INNE GAŁĘZIE PRZEMYSŁU ›
PRZEGLĄD PAPIERNICZY ›
2011-12 |
| |
|
Publikacja: Elektryczność statyczna w konwencjonalnych technikach drukowania
Autor: JAN KOWALCZYK 
Zjawisko elektryzacji ciał stałych znane jest od VI wieku p.n.e.,
ale do dziś nie zostało w pełni rozpoznane. Trudność dokładnej
charakterystyki zjawiska w konkretnych warunkach technologicznych
wynika z dużej różnorodności właściwości materiałów
oraz mnogości różnych czynników fizycznych mających wpływ na
jego przebieg. Pojawianie się ładunków elektrostatycznych może
mieć charakter samoistny, zupełnie przypadkowy, co zazwyczaj
przyczynia się do stwarzania utrudnień w różnych procesach
technologicznych. Ładunki mogą być również wytwarzane celowo,
w sposób kontrolowany dla osiągnięcia określonych efektów.
Szczególnego znaczenia problem elektryczności statycznej nabiera
w procesach drukowania na współczesnych wysokowydajnych
maszynach, gdzie występowanie tego zjawiska może prowadzić
do obniżenia jakości uzyskiwanych druków oraz ograniczenia
Elektryczność statyczna w konwencjonalnych
technikach drukowania
Static Electricity in Conventional Printing Techniques
JAN KOWALCZYK
Dr inż. J. Kowalczyk, Politechnika Warszawska, Wydział Inżynierii Produkcji,
Instytut Mechaniki i Poligrafii, ul. Konwiktorska 2, 00-217 Warszawa
prędkości pracy maszyn lub przeciwnie, być wykorzystywane do
usprawnienia procesu drukowania. Istotny jest również fakt, że
ładunki elektrostatyczne mogą prowadzić do uszkodzeń maszyn
drukujących, częściowego lub całkowitego zniszczenia wykonywanej
produkcji, np. w przypadku najnowszych zastosowań
technik poligraficznych, takich jak elektronika drukowana. W celu
eliminacji utrudnień wywołanych ładunkami elektrostatycznymi
w pierwszej kolejności należałoby dążyć do ograniczenia powstawania
ładunków przez stosowanie odpowiednich materiałów.
Często jednak ze względów technologicznych jest to niemożliwe
i konieczne okazuje się stosowanie urządzeń usuwających powstające
ładunki, zapobiegających ich gromadzeniu i osiąganiu
wysokich potencjałów.
Samoistne powstawanie ładunków
elektrostatycznych
Istnienie obok siebie dwó[...]
|
Prenumerata
|
|
"Słownik papierniczy angielsko-polski" w opinii użytkowników
|
|
Drugie wydanie "Słownika papierniczego angielsko-polskiego"
od trzech miesięcy jest w sprzedaży i służy użytkownikom.
Zainteresowanie tą długo oczekiwaną pozycją jest duże. Po
raz pierwszy zaprezentowano słownik w czasie konferencji
PROGRESS’11. Ten debiut był udany - sprzedano ponad 100
egzemplarzy.
Postanowiliśmy zebrać opinie pierwszych użytkowników.
Komisja Wydawnicza SPP, patronująca temu wydawnictwu,
zwróciła się do kilku z nich z prośbą o ocenę słownika. Z przyjemnością
publikujemy otrzymane odpowiedzi.
Paweł Granicki, tłumacz: Pierwszy słownik papierniczy
kupiłem w 1993 r. Mam w nim dedykację i autograf autora -
ś[...]
|
|
|
|
Dni otwarte w Centrum Serwisowym Voitha w Polkowicach
|
|
|
P. Wandelt
|
W dniach 19 i 20 października br. gościliśmy w Polkowicach,
zaproszeni przez firmę Voith Paper na zorganizowane dla klientów
z Czech, Polski i Słowacji, wcześniej we wrześniu anonsowane
na naszych łamach (1), dni otwarte w tamtejszym Centrum Serwisowym
Voitha (na fot. 1. uczestnicy i gospodarze spotkania
przed budynkiem Centrum Serwisowego w Polkowicach), z sesją
seminaryjną o bardzo bogatym programie i jak zawsze doskonale
przez Voitha zorganizowaną pod względem merytorycznym
i socjalnym.
