CZASOPISMA WIELOBRANŻOWE ›
OCHRONA PRZED KOROZJĄ ›
2011-6 |
| |
|
Publikacja: Zabezpieczenia antykorozyjne morskich statków
RRB 42/6 - linia zabezpieczania powierzchni speΠniajàca
najostrzejsze wymagania pod wzgl´dem wydajnoÊci,
kosztów i jakoÊci.
Transport elementów z pr´dkoÊcià do 6 m/min, przygotowanie
powierzchni do stopnia Sa 3 oraz powΠoka malarska
o gruboÊci 15 μm z tolerancjà +/- 3 μm: linia zabezpieczenia
powierzchni, Rösler typ RRB 42/6, jest odpowiedzià
na takie nadzwyczajne techniczne wyzwania. Omawiany
poni˝ej zintegrowany system obróbki strumieniowoÊciernej
i malowania jest stosowany do obróbki stalowych
blach i ksztaΠtowników w przemyÊle stoczniowym.
Jeden z czoΠowych europejskich producentów morskich statków,
jak równie˝ urzàdzeƒ do przybrze˝nego wydobycia ropy naftowej,
zainwestowaΠ we wst´pnà obróbk´ blach i ksztaΠtowników na
caΠkiem nowej linii obróbki. Klient ten wybraΠ system firmy Rösler
typ RRB 42/6, gdy˝ pozwala on na speΠnienie indywidualnych
wymagaƒ technicznych. Dodatkowym argumentem za podj´ciem
decyzji zakupu byΠ fakt, ˝e w ciàgu ostatnich 3 lat Rösler sprzedaΠ
25 takich lub podobnych linii[...]
|
Prenumerata
|
|
Badania budowy zgorzelin utworzonych na stali Crofer 22APU w mieszaninie powietrza zawierającego zmienną ilość SO2
|
|
ZBIGNIEW ŻUREK  ARTUR JAROŃ JERZY MORGIEL MARTA HOMA
|
326 Ochrona przed Korozją, vol. 54, nr 6
zaś wewnętrzna warstwa to głównie tlenek
chromu (Cr2O3). Na wszystkich badanych powierzchniach
zgorzelin otrzymanych w zakresie
temperatur 600 i 700oC sporadycznie identyfi
kowano tlenek tytanu (TiO2), występujący
w postaci oddzielnych ziaren.
Na rys. 2 przykładowo przedstawiono przekroje
poprzeczne próbek stali (TEM) utlenionej
w temperaturze 800oC w różnych czasach
i atmosferach. Próbka utleniana przez okres
200 h w atmosferze powietrza pokryta jest
warstwą zgorzeliny o grubości nieco mniejszej
niż próbka utleniana przez okres 200 h
w atmosferze powietrza a następnie przez
100 h w atmosferze powietrza +1%SO2 oraz
grubsza od próbki utlenianej tylko przez 100 h
w atmosferze powietrze +1%SO2. Jak wynika
z analizy obrazu nie zaobserwowano zmiany
morfologii zgorzeliny wraz ze zmianą składu
atmosfery. Grubość zgorzeliny zmienia się
głównie z powodu wydłużonego czasu ekspozycji.
W przypowierzchniowym obszarze
rdzenia metalicznego stwierdz[...]
|
|
|
|
Badania modelowe wpływu siarki na proces pylenia metalu stali 9Cr-1Mo w rafi neryjnej instalacji platformingu CCR
|
|
|
JOANNA HUCIŃSKA ZBIGNIEW GRZESIK GRZEGORZ GAJOWIEC
|
charge.
Keywords: metal dusting, platforming CCR, 9Cr-1Mo steel
ochrona przed korozja 6/2011
312 Ochrona przed Korozją, vol. 54, nr 6
1. Wstęp
Pierwsze dane o przyspieszonej degradacji
środowiskowej rur pieców w instalacjach platformingu
CCR opublikowano w 1997 roku
w materiałach cyklicznej konferencji Corrosion
97 [1], gdzie przedstawiono wypadki pylenia
metalu rur ze stali 2,25Cr-1Mo oraz nawęglenia
i pylenia metalu rur ze stali 9Cr-1Mo.
Mimo iż nie wyjaśniono mechanizmu wymienionych
procesów, wykazano związek uszkodzeń
ze wzrostem temperatury eksploatacji rur
pieców w ostatnich latach. Zwrócono uwagę,
że dopuszczalna maksymalna zawartość siarki
we wsadzie 0,5 ppm, z uwagi na aktywność
katalizatora, jest zbyt mała aby ochronić materiał
przed nawęgleniem i pyleniem metalu.
Problematyka pylenia metalu w instalacjach
platformingu CCR była również dyskutowana
na konferencji Eurocorr 99 w sekcji "Refi
nery Corrosion" [2, 3]. Podkreślono duży
wpływ zbyt wysokiej temperatury rur i niskiej
zawartości siarki we wsadzie na szybkość postępu
procesu pylenia metalu. W materiałach
konferencji Corrosion 2001 [4] przedstawiono
podsumowanie wyników badań rur z ponad 50
pieców instalacji reformingu katalitycznego.
Wykazano, że proces pylenia metalu w tych
instalacjach pojawia się najczęściej po 100
000 godzin i może przybierać zróżnicowaną
formę: od głębokich wżerów do równomiernej
korozji. Próby laboratoryjnego modelowania
procesu pylenia metalu na żelazie technicznym
w środowiskach CO-H2-H2O-H2S i CH4-
H2-H2S potwierdziły korzystny wpływ dodatku
siarkowodoru do medium na spowolnienie
procesu pylenia metalu [5-7]. Jednocześnie
wykazano, że stężenie siarkowodoru wymagane
do ochrony metalu w temperaturze 600ºC
wynosi >1 ppm, a w temperaturze 650°C musi
być rzędu 10 ppm - co jest wartością niemożliwą
do przyjęcia z uwagi na stan katalizatora.
Pylenie metalu rur ze stali 9Cr-1Mo w piecach
instalacji platformingu CCR w Grupie[...]
|
|
|
|
Badania radioizotopowe transportu siarki w zgorzelinie powstającej na stali Crofer 22APU w atmosferach zawierających SO2
|
|
|
ZBIGNIEW ŻUREK JOLANTA GILEWICZ-WOLTER ARTUR JAROŃ MARTA HOMA
|
Ochrona przed Korozją, vol. 54, nr 6 331
3. Wyniki badań i dyskusja
W doświadczeniach dotyczących badań
transportu siarki zastosowano metodę dwustopniowego
utleniania. Polega ona na utlenianiu
próbek metalu na przemian w naturalnym
utleniaczu, a następnie bez przerywania
reakcji w utleniaczu znaczonym izotopem
promieniotwórczym.
Celem stwierdzenia, czy w czasie utleniania
zachodzi dordzeniowy transport siarki utleniano
próbki stali początkowo w naturalnym
ditlenku siarki a następnie, bez przerywania
reakcji, w ditlenku siarki znaczonym 35S. Na
rys. 2 przedstawiono schemat blokowy używanej
aparatury. Utlenione próbki zatapiano
w żywicy akrylowej. Ponieważ zgorzeliny
były bardzo cienkie, przecinano próbki pod
kątem 45o do powierzchni metalu i wykonywano
zgłady metalografi czne. Detekcję promieniotwórczego
izotopu siarki prowadzono
przy użyciu licznika G. [...]
|
|
|
|
Badanie składu fazowego zgorzelin powstających na materiałach powłokowych z układu Ni-Al utlenianych w temperaturze 1150°C metodą spektroskopii fotoluminescencyjnej (PLS)
|
|
|
GRZEGORZ SMOŁA JERZY JEDLIŃSKI MAREK NOCUŃ ANNA RAKOWSKA JEAN-LUC GROSSEAU-POUSSARD GILLES BONNET BRIAN M. GLEESON
|
336 Ochrona przed Korozją, vol. 54, nr 6
związanej z obecnością w tlenku glinu jonów
Cr3+, pochodzących z zanieczyszczeń w materiale
podłoża.
2. Materiały i metodyka badawcza
Badaniom poddano: związek międzymetaliczny
β-NiAl o składzie zbliżonym do
stechiometrycznego (50 : 50 % at.), modyfi -
kowany dodatkiem Hf (Ni-50Al-1Hf) oraz
Pt (Ni-50Al-15Pt) oraz stop dwufazowy typu
γ/γ’ o składzie Ni-22Al-30Pt oraz z dodatkiem
Hf (Ni-22Al-30Pt-1Hf). Wszystkie składy
chemiczne podane są w % at. Hafn i platyna
wprowadzane były jako dodatki stopowe,
a ich zadaniem jest poprawa żaroodporności
związku β-NiAl [5-7]. Materiały, z wyjątkiem
β-NiAl z Hf, zostały wyprodukowane w Iowa
State University, podczas pracy w nim jednego
z autorów (B.M. Gleesona).
