INNE GAŁĘZIE PRZEMYSŁU »

GOSPODARKA WODNA

Czasopismo Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Wodnych i Melioracyjnych (SITWM)
rok powstania: 1935
Miesięcznik

Tematyka:
Szeroko rozumiana problematyka gospodarki wodnej, łącznie z ochroną środowiska. Zagadnienia hydrologii, hydrauliki, hydrogeologii. Administrowanie i zarządzanie zasobami wodnymi, ich wykorzystywanie i ochrona. Deficyt wody. Zagadnien... więcej »

Artykuły naukowe zamieszczane w czasopiśmie są recenzowane.

Procedura recenzowania

Prenumerata

Zamów papierową prenumeratę w wersji PLUS czasopisma GOSPODARKA WODNA i zyskaj dostęp do pozostałych elektronicznych publikacji tego czasopisma z lat 2004-2011 (od 1 marca również rok 2012).
Nie zwlekaj - skorzystaj z tysięcy publikacji o najwyższym poziomie merytorycznym.

prenumerata papierowa roczna PLUS (z dostępem do archiwum e-publikacji) - tylko 371,88 zł
prenumerata papierowa roczna PLUS z 10% rabatem (umowa ciągła) - tylko 334,69 zł *)
prenumerata papierowa roczna - 327,60 zł
prenumerata papierowa półroczna - 163,80 zł
prenumerata papierowa kwartalna - 81,90 zł

okres prenumeraty:

*) Warunkiem uzyskania rabatu jest zawarcie umowy Prenumeraty Ciągłej (wzór formularza umowy do pobrania).
Po jego wydrukowaniu, wypełnieniu i podpisaniu prosimy o przesłanie umowy (w dwóch egzemplarzach) do Zakładu Kolportażu Wydawnictwa SIGMA-NOT.

Zaprenumeruj także inne czasopisma Wydawnictwa "Sigma-NOT" - przejdź na stronę fomularza zbiorczego »

2010-12

KUP TERAZ »

DOSTĘP CZASOWY do archiwalnych (lata 2004-2011) e-zeszytów czasopisma

KUPUJĘ - 12h tylko 73.80 zł »

KUPUJĘ - 4h tylko 43.05 zł »

KUPUJĘ - 1h tylko 24.60 zł »

UWAGA! - Oferujemy również w atrakcyjnej cenie dostęp czasowy do archiwalnych e-zeszytów czasopism z wybranej branży

W numerze m.in.:

Światowy Tydzień Wody (Klara Szatkiewicz)

Światowy Tydzień Wody odbył się jak zwykle w Sztokholmie i jak zwykle zorganizowany został przez Międzynarodowy Sztokholmski Instytut Wody (SIWI). Temat tegorocznego Tygodnia dotyczył problematyki jakości wody - prewencji, racjonalnemu wykorzystaniu, poprawie stanu. Drugi rok towarzyszyło mu hasło “Woda a globalne wyzwania". Celem sztokholmskich spotkań jest zawsze pogłębianie wiedzy na temat gospodarki wodnej, ale również integracja środowiska ludzi zaangażowanych w tę tematykę. Ze względu na wzrost demograficzny na świecie, rozwój gospodarczy, wzrost zużycia wody, jak również urbanizację, rosnące wymagania rolnictwa, rozwijający się przemysł i zmiany klimatu, czynników mających poważny wpływ na jakość, ilość i stan źródeł na świecie, jest wciąż coraz więcej. Problemy współczesnej cywilizacji są związane z rosnącym zapotrzebowaniem na czystą wodę. Coraz częstsze i dotkliwsze susze oraz gwałtowne deszcze powodujące powodzie utrudniają proces porządkowania gospodarki wodnej na świecie. Od źródła wody zwanej zieloną (opady) i... więcej»

FAK TY (Ewa Skupińska)

40-lecie stopnia wodnego we Włocławku Warszawa, 28 października 2010 r. W Pałacu Lubomirskich w Warszawie, w siedzibie Business Centre Club, pod hasłem "Bezpieczeństwo dolnej Wisły - doświadczenia i nowe wyzwania", świętowano 40-lecie stopnia wodnego we Włocławku. Organizatorami specjalnie przygotowanej konferencji byli: Krajowy Zarząd Gospodarki Wodnej i zarząd firmy Energa SA.Od 40 lat Włocławek produkuje czystą, zieloną energię elektryczną…, tworząc doskonałe warunki do czynnego wypoczynku i uprawiania sportów wodnych. W ostatnich jednak latach szczególnie mocno zaznaczyły się potrzeby związane z przeciwdziałaniem zagrożeniu powodziowemu. Zaledwie kilka miesięcy temu tutejszy stopień wodny spełnił pokładane w nim nadzieje, powstrzymując kulminacyjną falę na Wiśle… Jutro tego zbiornika musi stać się przedmiotem naszej szczególnej troski i energicznych działań. Temu przekonaniu dałem już wyraz, goszcząc przed czterema miesiącami we Włocławku, i dzisiaj pragnę je podtrzymać. Budowa zaplanowanej drugiej tamy w okolicach Nieszawy jest potrzebna ze wszystkich wskazanych już tutaj względów technicznych, ekonomicznych, społecznych i ekologicznych. Nie jest to bowiem tylko lokalna sprawa Włocławka i Nieszawy, ale sprawa całej Polski" - napisał, m.in., w liście skierowanym do uczestników konferencji prezydent Bronisław Komorowski. List w całości odczytał prowadzący obrady Jan Winter. Leszek Karwowski, prezes Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej, podkreślił, że tegoroczne powodzie dowiodły, jak ważne jest wykorzystanie zbiornika we Włocławku w ochronie przeciwpowodziowej. - Przy odpowiednim zarządzaniu przepływem wody drugi stopień na dolnej Wiśle w znacznym stopniu pozwoli zredukować wezbrania krótkotrwałe i o niskiej kulminacji do przepływu bezpiecznego, a także złagodzić wysokie wezbranie. Pozwoli to w znaczny sposób zmniejszyć zagrożenie powodzią w rejonie dolnej Wisły - dodał. Roman Szyszko, wiceprezes Energ... więcej»

Polskie szlaki żeglowne Przez nadbużańskie sanktuaria cz. II (Wojciech Jastrzębiec Kuczkowski)

Za nami już przysiółek Pniski, zagubiony na nadbużańskim wzniesieniu i po zmianie kursu na zachód dopływamy przy słupie 1204 na pół kilometra od szosy 816 Nadbużanki i Nadbużańskiego Szlaku Turystycznego. Tu - po obu stronach szosy - kilkunastoma zagrodami stoi cichutko wioseczka Szostaki licząca 45 mieszkańców1). Sołtysem Szostaków jest Józef Patejuk. Jest tu kilka pięknych starych drewnianych chałup z przełomu XIX/XX w. i przydrożne krzyże. Bug znowu zakręca na północ. I tu w Szostakach, spod mostu na szosie, wypływa Sajówka, kilkunastokilometrowej długości rzeczułka. Wypływa ona ok. 2 km na zachód od Sławatycz, ze śródpolnych źródlisk. Początkowo jej kierunek północno-zachodni zmienia się; struga wielkim łukiem o cięciwie ok. 5 km płynie na wschód i wpada do Bugu. A przed Szostakami część jej wód odpływa na północ ciekiem zwanym Grabar, przybierając następnie nazwę Kałamanka. I w Kodniu wpada do Bugu. Pół kilometra za ujściem Sajówki Bug rozdziela się i tworzy malowniczą wyspę. Jego zachodnie ramię zbliża się do szosy 816. Akurat w tym miejscu dochodzi powiatowa droga z Tucznej przez Wólkę Zabłocką i Zabłocie. I tu, przy polnych drogach i wśród pól, we wsi Kolonia Zabłocka mieszka 57 osób w dwudziestu kilku gospodarstwach. A sołtysuje im Zenon Nesterowicz. W miejscu, gdzie schodzą się oba ramiona Bugu, zmierzona rzędna = 140,5 m n.p.m. Teraz rzeka kieruje się na północny wschód i po przepłynięciu kilometra, do słupa 1212, w kierunku północnym. Brzeg jest wyniosły, ok. 4 m nad lustrem wody. I na tym brzegu prowadzi droga, a przy niej z rzadka kilka zagród wioseczki Zalewsze z 16 (!) mieszkańcami. A jest to tak daleko od szosy i od innych miejscowości, że musi tu być samodzielne sołectwo Zenona Nesterowicza. Idealna miejscowość do osiedlania się i pracy wymagającej ciszy i skupienia. Półtora kilometra od Kolonii Zabłocie zaczyna się las, przez który do Zalewsza prowadzi leśna droga, do Bugu dochodząca przy słupie 1210. A tera... więcej»

Listy do redakcji - Wykorzystanie zbiorników wodnych do odnowienia żeglugi (Beata Dolata)

Minione trzy dekady doprowadziły stan dróg wodnych w naszym kraju do kompletnej ruiny. Ucierpiały zarówno same rzeki, jak i zbiorniki wodne. Polska ma bardzo bogatą sieć rzek i kanałów i trzeba wykorzystać ich potencjał. Należy powiedzieć STOP dewastacji dróg wodnych. Transport wodny to przecież najczystsza forma transportu wewnątrz lądu. Turystyka wodna to różne formy rekreacji na wodzie, ale także lokalne spływy kajakowe, rejsy żeglarskie, żegluga pasażerska, jak i same sporty wodne. Średni czas pobytu turysty wodnego na akwenie jest wielokrotnie dłuższy niż turysty ... więcej»

Wspomnienia pośmiertne - Bogusław Kazimierz Przedwojski 1943-2010 (Ryszard Błażejewski)

Bogusław Kazimierz Przedwojski urodził się 29 sierpnia 1943 r. w Poznaniu. W 1962 r. ukończył Technikum Geodezyjno-Drogowe w Poznaniu, po czym przez rok pracował w Biurze Studiów i Projektów Budownictwa Wodnego "Hydroprojekt" w Poznaniu. W latach 1963-1968 studiował melioracje wodne w Wyższej Szkole Rolniczej w Poznaniu, a po obronie pracy magisterskiej podjął pracę jako asystent- -stażysta w Katedrze Budownictwa Wodnego tejże uczelni. Badał morfologię cieków z dnem rozmywalnym zarówno w terenie, jak i w laboratorium, czego efektem była Jego praca doktorska pt. "Zależności warunkujące zachowanie podobi... więcej»

Zobacz wszystkie publikacje »

2010-11

KUP TERAZ »

DOSTĘP CZASOWY do archiwalnych (lata 2004-2011) e-zeszytów czasopisma

KUPUJĘ - 12h tylko 73.80 zł »

KUPUJĘ - 4h tylko 43.05 zł »

KUPUJĘ - 1h tylko 24.60 zł »

UWAGA! - Oferujemy również w atrakcyjnej cenie dostęp czasowy do archiwalnych e-zeszytów czasopism z wybranej branży

W numerze m.in.:

Międzynarodowa konferencja wodna wysokiego szczebla (Marek Jerzy Gromiec)

Międzynarodowa konferencja wysokiego szczebla poświęcona międzynarodowej dekadzie działań "Woda dla Życia" odbyła się w dniach 8-10 czerwca 2010 r. w Duszanbe (Tadżykistan). Tadżykistan, jako inicjator Międzynarodowego Roku Słodkiej Wody w 2003 r. i międzynarodowej dekady działań "Woda dla Życia" w okresie 2005-2015, zgłosił w ONZ akces do organizacji powyższej konferenc... więcej»

Relacje pomiędzy koncentracjami metali ciężkich w tkankach miękkich mięczaków słodkowodnych a stężeniami tych metali w wodzie i osadach dennych w obszarze estuarium Odry i wybranych jezior Pomorza Zachodniego (St anisław Piotro wski)

Analizowano zależności pomiędzy stężeniami Cu, Zn, Pb, Co, Cd i Hg w tkankach miękkich 11 gatunków mięczaków słodkowodnych w zależności od koncentracji tych metali w wodzie i osadach dennych (frakcja <0,20 mm). Z oceny sumarycznej wynika, iż tkanki miękkie następujących gatunków najlepiej odzwierciedlają zmiany poziomu badanych metali w środowisku (woda powierzchniowa i osady denne): Anodonta anatina i Viviparus contectus oraz Pseudoanodonta complanata. Gatunkami powiązanymi w mniejszym stopniu są Lymnaea stagnalis, Viviparus viviparus, Dreissena polymorpha, Sphaerium solidum oraz Unio pictorum. St anisław Piotro wski Skażenie środowiska ocenia się zwykle metodami fizyczno-chemicznymi, określając stężenia pierwiastków lub ich związków w powietrzu atmosferycznym, wodzie i glebie. Można jednak określać je także metodami biologicznymi (bioindykacyjnymi) za pomocą biowskaźników (bioindykatorów) (Manning i Feder 1980; Spelleberg 1991; Kovacs 1992; Markert 1993). Metody te są stosowane od dawna w krajach Europy Zachodniej, Ameryki Północnej czy Japonii. W Polsce zainteresowano się nimi nieco później, jednak obecnie włącza się je coraz częściej do biomonitoringu, czyli stałej obserwacji różnego typu przemian w środowisku (np. Jurkiewicz-Karnkowska i Królak 1996, 1999; Jurkiewicz-Karnkowska 1999; Piotrowski 2004). Zastosowanie organizmów wskaźnikowych (bioindykatorów) ma pewną przewagę nad badaniami monitoringowymi wody lub osadów dennych w określeniu zasobów metali w danym akwenie. Organizmy te dostarczają bowiem dowodów na akumulację wyżej wymienionych elementów chemicznych zgromadzonych przez kilka miesięcy, eliminując w ten sposób potrzebę częstego dokonywania analiz. Mięczaki, zarówno morskie jak i słodkowodne czy lądowe, gromadzą w sobie stosunkowo duże ilości metali ciężkich. Koncentracje Zn w ich tkankach miękkich dochodzą do wartości setek, a niejednokrotnie nawet tysięcy, μg/g s.m. (ppm*). Koncen... więcej»

