» Wykrywanie osób w obszarze zadymionym na podstawie obrazu z kamery termowizyjnej
|
|
Damian GRZECHCA 
W artykule zaproponowano sposób detekcji osób w obszarach silnie zadymionych na przykładzie komory kopalnianej. Obraz z
kamery termowizyjnej jest wprowadzany do bloku wstępnego przetwarzania obrazu, po czym zastosowano dwa sposoby segmentacji, tzn. za
pomocą wartości progowej (histogramu) oraz z wykorzystaniem triangulacji Delaunaya. W celu wyodrębnienia osoby zastosowano segmentację
metodą rozrostu obszaru z określeniem punktu należącego do obiektu. Zaimplementowano trzy tryby analizy obrazu termowizyjnego, tj. ręczny,
półautomatyczny i automatyczny, które w zależności od stopnia zadymienia mogą służyć do automatycznego powiadamiania o występujących
zagrożeniach. Uzyskane wyniki służyć mogą do wsparcia osób monitorujących pracę w obszarach trudno dostępnych, np. w kopalniach węgla
kamiennego, odciążając je od ciągłej i żmudnej analizy obrazu wizyjnego.
Abstract. The article proposes a method for people detecting in smoke areas on the example of a mine chamber. Image of a thermal imaging
camera is placed on the image pre-processing block, and then two segmentation methods have been applied, ie, using the threshold value
(histogram) and the Delaunay triangulation. In order to isolate an object (person) the region growing segmentation method has been used with
custom starting point. The procedure has been written in Matlab where three modes of image analysis have been implemented: manual, automatic,
and semiautomatic. Depending on the degree of smoke they can be used for automatic notification about any threats. These results may serve to
support the guard which monitors workers in such areas, such as coal mines in freeing them from the continuous and painstaking analysis of the
video image. (People detection in the smoke area based on image taken by infrared camera).
Słowa kluczowe: ratownictwo, obszar zadymiony, segmentacja, kamera termowizyjna.
Keywords: rescue, smoke area, segmentation, infrared camera.
Wstęp
Termowizja zwana także termo[...]
więcej»
w zeszycie
PRZEGLĄD ELEKTROTECHNICZNY 2011/10
|
|
|
|
|
|
|
|
|
» Wykorzystanie układu FPAA w laboratorium przetwarzania sygnałów dla studentów kierunku inżynieria biomedycznych
|
|
DAMIAN GRZECHCA JERZY RUTKOWSKI
Popularność i zainteresowanie abiturientów kierunkiem inżynieria
biomedyczna wzrosła znacząca w ciągu ostatnich dwóch lat.
Studenci na pierwszych latach zyskują wiedzę dotycząca wielu
zagadnień m. in. elektroniki. Po tym kursie zaznajomieni oni są
z podstawowymi prawami, zasadami i twierdzeniami elektrotechniki,
jak również elementami oraz układami elektronicznymi,
tj. m.in. prostowniki, zasilacze, filtry, stabilizatory. Oznacza to,
że podstawy teoretyczne z zakresu elektroniki są znane. Z drugiej
strony profil nauczania, czyli zakres tematyczny większości
przedmiotów związany jest szeroko rozumianą informatyką,
a nie sprzętem. Analizując dwa kursy, tj. podstawy elektrotechniki
i elektroniki oraz cyfrowe przetwarzanie sygnałów. Studenci
zazwyczaj wiedzą i rozpoznają podstawowe układu, ale z trudnością
je analizują, a co najważniejsze nie wiedzą jak te układu
zachowują się w rzeczywistości, jaki wpływ na sygnał wyjściowy
ma zmiana wartości poszczególnych elementów układu. Z własnych
obserwacji wynika, że studenci mogą być dobrze przygotowani
teoretycznie, to jednak
ograniczony dostęp do urządzeń
i własnych eksperymentów laboratoryjnych,
skutkuje małą wiedzą
praktyczną na temat rzeczywistego
zachowania podstawowych układów
elektronicznych. Wiąże się to
głównie z programowego podejścia
do przekazywania wiedzy o elektronice,
tj. wykorzystania symulatorów
układów elektronicznych. Studenci zazwyczaj wykonują ćwiczenie
poprawnie na podstawie wskazówek prowadzącego, jednak
bez przekonania, że to, co wykonują może działać w rzeczywistości.
