BUDOWNICTWO I GEODEZJA ›
CIEPŁOWNICTWO, OGRZEWNICTWO, WENTYLACJA ›
2011-9 |
| |
|
|
Analizator spalin testo 350 - kompletne rozwiązanie do badania emisji i analizy spalin w przemyśle
|
|
Firma Testo wprowadza na rynek analizator spalin o innowacyjnej
koncepcji i łatwej obsłudze.
Testo Sp. z o.o. - specjalista w technologiach pomiarowych,
opracowało nowy przenośny analizator spalin,
który dzięki intuicyjnemu menu bezpiecznie prowadzi
użytkownika przez kompletny proces analizy gazów spalinowych.
Do typowych zastosowań należą:
● ustawienia, optymalizacja lub pomiary operacyjne na
palnikach przemysłowych, stacjonarnych silnikach przemysłowych,
turbinach gazowych oraz systemach oczyszczania
spali[...]
|
|
|
|
KONFERENCJA DOLNOŚLĄSKI DOM ENERGOOSZCZĘDNY
|
|
W dniach 18-19 listopada w Regionalnym Centrum Turystyki Biznesowej
odbędzie się konferencja Dolnośląski Dom Energooszczędny.
Patronem honorowym konferencji jest Politechnika Wrocławska.Celem konferencji jest prezentacja obecnego
stanu wiedzy na temat ekologicznego i energooszczędnego
budownictwa oraz umożliwienie bezpośredniego
kontaktu przedstawicieli środowiska akademickiego
z reprezentantami firm promujących
innowacyjne rozwiązania na rynku. Do udziału
zaproszeni są studenci i[...]
|
|
|
|
Konwekcja swobodna ciepła na pionowych, płaskich powierzchniach izotermicznych w powietrzu Przegląd danych
|
|
KATARZYNA LOSSY  CZESŁAW OLEŚKOWICZ-POPIEL
|
Przedstawiono przegląd zależności na średni współczynnik
konwekcji ciepła i średnią liczbę Nusselta na pionowej płaskiej
powierzchni izotermicznej w powietrzu. Przeanalizowano
krytyczne liczby laminarno-turbulentnego przejścia
dla powierzchni pionowej i ustalono, że krytyczną liczbą
jest liczba Grashofa równa ok. Grkr = 109. Poddano analizie
wartość całkowitego współczynnika przejmowania ciepła na
wewnętrznej powierzchni pionowej przegrody budowlanej
hsi. Na postawie aktualnych zalecanych współczynników
przenikania ciepłu U ustalono, że obecnie jego wartość sugerowana
przez normę EN ISO 6946:2007 jest zawyżona
o około 10 do 15%.ZNAJOMOŚĆ oporu cieplnego R lub współczynnika
przenikania ciepła U=1/R przegród budowlanych jest niezbędna
do obliczeń cieplnych budynków. W najprostszym
przypadku współczynnik przenikania ciepła płaskiej ściany
wielowarstwowej jest równy
gdzie:
hse - współczynnik przejmowania ciepła na zewnętrznej
powierzchni ściany (wg normy EN ISO 6946:2007
wynosi hse=1/Rse=1/0,04=25 W/(m2·K)),
δ - grubość i - tej warstwy ściany o przewodności
cieplnej λ,
hsi - współczynnik przejmowania ciepła na wewnętrznej
powierzchni ściany (wg normy EN ISO 6946:2007
wynosi hse=1/Rse=1/0,13=7,69 W/(m2·K)).
+ +
=
se hsi
1
λ
δ
h
1
U 1
Współczynniki przejmowania ciepła hse oraz hsi są sumą
współczynników przejmowania ciepła w wyniku konwekcji
hk i wskutek promieniowania hR.
Głównym tematem niniejszego artykułu jest przegląd
i analiza danych literaturowych dotyczących konwekcji
swobodnej ciepła na wewnętrznych powierzchniach płaskich
ścian budynków oraz wpływ współczynnika przenikania
ciepła U na wartość współczynnika przejmowania
ciepła na wewnętrznych powierzchniach ścian hsi.