Pierwszy dzień wypełniło aż 9 prezentacji w Aqua Hotelu, gdzie
byliśmy zakwaterowani, a który sam w sobie jest atrakcyjny ze
względu na połączenie z akwaparkiem (fot. 2), z dostępem do
wszelkich jego osobliwości.
Licznie zgromadzonych przedstawicieli papierni z Czech,
Polski i Słowacji powitali: mgr inż. Krzysztof Śledzik (fot. 3),
regionalny przedstawiciel handlowy Voitha, i Bastian Doeve (fot.
4) z holenderskiego oddziału firmy Voith Paper w Vaassen.
Ogólną prezentację dwóch współpracujących blisko ze sobą
w świadczeniu wszelkich usług oddział[...]
|
|
|
|
Estetyczne i etyczne aspekty kształcenia poligrafów
|
|
|
ANDRZEJ TOMASZEWSKI
|
Jest ars między inszymi taka, iż nie tylko plebeium,
ale vere ipsum nobilem nie szkaradzi.
Bartosz Paprocki, Herby rycerstwa polskiego, Kraków 1584.O kim tak pięknie mówił szesnastowieczny polski i czeski
heraldyk? O nas! O drukarzach, których w pierwszych wiekach
drukarstwa zwano typografami (łac. typographus - drukarz).
Paprocki pisał te słowa już ponad sto lat po uruchomieniu oficyny
mogunckiego mieszczanina Johannesa Gutenberga.
Szlachetnie urodzonym honor nie pozwalał parać się rzemiosłem.
Podobne zajęcie groziło wręcz utratą szlachectwa.
Szlachcice (nobiles) byli członkami stanu rycerskiego i mogli
trudzić się tylko w militarnej potrzebie albo zarządzać majątkiem.
Tymczasem w XVI stuleciu - złotym wieku polskiego drukarstwa
- znajdujemy przykłady wyniesienia plebejuszy do stanu
szlacheckiego właśnie spośród grona drukarzy.
Najbardziej spektakularnym przykładem jest nobilitacja Jana
Łazarzowica Januszowskiego, byłego sekretarza króla Zygmunta
Augusta, humanisty i twórcy oryginalnego kroju czcionek. Syn
drukarza Łazarza Andrysowica został dziedzicem słynnej krakowskiej
Oficyny Łazarzowej - kontynuującej tradycje warsztatu
renesansowego typografa Hieronima Wietora. Na sejmie w 1588
roku Januszowski uzyskał indygenat szlachecki i herb Kłośnik
(Rola), a dwa lata później od Zygmunta III Wazy tytuł architypografa
wraz z przywilejami.
Mamy też inne przypadki. Uszlachcono Walentego Łapkę
Łapczyńskiego, który tłoczył w drukarni wędrownej (tzw. latającej)
towarzyszącej wyprawom wojennym Stefana Batorego.
Łapka w potrzebie porzucał swoje czcionki i chwytał za oręż.
Nawiasem mówiąc, na jego prasie w Warszawie wydrukowano
po raz pierwszy Odprawę posłów greckich Jana Kochanowskiego.
Przypuścił go do herbu Jelita jeden z najpotężniejszych możnowładców
ówczesnej Europy, wielki kanclerz i hetman koronny
Jan Zamoyski.
Stanisławowi Kocmyrzowskiemu nadał szlachectwo w Wiedniu
cesarz Leopold I. Nobilami zostali potomkowie krakowskich Szarf[...]
|
|
|
|
Grzyby mikroskopowe jako czynnik zagrażający trwałości papieru oraz zdrowiu pracowników w pomieszczeniach bibliotecznych i archiwalnych
|
|
|
Justyna Skóra Beata Gutarowska Anna Koziróg
|
Przedstawiono wyniki analiz ilości oraz rodzaju grzybów mikroskopowych
obecnych w powietrzu pomieszczeń archiwalnych
i bibliotecznych oraz na powierzchniach akt, książek i tektury opakowaniowej.
Oceniono aktywność celulolityczną zdiagnozowanych
grzybów, a także potencjalne zagrożenie zdrowotne dla pracowników.
Wytypowano gatunki grzybów będące wskaźnikami mykologicznego
zanieczyszczenia powietrza i wyrobów papierniczych w magazynach
papieru.
Słowa kluczowe: grzyby mikroskopowe, wyroby papiernicze, aktywność
celulolityczna, zagrożenia zdrowotne dla personelu
The results of analysis of the quantity and species of microscopic
fungi present in the air of libraries, archives and on the files surfaces
of books and cardboard packagings were presented. Cellulolytic
activity of diagnosed fungi and the potential health risks for workers
were assessed.
