profil Twój Profil
Kliknij, aby zalogować »
Jesteś odbiorcą prenumeraty plus
w wersji papierowej?

Oferujemy Ci dostęp do archiwalnych zeszytów prenumerowanych czasopism w wersji elektronicznej
AKTYWACJA DOSTĘPU! »

Twój koszyk
  Twój koszyk jest pusty

Czasowy dostęp?

zegar

To proste!

zobacz szczegóły
r e k l a m a
FAIL (the browser should render some flash content, not this).

ZAMÓW EZEMPLARZ PAPIEROWY!

baza zobacz szczegóły

Wyniki wyszukiwania

Wyniki 1-5 spośród 5 dla zapytania: authorDesc:"MANUELA REBEN"

» Szkła dla optoelektroniki

MANUELA REBEN  
W pracy opisano technologię otrzymywania szkłoceramiki tlenkowo-fluorkowej produkowanej na bazie szkieł z układu SiO2-Al2O3-Na2O-LaF3. Dzięki równomiernemu rozmieszczeniu nanokrystalicznej fazy fluorku lantanu w matrycy szklistej, jak i możliwości przyjmowania do swej struktury pierwiastków ziem rzadkich otrzymana szkło-ceramika znajduje zastosowanie w optoelektronice jako wzmacniacze optyczne czy konwertory częstotliwości. Słowa kluczowe: szkło-ceramiki, ceramizacja, szkła tlenkowo-fluorkowe.Szeroko pojęta optyka rewolucjonizuje wiele dziedzin współczesnej techniki. Zaobserwować można zadziwiająco szybki wzrost zastosowań materiałów szklistych i rozwój nowych technologii, które bazują na ich niestandardowych właściwościach. Szkła nie tlenkowe znajdują zastosowanie w aplikac[...] więcej»
w zeszycie SZKŁO I CERAMIKA 2009/1


 

» Stabilność termiczna szkieł tellurowych

MANUELA REBEN  
Celem prowadzonych badań było określenie stabilności termicznej oraz zakresu temperatur ceramizacji szkieł tellurowych z układu TeO2-WO3-PbO-PbF2- Na2O domieszkowanych pierwiastkami ziem rzadkich tj. Tm3+ oraz Yb3+. Przebieg przemian fazowych zachodzących podczas ogrzewania szkieł określono przy pomocy metody DTA/DSC. Ustalono zakres temperaturowy obróbki termicznej szkieł tellurowych, w wyniku której otrzymano nanokrystaliczne materiały mające zastosowanie w optoelektronice. Zbadano wpływ rodzaju domieszek aktywnych na procesy termiczne zachodzące podczas ogrzewania szkieł tellurowych. Wyznaczono interesujące z punktu widzenia optoelektroniki parametry optyczne tj. współczynnik załamania światła, transmisję w zakresie widzialnym jak i w podczerwieni oraz luminescencję. Sło[...] więcej»
w zeszycie SZKŁO I CERAMIKA 2009/5


 

» Wpływ uziarnienia ścierniwa i prędkości posuwu strumienia na chropowatość powierzchni szkła po cięciu strumieniem wodno-ściernym

Manuela Reben  Mateusz Podraza  
Artykuł dotyczy zagadnień z dziedziny przetwórstwa szkła. W szczególności skoncentrowano się na procesie cięcia szkła przy pomocy strumienia wody ze ścierniwem, realizowanym na urządzeniu typu Abrasive Water Jet Machining (AWJM). Na przykładzie próbek ze szkła oceniono wpływ doboru parametrów cięcia na stan powierzchni. Próbki do badań wycięto na centrum obróbczym Flow IFB 2, odpowiednio zaprogramowany proces cięcia pozwolił na uzyskanie najlepszych rezultatów procesu obróbkowego z uwzględnieniem najmniejszego nakładu energii. Ustalono wpływ uziarnienia ścierniwa oraz różnych prędkości cięcia na chropowatość powierzchni szkła. Słowa kluczowe: cięcie szkła strumieniem wodnościernym, centrum obróbcze Flow IFB 2, klasy cięcia, chropowatość powierzchni szkła.Szkło ze względu na swoje właściwości należy do materiałów trudno obrabialnych. Obróbka mechaniczna szkła taka jak cięcie, szlifowanie czy wiercenie otworów wymaga ze względu na kruchość tego tworzywa stosowania innych metod niż w przypadku takich materiałów jak metale, tworzywa sztuczne czy drewno [1, 2]. Przy obróbce trudno obrabialnych materiałów jakim jest szkło, obróbka strumieniem wodno - ściernym zyskała zdecydowanie na znaczeniu. Możliwość przeniesienia tej technologii do obszarów zarezerwowanych dla tradycyjnych metod wynika w głównej mierze z jej licznych zalet (brak termicznego oddziaływania strugi, bardzo małe naciski podczas procesu cięcia, struga jako jedno uniwersalne narzędzie stosowane do cięcia wszystkich materiałów) oraz z postępu technologicznego, który pozwala na stosowanie znacznie wyższych ciśnień wody. Do słabych stron tej metody można zaliczyć występowanie śladów po obróbce na powierzchniach bocznych wycinanych przedmiotów oraz odchylenie zarysu przecięcia od zarysu idealnego. Wady te spowodowane są szczególnego rodzaju oddziaływaniem wysokociśnieniowej strugi wodno - ściernej na obrabiany materiał [3]. W roku 1982 niezależnie od siebie trzy ró[...] więcej»
w zeszycie SZKŁO I CERAMIKA 2010/6


