TEMATYKA OGÓLNOTECHNICZNA ›
PROBLEMY JAKOŚCI ›
2011-6 |
| |
|
Publikacja: Wykorzystanie arkusza skróconej samooceny do analizy istotności jej kryteriów
Autor: Radosław Wolniak 
Podczas badań okazało się, że respondentom największy
problem sprawia niejednoznaczność podkryteriów.W ostatnich latach coraz częściej ocenia się
poziom dojrzałości systemów zarządzania jakością.
Najczęściej ocena ta przybiera różne postacie
samooceny, wykonywanej za pomocą specjalnie
opracowanych kwestionariuszy. Jednym
z najnowszych podejść w tym zakresie jest podejście
oparte o wytyczne zawarte w dokumencie
PN-ISO 10014:2008 Zarządzanie jakością. Wytyczne
do osiągania korzyści finansowych i ekonomicznych.
W normie tej zawarte są dwa rodzaje kwestionariuszy
samooceny - skrócony i pełny, które mogą być
wykorzystane przez organizacje.
Wielkość kryteriów oceny poziomu dojrzałości
systemów zarządzania jakością rodzi pytanie o ich
istotność. Zasadne jest podjęcie próby odpowiedzi na
pytanie, które kryteria oceny są ważniejsze i powinny
być w pierwszej kolejności uwzględniane w procesie
oceny funkcjonowania organizacji, które natomiast są
mniej istotne i można do nich przykładać mniejsze
znaczenie, lub w pewnych przypadkach pominąć. Tu
zaprezentowano wyniki badań dotyczące istotności
kryteriów samooceny, opierając się na podział tych
kryteriów przedstawionych w skróconym kwestionariuszu
samooceny zawartym w normie.
Model oceny poziomu dojrzałości systemu zarządzania
jakością według wymagań normy PN-ISO 10014:2008
Model oceny poziomu dojrzałości zawarty
w normie PN-ISO 10014:2008 ma na celu pomiar
funkcjonowania systemu zarządzania jakością
organizacji z perspektywy uzyskiwania korzyści
ekonomicznych i finansowych. Model ten jest
podejściem uniwersalnym, ponieważ może być
stosowany w organizacji każdego typu. Norma ma
zastosowanie w przypadku organizacji, których
wyroby obejmują usługi, wytwory intelektualne,
przedmioty materialne i materiały przetworzone.
Można ją stosować zarówno w sektorze publicznym,
jak i prywatnym i może stanowić pożyteczne
wytyczne, niezależnie od liczby pracowników,
różnorodności oferowanych wyrob[...]
|
Prenumerata
|
|
Co nowego w klubie Polskie Forum ISO 9000
|
|
JAKOŚĆ W BIZNESIE - 4
Kolejne, czwarte już seminarium szkoleniowe
z cyklu Jakość w biznesie, wzbogacone programem
turystycznym, uzupełniającym część merytoryczną
seminarium, odbyło się w Gdańsku w dniach 2-
5 maja 2011.
Seminarium było kontynuacją prezentacji podejścia
i poglądów dotyczących miejsca jakości w strategii
organizacji, jej ważnego czynnika dla osiągania
sukcesów biznesowych. Podczas tegorocznego
seminarium postanowiliśmy skoncentrować się
na aspektach społecznych. Podjęliśmy prezentację
tematów i dyskusję nad trudnym zagadnieniem
- Czy biznes to tylko efekty ekonomiczne?
- W jakich warunkach mogą być osiągane? Czy
biznes może być etyczny? - Jaka jest społeczna
odpowiedzialność biznesu? - Jaka jest świadomość
ryzyka w biznesie?
Do wygłoszenia referatów zaprosiliśmy najlepszych
ekspertów, w tym ekspertów praktyków,
którzy przygotowali ciekawe prezentacje. Wywołały
one zainteresowanie i, jak w poprzednich latach,
szerokie dyskusje, także kuluarowe.