Fungi species have been indicated, which are the indicators of fungal
contamination of the air and paper products in warehouses.
Keywords: microscopic fungi, paper products, cellulolytic activity,
health risks for staff.Papier jest od wieków podłożem prawie wszystkich przekazów
piśmiennych, ciągle nie do wyparcia przez kolejne wynalazki
techniczne i technologiczne. Obecnie proces produkcyjny w niewielkim
stopniu przypomina historyczną technologię wytwarzania
papieru czerpanego sprzed kilkuset lat. Wprowadzane przez lata
zmiany składu chemicznego masy papierowej oraz nowoczesne
urządzenia do jego formowania uczyniły z papieru produkt tani
i powszechnie stosowany, jednak o wyraźnie obniżonej w stosunku
do pierwowzoru wytrzymałości, w tym również wytrzymałości
na rozkład mikrobiologiczny.
Niekorzystny wpływ mikroorganizmów ujawnia się już w procesie
produkcyjnym w fabrykach mas celulozowych, papieru
i tektury. Silny rozwój drobnoustrojów w papiernicy i wodzie
obiegowej może być przyczyną zerwania wstęgi i związanego
z tym przestoju w procesie produkcyjnym (1).
Papier może bardzo szybko ule[...]
|
|
|
|
Istota i cechy charakterystyczne finansowania działalności przy wykorzystaniu funduszy "venture capital" Cz. 1
|
|
|
RAFAŁ JÓŹWICKI PAWEŁ TRIPPNER
|
Niniejsze opracowanie stanowi kontynuację cyklu poświęconego
możliwościom finansowania działalności podmiotów
gospodarczych (1-5). Przedmiotem tego artykułu jest kolejna
forma pozyskiwania kapitału z obcych źródeł, czyli fundusze
venture capital.
Co to jest venture capital?
Venture capital to jeden z segmentów inwestycji kapitałowych
określanych mianem private equity. Są to inwestycje na niepublicznym
rynku kapitałowym (zakup udziałów w spółkach kapitałowych,
które nie są notowane na rynku giełdowym), służące
osiąganiu dochodu poprzez średnio- i długoterminowy przyrost
wartości kapitału. Inwestor (firma zarządzająca tego typu funduszem)
bierze czynny udział w zarządzaniu przedsiębiorstwem
będącym przedmiotem inwestycji, wskutek czego podmiot taki
korzysta ze wsparcia, ale traci częściowo niezależność, zyskując
pomoc w realizacji strategii rozwoju i w rozwiązywaniu problemów
(6).
Venture capital jest określany jako kapitał wysokiego ryzyka,
ponieważ jest inwestowany w ryzykowne transakcje, ale może
w zamian przynieść w przyszłości wysokie zyski. Jest to forma
finansowania innowacyjnych (a przez to obarczonych znacznym
ryzykiem) projektów inwestycyjnych oraz finansowania projektów
charakteryzujących się wysokimi nakładami początkowymi - dla
projektów takich zazwyczaj trudno jest pozyskać fundusze na
przykład z banku. W takich sytuacjach przydatne są wyspecjalizowane
instytucje, które w zamian za finansowanie projektu
partycypują w osiąganych zyskach.
Inwestycje venture capital są wykorzystywane przede
wszystkim przy realizacji przedsięwzięć w fazie projektowania
- tak zwany etap seed financing, który obejmuje wszelkie
działania związane z rozpoczęciem działalności, oraz na etapie
startu rynkowego - start-up stage, w trakcie którego na rynek
trafia próbna partia towaru lub zostaje zainicjowana działalność
usługowa. Wymienione fazy są nazywane przez inwestorów
wczesnymi fazami rozwoju przedsiębiorstwa - na tym etapie
firma ni[...]
|
|
|
|
Mniej znane fakty z dziejów dusznickiego młyna papierniczego Cz. 3.
