PRZEMYSŁ SPOŻYWCZY I GASTRONOMIA ›
PRZEGLĄD GASTRONOMICZNY ›
2011-7-8 |
| |
|
Publikacja: Słodka egzotyka
Autor: Dorota Czerwińska 
W ofercie handlowej polskich sklepów znajduje się
coraz więcej egzotycznych owoców. To nie tylko
cytrusy, banany, melony, kiwi, ale też mango, granaty,
marakuja, papaja, pomello, karambola, liczi i wiele
innych. Bogactwo kolorów oraz kształtów zachęca do
spróbowania, mimo że są to owoce w Polsce jeszcze
mało popularne. Warto po nie sięgać, bo są smaczne,
mają wielostronne zastosowania kulinarne, a także
stanowią cenne źródło wielu składników odżywczych.Mango (Mangifera L.), nazywane
inaczej posmakiem lub posmaczem,
pochodzi z Indii, ale uprawiane
jest we wszystkich krajach
tropikalnych. Jest to owoc pestkowy
o wydłużonym kształcie. Okrywa
go skórka o bardzo intensywnym
żółtoczerwonym zabarwieniu.
Im kolor skórki jest bardziej jaskrawoczerwony
lub żółty, tym owoc
jest bardziej dojrzały.
Miąższ mango ma białą lub pomarańczową
barwę, jest soczysty,
w smaku mocno słodki, a jednocześnie
kwaskowaty i bardzo aromatyczny.
Według smakoszy przypomina
w smaku nektarynkę.W sklepach można nabyć mango
świeże, w puszkach oraz suszone
i kandyzowane. Doskonale
komponuje się w sałatkach owocowych.
Stosowane jest także jako
dodatek do dań z mięs oraz z ryb.
Z mango przygotowuje się pikantne
sosy, chutneye i pikle. Można również
robić konfitury, dżemy kremy,
jak i kompoty. Polecane jest jako
dodatek do drinków lub galaretek.
Wśród owoców egzotycznych
mango wyróżnia się bardzo dużą
zawartością prowitaminy A.
Marakuja (Passiflora edulis) nazywana
jest też passiflorą lub męczennicą
jadalną. Pochodzi z Brazylii,
jednak uprawiana jest nie tylko
w Ameryce Południowej, ale też
w Australii i Nowej Zelandii.
Owoce są wydłużone, mają jajowaty
kształt, na zewnątrz pokryte
twardą i dość grubą skórą. Gdy skóra
jest pomarszczona, oznacza to, że
są dojrzałe i nadają się do spożycia.
Istnieją różne gatunki marakui.
Odmiana fioletowa, mniej popularna,
ma małe owoce w kolorze czerwonym,
które najczęściej spożywa
się w formie świeżej. Popular[...]
|
Prenumerata
|
|
"Warto czy nie warto...?"
|
|
|
Barbara Czarnecka
|
Produkty regionalne, tradycyjne, lokalne, ekologiczne - ich walory, smak, jakość ale
również nazewnictwo, powszechnie używane, wrzucamy bardzo często do jednego
"worka". Oczywiście nie jest to "wykroczeniem" jeśli robi to konsument.W Polsce - tak jak i w całej Europie ale również Ameryce Północnej - wciąż wzrasta zainteresowanie produktami wyrabianymi w małych
lub średnich zakładach. Coraz liczniejsza jest grupa osób, którym nie jest obojętne co zawiera ich codzienny jadłospis. Rezygnują z żywności
pozyskiwanej w sposób przemysłowy.
W krajach Unii Europejskiej szczególnie we Francji, Włoszech, Austrii, Niemczech, produkty regionalne funkcjonują jako produkty specjalnej,
wysokiej i gwarantowanej jakości. Są własnością ogólnospołeczną.
W rejestrach Wspólnoty Europejskiej znajduje się ponad 4800 geograficznych i tradycyjnych nazw. Najwięcej jest win, napojów spirytusowych,
ale i około 1000 produktów rolnych i środków spożywczych.
Konsument nie musi orientować się w nazewnictwie produktów, nie musi wiedzieć, czy dany wyrób ma certyfikaty polskie, unijne, a może
"tylko" lokalne dyplomy. To oczywiste, że dla klienta liczy, się smak i jakość. Przy zakupie tych produktów cena przestaje być jedynym, czy
też najważniejszym argumentem. A poprzez związek produktu z regionem taki zakup staje się początkiem kontaktu z wyjątkową kulturą,
tradycją, historią, społecznością i przyrodą danego obszaru.
My, jako konsumenci nie musimy znać się na unijnym lub polskim prawie regulującym zasady wytwarzania i obrotu tymi produktami. Dla
producentów, przetwórców, handlowców, gastronomii - te sprawy natomiast powinny być już bardzo ważne. Jak je uporządkować? Czy
nasze przepisy oraz prawo unijne jasno określają zasady funkcjonowania produktów regionalnych i tradycyjnych na rynkach Unii Europejskiej?