Z tego powodu stworzono ćwiczenia laboratoryjne, które
łączą elektronikę analogową z przetwarzaniem sygnałów. Jedno
z ćwiczeń zostało opisane w tym artykule, tj. detektor QRS.
Łącząc jakość nauczania oraz praktyczną wiedzę o układach
elektronicznych postanowiono wykorzystać reprogramowalną
strukturę FPAA, w której można zbudować podstawowe
struktury układowe, do budowy detektora zespołu QRS.
W[...]
więcej»
w zeszycie
ELEKTRONIKA - KONSTRUKCJE, TECHNOLOGIE, ZASTOSOWANIA 2010/12
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
» Diagnostyka analogowych układów scalonych metodą monitorowania prądu zasilania w ewolucyjnie dobranych punktach pomiarowych
|
|
TOMASZ GOLONEK DAMIAN GRZECHCA JERZY RUTKOWSKI
Monitorowanie prądu zasilania układu scalonego w stanie
statycznym (ang. quiescent state) jest powszechnie uznaną
i stosowaną metodą testowania układów cyfrowych klasy
CMOS. Metoda ta jest w skrócie określana jako testowanie
IDDQ (ang. IDDQ testing). Prąd zasilania IDD cyfrowych układów
CMOS w stanie statycznym jest minimalny dla struktury nieuszkodzonej
(równy sumie prądów upływności złącz i bramek
izolowanych warstwą SiO2) i rośnie radykalnie w przypadku
wystąpienia zwarcia otwierającego drogę dla przepływu
prądu do masy układu. Diagnostyka analogowych układów
scalonych (AUS) metodą IDDQ jest znacznie trudniejszym wyzwaniem
m.in. z uwagi na ciągły charakter sygnałów analogowych.
Jednak łatwa dostępność pomiarowa oraz podatność
poziomu prądu zasilania na defekty układu zachęcają do stosowanie
metody IDDQ również dla AUS [1-4]. W dotychczasowych
publikacjach można znaleźć rozwiązania poprawiające
skuteczność diagnostyczną metody IDDQ przy badaniu AUS.
Przykładowo, w publikacji [1] Autorzy proponują rejestrację
prądu IDD przy zasilaniu układu przebiegiem piłokształtnym
(dynamiczna metoda monitorowania prądu zasilania). W [2]
zostały przedstawione rezultaty potwierdzające poprawę poziomu
identyfikacji diagnostycznej AUS przy pomiarze statycznego
prądu zasilania dla kilku wartości napięcia zasilania,
które dobrano empirycznie.
Uszkodzenia układów elektronicznych można generalnie
podzielić na: katastroficzne (ang. catastrophic faults, hard faults)
i parametryczne (ang. parametric faults, soft faults) [5,
6]. Uszkodzenia katastroficzne AUS są spowodowane przez
radykalną zmianę parametrów struktury scalonej (np. przebicie
złącza lub warstwy SiO2, zwarcie lub przerwa powstałe
w procesie technologicznym). Uszkodzenia parametryczne
powstają w wyniku dewiacji parametrów poza obszar dozwolony,
którego brzegi są określone przez tolerancje specyfikacji
projektowych układu. Z uwagi na dokładność, metody diagnostyki
AUS można podzielić n[...]
więcej»
w zeszycie
ELEKTRONIKA - KONSTRUKCJE, TECHNOLOGIE, ZASTOSOWANIA 2010/9
|
|
|
|
Strona 1
Następna strona »
|
Twój Profil
Twój koszyk