Konwekcja swobodna ciepła na płaskich powierzchniach
była przedmiotem wielu badań eksperymentalnych, numerycznych
i rozwiązań analitycznych. Przeważnie rozważa
się dwa przypadki konwekcji ciepła, tj. przy założeni[...]
|
|
|
|
Książki nadesłane
|
|
Budowlany Proces Inwe -
stycyjny - poradnik ubezpieczeniowy
Autorzy: Tomasz Stupnowicz, Barbara
Muniak, Robert Wągrocki, Marek
Szmaj
Książka zawiera kompendium wiedzy
dotyczącej tworzenia ochrony
ubezpieczeniowej, zarówno dla poszczególnych
uczestników budowlanego
procesu inwestycyjnego, jak
i samej inwestycji na wszystkich jej
etapach. Ze względu na bardzo szeroki
zakres poruszonej tematyki, skondensowano
i ograniczono zawarte
informacje do podstawowych kwestii
związanych z [...]
|
|
|
|
Kurs programu Audytor OZC (5)
|
|
|
MICHAŁ STRZESZEWSKI PIOTR WERESZCZYŃSKI
|
KONTYNUUJEMY kurs programu
Audytor OZC. Cykl ten wprowadza
Czytelnika "krok po kroku" w zagadnienia
związane z wykorzystaniem
programu w obliczeniach cieplno-wilgotnościowych
budynków. Uzupełnia
on instrukcję obsługi dołączoną do
programu [3].
Kurs powinien okazać się przydatny
dla projektantów instalacji c.o.,
audytorów energetycznych, osób sporządzających
świadectwa charakterystyki
energetycznej oraz studentów
wyższych uczelni technicznych na
kierunkach inżynieria środowiska, budownictwo,
architektura, energetyka
i pokrewnych.
W piątej części przedstawiono przykład
sprawdzenia ryzyka występowania
kondensacji, która umożliwiałaby
rozwój grzybów pleśniowych, na wewnętrznej
powierzchni przegrody budowlanej.
Zgodnie z Rozporządzeniem Ministra
Infrastruktury w sprawie warunków
technicznych, jakim powinny odpowiadać
budynki i ich usytuowanie
[1], na wewnętrznej powierzchni nieprzezroczystej
przegrody zewnętrznej
nie może występować kondensacja
par[...]
|
|
|
|
Optymalna metoda wyznaczania współczynników wyrównawczych do indywidualnego rozliczania kosztów ogrzewania w budynku wielolokalowym
|
|
|
PAWEŁ MICHNIKOWSKI RADOSŁAW GÓRZEŃSKI GRZEGORZ KRZYŻANIAK
|
W publikacji zdefiniowano pojęcie współczynników wyrównawczych
oraz ich funkcję w procedurze wyznaczania indywidualnych
kosztów ogrzewania lokali w budynku wielolokalowym.
Jako metodę wzorcową wyznaczania współczynników
wyrównawczych zaproponowano szczegółową metodę
dynamiczną ESPr pozwalającą na określenie zapotrzebowania
na energię w trybie ogrzewania. Traktując współczynniki wyrównawcze
wyznaczone metodą dynamiczną, jako punkt odniesienia,
zaproponowano optymalną metodę statyczną z popularnego
programu komercyjnego Audytor OZC 4.8Pro.W ARTYKULE zestawiono różne metody wyznaczania
współczynników wyrównawczych położenia lokali
w bryle budynku, na potrzeby rozliczania całkowitych
kosztów ogrzewania jednostki rozliczeniowej, w odniesieniu
do poszczególnych jednostek użytkowych. Do wyznaczania
współczynników wyrównawczych stosuje się
obecnie oprogramowania komercyjne, do których należy,
m.in. Audytor OZC 4.8Pro [7]. Służy on do wyznaczania
obciążenia cieplnego na podstawie normy PN-EN 12831
[3] lub zapotrzebowania na energię do ogrzewania i chłodzenia
metodą bilansów miesięcznych według normy PNEN
ISO 13790 [4].