O wyjaśnienia zwróciłam się do Dariusza Goszczyńskiego wicedyrektora Departamentu Promocji i Komunikacji w Ministerstwie Rolnictwa
i Rozwoju Wsi (www.minrol.gov.pl).Dariu[...]
|
|
|
|
Barmani dyplomowani
|
|
Jeśli się uczyć, to od najlepszych. Kursy barmańskie rekomendowane
przez Stowarzyszenie Polskich Barmanów, to gwarancja solidnej wiedzy
i fachowego przygotowania do pracy za barem. Jak w każdym zawodzie,
dobra szkoła z tradycjami zapewnia lepszy i pewniejszy start w karierze,
a także budzi przychylność i zaufanie przyszłych pracodawców.Program szkoleniowy rekomendowanych
kursów barmańskich
został stworzony przez nestora
polskich barmanów Z.T. Nowickiego,
na podstawie jego wieloletnich
doświadczeń oraz na bazie
najbardziej prestiżowych programów
szkół barmańskich: szwajcarskiej,
włoskiej i niemieckiej.
Zarówno I, jak i II stopień szkolenia
[...]
|
|
|
|
Brewers Cup - mistrzostwa w zaparzaniu smacznej kawy
|
|
|
Konrad Oleksak
|
Brewers Cup to wyjątkowe mistrzostwa, w których najważniejszym
kryterium oceny są walory smakowe kawy zaparzonej przez
baristę. Jest to także jedna z najbardziej obiektywnych konkurencji,
ponieważ sędziowie testują kawy "na ślepo", nie wiedząc przez
którego z zawodników, ani w jaki sposób zostały zaparzone.mistrzostwach wzięło udział
12 baristów. Zawody odbyły się
23 maja br. w kawiarni sieci Tree
Some Coffee w Warszawie, która
jest również sponsorem wydarzenia[...]
|
|
|
|
Centrum każdego hotelu
|
|
|
Arletta Kowalik
|
Recepcja i hol hotelowy pełnią
kilka funkcji. Po pierwsze tutaj
załatwiane są wszystkie formalności
związane z pobytem w hotelu.
Jeżeli w obiekcie nie ma działu
rezerwacji, to pierwszy kontakt gość
nawiązuje właśnie z pracownikami
recepcji. Również po przyjeździe
kieruje do niej pierwsze kroki. Tutaj
otrzymuje klucz do pokoju (lub kartę
magnetyczną), kartę pobytu oraz
niezbędne informacje, np. o godzinach
wydawania śniadań. Wyjeżdżając
z hotelu, gość również udaje się
do recepcji w celu uregulowania
należności. W trakcie pobytu z kolei
zwraca się do pracowników z różnymi
sprawami: prosi o zamówienie
taksówki, zorganizowanie zwiedzania
miasta itp.
Sprostać dociekliwym
gościom
Jedną z podstawowych funkcji
recepcji jest działalność informacyjna.
Recepcja udziela przede wszystkim
wiado[...]
|
|
|
|
Czekoladowe święto w Obidos
|
|
|
Marcin Zatyka
|
Obidos, portugalska miejscowość,
znajduje się między Lizboną
a Coimbrą. W odległej
przeszłości mieszkali tam Rzymianie,
Wizygoci, a nawet Arabowie. Dziś,
na terenie średniowiecznego zamku,
pamiętającego wykwintne przyjęcia
króla Dinisa, organizowane są jedne
z największych na świecie festiwali
czekolady. W tym roku w ciągu trzech
marcowych tygodni wszystkie drogi
Półwyspu Iberyjskiego wiodły przez
to kilkunastotysięczne miasteczko.
Efekt - ponad 200 tys. gości z Portugalii,
Hiszpanii oraz pozostałych krajów
naszego kontynentu. Wszystko
po to, aby zobaczyć i zasmakować
różnokolorowej czekolady oferowanej
pod najrozmaitszymi postaciami.
Sześć ton czekolady
Pomysłodawcy festiwalu czekolady
w Obidos nie mogli wybrać lepszej
lokalizacji na organizację tego
niezwykle oryginalnego wydarzenia
gastronomiczno-handlowego.
W tym pełnym wąskich uliczek średniowiecznym
miasteczku z wysokimi
murami obronnymi eksponowali
swoje wyroby producenci wyrobów
czekoladowych, ich dystrybutorzy
oraz liczne cukiernie. Oferta
przedstawiona na gęsto usytuowanych
stoiskach stanowiła tylko niewielką
część wydarzeń organizowanych
w ramach IX Międzynarodowego
Festiwalu Czekolady w Obidos.
Ta jedna z najbardziej charakterystycznych
imprez gastronomicznych
Portugalii organizowana jest
dzięki wsparciu władz samorządowych,
profesjonalnych organizacji
kucharzy i cukierników oraz licznych
sponsorów. Dzięki wspólnemu wysiłkowi,
czarujące na co dzień miasteczko,
przeobraża się w bajkową,
czekoladową krainę. - Do przygotowania
samej tylko dekoracji festiwalowej
zużyto prawie trzy tony czekolady.
