profil Twój Profil
Kliknij, aby zalogować »
Jesteś odbiorcą prenumeraty plus
w wersji papierowej?

Oferujemy Ci dostęp do archiwalnych zeszytów prenumerowanych czasopism w wersji elektronicznej
AKTYWACJA DOSTĘPU! »

Twój koszyk
  Twój koszyk jest pusty

Czasowy dostęp?

zegar

To proste!

zobacz szczegóły
r e k l a m a
FAIL (the browser should render some flash content, not this).

ZAMÓW EZEMPLARZ PAPIEROWY!

baza zobacz szczegóły

Wyniki wyszukiwania

Wyniki 1-5 spośród 5 dla zapytania: authorDesc:"MARIAN CŁAPA"

» Wpływ parametrów wyładowania jarzeniowego na skuteczność grzania podłoży metalowych w procesach plazmowych

Marian Cłapa  
W procesach obróbki powierzchniowej coraz częściej wykorzystywana jest plazma wyładowania jarzeniowego. Do generowania plazmy wykorzystuje się całą gamę zasilaczy, poczynając od najstarszych pracujących na częstotliwości sieciowej, przez specjalne konstrukcje zasilaczy impulsowych [1], a na generatorach wysokiej częstotliwości kończąc. Niezależnie od typu zasilacza plazma wpływa na temperaturę obrabianych podłoży, która odgrywa zasadniczą rolę w przebiegu procesu. Dzieje się tak zarówno w procesach modyfikujących warstwę wierzchnią, takich jak azotowanie, czy nawęglanie, w których temperatura decyduje o przebiegu dyfuzji, ale także w procesach osadzania warstw, gdzie od temperatury podłoża zależy adhezja, struktura i skład chemiczny powłoki. W technologii materiałów elektronicznych obróbce poddaje się cienkie płytki leżące na płaskiej elektrodzie, można wówczas wpływać na ich temperaturę przez grzanie bądź chłodzenie elektrody. Przy obróbce detali o bardziej skomplikowanych kształtach istnieje konieczność kontroli temperatury podłoża przez parametry plazmy. W literaturze przedmiotu autorzy publikacji często odnoszą uzyskane efekty obróbki powierzchniowej, czy właściwości naniesionego pokrycia, do temperatury podłoża w trakcie procesu [2]. Mało jest badań pokazujących, jak ta temperatura zależy od parametrów plazmy [3]. Autor pracy podjął ten problem, badając skuteczność grzania podłoży metalowych w plazmie generowanej z użyciem różnych gazów i różnych sposobów zasilania reaktora. Eksperyment Badania skuteczności grzania były prowadzone w kilku etapach z zastosowaniem dwóch reaktorów plazmowych i kilku zasilaczy różniących się kształtem napięcia wyjściowego. Większość pomiarów wykonano za pomocą specjalnej sondy wprowadzonej do metalowej komory reaktora (φ = 300 mm, h = 200 mm) przez jedno z okienek wziernikowych. Sonda pomiarowa została zaprojektowana i wykonana tak, aby przykręcona do niej próbka (metalowe podłoże) był[...] więcej»
w zeszycie INŻYNIERIA MATERIAŁOWA 2010/4


 

» Warstwy gradientowe Ti-C wytwarzane w plazmie RF PACYD z udziałem rozpylania magnetronowego

DAMIAN BATORY  MARIAN CŁAPA  STANISŁAW MITURA  
Gradientowe warstwy Ti:C mogą być wytworzone dzięki połączeniu technik stałoprądowego rozpylania magnetronowego i wspomaganego plazmą chemicznego osadzania z fazy gazowej. Zastosowanie wyposażonego w [...] więcej»
w zeszycie INŻYNIERIA MATERIAŁOWA 2006/5


 

» Analiza składu chemicznego układu DLC-Si przy użyciu metody SIMS i spektroskopii elektronów Augera

ELŻBIETA STARYGA  JACEK ROGOWSKI  MAŁGORZATA KNAPIK  DAGMARA JARZYŃSKA  MARIAN CŁAPA  
Warstwy diamentopodobne (DLC) są atrakcyjnym materiałem ze względu na unikalne właściwości, takie jak duża twardość, odporność chemiczna oraz dobre przewodnictwo cieplne i elektryczne. Właściwości te [...] więcej»
w zeszycie INŻYNIERIA MATERIAŁOWA 2006/5