 

» Przyczyny samoistnego pękania szkła hartowanego

Manuela Reben  Jan Wasylak  Sebastian Bielecki  
Szkło jest obecnie często stosowane na elewacjach obiektów użyteczności publicznej i budynkówmieszkalnych. Przeszklone ściany zewnętrzne stwarzają bowiem poczucie dużej przestrzeni i komfortu, jaki zapewnia oddziaływanie naturalnego światła. Architekci coraz częściej stosują w swoich projektach konstrukcje szklane. Żebra szklane, stopnie schodów, podłogi szklane, dachy to tylko niektóre z przykładów takiego zastosowania. Postęp w technologii produkcji szkła pozwolił na wykorzystanie jego właściwości fizycznych i mechanicznych jako materiału budowlanego.Wporównaniu z innymimateriałami konstrukcyjnymi szkło ma dość wysoki moduł Younga 70 000 MPa porównywalny z aluminium oraz bardzo dużą wytrzymałość na ściskanie 800 - 1000 MPa. Wytrzymałość szkła na zginanie oraz na rozciąganie[...] więcej»
w zeszycie MATERIAŁY BUDOWLANE 2010/2


 

» Badanie stopnia zdefektowania struktury szkieł tellurowych metodą pomiarów czasów życia pozytonów

JACEK FILIPECKI  EDMUND GOLIS  MANUELA REBEN  JAN WASYLAK  
Spektroskopię czasów życia pozytonów PALS wykorzystano do określenia zmian stopnia zdefektowania struktury szkieł tellurowych domieszkowanych jonami lantanu. W wyniku przeprowadzonych badań, na podstawie uzyskanych widma czasów życia pozytonów obliczono wartości dwóch składowych τ i ich natężeń. Przeprowadzona analiza wskazuje, że uzyskane składowe czasów życia pozytonów odpowiadają w przypadku τ1 za anihilację z elektronami swobodnymi oraz anihilację w zdefektowanej strukturze typu wakans. Druga składowa τ2 związana jest z występowaniem defektów objętościowych powstałych na granicy ziaren lub dyslokacji występujących w badanych szkłach. Na podstawie przeprowadzonych badań stwierdzono, że w procentowym udziale natężeń poszczególnych składowych czasów życia pozytonów τ, zdecydowanie przeważają anihilacje swobodne i defekty atomowe typu wakans. Słowa kluczowe: szkła tellurowe, anihilacja pozytonu, defekty typu wakans, czas życia. Abstract Investigation of the structure of the tellurite glasses by means of positron lifetime measurements Positron lifetime spectroscopy PALS has been applied of the investigation of the structure of tellurite glasses lanthanum ions doped. As a results of the research of positron lifetimes two components τ and its intensities were obtained. The analysis shows that obtained lifetime components τ1 are responsible for the occurrence of free positrons annihilation with electrons, on the other hand the intermediate lifetime τ2 is due to positron trapping modes. The percentage of intensities of individual components of positron lifetime shows that strongly dominated by free positrons annihilation and vacancy-type defects. Keywords: tellurite glasses, positron annihilation, vacancy-type defects, component lifetime. 1. Wprowadzenie Przedstawiona w niniejszej pracy metoda spektroskopii czasów życia pozytonów PALS jest jedną z najlepszych technik badawczych do detek[...] więcej»
w zeszycie SZKŁO I CERAMIKA 2011/2


 

 Strona 1 
r e k l a m a
FAIL (the browser should render some flash content, not this).