ANNA MUSZ- zobacz i pobierz wszystkie publikacje autora ANNA MUSZ w naszych czasopismach

Wyniki 1-4 spośród 4 dla zapytania: authorDesc:"Anna Musz"

» Materiały polimerowe w instalacjach wodociągowych i ich wpływ na jakość dostarczanej wody

Beata Kowalska

Dariusz Kowalski

Anna Musz

Jednym z podstawowych problemów, przed jakim stają obecnie projektanci instalacji wodociągowych, jest wybór materiału do ich budowy. Obok materiałów tradycyjnych, takich jak stal czy żeliwo, powszechnie stosowane są obecnie tworzywa sztuczne (materiały polimerowe), przede wszystkimpolietylen (PE), polietylen sieciowany (PEX) oraz nieplastyfikowany polichlorek winylu (PVC-U). Od końca lat osiemdziesiątych XX wieku obserwuje się stały i wyraźny wzrost udziału tych materiałów w budowanych instalacjach wodociągowych. Podobną tendencję obserwuje się także przy budowie zewnętrznych sieci wodociągowych [Kwietniewski M. Rurociągi polietylenowe w wodociągach i kanalizacji.Rozwój rynkuwPolsce i na świecie, Inżynieria bezwykopowa, 2005, p. 40 - 45]. O popularności rurociągów z tworzyw sztucznych zdecydowała przede wszystkimich niska cena oraz takie właściwości, jak odporność na korozję, niski współczynnik chropowatości, niewielka podatność na tworzenie się złogów osadu, wysoka niezawodność eksploatacyjna, elastyczność materiału umożliwiająca łatwą zmianę lub korektę przebiegu rurociągu, możliwość odkształceń, dobre parametry wytrzymałościowe oraz trwałość oceniana na ponad 50 lat.Wporównaniu z materiałami metalowymi tworzywa te charakteryzuje mała energochłonność wytworzenia (np. PVC - 295MJ/m, żeliwo - 849 MJ/m); znacznie mniejszy ciężar oraz duża zdolność tłumienia wibracji. Cechy te są dobrze znane projektantom.Opisujące je parametry łatwo odnaleźć m.in. w katalogach producentów i na ogół stanowią podstawę do wyboru materiału na etapie projektowania. Nie wolno jednak zapominać, że głównym celem budowy i funkcjonowania instalacji wodociągowych jest dostarczanie do odbiorców wody o jak najlepszej jakości. Przy wyborze materiału należy więc brać pod uwagę takżemożliwość jego oddziaływania na jakość przesyłanej wody. Podczas produkcji przewodów z tworzyw sztucznych dodaje się do organicznych materiałów polimerowych[...] więcej»
w zeszycie MATERIAŁY BUDOWLANE 2011/3

KUP TERAZ » KUP TERAZ (SMS) »

» Zastosowanie zestawu zaworów bezpieczeństwa do ograniczania skutków uderzenia hydraulicznego w pompowniach

Anna Musz

Występowanie uderzeń hydraulicznych, pomimo stosowania co - raz to nowszych rozwiązań technicznych, jest jednym z głównych powodów powstawania awarii w systemach zaopatrzenia w wodę, w tym w pompowniach wodociągowych. Według danych literaturowych w 80% przyczyną awarii dużych sieci wodociągowych, nie wyposażonych w urządzenia zapobiegające uderzeniom wodnym, było wystąpienie przepływów nieustalonych (Bonetyński, 2001). Pompownia jest miejscem, w którym ryzyko wystąpienia uderzenia hydraulicznego jest bardzo duże. Praktycznie każdy rodzaj awarii pompy lub armatury w okolicy pracującej pompy powoduje powstanie nieustalonego przepływu cieczy w układzie. Określenie miejsc, w których powstaje uderzenie hydrauliczne, pozwala na obliczenie czasu w jakim zaburzenie dotrze do danego mie[...] więcej»
w zeszycie GAZ, WODA I TECHNIKA SANITARNA 2010/3