Próbki w formie dysków o średnicy ok. 10
mm odcięte z wlewków (przygotowanie materiałów
do badań opisane jest w [8]), były
szlifowane i polerowane na korundowych papierach
ściernych o gradacji do 2000 i pastach
diamentowych o uziarnieniu do 1 μm. Bezpośrednio
przed utlenianiem próbki były myte
ultradźwiękowo w acetonie. Utlenianie izotermiczne
prowadzone było w temperaturze
1150°C, w powietrzu, przez 1 godzinę. Skład
fazowy zgorzelin badany był z użyciem metody
spektroskopii fotoluminescencyjnej (PLS)
w Uniwersytecie La Rochelle (Francja), morfologia
tlenków charakteryzowana była za po-
Rys. 2. Materiał Ni-50Al-1Hf; (a) morfologi[...]
|
|
|
|
Chemiczne i mikrostrukturalne uwarunkowania odporności betonu na działanie środowiska chlorkowego i siarczanowego
|
|
|
JAN DEJA ŁUKASZ KOŁODZIEJ
|
Ochrona przed Korozją, vol. 54, nr 6 339
czasu z komory A następuje dyfuzja jonów
chlorkowych przez badaną próbkę do komory
B. Po określonym czasie zawartość jonów
chlorkowych w komorze B jest mierzona.
Pozorny współczynnik dyfuzji jonów chlorkowych
został wyznaczony na podstawie pomiarów
zmian stężenia jonów chlorkowych.
Obliczeń dokonano na podstawie pierwszego
prawa Ficka [9], przy założeniu, że stężenie
NaCl w komorze A było stałe i wynosiło
(Co = 215 g/dm3).
3. Materiały
W badaniach wykorzystano popioły denne
z pieca fl uidalnego z elektrociepłowni odpowiednio
K - Katowice oraz T - Turoszów.
Analiza XRD popiołów wykazała, że głównymi
fazami krystalicznymi są: kwarc, anhydryt,
kalcyt, tlenek wapnia. W tablicy 1. przedstawiono
skład chemiczny użytych popiołów.
Obserwacje dokonane za pomocą mikroskopu
skaningowego wykazały, że popioły nie zawierały
kulistych cząstek (cenosfer). Obserwowana
powierzchnia ziaren popiołu była
bardzo nierówna i chropowata.
W celu uzyskania właściwego wypełnienia
form użyto plastyfi katora Liquol BV 18 oraz
superplastyfi katora Glenium SKY 591. Gdy
ilość popiołu w zaprawie wynosiła 30%, mieszanina
tych dwu upłynniaczy została zastosowana.
W prezentowanych badaniach użyto
następującego systemu oznaczania prób[...]
|
|
|
|
Degradacja powłokowych warstw barierowych TBC typu DLC 8YSZ/Gd2Zr2O7
|
|
|
GRZEGORZ MOSKAL
|
364 Ochrona przed Korozją, vol. 54, nr 6
Stabilność cieplno-chemiczna pomiędzy
poszczególnymi warstwami w systemach
TBC, a zwłaszcza pomiędzy strefą TGO i zewnętrzną
warstwą ceramiczną jest jednym
z podstawowych wymagań stawianych nowym
materiałom ceramicznym przeznaczonym
na tego typu warstwy. Związane jest to
z możliwością powstawania, w warunkach
eksploatacyjnych, faz pośrednich o mniejszej
stabilności, co zdecydowanie pogorszyć może
trwałość powłoki.
Aby mówić o wzajemnej cieplno-chemicznej
kompatybilności dwóch materiałów muszą
zostać spełnione dwa podstawowe warunki.
Pierwszy z nich związany jest z brakiem
skłonności do tworzenia faz pośrednich, natomiast
drugi dotyczy niewielkiej wzajemnej
rozpuszczalności obu materiałów. Zasadniczą
zaletą tlenku YSZ, standardowo stosowanego
jako warstwa ceramiczna w systemach TBC,
jest jego "obojętność" cieplno-chemiczna zarówno
na materiał międzywarstwy, jak i na
tlenek α-Al2O3, w zakresie temperatury eksploatacji.
W przypadku warstw typu Gd2Zr2O7
dane literaturowe na temat reakcji tego materiału
z tlenkiem aluminium są bardzo ubogie.
W pracy [1] stwierdzono obecność strefy
przejściowej pomiędzy warstwą ceramiczną
typu Gd2Zr2O7, a tlenkiem aluminium po zastosowaniu
obróbki cieplnej w temperaturze
1371°C. W pracach [2-4] potwierdzono występowanie
fazy GdAlO3 o strukturze typu perowskitu,
jako efekt reakcji pomiędzy związkami
gadolinu i aluminium. W konsekwencji
trwałość warstw TBC tego typu jest ograniczona
mimo, iż przewodnictwo cieplne jest
zdecydowanie niższe niż w przypadku warstw
konwencjonalnych typu 8YSZ. Rozwiązaniem
tego problemu może być koncepcja powłokowych
barier cieplnych zbudowanych z co najmniej
dwóch warstw ceramicznych, zwanych
warstwami bilayerowymi lub t[...]
|
|
|
|
Dyfuzja wodoru w membranie z różnie usytuowanymi przeszkodami
|
|
|
ARKADIUSZ GAJEK
|
Ochrona przed Korozją, vol. 54, nr 6 333
atomu wodoru górną powierzchnią symulowanego
fragmentu membrany oznaczało jego
wejście do niej dolną powierzchnią tego fragmentu
membrany. Dyfuzja wodoru w membranie
polegała na przeskokach atomu wodoru
z jednej luki do drugiej w 6 możliwych kierunkach.
Prawdopodobieństwa przeskoku we
wszystkich kierunkach były jednakowe i wynosiły
1/6. Początkiem każdej symulacji była
absorpcja atomu wodoru w losowym miejscu
w pierwszej warstwie luk. Desorpcja wodoru
z membrany następowała wówczas, gdy atom
wychodził na zewnątrz membrany z pierwszej
(desorpcja stroną wejściową) lub też ostatniej
(desorpcja stroną wyjściową) warstwy luk.
Atom, który wyszedł z membrany, już do niej
nie wracał. Przeszkody dla dyfuzji stanowiły
luki, do których wejście atomu wodoru było
zabronione, tzn.: jeśli wylosowany został ruch
atomu w miejsce będące przeszkodą, to atom
pozostawał dalej na swoim miejscu. W symulacji
przyjęto obecność przeszkód tylko w jednej,
ściśle określonej warstwie membrany tzn.
na jednej głębokości. Założone, równomierne
rozmieszczenie przeszkód w tej warstwie
przedstawia rys. 1.
W przypadku, gdy warstwa z przeszkodami
była pierwszą (wejściową) warstwą w membranie,
wylosowanie miejsca przeszkody
jako miejsca początkowej absorpcji wodoru
traktowane było jako nieskuteczna absorpcja
i uszczuplało sumaryczną liczbę atomów, jakie
wniknęły do membrany. Oddawało to fi -
zyczną sytuację, w której wodór mógł się na
przeszkodzie elektrochemicznie wydzielać
(adsorbować), ale nie mógł do n[...]
|
|
|
|
Indeks Autorów
|
|
ADAMASZEK Krzysztof, 303, 343
BONNET Gilles, 335
BROJANOWSKA Agnieszka, 285, 294
DÑBEK JarosΠaw, 346, 352
DÑBROWSKA Monika, 291
DEJA Jan, 338
DYTKOWICZ Barbara, 264, 275
DZIUK Damian, 291
GAJEK Arkadiusz, 332
GAJOWIEC Grzegorz, 311
GARBACZ Halina, 298
GAWLICKI [...]
|
|
|
|
Jakościowa ocena powłoki cynkowej ukształtowanej na powierzchni: odlewów z wysokojakościowego żeliwa szarego oraz innych wyrobów metalowych
|
|
|
DARIUSZ KOPYCIŃSKI EDWARD GUZIK ANDRZEJ SZCZĘSNY
|
Ochrona przed Korozj., vol. 54, nr 6 279
tego rodzaju .eliwa oraz produkcji nowych
jego gatunkow. W efekcie rozszerza to obszar
zastosowania .eliwa sferoidalnego (kosztem
.eliwa ci.gliwego), co rownie. determinuje
rozwoj technologii pokrywania powierzchni
odlewow pow.okami ochronnymi wytwarzanymi
metodami cieplno-chemicznymi.
