TOMASZ ONYSZCZUK- zobacz i pobierz wszystkie publikacje autora TOMASZ ONYSZCZUK w naszych czasopismach

Wyniki 1-3 spośród 3 dla zapytania: authorDesc:"TOMASZ ONYSZCZUK"

» Wpływ obróbki laserowej na mikrostrukturę i właściwości mechaniczne tytanu

HALINA GARBACZ

JAN MARCZAK

TOMASZ ONYSZCZUK

KRZYSZTOF ROŻNIATOWSKI

KRZYSZTOF J. KURZYDŁOWSKI

Kulowanie laserowe (laser shock peening - LSP) jest procesem obróbki powierzchniowej mającym na celu zwiększenie odporności metali na zmęczenie i zużycie trybologiczne. Promieniowanie laserowe może działać bezpośrednio na odsłoniętą powierzchnię metalu [1÷5]. Następuje wówczas lokalne, płytkie przetopienie (czasami niepożądane) i rozwinięcie powierzchni. Metale na ogół dobrze odbijają promieniowanie, a powstająca przy tym plazma może swobodnie ekspandować i zwiększać swoją objętość, odbijając padające promieniowanie, co powoduje, że tylko niewielka część energii impulsu jest wykorzystana na wytworzenie impulsu ciśnienia. Duża część impulsu laserowego bezproduktywnie podgrzewa gorącą plazmę, natomiast większość energii ulega odbiciu od plazmy. Dla uniknięcia tego, obrabianą powi[...] więcej»
w zeszycie INŻYNIERIA MATERIAŁOWA 2009/5

KUP TERAZ » KUP TERAZ (SMS) »

» Metody inżynierii materiałowej w diagnostyce czyszczenia laserowego metalowych dzieł sztuki

Łukasz Ciupiński

Krzysztof J. Kurzydłowski

Zgodnie z definicją M. Grabskiego "inżynieria materiałowa tworzy i wykorzystuje w praktyce wiedzę odnoszącą się do związków właściwości i zachowania się materiału z jego budową wewnętrzną. Dlatego też zajmuje się badaniami struktury i składu materiałów na wszystkich jej szczeblach organizacji, dążąc do zrozumienia wszystkich zjawisk zachodzących w materiałach. W tym celu zajmuje się również rozwijaniem teoretycznych i doświadczalnych metod badania i charakteryzowania struktury materiałów." [1]. Materiał w rozumieniu inżyniera materiałoznawcy jest tworzywem, z którego wytwarza się przedmioty, podzespoły i urządzenia spełniające określone funkcje i odpowiadające na potrzeby współczesnego człowieka. W tym spojrzeniu na materiał inżynier materiałoznawca jest podobny do artysty, dla którego materiał jest również tworzywem, które po przemianie w dzieło sztuki będzie spełniało określone funkcje i zaspokajało potrzeby współczesnych i przyszłych odbiorców. Odpowiedni dobór materiału/tworzywa pozwala artyście nadać dziełu indywidualny charakter [2]. Dobór materiału przez inżyniera materiałoznawcę warunkuje właściwości użytkowe przedmiotów z niego wyprodukowanych. Różnica pomiędzy inżynierem materiałoznawcą a artystą wyraża się między innymi w tym, że ich dzieła zaspokajają najczęściej zgoła odmienne potrzeby odbiorców. Podobieństw pomiędzy inżynierem materiałoznawcą i artystą, szczególnie artystą konserwatorem, jest więcej. Obaj stają przed problemem starzenia się ich dzieł. W inżynierii materiałowej zjawisko to nazywane jest degradacją strukturalną materiałów. Zachowanie obiektów dziedzictwa kulturowego dla przyszłych pokoleń jest jednym z najważniejszych zadań, dlatego połączenie wiedzy z zakresu inżynierii materiałowej z wiedzą i doświadczeniem konserwatorów dzieł sztuki, zważywszy na łączące ich podobieństwa, jeśli stałoby się naturalnym procesem, niewątpliwie zwiększyłoby efektywność działań w zakresie ochrony zabytków. Zastosowani[...] więcej»
w zeszycie INŻYNIERIA MATERIAŁOWA 2011/3

KUP TERAZ » KUP TERAZ (SMS) »

» Kolorymetryczna analiza wyników czyszczenia laserowego metalowych dzieł sztuki

MAREK STRZELEC

Jan Marczak

Wojciech Skrzeczanowski

Elżbieta Fortuna-Zaleśna

Środowisko naturalne zawiera wiele agresywnych składników, które powodują, że metalowe dzieła sztuki ulegają ciągłym procesom korozji [1]. W celu stabilizacji ich stanu powstające nawarstwienia powinny być usunięte przed nałożeniem warstw ochronnych. Proces czyszczenia laserowego dzieł sztuki, po raz pierwszy zademonstrowany w latach 70. [2], jest obecnie zaakceptowaną procedurą w konserwacji [3]. Obiektem dyskusji są jednak wciąż granice stosowalności laserowego usuwania niepożądanych warstw powierzchniowych. W szczególności dotyczy to konserwacji metali, ze względu na wciąż nierozwiązane problemy dotyczące zachowania oryginalnej powierzchni, wiedzy o tworzeniu się niekorzystnych, laserowo indukowanych jej zmian, czy końcowej morfologii powierzchni naświetlonych obszarów [4, 5]. Tak jak większość nowych i często kontrowersyjnych technik konserwatorskich, czyszczenie laserowe poddawane jest szczególnie wnikliwym, specjalistycznym analizom, których celem jest potwierdzenie nieniszczącego charakteru tej obróbki. Prowadzone są również prace dotyczące nowych procedur czyszczenia laserowego minimalizujące jego wpływ na oryginalne podłoże historyczne. Stosowane są w tym celu metody diagnostyczne wykorzystujące najnowsze osiągnięcia inżynierii materiałowej, fizyki jądrowej oraz optoelektroniki [6÷9]. Podobnie jak w przypadku samych metod restauracji unikalnych dzieł sztuki, najbardziej akceptowalne przez środowisko konserwatorskie są nieinwazyjne metody analiz, pozwalające na ocenę efektów zjawisk towarzyszących oddziaływaniu silnego promieniowania laserowego z materiałem bez pobierania próbek i w miejscu ekspozycji dzieł. Rozwój kolorymetrii spektrofotometrycznej doprowadził do powstania szeregu niewielkich, przenośnych urządzeń, wyposażonych we własne źródła oświetlenia, wzorce, filtry i oprogramowanie umożliwiające wszechstronną analizę zmian kolorów badanych powierzchni [10]. Analizy kolorymetryczne stanowią jedną z najczęściej [...] więcej»
w zeszycie INŻYNIERIA MATERIAŁOWA 2011/3

KUP TERAZ » KUP TERAZ (SMS) »

Strona 1

r e k l a m a