profil Twój Profil
Kliknij, aby zalogować »
Jesteś odbiorcą prenumeraty plus
w wersji papierowej?

Oferujemy Ci dostęp do archiwalnych zeszytów prenumerowanych czasopism w wersji elektronicznej
AKTYWACJA DOSTĘPU! »

Twój koszyk
  Twój koszyk jest pusty

Czasowy dostęp?

zegar

To proste!

zobacz szczegóły

ZAMÓW EZEMPLARZ PAPIEROWY!

baza zobacz szczegóły

Wyniki wyszukiwania

Wyniki 1-3 spośród 3 dla zapytania: authorDesc:"Lilla Mielnik"

» Zastosowanie spektroskopii UV-VIS w badaniach właściwości chemicznych i strukturalnych naturalnej materii organicznej (NOM) akumulowanej w osadach dennych jezior

Lilla Mielnik  
Jedną z zasadniczych właściwości zbiorników jeziornych jest gromadzenie na dnie osadów biogenicznych. Należą one do ważnej grupy utworów geologicznych, wyróżniają się wieloma cechami i wskaźnikami środowiskowymi, stanowią cenne i unikalne źródło informacji o wielu procesach i zdarzeniach przebiegających w środowisku wodnym [8]. Kompleksowa charakterystyka osadów jeziornych ma bardzo ogromne znaczenie przy podejmowaniu działań związanych z ich ochroną i rekultywacją. Analiza osadów dostarcza informacji nie tylko o samym zbiorniku, ale i pośrednio o zmianach zachodzących w jego zlewni. Ważym składnikiem osadów dennych są substancje humusowe (SH), które stanowią nawet do 80% ogólnej ilości substancji organicznej. SH są specyficznie przetworzoną pozostałością organiczną po wszystkich obumarłych organizmach [1,6]. Tworzą się w wyniku procesu heteropolikondensacji struktur fenolowych, białkowych i węglowodanowych o różnym stopniu rozkładu. W przyrodzie pełnią wiele ważnych funkcji. Między innymi stanowią główny naturalny kompleks sorpcyjny, zmniejszają napięcie powierzchniowe wód, a także są odpowiedzialne za trwałą aktywność środowiska, poprzez wiązanie w swej strukturze enzymów. Podstawową frakcją SH są kwasy huminowe (KH). Wśród wielu technik analitycznych, które mogą być wykorzystywane do określania właściwości SH, bardzo duże zastosowanie mają metody spektroskopowe, w tym spektroskopia w zakresie UV-VIS. SH wykazują bardzo silną absorpcję w zakresie UV-VIS (190-800 nm), szczególnie w rejonie UV, ze względu na obecność w ich strukturze chromoforów aromatycznych i/lub innych ugrupowań organicznych. Duża liczba współczynników uzyskanych w oparciu o analizę widm absorpcjii może dostarczyć interesujących informacji dotyczących budowy strukturalnej SH [2,3,14], jak również może stanowić uzupełnienie informacji uzyskanych za pomocą innych technik analitycznych [5,9,10,11]. Przemiany resztek roślinnych i zwier[...] więcej»
w zeszycie GAZ, WODA I TECHNIKA SANITARNA 2011/10


 

» Zawartość rtęci w osadach dennych wybranych jezior lobeliowych Pomorza Zachodniego

Lilla Mielnik  Joanna Podlasińska  
Ważną rolę w ekosystemach wodnych odgrywają ich osady denne. Z powodu ich zdolności do zatrzymywania zanieczyszczeń, w tym metali, są dobrym wskaźnikiem jakości wody i rejestratorem skutków działalności antropogenicznej. Większość docierających do wód powierzchniowych zanieczyszczeń nieorganicznych, w tym metali ciężkich oraz toksycznych związków organicznych o małej rozpuszczalności i trudno ulegających degradacji, w końcowym etapie migracji zatrzymywana jest właśnie w osadach dennych. Związki metali ciężkich są zanieczyszczeniami o znanym działaniu szkodliwym. Do najbardziej niebezpiecznych dla środowiska i człowieka, ze względu na działanie i rozpowszechnianie zalicza się związki rtęci, a także ołowiu i kadmu. Rtęć jest bardzo specyficznym pierwiastkiem, którego związki wykazują zróżnicowane właściwości fizyczne i chemiczne. Źródłem rtęci w osadach wodnych jest m.in. depozycja zanieczyszczeń z atmosfery, które są wynikiem dawniej stosowania rtęciowej zaprawy nasiennej, a także wykorzystywania osadów ściekowych i odpadów komunalnych do nawożenia gleb. Jednak najistotniejszym źródłem zanieczyszczenia środowiska rtęcią jest przede wszystkim spalanie węgli i hutnictwo metali. W skałach litosfery zawartość tego pierwiastka jest niewielka. Według geochemicznych kryteriów oceny zanieczyszczenia osadów dennych rzek i jezior zawartość rtęci w osadach niezanieczyszczonych nie przekracza 0,2 mg·kg-1 [1]. Celem prezentowanego artykułu jest ocena zawartości rtęci w osadach dennych jezior lobeliowych, które stanowią specyficzną i unikatową, nawet w skali światowej, grupę jezior. Metodyka Do badań wybrano 7 jezior lobeliowych (rys.), różniących się budową morfometryczną, sposobem zagospodarowania zlewni, trofią oraz termiką wód (tab. 1). Próby osadów przeznaczonych do badań pobierano w okresie stagnacji letniej. Osady z warstwy powierzchniowej około 20 cm pobierano aparatem rurowym Kajaka, a następnie 4-6 prób pobranych losowo z je[...] więcej»
w zeszycie GAZ, WODA I TECHNIKA SANITARNA 2011/10


 

» Długożyciowa opóźniona luminescencja materii organicznej - nowa metoda badania substancji humusowych

Lilla Mielnik  Zdzisław Prokowski  Andrzej Mila  
Obecnie ogromnym wyzwaniem stojącym przed polityką ochrony wód jest obowiązek osiągnięcia do 2015 r. dobrego stanu wód, zarówno ekologicznego, jak i chemicznego. Jest to wywołane koniecznością adaptacji do wymogów Ramowej Dyrektywy Wodnej, uchwalonej przez Parlament Europejski w 2000 r., ustanawiającej ramy wspólnotowego działania w dziedzinie polityki wodnej. Kluczową sprawą tego problemu jest więc uzyskanie trwałej poprawy jakości wód w każdym zdegradowanym jeziorze, a do osiągnięcia tego celu niezbędna jest właściwa ocena stopnia degradacji poszczególnych struktur i funkcji ekosystemu. Ogromne znaczenie przy podejmowaniu działań związanych z ochroną jezior i ich rekultywacją, ma kompleksowa charakterystyka materii organicznej zawartej w osadach dennych, stanowiących bardzo wa[...] więcej»
w zeszycie GAZ, WODA I TECHNIKA SANITARNA 2009/9


 

 Strona 1 
r e k l a m a
FAIL (the browser should render some flash content, not this).