Pierwszy zaprezentowany referat zainicjował
nową tematykę, której poświęcone zostanie przygotowywane
seminarium "Zarządzanie ryzykiem"
(14-16.09.2011 - Niepołomice k/Krakowa).
Referat "Kultura świadomości ryzyka - w kierunku
bezpieczeństwa funkcjonowania przedsiębiorstwa",
uwzględniający praktyczne aspekty systemu
zarządzania ryzykiem w swojej firmie, wygłosiła
- z ogromną pasją i zaangażowaniem - mgr
inż. Halina Stasiewicz, dyrektor Biura Zarządzania
Procesami w Grupie LOTOS SA. Referat dotyczył
znaczenia świadomości ryzyka, jako koniecznego
warunku skutecznego wdrożenia systemu zarządzania
ryzykiem, a tym samym podniesienia bezpieczeństwa
funkcjonowania przedsiębiorstwa.
Autorka stwierdziła na wstępie, że zastanowienie
i refleksja nad tym, czym jest ryzyko prowadzi do
wniosku, że każda działalność, szczególnie działalność
biznesowa, obarczona jest ryzykiem. Taka
świadomość pozwala analizować wszelkie możliwe
działania (działania rutynowe, w warunkach niestan[...]
|
|
|
|
Koncepcja lean management i kierunki jej rozwoju
|
|
|
Krystyna Lisiecka Iwona Burka
|
LM traktujemy jako koncepcję, pozwalającą implementować
głównie orientację/podejście na wyniki oraz na procesy
w zarządzaniu organizacją1.Lean Management to koncepcja mająca na celu
ekonomiczne zarządzanie organizacją. Autorki
przyjęły, że ekonomiczny jest tożsamy z terminem:
"szczupły", "oszczędny". Ma charakter uniwersalny,
o czym świadczą kierunki, w jakich rozwinęła
się na przestrzeni dziesięcioleci. Wpisuje się
w trzeci ważny etap w historii rozwoju światowego
przemysłu, poprzedzony produkcją rzemieślniczą,
która zastąpiona została przez produkcję
masową . Należy do rodziny nowszych koncepcji
zarządzania organizacjami, łączy w sobie aspekty
dwóch poprzednich etapów i na dobre "zaistniała"
w dorobku literatury prezentującej ewolucję myślenia
o zarządzaniu. Także znalazła zastosowanie
w wielu gałęziach przemysłu na świecie, w tym
w przemyśle: motoryzacyjnym, lotniczym, elektronicznym,
spożywczym, w sektorze służby zdrowia
i administracji.
Koncepcja Lean Management, jakkolwiek ma
nazwę amerykańską, rodowód ma japoński . Wywodzi
się z filozofii Lean Thinking, wprowadzonej
do słownika zarządzania przez J.P. Womacka, D.T.
Jonesa i D. Roosa, naukowców z Massachusetts
Chodzi o kierunek dociekań i ich rezultaty; chodzi o to, jakie
podstawowe wyróżniające cechy powinien mieć system zarządzania
organizacją, na jakie wartości i zasady powinien być ukierunkowany
i jakie powinien spełniać podstawowe warunki Por. J. Lichtarski
- Profile orientacji w zarządzaniu przedsiębiorstwem i kształtujące
je czynniki [w:] Kierunki i dylematy rozwoju nauk i praktyki
zarządzania przedsiębiorstwem, praca zbiorowa pod red. H. Jagoda,
J. Lichtarski, Wyd. UE we Wrocławiu, Wrocław, 2010.
T. Handle, Guide to management ideas and gurus, The Economist
Newspaper Ltd, London 2008, s. 117
K. Zimniewicz, Współczesne koncepcje i metody zarządzania,
PWE, Warszawa 2003, s. 68
Institute of Technology. To oni jako pierwsi na
określenie szczupłej produkcji uży[...]
|
|
|
|
Kształtowanie zaufania
|
|
|
Marek Bugdol
|
Zadania kierownictwa związane z kształtowaniem zaufania.W artykule posłużono się podejściem systemowym.