Pozostałe trzy tony wykorzystaliśmy
do pr[...]
|
|
|
|
Czerwone bogactwo szlacheckich stołów
|
|
|
Magdalena Spychaj
|
Na bezrybiu i rak ryba - mówi stare rybackie porzekadło. Bardzo stare,
bo dziś łatwiej o ryby niż o raka. Od czasu, kiedy połów raków był powodem
do rodzinnej zabawy i ostrego współzawodnictwa, upłynęło wiele wody. Dziś
skorupiaki wciąż łowi się w całej Europie, ale coraz bardziej popularna jest też
hodowla w sztucznych zbiornikach. Dzięki temu smak mięsa rakowego może
nam towarzyszyć przez cały rok.Podróżujący po Polsce pod
koniec XVIII wieku Inflantczyk
Friedrich Schultz, zanotował
w swoim pamiętniku interesujące
spostrzeżenie: Sposób
przyrządzania [raków] zachowuje
się w sekrecie. Nie zechcą
mi może wierzyć, że się tu dukaty
przejadają, ale jakem mówił
już w Warszawie wszystko jest
wytworne i drogie. Przy tym przyzwoitość
i zwyczaj każą nie pić
po rakach innego wina, tylko burgunda,
szampana lub węgrzyna.
Sam półmisek raków od trzech do
czterech złotych polskich kosztuje.[...]
|
|
|
|
Drób w roli głównej
|
|
W kwietniu szkoły z województwa mazowieckiego
miały okazję spróbować swoich sił w kulinarnej
rywalizacji. Firma Kamis, wraz z warszawskim
Zespołem Szkół Gastronomiczno-Hotelarskich,
zorganizowała kolejną już edycję konkursu "Życie
ze smakiem - Drobiowe przysmaki". Nie zabrakło
kreatywnych uczestników, którzy z pasją stanęli
do współzawodnictwa i zmierzyli się z kulinarnym
zadaniem.Uczniowie spotkali się 8 kwietnia
w Zespole Szkół Gast[...]
|
|
|
|
Grand Prix dla Dwójniaka Grunwaldzkiego
|
|
W dniach 12-13 maja br. odbyła się jubileuszowa, dwudziesta już edycja
Ogólnopolskiego Konkursu Win, Miodów Pitnych i Wyrobów Winiarskich,
zorganizowana przez Krajową Radę Winiarstwa i Miodosytnictwa.
Honorowy patronat nad wydarzeniem objął Minister Rolnictwa i Rozwoju
Wsi, a gospodarzem była firma Centrum Wina - czołowy krajowy importer
i dystrybutor win wysokogatunkowych.Oficjalne wyniki Konkursu oraz
protokół z obrad jury ogłoszone
zostały 17 czerwca br. w czasie
Walnego Zgromadzenia KRWiM
w hotelu Hyatt Regency w Warszawie.
Uroczystej gali wręczenia
nagród towarzyszyła konferencja
prasowa połączona z degustacją
nagrodzonych trunków.Ogólnopolski Konkurs Win,
Miodów Pitnych i Wyrobów Winiarskich
to ważne wydarzenie w branży
winiarskiej, cieszące się od lat
uznaniem i ogromnym zainteresowaniem.
W tym roku swoje produkty
zaprezentowało 12 przedsiębiorstw
- producentów i importerów
win, miodów pitnych i wyrobów
winiarskich. Zgłoszono 88 produktów,
które rywalizowały w 15 kategoriach,
takich jak m.in.: wina owocowe,
wina owocowe aromatyzowane,
"polskie wina", miody pitne,
wina gronowe spokojne, wina gronowe
musujące.
Komisja sędziowska niezależnych
ekspertów winiarskich, sommelierów,
technologów i profesorów
akademickich, podzielona
została na dwa zespoły oceniające,
którymi kierował Edmund Kośnik,
przewodniczący KRWiM. Jury
brało pod uwagę klarowność, barwę,
aromat i smak zakodowanych
prób. Gwarancją absolutnej rzetelności
i wiarygodności wyników była
anonimowość testowanych produktów.
Komisja, posługując się
5-punktową skalą, wyróżniła najlepsze
wyroby, przyznając złote, srebrne
i brązowe medale w poszczególnych
kategoriach. Najwyższą
ocenę spośród wszystkich zgłoszonych
produktów, a tym samym
Nagrodę Grand Prix 2011 zdobył
Oficjalne wyniki Konkursu oraz
protokół z obrad jury ogłoszone
zostały 17 czerwca br. w czasie
Walnego Zgromadzenia KRWiM
w h[...]
|
|
|
|
Kuchnia z zasadami
|
|
Jesteś tym, co jesz - głosi jedna ze starych mądrości.
Równie prawdziwe jest twierdzenie, że:
jesteś tam, skąd pochodzą twoje dania. Zajadając
świeżą pitę z humusem, i popijając orzeźwiającą
lemonanę czujemy klimat izraelskich kafejek.
Bo to naprawdę Tel-Aviv! A dokładniej Tel-
-Aviv Cafe&Deli w centrum Warszawy.
Bliskowschodnie menu pachnące imbirem
i świeżą miętą nie tylko przenosi nas tysiące kilometrów
na południe, ale dodatkowo daje niepodważalne
gwarancje zdrowej diety. Warszawski
Tel-Aviv - jako jedyna restauracja w stolicy -
przestrzega restrykcyjnych zasad koszerności.
A kuchnia koszerna, to przede wszystkim zdrowie,
najwyższa jakość i czystość produktów, codziennie
potwierdzane przez specjalnie w tym
celu powołanego nadzorcę koszerności.
