profil Twój Profil
Kliknij, aby zalogować »
Jesteś odbiorcą prenumeraty plus
w wersji papierowej?

Oferujemy Ci dostęp do archiwalnych zeszytów prenumerowanych czasopism w wersji elektronicznej
AKTYWACJA DOSTĘPU! »

Twój koszyk
  Twój koszyk jest pusty

Czasowy dostęp?

zegar

To proste!

zobacz szczegóły
r e k l a m a
FAIL (the browser should render some flash content, not this).

ZAMÓW EZEMPLARZ PAPIEROWY!

baza zobacz szczegóły

Wyniki wyszukiwania

Wyniki 1-5 spośród 5 dla zapytania: authorDesc:"Jakub Gawroński "

» Modyfikacja podłoża stali AISI316L z naniesioną warstwą węglową (NCD) pod powłoki z hydroksyapatytu (HAp)

JAKUB GAWROŃSKI  AGATA NIEDZIELSKA  
Praca ta stanowi początkową fazę badań związaną z analizą właściwości powierzchni stali AISI 316L z naniesioną warstwą węglową. Powłoki te wytworzone zostały metodą RF PACVD pozwalającą na sterowanie [...] więcej»
w zeszycie INŻYNIERIA MATERIAŁOWA 2006/5


 

» Charakterystyka powłoki kompozytowej warstwa węglowa/HAp wytwarzanej na potrzeby medycyny

Jakub Gawroński  Bożena Pietrzyk  
Szczególne właściwości stali austenitycznej, takie jak: dobra odporność korozyjna w różnych środowiskach, dobre parametry wytrzymałościowe, łatwa obróbka plastyczna i cieplna oraz znacznie niższa cena od stopów tytanu i kobaltu, stanowią o jej szerokim zastosowaniu podczas wytwarzania implantów krótkoterminowych. Użycie tej stali na implanty długoterminowe jest praktycznie niemożliwe ze względu na jej toksyczne oddziaływanie na organizm ludzki. Możliwość poprawy niezadowalających właściwości użytkowych tej stali, jako materiału przeznaczonego na wykonywanie implantów długotrwałych, jest w dalszym ciągu jednym z ważniejszych wyzwań inżynierii powierzchni. Dane literaturowe potwierdzają możliwość modyfikowania powierzchni stali medycznej w taki sposób, aby jej toksyczny charakter[...] więcej»
w zeszycie INŻYNIERIA MATERIAŁOWA 2009/6


 

» Modernizacja procesu azotowania części silnika lotniczego ASz-62 IR

MARCIN MICHALAK  Jakub Gawroński  ZBIGNIEW GAWROŃSKI  
Specyficzne właściwości warstw azotowanych oraz stosunkowo niska temperatura procesu i małe odkształcenia powodują, że proces azotowania jest nadal bardzo często wykonywany w przemyśle lotniczym. Jak wiadomo struktura technologicznej warstwy wierzchniej (TWW) uzyskanej w wyniku azotowania gazowego konwencjonalnego jest dość złożona. Obok strefy azotowania wewnętrznego wyróżnić można także, składającą się z faz ε i γ′, tzw. "białą warstwę". Charakteryzuje się ona znaczną kruchością i porowatością, dlatego jej występowanie w TWW w większości przypadków części maszyn jest niekorzystne. Z tego powodu części takie po procesie azotowania poddaje się szlifowaniu, w czasie którego "biała warstwa" zostaje usunięta. Wiąże się to jednak ze zwiększeniem ogólnego kosztu i czasu wykonania części, czego w dobie rosnącej konkurencji między producentami należy unikać. Często obróbka taka jest wręcz niemożliwa do wykonania. Dodatkowo szlifowanie ściernicami korundowymi lub elektrokorundowymi (nadal najczęściej stosowanymi w przemyśle), zmienia bardzo niekorzystnie widmo naprężeń własnych w warstwie wierzchniej, powodując zdecydowane zmniejszenie poziomu naprężeń ściskających wytworzonych po obróbce cieplno-chemicznej, lub wręcz wytworzenie naprężeń rozciągających bardzo niekorzystnych z punktu widzenia pracy obrabianego detalu w warunkach zmęczenia [1]. Stosując azotowanie jonowe można przez sterowanie takimi parametrami, jak: ciśnienie, skład gazów reaktywnych i warunki napięciowo-prądowe wyładowania jarzeniowego właściwie dowolnie kształtować strukturę wytwarzanych warstw azotowanych, w zależności od przewidywanych warunków pracy produkowanych części [2÷4]. Dodatkowo proces azotowania jonowego w stosunku do procesu azotowania gazowego konwencjonalnego na skutek mniejszego oddziaływania wodoru zwiększa plastyczność uzyskiwanych warstw wierzchnich. Azotowanie jonowe w porównaniu z metodą klasyczną ma niewątpliwie wiele zalet.[...] więcej»
w zeszycie INŻYNIERIA MATERIAŁOWA 2010/4