Najpierw dokonano całościowego
przeglądu literatury dostępnej w bazie Ebsco.
Wydzielono kilka grup powiązanych ze sobą
tematycznie (min. procesy budowy zaufania,
rolę kierownictwa, sposoby badania zaufania)
a następnie dokonano selekcji materiału
i integracji tych zaleceń, które są bezpośrednio
związane z zadaniami kierownictwa. Całość
materiału sprawdzono pod kątem stosowanych
metod badawczych, tak aby uniknąć subiektywnej
oceny opisywanych mechanizmów.
Znaczenie zaufania
Większość badań dowodzi, że zaufanie jest
jednym z najważniejszych elementów kapitału
społecznego i wpływa w dużym stopniu na
rozwój gospodarczy. Państwa, w których poziom
zaufania jest wysoki rozwijają się szybciej, mają
satysfakcjonującą jakość usług publicznych, nie
marnotrawią środków na kontrole przedsiębiorców
i obywateli. W takich państwach istnieje
większa skłonność do współpracy, płacenia
podatków, oszczędzania i zaciągania kredytów
na inwestycje. Zaufanie ma bezpośredni wpływ
nie tylko na rozwój gospodarczy, ale również na
jakość życia.
Tam, gdzie zaufania brakuje, tworzy się biurokratyczne
ograniczenia, marnuje się pieniądze na
kontrole, przydzielanie kolejnych numerów statystycznych,
obowiązkowe poświadczania dokumentacji
oraz na procedury zamówień publicznych,
w których dominuje nie jakość i koszt użytkowania,
lecz cena.
Zaufanie jest potrzebnym kapitałem na poziomie
makro, ale również na wszystkich innych pozio-
Na przykład w naszym kraju, aby zrealizować usługę administracyjna
pocztą należy posiadać poświadczenie wydane przez notariusza.
Osoby, które o tym nie wiedzą i wysyłają wnioski pocztą, są
wzywaniu do usunięcia braków. Usługa pocztowa jest więc fikcją.
mach (mezo, mikro) i dlatego odgrywa tak ważną
rolę w zarządzaniu.
Organizacje o dużym poziomie zaufania lepiej
radzą sobie w okresach kryzysu, zmian, ponoszą
mniejsze kosz[...]
|
|
|
|
Nowa norma ISO 29990:2010
|
|
|
Jürgen Heene Lilianna Jodkowska
|
Także inne systemy certyfikowania jakości organizacji
edukacyjnych w Niemczech.Próby stworzenia jednolitego międzynarodowego
systemu zarządzania jakością dla organizacji
edukacyjnych podejmowane są już od kilku lat.
Tymczasem istniały i istnieją nadal różne narodowe
systemy zarządzania jakością (SZJ), które stworzono
dla organizacji edukacyjnych. Są one w różnej
mierze rozpowszechnione w kraju i oferowane
przez różne organizacje certyfikujące.
W ciągu minionych lat m.in. Unia Europejska
i inne międzynarodowe organizacje zajęły się we
wzmożonym stopniu zapewnieniem jakości w edukacji.
Zaliczyć tu można m.in. Proces Kopenhaski ,
ENQA-VET , program na rzecz zapewniania jakości
w kształceniu i szkoleniu zawodowym (EQARF),
konwencje edukacyjne mające prowadzić do integracji
i inkluzji oraz ISCED UNESCO, badania
PISA (program międzynarodowej oceny studentów)
OECD; standardy specjalistyczne, e-naukę normy
ISO. Szczególnie WTO zajmowała się w ramach
rundy GATS tym problemem i wykazała konieczność
ustalenia jednolitych norm. W tym celu opracowywano
od roku 2007 nową międzynarodową
Proces Kopenhaski (Deklaracja Kopenhaska) z 2002 r. zakłada
dostępność, dobrowolność oraz przejrzystość uzyskiwanych
kwalifikacji i kompetencji w ramach rekomendowanych przez UE
działań na rzecz edukacji i ustawicznego kształcenia oraz stworzenie
mechanizmów zapewniania jakości w kształceniu i szkoleniu
zawodowym.