|
|
|
Józef Dąbrowski
|
"Nieśmiertelny" papier Kretschmerów
Wzmiankując papier "nieśmiertelny" ("unsterbliches Papier")
i odporny na mole (widerstandsfähig gegen Motten), jakoby
wyrabiany przez Gregora Kretschmera, von Hössle1 wspomniał,
iż miało się to przyczynić do nobilitacji papiernika, a poinformował
przy tym o tradycji, w myśl której uważano wodę ze źródła
odkrytego przez Gregora Kretschmera i zastosowaną przez niego
w procesie czerpania papieru za nadającą papierowi te niezwykłe
właściwości. Od siebie von Hössle dodał, że stosowanie w rękodziele
szmat pierwszorzędnej jakości oraz starannie prowadzony
proces produkcji decydowały o trwałości papieru. A są to stwierdzenia
fachowca papiernika, bowiem von Hössle (fot. 1) nie był
historykiem. Urodzony w Augsburgu (na południu Bawarii), od
młodych lat związał się z przemysłem celulozowo-papierniczym,
a jego pierwszą ważniejszą funkcją było stanowisko szefa technicznego
(od 1875 r.) wytwórni masy celulozowej w Kösliner
Papierfabrik (czyli na terenie dzisiejszego Koszalina). W 1893 r.
von Hössle podjął poszukiwania w zakresie historii papiernictwa,
a po zakończeniu pracy zawodowej poświęcił się całkowicie tym
badaniom, prowadząc je aż do śmierci2 w 1935 r.
Zarówno von Hössle, jak i Zuman3 czerpali te informacje o "nieśmiertelnym"
papierze, jakoby wyrabianym w dusznickim młynie,
i nobilitacji braci Kretschmerów z publikacji Hohausa4, przy czym
Zuman wiedział, iż ten przywilej z 1607 r. nadawał Kretschmerom
jedynie herb z klejnotem - o czym już wzmiankowałem5.
Natomiast Eineder6, powołując się na Thiela, przedstawił zapis,
z którego można sądzić, iż w latach 1576-1588 Georg Kretschmer
wyrabiał "nieśmiertelny" papier w młynie usytuowanym
w (cytuję): "Ohlau near Brieg". Idzie tu o młyn w Oławie (między
1 Friedrich von Hössle, Alte Papiermühlen der Provinz Schlesien, Der
Papier-Fabrikant, H. 35 (1935), s. 293-296, tu s. 293.
2 Friedrich von Hößle , Der Papier-Fabrikant, H. 51/52 (1935), s. 446.
3 [...]
|
|
|
|
Możliwości wykorzystania biomasy lignocelulozowej - produkcja odnawialnych paliw i chemikaliów
|
|
|
MAŁGORZATA MICHNIEWICZ MICHAŁ JANIGA
|
W ostatnich latach obserwuje się szybki rozwój technologii wykorzystania
odpadów biomasowych do wytwarzania energii oraz
różnego rodzaju materiałów i produktów chemicznych. Przyczyną
jest rosnąca potrzeba wytwarzania energii ze źródeł odnawialnych
oraz problematyka odpadowa i wynikająca z niej celowość a nawet
konieczność gospodarczego wykorzystywania odpadów o wysokiej
zawartości substancji organicznych, w tym odpadów biomasowych
z rolnictwa i leśnictwa oraz przemysłów pokrewnych.
Główne kierunki rozwoju technologii wykorzystania biomasy lignocelulozowej
sprowadzają się do procesów biorafinacji, w wyniku których
można uzyskać nowe produkty: biopaliwa, biomateriały i chemikalia.
W zakresie wytwarzania nowoczesnych biopaliw można wymienić
następujące technologie:
wytwarzania gazu syntezowego w procesie gazyfikacji biomasy;
wytwarzania paliw ciekłych dla sektora transportu;
wytwarzania paliw stałych w procesach brykietowania, peletyzacji,
wyprażania oraz zwęglania.
W zakresie wytwarzania chemikaliów obserwuje się wykorzystanie
szerokiej gamy procesów chemicznych i biochemicznych jak: hydroliza
chemiczna i/lub enzymatyczna, dehydratacja, fermentacja z udziałem
mikroorganizmów, termiczne odtlenienie i uwodornienie itd.
Przemysł celulozowo-papierniczy, jako oparty na surowcu drzewnym
(lignocelulozowym), znajduje się w dobrej sytuacji odnośnie do
wdrażania tego rodzaju technologii z uwagi na fakt, że w przemyśle
tym powstają znaczne ilości biomasy, takiej jak: kora, zrębki,
lignina, odrzuty i osady włókien oraz osady biologiczne. Możliwości
wytwarzania odnawialnych i "carbon neutral" biopaliw i chemikaliów
z odpadów biomasowych stanowią dużą szansę rozwojową dla przemysłu
celulozowo-papierniczego, w tym szansę poprawy rentowności
i kondycji ekonomicznej.