KUP TERAZ » KUP TERAZ (SMS) »

» Ocena wpływu wykładziny cementowej w rurociągach żeliwnych na jakość przesyłanej nimi wody – badania wstępne

Beata Kowalska

Żeliwo sferoidalne jest odlewniczym stopem żelaza z węglem, w którym podczas krzepnięcia odlewu, dzięki dodaniu niewielkich ilości magnezu lub ceru, grafit wydziela się w postaci kulistych cząstek. Taka postać grafitu wpływa na poprawę właściwości mechanicznych materiału w porównaniu z żeliwem szarym. W stosunku do niego rury z żeliwa sferoidalnego charakteryzują się dużą plastycznością, dzięki czemu wytrzymują lokalne przeciążenia, które nie powodują ich pękania, a jedynie miejscowe odkształcenia rury. Rury te charakteryzują się także dużą odpornością na naprężenia boczne i znaczne wartości ciśnienia wewnętrznego. Dlatego w ostatnich latach są one wykorzystywane do budowy sieci wodociągowych, szczególnie w miejscach, gdzie istnieje zagrożenie wstrząsami, czyli pod autostradami[...] więcej»
w zeszycie GAZ, WODA I TECHNIKA SANITARNA 2010/4

KUP TERAZ » KUP TERAZ (SMS) »

» Ocena wpływu wykładziny cementowej w rurociągach żeliwnych na jakość przesyłanej nimi wody – badania wstępne

Beata Kowalska

Żeliwo sferoidalne jest odlewniczym stopem żelaza z węglem, w którym podczas krzepnięcia odlewu, dzięki dodaniu niewielkich ilości magnezu lub ceru, grafit wydziela się w postaci kulistych cząstek. Taka postać grafitu wpływa na poprawę właściwości mechanicznych materiału w porównaniu z żeliwem szarym. W stosunku do niego rury z żeliwa sferoidalnego charakteryzują się dużą plastycznością, dzięki czemu wytrzymują lokalne przeciążenia, które nie powodują ich pękania, a jedynie miejscowe odkształcenia rury. Rury te charakteryzują się także dużą odpornością na naprężenia boczne i znaczne wartości ciśnienia wewnętrznego. Dlatego w ostatnich latach są one wykorzystywane do budowy sieci wodociągowych, szczególnie w miejscach, gdzie istnieje zagrożenie wstrząsami, czyli pod autostradami i ulicami o dużym nasileniu ruchu, na terenach zurbanizowanych, w dużych aglomeracjach miejskich i przemysłowych oraz na obszarach o złożonej budowie geologicznej. Żeliwo sferoidalne jak większość wyrobów metalowych ulega korozji. Aby jej zapobiegać stosuje się różnego rodzaju powłoki ochronne zarówno na wewnętrznych jak i na zewnętrznych powierzchniach rur. Najbardziej popularne wykładziny wewnętrzne wykonywane są z zaprawy cementowej. W przypadku wody pitnej wykładzinę wykonuje się zazwyczaj z cementu portlandzkiego lub cementu glinowego (stosowanego dla wody bardziej agresywnej o pH od 4.5 do 10). Zewnętrzne powierzchnie rur pokrywane są powłokami cynkowymi, cynkowo-aluminiowymi, zabezpieczane lakierem bitumicznym, czy tworzywami epoksydowymi [1]. Głównym składnikiem cementu jest klinkier portlandzki, którego udział w zależności od rodzaju cementu wynosi od 95% (cement portlandzki bez dodatków) do 15% (cement hutniczy). Klinkier portlandzki jest produktem spiekania w temperaturze około 1450oC, mieszaniny surowców składających się z wapieni i glinokrzemianów. Głównymi pierwiastkami wchodzącymi w skład cementu są krzem, wapń, glin, żelazo i siarka, op[...] więcej»
w zeszycie GAZ, WODA I TECHNIKA SANITARNA 2011/2

KUP TERAZ » KUP TERAZ (SMS) »

Strona 1

r e k l a m a