FAKTY (Ewa Skupińska)

Gaudeamus na Wydziale Inżynierii i Kształtowania Środowiska SGGW Warszawa, 6 października 2010 r. - Rok akademicki 2010/2011 uważam za otwarty - powiedział prof. Jerzy Jeznach, dziekan Wydziału Inżynierii i Kształtowania Środowiska SGGW, w trakcie uroczystości inaugurującej nowy rok akademicki. Nowo przyjęci studenci złożyli ślubowanie i otrzymali indeksy z rąk prof. Alojzego Szy mańskiego - rektora Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego i prof. Jerzego Jeznacha - dziekana Wydziału. Wykład inauguracyjny "Nawodnienia we Włoszech - konsorcja melioracyjne" wygłosił prof. Pier Gino Megale z Uniwersytetu w Pizie. Krzysztof Karwasiński, przedstawiciel Wy działowej Rady Samorządu Studenckiego, zwracając się do nowo przyjętych studentów, stwierdził, że Wydział Inżynierii i Kształtowania Śro dowiska umożliwia wszystkim wszechstronny rozwój. Uroczystość zakończył Gaudeamus. ■ Rejs po Wiśle Warszawskiej Warszawa, 7 października 2010 r. Andrzej Szamowski, prezes Stowarzyszenia Absolwentów Budownictwa Wodnego i Gospodarki Wodnej Politechniki Warszawskiej, zaprosił członków Stowarzyszenia, a także studentów, na rejs po Wiśle Warszawskiej. Spod Zamku Królewskiego (km 514) ruszono do Grubej Kaśki, obserwując Wisłę i nowo wybudowane Centrum Nauki Kopernik. Rejs zakończono przy śluzie Tillingera na Żeraniu. O Bulwarach Warszawskich, ostrogach i innych budowlach na Wiśle Warszawskiej opowiadał wieloletni były wicedyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Warszawie, Jerzy Zieliński. Jerzy Kocot, działacz Stowarzyszenia Absolwentów Budownictwa Wodnego i Gospo dar ki Wodnej Politechniki Warszawskiej (i jednocześnie Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Wod nych i Melioracyjnych) mówił o ewentualnej budowie pro gu stabilizującego poziom zwierciadła wody na odcinku Wisły Warszawskiej (autorstwa Jerzego Ko co ta i Marka Mazurkiewicza), zaś Wojciech Kuczko wski - miłośnik szlaków wodnych, nasz autor, o szlaku wodnym im. K... więcej»

Europejskie systemy zarządzania zasobami wodnymi - Belgia

Artykuł poświęcono systemowi zarządzania zasobami wodnymi w Królestwie Belgii, państwie - które jest jednym z założycieli Unii Europejskiej, a w jego stolicy znajduje się siedziba Komisji Europejskiej. Tak jak różne są uwarunkowania przyrodniczo-środowiskowe, tak różne są tradycje i systemy kształtowania oraz ochrony zasobów wodnych w krajach Europy. Na mocy obowiązującej od blisko 10 lat dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2000/60/WE, zwanej powszechnie Ramową Dyrektywą Wodną, państwa członkowskie Unii Europejskiej dążą do ujednolicenia zasad kształtowania i ochrony zasobów wodnych, a także wypracowują wspólne dokumenty planistyczne dla międzynarodowych obszarów dorzeczy. Celem cyklu jest przedstawienie podstaw prawnych, struktury organizacyjnej i systemu finansowania gospodarki wodnej w wybranych państwach Europy. - Belgia Położona niejako na granicy kultur germańskiej i łacińskiej Europy Belgia stała się państwem wielokulturowym, zdominowanym przez dwie podstawowe grupy językowe: flamandzką (zamieszkującą Flandrię - północną część kraju) i francuską (dominującą w Walonii - południowej Belgii). Stolica - Bruksela - stanowi oficjalnie region dwujęzyczny. Ponadto niewielka mniejszość niemiecka zamieszkuje południowo- -wschodni region Belgii. Zróżnicowanie językowe, polityczne i kulturowe stanowi podłoże konfliktów społecznych, jego odzwierciedlenie znajdziemy również w strukturze politycznej i systemie zarządzania państwem. Ze względów praktycznych szczególną uwagę poświęcono Flandrii. ■ Uwarunkowania środowiskowe Położone w północno-wschodniej części Europy Królestwo Belgii obejmuje obszar ok. 30,5 tys. km2. Dzieli granice z: Francją (620 km), Niemcami (167 km), Luksemburgiem (148 km) i Holandią (450 km). W granicach państwa można wyróżnić trzy regiony geograficzne: równiny nadmorskie w północno- wschodniej części kraju i równiny centralne, Ardeny w południowo- -wschodniej części kraju oraz, w najb... więcej»

Polskie szlaki żeglowne.Szlak Bugu.Przez nadbużańskie sanktuaria cz. I (Wojciech Jastrzębiec Kuczkowski)

Podczas wielkiego międzynarodowego spływu kajakowego latem 1977 r. płynęliśmy Bugiem podczas niskiej wody. Z urwistych brzegów schylały się nad nami wierzby i różne krzewy. A ich korzenie splątaną gęstwą wyzierały z czarnych ścian bagienno-torfowej gleby. Na najniższych gałęziach wisiały frędzle suchych glonów. Siedem lat przed nami, w 1970 r. tratwion (jak swój statek zakwalifikowali studenci-biolodzy z Uniwersytetu Warszawskiego) BULGOTKIEM nazwany płynął po wysokiej, brzegowej a miejscami nawet wyższej wodzie. Woda już opadała. Warto przytoczyć ich obserwacje z tego procesu. - Rzeka wysycha - pisze Marek Ostrowski 1) - pozorne wysepki nawiązują ściślejszy kontakt z lądem. Oddziela je najwyżej ledwo cieknący strumyk brudnej wody. Ale on czuje swój koniec. Na słońcu, wychwytując resztki wilgoci, rozkładają się ciałka wodnych mięczaków, owadów i innych zwierząt, które nie zdążyły uciec przed zagładą. Z patyków zwieszają się szmatki glonów. Teraz są wypłowiałe. Chlorofil rozkłada się. Coraz częściej, przyduszone do tej pory intensywnością zielonego barwnika, pokazują się ksantofile2). Gąbczasty materac pod nogami jest bez życia. Pięknie wyglądał tylko wtedy, gdy falował na wodzie. Wśród zakwitów szczególnie dużo widzieliśmy skrętnicy3). W rzece, gdzie poddana jest ona jednokierunkowemu, stałemu działaniu prądu wody, rośnie w postaci długich, soczystych ciemnozielonych warkoczy. Grube jak ręka osiągały niekiedy ponad dwie długości tratwy. Bardzo interesująco przedstawia się latem pogoda nad Bugiem. Pisał o tym zresztą Gloger w swojej książce "Dolinami rzek". Poświęcają temu, oprócz przyrody ożywionej, dużo miejsca także studenci z BULGOTKA. A my w czasie naszego spływu w 1977 r. pogodę mieliśmy ustabilizowaną. I to przez dwa tygodnie. Rano pięknie, świeżutko i bezchmurnie, w południe następowała kondensacja chmur kłębiastych, takich typowych chmur pięknej pogody, które według wszelkich obyczajów powinny pod wieczór rozpłynąć się ... więcej»

Zobacz wszystkie publikacje »

2010-10

KUP TERAZ »

DOSTĘP CZASOWY do archiwalnych (lata 2004-2011) e-zeszytów czasopisma

KUPUJĘ - 12h tylko 73.80 zł »

KUPUJĘ - 4h tylko 43.05 zł »

KUPUJĘ - 1h tylko 24.60 zł »

UWAGA! - Oferujemy również w atrakcyjnej cenie dostęp czasowy do archiwalnych e-zeszytów czasopism z wybranej branży

W numerze m.in.:

Przykłady z orzecznictwa (LUCYNA OSUCH-CHACIńSKA)

Gospodarka Wodna nr 10/2010 Orzecznictwo w gospodarowaniu woda- mi nastręcza - z uwagi na specyfikę usta- wy Prawo wodne - wielu problemów natury prawnej, wynikających z jakości niezbęd- nych do podejmowanych rozstrzygnięć, dokumentów. Rodzi to poważne problemy związane z zależnym korzystaniem z wód na podstawie uzyskanych uprawnień. W czwartym z tego cyklu artykule przed- stawiamy kolejne problemy; tym razem o niektórych kwestiach wynikających z bu- dowy nowych osiedli mieszkaniowych. B udowa nowych osiedli mieszka- niowych, a nawet pojedynczych budyn- ków, na obrzeżach miast wywołała nie- występujący dotychczas problem budo- wy, a następnie eksploatacji urządzeń wodnych w tych osiedlach. Zagadnienia te na różnych etapach inwestycji muszą rozwiązywać organy gospodarki wodnej, gdyż tylko w nielicznych sytuacjach są one przedmiotem zainteresowania orga- nów architektoniczno-budowlanych. In- westorzy przystępują do realizacji inwe- stycji na podstawie planu zagospodaro- wania przestrzennego lub decyzji o wa- runkach zabudowy, które najczęściej nie wnikają w szczegóły dotyczące rozwią- zania problemów gospodarki wodnej występującej na danym terenie. Nie mam jeszcze zbyt dużej liczby przykładów "z życia wziętych". Jednak już te, które do mnie dotarły, uznałam za warte publikacji. W niniejszym artykule ograniczę się do omówienia tych problemów, które występują na samym wstępie, na etapie prac przygotowawczych. Ich zakres jest uzależniony od lokalizacji osiedla, ale najczęściej dotyczy zagadnień, które kolejno postaram się omówić poniżej. Problem pierwszy Dość powszechnie stosowane jest wyrównywanie i nadsypywanie tere- nu przyszłego osiedla, co powoduje li- kwidację istniejących naturalnych dróg spływu wód opadowych, a tym samym zmianę stanu wody na gruncie. Jeżeli w wyniku takiego wyrównania lub nad- sypania terenu powsta... więcej»

Polskie szlaki żeglowne Szlak Bugu Przez pierwsze gminy Podlasia (Wojciech Jastrzębiec Kuczkowski)

Gospodarka Wodna nr 10/2010 Wojciech Jastrzębiec Kuczkowski jest od części środkowej - z kościołem parafialnym - łąką z trzema korytami starorzeczy - podstawowym trzonem wsi ulicówki. Przez dwa kilometry cią- gnie się zwarta zabudowa Dołhobrodów. Po wschodniej stronie ulicy - kościół zbudowany w 1929 r. z wykorzystaniem wyposażenia cerkwi unickiej, dawniej tu stojącej. We wsi są drewniane domy z XIX wieku i wiatrak koźlak. W szkole urządzono izbę regionalną, obrazującą bogatą miejscową kulturę ludową. I wreszcie trzecia oś - to szosa 816 "Nadbużanka" i nad nią kilka zagród. Od końca wsi do Hanny, stolicy gminy, jest 3200 m. Po prawej stronie Bugu wznosi się na 175,3 m n.p.m. Góra Bacha, zupełnie niespodziewanie w tym płaskim poleskim krajobrazie. Zmierzona rzędna lustra SW przy brzegu = 148,5 m n.p.m. Bug płynie na północ. Między słupami 1165 i 1166 uchyla się na zachód, po czym jak najprędzej powraca na poprzedni kieru- nek. I tak z drobnymi uchyłkami w lewo i prawo dąży spokojnie sześć kilometrów na północ. Szybkość prądu na tym odcinku = 0,5 m/s, to znaczy 1800 m/godz. Lewy brzeg rzeki wyznacza wschodnią granicę obszaru, zaś od zacho- du szosa 816 odległa trzy, cztery kilometry. Ten obszar to rozległe łąki z pastwiskami, murawami, mokradłami, kępami roślinności lasu łęgowego, z oczkami wodnymi i wstążkami wodnymi bużysk. Są tam także poletka rolne. A tu i ówdzie, w puszystych kołnierzach drzew, przycupnęły maleńkie osady: kolonie, przysiółki, bądź pojedyncze chutory. Są to Osianiczuki, Orzeł, Kalady i Prokociny. Przy słupie 1174 Bug jakby wyczuł, że zbliża się ku niemu Hanna i tak gwałtownie wywinął zakole o 180º, że utknął w ślepym starorzeczu (świet- ne miejsce na postój!) i po wydobyciu się z niego skręca na zachód, potem na północ i znów na zachód, aby tu przed wsią Kuzawką przyjąć w swoje ramiona drobniutką Hannę, pół kilometra od słupa 1176. Jeżeli wody jest dosyć, wpły- wamy w uj... więcej»