W praktyce, spotkać można dwa sposoby analizy zagadnienia.
W pierwszym, część audytorów lub projektantów
wyznacza współczynniki wyrównawcze na podstawie
bilansów zapotrzebowania na ciepło do ogrzewania. Natomiast
w drugim, większość wykonuje to na podstawie
porównania obciążeń cieplnych. Niniejszy artykuł jest
kontynuacją [2].
Podstawy prawno-techniczne stosowania
współczynników wyrównawczych
Obowiązek stosowania współczynników wyrównawczych
w procedurze wyznaczania indywidualnych kosztów
ogrzewania w budynkach wielolokalowych wynika
z art. 45a ust. 9 ustawy Prawo energetyczne [8], która
mówi, że "Właściciel lub zarządca budynku wielolokalowego
dokonuje wyboru metody rozliczania całkowitych
kosztów zakupu ciepła na poszczególne lokale mieszkalne
i użytkowe w tym budynku tak, aby wybrana metoda,
uwzględniając wspó[...]
|
|
|
|
Praktyczne znaczenie wyników badań termicznej wydłużalności rur polipropylenowych stabilizowanych warstwą aluminiową
|
|
|
HENRYK G. SABINIAK ADAM SZYDA
|
W artykule przedstawiono podsumowanie wyników badań
teoretycznych i doświadczalnych termicznej wydłużalności
rur polipropylenowych wzmocnionych perforowaną folią aluminiową
[1, 2]. Przedstawiono praktyczne znaczenie uzyskanych
wyników badań [3]. W artykule wskazano potencjalne
obszary zastosowania rezultatów badań oraz ogólne zalecenia
dla producentów, projektantów i wykonawców instalacji
z tworzyw polimerowych.WSPÓŁCZYNNIK termicznej wydłużalności liniowej
rur polipropylenowych α wzmocnionych warstwą
aluminiową jest zmienny i zależny od średnicy rury, jak
i od geometrii warstwy wzmacniającej [1, 2, 3, 4]. Rury
o większych średnicach nominalnych charakteryzują się
większym współczynnikiem wydłużalności liniowej α,
we wszystkich zakresach temperatury, w stosunku do rur
o mniejszych średnicach. Wpływ na wydłużalność termiczną
rur ma grubość warstwy wzmacniającej, a także
wielkość i odległości otworów perforacji w tej warstwie.
Na wydłużalność liniową rur polipropylenowych stabilizowanych
warstwą aluminiową wpływa również ciśnienie
wewnętrzne, powodując powstawanie naprężeń obwodowych
[5] i jednocześnie wzrost średnicy rury. Wzrost
średnicy rury, zgodnie z liczbą Poissona, powoduje skurcz
rury w kierunku osiowym.
Oznacza to, że ujemna wartość wydłużeń osiowych
wywołanych naprężeniami obwodowymi redukuje dodatnie
termiczne wydłużenia liniowe rur wzdłuż ich osi pod
wpływem temperatury. Skala tego zjawiska jest zależna od
liczby Poissona, której wartość nie jest stała i dla polipro-
OGRZEWNICTWO
pylenu wynosi: od υ = 0,327 w temperaturze 20 oC do υ =
0,433 w temperaturze 80 oC (rys. 1). Termiczna wydłużalność
liniowa rur z tworzyw polimerowych pod wpływem
temperatury, zależy ponadto b[...]
|
|
|
|
Stosowany w Polsce niewłaściwy system rozliczania kosztów ogrzewania mieszkań za pomocą podzielników
|
|
Przedstawiono przykłady błędnego rozliczania kosztów
ogrzewania mieszkań w budynkach wielolokalowych za pomocą
podzielników. Podano przyczyny niewłaściwych rozliczeń.
