profil Twój Profil
Kliknij, aby zalogować »
Jesteś odbiorcą prenumeraty plus
w wersji papierowej?

Oferujemy Ci dostęp do archiwalnych zeszytów prenumerowanych czasopism w wersji elektronicznej
AKTYWACJA DOSTĘPU! »

Twój koszyk
  Twój koszyk jest pusty

Czasowy dostęp?

zegar

To proste!

zobacz szczegóły
r e k l a m a
FAIL (the browser should render some flash content, not this).

ZAMÓW EZEMPLARZ PAPIEROWY!

baza zobacz szczegóły

Wyniki wyszukiwania

Wyniki 1-4 spośród 4 dla zapytania: authorDesc:"ZDZISŁAWA MALINOWSKA-GRABOŚ"

» Kinetyka barwienia włókien wiskozowych, wiskozowo-karbaminianowych, karbaminianowych i lyocell wybranymi barwnikami reaktywnymi

ZDZISŁAWA MALINOWSKA-GRABOŚ  
Włókna z celulozy regenerowanej są najstarszymi włóknami chemicznymi produkowanymi na skalę przemysłową. Ich produkcja ma prawie stuletnią historię. Pierwsze technologie wytwarzania włókien wiskozowych stwarzały bardzo duże zagrożenie dla środowiska. Utrzymując nadal dominującą pozycję na rynku sztucznych włókien celulozowych, utraciły one obecnie zdolności rozwojowe ze względu na bardzo wysokie[...] więcej»
w zeszycie PRZEGLĄD WŁÓKIENNICZY - WŁÓKNO, ODZIEŻ, SKÓRA 2007/11


 

» Kinetyka procesu barwienia naturalnych włókien celulozowych wybranymi barwnikami bezpośrednimi i reaktywnymi

Zdzisława Malinowska -Graboś  Andrzej Gawłowski  
Włókna naturalne pochodzenia roślinnego wykorzystywane są od tysięcy lat. Już od średniowiecza bawełna była tym najlepszym, choć drogim produktem. Do dziś ma ona szerokie zastosowanie, a moda na bawełnę nie minęła. Jest ona głównym surowcem włókienniczym i stanowi około 70% rocznego zużycia materiałów odzieżowych świata. Odznacza się tym, że koszty jej produkcji są stosunkowo niskie, a włókno jest trwałe, odporne i łatwo wybarwialne. Ma bardzo szerokie zastosowanie. Na ciągłe zapotrzebowanie na nią wpływają jej cenne zalety: dobrze chłonie pot i wodę, charakteryzuje się ciepłym i miękkim chwytem, a także ma dobre właściwości higieniczne. Dzięki swoim właściwościom wykorzystywana jest do produkcji ubrań dla dzieci, a także innych wyrobów włókienniczych, które bezpośrednio stykaj[...] więcej»
w zeszycie PRZEGLĄD WŁÓKIENNICZY - WŁÓKNO, ODZIEŻ, SKÓRA 2010/3


 