Wybitni - Wiesław Janiszewski 1910-1979 (Zdzisław Mikulski)

Specjalista w zakresie kruszyw mineral- nych, wiceprezes Centralnego Urzędu Go- spodarki Wodnej, prezes Zarządu Główne- go Ligi Ochrony Przyrody, członek Komitetu "Człowiek i Środowisko", działacz Zarządu Głównego SITWM. Ur. 3 X 1910 r. w Warszawie, syn Mar- celego - rzemieślnika. W 1922 r. wstąpił do gimnazjum T. Niklewskiego, a później T. Rejtana. Studia na Wydziale Inżynierii Wodnej PW rozpoczął w 1930 r., a w 1936 r. otrzymał dyplom inżyniera hydrotechnika. Służbę wojskową odbył w Szkole Podcho- rążych Rezerwy Saperó... więcej»

Zdzisław Stencel 1936- 2010

Gospodarka Wodna nr 10/2010 421 Zdzisław Stencel 1936 - 2010 14 maja br. na cmentarzu Wojsko- wym na Powązkach w Warszawie po- chowany został Zdzisław Stencel. W Jego ostatniej drodze, obok najbliż- szej rodziny, towarzyszyło Mu liczne grono przyjaciół, kolegów i współpra- cowników. Szczególnie dużą grupę stanowili, byli i obecni pracownicy re- sortów: rolnictwa, ochrony środowiska, jednostek budownictwa rolniczego, gospodarki wodnej, instytutów, a tak- że sektora bankowości i funduszy ce- lowych działających w obszarach rol- nictwa, gospodarki wodnej i ochrony środowiska. Biorący udział w tej uro- czystości pogrzebowej przybyli - mimo ulewnego deszczu - by oddać Zdzisła- wowi należny hołd oraz pożegnać Go po raz ostatni. Jego drogę życiową, osiągnięcia za- wodowe, a także osobowość przypo- mnieli nad trumną zmarłego byli najbliż- si współpracownicy z grona ścisłego kierownictwa Ministerstw: Rolnictwa i Środowiska. Zapewne dla wielu czytelników mie- sięcznika "Gospodarka Wodna", zwłasz- cza tych o długim stażu pracy zawodo- wej, postać zmarłego mogła być znana... więcej»

Dla kogo kształcimy kadry? (Stanisław Szpila)

Gospodarka Wodna nr 10/2010 399 StaniSław Szpila Dla kogo kształcimy kadry? P rzeczytałem z uwagą artykuł pana Jana Żelazo "W kwestii kształcenia kadr dla inżynierii i gospodarki wodnej" i za- dałem sobie pytanie: Czy jest to roz- wiązanie optymalne i jedyne? Warto się nad nim zastanowić, bo rezultaty nie szybko nadejdą, ale zadecydują o sytu- acji branży na całe dziesięciolecia. Zarówno wówczas, kiedy studiowa- łem, jak i przez następne ćwierćwiecze, wiele działów gospodarki wodnej, takich jak hydrotechnika w rozumieniu two- rzenia wielkich budowli wodnych, dalej budownictwo wodne dotyczące przede wszystkim regulacji i utrzymania rzek, ale także i melioracje wodne tworzyły niezwykle prężną gałąź gospodarki na- rodowej. Potrzeby nadrabiania zacofa- nia w stosunku do krajów rozwiniętych były olbrzymie, a naprzeciw tej potrze- bie szły wydziały budownictwa wodne- go i melioracji wodnych, w których było tak wielu wspaniałych fachowców. Póź- niej nastąpiła totalna negacja zadań wy- tyczanych przez poprzedników, co za- owocowało kilkoma skutkami. Nakłady na gospodarkę wodną zmalały prawie do zera, a jedyny dział, który się za- czął bujnie rozrastać, to administracja i różnego rodzaju instytucje ekologicz- ne. Zmieniły się też kadry. Na ekspo- nowane stanowiska zaczęli być powo- ływani ludzie całkowicie spoza branży. W uczelniach dotychczasowe wydziały budownictwa wodnego i melioracji wod- nych czym prędzej zmieniły nazwę i pro- fil, a co niezwykle ważne to to, że absol- wenci niektórych z nich utracili możność zdobywania uprawnień budowlanych. Skutki minimalnych nakładów na naszą dziedzinę zaowocowały z kolei komplet- nym brakiem zapotrzebowania na in- żynierów z prawdziwego zdarzenia, bo jeśli na rynku zamówień pojawia się ja- kieś zlecenie, to tak fragmentaryczne, że twórca dokumentacji nie musi ... więcej»

Zobacz wszystkie publikacje »

2010-9

KUP TERAZ »

DOSTĘP CZASOWY do archiwalnych (lata 2004-2011) e-zeszytów czasopisma

KUPUJĘ - 12h tylko 73.80 zł »

KUPUJĘ - 4h tylko 43.05 zł »

KUPUJĘ - 1h tylko 24.60 zł »

UWAGA! - Oferujemy również w atrakcyjnej cenie dostęp czasowy do archiwalnych e-zeszytów czasopism z wybranej branży

W numerze m.in.:

Strategiczna ocena oddziaływania na środowisko Polityki Wodnej Państwa (MAGDALENA KIEJZIK-GŁOWIŃSKA, ANDRZEJ TYSZECKI)

Celem strategicznej oceny oddziaływania na środowisko projektu Polityki Wodnej Państwa (dalej PWP ) jest zapewnienie możliwie wysokiego poziomu ochrony środowiska jako całości oraz równoważenia gospodarowania wodami - w uspołecznionym procesie z udziałem zainteresowanych użytkowników wód, interesariuszy gospodarki wodnej oraz administracji. Dla przeprowadzenia tego procesu opracowano Prognozę1), która ocenia w jakim stopniu projekt PWP uwzględnia zasady zrównoważonego rozwoju, określając prawdopodobne skutki środowiskowe wdrożenia. W Prognozie jako nadrzędne kryterium przyjęto ocenę zgodności celów projektu PWP z celami unijnych i krajowych dokumentów strategicznych, w tym dokumentów określających politykę rozwoju i politykę ekologiczną. Oceniono potencjalny wpływ ustaleń projektu PWP na poszczególne komponenty środowiska. Dla sektora gospodarki wodnej ustalenia projektu PWP są nadrzędne dla ustaleń podstawowych dokumentów opracowywanych na poziomie krajowym i regionalnym: programu wodno-środowiskowego kraju oraz planów gospodarowania wodami na obszarach dorzeczy, przeciwdziałania skutkom suszy i zarządzania ryzykiem powodziowym. Ze względu na powiązania gospodarki wodnej z innymi dziedzinami społeczno-gospodarczymi ustalenia PWP powinny być uwzględniane przy opracowywaniu lub aktualizacji następujących dokumentów strategicznych (rys. 1): - Strategii Rozwoju Kraju, - Koncepcji Przestrzennego Zagospodarowania Kraju, - Krajowej Strategii Rozwoju Regionalnego, - dokumentów strategicznych dla energetyki, przemysłu, rolnictwa, leśnictwa, żeglugi śródlądowej, - strategii rozwoju regionalnego, - planów zagospodarowania przestrzennego województw. Strategiczna ocena oddziaływania na środowisko Polityki Wodnej Państwa Rys. 1. Współzależność niektórych dokumentów strategicznych na poziomie krajowym i wojewódzkim z podstawowymi dokumentami planistycznymi gospodarki wodnej 1) Prognoza oddziaływania na środowisko projektu "Polityki Wodne... więcej»

Rozmowa z Markiem Jerzym Gromcem, przewodniczącym Krajowej Rady Gospodarki Wodnej (Ewa Skupińska)

Serdecznie gratuluję, otrzymał Pan we Francji prestiżową międzynarodową nagrodę wodną. Jaka to nagroda? Dziękuję za gratulacje. Podczas uroczystej gali, która odbyła się w lipcu w Pałacu Majestic w Cannes, otrzymałem główną nagrodę - "Grand Prix des Lumieres de l’Eau de Cannes" za badania w dziedzinie jakości zasobów wodnych. Statuetkę, przyznaną przez międzynarodowe jury, wręczył mi prof. Raul Caruba - przewodniczący Komitetu Organizacyjnego Międzynarodowego Sympozjum Wodnego w Cannes, które odbyło się w dniach 30.06-2.07. 2010 r. Kiedy zorganizowano po raz pierwszy sympozjum wodne i jaką rolę odgrywa? Odbywające się corocznie, ... więcej»

Prawne, administracyjne i środowiskowe uwarunkowania zagospodarowania dolin rzecznych (Beniamin Więzik)

Wyższa Szkoła Administracji w Bielsku- Białej - przy współpracy z Komitetem Gospodarki Wodnej Polskiej Akademii Nauk, Bielską Wyższą Szkołą im. J. Tyszkiewicza oraz Stowarzyszeniem Hydrologów Polskich - zorganizowała tę konferencję naukową. Zasadniczym celem była prezentacja wybranych problemów zagospodaro-wania dolin rzecznych w specyficznych warunkach zagrożenia powodziowego oraz wymiana doświadczeń w zakresie technicznych i administracyjnyc... więcej»

Marek Madeyski 1948-2009

Mija pierwsza rocznica śmierci naszego Kolegi prof. dr. hab. inż. Marka Madeyskiego. Trudno pogodzić się z tym, że nie ma Go wśród nas. Profesora Marka, bo tak nazywali go studenci, co przyjmował z właściwą sobie sympatią, którą ich darzył, wyróżniały pozytywne cechy ludzkiego charakteru: pogoda ducha, dobroć, życzliwość, chęć niesienia pomocy w trudnych sytuacjach. Chętnie przebywaliśmy w Jego towarzystwie. Cechy te, jak i Jego wiedza powodowały, że był oczekiwanym uczestnikiem wielu konferencji. Mimo nękających Go od wi... więcej»

Początki "Gospodarki Wodnej" - z okazji 75-lecia czasopisma

Trudno jednoznacznie ustalić gdzie i kiedy powstała koncepcja utworzenia naszego czasopisma. Wiąże się to zapewne z powstaniem drugiej w Polsce po Politechnice Lwowskiej - Politechniki Warszawskiej z Wydziałem Inżynierii Wodnej i jej takimi wybitnymi profesorami, jak: Czesław Skotnicki i Ignacy Radziszewski z Warszawy, Karol Pomianowski i Mieczysław Rybczyński (przybyłymi ze Lwowa), a później Kazimierz Wóycicki i Czesław Zakaszewski (Politechnika Warszawska i Uniwersytet Poznański), oraz Alfred Rundo, Tadeusz Tillinger, Władysław Kollis i inni (Ministerstwo Robót Publicznych oraz Ministerstwo Komunikacji). W dniach 3-5 I 1929 r. w gmachu głównym Politechniki Warszawskiej odbył się, z inicjatywy i pod kierownictwem prof. Mieczysława Rybczyńskiego, I Polski Zjazd Hydrotechniczny. Zjazd wskazał na potrzebę uporządkowania całokształtu spraw wodnych kraju oraz konsolidację sił w tym kierunku. W tym celu powołano Stowarzyszenie Członków Kongresów Gospodarki Wodnej (od 1936 r. Stowarzyszenie Gospodarki Wodnej w Polsce). Uznano też konieczność powołania odrębnego czasopisma pod tytułem "Gospodarka Wodna". Niestety w 1932 r. zlikwidowano Ministerstwo Robót Publicznych, któremu podlegały sprawy wodne; zastąpiło je Ministerstwo Komunikacji, a sprawy wodne przejęło jego Biuro Spraw Wodnych. Kierownikiem Biura został w 1934 r. inż. Edward Romański (1886-1952), który poprzednio był m.in. organizatorem robót wodnych na terenie niemal całej Rosji, a w 1921 r. profesorem hydrotechniki w Instytucie Mierniczym (Geodezyjnym) w Moskwie oraz wicedyrektorem Naukowego Instytutu Melioracyjnego w Piotrogradzie. Porządkowanie spraw wodnych w Polsce uległo dalszemu opóźnieniu. "Gospodarka Wodna" zaczęła się ukazywać na początku 1935 r. jako "Kwartalnik poświęcony sprawom budownictwa wodnego, dróg wodnych, portów, sił wodnych, melioracji oraz zagadnieniom ekonomicznym i prawnym z dziedziny gospodarki wodnej". Redaktorem naczelnym ... więcej»

Zobacz wszystkie publikacje »

2010-8

KUP TERAZ »

DOSTĘP CZASOWY do archiwalnych (lata 2004-2011) e-zeszytów czasopisma

KUPUJĘ - 12h tylko 73.80 zł »

KUPUJĘ - 4h tylko 43.05 zł »

