|
|
|
|
|
|
» Relacje między wielkością ziarna ferrytu i położeniem maksimów uzyskanych metodą ciągłej transformaty falkowej na profilach przełomów technicznie czystego żelaza
|
|
KRZYSZTOF J. KURZYDŁOWSKI  JERZY WAWSZCZAK
Przełom udarowy, dla materiałów krystalizujących w sieci RPC,
otrzymany w temperaturze rzędu 70÷80 K, jest quasi-kruchy z dominacją
płaszczyzn łupliwości, przy widocznym udziale kruchego
pękania, prowadzącego do powstania topografii w postaci dorzeczy
i progów. Topografia ta jest skutkiem oddziaływania rozprzestrzeniającej
się szczeliny z mikrostrukturą pękającego materiału.
Przy odpowiednio dużym zróżnicowaniu wielkości ziaren, stosunkowo
łatwo można odróżnić wzrokowo przełom, powstały na
próbce gruboziarnistej, od przełomu na próbce drobnoziarnistej.
Można zatem wnioskować, że istnieją relacje pomiędzy geometrią
przełomu a wielkością ziarna. Relacje te zapisać można na kilka
sposobów, zależnie od użytej do porównania cechy geometrycznej
[1]. Mimo intuicyjnej łatwości, z jaką [...]
więcej»
w zeszycie
INŻYNIERIA MATERIAŁOWA 2009/1
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
» Modelowanie metody pomiaru grubości warstw zahartowanych indukcyjnie z wykorzystaniem zjawiska prądów wirowych
|
|
JUSTYNA SZLAGOWSKA-SPYCHALSKA MACIEJ SPYCHALSKI KRZYSZTOF J. KURZYDŁOWSKI
Użyteczność wielu elementów konstrukcyjnych zwiększa się dzię-
ki zastosowaniu obróbki powierzchniowej. Jedną z podstawowych
cech determinujących jakość tych elementów jest grubość uzyska-
nych warstw wierzchnich. W ramach kontroli jakości procesów
technologicznych grubość ta jest mierzona rutynowo w wielu gałę-
ziach przemysłu, np. w przemyśle samochodowym, maszynowym,
petrochemicznym, lotniczym. Pomiar grubości warstw wierzch-
nich może być wykonywany bezpośrednio na przekroju detalu lub
metodami pośrednimi, bazującymi na zjawiskach zachodzących
w warstwie oraz na jej granicy z podłożem. Ze względu na rosną-
cą potrzebę skrócenia czasu badań kontrolnych na różnych etapach
produkcji, a także częstą konieczność kontroli w czasie eksploata-
cji, coraz powszechniej stosowane są w tym celu metody pośrednie
o charakterze nieniszczącym.
Do przemysłowych pomiarów grubości warstw stosuje się mię-
dzy innymi metodę prądów wirowych, która jest stosowana do ba-
dań o charakterze "powierzchniowym i podpowierzchniowym".
W podstawowej wersji metoda ta ma charakter porównawczy
i wymaga kalibracji [1], co jest istotnym ograniczeniem w szcze-
gólności w przypadku elementów o złożonej geometrii. Z drugiej
strony rozwój metod symulacji numerycznych pozwala na oblicze-
nia charakterystyk wiroprądowych, umożliwiających bezpośrednie
wyznaczenie grubości warstw metodą prądów wirowych.
Możliwości zastosowania Metody [...]
więcej»
w zeszycie
INŻYNIERIA MATERIAŁOWA 2010/5
|
|
|
» Biozgodne kompozyty poliuretanowe z kalcytem do zastosowania w inżynierii tkankowej
|
|
IDA DULIŃSKA-MOLAK JOANNA RYSZKOWSKA KRZYSZTOF J. KURZYDŁOWSKI
Inżynieria tkankowa (IT) jest jedną z szybko rozwijających
się dziedzin ostatniego dziesięciolecia.
Stworzyła ona duże możliwości uzyskiwania
implantów, które zapewniałyby nie tylko substytucję,
ale także regenerację tkanek biorcy. Rozwój
IT wymaga jednak materiałów, które spełniają
wiele wymagań co do właściwości mechanicznych,
biozgodności i zdolności do degradacji.