W 2007 Wspólnota ustanowiła dobrowolny czterostopniowy
instrument zapewnienia (poprzez planowanie, wprowadzenie, ocenę
i kontrolę) i poprawiania jakości kształcenia i szkolenia zawodowego.
Do połowy 2011 r. kraje członkowskie mają za zadanie ustalić narodowe
kryteria pozwalające wprowadzić tą inicjatywę w życie.
Kryteria jakości i orientacyjne deskryptory zebrano w "Zaleceniu
parlamentu europejskiego i rady z 18 czerwca 2009 r. w sprawie
ustanowienia europejskich ram odniesienia na rzecz zapewniania
jakości w kształceniu i szkoleniu zawodowym[...]
|
|
|
|
Poprawa jakości niektórych artykułów spożywczych
|
|
|
Tomasz Jałowiec Janusz Płaczek
|
Najszybszą dynamikę pozytywnych zmian w zakresie
jakości osiągnęła produkcja i przetwórstwo mięsa.Jakość żywności jest newralgiczną jej cechą,
na którą my konsumenci zwracamy szczególną
uwagę. Domagamy się świeżej i bezpiecznej żywności
za odpowiednią cenę. Silna konkurencja
cenowa między producentami żywności, jak również
sieciami handlowymi, staje się współczesnym
wyzwaniem.
Coraz częściej przywiązujemy wagę do jakości
artykułów spożywczych. Szereg producentów, jak
również handlowców, dostrzega to i dba o jakość
swoich wyrobów. Dodatkowo Unia Europejska
wymusiła na naszych przedsiębiorstwach określone
procedury w zakresie jakości żywności, do których
musieliśmy się dostosować.
Zarys teorii kształtowania jakości artykułów
spożywczych
Jakość ta została m.in. zdefiniowana w międzynarodowej
normie ISO 8402 (rodzina ISO
9000). Czytamy tam, że na to określenie składają
się cechy produktu, które odpowiadają wymogom,
parametrom, właściwościom ustalonym
przez znormalizowane przepisy lub specyfikacje.
Mówiąc wprost - jakość zdrowotna żywności to
zespół cech i kryteriów, przy pomocy których
charakteryzuje się żywność pod względem wartości
odżywczych, jakości organoleptycznej oraz
bezpieczeństwa dla zdrowia konsumenta. Należy
pamiętać, że to wszystko ma zaspokajać potrzeby
klientów, które są w dynamicznym systemie
zmian. Stąd występuje nieustanna potrzeba określonych
ich weryfikacji.
System zarządzania jakością w aspekcie produkcji
żywności objęty jest systemami ISO, które są ze
sobą mocno powiązane (patrz rysunek 1).
Mamy tu do czynienia z powiązaniem systemów.
Każdy kolejny jest podstawą następnego, ale wyraźnie
go lepiej precyzuje - rozwija.
System GHP (Good Hygiene Practice - Dobra
Praktyka Higieniczna) to działania, które muszą
być spełnione i kontrolowane na wszystkich etapach
produkcji lub obrotu, aby zapewnić bezpieczeństwo
żywności. Natomiast GMP (Good Manufacturing
Practice - Dobra Praktyka Produkcyjna)
to działa[...]
|
|
|
|
Prestiż czy efektywność?
|
|
|
Damian Szymanek
|
Zintegrowany System Zarządzania Jakością w Urzędzie
Miejskim w Bielsku-Białej.System wdrożony w urzędach wymaga dostosowania
do specyfiki ich działalności. Jednym
z głównych wyznaczników jakości jest tu stopień
satysfakcji klienta ze sposobu załatwienia sprawy
urzędowej, jakości obsługi, czasu poświęconego na
rozwiązanie określonego problemu, itp. Dla urzędu
to nie tylko prestiż, podniesienie efektywności,
zmniejszenie kosztów oraz poprawa wydajności
i kultury pracy urzędników ale także wyzwanie.