KUPUJĘ - 1h tylko 24.60 zł »

UWAGA! - Oferujemy również w atrakcyjnej cenie dostęp czasowy do archiwalnych e-zeszytów czasopism z wybranej branży

W numerze m.in.:

Wstępna ocena funkcjonalnego stanu rzek i dolin w świetle ostatniej powodzi (Marek Jarosław Łoś)

W ostatnich latach skupiliśmy się nad zagadnieniami związanymi z ekologicznym i chemicznym stanem rzek. Zagadnienia związane z funkcjonalnym stanem rzek pozostawały na uboczu badań i studiów teoretycznych, a także działań praktycznych. Problematykę funkcjonalnego stanu dolin zalewowych pomijano lub marginalizowano. Osoby zawodowo związane z inżynierią wodną zdawały sobie sprawę z niedostatecznego, a niekiedy złego, stanu warunków hydraulicznych naszych rzek i spodziewały się dużych problemów w przypadku pojawienia się wielkiego wezbrania. Nie spodziewały się jednak, że powtórka z 1997 r. będzie aż tak bolesna, że zniszczenia będą tak liczne i tak duże. Pochód wielkich wód w maju i czerwcu 2010 r. obnażył rzeczywisty funkcjonalny stan rzek i dolin w Polsce. Stan ten okazał się gorszy niż się ogólnie spodziewano. Tragedia spowodowana przez wielką wodę wywołała wielkie poruszenie społeczne, wielkie emocje i wielką dyskusję nad przyczynami nieszczęścia oraz sposobami zapobiegania podobnym zjawiskom w przyszłości. Takie emocje i dyskusje towarzyszą zawsze wielkim katastrofom, są niejako oczywiste i naturalne. Jest to nieuchronne i niewątpliwie pożyteczne, bo pozwala na przełamanie dotychczasowego stanu obojętności i kunktatorstwa. Równie nieuchronny, ale całkiem niepożyteczny, jest chaos amatorskich wypowiedzi, nieprzemyślanych haseł i nierozważnych propozycji dotyczących przeciwdziałania powodzi. Nie wydaje mi się za celowe rozpoczynanie szerszej polemiki z takimi wypowiedziami, a prostowanie błędnych poglądów ograniczę do zupełnego minimum. Natomiast chciałbym przyczynić się do uporządkowania podstawowych pojęć i dokonania wstępnej oceny ostatniej powodzi na podstawie takich materiałów i obserwacji, jakimi dysponujemy w niespełna miesiąc po przejściu II fali powodziowej. Na pogłębioną ocenę przyjdzie czas, gdy opublikowane zostaną szczegółowe sprawozdania o przebiegu oraz bilanse szkód, a także gdy dyspono... więcej»

Skoordynowana gospodarka wodna na zbiornikach Włocławek i Dębe w okresie powodzi w 2010 r. (Leszek Bagi ński , Dariusz Tomczak Barbara Kossakowska -Banacka , Piotr Walas)

W artykule opisano działania podjęte przez Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej w Warszawie - w zakresie gospodarowania wodą na zbiorniku Dębe i zbiorniku Włocławek - w okresie wezbrań, które wystąpiły w maju i czerwcu 2010 r. na Wiśle. Jednym z głównych zadań dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej - zgodnie z ustawą Prawo wodne (DzU z 2005 r. Nr 239, poz. 2019 z późn. zm.) - jest prowadzenie działań związanych z ochroną przeciwpowodziową w podległym regionie wodnym. Na podstawie art. 80 ustawy Prawo wodne ochronę przed powodzią realizuje się m.in. poprzez "racjonalne retencjonowanie wód oraz użytkowanie budowli przeciwpowodziowych, a także sterowanie przepływami wód". Odnosi się to przede wszystkim do prowadzenia właściwej gospodarki wodnej na zbiornikach wodnych, w tym także na zbiornikach, które nie pełnią funkcji przeciwpowodziowych. RZGW w Warszawie w okresie przejścia fali powodziowej prowadził skoordynowaną gospodarkę wodną na administrowanych zbiornikach, mającą na celu spłaszczenie fali powodziowej i przejęcie wód wezbraniowych, poprzez dokonanie zrzutów wyprzedzających, obniżenie rzędnych piętrzenia wody i wytworzenie rezerwy powodziowej. W okresie przemieszczania się fali na Wiśle szczególnie istotne znaczenie miały działania podjęte na dwóch największych zbiornikach: Dębe i Włocła- * Artykuł przygotowano na Forum Naukowo-Techniczne Powódź 2010 wek. Z uwagi na przeznaczenie (główna funkcja to produkcja energii) tych zbiorników wytworzenie odpowiedniej rezerwy powodziowej wymagało podjęcia nadzwyczajnych działań, nieujętych w instrukcjach gospodarowania wodą. ■ Sytuacja hydrologiczna - opis wezbrań W wyniku intensywnych opadów w południowej Polsce w pierwszej połowie maja nastąpiło gwałtowne wezbranie wód w górnej części zlewni Wisły. Od 17 maja na wodowskazach Zawichost i Annopol występowały znaczne wzrosty stanów wód. Szczyt wezbrania na tych wodowskazach zanotowano w godzina... więcej»

Wybitni - Antoni Obuchowski 1910-1972 (Zdzisław Mikulski)

Długoletni pracownik Centralnego Biura Studiów i Projektów Wodnych Melioracji, zasłużony redaktor działu w czasopiśmie "Gospodarka Wodna", uznany specjalista melioracji w kraju i zagranicą, działacz Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Wodnych i Melioracyjnych NOT. Antoni Obuchowski ur. 1 VI 1910 r. w Wierchdubiu koło Grodna, syn Kazimierza, kupca i Michaliny z. d. Kuryłłowicz. Ukończył gimnazjum w Grodnie w 1928 r. i wstąpił na Wydział Inżynierii Wodnej Politechniki Warszawskiej. Stopień inżyniera budownictwa wodnego otrzymał w 1928 r. Początkowo pracował w Naczelnej Dyrekcji Lasów Państwowych - Oddziale Wodno-Melioracyjnym oraz w Ministerstwie Rolnictwa.... więcej»

Projekt "Polityki wodnej państwa do roku 2030 (z uwzględnieniem etapu 2016)" (LESZEK KARWOWSKI, BEATA JANOWCZYK)

Dzisiejszy stan gospodarki wodnej to: niska ranga w polityce państwa, a co za tym idzie - jej niedofinansowanie i niedoinwestowanie, oprócz tego rozproszony system organizacyjny, niezapewniający skutecznego zarządzania, właściwej ochrony przeciwpowodziowej oraz ograniczenia skutków suszy, a także niezadowalający stan zasobów wodnych oraz ekosystemów wodnych i od wody zależnych oraz ciągłe konflikty pomiędzy poszczególnymi użytkownikami wód. Można by jeszcze długo wymieniać problemy. Można także przejść nad nimi do porządku dziennego, przyjmując to za stan permanentny i niemożliwy do zmiany. Można także wciąż wskazywać na kolejne błędy kolejnych rządów. Ale nie można zapominać o tych, którzy mimo wszystko podejmowali i podejmują próby doprowadzenia do zmian. Wszyscy z pewnością zdają sobie sprawę z trudności znalezienia metody na poprawę systemu gospodarki wodnej w Polsce. Dyskusje z tym związane toczą się od wielu lat, ale problem wciąż nie został rozwiązany. Opracowywany w resorcie środowiska projekt "Polityki wodnej państwa do roku 2030 (z uwzględnieniem etapu 2016)" ma być propozycją na znalezienie kompromisu między poszczególnymi elementami gospodarki wodnej i wskazaniem priorytetowych kierunków, na których powinny zostać skoncentrowane działania państwa. Cel tych działań, zgodny z polityką UE, został w projekcie "Polityki wodnej państwa" określony jako zapewnienie powszechnego dostępu ludności do czystej i zdrowej wody oraz istotne ograniczenie zagrożeń wywoływanych przez powodzie i susze, w połączeniu z utrzymaniem dobrego stanu wód i związanych z nimi ekosystemów, przy zaspokojeniu uzasadnionych potrzeb wodnych gospodarki, poprawie spójności terytorialnej i dążeniu do wyrównania dysproporcji regionalnych. Osiągnięciu celu nadrzędnego mają służyć następujące cele strategiczne: 1. osiągnięcie i utrzymanie dobrego stanu i potencjału wód oraz związanych z nimi ekosystemów, 2. zaspokojenie potrzeb ludnośc... więcej»

Kanał "Ostróda-Elbląg", czyli mazurzenie po warmińsku (CEZARY WAWRZYŃSKI)

We wrześniu 2007 r. ogłoszony jednym z "Siedmiu Cudów Polski"; 31 sierpnia 2010 roku obchodzący jubileusz 150. lat ukończenia budowy i oficjalnego oddania do użytku - Kanał … No właśnie: jaki? Jak brzmi właściwa nazwa tej unikatowej na światową skalę śródlądowej drogi wodnej? O tym traktuje artykuł. Historia nazewnictwa Kanału stanowi przykład prawdziwości twierdzenia, że punkt widzenia zależy od punktu "siedzenia" - a raczej "leżenia" na mapie. Dla ostródzian będzie to Kanał Ostródzko-Elbląski, dla elblążan Kanał Elbląski, jeszcze inaczej widziały to centralne urzędy i ministrowie z perspektywy Warszawy, przeróżni wydawcy map, przewodników i encyklopedii. Ale po kolei… Złożoność problemu polega na tym, że nie tylko nazwa samego kanału zmieniała się na przestrzeni dziejów, ale też kanał składa się z kilku, wyraźnie odrębnych odcinków, odmiennie określanych i definiowanych. W latach 1844-1852 i 1858-1860 wybudowano odcinki: elbląski (z Miłomłyna do jeziora Druzno), bartnicki (z jeziora Ruda Woda do jeziora Bartężek, w kierunku miejscowości Tarda), iławski (z Miłomłyna do jeziora Jeziorak, obok miejscowości Karnity) oraz liwski (z Miłomłyna w kierunku Ostródy, do jeziora Drwęckiego). W latach 1872-1876 wybudowano dodatkowo odcinek ostródzki (z Ostródy do jezior Szeląg Duży i Mały, w kierunku miejscowości Stare Jabłonki). Znacznie wcześniej, bo już w latach 30. XIV wieku, przekopano odcinek zalewski (Kanał Dobrzycki, łączący jeziora Ewingi i Jeziorak, w kierunku miejscowości Zalewo). * Cezary Wawrzyński jest komandorem Klubu Żeglarskiego Ostróda Rys. 1. Prowincja Pruska i Królestwo Polskie. Mapa z 1871 r. Na cały kanał składa się zatem 6 odrębnych odcinków, a mając na uwadze konieczność dopłynięcia do Elbląga - łącznie 8 części (dodatkowo jezioro Druzno i rzeka Elbląg). Historię nazewnictwa kanału prześledzimy w dwóch przedziałach czasowych: do roku 1945 (kiedy Kanał znajdował się pod jurysdykc... więcej»

Zobacz wszystkie publikacje »

2010-7

KUP TERAZ »

DOSTĘP CZASOWY do archiwalnych (lata 2004-2011) e-zeszytów czasopisma

KUPUJĘ - 12h tylko 73.80 zł »

KUPUJĘ - 4h tylko 43.05 zł »

KUPUJĘ - 1h tylko 24.60 zł »

UWAGA! - Oferujemy również w atrakcyjnej cenie dostęp czasowy do archiwalnych e-zeszytów czasopism z wybranej branży

W numerze m.in.:

Zarządzanie zasobami wodnymi w dorzeczu Odry - XIII Konferencja Naukowo-Techniczna (Barbara Mońka)

Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej we Wrocławiu, kontynuując wieloletnią tradycję, zorganizował XIII Konferencję Naukowo-Techniczną "Zarządzanie zasobami wodnymi w dorzeczu Odry". Patronat nad nią objął wojewoda dolnośląski Rafał Jurkowlaniec oraz prezes Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej Leszek Karwowski. Kon... więcej»

Chrom w wodach powierzchniowych Beskidu Sądeckiego* (Alicja Kicińska)