We wnioskach wskazano na potrzebę wprowadzenia
nowych aktów prawnych regulujących rozliczanie kosztów
ogrzewania pomiędzy zarządcą budynku a lokatorami.Przedmiotem analizy były rozliczenia kosztów ogrzewania
w kilku spółdzielniach mieszkaniowych [1]. W artykule
przedstawiono trzy przykłady rozliczeń. Przykład
pierwszy dotyczy budynku ośmiopiętrowego o 36 mieszkaniach
zlokalizowanego w Białymstoku.
Na rysunku 1 pokazano zużycie ciepła dostarczonego
przez grzejniki do mieszkań
analizowanego budynku w sezonie
ogrzewczym 2008/2009.
Na rysunku podano również
wartości współczynnika LAF
(uwzględniającego położenie
lokalu) poszczególnych mieszkań
oraz opisano położenie
każdego mieszkania w obrębie
budynku.
W trzech mieszkaniach o numerach
20, 21, 26 podzielniki
w ogóle nie zarejestrowały zużycia
ciepła przez cały sezon
ogrzewczy, pomimo tego, że
były zamieszkane.
Największa wartość zużycia
(po skorygowaniu) wystąpiła
w mieszkaniu nr 7 i wyniosła 54,9 jednost[...]
|
|
|
|
Wątpliwości występujące przy obliczaniu projektowego obciążenia cieplnego pomieszczeń według normy PN-EN 12831
|
|
|
FRANCISZEK RUSZEL
|
Przedstawiono uwagi dotyczące obliczania powierzchni elementów
budynku przy obliczaniu części składowych całkowitego
projektowego obciążenia cieplnego pomieszczeń.
Wykazano konieczność ujednolicenia przy przyjmowaniu
wymiarów liniowych do obliczeń powierzchni oraz wprowadzenie
pewnej elastyczności przy obliczaniu przepływu ciepła
między mieszkaniam.Norma PN-EN 12831 [1] jest stosowna już od 1 stycznia
2009 r. Podano w niej sposób obliczania obciążenia
cieplnego pomieszczeń i budynków potrzebnego do zapewnienia
wymaganej wewnętrznej temperatury projektowej
w znormalizowanych warunkach projektowych. W porównaniu
do normy wcześniej obowiązującej [2] wprowadza
nową terminologię, symbole oraz metody obliczeniowe.
Norma zawiera dwie metody obliczeniowe: szczegółową
- dotyczącą wszystkich budynków ogrzewanych w warunkach
projektowych do stanu ustalonego z ograniczoną
wysokością pomieszczeń do 5 m oraz uproszczoną, dotyczącą
tylko budynków mieszkalnych charakteryzujących
się dużą szczelnością obudowy, w których krotność wymiany
powietrza przy różnicy ciśnienia miedzy wnętrzem
a otoczeniem budynku równej 50 Pa, n50, jest niższa niż 3
h-1. Podano również informacje odnoszące się do przypadków
szczególnych: budynków z pomieszczeniami o dużej
wysokości, budynków, w których temperatura powietrza
i średnia temperatura promieniowania znacznie się różnią.
Poza zależnościami służącymi do obliczeń poszczególnych
składników projektowego obciążenia cieplnego
pomieszczeń, w normie zamieszczono również przykład
takich obliczeń metodą szczegółową i uproszczoną dla
budynku jednorodzinnego, parterowego, przylegającego
do podobnego budynku. Również w literaturze można
spotkać różne przykładowe wyniki obliczeń projektowego
obciążenia cieplnego pomieszczeń lub jego składników,
przeważnie dla budynków mieszkalnych, szczególnie
w celu porównania ich z obliczanymi według normy
wcześniej obowiązującej.