Słowa kluczowe: biomasa lignocelulozowa, paliwa odnawialne,
chemikalia.Przemysł drzewny, w szczególności celulozowo-papierniczy,
wytwarza znaczne ilości odpadowej biomasy, która p[...]
|
|
|
|
NOWE KSIĄŻKI
|
|
"Drewno. Prace naukowe. Doniesienia.
Komunikaty" na Liście Filadelfijskiej
W trzecim kwartale br. dotarł do Redakcji "Przeglądu Papierniczego"
kolejny zeszyt czasopisma "Drewno. Prace naukowe.
Doniesienia. Komunikaty" (ISSN 1644-3985, vol. 54, nr 185),
którego kilka poprzednich edycji przedstawialiśmy we wcześniejszych
numerach (PP 3/2011 s. 188, PP 1/2010 s. 32, PP
8/2009 s. 490).
Tym razem z prawdziwą przyjemnością informujemy, że to czasopismo,
wydawane w cyklu półrocznym przez Instytut Technologii
Drewna w Poznaniu, znalazło s[...]
|
|
|
|
Papiery stosowane do celów fotograficznych w XIX wieku
|
|
|
Tomasz Kozielec
|
Fotografia narodziła się w pierwszej połowie XIX stulecia, a towarzyszył
jej wielki rozwój i głębokie przemiany w papiernictwie.
Chociaż fotografie wykonywane były na różnych podłożach, np.
na blachach miedzianych srebrzonych - dagerotypy, na szkle
- ambrotypy, na blachcach żelaznych - ferrotypy, na skórze
- pannotypy oraz innych jeszcze podłożach, to właśnie papier
stał się podstawowym i powszechnie stosowanym podłożem
fotograficznym, okazując się również w tej dziedzinie materiałem
wszechstronnym i uniwersalnym. Ta jego uniwesalność wynikała
z: lekkości i elastyczności, łatwości obróbki w poszczególnych
operacjach fotograficznych, możliwości przycinania do dowolnych
formatów i kształtów, łatwego montażu w oprawie oraz
szeregu innych cech. Do niepożądanych właściwości papieru
fotograficznego należała natomiast jego chłonność, ponieważ
w celu usunięcia resztek chemikaliów używanych przy obróbce
fotografii konieczne było długotrwałe płukanie odbitek.
Papierowe materiały fotograficzne
Papier wykorzystywano w fotografii zarówno do sporządzania
negatywów, jak i pozytywów. Opracowano różne rodzaje
papierowych negatywów fotograficznych, takich jak np. kalotypy
- negatywy z warstwą albuminy (białka jaja kurzego). Innym
przykładem były negatywy z warstwą żelatynową. Warto zwrócić
uwagę na negatywy kalotypowe - należą one do obiektów bardzo
cennych i poszukiwanych przez kolekcjonerów. Były to pierwsze
negatywy na papierze i negatywy w ogóle (nie wszystkie bowiem
techniki fotograficzne wymagały zastosowania negatywów, niektóre
fotografie powstawały bezpośrednio). Papierowe negatywy
miały swoiste zalety: były lekkie, ich przechowywanie nie wymagało
wiele miejsca (można było umieścić nawet sto negatywów
w jednej książce). Wadami były dłuższe czasy ekspozycji przy
wykonywaniu odbitek (w porównaniu do negatywów szklanych)
oraz odbijanie się ziarnistości negatywu na odbitce (1).
Wraz z rozwojem fotografii rosło także zapotrzebowanie na
ma[...]
|
|
|
|
W ZAKŁADACH
|
|
Rekord produkcji papieru w Mondi Świecie S.A. 17 listopada 2011 r. zakład Mondi Świecie S.A. osiągnął
najwyższy w dotychczasowej historii poziom produkcji
- 20 milionów ton papieru.
Usatysfakcjonowany Maciej Kunda, dyrektor generalny
Mondi Świecie S.A. tak komentuje ten fakt: "Wyprodukowanie
20-milionowej tony papieru to symboliczna chwila dla Mondi
Świecie S.A., która nastąpiła po ponad 40 latach działalności
zakładu".