W wyniku przeprowadzonych badań wykonano szczegółowe zdjęcie występowania chromu ogólnego w głównych ciekach powierzchniowych Beskidu Sądeckiego, jakimi są: Dunajec (1,114-2,132 μg/dm3), Poprad (1,424-7,493 μg/dm3) i Kamienica Nawojowska (1,869-29,35 μg/dm3) oraz w ich dopływach. Na postawie analizy uzyskanych wyników wydzielono dwa główne czynniki (hydrogeologiczny i antropogeniczny) wpływające na stężenie Cr w wodach i określono ich udział w zmienności występowania na badanym terenie. Wyliczono także średni roczny ładunek Cr (4,3 t/rok), jaki jest wynoszony z obszaru zlewni Dunajca oraz wielkość ładunku jednostkowego (18 kg/km2·rok). Dokonano oceny stanu wód powierzchniowych Sądecczyzny pod kątem występowania chromu i wykorzystania ich w celach gospodarczych. Alicja Kicińska Akademia Górniczo-Hutnicza Wydział Geologii, Geofizyki i Ochrony Środowiska Katedra Geologii Ogólnej, Ochrony Środowiska i Geoturystyki Chrom w wodach powierzchniowych Beskidu Sądeckiego* Zawartość pierwiastków w wodach powierzchniowych warunkują czynniki naturalne, takie jak: zróżnicowanie litologiczne i uwarunkowania tektoniczne ośrodków skalnych, z których wypływają wody w obszarach źródliskowych, oraz uwarunkowania hydrograficzne, m.in. wielkość i charakter przepływów wód oraz morfologia koryta rzecznego, a także czynniki antropogeniczne, wśród których decydujące są emisje zanieczyszczeń (w postaci bezpośrednich zrzutów ścieków, spalania paliw i in.). Na migrację i stężenie pierwiastków w wodach powierzchniowych ma wpływ również stopień wypełnienia koryta rumoszem oraz zróżnicowanie petrograficzne i cechy teksturalne (np. wtórna porowatość) powierzchni otoczaków budujących terasy rzeki. Jednym z mikroelementów występujących w wodach powierzchniowych jest chrom - pierwiastek o masie atomowej 51,996 stanowiący 0,037% skorupy ziemskiej. Największe ilości tego metalu znajdują się w ultrazasadowych skałach magmowy... więcej»

Zasoby wody odpływającej z małej zlewni na Spiszu Polskim (Włodzimierz Kanownik , Tomasz Kowalik)

Na podstawie siedmioletnich badań przedstawiono wartości miesięcznych, sezonowych i rocznych odpływów oraz współczynników odpływu ze zlewni o powierzchni 40,57 ha, położonej na terenie Spiszu Polskiego w miejscowości Trybsz. W okresie badawczym średnia roczna suma opadów wynosiła 841 mm i była o 9 mm niższa od średniej wieloletniej z lat hydrologicznych 1950/1951-1999/2000. Średnia roczna temperatura powietrza wynosiła 5,6°C. W okresie obserwacji odpływ roczny w poszczególnych latach hydrologicznych był zbliżony i stanowił od 49 do 55% opadów atmosferycznych. Najniższy średni miesięczny współczynnik odpływu notowano w okresie od maja do sierpnia (26- 38%), najwyższy w marcu (152%). Roczny odpływ wynosił od 358 mm w roku suchym (1992/1993) do 511 mm w roku mokrym (1995/1996). Wartości średnich odpływów półrocznych różniły się nieznacznie. Były one minimalnie wyższe w półroczu zimowym, pomimo że opad był prawie dwukrotnie niższy. Wyniki badań mogą posłużyć do opracowania zasad gospodarki wodnej w małych zbiornikach retencyjnych na obszarach górskich. Włodzimierz Kanownik , Tomasz Kowalik Uniwersytet Rolniczy w Krakowie Katedra Melioracji i Kształtowania Środowiska Zasoby wody odpływającej z małej zlewni na Spiszu Polskim Należymy do krajów coraz bardziej odczuwających skutki niedoborów wody na cele gospodarcze. Zasoby wodne Polski w stosunku do zasobów innych krajów europejskich są skromne. Zgodnie z danymi Instytutu Meteorologii i Gospodarki Wodnej [14] odnawialne zasoby wód powierzchniowych w przeliczeniu na jednego mieszkańca wynoszą 1580 m3, podczas gdy w Europie - 4560 m3. Taki stan wymaga podjęcia odpowiednich działań, zmierzających do poprawy bilansu wodnego kraju [1, 10]. W Polsce występuje zarówno duża zmienność czasowa, jak i przestrzenna zasobów wodnych. Najbardziej deficytowymi pod względem opadów naturalnych obszarami naszego kraju, wyróżniającymi się tym samym najniższymi odpływami, są tereny... więcej»

Przegląd Wydawnictw - Wojciech Biernacki, Anita Bokwa, Jarosław Działek, Tomasz Padło: Społeczności lokalne wobec zagrożeń przyrodniczych i klęsk żywiołowych

Co zrobić, aby polepszyć ochronę przed zagrożeniami przyrodniczymi przy jednoczesnej wysokiej akceptacji społecznej tych działań? Autorzy książki "Społeczności lokalne wobec zagrożeń przyrodniczych i klęsk żywiołowych" postanowili poszukać odpowiedzi na te pytania, przeprowadzając badania na wybranych terenach południowej Polski w ramach ogólnopolskiego projektu badawczego "Ekstremalne zdarzenia meteorologiczne i hydrologiczne w Polsce. Ocena zdarzeń oraz prognozowanie ich skutków dla środowiska życia człowieka". Badaniami ankietowymi objęto mieszkańców 13 miejscowości (m.in. Opole, Kłodzko, Polanica Zdrój, Maków Podhalański, Bielsko- Biała, Sandomierz, Ostrowiec Świętokrzyski, Ząb, Grabownica). Badania przeprowszechnie używanych pojęć: klęka żywiołowa, katastrofa, zjawisko ekstremalne. Dla skonfrontowania opinii uzyskanych (za pomocą ankiet i wywiadów) wśród mieszkańców wybranych miejscowości z przedstawicielami władz i organizacji lokalnych zorganizowano dwa spotkania dyskusyjne w niewielkich zespołach, tzw. spotkania fokusowe. Uczestnikami pierwszego z nich byli przedstawiciele wydziałów zarządzania kryzysowego, służb ratowniczych, policji, firm ubezpieczeniowych z Andrychowa, Krakowa, Opola, Raciborza i Suchej Beskidzkiej. Na drugie spotkanie natomiast zostali zaproszeni lokalni liderzy, przedstawiciele mediów pochodzący ze Stryszawy, Śleszowic, Woli Przemykowskiej (woj. małopolskie), Raciborza i Żywca. Dzięki przeprowadzonym badaniom udało się odpowiedzieć na postawione na wstępie pytania badawcze: □ Od czego zależy postrzeganie zjawiska ekstremalnego, a w szczególności ryzyka jego wystąpienia? □ Co wpływa na postrzegane straty? □ Jaka jest relacja między obiektywnymi a subiektywnymi skutkami (stratami)? □ Co wpływa na postawę wobec zamieszkania i inwestowania w miejscach zagrożonych? □ Od czego zależą działania zaradcze ludności, np. ubezpieczenia, przebudowa domów, budowa... więcej»

Realizacja projektu przerzutu wody z południa na północ Chin (LESZEK SOBKOWIAK)

Projekt przerzutu wody z południa na północ Chin jest obok budowy Zapory Trzech Przełomów na rzece Jangcy jednym z największych przedsięwzięć hydrotechnicznych realizowanych obecnie w ChRL. Ma on na celu poprawę stosunków wodnych na suchych i półsuchych obszarach Chin Północnych, które w drugiej połowie XX w. stały się terenami szybkiego rozwoju gospodarczego. Projekt zakłada wybudowanie trzech dróg wodnych: Kanału Wschodniego, Kanału Środkowego i sieci Kanałów Zachodnich, które połączą dorzecza Jangcy, Rzeki Żółtej oraz rzek Hai i Huai. Łączny koszt całego przedsięwzięcia, którego zakończenie przewidziano na 2050 r., oszacowano na 72 mld dolarów. LESZEK SOBKOWIAK* Realizacja projektu przerzutu wody z południa na północ Chin Ograniczone zasoby wodne są jednym z najważniejszych czynników hamujących gospodarczy rozwój Chin. Przy ludności Państwa Środka stanowiącej aż 20% ludności świata, na Chiny przypada zaledwie 7% ogólnoświatowych zasobów wody słodkiej. Niekorzystne proporcje pogarsza nierównomierne rozłożenie tego surowca w obrębie kraju zarówno w czasie, jak i w przestrzeni. Od 60 do 80% rocznych opadów na terenie Chin przypada na okres od czerwca do września [5]. Położone w strefie oddziaływania letniego monsunu chińskie Południe ma znaczące nadwyżki wody, gdy tymczasem Północ cierpi na jej dotkliwe braki. Dorzecze Jangcy i obszary położone na południe od tej rzeki, zamieszkane przez 53,5% ludności i zajęte przez 35,2% ogólnej powierzchni użytków rolnych, gromadzą 80,4% ogólnych zasobów wody, natomiast zasoby wodne Chin Północnych, zamieszkanych przez 44,4% ludności i zajętych aż przez 59,2% powierzchni użytków rolnych, stanowią zaledwie 14,7% ogólnochińskich zasobów wody. W Chinach Południowych roczne zasoby wody na jednego mieszkańca wynoszą ok. 2300 m3, podczas gdy w północnych zaledwie 750 m3, a lokalnie nawet poniżej 500 m3 [7]. Najdramatyczniejsza sytuacja występuje w zlewniach trzech rzek Chi... więcej»

Zobacz wszystkie publikacje »

2010-6

KUP TERAZ »

DOSTĘP CZASOWY do archiwalnych (lata 2004-2011) e-zeszytów czasopisma

KUPUJĘ - 12h tylko 73.80 zł »

KUPUJĘ - 4h tylko 43.05 zł »

KUPUJĘ - 1h tylko 24.60 zł »

UWAGA! - Oferujemy również w atrakcyjnej cenie dostęp czasowy do archiwalnych e-zeszytów czasopism z wybranej branży

W numerze m.in.:

Stanowisko Konwentu Dyrektorów Zarządów Melioracji i Urządzeń Wodnych (Bogumił Kazulak)

Konwent Dyrektorów Zarządów Melioracji i Urządzeń Wodnych uznaje za celowe opracowanie jednoznacznej interpretacji zapisów prawnych zawartych w ustawie z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (DzU 2004 Nr 92, poz. 880) oraz ustawie z dnia 3 października 2008 r. o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (DzU 2008.199.1227), poprzez opracowanie w formie zeszytów metodycznych postępowań administracyjnych przy wykonaniu robót polegających na utrzymaniu obiektów melioracyjnych, na obszarze oddziaływania których ustanowiono prawne formy ochrony przyrody lub planowane jest ich utworzenie. Uzasadnienie: Wykonywanie robót utrzymaniowych na obiektach melioracji szczegółowych i podstawowych, polegających m.in. na usuwaniu roślinności ze skarp i dna, a także odmulaniu dna, szczególnie wykonywanych okresowo, budzi coraz więcej sprzeciwów organizacji ekologicznych oraz regionalnych dyrekcji ochrony środowiska. Wstrzymywanie wykonania robót na obiektach melioracyjnych położonych na obszarach chronionych, oraz poza tymi obszarami, doprowadza do powstania konfliktów społecznych na danym terenie. Wstrzymywanie robót powoduje dodatkowe koszty i jest bardzo niekorzystne dla podmiotów realizujących zadania. Wydatkowanie środków publicznych na opracowania inwentaryzacji przyrodniczej w zasięgu oddziaływania planowanych do wykonania robót utrzymaniowych bez przeprowadzenia postępowań zgodnie z ustawą z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku..., jest naruszeniem dyscypliny budżetowej. Niejednoznaczna i niejednokrotnie odmienna interpretacja zapisów ustaw o ochronie przyrody i o ochronie środowiska oraz przepisów wykonawczych, Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 maja 2005 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie określania rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środow... więcej»

FAK TY (8-9)

okazji urodzin królowej Beatrix ambasador Królestwa Niderlandów Paul Marcel Kurpershoek zaprosił gości na przyjęcie do ambasady. W tym roku, z racji tragedii pod Smoleńskiem, uroczystość przeniesiono na 6 maja. Ambasador wspominał uroczystość sprzed dwóch lat, gdy honorowym gościem była tragicznie zmarła Maria Kaczyńska. Wtedy jedna z nowych odmian tulipana została nazwana jej imieniem. P.M. Kurperhoek ze szczególną atencją przywitał grupę polskich kombatantów z II wojny światowej, mówiąc, że Holandia nigdy nie zapomni, iż polscy żołnierze przelewali za nią krew. Wśród zaproszonych gości znaleźli się, m.in. Andrzej Kraszewski - minister środowiska i Andrzej Jagusiewicz - główny inspektor ochrony środowiska. Każdy z uczestników przyjęcia został obdarowany tulipanem "Maria Kaczyńska". Holandia uchodzi za kraj, który wzorcowo uprawia gospodarkę wodną; stąd współpraca naszej redakcji z Ambasadą Królestwa Niderlandów. ■ Posiedzenie Zarządu Głównego Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Wodnych i Melioracyjnych Warszawa, 6 maja 2010 r. Janusz Kubiakowski, prezes SITWM-u, otworzył obrady Zarządu Głównego, akcentując jak ważna dla środowiska jest reforma gospodarki wodnej i przygotowywana Strategia Gospodarki Wodnej. Leonard Szczygielski, honorowy prezes SITWM-u, odpowiedzialny za jubileusz 100-lecia stowarzyszenia, poinformował o przygotowaniach do tej uroczystości. Z okazji jubileuszu ogłoszono specjalny polsko-holenderski konkurs fotograficzny; będzie przygotowana okolicznościowa wystawa fotograficzna i wydawnictwo o historii stowarzyszenia. Problemem będą finanse. - My ten jubileusz musimy zrobić, wyznaczyć termin i trzymać się go - powiedział prof. Edmund Kaca, zaś Stanisław Czaplak, przewodniczący krakowskiego oddziału SITWM, stwierdził, że trzeba powołać zespół i mieć wiarę, że uda się jubileusz przygotować. ■ HYDROTECHNIKA Ustroń, 18-20 maja 2010 r. Już po raz dwunasty odbyło się sympozjum HYDROTECHN... więcej»

