Wyniki wyszukiwania

Polskie owczarstwo i produkcja wełny krajowej dla przemysłu wełniarskiego w ostatnich 30 latach przechodziło wiele zmian. Ma to odzwierciedlenie w zmniejszającym się stanie pogłowia owiec. W roku 1980 pogłowie owiec w Polsce wynosiło 4200 tysięcy sztuk, a 6 lat później mieliśmy już w Polsce prawie 5 mln owiec, a przemysł zakupił prawie 9 tysięcy ton wełny na bazie pranej [1, 2, 3]. Znacząco poprawiła się jakość surowca, wzrosła wydajność po strzyży i wydajność po praniu. Pod koniec roku 1989 nastąpił gwałtowny spadek liczebności owiec w Polsce. Pierwszy powód to uchylenie wszelkich dotacji z budżetu państwa dla przedsiębiorstw państwowych i spółdzielczych. Drugim powodem było zmniejszenie zapotrzebowania na wełnę przechodzącego kryzys przemysłu lekkiego. W tej sytuacji produkcja wełny stała się nieopłacalna. W 1994 roku stan pogłowia owiec w Polsce osiągnął poziom poniżej 1 mln sztuk (870 tysięcy). Mimo opracowanego przez Ministerstwo Rolnictwa programu zahamowania spadku i odbudowy populacji owiec w Polsce w latach 1994 - 2000, zamiast planowanego rozwoju owczarstwa nastąpił dalszy spadek w hodowli owiec i produkcji owczarskiej. Obecnie stan liczbowy owiec w Polsce wynosi już tylko 225 tys. sztuk [4]. Stan pogłowia owiec w latach 1980 - 2010 przedstawia poniższy rysunek. Stan pogłowia owiec w Polsce w latach 1980 - 2010 W strukturze rasowej owiec krajowych nadal dominuje merynos polski - 46%, dalej owca nizinna - 31%, owca długowełnista - 10%. Pozostałe 13% stanowią rasy mięsne i rasy pozostałe. Rasowy skład utrzymywanego pogłowia owiec uzależniony jest od zmieniającego się zapotrzebowania na główne produkty owczarstwa, którymi są wełna i mięso. Aktualnie chów owiec w Polsce ze względów ekonomicznych jest coraz bardziej ukierunkowany na użytkowanie mięsne. Następstwem tego zjawiska jest obserwowane w ostatnich latach pogarszanie się jakości wełny krajowej. Podstawowym sposobem przeciwdziałania temu zjawisku jest większe niż[...] więcej»
w zeszycie PRZEGLĄD WŁÓKIENNICZY - WŁÓKNO, ODZIEŻ, SKÓRA 2011/5

» Wełniane wyroby wspomagające leczenie niektórych schorzeń człowieka

Wełna jest naturalnym włóknem zwierzęcym, które chroni także człowieka przed niekorzystnymi warunkami środowiska zewnętrznego. Wełna od dawna cieszy się wielkim uznaniem jako ekologiczny i naturalny surowiec włókienniczy do wytwarzania różnego rodzaju wyrobów. W postaci odzieży chroni znakomicie ludzki organizm przed niekorzystnymi wpływami klimatu i sprzyja dobremu samopoczuciu człowieka. Stąd popularność wełny wśród jej użytkowników. Stan ten nadal się utrzymuje, mimo że ogromne postępy w produkcji włókien chemicznych zdawały się zapowiadać zmierzch tego surowca. Jednym z aktualnych kierunków wykorzystania wełny są dzianiny wysokorunne z przeznaczeniem na wyroby pościelowe. Dlaczego pościel z wełny zrobiła na świecie, w tym również w Polsce, tak zawrotną karierę? Powodów jest kilka, a odpowiedzią na to pytanie są właściwości samej wełny [1 - 3]. Wełna pozwala na utrzymanie stałej temperatury ciała. Tradycyjna pościel doskonale izoluje i nie przepuszcza powietrza. Gdy temperatura wzrasta, człowiek w takiej pościeli przegrzewa się i poci. Potem odkrywa się, by ochłodzić się. Przez całą noc podświadomie "walczy" o właściwą temperaturę wciąż odkrywając się i przykrywając. Wełna przepuszcza powietrze - ułatwia wentylację. Tradycyjna pościel praktycznie nie przepuszcza powietrza. Ta poważna wada uniemożliwia oddychanie organizmu przez skórę, a zarazem istotnie przyczynia się do przegrzewania ciała podczas snu. Pościel z wełny samoczynnie wymusza pewien przepływ powietrza, dostosowany do warunków temperaturowych otoczenia, poprzez mechanizm kurczenia i rozprężania się włókien wełnianych. Wełna wchłania wilgoć. Spośród włókien naturalnych wełna owcza ma zdolność wchłaniania wilgoci do 33% masy bez wykazywania uczucia wilgotności. Dlatego właśnie pościel z wełny, nie dając odczucia wilgoci jest w stanie[...] więcej»
w zeszycie PRZEGLĄD WŁÓKIENNICZY - WŁÓKNO, ODZIEŻ, SKÓRA 2011/7-8