 

» Modelling of melt-spinning process of amorphous tapes using the artificial neural networks (ANN)

mariusz krupa  michał szota  jakub gawroński  
The first commercial scale production of amorphous materials was started in 1979 by Allien Chemical Corporation. Obtained amorphous tapes had a thickness range of 30÷50 μm and width at about ten-odd mm. The another metallic glass tapes are produced in Germany (Vacuumschmelze) and Japan (Hitachi Metals) [1]. The tapes with thickness range of 50÷100 μm and width from 2 to 5 mm are made in Institute of Physics, Czestochowa University of Technology. The melt-spinning method is used for moulding. In order to produce amorphous tapes it is crucial to accurately prepare the alloy for moulding. The substrate elements must to have a high chemical purity. The chemical constitution of molten alloy includes transition metals, for example Fe, Ni, Co or their combinations, and semi-metals, for example B, P, C, Si or their combinations. It’s very important, that the chemical constitution of alloy includes about 70÷80% of semi-metal, for example iron [2]. Selection of proper chemical composition of alloy minimizes possibility of material crystallization. To obtain amorphous materials the following conditions must be satisfied: -- prepared alloy is composed of more than three elements, -- variation in atomic radius of elements in the alloy exceed 12%, correct packing of atoms is allowed, -- the main components of the alloy are characterized by negative heat of mixing, which influences viscosity of the obtained material [3]. Fundamental problem of process is getting of high cooling velocity, in order to glass transition of material. Satisfying all above conditions causes a cooling velocity range of 10-1÷103 K/s. Moreover, that cooling velocity for amorphous tapes produced by using melt-spinning method (one-direction cooling alloy into rotating copper drum) is contained in range from 104 to 106 K/s [3]. Production of amorphous tapes by melt-spinning method depends on chemical constitution of the alloy, and is carried out in ine[...] więcej»
w zeszycie INŻYNIERIA MATERIAŁOWA 2011/4


 

» Badanie właściwości powłok stosowanych w taśmach nadprzewodzących

Michał Szota  Jarosław Jędryka  Marcin Nabiałek  Jakub Gawroński  Agata Dudek  
Materiały nadprzewodzące w postaci cienkich taśm ze względu na warunki w jakich pracują powinny charakteryzować się nie tylko dobrymi właściwościami prądowymi IC oraz magnetycznymi HC, ale również bardzo dobrą wytrzymałością mechaniczną i odpornością na korozję [1÷3]. Materiały tego typu mają budowę warstwową. Składają się z odpowiednio przygotowanego podłoża, warstw buforowych, materiału nadprzewodzącego oraz warstwy ochronnej. W zależności od stosowanego materiału nadprzewodzącego wykorzystuje się różnego rodzaju podłoża będące jednocześnie warstwami nośnymi. Często są to stopy na bazie Ni [4]. Głównym zadaniem takiego materiału bazowego jest przede wszystkim przenoszenie obciążeń całego materiału oraz wytworzenie odpowiednich warunków do nakładania kolejnych warstw. Najczęściej stosowanymi na skalę przemysłową technologiami wytwarzania materiałów nadprzewodzących są między innymi technologie PIT (Powder In Tube), RABiTS (Rolling-Assisted Biaxially Textured Substrate), IBAD (Ion Bean Assisted Deposited) i ISD (Inclined Substrate Deposition) [5÷8]. Aby uzyskać wymaganą przyczepność warstwy nadprzewodzącej oraz spójność całego materiału stosuje się warstwy buforowe (przejściowe) o budowie zbliżonej do budowy materiału nadprzewodzącego. Jako warstwy ochronne stosuje się najczęściej srebro. Mają one za zadanie ochronę przed wpływem otoczenia i uszkodzeniem warstwy nadprzewodzącej. Taśma nadprzewodząca powinna charakteryzować się dobrymi właściwościami wytrzymałościowymi, [...] więcej»
w zeszycie INŻYNIERIA MATERIAŁOWA 2011/4


 

 Strona 1 
r e k l a m a
FAIL (the browser should render some flash content, not this).