Ponad 40 lat pomyślnej pracy
Zakład w Świeciu uruchomiono w 1967 r., gdy nastąpił rozruch
celulozowni bukowej. Sześć maszyn papierniczych, które
uruchomiono w ciągu kolejnych lat, obecnie odpowiada za roczną
produkcję na poziomie ponad 1,3 mln ton papieru.
"Pierws[...]
|
|
|
|
Właściwości absorpcyjne linerów i flutingów: porównanie metody Cobb i PDA
|
|
|
EWA DRZEWIŃSKA ANNA STANISŁAWSKA
|
Celem pracy było porównanie metod eksperymentalnych służących
do oznaczania chłonności papierów stosowanych na warstwy
składowe tektury falistej. Porównano właściwości absorpcyjne linerów
i flutingów zmierzone zgodnie ze znormalizowaną metodą Cobb
oraz wyznaczone na podstawie dynamiki penetracji wody aparatem
PDA. W toku badań zostało ustalone, że niektóre papiery - pomimo
zbliżonych wartości wskaźnika Cobb - charakteryzowały się inną
dynamiką penetracji. Całkowite objętości wody, jakie wniknęły w
próbki po długim czasie pomiaru, były ze sobą porównywalne, jednakże
szybkość penetracji była zróżnicowana, zwłaszcza w początkowym
etapie absorpcji. Odmienne charakterystyki penetracji przy
podobnych wartościach absorpcji wody Cobb mogą być przyczyną
problemów podczas sklejania lub drukowania tektury falistej.
Słowa kluczowe: absorpcja wody, dynamika penetracji, szybkość
penetracji, liner, fluting, tektura falista.Tektura falista dzięki swym zaletom zajmuje czołową pozycję
na rynku opakowań. Pomimo konkurencji ze strony innych materiałów
opakowaniowych obserwuje się ciągły wzrost jej produkcji.
Tak wielką popularność zawdzięcza swej lekkości, odpowiednim
właściwościom ochronnym, wytrzymałościowym i amortyzacyjnym
oraz efektownym nadrukom, a także nieszkodliwości
dla środowiska i zdrowia oraz łatwości ponownego przerobu na
papier.
Zmieniają się jednakże wymagania stawiane przez konsumentów
i odbiorców wobec opakowań wytwarzanych z tektury
falistej oraz wprowadzane są innowacje zwiększające wydajność
tekturnic. Coraz większą uwagę zwraca się na estetykę i jakość
produktu, jego przydatność do pakowania różnych produktów
spożywczych, czy przemysłowych.
Jakość tektury falistej jest uzależniona w skomplikowany sposób
od wielu różnych czynników związanych z charakterystykami
papierów i tektur składowych, właściwościami kleju, konstrukcją
Właściwości absorpcyjne linerów i flutingów:
porównanie metody Cobb i PDA
EWA DRZEWIŃSKA, ANNA STANI[...]
|
|
|
|
Z ŻAŁOBNEJ KARTY
|
|
Ewa Drzewińska
(1946-2011)
Z głębokim żalem zawiadamiamy, że 25 listopada 2011 r.
odeszła od nas na zawsze dr hab. inż. Ewa Drzewińska, prof. PŁ.
Było to nagłe, niespodziewane i zdecydowanie przedwczesne.
Najpierw nie chcieliśmy w tę straszną wiadomość uwierzyć,
a potem byliśmy jak piorunem rażeni.
Ewa Drzewińska urodziła się 28 września 1946 r. w Łodzi.
W 1969 r. ukończyła studia na Wydziale Chemicznym Politechniki
Łódzkiej, uzyskując tytuł magistra inżyniera chemika ze specjalizacją
w zakresie technologii celulozy i papieru. Po studiach
podjęła pracę naukową w Instytucie Celulozowo-Papierniczym
w Łodzi, gdzie pracowała - przechodząc różne szczeble kariery
zawodowej[...]
|
|
|
|
Z ŻYCIA SPP
|
|
Konsultacje FORUM CO2 z Ministerstwem Środowiska
w sprawie korekty przydziałów uprawnień
do emisji na rok 2012
W związku z rządowym planem rewizji postanowień dotychczasowego
Rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie przyjęcia
Krajowego Planu Rozdziału Uprawnień do emisji dwutlenku węgla
na lata 2008-2012, 7 listopada w siedzibie NOT w Warszawie,
z inicjatywy Forum Branżowych Organizacji Gospodarczych, przedstawiciele
sektorów przemysłowych odbyli wewnętrzne spotkanie
konsultacyjne w sprawie przyjęcia wspólnego stanowiska. Zdaniem
resortu środowiska, celem rewizji dotychczasowego przydziału
uprawnień do emisji CO2 jest możliwość przydziału większej ilości
bezpłatnych uprawnień z puli emisji niewykorzystanych przez inne
sektory. przedsiębiorstwom modernizującym się, dzięki czemu
dostosują je do rzeczywistych potrzeb 2012 r.