Tel-Aviv Cafe&Deli jest lokalem wegetariańskim.
To konsekwencja p[...]
|
|
|
|
Muzyczne wariacje w kuchni
|
|
|
Marcin Polus
|
W dniach 6-7 kwietnia 2011 roku w Zespole Szkół Specjalnych
nr 14 w Krakowie odbył się jubileuszowy, X Małopolski
Konkurs Kucharsko-Cukierniczy pt. "Muzyczne wariacje, kulinarno‑cukiernicze
inspiracje". Uczestnicy walczyli o Puchar Małopolskiej
Izby Rzemiosła i Przedsiębiorczości pod honorowym patronatem
Prezydenta Miasta Krakowa i Małopolskiego Kuratora Oświaty.Organizacja Małopolskich Konkursów wynikła
z powodu braku tego typu przedsięwzięć
przeznaczonych dla uczniów
Szkół Specjalnych, kt[...]
|
|
|
|
Na kwaśno, ostro, słodko
|
|
Zacznijmy od fasolki - zielonej,
bo żółtej, do której przyzwyczajeni
są Polacy, tutaj
nie uświadczy. Nie jest ona warzywem
sezonowym, wiosenno-letnim,
tylko całorocznym, dostępnym
w każdym sklepie. Oprócz
tego jest stosunkowo tania, kosztuje
3-4 euro za kilogram. Daje
się też przyrządzić na różne sposoby,
co sprawia, że jedzona przez
30 dni w miesiącu wcale się nie
znudzi. Podpowiedzi, jak odmienić
jej smak, nietrudno znaleźć.
Wystarczy sięgnąć po reklamowe
wydawnictwa w supermarketach.
Są tam receptury na każdy smak:
fasolka na słodko, kwaśno, ostro,
ze swojską nutą albo egzotyczną.
Jeśli na kwaśno, doradzają reklamówki,
to do kotleta mielonego
lub raczej kuli, bo tak Jansenowie
formują mięso. Niezbędne są ogórki
konserwowe, pokrojone w grube
plasterki i przepołowione amsterdamskie
cebulki. Ich zalewa,
w zależności od gustu (kilka łyżek
stołowych), stanowi bazę dressingu,
uzupełnioną majonezem oraz
musztardą.
Amsterdamskie cebulki, jak podaje
Wikipedia, to przysmak szczególnie
chętnie zjadany w prowincji
Północna Holandia. Drobne cebulki
zaraz po zbiorach trafiają do octowej
zaprawy z dodatkiem przypraw.
Właśnie od przypraw, a zwłaszcza
od szafranu, nabierają lekkiej żółtej
barwy. Tradycję takiego konserwowania warzyw zrodziła zwykła bieda,
a nie ch[...]
|
|
|
|
OD REDAKCJI
|
|
|
Maria Burska
|
Lato w pełni, co można poczuć
również na naszych łamach. I nie
chodzi mi wcale o sezon ogórkowy,
bo akurat dla gastronomii taki
nie istnieje. A jeśli nawet, to przecież
nawet przysłowiowe "ogórki"
stanowią bardzo wdzięczny kulinarny
temat.
Na początek proponuję jednak
nieco więcej egzotyki i to w iście
letnim, soczyście-owocowym wydaniu.
Dorota Czerwińska oprowadza
nas po "straganie" pełnym tropikalnych
owoców, opowiadając
o ich wielorakich zaletach. "To nie
tylko cytrusy, banan[...]
|
|
|
|
Odkrywamy smaki Pomorza i Kaszub
|
|
|
Ewa Czarniecka-Skubina
|
Rejon północnej części Polski to przede wszystkim
kraina pięknych jezior. Walory przyrodnicze, liczne
parki krajobrazowe oraz zabytki - to tylko niektóre
zalety Pojezierza Pomorskiego, które mogą zachęcić
do jego odwiedzania. Naszą uwagę przyciągnęła
bogata tradycja kulinarna. Kuchnia kaszubsko‑pomorska
jest niezwykle różnorodna, dlatego warto
poświęcić jej trochę czasu i przyjrzeć się regionalnym
specjałom.Pomorze i Kaszuby obejmują
obszar między Odrą a Pasłęką
i noszą wspólną nazwę
Pojezierza Pomorskiego. Historia
tych terenów sięga czasów
Mieszka I, kiedy Pomorze Wschodnie
(Gdańskie) zostało włączone do
państwa Polan. Pomorze Zachodnie
(Szczecińskie), o które nieustannie
w przeszłości toczyły się walki ze
względu na jego ogromne znaczenie
strategiczne i handlowe, w latach
1919-1939 stanowiło wschodnią
prowincję Niemiec. Po zakończeniu
II wojny światowej stało się
zaś granicznym regionem Polski.
Ogromne zróżnicowanie i bogactwo
przyrodnicze Pomorza, w tym
między innymi sąsiedztwo morza,
obecność jezior, rzek i lasów, warunkują
dużą różnorodność i specyfikę
kuchni. Prawdziwą "perłą" regionu
są Kaszuby. Jak głosi legenda, powstały
one z resztek, jakie pozostały
Bogu po stworzeniu świata.