2. Metodyka bada.
Pow.oki cynkowe wytwarzano w specjalnie
do tego celu skonstruowanym stanowisku
badawczym w k.pieli ciek.ego cynku o temperaturze
450oC i 580oC. Proces chemicznego
przygotowania (z wykorzystaniem preparatow
stosowanych w przemy.le) powierzchni
probek przed cynkowaniem zanurzeniowym
obejmowa. ogolnie znane zabiegi stosowane
w zak.adach cynkowniczych. St..enie krzemu
i fosforu oraz warto.. ekwiwalentu krzemu
i fosforu E badanych probek zestawiono w tablicy
1. W badaniach rownie. poddano analizie
ro.ne gatunki stali konstrukcyjnych, ktore
s. uj.te w Polskich Normach. Zatem z uwagi
na warto.ci wska.nika E, do szczego.owych
bada. wytypowano:
. .elazo armco oraz stale o niskim wska.niku
E o warto.ci do 0,15%,
. cztery reprezentatywne gatunki stali o wysokiej
zawarto.ci krzemu cz.sto poddawane
procesowi cynkowania w Polsce, ktorych
sk.ad chemiczny zestawiono w tabl. 1 wraz
z rzeczywist. warto.ci. parametru E ,
. cztery gatunki .eliwa szarego, ktore uj.to
w tabl. 1.
Analiz. metalografi czn. przeprowadzono
przy wykorzystaniu mikroskopu optycznego
MEF-4M fi rmy Leica oraz mikroskopu
Tablica 1. Rodzaj badanych stopow Fe-C wraz z oznaczon. zawarto.ci. Si i P oraz parametru E
Table 1. Grades of Fe-C alloys with Si and P content as well as E values
Tworzywo Si
[% mas.]
P
[% mas.]
E = Si+2,5P
[% mas.]
Fe armco 0,010 0,010 0,035
Stal konstrukcyjna 1 0,200 0,009 0,222
Stal konstrukcyjna 2 0,265 0,012 0,295
Stal konstrukcyjna 3 0,334 0,020 0,384
Stal konstrukcyjna 4 0,447 0,015 0,484
EN-GJL-100 1,930 0,150 2,305
EN-GJS-500-7 2,370 0,027 2,437
EN-GJL-300 2,210 0,110 2,485
EN-GJS-400[...]
|
|
|
|
Kinetyka utleniania stali Crofer 22APU w mieszaninie powietrza zawierającego zmienną ilość SO2
|
|
|
ZBIGNIEW ŻUREK ADAM STAWIARSKI ARTUR JAROŃ
|
Ochrona przed Korozją, vol. 54, nr 6 329
anodowej jest H2S. Zatem w strefi e anodowej
siarka, jako zanieczyszczenie występuje w postaci
H2S zaś w obszarze katodowym w postaci
SO2. W strefi e katodowej prawdopodobieństwo
obecności SO2 jest znacznie większe,
bowiem jego obecność może wynikać z zanieczyszczenia
powietrza tym związkiem.
Jak wynika z obliczeń obecność niewielkich
ilości ditlenku siarki w powietrzu praktycznie
nie wpływa na prężność tlenu [5]. Prężność
tlenu w niewielkim stopniu zmienia się wraz
z temperaturą. W przypadku zaś siarki wartości
jej prężności zmieniają się[...]
|
|
|
|
Korozja gazowa stopów magnezu przeznaczonych do kształtowania plastycznego
|
|
|
ROMAN PRZELIORZ TOMASZ KUKIEŁKA EUGENIUSZ HADASIK
|
270 Ochrona przed Korozją, vol. 54, nr 6
do 1200. Pomiary utleniania prowadzono
przy użyciu termowagi fi rmy Setaram. Atmosferą
reakcyjną był gaz CO2 z domieszką
0,1% CO suchy i nawilżony. Gaz nawilżano
wodą destylowaną w temperaturze 20oC
( pH O 2 = 2·103 Pa). Prędkość przepływu gazu
wynosiła 1,2 l/godz. Badania prowadzono
w temperaturze 530 i 580oC to jest poniżej i powyżej
temperatury topnienia eutektyki. Temperaturę
przemian wyznaczono metodą DSC.
Temperatura eutektyczna dla stopów WE43
i MSR-B wynosi odpowiednio 537,5 i 532,1oC,
zaś temperatura likwidus 634,3 i 638,6oC
(rys. 1). Badania produktów korozji (morfologia
i skład chemiczny) przeprowadzono
przy użyciu skaningowego mikroskopu elektronowego
HITACHI S-4200, połączonego
ze spektrometrem rentgenowskim z dyspersją
energii fi rmy THERMO NORAN, wyposażonego
w program do mikroanalizy SYSTEM
SEVEN. Stosowano analizę bezwzorcową
(korekta metodą ZAF). W badaniach morfologii
zgorzelin wykorzystano obrazy z sygnału
elektronów wtórnych (SE).
3. Wyniki badań
A. Kinetyka utleniania
Utlenianie stopu WE43 przebiega (w przybliżeniu)
według prawa parabolicznego
(rys. 2). Wartość wykładnika potęgowego "n"
w ogólnym równaniu utleniania metali i stopów
:
s
m k t
n
p
cD m = (1)
gdzie:
s
cDmm - jednostkowy przyrost masy po czasie
t,
n - wykładnik potęgowy,
kp - potęgowa stała szybkości reakcji,
g2
·cm-4·s-1
zmienia się od 1,7 do 2,3 odpowiednio w temperaturze
530 i 580oC. W gazie nawilżonym,
w temperaturze 530oC n = 1,4. Przebieg krzywych
utleniania wskazuje, że stop ma dobrą
odporność na utlenianie nawet powyżej temperatury
topnienia eutektyki (rys. 3).
Utlenianie stopu MSR-B zmienia się od
prawa parabolicznego do zależności liniowej
(rys. 2). Liniowy przebieg utleniania występuje
w temperaturze 580oC to jest powyżej temperatury
topnienia eutektyki. Po zakończeniu
reakcji próbka uległa całkowitej degradacji,
przyjmując kształt wydłużonej kropl[...]
|
|
|
|
Korozja siarczanowa cementów portlandzkich zawierających popioły denne
|
|
|
ZDZISŁAW PYTEL
|
320 Ochrona przed Korozją, vol. 54, nr 6
2. Charakterystyka surowców
Przedmiotem badań były cementy odmiany
CEM II/A i CEM II/B otrzymane z dwóch różnych
klinkierów portlandzkich, różniących się
zawartością C3A. Klinkiery do badań zostały
bowiem dobrane w ten sposób, aby wykazywały
skrajnie różne zawartości C3A, co w warunkach
polskiego przemysłu cementowego
odpowiada wartościom odpowiednio 13,0%
(klinkier KO) i 3,0% (klinkier KR). Charakterystykę
klinkierów portlandzkich podano
w tablicy 1.
Cementy odmiany CEM II/A i CEM II/B
otrzymano poprzez wspólny przemiał w młynie
laboratoryjnym klinkierów portlandzkich
i popiołów dennych pochodzących ze spalania
węgla kamiennego (symbol ZFCD) i węgla
brunatnego (symbol ZFB). Skład chemiczny
popiołów dennych przedstawia tablica 2.
3. Wyniki badań
Zastosowana w pracy metoda badania odporności
chemicznej omawianych cementów
polega na śledzeniu postępujących w czasie
zmian cech wytrzymałościowych próbek
w postaci belek o wymiarach 25×25×100 mm
wykonanych z zapraw normowych i dojrzewających
w różnych warunkach, a następnie
poddanych długotrwałemu oddziaływaniu
roztworów korozyjnych [13, 14]. Stosowano
trzy rodzaje warunków dojrzewania próbek,
a mianowicie dojrzewanie w warunkach naturalnych,
niskoprężnego naparzania oraz w autoklawie
w atmosferze nasyconej pary wodnej
w temperaturze 180°C. Po różnych okresach
przechowywania próbek w środowisku siarczanów
zbadano ich wytrzymałość, a otrzymane
wyniki porównano z wytrzymałością
próbek przechowywanych w wodzie j[...]
|
|
|
|
Korozja stali zaworowych w atmosferze spalin oleju napędowego zwierającego 10% biokomponentów
|
|
|
ZBIGNIEW GRZESIK ANNA KACZMARSKA ALEKSANDRA POCZEKAJŁO STANISŁAW MROWEC KRZYSZTOF ADAMASZEK ZBIGNIEW JURASZ
|
ochrona przed korozja 6/2011
2. Z. Grzesik, S. Mrowec, Z. Jurasz, K. Adamaszek,
Ochrona przed Korozją 53, 274-276
(2010).
