|
|
|
» Badania usuwania jonów metali ciężkich i amonu na naturalnych sorbentach nieorganicznych z wód osadowych z komunalnych oczyszczalni ścieków
|
|
PIOTR RUSEK  ZBIGNIEW HUBICKI GRZEGORZ WÓJCIK
Badano usuwanie jonów metali ciężkich oraz
jonów amonowych z wód osadowych pochodzących
z komunalnych oczyszczalni ścieków.
Do usuwania jonów metali ciężkich ze
ścieków wykorzystano metody adsorpcyjne
stosując bentonit, klinoptylolit i pałygorskit.
Badano kinetykę sorpcji jonów Zn(II), Cu(II)
Ni(II) i Pb(II) oraz jonów amonowych z modelowych
roztworów azotanowych oraz z wód
osadowych. Proces sorpcji prowadzono metodą
statyczną przy różnym czasie kontaktu faz.
Zawartość jonów metali ciężkich oznaczano
za pomocą ICP OES a zawartość jonów amonowych
metodą chromatografii jonowej (IC).
Do badania mechanizmów sorpcji stosowano
metody FT-IR/PAS i DRS. Opracowano technologię
usuwania jonów metali ciężkich i amonowych
ze ścieków z komunalnych oczyszczalni.
Bentonite, clinoptilolite and palygorskite sorbents were
used for removal Zn, Cu, Ni, Pb and NH4 ions from aq.
solns. in municipal sewage treatment plants at 21°C and
varying contact time (up to 3 h), to det. the adsorption
isotherms. Bentonite was the most active sorbent. After
30 min, 67.5%, 71.1%, 63.6%, 97.6% and 32% of resp. ions
were removed.
Wzrastajce zanieczyszczenie wód powierzchniowych i podziemnych
przy jednoczesnym wzrocie zapotrzebowania na wod
o wysokich parametrach jakociowych, zmusza do poszukiwania
efektywnych i ekologicznie bezpiecznych metod oczyszczania
wody i cieków. Wody osadowe powstajce w procesie odwadniania
osadów ciekowych mog zawiera jony metali cikich, takich jak
Zn(II), Cu(II) Ni(II) i Pb(II) oraz substancje organiczne. Jony metali
cikich wystpujce w duym steniu (czsto powyej 400 mg/
dm3) oraz jony amonowe musz by efektywnie usuwane, bowiem
ich dodatkowy adunek doprowadzany do czci biologicznej
oczyszcz[...]
więcej»
w zeszycie
PRZEMYSŁ CHEMICZNY 2010/4
|
|
|
» Badania procesu sorpcji jonów Cr(VI) na anionicie Amberlit IRA 910
|
|
Grzegorz Wójcik Zbigniew Hubicki Piotr Rusek
Ze względu na toksyczność jonów chromu(VI)
przeprowadzono badania nad ich wydzielaniem
z roztworów wodnych w zakresie pH 1,5-7. Do
tego celu zastosowano silnie zasadowy anionit
makroporowaty Amberlit IRA 910 w formie chlorkowej.
W badaniach prowadzonych nad procesem
usuwania jonów chromu(VI) z roztworów
wodnych o pH poniżej 7 może zachodzić redukcja
jonów chromu(VI) do chromu(III). Dlatego
ważne jest, aby w każdej chwili prowadzenia
procesu sorpcji można było określić stężenia
obu form jonów chromu. Przeprowadzono badania
wpływu pH, czasu kontaktu faz oraz stężenia
jonów chromu(VI) na proces sorpcji tych jonów.
Dodatkowe badania specjacji form chromu pozwoliły
na określenie właściwości redukujących
anionitu Amberlit IRA 910 w zakresie pH 1,5-7.
Cr(VI)-contg. ions were removed from their aq. solns. (pH
1.5-7, initial concn. up to 2000 ppm) by sorption on a macroporous
strongly basic anion-exchange resin for 360 min. The
sorption kinetics was described by 1st and 2nd order equations,
the sorption equil. by Langmuir and Freundlich isotherm equations.
A partial redn. of sorbed Cr(VI) to Cr(III) was obsd.
Chrom(VI) jest istotnym składnikiem zanieczyszczającym wody.
Ścieki zawierające jony chromu(VI) są emitowane do środowiska przez
garbarnie, stalownie, galwanizernie oraz podczas ochrony drewna.