Przechodząc z opisów zawartych w normie do konkret[...]
|
|
|
|
Wspomaganie komputerowe równoważenia hydraulicznego instalacji centralnego ogrzewania Część I
|
|
W artykule porównano wyniki i pokazano różnice między
nimi w obszarze równoważenia hydraulicznego instalacji
centralnego ogrzewania. Porównanie dotyczy przeznaczonej
do tego celu aplikacji komputerowej i procedury liczenia
"ręcznego". Opracowanie ponadto wskazuje na powody tych
różnic oraz wynikające stąd problemy, które mogą wystąpić
w praktyce.OD DŁUŻSZEGO czasu w powszechnym użytku projektantów
instalacji centralnego ogrzewania znajdują się
programy wspomagające obliczenia. Niejednokrotnie były
już one prezentowane i omawiane na łamach prasy naukowej
[1, 2, 3]. Oferuje je wiele firm związanych z branżą
projektowo-instalacyjną. W zasadzie, nie ma obecnie na
rynku liczącej się firmy, która nie miałaby w swojej ofercie
odpowiedniego pakietu komputerowego służącego do obliczania,
np. projektowego obciążenia cieplnego lub wymiarowania
wodnych instalacji grzewczych. Projektant korzystający
z owego programu często nie zastanawia się, skąd
określenie "wspomagające" przy opisie funkcji danego
programu i dlaczego w ogóle się ono pojawia. Trudno się
temu dziwić, skoro dana aplikacja, np. oblicza i wymiaruje
projektowaną instalację w całości, wyznaczając nastawy
wstępne grzejnikowych zaworów regulacyjnych lub wkładek
zaworowych oraz nastawy pozostałej armatury regulacyjnej,
dobierając odpowiednie wielkości grzejników lub
nawet ich typy, wymiarując sieć przewodów, obliczając rozpływy
czynnika grzejnego i jego wychłodzenie w każdym
obiegu oraz wiele innych wielkości. Zadaniem inżyniera
projektanta, jest głównie poprawne i przemyślane wprowadzenie
danych, tak zgodnie z wytycznymi projektowymi,
jak i z praktyką instalacyjną. Resztą zajmuje się program.
Po co więc mówić o "wspomaganiu", skoro de facto jego
funkcją jest projektowanie? W dalszej części artykułu autor
postara się naświetlić wątpliwości, które mogą się pojawić
w związku z bezkrytycznym podejściem do wyników procedury
równoważenia hydraulicznego instalacji centralnego
ogrze[...]
|
|
|
|
Współpraca układów centralnego ogrzewania i ciepłej wody użytkowej z priorytetem jej przygotowywania w węzłach równoległych
|
|
|
WŁADYSŁAW SZAFLIK
|
Omówiono podstawowe zagadnienia projektowania węzłów
centralnego ogrzewania i ciepłej wody użytkowej z priorytetem
jej przygotowania. Zwrócono uwagę na współpracę węzła
cieplnego z systemem ciepłowniczym oraz podano rozwiązanie
umożliwiające ich właściwą współpracę. Przedstawiono
zalecenia dotyczące rozwiązania hydraulicznego układu po
stronie wody sieciowej węzła z priorytetem przygotowania
ciepłej wody użytkowej i zaproponowano schemat technologiczny
takiego węzła.
Keywords: central heating, usable hot water, parallel substations
Abstract
The basic design problems of central heating substations and
usable hot water with a priority of its preparation are discussed.
Attention is paid to proper cooperation of a working
substation with the district heating network and the respective
solution is presented. Recommendations for a solution of
a hydraulic system on the mains water-side of the substation
with the priority of usable hot water preparation are given.
The technological scheme of such substation is proposed.
© 2006-2011 Wydawnictwo SIGMA-NOT Sp. z o.o.
All right reserved
*) Prof. dr hab. inż. Władysław Szaflik; szaflik@zut.edu.pl, Zachodniopomorski
Uniwersytet Technologiczny w Szczecinie
Współpraca układów centralnego ogrzewania
i ciepłej wody użytkowej z priorytetem jej przygotowywania
w węzłach równoległych
Co-operation of Central Heating and Usable Hot Water Systems with Priority
of its Preparation in Parallel Substations
WŁADYSŁAW SZAFLIK*)
CIEPŁOWNICTWO
W SYSTEMACH ciepłowniczych przekazywanie ciepła
z sieci ciepłowniczej na cele centralnego ogrzewania budynków
i ciepłej wody użytkowej odbywa się w węzłach ciepłowniczych.
