» Odpady nieorganiczne przemysłu chemicznego w Polsce
|
|
Barbara Cichy 
Pomimo wielu już zrealizowanych
w Polsce (lub będących w trakcie realizacji)
projektów typu foresight obszar produkcji
nieorganicznej i towarzyszącej jej gospodarki
odpadowej nie był dotychczas przedmiotem
pogłębionych analiz ani nie doczekał się
spójnej, w miarę szczegółowej, prognozy
rozwoju. Zadanie takie postawili sobie realizatorzy
projektu "Odpady nieorganiczne
przemysłu chemicznego - foresight technologiczny".
Projekt ten finansowany jest ze
środków poddziałania 1.1.1. Programu Operacyjnego
Innowacyjna Gospodarka, a realizowany
przez konsorcjum Instytut Nawozów
Sztucznych Oddział Chemii Nieorganicznej
IChN w Gliwicach, Instytut Ochrony Środowiska
w Warszawie i Progress and Business
Foundation z Krakowa. Analizy Projektu
prowadzone są w perspektywie do 2030 r.
Przemysł chemiczny przetwarzający jedne
substancje w inne i wytwarzający wyroby
chemiczne na potrzeby innych przemysłów
oraz dla konsumentów jest niezbędnym ogniwem
każdej gospodarki, a więzi kooperacyjne
z pozostałymi segmentami rynku są
rozległe. Wydaje się jednak, że w odczuciu
społecznym chemia i przemysł chemiczny
postrzegane są w większym stopniu jako
zagrożenie dla środowiska i dla zdrowia ludzi
niż jako niezastąpiony element zrównoważonego
rozwoju gospodarki. Przemysł nieorganiczny
produkuje przede wszystkim bazowe
chemikalia, nieznane przeciętnemu użytkownikowi
(może poza nawozami mineralnymi),
korzysta z naturalnych zasobów mineralnych,
z których wykorzystuje przydatne składniki
pozostawiając nieprzydatne odpady i stosuje
nienajnowsze i energochłonne technologie.
Nasuwają się pytania: czy przemysł ten jest
w Polsce rzeczywiście niezbędny, i jeżeli tak,
to w jakim kierunku powinny iść pozytywne
zmiany, a także czy Polska ma niezbędny dla
rozwoju tego przemysłu potencjał ekonomiczny,
naukowy i kadrowy. Na te pytania,
chociaż w części, powinny odpowiedzieć
wyniki wspomnianego projektu foresight.
Rok 2011 został ogłoszony przez Zgromadzenie
N[...]
więcej»
w zeszycie
PRZEMYSŁ CHEMICZNY 2010/10
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
» Opis procesu przemian termicznych ortofosforanów w wielofosforany
|
|
Barbara Cichy Stanisław Foleka Józef Hoffmann Mariusz Nowaka
Przedstawiono wyniki badań procesów termicznych
przemian diwodorofosforanu monopotasu,
wodorofosforanu dipotasu i ich mieszanin
o różnym stosunku molowym K/P w wielosfosforany
potasu. Badania przeprowadzono
metodami termograwimetryczną (DTG) oraz
metodą różnicowej kalorymetrii skaningowej
(DSC). Produkty przemian, w tym produkty
pośrednie reakcji, identyfikowano przy pomocy
rentgenowskiej analizy dyfrakcyjnej wspomaganej
analizą chemiczną, w tym HPLC.
Wyznaczono charakterystyczne temperatury
i związki chemiczne będące produktami przemian.
Wyniki wykorzystano do opracowania
technologii wytwarzania difosforanu tetrapotasu
i trifosforanu pentapotasu do zastosowań
spożywczych.
KH2PO4, K2HPO4 and their mixts. were thermally converted
to K polyphosphates at 225-450oC under conditions of
differential thermogravimetry and differential scanning
calorymetry. Formation of K3H3(PO4)2, K5P3O10 and their
dihydrates was evidenced. As by-products, K10P6O20, K3PO4
and K4P2O7 were formed.