» Hodowla alpak w Polsce

Alpaka jest ssakiem z rzędu parzystokopytnych, rodziny wielbłądowatych. Alpaki są roślinożernymi przeżuwaczami, które różnią się od pozostałych znanych nam gatunków zwierząt gospodarskich. Mogą być hodowane w każdym klimacie. Alpaki są zwierzętami średniej wielkości i mają oryginalną budowę ciała z delikatną głową, dużymi oczami i dwudzielną wargą. Głowa osadzona jest na długiej szyi, a tułów na smukłych kończynach. Całe ciało pokryte jest okrywą wełnianą. Dwudzielna warga służy do skubania roślinności bez wyrywania jej z korzeniami, co odróżnia je od pozostałych przeżuwaczy. Alpaki posiadają niezwykle wydajny system trawienny pozwalający im przeżyć w bardzo trudnych warunkach klimatycznych. Posiadają trzykomorowy żołądek. W swojej diecie mają najtańsze pasze gospodarskie. Oczy alpak chronione są trzema powiekami. Trzecia powieka, tzw. migotka, porusza się w poziomie, od spojówki na zewnątrz oka. Oprócz trzeciej powieki, alpaki mają w oczach poziome przesłony na górze i na dole oka wyglądające jak "grzebienie". Grzebienie te chronią oko przed silnym działaniem wysokogórskiego słońca. Przy silnym nasłonecznieniu "grzebienie" górny i dolny prawie łączą się sobą. Alpaki żyją 15 - 20 lat. Ich życie reprodukcyjne jest także długie, dzięki czemu hodowla jest długotrwała. Alpaki są inteligentne, odporne na choroby, łatwe w utrzymaniu i nie powodują strat w hodowli [5, 8, 10]. Pochodzenie alpak Nazwa wielbłądowate południowo-amerykańskie obejmuje dwa udomowione gatunki: lamy i alpaki oraz dwa dzikie - wikunie i guanako. Badania naukowe nad tymi zwierzętami budzą wciąż wiele wątpliwości, ponieważ pomiędzy wymienionymi 4 gatunkami istnieje wiele podobieństw morfologicznych i fizjologicznych. Jedna z hipotez głosi, że guanako lub jego przodek dał początek lamie w czasie długotrwałego procesu udomowienia, o czym świadczy duże podobieństwo pomiędzy nimi. W przypadku alpak nie ma przekonywującego wyjaśnienia [8]. Ze względu na to, że alp[...] więcej»
w zeszycie PRZEGLĄD WŁÓKIENNICZY - WŁÓKNO, ODZIEŻ, SKÓRA 2011/11-12

» Własności surowców wełnianych pochodzenia krajowego

Polskie owczarstwo i produkcja wełny dla przemysłu krajowego przechodziły w ostatnich 30-40 latach szereg przeobrażeń wywoływanych zmianami w polityce rolnej, stanem krajowego przemysłu lekkiego czy strukturą zatrudnienia [7].Na obraz zachodzących przemian składają się kolejne fazy, które można wyodrębnić w rozpatrywanym przedziale czasowym:- w fazie początkowej obserwuje się stały postęp ilości[...] więcej»
w zeszycie PRZEGLĄD WŁÓKIENNICZY - WŁÓKNO, ODZIEŻ, SKÓRA 2007/11

» Polskie owczarstwo - upadek czy przejściowy kryzys

Sytuacja produkcji owczarskiej w naszym kraju jest bardzo trudna. Stan pogłowia owiec w 1986 r. wynosił około 5 mln szt. i w ciągu ostatnich 20 lat obniżył się do poziomu 300÷350 tysięcy [1, 7, 8]. Czynione były starania zarówno ze strony Ministerstwa Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej, jak i organizacji oraz instytucji zajmujących się tą gałęzią produkcji zwierzęcej, w kierunku odbudowy pogłow[...] więcej»
w zeszycie PRZEGLĄD WŁÓKIENNICZY - WŁÓKNO, ODZIEŻ, SKÓRA 2007/12

» Wpływ środowiska hodowli owiec na zawartość mikroelementów i właściwości fizyko-mechaniczne wełen

Stan środowiska jest oceniany na podstawie poziomu zanieczyszczenia powietrza, wód i gleb. Głównym źródłem zanieczyszczeń powietrza metalami i mikroelementami (ME) są cząsteczki lotnych pyłów z kopalni, hut, elektrowni, cementowni i innych fabryk przemysłów wydobywczych i przetwórczych występujących w kraju. Zanieczyszczenia emitowane do atmosfery, opadając z deszczem lub w postaci suchej na pow[...] więcej»
w zeszycie PRZEGLĄD WŁÓKIENNICZY - WŁÓKNO, ODZIEŻ, SKÓRA 2008/3