3. P. Kofstad, High Temperature Corrosion,
Elsevier Applied Science, London and New
York, 1988.
4. N. Birks and G.H. Meier, Introduction to
High temperature Oxidation of Metals, Edward
Arnold, 1983.
5. S. Mrowec and T. Werber, Modern Scaling-
Resistant Materials, National Bureau of
Standards and National Science Foundation,
Washington D.C., 1982.
6. S. Mrowec and Z. Grzesik, J. Phys. Chem.
Solids 65, 1651-1657 (2004).
344 Ochrona przed Korozją, vol. 54, nr 6
Corrosion of valve steels in combustion gases of diesel oil containing 10 wt. % of
bio-components
The corrosion of four different steels (X33CrNiMn23-8, X50CrMnNiNbN21-9,
X53CrMnNiN20-8 and X55CrMnNiN20-8) in combustion gases of diesel oil containing
10 wt. % of bio-components has been studied under thermal shock conditions.
These steels are utilized in the production of valves in diesel engines. It has been found
that X33CrNiMn23-8 steel, containing highest concentration of chromium, shows best
resistance to corrosion attack in comparison to other steels under investigation. Good
corrosion resistance of X33CrNiMn23-8 steel results from the formation on the surface
of this material highly protective chromia scale, showing excellent adherence to
the steel surface. In the case of remaining three other steels, with lower chrom[...]
|
|
|
|
Mechanizm korozji cegły ceramicznej w kominach energetycznych
|
|
|
TERESA STRYSZEWSKA
|
Ochrona przed Korozją, vol. 54, nr 6 283
3. Wyniki badań i ich analiza
Badania prowadzono w ten sposób, aby
uzyskane wyniki pozwoliły na określenie
procesów zachodzących w cegle od strony
wewnętrznej i zewnętrznej. W tablicy 1 przedstawiono
wyniki analizy chemicznej cegły pobranej
z wymurówki komina przemysłowego.
Niższy odczyn oraz większy udział jonów
siarczanowych w masie ceramiki od strony Z
wskazuje na bardziej intensywny proces korozyjny
w tym obszarze, oraz na większą kumulację
produktów korozji w ceramice w tej
strefi e. Również wyraźnie zwiększa się udział
żelaza i magnezu w tej części ceramiki. Może
to wskazywać na migrację (transport) tych
jonów wewnątrz cegły ceramicznej od strony
wewnętrznej w stronę zewnętrzną. Jony azotanowe
obecne są w ilościach śladowych.
W celu identyfi kacji krystalicznych faz
w badanych próbkach ceramiki wykonano badania
rentgenografi czne. Otrzymane dyfraktogramy
przedstawiono na rys. 3, z zaznaczeniem
faz różn[...]
|
|
|
|
Migracja jonów chlorkowych w betonie z dodatkiem popiołu lotnego wapiennego (W)
|
|
|
MONIKA DĄBROWSKA DAMIAN DZIUK ZBIGNIEW GIERGICZNY
|
292 Ochrona przed Korozją, vol. 54, nr 6
migracji jonów Cl- w głąb i transporcie jonów
OH- do powierzchni betonu. Jony Cl- są najszybciej
dyfundującymi jonami przez zaczyn
cementowy [6, 7].Właściwie wykonane betony
z dodat kami mineralnymi (żużel, popiół
lotny) zazwyczaj wykazują wyższą odporność
korozyjną na agresję chlorkową niż betony
bez dodatków. Współczynniki dyfuzji chlorków
w zaczynach na cemencie hutniczym
CEM III są 10-krotnie mniejsze, natomiast
w zaczynach na cemencie z dodatkiem 30%
popiołu krzemionkowego - 3-krotnie mniejsze
niż w zaczynie na cemencie portlandzkim
CEM I [8].
W niniejszym artykule przestawiono wyniki
badań odporności na przenikanie jonów
chlorkowych przez beton z dodatkiem popiołu
lotnego wapiennego o składzie chemicznym
spełniającym wymagania dla popiołu W według
PN-EN 197-1 [3].
2. Skład i właściwości badanych betonów
Do wykonania mieszanek betonowych
wykorzystano cement CEM I 42,5 R, popiół
lotny wapienny z elektrowni (W) i popiół aktywowany
przemiałowo (W+), piasek oraz naturalne
kruszywo otoczakowe (żwiry). Skład
chemiczny i właściwości fi zyczne cementu
i popiołu stosowanego w badaniach zamieszczono
w tablicy 1.
Badaniu penetracji chlorków poddano 3 serie
betonów. Wprowadzono popiół w ilości 20
i 33% w stosunku do masy cementu. Betony
charakteryzowały się stałym stosunkiem w/s
i stałą ilością spoiwa [spoiwo (s) = cement (c)
+ k · popiół; k = 0, 4]. Seria A i B to beto[...]
|
|
|
|
Morfologia powierzchni zgorzeliny na stopach TiAl pokrytych żywicą zawierającą fl uor
|
|
|
ALEKSANDER GIL ZBIGNIEW ŻUREK ADAM STAWIARSKI JAROSŁAW DĄBEK
|
Ochrona przed Korozją, vol. 54, nr 6 347
aminofl uorki (trzykrotne zanurzanie w żywicy
i suszenie). Żywica ta stosowana jest
w stomatologii do fl uorowania zębów. Dla
łatwiejszego zobrazowania różnic w morfologii
zgorzelin na części modyfi kowanej i niemodyfi
kowanej, żywicę naniesiono jedynie na
połowę powierzchni próbek. Proces utleniania
prowadzony był w temperaturze 1000°C w atmosferze
powietrza. Obserwacje morfologii
powierzchni wykonano za pomocą mikroskopu
skaningowego SEM wyposażonego
w spektrometr promieniowania X z dyspersją
energii EDS.
3. Wyniki badań i dyskusja
Na rysunku 1A przedstawiona została próbka
stopu Ti-48Al-2Cr, której powierzchnia
została częściowo pokryta powłoką z żywicy.
Utlenienie przeprowadzono w 1000°C przez
24 godziny w atmosferze powietrza.
Jak widać, na części pokrytej żywicą wykształciła
się zgorzelina o jednorodnej budowie,
dobrze przylegająca do podłoża. Z kolei
na obszarze niepokrytym żywicą występują
liczne miejsca, w których zgorzelina uległa
w różnym stopniu wykruszeniu, odsłaniając
wewnętrzne warstwy tlenkowe lub metaliczne
podłoże. Jeden z niewielu fragmentów, gdzie
zgorzelina zachowała się w całości, został
przedstawiony na rysunku 1B (czarna strzałka).
Na rysunku 2B pokazany został ten sam[...]
|
|
|
|
Morfologia warstw Al2O3 utworzonych na folii FeCrAl poddanej procesowi wysokotemperaturowego utleniania w atmosferze mieszaniny Ar/O2
|
|
|
KAZIMIERZ RESZKA JERZY MORGIEL ZBIGNIEW ŻUREK
|
356 Ochrona przed Korozją, vol. 54, nr 6
3. Wyniki badań i dyskusja
Obrazy SEM otrzymane z powierzchni
próbek stali FeCrAl nie pokrytych nanowarstwą
Al i pokrytych nanowarstwą Al utlenianych
przez 24 h w temp. 850oC w atmosferze
Ar+67,6% O2 przedstawiono na rys. 2, 3 i 4.
Na obu próbkach obserwowano tworzenie
się rozwiniętej powierzchni zgorzeliny. Powierzchnia
pokryta jest krystalitami o kształcie
piramid, igieł oraz płaskich płytek. Zgorzelina
utworzona na próbkach nie pokrytych nanowarstwą
Al, charakteryzuje się dużą różnorodnością
form Al2O3. W miejscach defektów
powierzchniowych folii występują najczęściej
formy gąbczaste zbudowane z fazy α-Al2O3
(rys. 5). Na powierzchni metalu wolnej od
defektów fi zycznych w przeważających częściach
tworzą się struktury płytkowe i whiskery
o zróżnicowanej wielkości. Skład fazowy
tych form krystalicznych jest również zróżnicowany.