Węzły powinny być wyposażone w urządzenia
zapewniające przepływ ciepła we właściwej ilości i na
odpowiednim poziomie. Istotne jest takie zaprojektowanie
i wykonanie węzła cieplnego, które zapewni jego optymalną
pracę i zminimalizuje sumaryczny strumień ciepła pobierany
z sieci ciepłownic[...]
|
|
|
|
Wykorzystanie energii promieniowania słonecznego do przygotowania ciepłej wody użytkowej w wojewódzkim szpitalu specjalistycznym im. Najświętszej Marii Panny w Częstochowie
|
|
|
AGNIESZKA JACHURA MICHAŁ TURSKI ROBERT SEKRET
|
Przeanalizowano możliwość wykorzystania energii słonecznej
do podgrzania c.w.u. Obiektem badań był WSS im. NMP
w Częstochowie. Przedstawiono wyniki badań instalacji kolektorów
słonecznych będących wyposażeniem szpitala. Instalacja
ta wspomaga przygotowanie c.w.u. Badania dotyczyły
wpływu zmienności promieniowania słonecznego, w ciągu
roku i doby, na sprawność instalacji.ENERGETYKA odnawialna ma wiele zalet, a największa
z nich to jej dostępność. Rynek energetyki odnawialnej
dynamicznie się rozwija i staje się coraz bardziej konkurencyjny
dla rynku energetyki konwencjonalnej. Jest oczywiste,
że dotychczasowe konwencjonalne i nieodnawialne
źródła energii będą powoli zastępowane przez nowe, odnawialne,
takie jak: energia słoneczna, geotermalna, oddziaływań
grawitacyjnych, a także ciepło odpadowe. Wynika
to z faktu, że paliwa kopalne będące podstawowym
źródłem energii, zanieczyszczają środowisko oraz dlatego,
że większość złóż paliw kopalnych będzie się powoli wyczerpywać
[10].
Dzięki dopłatom, polskie szpitale coraz częściej
skłaniają się ku pozyskiwaniu energii ze źródeł ekologicznych.
Dzięki temu, mogą nie tylko przyczyniać się
do ochrony środowiska, ale przede wszystkim oszczędzać
[3].
1. Energia Słońca
Największym źródłem nieograniczonej, darmowej
i czystej energii jest Słońce. Jest źródłem energii o mocy
27·109 MW [2]. Występuje powszechnie i bez granic, wysyłając
w ciągu 14 dni do powierzchni Ziemi tyle energii
ile wynosi całoroczne zapotrzebowanie energetyczne
naszej planety. Energia promieniowania słonecznego jest
Rys. 1. Bilans mocy promieniowania słonecznego [10]
376 CIEPŁOWNICTWO, OGRZEWNICTWO, WENTYLACJA 42/9 (2011)
energią o ogromnym potencjale a jej zasób jest praktycznie
niewyczerpalny, wystarczy na ok 5 mld lat [2]. Wielkość
promieniowania słonecznego, jaka może być wykorzystywana
przez kolektor, jest znacznie mniejsza niż całkowite
promieniowanie słoneczne docierające ze Słońca do Ziemi
i wynosi 0,7 k[...]
|
|
|
|
Wykorzystanie pozostałości niespożywczego materiału celulozowego do produkcji biogazu
|
|
|
TOMASZ KOŁODZIEJCZYK RENATA MYCZKO ANDRZEJ MYCZKO
|
Badano właściwości metanotwórcze pozostałości poprodukcyjnych
z tłoczonego olejku miętowego oraz właściwości
biologiczno-chemiczne biogazowanego materiału. Badanie
wykazało silny potencjał metanotwórczy słomy miętowej
pozbawionej liści. Dla słomy suchej, w 6 tygodniowej fermentacji
wynosił on 312,86 Nl/kg smo, a dla słomy zakiszonej
315,80 Nl/kg smo. Natomiast próbka z liści miętowych
suchych, po tłoczeniu olejku miętowego w stężeniu 10% jest
inhibitorem procesu.ROSNĄCE w ostatnich latach zapotrzebowanie na
zieloną energię, wynikające z konieczności ograniczenia
emisji gazów cieplarnianych, sprzyja rozwojowi technologii
efektywnego wykorzystania źródeł odnawialnych
i dostępnych surowców. Jednocześnie zmieniające się
wciąż regulacje administracyjno - prawne w krajach Unii
Europejskiej stają się zachętą dla inwestorów, co sprzyja
tworzeniu nowych inwestycji. Dynamiczny wzrost liczby
sprawnie działających instalacji biogazowych, który obserwujemy
w Polsce zaledwie od 4-5 lat jest wynikiem zyskującej
na znaczeniu zmienionej polityki energetycznej
i proekologicznej, a nowo powstające biogazownie stają
się dochodową inwestycją.