Bielsko - Biała stanowi dobry przykład funkcjonowania
oraz przenikania się dorobku historycznego
i nowoczesności oraz wysokiej jakości życia
mieszkańców. To na wskroś nowoczesne miasto
stawia przede wszystkim na rozwój przedsiębiorczości,
pamiętając jednocześnie o swych niezwykle
bogatych wielokulturowych i wielonarodowościowych
korzeniach. To tutaj na przestrzeni wieków
zgodnie żyli obok siebie Niemcy, Polacy, Żydzi,
protestanci, ewangelicy, katolicy i wyznawcy religii
mojżeszowej. To także miasto leżące na styku
dwóch obszarów - Śląska, z którym od wieków
historycznie związane było Bielsko i Małopolski,
z którą utożsamiano leżącą po drugiej strony rzeki
Białej - Białą.
Bielsko - Biała to 175 - tys. miasto, które zalicza
się do najbardziej dynamicznie rozwijających się
miast w Polsce. Przed laty, w okresie można powiedzieć
największego prosperity, nazywane miastem
"stu przemysłów," czy "śląskim Manchesterem",
z uwagi na koncentrację wielu gałęzi przemysłu
(ciężki, maszynowy, motoryzacyjny, lotniczy)
z dominacją przemysłu włókienniczego (znana na
całym świecie marka "Bielskiej Wełny"), ale także
"Małym Wiedniem" przez wzgląd na podobieństwo
zabytkowej zabudowy do stolicy Austrii (np. budynek
dworca kolejowego czy Teatru Polskiego oraz
wielu secesyjnych i klasycystycznych kamienic).
Efektem wielowiekowej tradycji rzemiosła, przemysłu
i handlu, zapobiegliwości oraz etosu pracy
jest dziś duża przedsiębiorczość wśród mieszkańców[...]
|
|
|
|
Samoocena
|
|
|
Krystyna Cholewicka-Goździk
|
Nieformalna zasada zarządzania jakością.Ostatnia edycja normy ISO 9004/2009, która ukazała
się w Polsce w ostatnich miesiącach roku 2010
budzi wiele refleksji. Obszerna część normy poświęcona
jest samoocenie. Jestem entuzjastycznie nastawiona
do samooceny, uważam, że jest to jedna z kluczowych
zasad zarządzania nie tylko jakością. Nie
można bowiem skutecznie i efektywnie zarządzać,
nie mówiąc już o systematycznym i nieprzerwanym
doskonaleniu, bez wynikającej z samooceny informacji
o dotychczasowych rezultatach. Samoocena jest,
a raczej powinna być, podstawą wszelkich działań
podejmowanych w każdej organizacji bez względu
na przedmiot jej działalności, wielkość, strukturę.
Jest podstawą planowania i monitorowania strategii
i polityki, wdrażania wszelkich narzędzi służących
wykorzystaniu posiadanych zasobów.
Uznanie samooceny za pożyteczny instrument
doskonalenia rozpoczęło się wraz z popularyzacją
cyklu Deminga PDCA, a zwłaszcza powołaniem
nagród jakości; Japońskiej, Malcolma Baldridge’a
w Stanach, czy stworzeniem Modelu Doskonałości
w Biznesie przez Europejską Fundację Zarządzania
Jakością. Model ten stał się podstawą oceny doskonałości
zarządzania przez kapituły Europejskiej
Nagrody Jakości oraz krajowych nagród jakości,
które są rokrocznie przyznawane niemal we wszystkich
krajach Europy.
Amerykanie, sceptyczni wobec ISO, uważają, że
funkcjonowanie Amerykańskiej Nagrody Jakości,
która po raz pierwszy została przyznana w 1988
roku Motoroli ma dużo większą praktyczną przydatność
niż uzyskanie certyfikatu zgodności systemu
zarządzania z wymogami ISO 9000. Zachęca
bowiem do wysiłków na rzecz uzyskania możliwie
najwyższego poziomu jakości "The best in the
world", a nie do spełnienia niekoniecznie najbardziej
ostrych wymagań.