INFORMACJE - NOWOŚCI - INFORMACJE

... więcej»

INFORMACJE - NOWOŚCI - INFORMACJE

Brytyjska ekspedycja naukowa postanowiła zbadać najgłębszą na świecie szczelinę wulkaniczną znajdującą się ok. 5 kilometrów pod powierzchnią Morza Karaibskiego. Celem tej wyprawy jest uzyskanie informacji nt. gazów i materiałów wydobywających się ze szczeliny, a także organizmów bytujących w pobliżu wulkanu. Zespół, pracujący na pokładzie statku badawczego "Royal James Cook", będzie korzystał z automatycznej łodzi podwodnej Autosub 6000 i zdalnie sterowanego pojazdu głębinowego o nazwie HyBIS. Autosub 6000 posłuży do robienia zdjęć niezbędnych do stworzenia szczegółowej mapy dna, śledzenia prądów morskich oraz składu chemicznego wody. Pojazd HyBIS zostanie wykorzystany do filmowania dna oceanicznego oraz gromadzenia próbek skał i stworzeń żyjących w pobliżu wulkanu. Wyprawę prowadzą dr Doug Connelly, Jon Copley, Bramley Murton, Kate Stansfield i prof. Paul Tyler, specjaliści z Narodowego Centrum Oceanografii... więcej»

Europejskie systemy zarządzania zasobami wodnymi - Rumunia

Artykuł poświęcono systemowi zarządzania zasobami wodnymi w Rumunii, gdzie gospodarowanie wodami oparte na zarządzaniu zlewniowym funkcjonuje od 1965 r. Tak jak różne są uwarunkowania przyrodniczo-środowiskowe, tak różne są tradycje i systemy kształtowania oraz ochrony zasobów wodnych w krajach Europy. Na mocy obowiązującej od blisko 10 lat dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2000/60/WE, zwanej powszechnie Ramową Dyrektywą Wodną, państwa członkowskie Unii Europejskiej dążą do ujednolicenia zasad kształtowania i ochrony zasobów wodnych, a także wypracowują wspólne dokumenty planistyczne dla międzynarodowych obszarów dorzeczy. Celem cyklu jest przedstawienie podstaw prawnych, struktury organizacyjnej i systemu finansowania gospodarki wodnej w wybranych państwach Europy. - Rumunia ■ Uwarunkowania środowiskowe Rumunia jest położona w Europie południowo-wschodniej, częściowo na Półwyspie Bałkańskim, nad Morzem Czarnym. Długość wybrzeża wynosi 225 km. Państwo graniczy z Ukrainą (531 km), Mołdawią (450 km), Bułgarią (608 km), Serbią (476 km) i Węgrami (443 km). Terytorium Rumunii obejmuje powierzchnię 238 391 km². Pod względem topograficznym Rumunię można podzielić na dwie strefy: południową, o charakterze nizinnym, oraz wyżynną, obejmującą przede wszystkim centralną i północną część kraju. Na terytorium Rumunii nie ma depresji. Najniższej położone jest Morze Czarne (0 m n.p.m.), zaś najwyższe punkty to szczyty gór: Moldoveanu (2544 m), Negoiu (2535 m) i Viştea Mare (2527 m). Wszystkie pasma górskie należą do Karpat. Pod względem hydrologicznym terytorium Rumunii leży w zlewisku Morza Czarnego, w dorzeczu Dunaju. Karpaty dzielą Rumunię na dwie strefy hydrologiczne. Rzeki płynące na zachód od Karpat wpływają przeważnie do Cisy (Tiszy), natomiast rzeki we wschodniej części Karpat wpływają bezpośrednio do Dunaju, największej rumuńskiej rzeki. Ponadto niewielki odsetek rzek wpływa bezpośrednio do Morza... więcej»

Zobacz wszystkie publikacje »

2010-5

KUP TERAZ »

DOSTĘP CZASOWY do archiwalnych (lata 2004-2011) e-zeszytów czasopisma

KUPUJĘ - 12h tylko 73.80 zł »

KUPUJĘ - 4h tylko 43.05 zł »

KUPUJĘ - 1h tylko 24.60 zł »

UWAGA! - Oferujemy również w atrakcyjnej cenie dostęp czasowy do archiwalnych e-zeszytów czasopism z wybranej branży

W numerze m.in.:

Polskie szlaki żeglowne Szlak Bugu Wzdłuż gminy dorohuskiej (Wojciech Jastrzębiec Kuczkowski)

Po rozkoszach zwiedzania urokliwych i tajemnych zakątków Dąbrów Strzeleckich w Strzeleckim Parku Krajobrazowym i po gościnnym przyjęciu przez leśniczych Nadleśnictwa Strzelce wracamy nad Bug, do kajaków i namiotów postawionych na brzegu rzeki przy maleńkim przysiółku. Km 476 Kalemczyce. Tych parę obejść gospodarskich jest oddalonych od Bugu o kilkadziesiąt kroków, na niewielkim wzniesieniu nad lustrem rzeki. Przy większym przyborze zagrody są podtapiane, droga do Uchańki zalana. Kalemczyce stają się wyspą między rzeką i łąkami zalanymi (w czasie gdy to piszę, w marcu 2010 r.). Woda zalewa również podwórza kilku domostw wsi Mościska. Po prostu to normalne. Przyrodzie te wezbrania też nie szkodzą. Lech Prucnal jest tu sołtysem. Maleńkie Kalemczyce, choć i tak "daleko od szosy", też miały swoje "5 minut historii". W nocy z 4 na 5 kwietnia 1944 r. przeprawiły się przez Bug kilkusetosobowe pododdziały radzieckiej dywizji partyzanckiej. Środki przeprawowe zapewniła kompania saperów 27 Wołyńskiej Dywizji Piechoty AK. Przeprawie usiłowali zapobiec żołnierze Grenzschutzu i doborowa jednostka SS-Galizien, składająca się z Ukraińców służących hitlerowcom, którzy doznali zaszczytu braterstwa broni w elitarnej rodzinie Sturn-Staffel, rekrutującej się oprócz rodowitych Niemców także z Łotyszy, Holendrów i innych satelitów III Rzeszy. Radzieckie jednostki partyzanckie poprzedzające zbliżający się front, tworzone na Ukrainie zadnieprzańskiej i za Zbruczem, rekrutowały się z Ukraińców i Rosjan. Kierował nimi Sztab Partyzancki z siedzibą najpierw w Moskwie, następnie w Kijowie. Pracowały na rzecz Frontów Ukraińskich: I, II, III i IV. Prowadziły wywiad, działania dywersyjne na komunikacjach wroga, likwidowały kolaborantów pracujących dla okupantów i konfidentów. Rozbijały więzienia i wspomagały ludność w organizowaniu jej obrony. Przyjmowały zrzuty zaopatrzenia wojennego. No i wiązały wielkie siły niemieckie. Sytuacja zmieniła się, kiedy partyzantk... więcej»

Kanalizacja Rawy i otwartych kanałów ściekowych (DAMIAN MUCHA)

Głównymi celami kontraktu pn. "Przykrycie rzeki Rawy i otwartych kanałów ściekowych" była poprawa warunków gospodarki wodno-ściekowej w Chorzowie i Świętochłowicach, zlikwidowanie negatywnego oddziaływania kolektora ściekowego na środowisko oraz poprawa warunków bytowych mieszkańców. Przedstawiono charakterystykę robót objętych kontraktem oraz przebieg realizacji. W powszechnej świadomości mieszkańców Chorzowa i Świętochłowic Rawa jawi się jako rzeka. W rzeczywistości od ponad 100 lat ścieki sanitarne, deszczowe i przemysłowe z obu miast były odprowadzane do Rawy. Spowodowało to pod koniec XIX w. obumarcie wszelkiego życia w rzece. Przez lata miasta rozwijały się i następowało coraz większe zanieczyszczenie wody. Na skutek szkód górniczych rzeczywiste źródła Rawy zanikły, w wyniku czego nastąpiło przekształcenie w otwarty kanał ściekowy. Za źródła Rawy uznaje się staw Marcin, leżący na granicy Świętochłowic i Rudy Śląskiej. Następnie przepływa ona przez Chorzów i Katowice, gdzie wpada do Brynicy, dalej do Czarnej Przemszy, która ostatecznie zasila Wisłę. Łączna długość Rawy na odcinku od stawu Marcina do ujścia do Brynicy wynosi ok. 19,5 km. Na granicy Chorzowa i Katowic zlokalizowana jest oczyszczalnia ścieków Klimzowiec, której zadaniem jest oczyszczenie ścieków do takiego stanu, aby nie zagrażały rzekom zasilanym przez Rawę. Przekształcenie Rawy, w kanał ściekowy sprawiło, że od lat podejmowane były działania zmierzające do jej przykrycia. Celem tych działań była m.in. eliminacja odorów oraz innych zagrożeń związanych z funkcjo- Rys. 1. Mapa poglądowa kontraktu Fot. 1. Odcinek próbny 210 Gospodarka Wodna nr 5/2010 nowaniem otwartego kanału ściekowego. Podejmowane próby polegały najpierw na wykonaniu umocnień dna, a następnie odcinkami próbowano przykryć kanał za pomocą płyt żelbetowych, opartych na kamiennych murach. Ten sposób rozwiązań zastosowano na odcinku R8-R9, R13- R14 oraz fragmencie kanału... więcej»

Hydrauliczne obliczenia stopni korekcyjnych w dolnym stanowisku zapory Czaniec (ADAM JÓZEF KISIEL)

Przedstawiono hydrauliczne obliczenia działania progów korekcyjnych zrealizowanych w korycie odpływowym Soły poniżej wypadu zapory w Czańcu. Progi te zostały dobrze wkomponowane w krajobraz, a dzięki ich opływowemu ukształtowaniu oraz odwróconych nachyleniach dna wypadu wykazują wysoką efektywność hydraulicznego działania. Kaskada Soły składa się z czterech obiektów hydrotechnicznych tworzących zbiorniki wodne, przy czym trzy zlokalizowane są w korycie rzeki, a jeden - służący do celów energetycznych - na górze Żar. I tak: □ Jezioro Żywieckie jest najwyżej położonym zbiornikiem na Sole i utworzone jest przez zaporę z elektrownią w Tresnej powstałą w latach 1958-1966, □ Jezioro Międzybrodzkie poniżej zapory w Tresnej utworzone jest przez zaporę w Porąbce, którą budowano w latach 1928-1937, zaś elektrownia powstała w latach 1951-1954, □ jezioro na górze Żar jako górny zbiornik elektrowni szczytowo-pompowej powstałej w latach 1971-1979, przy czym zbiornik dolny tej elektrowni stanowi Jezioro Międzybrodzkie, □ Jezioro Czanieckie z zaporą w Czańcu, która powstała w latach 1958-1966. Jezioro Czanieckie stanowi rezerwuar wody pitnej dla Górnośląskiego Okręgu Przemysłowego i Bielska-Białej. Jako element ujęcia wody dla potrzeb komunalnych jest ono zatem objęte bezpośrednią strefą ochrony sanitarnej. Na zbiorniku nie prowadzi się w żadnej formie gospodarki związanej z hodowlą ryb oraz obowiązuje tu zakaz uprawiania sportów wodnych jako formy wykorzystania rekreacyjnego zbiornika. Pojemność retencyjna pełni tu również rolę zbiornika wyrównawczego przepływów w Sole poniżej zapory w Czańcu. W 1997 r. za wypadem zapory w Czańcu zaobserwowano już znaczne obniżenie dna koryta Soły osiągające wartość ok. 3 metrów. Stało się to na skutek silnej erozji dennej koryta rzeki, która nie mogła być redukowana przez uzupełnienie rumowiska przenoszonego z górnego odcinka rzeki, ponieważ nie pozwalała na to istniejąca zapor... więcej»

INFORMACJE - NOWOŚCI - INFORMACJE (Anita Radziszewska, Katarzyna Tyczko)

Szwedzka minister ds. energetyki, Maud Olofsson, poinformowała o zamiarze zainstalowania przez Szwecję, w przeciągu najbliższych dziesięciu lat, dodatkowych 2000 wiatraków, co znacząco zwiększy produkcję energii ze źródeł odnawialnych. "Szwecja jest wyjątkowo dobrze przygotowana do szybkiego wzrostu produkcji energii ze źródeł odnawialnych, w szczególności poprzez wykorzystanie biopaliw i energii wiatrowej, jak również energii geotermalnej" - napisała w dzienniku "Dagens Nyheter" Olofsson. Z danych szwedzkiego Związku Energii Wiatrowej wynika, że pod koniec 2008 r., w Szwecji działało 1156 turbin wiatrowych. Budowa kolejnych 2 tys. wiatraków dostarczy ok. 10 terawatogodzin (TWh) rocznie. Szwecja ma najwyższy w Europie udział energii pochodzącej ze źródeł odnawialnych. Obecnie udział ten wynosi ok. 20% całkowitej energii. Rząd szwedzki postanowił zwiększyć jej wkład do 50% do... więcej»

