu
 
Adam Czapelka  
Wskład przedmiotowej inwestycji wchodzi budynek sali koncertowej oraz garaż podziemny, funkcjonalnie połączony pod powierzchnią terenu z budynkiem głównym. Do wykonania części podziemnej zastosowano ściany szczelinowe, które w okresie realizacji zabezpieczają stateczność ścian wykopu i odcinają napływ wody gruntowej, a docelowo będą stanowić obudowę części podziemnej. W kwietniu 2010 r. firma BUDWUG Sp. z o.o. rozpoczęła wykonywanie ścian szczelinowych. Do sierpnia zrealizowano ok. 750 m ścian grubo[...]
 
Zastosowanie siatek do wzmacniania remontowanych nawierzchni ulic Warszawy
 
Dariusz Sybilski  Maciej Maliszewski  Dominika Maliszewska  
Wlatach dziewięćdziesiątych XX wieku na kilku głównych ulicach Warszawy, np. Puławskej (od Rakowieckiej do Madalińskiego), Andersa (od Stawki do wiaduktu Gdańskiego), Nowy Świat wykonano głęboką przebudowę. Dokonano wymiany całej konstrukcji nawierzchni, a więc warstwy podbudowy wraz z trzema warstwami asfaltowymi. Na niektórych ulicach wykonywano szybkie naprawy, np. Świętokrzyskiej, Al. Jerozolimskich,Wisłostradzie, polegające na wymianie warstwy wiążącej i ścieralnej. Zastosowano wówczas modyfikację mieszanek mineralno- asfaltowych lub asfaltów polimerami. Ze względu na ograniczenia finansowe, zakres robót był jednak nieadekwatny do potrzeb wynikających z oceny stanu nawierzchni ulic. Diagnoza stanu nawierzchni ulic W latach 1998 - 2001 wykonano systematyczne badania stanu nawierzchni wraz z oceną diagnostyczną. Na podstawie jej wyników w 2003 r. opracowano "Raport o stanie technicznym nawierzchni ulic Warszawy", którym objęto ok. 260 km ulic leżących w ciągach dróg krajowych, wojewódzkich oraz powiatowych, co stanowiło ok. 35%ulic zarządzanych przez ZDM. Stwierdzono, że ulice w ciągach dróg krajowych i wojewódzkich są w stanie: bardzo dobrym 20%, dobrym 35%, ostrzegawczym20%, krytycznym25%. Oceniono, że ok. 12% nawierzchni ulic nie wymaga naprawy, ok. 50% wymaga modernizacji (wzmocnienia), a ok. 32% wymiany (jednej lub kilku) warstw asfaltowych (rysunek 1). Szacowane koszty wykonania naprawy ulic wynosiły niemal 2 mld zł. Przy budżecie rocznym 100 mln zł wykonanie tego zakresu robót wymagałoby 20 lat. Biorąc pod uwagę powstające w tym okresie uszkodzenia nawierzchni, należałoby ten okres wydłużyć do 40 lat. Frezowanie i wzmocnienie Opracowując propozycję technologii naprawy nawierzchni ulic Warszawy, uwzględniono: ● warunki komunikacji samochodowej - brak obwodnicy i węzłów bezkolizyjnych, znaczny wzrost natężenia ruchu, paraliż komunikacyjny miasta wskutek długotrwałej przebudowy nawierzch[...]
 

Czasowy dostęp

zegar Wykup czasowy dostęp do tego czasopisma.
Zobacz szczegóły»