Celem pracy było opracowanie dwuskładnikowych
mikroporowatych, biozgodnych, poliuretanowych
(PUR) kompozytów z kalcytem przeznaczonych
do hodowli tkanki kostnej. Oceniono
przydatność kompozytu PUR/kalcyt pod względem
właściwości mechanicznych, degradacji
oraz możliwości uzyskania otwarto-komórkowej
mikro- i makro-porowatej architektury podłoży,
która umożliwia wykształcenie w pełni funkcjonalnej
tkanki. Wytworzone kompozyty poddano
badaniom, polegającym na hodowli komórkowej
z wykorzystaniem ludzkich osteoblastów.
Two polyurethane matrix composites were prepd. by reaction
of dicyclohexylmethane 4,4‘-diisocyanate with poly(ε-
caprolactone)diol in presence of reinforcing calcite powder
(20 or 40% by mass), polymer chain elongation with
ethanediol and curing at 110°C for 16 h. The composites
were cooled in liq. N2, disintegrated, dissolved in
N-methylpyrrolidone, mixed with NaCl crystals and poured
into distd. H2O to ppt. the porous composite samples. The
samples were then studied for mech. strength (compression,
torsion), porous structure (scanning electron microscopy),
free surface energy (contact angles), bioactivity
in simulated body fluids and used in vitro as a support for
bone tissue cultures. The composites showed open porosity
(about 80%), an ability to formation of H and other bonds,
and met the requirements for tissue engineering materials.
Powszechnie cytowaną definicję IT zaproponowali w 1993 r. Langer
i Vacanti, określając ją jako dziedzinę nauki łączącą wiedzę inżynierską
i biologiczną w celu stworzenia konstrukcji biologicznych umoż[...]
więcej»
w zeszycie
PRZEMYSŁ CHEMICZNY 2010/12
|
|
|
» Mikrostruktura warstw aluminidkowych wytworzonych w procesie CVD na podłożu z nadstopu niklu Inconel 713C
|
|
Edyta Kosieniak Ryszard Sitek Joanna Zdunek Krzysztof J. Kurzydłowski
Superstopy na osnowie niklu ze względu na doskonałe właściwości
mechaniczne w wysokiej temperaturze znajdują szerokie zastosowanie
jako materiał na odpowiedzialne elementy turbin gazowych
zarówno tych lotniczych, jak i pracujących na lądzie [1].
Łopatki w turbinie, w zależności od jej rodzaju, stopnia położenia
i sposobu odprowadzania ciepła, pracują w temperaturze z zakresu
700÷950°C [1, 2]. Większość superstopów stosowanych na łopatki
turbin umacniana jest przez wydzielenia fazy γ′, mającej gęsto upakowaną
ściennie centrowaną strukturę (FCC), koherentną z osnową
(FCC) bogatą w nikiel. Pozwala to osiągnąć mocne wiązanie γ/γ′,
które hamuje ruch dyslokacji i dzięki temu stopy te mają znaczącą
odporność na pełzanie w wysokiej temperaturze. Węgliki w omawianych
stopach występują zwykle na granicach ziaren, zmniejszając
poślizg po nich [4, 5].
Do grupy nadstopów niklu umacnianych wydzieleniowo należy Inconel
713C, z którego odlewane są m.in. łopatki 1. i 2. stopnia turbiny
silników lotniczych. Mikrostruktura Inconelu 713C składa się z niklowych
dendrytów fazy γ, pierwotnych i eutektycznych węglików MC
oraz wydzieleń koherentnej fazy Ni3(Ti, Al), zwanej γ′ [5, 7].
Wytrzymałość i stabilność strukturalna stopów typu Inconel
w wysokiej temperaturze zależy od takich czynników, jak: udział
objętościowy, kształt, rozmiar, rozmieszczenie i skład cząstek fazy
γ′. Parametry te mogą różnicować się w zależności od zastosowanej
obróbki cieplnej oraz parametrów pracy w wysokiej temperaturze.
Morfologia koherentnej fazy γ′ zależy także od składu chemicznego
stopu oraz parametru niedopasowania sieciowego δ pomiędzy
osnową a wydzieleniem. Parametr δ można kontrolować przez zawartość
molibdenu oraz względny udział tytanu i aluminium, uzyskując
cząstki fazy γ′ o morfologii zmieniającej się od sferycznej
do kubicznej [2]. Podczas pracy w bardzo wysokiej temperaturze,[...]
więcej»
w zeszycie
INŻYNIERIA MATERIAŁOWA 2010/4
|
|
|
|
Strona 1
Następna strona »
|
Twój Profil
Twój koszyk