FAK TY (Ewa Skupińska)

Tragedia pod Smoleńskiem Nie zastąpimy mediów codziennych, chcemy jednak na naszych łamach oddać hołd ofiarom tej tragedii. W katastrofie samolotu prezydenckiego TU 154 pod Smoleńskiem zginął Prezydent RP Lech Kaczyński, jego małżonka Maria Kaczyńska, parlamentarzyści wszystkich klubów poselskich, pracownicy Kancelarii Prezydenta, szefowie urzędów, generalicja, członkowie Rodzin Katyńskich, duchowni, załoga. Zginęło 96 osób, jechali na obchody 70-lecia zbrodni katyńskiej (10 kwietnia). Z wieloma spośród nich widywaliśmy się przy różnych okazjach: na uroczystościach, na posiedzeniach komisji sejmowych, w Senacie. Prezydenta Lecha Kaczyńskiego, jeszcze jako prezydenta Warszawy, spotkałam na uroczystym odsłonięciu pomnika Gabriela Narutowicza ("GW" nr 1/2003), Marię Kaczyńską na przyjęciu z okazji urodzin królowej Beatrix w Ambasadzie Królestwa Niderlandów, gdy nową odmianę tulipana nazwano jej imieniem (kwiecień 2008 r.). Często widywałam Sławomira Skrzypka, prezesa Narodowego Banku Polskiego, zwłaszcza w czasach, gdy był wiceprezesem Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej ("GW" nr 5/1998, 7/1998, 6/1999). Parlamentarzystów spotykałam przy różnych okazjach: Przemysława Gosiewskiego na konferencji nt. ochrony przeciwpowodziowej górnej Wisły ("GW" nr 8/2007) i przekazaniu do odbioru zbiornika Wióry ("GW" nr 11/2007); Krzysztofa Putrę na otwarciu granicznego odcinka Kanału Augustowskiego ("GW" nr 7/2009); Jerzego Szmajdzińskiego na oddaniu do użytku zbiornika wodnego Sosnówka ("GW" nr 9/2001); Stanisława Zająca na konferencji prasowej ("GW" 12/2006). Generał brygady Stanisław Nałęcz- -Komornicki, kanclerz Orderu Wojennego Virtuti Militari, przemawiał na pogrzebie naszego redaktora Kazimierza Puczyńskiego ("GW" nr 2/2008). Będziemy pamiętać!Szlak wodny im. Króla Stefana Batorego Warszawa, 24 marca 2010 r. W siedzibie Urzędu Dzielnicy Targówek m.st. Warszawy odbyło się kolejne posiedzenie Rady... więcej»

Zobacz wszystkie publikacje »

2010-4

KUP TERAZ »

DOSTĘP CZASOWY do archiwalnych (lata 2004-2011) e-zeszytów czasopisma

KUPUJĘ - 12h tylko 73.80 zł »

KUPUJĘ - 4h tylko 43.05 zł »

KUPUJĘ - 1h tylko 24.60 zł »

UWAGA! - Oferujemy również w atrakcyjnej cenie dostęp czasowy do archiwalnych e-zeszytów czasopism z wybranej branży

W numerze m.in.:

Typy abiotyczne polskich rzek

Dyrektywa 2000/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2000 r. ustanawiająca ramy wspólnotowego działania w dziedzinie polityki wodnej, w załączniku II zawiera "Charakterystykę typów części wód powierzchniowych". W artykule przedstawiono sposób wydzielania typów rzek w Polsce oraz krytycznie przeanalizowano skutki zastosowanej klasyfikacji. Przedstawiono propozycję modyfikacji klasyfikacji typów abiotycznych polskich rzek. ■ Zasady wydzielania typów rzek - opracowane przez Komisję Europejską Zgodnie z załącznikiem II punkt 1.1 Ramowej Dyrektywy Wodnej (RDW) państwa członkowskie mogą pogrupować części wód powierzchniowych dokonując ich wstępnej charakterystyki. W tym celu rzeki różnicuje się najpierw według obszarów geograficznych, czyli ekore... więcej»

Wybitni - Stanisław Jan Zwierzchowski 1880-1940 (Zdzisław Mikulski)

Twórca nowoczesnych konstrukcji turbin wodnych, organizator pierwszych w USA studiów silników wodnych, profesor Katedry Silników Wodnych i Pomp na Wydziale Mechanicznym Politechniki Warszawskiej, członek Akademii Nauk Technicznych w Warszawie. Urodził się 27 IV 1880 r. w Śremie (Wielkopolska), jako syn Andrzeja i Ludwiki z Trzeciaków. W tym miesiącu minęła 130 rocznica jego urodzin. W 1898 r. ukończył gimnazjum niemieckie w Śremie i w 1900 r. wstąpił na Wydział Budowy Maszyn Politechniki w Berlinie- Charlottenburgu, gdzie w 1905 r. uzyskał dyplom inżyniera mechanika na podstawie projektu turbiny Francisa. Ze względu na brak możliwości pracy w Niemczech wyjechał do USA i podjął pracę w Dayton Globe Iron Works, największej tego typu fabryce w USA, następnie w Allis Chalmer... więcej»

Viviparus viviparus (L.) jako organizm wskaźnikowy odzwierciedlający poziomy metali ciężkich w wodzie i osadach dennych (Stanisław Piotrowski)

Z analizy diagramów korelacyjnych wynika, że: stężenia Cu, Co i Cd w wodzie powierzchniowej możemy kontrolować poprzez analizę koncentracji tych metali w tkankach miękkich Viviparus viviparus, zaś nie jesteśmy w stanie kontrolować w wodzie powierzchniowej stężeń Zn, Pb i Hg ani przez analizę tkanek miękkich, ani przez analizę muszli V.v. Koncentracje Cu, Zn i Pb w osadach dennych możemy kontrolować poprzez analizę muszli V.v., Co - poprzez analizę tkanek miękkich V.v., Cd i Hg - poprzez analizę tkanek miękkich i muszli V.v. Na przyjętych poziomach istotności linii trendu nie stwierdza się żadnych statystycznie istotnych zależności pomiędzy koncentracjami analizowanych metali ciężkich (Cu, Zn, Pb, Co, Cd, Hg) w muszlach V.v. i wodzie powierzchniowej. Najbardziej statystyc... więcej»

Obliczanie położenia zwierciadła wody pod drenażem rozsączającym (Leon Rembeza)

Opisano przepływ pod drenażem rozsączającym oraz podano zależności do obliczenia położenia zwierciadła wody w warstwie wodonośnej pod drenażem w wyniku dopływu do niej oczyszczonych ścieków z drenażu ułożonego w poziomej i nachylonej warstwie wodonośnej.Drenaż rozsączający służy do wprowadzenia wstępnie oczyszczonych ścieków do gruntu, gdzie podlegają one dalszemu oczyszczeniu. Ilość doprowadzanych ścieków musi być tak dobrana, by podczas przepływu wytworzyła się pod drenażem rozsączającym strefa gruntu o niepełnym nasyceniu, co sprzyja oczyszczaniu ścieków. Oczyszczone ścieki powodują lokalne podniesienie się zwierciadła wody gruntowej. Przyjmuje się, że pionowa odległość od spodu drenażu do najwyżej położonego punktu zwierciadła wody gruntowej nie powinna być mniejsza od 1,5 ... więcej»

INFORMACJE - NOWOŚCI - INFORMACJE

Instytut Ecologic jest niezależnym think tankiem w dziedzinie stosowanych badań środowiskowych, analiz politycznych i doradztwa, z biurami w Berlinie, Brukseli, Wiedniu i Waszyngtonie. Został założony w 1995 r. i jako instytut prywatny działający społecznie realizuje swoje zadania poprzez wprowadzanie nowych idei do polityki ochrony środowiska, wspieranie zrównoważonego rozwoju i doskonalenie stosowanych praktyk w zakresie ochrony środowiska. Do celów Instytutu Ecologic należy wzmacnianie znaczenia ochrony środowiska natualnego, jak również zrównoważonego zarządzania w polityce zagranicznej i w polityce bezpieczeństwa, w stosunkach międzynarodowych i globalnych strukturach rządowych. Dzięki swoim badaniom i publikacjom Instytut Ecologic pragnie mieć swój wkład w procesy... więcej»

Zobacz wszystkie publikacje »

2010-3

KUP TERAZ »

DOSTĘP CZASOWY do archiwalnych (lata 2004-2011) e-zeszytów czasopisma

KUPUJĘ - 12h tylko 73.80 zł »

KUPUJĘ - 4h tylko 43.05 zł »

KUPUJĘ - 1h tylko 24.60 zł »

UWAGA! - Oferujemy również w atrakcyjnej cenie dostęp czasowy do archiwalnych e-zeszytów czasopism z wybranej branży

W numerze m.in.:

Polskie szlaki żeglowne Szlak Bugu (Wojciech Jastrzębiec Kuczkowski)

Wypłynęliśmy już poza Matcze, poza gminę Horodło i płyniemy przez mezoregion Obniżenia Dubieńskiego, już w obrębie makroregionu Polesia Wołyńskiego, w podprowincji Polesia, w prowincji Niżu Zachodniorosyjskiego. Charakteryzuje się to nasze Polesie Wołyńskie obfitym zalesieniem w gospodarowaniu Nadleśnictwa Strzeleckiego z siedzibą w Maziarni, dawnej rezydencji myśliwskiej Ordynacji Zamojskiej. Teren tych lasów pokrywa się niemal z obszarem Siedleckiego Parku Krajobrazowego. Bug płynie równym korytem, tak rzadko zdarzającym się na Bugu granicznym. Kierunek, początkowo zdecydowanie północny, coraz bardziej wychyla się na zachodni. A teraz ogromny, nieprzebyty bór mokradłowy towarzyszy rzece na wschodnim brzegu. Na lewym brzegu, niemal nad rzeką prowadzi wąska droga, a za nią, aż d... więcej»

Wybitni - Kazimiera Dziewanowska-Piwocka 1910–1972 (Zdzisław Mikulski)

Jedna z nielicznych w okresie międzywojennym absolwentek inżynierii wodnej, działaczka Towarzystwa Bratniej Pomocy Studentów Politechniki Warszawskiej, specjalistka w zakresie zabudowy potoków górskich, inżynier - humanista i przyrodnik. Urodziła się 21 III 1910 r. w Czernichowie nad Desną (północna Ukraina), córka Stefana, inżyniera. Ukończyła gimnazjum humanistyczne ss. Urszulanek w Lublinie w 1928 r. i podjęła studia na Wydziale Inżynierii Wodnej Politechniki Warszawskiej. Jak podano we wspomnieniu pośmiertnym "była jedyną dziewczyną swego rocznika wśród ponad 100 kolegów, już wtedy nauczyliśmy się cenić Ją i lubić, za coś, co było trudno młodym ludziom w pełni zrozumieć, a co wypływało zarówno z Jej życzliwości do świata i ludzi, jak i z cech Jej charakteru i umysłowo... więcej»

Ochrona przed powodzią doliny Loary jako przykład rozwiązań zgodnych z zasadą zrównoważonego rozwoju (Zbigniew Gąsowski, Andrzej Dobrowolski)

Pomiędzy Loarą i Wisłą występuje duże podobieństwo zarówno ze względu na wielkość samych rzek oraz dorzeczy, jak i ich dużą rolę w rozwoju cywilizacyjnym kraju. Wisła i Loara stały się osiami siedlisk ludności, rolnictwa, a z czasem - dużych ośrodków miejskich i przemysłowych. Przez wieki stanowiły ważne drogi wodne, które jednak obecnie straciły swoje znaczenie komunikacyjne i praktycznie przestały być użytkowane w celach żeglugowych [5]. Autorzy są przekonani, że doświadczenia francuskie wyniesione z ochrony przed powodzią doliny Loary - zarówno historyczne, jak i współczesne - mogą i powinny inspirować polskich specjalistów zajmujących się ochroną przeciwpowodziową doliny Wisły, a także wdrażaniem dyrektyw Unii Europejskiej. 1900 Rys. 1. Katastrofalne powodzie Loary ... więcej»

FAK TY (Ewa Skupińska)

Liderzy polskiej ekologii startują w europejskim konkursie Laureaci konkursu ministra środowiska "Lider Polskiej Ekologii" oraz konkursu "Czysty Biznes" (organizowanego przez Fundację Partnerstwo dla Środowiska) z dwóch ostatnich edycji mogli ubiegać się o nominację do europejskiego konkursu "Biznes dla Środowiska". Spośród 14 do etapu europejskiego nominowano 6 firm. Poznaliśmy tę listę 1 lutego. W kategorii zarządzanie jest to firma AQUA SA z Bielska-Białej (za dobre praktyki zarządzania w zgodzie ze zrównoważonym rozwojem); w kategorii produkt: LEDIKO Walendowski i Wilanowski z Wrocławia (za inteligentną uliczną lampę LEL CLEVEO), PPHU Plexiform z Bojana (za napełniacz worków przeciwpowodziowych TRRIO), EKO-PIL Remigiusz Pilas z Różyn (za ekologiczną przemysłową myjkę ... więcej»