 

» Wpływ warunków wytwarzania na właściwości emisyjne warstw diamentopodobnych

ELŻBIETA STARYGA  ZBIGNIEW ZNAMIROWSKI  PIOTR PISZCZEK  MARIAN CŁAPA  DAMIAN BATORY  
W ostatnich latach wzrosło zainteresowanie warstwami diamentopodobnymi DLC (ang. Diamond-Like Carbon) wytwarzanymi przy użyciu metod plazmochemicznych, ze względu na ich atrakcyjne właściwości fizykochemiczne.Warstwy DLC charakteryzują się m.in. wysoką twardością, odpornością chemiczną, wysokim przewodnictwem termicznym, a także stosunkowo niską wartością powinowactwa elektronowego, co ma istotne znaczenie dla emisji elektronów z powierzchni tych warstw [1]. Ujemna wartość powinowactwa elektronowego efektywnie obniża barierę na granicy warstwa diamentowa/ próżnia umożliwiając tunelowanie elektronów do próżni przy niskich polach elektrycznych [2]. Istotnym czynnikiem sprzyjającym emisji elektronów z powierzchni warstw DLC jest wysoka zawartość węgla amorficznego w warstwie diam[...] więcej»
w zeszycie ELEKTRONIKA - KONSTRUKCJE, TECHNOLOGIE, ZASTOSOWANIA 2009/1


 

» Analiza strukturalna i fazowa nanokompozytowych warstw a-C:H/Ti wytworzonych hybrydową metodą RF PACVD/MS

Damian Batory  Radosław Wilczek  Witold Szymański  Marian Cłapa  
Szerokie zainteresowanie diamentopodobnymi warstwami w.glowymi, g.ownie z powodu ich bardzo dobrych w.a.ciwo.ci chemicznych i fizycznych, sta.o si. .rod.em wielu publikacji dotycz.cych procesow ich syntezy, w.a.ciwo.ci i parametrow u.ytkowych [1]. Z kolei coraz to nowe wyzwania, wynikaj.ce z prob implementacji opracowanych technologii syntezy w ro.nych ga..ziach przemys.u, przyczyni.y si. do powstania obszernej bazy informacji dotycz.cych metod modyfikacji sk.adu czy struktury warstw w.glowych w aspekcie .ulepszeniah dotychczasowych parametrow u.ytkowych dla konkretnych aplikacji. Nale.. do nich technologie pozwalaj.ce na obni.enie napr..e. w.asnych, popraw. w.a.ciwo.ci tribologicznych, czy modyfikacj. parametrow powierzchniowych [1€5]. Procesy modyfikacji warstw realizowane mog. by. przez obrobk. ju. wytworzonej warstwy, syntez. warstw kompozytowych b.d. gradientowych oraz przez domieszkowanie [5€13]. Te ostatnie mog. by. rownie. realizowane przez modyfikacj. naniesionej uprzednio warstwy w.glowej [14]. Poprawa adhezji warstw w.glowych przez domieszkowanie stanowi zaawansowan. grup. technologii, wykorzystuj.cych niekiedy kombinacj. kilku odr.bnych systemow nanoszenia, po..czonych w obr.bie jednej komory roboczej. Ich symultaniczna praca powinna by. stabilna, a tak.e zapewni. powtarzalno.. sk.adu chemicznego i w.a.ciwo.ci wytworzonych warstw. W zale.no.ci od rodzaju materia.u domieszkuj.cego uk.ady te mog. stanowi. skomplikowane, wielo.rod.owe urz.dzenia, wyposa.one w rozbudowane uk.ady sterowania sk.adem atmosfery, wykorzystuj.ce ro.ne zjawiska natury chemicznej b.d. fizycznej, zachodz.ce w komorze reaktora. Wprowadzenie do atmosfery roboczej reaktora atomow materia.u domieszki, ktore wraz z post.puj.cym procesem wzrostu pow.oki w.glowej wbudowuj. si. do jej struktury, stwarza mo.liwo.. nie tylko zmniejszenia stanu napr..e. w warstwie, ale rownie. otwiera szerokie mo.liwo.ci w zakresie modyfikac[...] więcej»
w zeszycie INŻYNIERIA MATERIAŁOWA 2010/4


 

 Strona 1 
r e k l a m a
FAIL (the browser should render some flash content, not this).