» Sorpcja wybranych barwników bezpośrednich i reaktywnych przez włókna roślinne

Zdzisława Malinowska-Graboś  Andrzej Gawłowski  
Włókna naturalne pochodzenia roślinnego są znane i wykorzystywane od tysięcy lat. Już ponad 5000 lat temu, na obszarze dzisiejszego Pakistanu, uprawiano bawełnę, a w starożytnym Egipcie wyrabiano przędzę, z której tkano materiały lniane. Obecnie włókna te produkowane są niemal na całym świecie, a handel nimi stanowi pokaźną część międzynarodowej wymiany handlowej. Włókna roślinne pochodzą z różnych części roślin. Rozróżnia się więc włókna nasienne (np. bawełna), łodygowe czyli łykowe (np. len), liściowe (np. sizal) i owocowe (np. włókna kokosowe), przy czym do wyrobu materiałów odzieżowych stosuje się przede wszystkim włókna nasienne i niektóre łykowe - głównie len. Wszystkie włókna roślinne są zbudowane z celulozy. Oprócz niej we włóknach tych występuje, w niewielkich ilościach lignina, nadająca włóknom niepożądaną sztywność, a także kleje roślinne, tzw. pektyny. Włókna bawełny zbudowane są prawie z czystej celulozy, natomiast we włóknach lnu ilość celulozy wynosi 80,5%, a pektyn 8,5%. Cechą, która przyczynia się do ogromnego rozpowszechniania się włókien roślinnych jest ich bardzo duża odporność na działanie wody. Nawet przy gotowaniu pod ciśnieniem, lecz bez dostępu powietrza, ich właściwości nie ulegają zmianom. Włókna te wykazują też dość dobrą odporność na działanie temperatury [1]. Najważniejszym włóknem nie tylko wśród roślinnych, ale wśród wszystkich stosowanych w przemyśle włókienniczym jest bawełna, stanowiąca około połowę wszystkich zużywanych włókien. Włókno bawełny składa się w 94% z celulozy. Pozostałe 6% stanowią białka, pektyny, substancje mineralne składające się na popiół, tłuszcze i woski oraz niewielkie ilości kwasów organicznych, cukrów i pigmentów. Większość tych substancji jest usuwana z włókien podczas oczyszczania i bielenia włókien i gotowe włókno w 99% składa się z celulozy [2]. W normalnych warunkach atmosferycznych bawełna zawiera około 7,5% wilgoci. Przy zwiększonej wilgotności powietrza może [...] więcej»
w zeszycie PRZEGLĄD WŁÓKIENNICZY - WŁÓKNO, ODZIEŻ, SKÓRA 2011/3


 

» Ocena wybarwialności sztucznych włókien celulozowych nowej generacji

Zdzisława Malinowska -Graboś  Andrzej Gawłowski  Anna Pielesz  Jadwiga Paluch  
Pierwsze koncepcje otrzymywania włókna sztucznego pojawiły się na początku XVIII wieku. Ze względu jednak na brak dostatecznej wiedzy o budowie i właściwościach stosowanych wówczas substancji włóknotwórczych, podejmowane próby kończyły się niepowodzeniem. Sytuacja zmieniła się w połowie XIX wieku, gdy ówcześni badacze zainteresowali się celulozą, będącą naturalnym materiałem włóknotwórczym i stwierdzili, że jest ona rozpuszczalna w niektórych rozpuszczalnikach organicznych. Uzyskane w ten sposób roztwory celulozy umożliwiły przygotowanie roztworu przędzalniczego i formowanie włókna. W ciągu kilkudziesięciu lat powstało wiele przemysłowych sposobów produkcji sztucznego jedwabiu, przy czym znaczenie praktyczne posiada jedynie sposób wiskozowy (Cross, Bevan, Beadle 1892 r.), w którym podstawowym surowcem do wytwarzania włókien jest masa celulozowa otrzymywana głównie z drewna świerkowego, a rzadziej z sosny, buka lub osiki. W metodzie tej celulozę poddaje się działaniu stężonego ługu sodowego (merceryzacja), a następnie siarczku węgla (IV), w wyniku czego powstaje związek zwany celulozoksantogenianem sodu, który po rozpuszczeniu w rozcieńczonym ługu sodowym daje płyn przędzalniczy zwany wiskozą. Wiskoza przetłaczana przez otworki dyszy przędzalniczej do kąpieli zawierającej H2SO4, Na2SO4 i ZnSO4 tworzy włókna jedwabiu wiskozowego. Po pojawieniu się włókien z polimerów syntetycznych i szybkim rozwoju ich produkcji konieczne stało się wprowadzenie zmian w technologii wytwarzania włókien wiskozowych, pozwalających na poprawę niekorzystnych właściwości włókien standardowych. Rezultatem prac badawczych było pojawienie się włókien wiskozowych II generacji: ciętych modalnych (polinozowe, HWM) i ciągłych kordowych typu Kord-Super [1, 2]. W przypadku sztucznych włókien celulozowych I i II generacji (włókna wiskozowe) proces wytwórczy opiera się na przekształcaniu celulozy w związek pochodny-ksantogenian celulozowo-sodowy, łatwo rozpusz[...] więcej»
w zeszycie PRZEGLĄD WŁÓKIENNICZY - WŁÓKNO, ODZIEŻ, SKÓRA 2011/7-8


 

 Strona 1 
r e k l a m a
FAIL (the browser should render some flash content, not this).