Chrom(VI) ma właściwości toksyczne dla organizmów żywych1). Z kolei
jony chromu(III) uważane są za składnik konieczny do prawidłowego
funkcjonowania organizmów żywych2). Z tego powodu oznaczanie
aUniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej, Lublin; bInstytut Nawozów Sztucznych, Puławy
Grzegorz Wójcika,*, Zbigniew Hubickia, Piotr Rusekb
Badania procesu sorpcji jonów Cr(VI)
na anionicie Amberlit IRA 910
Study on chromium(VI) ion sorption on anion-exchange
resin Amberlite IRA 910
Prof. dr hab. Zbigniew HUBICKI - notkę biograficzną i fotografię Autora
wydrukowaliśmy w nr 09/2011, str. 1779.
Dr Piotr RUSEK - notkę biograficzną i fotografię Autor[...]
więcej»
w zeszycie
PRZEMYSŁ CHEMICZNY 2011/12
|
|
|
|
|
|
|
|
|
» Wpływ dodatków środków przeciwzbryleniowych na skłonność do zbrylania technicznych soli magnezu
|
|
Andrzej Biskupskia Przemysław Malinowski Piotr Biskupski Piotr Rusek
Określono wpływ różnych środków przeciwzbryleniowych
na skłonności do zbrylania
siedmiowodnego siarczanu(VI) magnezu oraz
sześciowodnego azotanu(V) magnezu. Jako
środki przeciwzbryleniowe stosowano aminy
w gaczu parafinowym, koncentraty amin, alkanosulfoniany,
alkilobenzenosulfoniany, mieszaniny
amin i estrów metylowych kwasów
tłuszczowych, ziemię okrzemkową oraz jednowodny
siarczan(VI) magnezu. Stwierdzono, że
skłonność do zbrylania siedmiowodnego siarczanu(
VI) magnezu z największą skutecznością
zmniejszają preparaty zawierające środki
powierzchniowo czynne. Najlepsze działanie
w stosunku do sześciowodnego azotanu(V)
magnezu wykazały preparaty zawierające
aminy.
Six com. anticaking agents were added in aq. solns. to
MgSO4·7H2O and Mg(NO3)2·6H2O crystals at 40°C. After
removal of H2O by evapn., the salts were thermostated
under pressure and changing temp. (20-40°C) for 24 h as
cones. The disintegrating force was the measure of the
caking ability. The org. sulfonates and amines were the
most efficient anticaking agents.
Siedmiowodny siarczan(VI) magnezu oraz sześciowodny azotan(V)
magnezu są solami powszechnie wykorzystywanymi do celów nawozowych.
Wykazują one znaczną skłonność do zbrylania, będącego wynikiem
łączenia się kryształów w większe aglomeraty. Zbrylanie utrudnia
magazynowanie, transport, a przede wszystkim aplikację nawozów.
Na skłonność do zbrylania wpływają czynniki związane z właściwościami
fizykochemicznymi soli oraz czynniki wynikające z warunków,
w jakich sól jest przechowywana1[...]
więcej»
w zeszycie
PRZEMYSŁ CHEMICZNY 2011/5
|
|
|
» Zastosowanie metody SEM-EDX do badania procesu sorpcji jonów Cu(II), Zn(II), Ni(II), Pb(II) i amonu na naturalnych sorbentach nieorganicznych
|
|
|
Piotr Rusek Zbigniew Hubicki Anna Zdunek Grzegorz Wójcik Emil Zięba
Przedmiotem badań było usuwanie jonów Cu(II),
Zn(II), Ni(II), Pb(II) i NH4
+ z modelowych roztworów
azotanów oraz wód osadowych z komunalnych
oczyszczalni ścieków. Do usuwania
jonów metali ciężkich ze ścieków najczęściej
wykorzystuje się metody adsorpcyjne i wymianę
jonową. Z dużej grupy sorbentów na szczególną
uwagę ze względu na swe właściwości
fizykochemiczne zasługują pałygorskit i bentonit.
Badano proces sorpcji ww. jonów metodą
SEM-EDX.
Zn2+, Ni2+, Pb2+, Cu2+ and NH4
+ ions were removed from
model nitrate solns. and from wastewater from municipal
sewage treatment plants by adsorption and ion exchange
methods. Palygorskite and bentonite were found efficient
sorbents for the ions. The course of sorption was followed
by SEM and energy-dispersive X-ray spectroscopy.