Ogromny wpływ na rodzaj
i zróżnicowanie kuchni określonych
regionów Pomorza i Kaszub
mają również różnorodność
środowisk społecznych, warunki
ekonomiczne, w tym stopień zamożności,
a także lokalne tradycje.
Kuchnia pomorska w znacznym
stopniu przywiązuje wagę
do starych tradycji domu i regionu,
popularnych książek kucharskich.
Jedną z najważniejszych
grup społecznych regionu
pomorskiego są rybacy. Częste
przebywanie poza domem
sprawia, że bardzo ważne jest
dla nich spożywanie posiłków
z rodziną.
Grupy asortymentowe
Ryby. Dostęp do wód słonych
i słodkich warunkuje ogromne bogactwo
ryb przyrządzanych na tysiące
sposobów. Odpowiednio przygotowane
ryby morskie (śledzie, łososie,
dorsze) i słodkowodne (węgorze,
mar[...]
|
|
|
|
Po spokój i ciszę do Nowej Zelandii
|
|
|
Barbara Czarnecka
|
Państwo wyspiarskie na południowo-zachodnim Pacyfiku nie jest często
wybieranym punktem turystycznym w Polsce. Mało wiemy o tym kraju
i niestety nie jesteśmy świadomi jego licznych walorów. Szkoda, bo Nowa
Zelandia może zauroczyć nawet najbardziej wybrednego turystę. Zachwyca
przyroda, ale również podejście do niej mieszkańców Wyspy, którzy
korzystają z bogactw natury, nie niszcząc jej licznych walorów.Przy śniadaniu usłyszałam jak
kilka osób z naszej grupy rozmawiało
o naleśnikach. Pomyślałam,
że tak dawno ich nie jadłam
i z przyjemnością kilka skonsumuję.
Już nawet zastanawiałam się,
czy wybiorę te z owocami, serem,
a może w wersji wytrawnej z dodatkiem
szpinaku. Już czułam ich
smak i zapach, dlatego zapytałam
koleżankę, czy też będzie wieczorem
jadła naleśniki. Popatrzyła na
mnie zdziwiona bo była przekonana,
że będziemy na kolacji w lokalnej
restauracji, w której mamy zamówioną
jagnięcinę. Trudno, widocznie
będąc w Nowej Zelandii
trzeba jeść jagnięcinę.
Jedynym usprawiedliwieniem
mojego roztargnienia jest to, że
tego dnia wstaliśmy o godzinie
5.30. Najpierw szybkie pakowanie,
śniadanie i wyjazd o 7.00. Bo
jak inaczej wytłumaczyć moje gapiostwo
i zauroczenie słowem "naleśniki"?
Zajrzałam do przewodnika
i przeczytałam, że właśnie tą nazwą
potocznie określa się skały
wystające z Oceanu Spokojnego.
Ich budowa faktycznie przypomina
stosy smakowitych placków. Są to
skały wapienne, które przez setki
lat wyrzeźbiła woda w wyraźne warstwy.
Znajdują się w miejscowości
Punakaiki na Wyspie Południowej.
Krewetkowy raj
Nowa Zelandia jest niezw[...]
|
|
|
|
Polski akcent kulinarnych zmagań
|
|
Za nami III edycja Konkursu Kuchnia Polska Wczoraj i Dziś, który odbył się
w dniach 3-4 czerwca na podzamczu hotelu *** Zamek w Pułtusku
- Dom Polonii. Organizatorem i pomysłodawcą wydarzenia był znany szef
kuchni hotelu Lord Stefan Birek. Wspomogli go: Hotel-Zamek w Pułtusku
oraz Stowarzyszenie "Wspólnota Polska" Dom Polonii. O "Złotą Koronę"
dla najlepszego dania rywalizowały dwuosobowe ekipy kucharskie.Konkurs skierowany był do
kucharzy profesjonalnych
oraz uczniów szkół gastronomicznych.
Mogliśmy oglądać
zmagania kulinarne aktorów
i dziennikarzy oraz widzów programu
"Kawa czy Herbata", a także
motocyklistów z Gold Wing Club
of Poland. Celem wydarzenia było
propagowanie polskiej sztuki kulinarnej,
kultywowanie jej tradycji
oraz jednocześnie promowanie
i wykorzystanie naszej polskiej żywności
w ramach rywalizacji.
Konkurs merytorycznie wsparło
Ogólnopolskie Stowarzyszenie
Szefów Kuchni i Cukierni. Patronem
medialnym był program "Kawa czy
Herbata" (TVP-1). Patronat honorowy
sprawował zaś Minister Rolnictwa
i Rozwoju Wsi. Sponsorami
głównymi były firmy: Lazur, Polmlek
oraz Menos Ryby.