Na rysunku 1 przedstawiono efektywność energetyczną
biomasy uzyskanej z upraw o powierzchni jednego hektara,
w zależności od technologii konwersji. Można zauważyć,
że zarówno wykorzystanie całej ilości wyprodukowanego
biogazu do produkcji prądu i ciepła, jak również
konwersja biomasy do paliwa płynnego zapewniają większe
wykorzystanie wyprodukowanej energii w przeliczeniu
na plon biomasy z hektara niż wykorzystanie biogazu
wyłącznie do produkcji energii elektrycznej. Oczyszczony
biogaz może być stosowany bezpośrednio do napędu wysokoprężnych
silników spalinowych, po odpowiednim ich
przystosowaniu [10].
Za rozwijaniem koncepcji wykorzystania biogazu do
napędu pojazdów rolniczych przemawia również fakt, że
zarówno biogaz, jak i biomasa po konwersji do cieczy są
najwydajniejszymi nośnikami energii w przeli[...]
|
|
|
|
Wyższa Inżynierska Szkoła Bezpieczeństwa i Organizacji Pracy w Radomiu
|
|
|
Barbara Rubik
|
Z doc. dr. inż. Andrzejem Stępniem - Rektorem Wyższej Inżynierskiej Szkoły Bezpieczeństwa i Organizacji Pracy w Radomiu
rozmawiała Barbara Rubik.Pełnię funkcję rektora WISBIOP od 01.01.2010 roku.
Jestem absolwentem Politechniki Warszawskiej, Wydziału
Inżynierii Środowiska. Tam też ukończyłem studia doktoranckie
oraz obroniłem pracę doktorską. W swojej pracy
zajmuję się zagadnieniami związanymi z wykorzystaniem
paliw odnawialnych, ciekłych i stałych na potrzeby produkcji
ciepła oraz eksploatacją i utylizacją płynów eksploatacyjnych.
Pracuję także w Instytucie Technologii Eksploatacji
- Państwowym Instytucie Badawczym w Radomiu.
Wyższa Inżynierska Szkoła Bezpieczeństwa i Organizacji Pracy w Radomiu
Z doc. dr. inż. Andrzejem Stępniem - Rektorem Wyż[...]
|
|
|
|
XIII Międzynarodowa Konferencja Air & Heat – Water & Energy 2011
|
|
|
Barbara Rubik
|
XIII Międzynarodowa Konferencja Air
& Heat - Water & Energy 2011 odbyła
się w dniach 16 - 18 czerwca 2011 r., a jej
obrady połączone były z zakończeniem obchodów
60-lecia Wydziału Inżynierii Środowiska
Politechniki Wrocławskiej.
Uroczystości Jubileuszowe, połączone
z otwarciem konferencji, odbyły się w Auli
Politechniki Wrocławskiej. Uroczystego
otwarcia dokonał przewodniczący XIII Międzynarodowej
Konferencji Air & Heat - Water
& Energy 2011 prof. Gerard J. Besler,
który powitał gości i uczestników oraz zaprosił
do Prezydium Konferencji:
● JM Rektora PWr prof. Tadeusza Więckowskiego,
● Dziekana Wydziału Inżynierii Środow[...]
|
|
|
|
Twój Profil
Twój koszyk