Wieloletnia zmienność zlodzenia Wisły w Toruniu i Niemna w Smolnikach w XIX i XX wieku (Marcin Ćmielewski, Marek Grześ)

Ciągi obserwacyjne zlodzenia na Wiśle i Niemnie należą do najdłuższych na świecie, a najstarsze zachowane wyniki obserwacji zjawisk lodowych na Wiśle pochodzą z lat 20. XVIII wieku (Makowski i Tomczak, 2002; Mroziński, 2006). Najdłuższą serię obserwacji hydrologicznych w Polsce ma Toruń (Mikulski, 1965). Podobną serię ma Niemen w miejscowości Smolniki. Od 1811 r. prowadzi się tutaj nieprzerwane obserwacje stanów wody i zjawisk lodowych (Stonevicius i in., 2008). Zjawiska lodowe na rzekach, a szczególnie pokrywa lodowa, odgrywają dużą rolę w ustroju hydrologicznym rzek wysokich i umiarkowanych szerokości geograficznych. Zlodzenie rzek ma wpływ na warunki przepływu (Pasławski, 1970; Majewski, 1987; Grześ, 1991), nawigację, pracę elektrowni wodnych, transport. Rys. 1. Lok... więcej»

Zobacz wszystkie publikacje »

2010-2

KUP TERAZ »

DOSTĘP CZASOWY do archiwalnych (lata 2004-2011) e-zeszytów czasopisma

KUPUJĘ - 12h tylko 73.80 zł »

KUPUJĘ - 4h tylko 43.05 zł »

KUPUJĘ - 1h tylko 24.60 zł »

UWAGA! - Oferujemy również w atrakcyjnej cenie dostęp czasowy do archiwalnych e-zeszytów czasopism z wybranej branży

W numerze m.in.:

INFORMACJE - NOWOŚCI - INFORMACJE

Gatunki i zmiana klimatu W 2009 r., na grudniowej konferencji klimatycznej w Kopenhadze, Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody i jej Zasobów (International Union for Conservation of Nature and Natural Resources - IUCN) przedstawiła listę gatunków, które w znacznym stopniu ucierpią w wyniku globalnego ocieplenia. Raport "Gatunki i zmiana klimatu" skupia się na 10 głównych poszkodowanych gatunkach, wśród których są: wieloryb białucha, ryby błazenki, pingwin cesarski, lis polarny, żółw skórzasty, miś koala, foka obrączkowana, łosoś, koralowce Acropora cervicornis i drzewo kołczanowe. "Ludzie nie są jedynymi, których los jest stawką tu w Kopenhadze - niektóre z naszych ulubionych gatunków również ucierpią przez emisję dwutlenku węgla" - powiedziała współautorka raportu IUCN... więcej»

XII Sympozjum Naukowo Techniczne WOD-KAN-EKO 2009 (Marek Jerzy Gromiec)

Zeszłoroczne sympozjum WOD_ KAN_EKO, zorganizowane zostało przez firmę BMP oraz dwumiesięcznik "Ochrona Środowiska". Miejskie Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji (MPWiK) w m.st. Warszawie SA pełniło honory gospodarza spotkania przedsiębiorstw wodociągowych. Uroczystego otwarcia sympozjum dokonał Andrzej Ingras - redaktor naczelny BMP. Następnie wystąpił Marek Gromiec, który wręczył statuetkę ZŁOTA CZAPLA, nagrodę przewodniczącego Krajowej Rady Gospodarki Wodnej, Henrykowi Brzuchaczowi - prezesowi Zarządu MPWiK w m.st. Warszawa SA za efektywne uruchomienie i realizację zobowiązań unijnych Polski w zakresie gospodarki wodno-ściekowej w Warszawie. Dziękując za powyższe wyróżnienie prezes H. Brzuchacz podkreślił, że przedsiębiorstwo MPWiK w m.st. Warszawa SA realizu... więcej»

Monitoring substancji szczególnie szkodliwych dla środowiska wodnego (Ryszard Świetlik)

W artykule omówiono wspólnotowe i krajowe regulacje prawne odnoszące się do dużej grupy związków chemicznych uznanych za substancje szczególnie szkodliwe dla środowiska wodnego. Wszystkie związki są objęte monitoringiem: diagnostycznym, operacyjnym i badawczym wód powierzchniowych. Obecność w wodach powierzchniowych substancji szczególnie szkodliwych dla środowiska wodnego w decydującym stopniu kształtuje ocenę stanu tych wód. Występowanie substancji zaliczanych do grupy priorytetowych w dziedzinie polityki wodnej oraz grupy innych substancji zanieczyszczających jest jedynym kryterium oceny stanu chemicznego wód. Stopień zanieczyszczenia wód powierzchniowych substancjami zaliczanymi do grupy specyficznych zanieczyszczeń syntetycznych i niesyntetycznych wraz ze wskaźnika... więcej»

FAK TY (Ewa Skupińska)

Andrzej Kraszewski - nowy minister środowiska Prof. Andrzej Kraszewski, naukowiec z Politechniki Warszawskiej, został nowym ministrem środowiska. Zastąpił na tym stanowisku prof. Macieja Nowickiego, który w grudniu 2009 r. złożył rezygnację. Nowy minister pracuje na Wydziale Inżynierii Środowiska Politechniki Warszawskiej. Zajmuje się metodologią ocen oddziaływania na środowisko, jest znanym i uznanym negocjatorem; był m.in. głównym negocjatorem w sprawie Rospudy - przygotował analizę wielokryterialną. Jest przewodniczącym Krajowej Komisji Ocen Oddziaływania na Środowisko, wiceprzewodniczącym Rady Nadzorczej Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej. Nasze środowisko miało okazję poznać prof. Andrzeja Kraszewskiego na II Krajowym Forum Wodnym (16-17 kwiet... więcej»

Eksploatacja zapór i zbiorników wodnych: Domaniów na Radomce i Chańcza na Czarnej Staszowskiej – konferencja naukowo-techniczna (Jan Smenda)

Konferencja, zorganizowana przez Zarząd Oddziału SITWM w Krakowie, przybliżyła uczestnikom dwa zbiorniki: Domaniów i Chańczę. Zaporę i zbiornik wodny w Domaniowie na Radomce budowano w latach 1996-2001. Zbiornik jest zlokalizowany w miejscowości Domaniów (gm. Przytyk) i rozciąga się do miejscowości Mniszek na terenie trzech gmin: Przytyk, Wieniawa i Wolanów. Celem inwestycji było: zabezpieczenie przeciwpowodziowe doliny Radomki, zaopatrzenie rolnictwa w wodę, uregulowanie przepływu nienaruszalnego, wykorzystanie energetyczne, stworzenie warunków do rekreacji i wypoczynku, wykorzystanie zbiornika do celów sportowych, wykorzystanie rybackie zbiornika. Charakterystyczne dane hydrologiczne: km biegu Radomki - 64 + 8000; powierzchnia zlewni - 737 km2; przepływy: minimalny Q... więcej»

Zobacz wszystkie publikacje »

2010-1

KUP TERAZ »

DOSTĘP CZASOWY do archiwalnych (lata 2004-2011) e-zeszytów czasopisma

KUPUJĘ - 12h tylko 73.80 zł »

KUPUJĘ - 4h tylko 43.05 zł »

KUPUJĘ - 1h tylko 24.60 zł »

UWAGA! - Oferujemy również w atrakcyjnej cenie dostęp czasowy do archiwalnych e-zeszytów czasopism z wybranej branży

W numerze m.in.:

Droga wodna Odra-Dunaj w świetle umowy o głównych śródlądowych drogach wodnych znaczenia międzynarodowego (Stanisław Staniszewski, Rafał Łagosz)

Historia przygotowań do budowy połączenia Odra-Dunaj jest bardzo bogata. Wraz z rozwojem cywilizacyjnym Europy połączeniu takiemu stawiane były różne wymagania. Jednak obecnie, kiedy w polityce transportowej Unii Europejskiej wzrasta znaczenie transportu śródlądowego, Polska stoi trochę obok tego nurtu, koncentrując się na rozwoju dróg kołowych i kolejowych. Potwierdzają to kolejne przyjmowane strategie rozwoju transportu w naszym kraju. Aby lepiej koordynować działania zmierzające do stworzenia europejskiej sieci dróg wodnych w 1996 r. w Genewie Stały Komitet Transportu Lądowego Europejskiej Komisji Gospodarczej ONZ przyjął umowę pod nazwą "European Agreement on Main Inland Waterways of International Importance" (zwana w skrócie AGN). Została ona podpisana lub ratyfiko... więcej»

INFORMACJE - NOWOŚCI - INFORMACJE

Pod koniec października 2009 r. Organizacja Narodów Zjednoczonych ds. Wyżywienia i Rolnictwa (FAO) poinformowała o uruchomieniu satelitarnego monitoringu lasów w ramach Global Forest Resources Assessment. System ten dostarczy danych wysokiej rozdzielczości, które pozwolą ocenić stopień degradacji zasobów leśnych i przyczynią się do zmniejszenia ilości gazów cieplarnianych emitowanych w rezultacie wylesiania i degradacji lasów. "Nigdy dotąd dane tego rodzaju nie były dostarczane bezpośrednio do użytkowników z krajów rozwijających się. Monitoring będzie tańszy, dokładniejszy i bardziej przejrzysty dla krajów, które chcą uczestniczyć w redukcji emisji gazów cieplarnianych, wylesiania i degradacji lasów" - powiedział dyrektor generalny FAO Jacques Diouf. Światowe zasoby leś... więcej»

Spotkanie z Komitetem ds. Wody Królewskiej Szwedzkiej Akademii Rolnictwa i Leśnictwa (Marek Jerzy Gromiec)

W Sali Kolumnowej Ministerstwa Środowiska odbyło się spotkanie strony polskiej z delegacją Komitetu ds. Wody przy Królewskiej Szwedzkiej Akademii Rolnictwa i Leśnictwa. Spotkanie prowadził Marek Gromiec - przewodniczący Krajowej Rady Gospodarki Wodnej.Ze strony polskiej uczestniczyli pracownicy Ministerstwa Środowiska oraz Głównego Inspektoratu Ochrony Środowiska z Andrzejem Jagusiewiczem - głównym inspektorem środowiska, Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej z Leszkiem Karwowskim - prezesem Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej, Generalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska, Państwowego Instytutu Geologicznego i WWF Polska. W spotkaniu wzięli również udział przedstawiciele Polskiej Akademii Nauk. W skład delegacji szwedzkiej wchodzili członkowie i pracownicy Królewskiej Szwedzk... więcej»

Polskie szlaki żeglowne Szlak Bugu (Wojciech Jastrzębiec Kuczkowski)

Cztery miasta powiatowe leżą nad Bugiem: Wyszków na Mazowszu, Siemiatycze na Podlasiu, Włodawa i Hrubieszów na Lubelszczyźnie, przy czym widzialne z rzeki są tylko Wyszków i Włodawa, zaś Siemiatycze i Hrubieszów są odsunięte od Bugu o kilka kilometrów. Rubiaszów do 1802 r., (ukr. Rubiesziw, łac. Rubesovia) - czyli obecnie Hrubieszów, siedziba powiatu hrubieszowskiego w województwie lubelskim, należy do miast średniej wielkości. Położone w pobliżu Bugu centrum miasta znajduje się na wyspie między ramionami Huczwy, 18 km od przejścia granicznego z Ukrainą w Zosinie, a w prostej linii do granicy 5 km. Jest to najdalej na wschód położone miasto Polski. Leży w środku Kotliny Hrubieszowskiej w makroregionie Wyżyny Zachodniowołyńskiej, podprowincji Wyżyny Wołyńsko-Podolskiej, prowinc... więcej»

I Ogólnopolski Konkurs "Czysta Woda dla Polski" (Marek Jerzy Gromiec)

Głównym organizatorem Pierwszego Ogólnopolskiego Konkursu o Statuetkę "Czysta Woda dla Polski" była firma Kemipol Sp. z o.o. w Policach, a współorganizatorem Izba Gospodarcza "Wodociągi Polskie" w Bydgoszczy. Pomysłodawcą tego ogólnopolskiego konkursu jest Dorota Jasina - dyrektor zarządzający Kemipolu. Patronat merytoryczny nad pierwszą edycją konkursu objęły: Ministerstwo Środowiska, Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej, Polska Izba Ekologii i Związek Miast Polskich. Patronat medialny sprawowały wydawnictwa branżowe: "Wodociągi Polskie", "BMP Ochrona Środowiska", "Ekologia Przemysłowa", "Forum Eksploatatora", "Gaz, Woda i Technika Sanitarna". Celem konkursu jest propagowanie najlepszych rozwiązań technologicznych w zakresie uzdatniania wody, oczy... więcej»

Zobacz wszystkie publikacje »