O puchar "Złotej Korony" walczyło[...]
|
|
|
|
Potrawy w dobrych rękach
|
|
|
Wiesława Grzesińska
|
Organizacja usług wyjazdowych wymaga posiadania
i użytkowania szerokiej gamy sprzętu mobilnego. W jego
skład wchodzą zarówno urządzenia chłodnicze, jak
i grzewcze bądź neutralne. Wiąże się to ze szczególnymi
wymaganiami higienicznymi, zapewniającymi transport
potraw bez zmniejszenia ich wartości żywieniowej oraz
zdrowotnej.Podstawowym wyposażeniem
służącym do transportu schłodzonych
bądź gorących potraw i napojów
są termosy. Kształt ich i pojemność
bywają różne. Mogą być
wykonane ze stali nierdzewnej, odpornego
na pęknięcia polietylenu
lub lekkiego tworzywa sztucznego
o bardzo dużej wytrzymałości. Termosy
mają zarówno obudowę, jak
i zamknięcie wypełnione masą izolacyjną,
co gwarantuje utrzymanie
odpowiednio wysokiej lub niskiej
temperatury potrawy w stosunkowo
długim czasie.
Bezpieczną pracę obsłudze zapewnia
zastosowanie specjalnego
systemu blokad. W celu wyrównania
wilgotności i ciśnienia w zamknięciach
(pokrywach) stosuje
się specjalne odpowietrzniki. Ważnym
wyróżnikiem każdego termosu,
[...]
|
|
|
|
Poznaj Dobrą Żywność
|
|
|
Barbara Czarnecka
|
Poznaj Dobrą Żywność - ta impreza już na stałe wpisała
się w kalendarz warszawiaków. Przybywają tłumnie
z rodzinami, przyjaciółmi, znajomymi. Tegoroczny Piknik
był rekordowy pod względem liczby zwiedzających
i kupujących.18 czerwca br. na terenie Szkoły
Głównej Gospodarstwa Wiejskiego
w Warszawie przy ul. Nowoursynowskiej
166 odbył się
Piknik pod hasłem: "Poznaj Dobrą
Żywność". Głównym organizatorem
jest Ministerstwo Rolnictwa
i Rozwoju Wsi. SGGW użycza
swoich pięknych ogrodów
i pomaga organizacyjnie. Dla resortu
rolnictwa jest to niezmiernie
ważna impreza. Prezentuje ona
przede wszystkim producentów
i przetwórców, kt[...]
|
|
|
|
Smakosze z całej Polski przyjeżdżajcie
|
|
|
Władysław Serwatowski
|
Jeżeli letnią stolicą Trójmiasta jest centralnie położony Sopot, to zapewne
w Sopocie ukuto nowe, charakterystyczne hasła reklamowe dla miast
sąsiedzkich, ale wciąż ze sobą konkurujących: Wolne miasto Gdańsk oraz
Szybkie miasto Gdynia. Z perspektywy Warszawy to Gdynia wydaje się
najbardziej apetycznym i dynamicznym miastem Pomorza Gdańskiego.Prezydent Gdyni, Wojciech
Szczurek, urządził w stolicy
dwie ważne konferencje
ogólnopolskie. W Zamku Królewskim
w Warszawie przedstawił jesienią
2010 roku wizję utworzenia
w Gdyni Muzeum Emigracji. Inicjatywę
w debacie publicznej wspierali:
aktor Andrzej Seweryn, literaci Małgorzata
Szejnert, Paweł Huelle, prof.
Marian Drozdowski, przedstawiciele
Senatu RP oraz Towarzystwa Polonia.
Wspomnienie
emigrantów
Gdynia od swych narodzin w latach
20. XX w. przez dziesięciolecia
była miastem granicznym między
polskim domem a emigracją.
To tam emigranci zjadali ostatni posiłek
w kraju. W Gdyni żegnano się
z Polską-Ojczyzną i z polską kuchnią
lądową. Na emigracyjną tułaczkę
zabierały emigrantów jednostki oceaniczne
"Polonia", "Pułaski", "Sobieski",
"Piłsudski", "Chrobry" i "Batory",
które kojarzono z rodzinnym domem.
W 2013 r. czeka n[...]
|
|
|
|
Spotkanie z Haut-Brion
|
|
|
winny maniak
|
Kiedy w połowie XVI wieku Jean de Pontac zakładał w Graves
niedaleko Bordeaux winnicę Chateau Haut-Brion, a jego szwagier,
Arnaud de Lestonnac, usytuowaną tuż obok winnicę Chateau
La Mission Haut-Brion, żaden z nich nie wiedział, że dadzą
początek winom zaliczanym obecnie do 50 najlepszych na świecie.Są na świecie wielkie wina i choć rzadko
mamy z nimi kontakt, warto o nich cokolwiek
wiedzieć, bo w życiu każdego człowieka
pojawia się kiedyś jakiś zdarzenie naprawdę
godne uczczenia - i wtedy warto sięgnąć po
wino z górnej półki. W produkcji takich właśnie
win specjalizuje się firma Domaine Clarence Dillon,
do której należą obecnie wspomniane wcześniej
posiadłości Chateau Haut-Brion (Premier
Grand Cru Classe) i Chateau La Mission Haut-
-Brion (Cru Classe de Graves).
Firma jest ich właścicielem od[...]
|
|
|
|
Strzał w 10!
|
|
Najlepszym środkiem komunikacji jest... skuteczna agencja PR.