Fakt przeprowadzania co roku samooceny przez
kilka tysięcy amerykańskich organizacji w oparciu
o kryteria i formularze Amerykańskiej Nagrody
Jakości jest uważany za niezwykle pożyteczne
narzęd[...]
|
|
|
|
STRES
|
|
|
Ewa GÓRSKA
|
Szybkie tempo pracy, ściśle określone terminy, niewystarczający czas na wykonanie
zadania, mała ruchliwość mięśniowa, nieracjonalne odżywianie, napięcie
nerwowe, oddziaływanie zanieczyszczeń i hałasu, to najpowszechniejsze
czynniki ryzyka występujące w środowisku pracy. Wynikają one nie tylko z obiektywnie
istniejących warunków, ale także
z indywidualnej oceny warunków pracy,
postrzeganych i ocenianych jako zagrażające
lub uniemożliwiające realizację potrzeb,
naruszające wartości i normy uznawane za
ważne.
Najczęściej obserwowaną reakcją na
toksyczne środowisko pracy jest stan nieprzyjemnego
napięcia, niekiedy niepokoju,
silnego rozdrażnienia lub irytacji. Do charakterystycznych symptomów należą osłabienie
krytycyzmu, spadek czujności, blokada uwagi, spóźnione reakcje, wydłużenie
procesów myślenia, gonitwa myśli, zakłócenia wyobraźni, trudności w przywoływaniu
wspomnień lub zapamiętanych szczegółów, spadek zainteresowania pracą, obojętność
na własne błędy. Często przeżyciom tym towarzyszą różnorodne objawy fizjologiczne:
bicie serca, potliwość, niepokojące skurcze w brzuchu, utrudniony od[...]
|
|
|
|
VARIA
|
|
XXIV Kongr es Technik ów Polskic h
Długotrwałą owacją na stojąco (standing
ovation) na cześć głównego organizatora
XXIV Kongresu Techników
Polskich i Prezesa FSNT NOT Ewy Mańkiewicz-
Cudny zakończyły się dwudniowe
obrady (24-25.V br.) tej najwyższej
reprezentacji naszych środowisk technicznych.
Kongres miał szczególnie bogatą oprawę.
Odbywał się pod Honorowym Protektoratem
Prezydenta RP Bronisława
Komorowskiego z udziałem wysokich
przedstawicieli rządu, a także posłów
do Sejmu i Senatu, a rozpatrywał problemy
fundamentalne dla rozwoju kraju
pod hasłem "Technika - społeczeństwu
wiedzy".
Kongres obradował w wielkiej sali konferencyjnej
Hotelu andel's w Łodzi, a w pierwszym dniu obrad
odbyły się 3 sesje plenarne. Pierwsze dwie miały
wspólny tytuł "Politycy i technicy" i zawierały
kilkanaście wystąpień gości honorowych.
Trzecia sesja pod hasłem "Technicy Polsce" była
bardziej merytoryczna, gdyż zabierali głos przedstawiciele
stowarzyszeń naukowo-technicznych,
instytutów badawczych oraz firm innowacyjnych.
Drugi dzień obrad KTP miał już charakter ściśle
merytoryczny, a obrady toczyły się równolegle na
trzech sesjach panelowych. Były to:
- Ogólnopolskie Forum Innowacji,
- Ogólnopolskie Forum Energetyki i
- Ogólnopolskie Forum Transportu.
Ostatnia sesja plenarna pod hasłem "Być krajowi
użytecznym" była poświęcona wypracowaniu
dokumentów końcowych Kongresu, w tym
"Strategicznym dylematom polityki gospodarczej"
oraz Uchwały XXIV Kongresu, a także informacji
o wnioskach, dokumentach i sprawach skierowanych
do materiałów pokongresowych ponadto na
III Europejski Szczyt Innowacyjności.
