profil Twój Profil
Kliknij, aby zalogować »
Jesteś odbiorcą prenumeraty plus
w wersji papierowej?

Oferujemy Ci dostęp do archiwalnych zeszytów prenumerowanych czasopism w wersji elektronicznej
AKTYWACJA DOSTĘPU! »

Twój koszyk
  Twój koszyk jest pusty

Czasowy dostęp?

zegar

To proste!

zobacz szczegóły
r e k l a m a
FAIL (the browser should render some flash content, not this).

ZAMÓW EZEMPLARZ PAPIEROWY!

baza zobacz szczegóły

Wyniki wyszukiwania

Wyniki 1-6 spośród 6 dla zapytania: authorDesc:"MARZENA MITORAJ"

» Optymalizacja procesu osadzania nanowarstw krzemianów baru metodą MOCVD

Marzena Mitoraj  
W ciągu ostatnich kilkudziesięciu lat miniaturyzacja urządzeń elektronicznych była jedną z głównych sił napędowych rozwoju tej dziedziny przemysłu [1]. Zmniejszanie rozmiarów urządzeń elektronicznych jest nieodzownie związane ze zmniejszaniem rozmiarów układów scalonych oraz zwiększaniem ilości informacji jaka może być zapisana na pojedynczym chipie [2]. Już w 1965 roku Gordon Moor w swojej pracy [3] przewidział, że ilość tranzystorów jaka może być umieszczona na pojedynczy chipie, będzie się podwajać co dwa lata. Głównym elementem składowym półprzewodnikowych układów scalonych są tranzystory typu MOSFET. W tego typu tranzystorach warstwę izolatora (zwanego także tlenkiem bramki) spełniał dotychczas dwutlenek krzemu, posiadający wiele właściwości czyniących go doskonałym dielektrykiem [4]. Jednak w miarę zmniejszania się rozmiarów tranzystorów, a co za tym idzie grubości warstwy izolatora do ok. 3…4 nm, dwutlenek krzemu traci właściwości dobrego izolatora i następuje znaczący wzrost tzw. prądu upływu [5]. Wzrost prądu upływu powoduje zaś niekorzystne zwiększenie zużycia mocy. Redukcja grubości SiO2 zwiększa pojemność całego układu, a więc stosując w miejsce tlenku krzemu inny materiał o wysokiej stałej dielektrycznej (k > 3,9) można uzyskać tą samą pojemność przy większej grubości warstwy, unikając pojawienia się wysokiego prądu upływu. Materiały o wysokiej stałej dielektrycznej zwane są z języka angielskiego materiałami high-k [6]. Materiały high-k, które mogłyby zastąpić dwutlenek krzemu, muszą posiadać wiele innych cech (min. stabilność w obecności krzemu, dostatecznie wysoka przerwa energetyczna, łatwość otrzymywania), które umożliwiałyby ich zastosowanie jako tlenki bramki. W literaturz[...] więcej»
w zeszycie ELEKTRONIKA - KONSTRUKCJE, TECHNOLOGIE, ZASTOSOWANIA 2011/11


 

» Warstwy ochronne na stopie tiAlNb nanoszone techniką magnetronową - odporność na utlenianie

ELŻBIETA GODLEWSKA   RYSZARD MANIA  MARZENA MITORAJ  
Stopy z uporządkowanych faz międzymetalicznych, jakie tworzy tytan z glinem, znajdują zastosowanie jako nowe, lekkie materiały konstrukcyjne do pracy w wysokich temperaturach [1-5]. Zasadniczymi zaletami tych stopów są: niska gęstość, wysoka wytrzymałość oraz żaroodporność. Potencjalne zastosowania obejmują łopatki turbin gazowych, wirniki turbosprężarek oraz elementy silników samochodowych.[...] więcej»
w zeszycie ELEKTRONIKA - KONSTRUKCJE, TECHNOLOGIE, ZASTOSOWANIA 2007/10


 

» Struktura i wybrane właściwości użytkowe powłok Ni-Cr na podłożach ze stopu TiAlNb

ELŻBIETA GODLEWSKA  RYSZARD MANIA  MARZENA MITORAJ  
Tytan oraz jego stopy, ze względu na wiele specyficznych właściwości (między innymi duża wytrzymałość względna, wysoka odporność na korozję, wysoka temperatura topnienia, niska gęstość, obojętność biologiczna) [1,2], znalazły zastosowanie w wielu dziedzinach techniki [3-5]. Szczególnie interesującymi materiałami konstrukcyjnymi (zwłaszcza w lotnictwie) są stopy na osnowie faz międzymetalicznych Ti-Al. Ich zasadniczą zaletą jest niska gęstość połączona z dobrymi parametrami wytrzymałościowymi [6,7]. Prowadzone w ostatnich latach badania nad poprawą właściwości tych stopów poprzez modyfikacje składu [8], mikrostruktury [9] oraz warunków procesu otrzymywania [10] sprawiły, że spełniają one obecnie coraz więcej kryteriów wytrzymałościowych i stanowią materiały konkurencyjne dla na[...] więcej»
w zeszycie ELEKTRONIKA - KONSTRUKCJE, TECHNOLOGIE, ZASTOSOWANIA 2009/9