Stwierdzono obecność fazy θ-Al2O3
jak również α- Al2O3 (rys. 2). Formy whiskerów
w postaci wydłużonych igieł przynależą
do fazy θ-Al2O3 zaś formy płytkowe do fazy
α-Al2O3. Wewnątrz whiskerów fazy θ-Al2O3
Tablica 1. Udział pierwiastków (% wag) w stali Fe20Cr5Al
Table 1. Chemical composition Fe20Cr5Al steel (% wt)
Pierwiastek Fe Cr Al Si C pozostałe
Wg atestu 75,65 19,50 4,60 - 0,05 0,20
Wg EDS (średnia z 7 pomiarów) 73,10 21,00 5,40 0,20 - 0,30
Rys. 1. Obraz STEM BF, przekrój przez nanowarstwę
Al osadzoną na folii FeCrAl; 1 - powłoka węglowa
umacniająca warstwę Al w trakcie wykonywania
przekroju, 2 - nanowarstwa Al, 3 - podłoże
FeCrAl
Fig. 1. The STEM BF image, a cross section through
Al nanolayer deposited on FeCrAl foil; 1 - the carbon
coating strengthening Al layer during the cross
section, 2 - the Al nanolayer, 3 - the FeCrAl foil
Rys. 2. Obraz SEM, fragment powierzchni folii po
24 h utleniania, w atmosferze 67,6% O2/Ar, w temp.
8500C; a - struktura gąbczasta tlenku powstałego
w miejscu zawalcowanego "wióra"
Fig.[...]
|
|
|
|
Oddziaływanie mikroorganizmów na zaczyn cementowy - korozja - mechanizmy samonaprawcze (od korozji biologicznej do biocementu)
|
|
|
WIESŁAWA NOCUŃ-WCZELIK
|
Ochrona przed Korozją, vol. 54, nr 6 317
którego kryształy są zdolne uszczelnić strukturę
[5]. W pracy omówione zostaną szczegółowo
aspekty tej drugiej przemiany.
3. Warunki środowiska materiału
sprzyjające korozji biologicznej
Analitycy badający deterioracje biologiczną
materiałów budowlanych zwracają uwagę
na rolę tak zwanego biofi lmu w inicjowaniu
i rozwoju korozji biologicznej. Część spośród
mikroorganizmów kolonizujących strefę
powierzchniową żywiciela egzystuje stwarzając
jedynie dogodne warunki dla rozwoju
tych gatunków, które stanowią właściwą "siłę
sprawczą" zniszczenia. Biofi lm jest złożoną
strukturą w postaci hydrożelu, która tworzy
się na powierzchni materiału eksponowanej
na działanie bakterii i pozostającej w kontakcie
z wodą [6]. Jego powstanie inicjują tylko
niektóre bakterie (gatunki pionierskie - fototrofi
czne) wiążące się z powierzchnią siłami
van der Waalsa. Gatunki pionierskie osadzają
się na podłożu zbudowanym z zaczynu cementowego
po częściowym zneutralizowaniu
(z pH ok. 12 do Ok. 8,5) wskutek karbonatyzacji.
Powierzchnia materiałów budowlanych
sprzyja generalnie kolonizacji przez bakterie
- jest chropowata, niejednolita, z licznymi
ujściami porów, w których zachodzi kondensacja
kapilarna pary wodnej. Po wyeksponowaniu
na działanie czynników zewnętrznych
pokrywa się osadem substancji nieorganicznej
i organicznej. Wydzielane poza komórki organizmów
pionierskich substancje spolimeryzowane
o charakterze śluzu stanowią dogodne
środowisko rozwoju dla bakterii, grzybów,
glonów i porostów stopniowo zasiedlających
powierzchnię. Dzięki utworzeniu warstwy
biofi lmu organizmy, które pierwotnie nie
mogłyby przeżyć w zasadowym środowisku
zaczynu znajdują dogodne warunki rozwoju.
Całość wraz z materiałem organicznym
i nieorganicznym stanowi koherentny, złożony
ekosystem. Gwarancją jego trwałości jest
dostęp wody i substancji odżywczych o odpowiednim
składzie, stąd różnego rodzaju ścieki,
szlamy, z[...]
|
|
|
|
Odporność korozyjna stopu tytanu Ti-6Al-4V po wysokotemperaturowej obróbce wodorowej
|
|
|
MARIA SOZAŃSKA
|
Ochrona przed Korozją, vol. 54, nr 6 367
nia stopów tytanu w piecach próżniowych
zawartość wodoru w półwyrobach wykonanych
z tych stopów nie przekracza z reguły
dopuszczalnych zawartości 100÷200 ppm.
W ostatnich latach okazało się, że wodór może
stanowić składnik stopowy o pozytywnym,
czasowym oddziaływaniu na mikrostrukturę
i właściwości stopów tytanu, szczególnie
stopów dwufazowych [3-6]. Z racji wysokich
wartości współczynników dyfuzji może on
być łatwo wprowadzony do tytanu i równie
łatwo z niego usunięty. I główną rolę w tych
zjawiskach odgrywają wodorki tytanu.
Wodór tworząc z poszczególnymi odmianami
alotropowymi tytanu roztwory typu międzywęzłowego
zmienia w znaczący sposób
parametry sieci i tym samym objętości właściwe
poszczególnych faz, szczególnie fazy β, co
skutkuje dużym zgniotem fazowym podczas
przemiany α + β ↔ β w trakcie nagrzewania
i chłodzenia. Obecność wodoru intensyfi kuje
przebieg przemiany eutektoidalnej, w wyniku
której zawierająca wodór faza β rozpada
się na mieszaninę fazy α i wodorku tytanu δ
[2]. Objętość właściwa wodorku tytanu jest
o 13÷17% większa w stosunku do fazy α, co
powoduje duże naprężenia w sieci krystalicznej
tej fazy i prowadzi do lokalnego odkształcenia
plastycznego.
Szczególnie interesujące możliwości pożądanych
zmian mikrostruktury warstwy
wierzchniej związane są z zastosowaniem
obróbki cieplnej uprzednio nawodorowanych
stopów tytanu. Obecność w mikrostrukturze
dwufazowego stopu po nawodorowaniu fazy
α, bogatej w wodór fazy βH i wodorku tytanu,
różniących się znacznie objętością właściwą,
oraz występowanie przemiany eutektoidalnej
βH → (α + δ), której efektem jest utworzenie
mieszaniny fazy α i wodorku tytanu δ wskazują
na dużo większe możliwości rozdrabniania
ziarna niż podczas cyklicznej obróbki
w procesach bez wodoru.
Celem pracy było określenie wpływu wodoru
na odporność koroz[...]
|
|
|
|
Odporność korozyjna warstw kompozytowych typu warstwa azotowana z powierzchniową strefą fosforanów cynku na stali WCL
|
|
|
AGNIESZKA BROJANOWSKA TOMASZ TRUSZKOWSKI KRZYSZTOF KULIKOWSKI TADEUSZ WIERZCHOŃ
|
286 Ochrona przed Korozją, vol. 54, nr 6
nasyconą elektrodę kalomelową (NEK) jako
elektrodę odniesienia. Przed badaniem próbki
zanurzono w roztworze na 2 h w celu ustalenia
się potencjału korozyjnego. Badania impedancyjne
wykonano przy potencjale korozyjnym
w zakresie częstotliwości 10-3 Hz - 105 Hz
(amplituda zmian potencjału - 10 mV). Uzyskane
widma impedancyjne, przedstawione
na wykresach Bode’go, analizowano z zastosowaniem
programu AUTOLAB opartego
na programie Boukampa. Badania odporności
korozyjnej metodą potencjodynamiczną
wykonano polaryzując próbki od wartości
potencjału o ok. 200 mV mniejszej od potencjału
korozyjnego do wartości potencjału
wydzielania tlenu, stosując zmianę potencjału
0,2 mV/s.
3. Wyniki badań
Na rysunku 2 przedstawiono mikrostruktury
wytworzonych warstw azotowanych typu
strefa azotków żelaza γ’ (Fe4N) + strefa dyfuzyjna
przed (rys. 2a, c) i po procesie fosforanowania
(rys. 2b).
Badania mikrostruktury ujawniły, iż w wyniku
procesu fosforanowania wytworzono
powłokę fosforanów cynku o grubości rzędu
5 μm (rys. 2b). W wyniku zachodzących
w procesie fosforanowania reakcji chemicznych
otrzymano warstwy kompozytowe typu
azotowana tzw. roztworowa z powierzchniową
strefą fosforanów cynku.