Ograniczenie dyspersji pierwiastków biogennych oraz jonów metali
ciężkich w środowisku przyrodniczym ma znaczący wpływ na zmniejszenie
presji eutrofizacyjnej w ekosystemach wodnych i lądowych. Azot
jest podstawowym składnikiem odżywczym dla wszystkich form życia
jako element strukturalny aminokwasów, białek i materiału genetycznego.
Mimo że jest niezbędnym składnikiem odżywczym dla organizmów
żywych, może stać się toksyczny w zależności od stężenia. Na przykład,
jon amonowy jest toksyczny dla ryb i innych form życia wodnego już
w bardzo małym stężeniu1), ok. 0,2 mg/dm3. Jony metali ciężkich są
kancerogenne i teratogenne, a w agroekosystemach dodatkowo mogą
one obniżać wartość biologiczną produktów i surowców roślinnych.
Do usuwania jonów metali ciężkich i amonowego najczęściej wykorzystuje
się metody adsorpcyjne i wymianę jonową2-4). Ze względu na dużą
pojemność adsorpcyjną, zdolności molekularno-sitowe, znaczną selektywność
w stosunku do jonów metali ciężkich i amonu oraz odporność na działanie
kwasów i podwyższonej temperatury naturalne sorbenty nieorganiczne
są materiałami wykorzystywanymi do realizacji tych procesów. Stężenie
jonów metali ciężkich w ści[...]
więcej»
w zeszycie
PRZEMYSŁ CHEMICZNY 2011/12
|
|
|
» Wybrane aspekty kształtowania warstwy wierzchniej ślizgowym nagniataniem diamentem
|
|
Waldemar Polowski Piotr Bednarski Daniel Toboła Kazimierz Czechowski Piotr Rusek
O właściwościach eksploatacyjnych decyduje najczęściej stan warstwy
wierzchniej (WW) części maszyn wykonanych "na gotowo",
a więc po operacjach obróbki wykończeniowej. Dlatego też istotna
jest znajomość wpływu parametrów technologicznych obróbki
wykończeniowej powierzchni części maszyn na stan WW (a więc
i właściwości eksploatacyjne części).
Do tradycyjnych metod obróbki wykończeniowej zalicza się
toczenie wykończeniowe, rozwiercanie, szlifowanie, docieranie,
gładzenie, polerowanie. Do nowocześniejszych metod obróbki wykończeniowej
należy zaliczyć tzw. obróbkę gładkościową lub gładkościowo-
umacniającą za pomocą zgniotu powierzchniowego na
zimno przez nagniatanie. Zasadność zastosowania jednej z tych metod
obróbki musi być w każdym przypadku starannie rozpatrzona.
Podstawową cechą wyróżniającą nagniatanie spośród metod obróbki
wykończeniowej jest wykorzystywanie zjawiska powierzchniowego
plastycznego odkształcania materiału, dzięki czemu nadaje
się WW przedmiotów obrabianych pewne szczególne cechy, które
wpływają korzystnie na właściwości eksploatacyjne wyrobów.
Obróbka nagniataniem zwiększa twardość, zmniejsza chropowatość,
wytwarza naprężenia ściskające, polepsza topografię, daje
powierzchnię wolną od pozostałości ziaren ściernych, narostu itp.,
gwarantuje powierzchnię o bardzo dobrej przyczepności powłok
galwanicznych, dużym udziale nośnym i refleksywności. Większość
z wymienionych cech warstwy wierzchniej jest uznawana
przez teoretyków i praktyków tribologii za korzystnie wpływające
na szereg właściwości użytkowych, a szczególnie na wytrzymałość
zmęczeniową i odporność na zużycie tribologiczne [1÷4]. Obróbka
nagniataniem obejmuje ponad 20 odmian, w tym nagniatanie ślizgowe
narzędziem diamentowym.
Podstawy teoretyczne
Nagniatanie ślizgowe jest zaliczane do grupy metod statycznych,
w których kontakt narzędzia (elementu nagniatającego) z materiałem
obrabianym jest ciągły, a siła nagniatająca ma stałą wartość.
Nagniatanie ś[...]
więcej»
w zeszycie
INŻYNIERIA MATERIAŁOWA 2011/4
|
|
|
|
|
|
|
Strona 1
|
Twój Profil
Twój koszyk