A najlepszą miarą jej skuteczności - długi staż i równie długa lista
zrealizowanych projektów. Dziesiąte urodziny agencji Advanced Public
Relations to dobra okazja, by poznać branżę PR od kuchni.Co kryje się za terminem "public
relations"? Według agencji
APR jest to przede wszystkim: jasna,
twórcza i skuteczna komunikacja
z przekazaniem właściwej informacji
właściwym odbiorcom, -
w oparciu o ściśle określone strategiczne
cele. Zgodnie z tą misją
Agencja działa już od dziesięciu lat,
a huczny Jubileusz obchodziła 16
czerwca br. w swej warszawskiej
siedzibie. Dziesięć lat, to dzies[...]
|
|
|
|
Strzeżmy się pasożytów
|
|
|
Waldemar Dzwolak
|
Sezon wakacyjny jest dla gastronomów szczególnym
okresem. W tym czasie mogą oni liczyć na znaczny
wzrost dochodów. Nie należy jednak zapominać
o pojawianiu się sezonowych zagrożeń biologicznych
oraz wzmożonej aktywności bakterii patogennych.
Na szczęście łatwo temu zapobiec, stosując typowe
środki kontroli.Od maja do września każdego
roku odnotowuje się kilkakrotny
wzrost liczby zatruć pokarmowych,
w stosunku do tzw. zimnych miesięcy.
Znaczna ich część jest niestety
wynikiem zaniedbań ze strony
kierujących zakładami żywienia
zbiorowego. Skupiają się często na
maksymalizacji sprzedaży (zysku),
zapominając o obowiązku zagwarantowania
konsumentowi dostarczenia
bezpiecznej potrawy.
Uważajmy
na dostawców
Pierwszy grzech wakacyjny gastronomów,
to szukanie oszczędności
w przypadku zatrudniania
pracowników sezonowych. Szkolenia
tej grupy w zakresie higieny
osobistej oraz innych obszarów
dobrych praktyk (GMP/GHP)
są nieraz traktowane jako wyjątkowe
zło konieczne i, bywa że są
skracane albo całkowicie pomijane.
Nie trzeba być prorokiem, aby
przewidzieć, że pracownik niedoszkolony
lub całkowicie nieświadomy
zagrożeń bezpieczeństwa
żywności w gastronomii jest jak
bomba zegarowa z opóźnion[...]
|
|
|
|
Tłuszcz może być zdrowy
|
|
|
Anna Żbikowska
|
Coraz częściej dokładnie przyglądamy się temu,
co jemy. Większą wagę przywiązujemy do składników
pokarmowych i skrupulatnie wczytujemy się w etykiety
produktów. Słusznie, bo według słynnej maksymy "jesteś
tym, co jesz". Dlatego warto, aby do stałego menu
weszły ryby - doskonałe źródło witamin, minerałów oraz
niezbędnych kwasów tłuszczowych.Ryby są uznane za cenny element
diety. W ich składzie znajdują
się niemal wszystkie, ważne w żywieniu
człowieka, składniki odżywcze.
Są dobrym źródłem pełnowartościowego
białka, witamin (szczególnie
A i D) oraz składników mineralnych,
takich jak jod, fluor, cynk
czy wapń.
W zależności od gatunku ryby
zawartość tłuszczu może się wahać;
od 1% w mięsie takich ryb,
jak miętus, okoń czy sandacz (czyli
ryb drapieżnych), do powyżej 30%
- np. węgorz, sum, karp. Ogólna
zawartość i skład tłuszczu decydują
w dużym stopniu o technologicznej
przydatności ich mięsa
oraz produktów ubocznych o walorach
organoleptycznych, głównie
smakowitości, a zwłaszcza o ich
wartości odżywczej. Tłuszcze w rybach
to głównie triacyloglicerole
i fosfolipidy.
Jako ważny składnik diety są
szczególnie cenione ze względu
na tłuszcz, który jest bogaty w wielonienasycone
długołańcuchowe
kwasy tłuszczowe (LC-PUFA) z rodziny
n-3 (omega-3) i n-6 (omega
6), należące do niezbędnych nienasyconych
kwasów tłuszczowych
(NNKT). Najwięcej kwasów tłuszczowych
n-3 znajduje się w rybach
morskich, szczególnie z zimniejszych
wód, natomiast mniej w słodkowodnych.
Dlaczego uznaje się te składniki
za niezwykle cenne? Głównie
ze względu na szczególnie dużą
zawartość LC-PUFA z rodziny n-3.
Najważniejsze z nich to: kwas
eikozapentaenowy (EPA) o 20 atomach
węgla w łańcuchu i pięciu
wiązaniach nienasyconych 20:5
oraz dokozaheksaenowy (DHA)
o dwudziestu dwóch atomach węgla
w łańcuchu i sześciu wiązaniach
nienasyconych 22:6. Duże
zróżnicowanie gatunkowe, jak też
różne strefy i środowiska bytowania
powodują, że ilość tych ważnych
[...]
|
|
|
|
Trefne i dozwolone
|
|
|
Wojciech Kolanowski
|
W każdej kulturze funkcjonują różnorodne zasady oraz
tradycje, dzięki którym jest ona oryginalna i jedyna w swoim
rodzaju. Dotyczy to również sfery kulinarnej. Czulent, kugel
lub kreplach - smak tych potraw znają przede wszystkim
Żydzi. Wbrew pozorom dania koszerne są niezwykle
ciekawe i różnorodne, a restrykcyjne zasady nie muszą być
przeszkodą do stworzenia wybornych przysmaków.Koszerność, kaszrut (z hebr.:
właściwy) to pojęcie odnoszące
się do reguł obowiązujących w religijnym
prawie żydowskim Halacha
(z hebr. - droga, zachowanie).