Na rysunku 3 przedstawiono morfologie
powierzchni wytwarzanych warstw. Fosforany
cynku (rys. 3c, d) wpływają na rozwinięcie
powierzchni warstw azotowanych i charakteryzują
się drobnoiglastą strukturą.
Na rysunku 4 przedstawiono wyniki badań
odporności korozyjnej metodą spektroskopii
impedancyjnej. Na podstaw[...]
|
|
|
|
Siarczanowo-węglanowa korozja betonów w niskich temperaturach
|
|
|
MAREK GAWLICKI RADOSŁAW MRÓZ
|
Tablica 1. Skład badanych układów modelowych
Table 1. Composition of analyzed model systems
Oznaczenie
Skład badanych układów modelowych
[% mas.]
Składniki wprowadzone
dodatkowo do układów
[% mas.]
C3S C3A CaSO4·2H2O CaCO3 Ca(OH)2
I-1 90,0 - 10,0 10,0 -
I-2 86,0 5,0 9,0 10,0 -
I-3 72,0 10,0 18,0 10,0 -
I-4 44,0 20,0 36,0 10,0 -
I-5 90,0 - 10,0 10,0 10,0
I-6 86,0 5,0 9,0 10,0 10,0
I-7 72,0 10,0 18,0 10,0 10,0
I-8 44,0 20,0 36,0 10,0 10,0
290 Ochrona przed Korozją, vol. 54, nr 6
przygotowane z mieszanin cementu i CaCO3
(tablica 2) po 28 dniach dojrzewania w wodzie
podzielono na serie i przeniesiono do 5%
roztworu Na2SO4 lub nadal przechowywano
w wodzie. Wszystkie próbki przetrzymywano
w temperaturze 5±1oC oraz 20±2oC.
W badaniach mieszanin modelowych
(tabl. 1) skoncentrowano się na analizie morfologii
produktów hydratacji (SEM) oraz
oznaczeniac[...]
|
|
|
|
Szybkość karbonatyzacji cementów CEM V/A i CEM V/B w zaprawach o różnym stosunku W/C, w odniesieniu do cementu CEM II/B-V
|
|
|
ARTUR ŁAGOSZ
|
268 Ochrona przed Korozją, vol. 54, nr 6
3. Wyniki badań
W oparciu o wyniki pomiarów głębokości
strefy skarbonatyzowanej po różnym czasie
przebywania próbek w komorze klimatycznej,
wyznaczono wartości współczynników
szybkości karbonatyzacji K, wykorzystując
zależność:
D = K t0,5 (1)
gdzie:
D - głębokość strefy skarbonatyzowanej,
mm;
K - współczynnik szybkości karbonatyzacji,
mm/rok0,5;
t - czas ekspozycji, rok.
Parametr K wyznaczono dla każdej zaprawy
cementowej o różnym stosunku W/C, a wyniki
przedstawiono na rysunku 1. Prezentowane
wyniki to punkty, które dla danej grupy zapraw
(rodzaj cementu i warunki dojrzewania)
połączono liniami w celu zobrazowania relacji
pomiędzy cementami, w tym z uwzględni[...]
|
|
|
|
Utlenianie materiału termoelektrycznego CoSb3 z warstwą Cr-5Si nanoszoną metodą PVD
|
|
|
ELŻBIETA GODLEWSKA KINGA ZAWADZKA KRZYSZTOF MARS
|
Ochrona przed Korozją, vol. 54, nr 6 323
pomocy skaningowej mikroskopii elektronowej
(SEM), rentgenowskiej analizy fazowej
(XRD) oraz mikroanalizy rentgenowskiej
(EDS).
3. Wyniki badań i dyskusja
Obraz przełomu próbki z naniesioną warstwą
Cr-5Si w świetle elektronów odbitych
(BEI) przedstawia rys. 1. Powłoka ma jednorodną
grubość, zbudowana jest z gęsto upakowanych
podłużnych kryształów zorientowanych
prostopadle względem powierzchni
podłoża, wykazuje dobrą przyczepność i pozbawiona
jest makrodefektów. Według półilościowej
analizy EDS z przekrojów próbek,
powłoki są jednorodne pod względem składu
chemicznego i fazowego (95%at. Cr i 5%at.
Si). Dyfraktogram z powierzchni próbki bezpośrednio
po naniesieniu powłoki, uwidacznia
dwie fazy: CoSb3 oraz α-Cr o strukturze A2.
Poszerzone refl eksy świadczą o submikronowych
wielkościach krystalitów tworzących
powłokę.
Z nielicznych dostępnych w literaturze informacji
oraz systematycznych badań przeprowadzonych
ostatnio przez autorów niniejszej
pracy wiadomo, że CoSb3, podczas
wygrzewania w atmosferze zawierającej tlen,
w temperaturze powyżej 500°C, ulega utlenianiu
z utworzeniem wielowarstwowej zgorzeliny,
złożonej z tlenków antymonu oraz tlenków
antymonowo-kobaltowych [4]. Na podstawie
dyfraktogramów z powierzchni próbek z powłoką
Cr-5Si utlenianych w powietrzu w temperaturze
500°C przez 80 godz., nie stwierdzono
obecności tlenków charakterystycznych dla
zgorzeliny narastającej na materiale niechronionym.
Zarejestrowane refl eksy pochodziły
od faz CoSb3, α-Cr oraz Cr2O3. Systematyczne
obserwacje mikroskopowe oraz mikroanalizy
rentgenowskie przełomów i zgładów,[...]
|
|
|
|
Utlenianie stali Crofer22APU w atmosferze pary wodnej
|
|
|
ZBIGNIEW ŻUREK MARTA HOMA ARTUR JAROŃ ADAM STAWIARSKI
|
350 Ochrona przed Korozją, vol. 54, nr 6
Crofer22APU w warunkach wysokotemperaturowego
utleniania w atmosferach zawierających
tlen [5]. W pracy przedstawiono wyniki
badań szybkości utleniania stali Crofer22APU
w atmosferze pary wodnej, która jest składową
atmosfery w przestrzeni anodowej.
2. Materiały i metodyka badań
Materiałem do badań była komercyjna
stal Crofer22APU o następującym składzie
chemicznym: Cr-22,3; Mn-0,53; Ti-0,055;
La-0,10; Al-0,0056; Si-0,10; Cu-0,0046; Ce-
0,0009; Fe-reszta.
Próbki do badań o wymiarach 10×10 mm
wycinano z blachy o grubości 0,5 mm. Powierzchnię
próbek przed badaniami polerowano
mechanicznie do lustrzanego połysku.
Przy użyciu płuczki ultradźwiękowej przygotowane
materiały odtłuszczano w kąpieli z dodatkiem
detergentu a następnie przemywano
alkoholem etylowym i suszono w strumieniu
ciepłego powietrza.
[...]
|
|
|
|
Właściwości korozyjne nanokompozytowych powłok nc-MeC/a-C (Me = Ti, W, Cr) wytwarzanych metodą osadzania magnetronowego
|
|
|
MARCIN GROBELNY BOGDAN G. WENDLER PIOTR NOLBRZAK EDMUND SIENICKI
|
Ochrona przed Korozją, vol. 54, nr 6 361
Rys. 1. Przebieg potencjału korozyjnego (1) oraz
krzywe woltamperometryczne (2) zarejestrowane
w 0,5 M NaCl dla stali ASP2023: a) bez powłoki,
b) z powłoką nc-WC/a-C, c) z powłoką nc-CrC/a-C,
d) z powłoką nc-TiC/a-C
Fig. 1. Open circuit potential (1) and voltametric
curves (2) in 0.5 M NaCl for ASP2023: a) asreceived,
b) with nc-WC/a-C, c) with nc-CrC/a-C,
d) with nc-TiC/a-C
Tablica 1. Wyniki analizy krzywych woltamperometrycznych zarejestrowanych dla próbek stali
ASP2023
Table 1. Electrochemical corrosion parameters of ASP2023 obtained from polarization curves
Próbka 0,5M NaCl 0,5M Na2SO4
podłoże powłoka ikor [μA/cm2] E [V] ikor [μA/cm2] E [V]
ASP2023 - 2,550 -0,594 1,890 -0,624
ASP2023 nc-WC/a-C 2,220 -0,447 2,520 -0,519
ASP2023 nc-CrC/a-C 0,009 0,076 0,020 0,159
ASP2023 nc-TiC/a-C 17,400 -0,518 2,240 -0,508
Tablica 2. Wyniki analizy krzywych woltamperometrycznych zarejestrowanych dl[...]
|
|
|
|
Wpływ czasu i temperatury utleniania na napawane warstwy ze stopu kobaltu
|
|
|
HANNA SMOLEŃSKA
|
Ochrona przed Korozją, vol. 54, nr 6 307
ność węglików typu M12C (Cr6W6C) i M23C6
(Cr23C6). Po procesach utleniania obserwuje
się wyraźne zmiany w przypowierzchniowych
obszarach napoiny. Obejmują one tym głębsze
warstwy im czas ekspozycji jest dłuższy - po
50 godzinach warstwa zdegradowana do chodzi
do 50 μm. Nawet po najkrótszym czasie
- 15 minut obserwuje się niszczenie materiału
postępujące po granicach dendrytów (rys. 3).