 

» Ochrona powierzchniowa stopu Ti-46Al-8Nb

ELŻBIETA GODLEWSKA  MARZENA MITORAJ  RYSZARD MANIA  
Stopy na osnowie faz międzymetalicznych z układu Ti-Al są przedmiotem dużego zainteresowania ze względu na niską gęstość (dwukrotnie niższą od żarowytrzymałych stopów niklu) dobre właściwości mechaniczne oraz odporność na utlenianie. Ich zastosowania konstrukcyjne w podwyższonej temperaturze ogranicza jednak skłonność do pochłaniania gazów i związane z tym obniżenie plastyczności. W niniejszym artykule przedstawiono wyniki badań mających na celu ograniczenie dyfuzji gazów przy pomocy warstw nanoszonych metodą rozpylania magnetronowego. Omówiono właściwości mikromechaniczne warstw oraz ich odporność na utlenianie w powietrzu w warunkach cyklicznych zmian temperatury. Słowa kluczowe: stopy na osnowie γ-TiAl, utlenianie, warstwy ochronne Surface protection of a Ti-46Al-8Nb all[...] więcej»
w zeszycie OCHRONA PRZED KOROZJĄ 2010/3


 

» Modyfikacje powierzchni stopu tytanu metodą rozpylania magnetronowego

ELŻBIETA GODLEWSKA  RYSZARD MANIA  MARZENA MITORAJ  NATALIA PAWLAK  
Duża odporność na korozję w różnych środowiskach, obojętność biologiczna, brak toksyczności, a także mała gęstość (4,5 g/cm3) tytanu oraz duża wytrzymałość mechaniczna sprawiają, iż metal ten oraz jego stopy są szeroko stosowane jako nowoczesne biomateriały metaliczne [1,2]. Wzrost zapotrzebowania na elementy biozgodne z tkankami organizmu żywego jest przyczyną ciągłych poszukiwań nowych sposobów ulepszania znanych stopów. Badania obejmują szerokie spektrum wyspecjalizowanychmetod nanoszenia powłok zwiększających biozgodność i tolerancję materiału [1]. Jednak dotychczasowe doświadczenia in vivo nie dają w pełni zadowalających rezultatów. Jest to związane ze stosunkowo łatwym przechodzeniem składników stopu (np. wanadu) do organizmu ludzkiego i w konsekwencji powodowaniem stanó[...] więcej»
w zeszycie ELEKTRONIKA - KONSTRUKCJE, TECHNOLOGIE, ZASTOSOWANIA 2009/9


 

» Nanoszenie warstw metalicznych na mikrosfery glinokrzemianowe

ELŻBIETA GODLEWSKA  KRZYSZTOF MARS  RYSZARD MANIA  MARZENA MITORAJ  dr inż. WALDEMAR PICHÓR  
Mikrosfery glinokrzemianowe, będące składnikiem popiołów lotnych, mają zbliżone właściwości fizyczne, niezależnie od rodzaju węgla spalanego w instalacjach przemysłowych [5]. Ich ścianki mają budowę amorficzną a ich średni skład mieści się w granicach: SiO2 - 54…65%, Al2O3 - 21…39%, Fe2O3 - 2…4%, MgO - 1…2,5%, CaO <1%, Na2O - 0,3…1,3%. Do badań użyto mikrosfery o uziarnieniu poniżej 0,50 mm, gęstości pozornej wynoszącej około 0,80 g/cm3, gęstości nasypowej 0,42 g/cm3 i średnim współczynniku przewodzenia ciepła równym 0,12 W/(m·K). Frakcja ziarnowa 125…250 μm była dominująca i stanowiła ponad 65%. W wyniku separacji ziarnowej otrzymano frakcje: <63 μm, 63…125 μm, 125…250 μm i >250 μm. Na mikrosfery nanoszono warstwy metali (Cu i Ni) metodą magnetronową. W cylindrycznej komorze próżniowej o średnicy 600 mm i wysokości 700 mm, zainstalowano planarną wyrzutnię magnetronową WMK - 50. Magnetron zasilano przy pomocy zasilacza Dora Power System (DPS), generującego impulsy o charakterze sinusoidalnym z częstotliwością 80 kHz. Regulacja mocy doprowadzonej do magnetr[...] więcej»
w zeszycie ELEKTRONIKA - KONSTRUKCJE, TECHNOLOGIE, ZASTOSOWANIA 2011/11


 

 Strona 1 
r e k l a m a
FAIL (the browser should render some flash content, not this).