Regulują one różne aspekty
życia codziennego, np. rodzaje
żywności dozwolonej do spożycia
oraz warunki w jakich powinna
być ona przygotowana.
Prawa o koszerności zostały
dane przez Boga Izraelitom
na pustyni Synaj. Mojżesz spisał
ich podstawy, które dzisiaj można
przeczytać w Biblii (Księga Kapłańska
11 i Powtórzonego Prawa
14). Szczegóły i interpretacje tych
praw były przekazywane z pokolenia
na pokolenie przez tysiące
lat i zostały ostatecznie zapisane
w Talmudzie oraz Torze (Pięcioksiąg
Mojżeszowy). Do pierwotnych
regulacji dodano różne
interpretacje i zasady przyjęte
przez władze rabiniczne jako
"zabezpieczenia" dla biblijnego
prawa. W całej historii narodu
żydowskiego przestrzeganie
koszerności stało się integralnym
elementem zachowania jego tożsamości.
W zakresie żywności Halacha
rozróżnia pokarmy dozwolone
(kaszer) i zakazane (teref,
trefne, "nieczyste"), precyzuje
też 30 zasad obejmujących zakazy
i nakazy.
Zasady koszerności są ściśle
przestrzegane przez Żydów ortodoksyjnych.
Żydzi wyznający
Judaizm reformowany, wykazują
zazwyczaj dużo mniej restrykcyjne
podejście do koszerności.
Jednak starają się przestrzegać
przynajmniej najbardziej podstawowych
reguł.
Regulacje te określają jakie
pokarmy można, a jakich nie
wolno spożywać oraz jak należy
je przygotowywać oraz spożywać.
Koszer nie jest stylem gotowania.
Potrawy kuchni chińskiej
mogą być koszerne, jeżeli zosta[...]
|
|
|
|
Trochę zapomniana madera
|
|
|
winny maniak
|
Prym wśród win wzmacnianych wiodą obecnie: porto i sherry,
ale przecież przez wieki jednym tchem wraz z nimi wymieniano
maderę - dziś wino u nas prawie zapomniane. Dobrą okazją do
przypomnienia go stała się prezentacja, zorganizowana w maju br.
w Warszawie przez Instytut Wina, Haftu i Rzemiosła Artystycznego
z Madery.Nazwa tego wina wzięła się od nazwy należącej
do Portugalii, subtropikalnej wyspy, położonej
na Atlantyku nieco powyżej Wysp Kanaryjskich.
Tam właśnie ponad 400 lat temu założono
winnice, obsadzając je różnymi szczepami winorośli,
z których do dziś utrzymały się Sercial,
Verdelho, Bual, Malmsey, Terrantez (szczepy na
wina białe) i Tinta Negra Mole (szczep "czerwony").
Dość szybko - chcąc zwiększyć trwałość
produkowanych z nich win - zaczęto stosować
wzmacnianie, czyli przerywano w pewnym momencie
proces fe[...]
|
|
|
|
Vega Sicilia i tokaje Oremus
|
|
|
winny maniak
|
Co łączy wytrawne, czerwone wina
z hiszpańskiego Ribera del Duero (bo stamtąd
pochodzi Vega Sicilia) ze słodkimi tokajami
z Węgier? Ano to, że winnice, w których powstają
te obie rodziny win, należą obecnie do tego
samego właściciela i że w tokajach Oremus
coraz bardziej odczuwa się tę samą filozofię
tworzenia, która od lat przyświeca producentowi
Vegi Sicilii.Vega Sicilia, do której należą
również: winnica Alion w tej samej
apelacji oraz znakomita winnica
Pintia w Toro, wykupiła przed
paroma laty węgierską winnicę
Oremus - tak, że w "rodzinnym"
portfolio znajdują się obecnie wina
z tych czterech lokalizacji. I wszystkich
tych win można było spróbować
na firmowej degustacji, zorganizowanej
przy udziale Centrum
Wina w pięknych wnętrzach warszawskiej
restauracji Stary Dom.
Każda degustacja ma swoją logikę
(od [...]
|
|
|
|
Winna kotłownia
|
|
Każdy mieszkaniec warszawskiego Żoliborza zna starą kotłownię
przy ul. Suzina. A coraz liczniejsi wiedzą, że warto tam zajrzeć dla dobrego
wina oraz smacznej kuchni. Dzisiejsza żoliborska Kotłownia to restauracja
i skład win - miejsce w sam raz na niezobowiązujący lunch, spotkanie przy
lampce wina, jak i niespieszną kolację w towarzystwie włoskich winiarzy.Zaczęło się od wina. Leszek
Borowski, Piotr Wisłocki i Tomasz
Supernak - wspólnicy i miłośnicy
wina - postanowili stworzyć niezwykły
sklep, z winem rzecz jasna.
Chcieli, aby było to miejsce
niebanalne, a zarazem na luzi[...]
|
|
|
|
Twój Profil
Twój koszyk