Dla porównania utleniano ten sam materiał
przez 200 godzin w temperaturze 750° i nie
zaobserwowano postępującej w głąb degradacji
materia[...]
|
|
|
|
Wpływ czasu pracy silnika spalinowego z zapłonem samoczynnym na osadzanie się nagaru na powierzchni zaworów wylotowych
|
|
|
KRZYSZTOF ADAMASZEK ANDRZEJ SUCHECKI ZBIGNIEW JURASZ
|
304 Ochrona przed Korozją, vol. 54, nr 6
nagaru na powierzchni zaworów wylotowych
przeprowadzono w warunkach cyklicznej
1000 godzinnej pracy silnika z zapłonem samoczynnym
na stanowisku hamowni (rys. 3).
Przeprowadzone pomiary temperatury, zadymienia
i składu chemicznego spalin wykazały,
że w warunkach pracy zasilanego paliwem
B5 silnika z zapłonem samoczynnym
jednocześnie ze zmianą szybkości obrotowej
silnika z 1800 do 4000 obr/min oraz temperatury
spalin z od ok. 573 do ok. 1073 K obserwuje
się nieznaczną zmianę składu chemicznego
oraz zadymienia gazów spalinowych
(tablica 4).
Badania wpływu zwiększania czasu pracy
silnika w warunkach cyklicznej 1000 godzinnej
próby trwałościowej na stanowisku
hamowni na szybkość osadzania się nagaru
na powierzchni zaworów wylotowych wykazały
po 380 godzinach pracy silnika obecność
cienkiego i łatwo ścieralnego nalotu brunatnego
nagaru na całej nagrzewanej powierzchni
zaworów wylotowych (rys. 4). Zwiększenie
czasu pracy silnika do 500 i 1000 godzin wywiera
niewielki wpływ na zwiększenie grubości
oraz przyczepności [...]
|
|
|
|
Wpływ grzybów pleśniowych na właściwości sorpcyjne tworzyw cementowych
|
|
|
ELŻBIETA STANASZEK-TOMAL
|
302 Ochrona przed Korozją, vol. 54, nr 6
powiednio od ponad 80 do 110% oraz od około
136 do 156%. Największy wzrost współczynnika
sorpcyjności zauważalny jest dla zapraw
umieszczonych na płycie gipsowo-kartonowej
i skażonych Cladosporium herbarum.
W badanych materiałach określano również
ich nasiąkliwość. Wyniki pokazały, że
skażenie zarówno Penicillium chrysogenum
jak i Cladosporium herbarum z[...]
|
|
|
|
Wpływ implantowanego itru na wysokotemperaturowe utlenianie stali ferrytycznej Crofer 22 APU
|
|
|
ALEKSANDER GIL JAN WYRWA ELŻBIETA GODLEWSKA JAROSŁAW DĄBEK BOGUSŁAW RAJCHEL
|
Ochrona przed Korozją, vol. 54, nr 6 353
0,80 % wag.) i lantan (do 0,20 % wag.) . Dodatek
manganu sprawia, że zgorzelina na tej
stali ma budowę dwuwarstwową. Warstwa wewnętrzna
zbudowana jest z Cr2O3, natomiast
zewnętrzna ze spinelu manganowo-chromowego
MnCr2O4, który ma za zadanie ograniczać
tworzenie lotnych tlenowodortlenków
(np. CrO2(OH)2) po stronie katodowej ogniwa
paliwowego. Producent zdecydował się na
użycie lantanu jako pierwiastka wywołującego
REE, gdyż jego rozpuszczalność w fazie
α-Fe wynosi ok. 0,5%, podczas gdy dla itru
jest ona mniejsza niż 0,1% [6]. Ponadto itr, w
odróżnieniu od lantanu, tworzy z żelazem fazy
międzymetaliczne (np. Fe17Y2).
Celem niniejszej pracy było sprawdzenie,
czy zwiększenie zawartości aktywnego
pierwiastka na drodze implantacji jonowej
w warstwie wierzchniej stali Crofer 22 APU,
prowadzi do dalszej poprawy żaroodporności
tego materiału. Badania utleniania przeprowadzone
zostały w 900°C, czyli w temperaturze
o przeszło sto stopni Celsjusza wyższej od
temperatury pracy SOFC.
2. Materiał i metodyka badawcza
Podany przez producenta skład stal[...]
|
|
|
|
Wpływ rozdrobnienia ziarna na odporność korozyjną niklu 200
|
|
|
CEZARY KRAJEWSKI RYSZARD SITEK EWA URA-BIŃCZYK WACŁAW PACHLA HUBERT MATYSIAK HALINA GARBACZ KRZYSZTOF JAN KURZYDŁOWSKI
|
Ochrona przed Korozją, vol. 54, nr 6 299
odporność korozyjną. Austenityczna stal nierdzewna
316 po HE ma większą odporność
na korozję wżerową [10], ale austenityczna
stal nierdzewna 303 - mniejszą [11]. Stopy
aluminium 7475 po HE mają mniejszy potencjał
korozyjny i wyższy prąd pasywacji,
ale rozdrobnienie ziarna eliminuje korozję
międzykrystaliczną, co korzystnie wpływa
na "długość życia" konstrukcji wykonanych
z nano-stopów Al [12].
2. Badany materiał i metodyka badań
Przedmiotem badań był nikiel (Ni 200)
o składzie chemicznym podanym w tablicy
1. Materiał w stanie wyjściowym miał
postać pręta o średnicy φ = 40,4 mm, który
wyciskano kumulacyjnie z chłodzeniem do
średnic 26,97; 15,89; 9,92 i 4,94 mm. Łącznie
odkształcenie rzeczywiste wyniosło ε = 4,2.
Procesy HE prowadzono w temperaturze pokojowej,
przy prędkościach odkształcenia
έ = 2,48÷7,44·101.
Na próbkach po hydro-ekstruzji przeprowadzono
badania struktury wykorzystując
mikroskop świetlny KEYENCE VHX-600,
skaningowy mikroskop elektronowy HITACHI
SU70 oraz transmisyjny mikroskop elektronowy
JEOL JEM-1200EX. Do ilościowej
analizy mikrostruktury i zniszczeń korozyjnych
posłużono się programem MicroMeter
v.0,86b. Do pomiaru głębokości wżerów wykorzystano
profi lometr optyczny WYKO NT
9300.
Twardość próbek zmierzono mikrotwardościomierzem
VICKERS - ZWICK. Badanie
odporności korozyjnej przeprowadzono metodą
potencjodynamiczną[...]
|
|
|
|
Wpływ SO2 na kinetykę utleniania stali zaworowych w wysokich temperaturach
|
|
|
ZBIGNIEW GRZESIK ALEKSANDRA POCZEKAJŁO ANNA KACZMARSKA STANISŁAW MROWEC
|
Tablica 1. Skład chemiczny badanych stali zaworowych [% wag.]
Table 1. The chemical composition of valve steels under discussion [% wt.]
Typ stali C Mn Si Cr Ni N W Nb S P Mo Fe
X33CrNiMn23-8 0,35 3,3 0,63 23,4 7,8 0,28 0,02 - <0,005 0,014 0,11 bal.
X50CrMnNiNbN21-9 0,54 7,61 0,30 19,88 3,64 0,44 0,86 2,05 0,001 0,031 - bal.
X53CrMnNiN20-8 0,53 10,3 0,30 20,5 4,1 0,41 - - <0,005 0,04 0,12 bal.
342 Ochrona przed Korozją, vol. 54, nr 6
obecność SO2 w atmosferze powoduje wyraźny
wzrost szybkości korozji. Dane te przedstawiono
raz jeszcze na rysunku 2 w tzw. układzie
parabolicznym, tzn. w postaci kwadratów
przyrostów masy próbek odniesionych do ich
jednostkowej powierzchni w funkcji czasu reakcji.