» Nowe technologie we włókiennictwie

Na obecną sytuację w polskim przemyśle włókienniczym ma niewątpliwie ogromny wpływ import tanich wyrobów tekstylnych z Dalekiego Wschodu, głównie z Chin. Aby nasz przemysł mógł funkcjonować w aktualnych warunkach gospodarczych i przy konkurencji wschodniej musi wprowadzać nowe i tańsze technologie wytwarzania oraz nowe produkty o wysokiej jakości. Instytut Włókien Naturalnych od kilku lat pracuj[...] więcej»
w zeszycie PRZEGLĄD WŁÓKIENNICZY - WŁÓKNO, ODZIEŻ, SKÓRA 2008/8

» Technologia prania wełny małych partii z wykorzystaniem generatorów ultradźwięków

Znane i powszechnie stosowane urządzenia do prania wełny potnej to tzw. "lewiatany". Maszyna składa się z kilku wanien połączonych w jeden ciąg technologiczny, wyposażony w przenośniki (widłowe, bronowe). Kąpiel piorąca zawiera roztwory mydła i sody. Pranie odbywa się w ten sposób, że luźne włókno wełniane jest przemieszczane przenośnikami z wanny do wanny w przeciwprądzie do kąpieli piorącej. Ten system prania, stosowany od dawna, posiada szereg wad, do których można zaliczyć dużą wymaganą powierzchnię produkcyjną, stosunkowo niską skuteczność prania, duże ilości zużywanej wody i energii i problem utylizacji ścieków. W ostatnich latach obserwuje się dynamiczny rozwój technik ultradźwiękowych w różnych dziedzinach przemysłu w tym także w przemyśle włókienniczym [1-4]. Technika [...] więcej»
w zeszycie PRZEGLĄD WŁÓKIENNICZY - WŁÓKNO, ODZIEŻ, SKÓRA 2010/1

» Włókno ze słomy zbożowej

Zdzisław Czaplicki

Kazimierz Ruszkowski

Wiele znanych surowców włókienniczych jest wytwarzanych z części łodygowych roślin, jak np.: len, konopie, juta itp. Głównym warunkiem pozyskiwania włókien z łodyg roślin jest ich specyficzna budowa morfologiczna. W budowie łodygi włókno stanowi jej najbardziej wytrzymały element konstrukcyjny, zaś pozostała część to fragmenty zdrewniałe, stosunkowo łatwe do usunięcia (paździerze). Zupełnie inną budowę posiada źdźbło słomy zbożowej, w którym łańcuchy celulozowe sklejone razem klejami pektynowymi tworzą przestrzenną strukturę o kształcie rurki. Całe źdźbło jest podzielone na odcinki tzw. kolankami, czyli miejscami zdrewniałymi o specjalnej strukturze. Słoma zbożowa była dawniej wykorzystywana w gospodarstwie domowym do wielu różnych zastosowań. Najczęściej były to tzw. sienniki, czyli wkłady do łóżek spełniające rolę materaca, wkłady do butów czy podściółka dla zwierząt gospodarskich. Jednocześnie drobno pocięta słoma zbożowa, tzw. sieczka stanowiła is[...] więcej»
w zeszycie PRZEGLĄD WŁÓKIENNICZY - WŁÓKNO, ODZIEŻ, SKÓRA 2011/9

» Biodegradowalne włókninowe opaski dla sadzonek w ogrodnictwie i leśnictwie

Do hodowli sadzonek ogrodnicy i leśnicy stosują różnego rodzaju naczynia (doniczki) wytwarzane z ceramiki lub tworzyw sztucznych oraz opaski (pierścienie) foliowe w formie walca. Opaski foliowe po napełnieniu ziemią i umieszczeniu sadzonek są rozmieszczane na specjalnych tacach wykonanych z tworzywa lub gruncie. Średnice opasek foliowych są tak dobierane, by umożliwić rozwój systemu korzennego sadzonki. Sadzenie roślin do gruntu wymaga wyjęcia sadzonki z doniczki lub rozcięcia i usunięcia foliowej opaski. Czynność ta, poza tym, że jest pracochłonna, to może także powodować uszkodzenia systemu korzennego sadzonki podczas jej "przesadzania" z doniczki lub opaski do gruntu. Dodatkowy problem stanowi pozostająca znaczna ilość zużytych doniczek i opasek foliowych i konieczność ich utylizacji. Istotną wadą doniczek plastikowych i opasek foliowych jest ograniczenie przez nie prawidłowego rozwoju systemu korzennego sadzonki, co powoduje stosunkowo długi okres przystosowania jej po przesadzeniu do gruntu. Pierwsze próby wykorzystania tekstyliów do sadzonek w leśnictwie przeprowadzono w Japonii [1]. W zamkniętych pojemnikach tekstylnych o rzadkiej strukturze i różnych kształtach i wielkościach umieszczano wraz z ziemią nasiona drzew i krzewów leśnych. Takie pojemniki umieszczano w specjalnym urządzeniu podwieszan[...] więcej»
w zeszycie PRZEGLĄD WŁÓKIENNICZY - WŁÓKNO, ODZIEŻ, SKÓRA 2011/10