Jubileusz 60-lecia działalności SITLiD
8 listopada 2011 r. w Gołuchowie k. Kalisza, w siedzibie Ośrodka
Kultury Leśnej, odbyły się uroczyste obchody 60-lecia działalności
Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Leśnictwa i Drzewnictwa
(SITLiD). Uroczystości towarzyszyła konferencja naukowo-techniczna
"Rozwój zasobów drzewnych - strategia ich wykorzystania".
Nasze Stowarzyszenie reprezentował dyrektor Janusz
Turski. W imieniu Członków SPP wręczył on okolicznościowy list
gratulacyjny prof. Piotrowi Paschalisowi-Jakubowiczowi - prezesowi
SITLiD (dyr. Instytutu Badawczego Leśnictwa w Warszawie
(IBL)). Podczas debaty obejmującej tezy programowe konferencji
J. Turski zwrócił się publicznie z apelem o pilne wzięcie pod uwagę
gwałtownie pogarszającej się sytuacji przedsiębiorców, którzy
należą do największych odbiorców surowca drzewnego na rynku
krajowym. J. Turski przypomniał, że od 2005 r. główni odbiorcy
drewna sygnalizowali wolę bliskiego współdziałania z MŚ, MG,
DGLP i innymi partnerami, aby możliwe było uzgodnienie takiej
strategii, która zapewni realizację priorytetów zrównoważonej gospodarki
leśnej w sposób k[...]
|
|
|
|
Zawartość wilgoci w papierze
|
|
Wilgotność papieru ma istotny wpływ na jego właściwości mechaniczne.
Zawartość wilgoci w materiale włóknistym zależy od
warunków klimatyzowania. Z tego powodu, określenie wilgotności
równowagowej papierów i wyrobów papierowych ma duże znaczenie
praktyczne. Niniejsza praca zawiera opis metody teoretycznego wyznaczania
zawartości wilgoci w papierze po jego kondycjonowaniu
w określonych warunkach klimatycznych.
Słowa kluczowe: wilgotność, zawartość wilgoci, histereza suszarnicza,
papier.Papier jest materiałem porowatym, którego głównym składnikiem
są włókna celulozowe. Średnia prędkość, z jaką porusza się
cząsteczka wody w porach papieru, wynosi ok. 200 m/s i jeżeli
nie zostanie zatrzymana przez materiał, z którego wykonany jest
papier, to może przedostać się przez jego strukturę w czasie
10-5 s. Wskutek wzajemnego oddziaływania cząsteczek wody oraz
papieru część z nich przyłącza się lub odłącza od jego struktury,
co jest powodem wymiany wilgoci papieru z otoczeniem. Wpływa
to na wilgotność papieru, która jest jednym z podstawowych
czynników, decydujących o jego właściwościach fizycznych.
Mimo że zależności te są badane i publikowane od wielu lat (1-5),
to jednak często można się spotkać z niewłaściwą interpretacją
podstawowych pojęć związanych z tą tematyką i z tego powodu
warto przypomnieć ich definicje.
Wilgotność względna powietrza
Wilgotność względna powietrza to stosunek ciśnienia cząstkowego
pary wodnej zawartej w powietrzu do ciśnienia nasycenia,
określającego maksymalne ciśnienie cząstkowe pary wodnej
w danej temperaturze. Mgr inż. K. Głowacki, dr hab. inż. W. Szewczyk, Politechnika Łódzka, Instytut
Papiernictwa i Poligrafii, ul. Wólczańska 223, 90-924 Łódź
PRACE NAUKOWO - BADAWCZE
752 PRZEGLĄD PAPIERNICZY · 67 · GRUDZIEŃ 2011
wody do masy całkowitej utrudnia opis procesów technologicznych,
takich jak np. suszenie i z tego powodu zawartość wilgoci
dla masy[...]
|
|
|
|
Twój Profil
Twój koszyk