Z danych tych wynika, że proces korozji
stali X33CrNiMn23-8 przebiega w atmosferze
zawierającej ślady SO2 zgodnie z prawem
parabolicznym. W odróżnieniu jednak od
atmosfery czystego powietrza w przypadku
obecności SO2 w tej atmosferze obserwuje się
okres wstępny (inkubacyjny) trwający około
30 godzin, w którym występują odstępstwa od
przebi[...]
|
|
|
|
Wpływ technologii spiekania proszku stali 316L na parametry użytkowe warstw azotowanych i tlenoazotowanych wytworzonych w procesach obróbek jarzeniowych
|
|
|
JANUSZ KAMIŃSKI AGNIESZKA BROJANOWSKA MAŁGORZATA GRĄDZKA-DAHLKE JAN KAZIOR TADEUSZ WIERZCHOŃ
|
wzrost zaobserwowano także w Europie. Ten
silny wzrost wykorzystywania materiałów
porowatych, spieki zawdzięczają licznym,
i stale pojawiającym się nowym aplikacją w
przemyśle motoryzacyjnym m.in. w układzie
wydechowym, w produkcji fi ltrów, łożysk
samo smarnych, czujnikach stężenia tlenu czy
też czujnikach układu ABS [1]. W medycynie
Ochrona przed Korozją, vol. 54, nr 6 295
Celem pracy było porównaniu właściwości
użytkowych warstw jarzeniowych wytworzonych
na spieku stali 316L spiekanej w atmosferze
wodoru lub próżni.
2. Metodyka badań
Próbki do badań zostały wykonane z rozpylanego
wodą proszku stali 316L fi rmy Högenäs
o składzie chemicznym podanym w tablicy
1. W proszku dominowały ziarna poniżej
45 μm.
W celu wytworzenia spieków w kształcie
walca o wymiarach ø 20 × 3 mm wykorzystywanych
do badań, proszek był prasowany
pod ciśnieniem 600 MPa. W zależności od
zastosowanej technologii spiekania, proszek
był spiekany izotermicznie w atmosferze redukcyjnej
wodoru (temp. 1250ºC przez okres
45 min.) lub w atmosferze ochronnej próżni
(temp. 1230°C przez okres 60 min.). Spieki
stali poddano procesom niskotemperaturowego
azotowania i tlenoazotowania jarzeniowego,
według parametrów zamieszczonych
w tablicy 2.
Badania morfologii powierzchni warstw
azotowanych i tlenoazotowanych przeprowadzono
za pomocą skaningowego mikroskopu
elektronowego HITACHI S-3500N wyposażonego
w przystawkę EDS (Thermo NORAN
VANTAGE). Badania odporności korozyjnej
metodą impedancyjną i potencjodynamiczną
wykonano za pomocą urządzenia AutoLab
PGSTAT 100 w środowiskach chlorkowych
(0,1M NaCl) oraz bezchlorkowych (0,1M
Na2SO4), stosując nasyconą elektrodę kalomelową
(NEK) jako elektrodę odniesienia. Pr[...]
|
|
|
|
Wytwarzanie powłok SiO2 metodą PECVD na stopach magnezu w celu zwiększenia odporności korozyjnej
|
|
|
MAŁGORZATA KALISZ MARCIN GROBELNY BARBARA DYTKOWICZ
|
276 Ochrona przed Korozją, vol. 54, nr 6
stopów magnezu AZ31, AZ32 oraz AZ91. Na
każdym ze stopów Mg wykonano powłoki
SiO2 o różnych grubościach. Właściwości
korozyjne badanych powłok określono na
podstawie analizy krzywych woltamperometrycznych.
2. Opis eksperymentu
Do eksperymentu przygotowane zostały
cztery próbki dla każdego z poddanych badaniom
stopów magnezu AZ31, AZ32 i AZ91.
Przed procesem osadzania plazmowego powierzchnia
każdej z próbek została zeszlifowana
i wypolerowana, a następnie oczyszczona
przy użyciu standardowej procedury mikroelektronicznej
RCA (SC1+SC2+buforowy
HF).
Na próbkach oznaczonych numerami od 1
do 3 osadzono, na stanowisku plazmowym
Oxford Plasmalab 80 Plus, metodą PECVD
z wykorzystaniem plazmy wysokiej częstotliwości
(13,56 MHz), warstwę SiO2 o grubości
odpowiednio 12 nm, 22 nm i 44 nm. Wszystkie
parametry wykonanych procesów osadzania
plazmowego PECVD przedstawione zostały
w tablicy 1.
Grubość osadzonych warstw SiO2 zmierzona
została za pomocą elipsometru jednofalowego
(λ = 632,8 nm). Pomiary elipsometryczne
przeprowadzane były bezpośrednio
po procesach osadzania plazmowego PECVD.
Otrzymane wyniki zamieszczone zostały w tabeli
1. Próbki oznaczone numerem 4 nie zostały
zabezpieczone powłoką SiO2, [...]
|
|
|
|
Zastosowanie powłok tlenkowych typu SiO2 w celu zwiększenia odporności korozyjnej stopu magnezu AZ91
|
|
|
MARCIN GROBELNY MAŁGORZATA KALISZ BARBARA DYTKOWICZ
|
Ochrona przed Korozją, vol. 54, nr 6 265
Ca. Przed nałożeniem powłok w procesie
osadzania plazmowego powierzchnia każdej
z próbek została zeszlifowana i wypolerowana,
a następnie oczyszczona przy użyciu standardowej
procedury mikroelektronicznej RCA
(SC1 + SC2 + buforowy HF). Proces osadzania
plazmowego wykonano metodą PECVD
(Oxford Plasmalab 80 Plus) z wykorzystaniem
plazmy wysokiej częstotliwości (13,56
MHz). Warstwę SiO2 osadzono o grubości
odpowiednio 12, 44 i 1100 nm. Wszystkie
parametry wykonanych procesów osadzania
plazmowego PECVD przedstawione zostały
w tablicy 1. Grubość osadzonych warstw SiO2
zmierzona została za pomocą elipsometru jednofalowego
(λ = 632,8 nm). Pomiary elipsometryczne
przeprowadzane były bezpośrednio
po procesach osadzania plazmowego PECVD.
Otrzymane wyniki zamieszczone zostały w tablicy
1.
Powlokę SiO2 również osadzono z zastosowaniem
procesu chemicznego typu zol-żel
zgodnie z procedurą [5]. W tym celu wypolerowane
próbki wykonane ze stopu AZ91
poddano procesowi odtłuszczania w roztworze
składającym się z Na3PO4·12H2O w ilości
10 g/l oraz 50 g/l NaOH w czasie 10 minut
o temp 60oC. Zabieg ten również spowodował
powstanie na powierzchni stopu warstwy tlenkowo-
fosforanowej która obniżyła chemiczną
reakty[...]
|
|
|
|
Zastosowanie spektroskopii fotoluminescencyjnej w badaniu składu fazowego zgorzelin tlenkowych narastających na materiałach z grupy alumina formers
|
|
|
JERZY JEDLIŃSKI JEAN-LUC GROSSEAU-POUSSARD
|
Ochrona przed Korozją, vol. 54, nr 6 309
niejednorodnością budowy morfologicznej,
co przejawia się współistnieniem obszarów,
na których powierzchni obserwuje się płytkowe
ziarna tlenku oraz - obok nich - owalnych
obszarów z radialnymi pęknięciami z narastającym
w nich tlenku i płaską powierzchnią
między pęknięciami [11-13]. Wyniki badań
mechanizmu utleniania wskazują, że w obszarach
z płytkami dominuje odrdzeniowy transport
glinu, a w obszarach owalnych - pojawia
się dordzeniowy transport utleniacza (tlenu),
który stopniowo, w miarę wydłużania czasu
utleniania, staje się dominujący [11-14]. Na
rys. 1 A-C zmieszczono wyniki przeprowadzonych
metodą skaningowej mikroskopii
elektronowej (SEM) obserwacji powierzchni
zgorzeliny utworzonej na implantowanym
itrem związku β-NiAl utlenianym w temperaturze
1200 przez 26 min., a na rys. 1D zebrano
spektra fotoluminescencyjne z obszarów
wykazujących różną budowę morfologiczną,
zaznaczonych na rys. 1B i C.
Wyniki analiz PLS wskazują, iż w obszarze
owalnym występuje tylko faza α-Al2O3, a poza
nim wyłącznie faza θ-Al2O3. Ten wynik dowodzi,
że oba obszary mają różny skład fazowy,
co - w kontekście wyżej wspomnianej przemiany
fazowej[...]
|
|
|
|
Twój Profil
Twój koszyk