Kwestiami innowacyjności nasze pismo zajmowało
się niejednokrotnie. Stanowisko XXIV Kongresu
w tych sprawach jest z pewnością znaczące
i ważne. Oto jego treść:
STANOWISKO
XXIV Kongresu Techników Polskich w sprawie innowacyjności
Stan innowacyjności w Polsce uważa się za
niezadowalający, plasujący nas w grupie krajów
trzeciej dziesiątki w Un[...]
|
|
|
|
Wpływ jakości nadzoru korporacyjnego na efektywność spółek
|
|
|
Jan Macias
|
Nadzór właścicielski określa przede wszystkim relacje
pomiędzy właścicielami a zatrudnionymi przez nich
menedżerami.Jednym z wielu czynników, które wpływają na
poziom efektywności spółek jest nadzór korporacyjny
(ang. Corporate governance). Termin corporate
governance pojawił się na przełomie lat 70. i 80. XX
w. w USA. Istotną przesłankę rozwoju teorii i praktyki
nadzoru korporacyjnego był rozwój kapitalizmu
menedżerskiego (powstanie dużych organizacji gospodarczych,
czyli korporacji oraz oddzielenie własności
od zarządzania). Problematyką nadzoru korporacyjnego
zajmuje się szereg dyscyplin naukowych, jak:
ekonomia, nauki o zarządzaniu, finanse czy prawo.
Największe znaczenie dla rozwoju koncepcji nadzoru
korporacyjnego miała teoria agencji (teoria zaprezentowana
w pracy M. Jensena i W. Mecklinga w 1976 r.)
a ponadto teoria firmy czy teoria własności.
Badania empiryczne dotyczące wpływu typu nadzoru
korporacyjnego na efektywność spółek, są prowadzone
na świecie od ponad pięćdziesięciu lat (S. C.
Vance, 1951). Jest to uzasadnione tym, iż pozytywnie
postrzegany system nadzoru korporacyjnego stanowi
istotną determinantę wyboru miejsca alokacji coraz
bardziej mobilnego kapitału międzynarodowego,
a zwłaszcza inwestycji bezpośrednich.
Współcześnie, postępujące procesy globalizacji,
rozwój regionalnych integracji gospodarczych (np.
UE) oraz wzrastająca rola w gospodarce światowej
korporacji ponadnarodowych oraz mega - fuzji
i przejęć, czynią problematykę systemów nadzoru
korporacyjnego jeszcze bardziej istotną. Dotyczy to
w szczególności, właściwego funkcjonowania systemu
nadzoru korporacyjnego w wielopoziomowych
grupach kapitałowych, przejrzystości zarządzania,
zapobiegania oszustwom finansowym i podatkowym
oraz eliminowania kreatywnej rachunkowości (np.
afera ENRON-u w USA) oraz "szarej strefy".
W ujęciu ogólnym, funkcjonowanie systemów
nadzoru korporacyjnego w spółkach, wykracza poza
ich granice i interesy i ma wpływ na s[...]
|
|
|
|
Z prasy zagranicznej
|
|
Rozwiązania z zakresu
zarządzania bezpieczeństwem
(K. W., Knight, “On high alert. Solutions to managing security-related risk".
ISO Focus+, 2/2011).Współczesne organizacje funkcjonują
w dynamicznie zmieniającym się otoczeniu
i aby przetrwać muszą być przygotowane
do radzenia sobie z różnego
rodzaju problemami. Z tego względu
zapewnienie bezpieczeństwa jest jednym
z wiodących zadań menedżerów.
Z pomocą w realizacji tak sformułowanego
priorytetu przychodzi Międzynarodowa
Organizacja Normalizacyjna (ISO),
która przygotowała lub przygotowuje
szereg standardów z tego zakresu. W mniejszym
opracowaniu zestawione zostały rozwiązania
wybrane spośród omawianych ostatnio w czasopiśmie
"ISO Focus +".
Pierwszym z nich jest norma ISO 31[...]
|
|
|
|
Twój Profil
Twój koszyk