Fosforany i polifosforany sodu, potasu, wapnia oraz magnezu
znajdują zastosowanie w przemysłowym przetwórstwie żywności
jako dozwolone substancje dodatkowe. Związki te pełnią wiele
technologicznie pożytecznych funkcji w przetwórstwie żywności,
a ich stosowanie zgodnie z zaleceniami jest celowe i nieszkodliwe
dla konsumentów. Prawo polskie i europejskie określa wielkości
dopuszczalnych dawek fosforanów, co wynika z konieczności
zachowania w organiźmie równowagi między jonami wapnia
a fosforanami. Szczególna rola wśród dodatków przypada polifosforanom
ze względu na ich specyficzne właściwości wynikające
z obecności kilkuczłonowego łańcucha fosforanowego.
Technologicznie wykorzystuje się takie charakterystyczne właściwości
wielofosforanów, jak ich zdolność do kompleksowania
(chelatowania) niektórych metali wielowartościowych (żelazo,
wapń, magnez), zdolności emulgowania tłuszczy i hydratacji białek
oraz zdolności buforujące.
Najbardziej popularne wśród p[...]
więcej»
w zeszycie
PRZEMYSŁ CHEMICZNY 2010/8
|
|
|
» Bezhalogenowe retardanty palenia o strukturze nano i mikro
|
|
Barbara Cichy Marta Stechman Mariusz Nowak Ewa Kużdżał Magdalena Turkowska
Przedstawiono wyniki badań procesu syntezy
polikondensatów fosforanu melaminy i ich
modyfikacji glinokrzemianem warstwowym.
Postęp kondensacji fosforanu melaminy badano
technikami termograwimetrycznymi DSC
i DTG-TG w zakresie temp. 20-600°C oraz
za pomocą analizy spektrometrycznej w podczerwieni
FTIR. Wykazano istnienie korelacji
pomiędzy czasem kalcynacji a poprawą stabilności
termicznej preparatu. Badania skuteczności
działania otrzymanych retardantów
w polipropylenie wykazały palność UL-94 V-O
dla czystego i modyfikowanego montmorylonitem
polifosforanu melaminy (PM), przy
indeksie tlenowym na poziomie 22,5% dla czystego
i 21,0% modyfikowanego PM.
Melamine polyphosphate (I) was prepd. by reaction of
melamine with aq. H3PO4, optional filling with montmorillonite,
and following thermal treatment at 330°C in presence
of CO(NH2)2 and then studied for thermal stability, structure
and capacity of fire retarding polypropylene. Addn.
of the I fire retardant (25%) resulted in increasing the O2
index and decreasing flammability of the polymer.
Ostatnie dziesięciolecia charakteryzuje coraz szersze zastosowanie
tworzyw sztucznych w różnych dziedzinach techniki. W związku
z tym obserwuje się ciągły rozwój rynku tzw. opóźniaczy palenia
FR (flame retardant). Niezależne prognozy rynkowe przewidują, że
w XXI w. będzie następował wzrost zużycia FR o 3-5% rocznie,
a w Europie powyżej 5%1, 2). Tworzywa sztuczne są uważane za
materiały przyszłości i problem ich łatwopalności musi zostać rozwiązany
w skali masowej. Zużycie FR zależy od typu środka, zakresu
stosowania i pochodzenia. Prawie 90% tych środków wykorzystuje się
w procesach wytwarzania tworzyw sztucznych stosowanych w takich
dziedzinach, jak elektrotechnika, elektronika, telekomunikacja (obudowy
telewizorów, komputerów, złącza, wtyczki, przekładki, osłony
kabli), budownictwo, meblarstwo (obicia, kleje), transport (wyposażenie
wnętrz środków masowej komunikacji) czy górnictwo (taśm[...]
więcej»
w zeszycie
PRZEMYSŁ CHEMICZNY 2011/5
|
|
|
|
Strona 1
Następna strona »
|
Twój Profil
Twój koszyk
