profil Twój Profil
Kliknij, aby zalogować »
Jesteś odbiorcą prenumeraty plus
w wersji papierowej?

Oferujemy Ci dostęp do archiwalnych zeszytów prenumerowanych czasopism w wersji elektronicznej
AKTYWACJA DOSTĘPU! »

Twój koszyk
  Twój koszyk jest pusty

Czasowy dostęp?

zegar

To proste!

zobacz szczegóły
r e k l a m a
FAIL (the browser should render some flash content, not this).

ZAMÓW EZEMPLARZ PAPIEROWY!

baza zobacz szczegóły

Wyniki wyszukiwania

Wyniki 1-6 spośród 6 dla zapytania: authorDesc:"IRENA KAMIŃSKA"

» Analiza korelacyjna metod oceny parametrów struktury tkaniny. Cz. I

IRENA KAMIŃSKA  BEATA WITKOWSKA  
Nowe zastosowania tkanin stawiają przed nimi większe wymagania pod względem takich właściwości jak: barierowość, przepuszczalność powietrza lub pary wodnej. Decydującymi czynnikami tkanin o wymienionych cechach są między innymi: struktura wyrobu, rodzaj użytej przędzy w poszczególnych układach tkaniny i rodzaj wykończenia. Występuje współzależność między budową tkanin a ich właściwościami użytkowymi. Już na etapie projektowania wyrobu można modelować jego właściwości, uwzględniając te parametry, które wpływają na żądaną cechę w zależności od obszaru zastosowania wyrobu. Rozwój technik badawczych, z wykorzystaniem w coraz szerszym stopniu nowoczesnych programów komputerowych, powoduje weryfikację stosowanych dotąd metod badawczych [3, 4, 6]. Komputerową technikę przetwarzania o[...] więcej»
w zeszycie PRZEGLĄD WŁÓKIENNICZY - WŁÓKNO, ODZIEŻ, SKÓRA 2009/12


 

» Analiza korelacyjna metod oceny parametrów struktury tkaniny. Cz. II

IRENA KAMIŃSKA  BEATA WITKOWSKA  
Do wyznaczania udziału powierzchni prześwitów na powierzchni tkaniny wykorzystano metodę komputerowej techniki przetwarzania obrazu. W układzie pomiarowym zastosowano: mikroskop stereoskopowy SZ60 firmy OLYMPUS, kamerę Panasonic, halogenowy oświetlacz światłowodowy, dwuramienny, przystawkę do uzyskania światła przechodzącego, komputer z programem MICROSTUDIO do archiwizacji i analizy obrazów. Przy użyciu mikroskopu stereoskopowego wykonano obrazy mikroskopowe analizowanych tkanin, które przesłano za pomocą kamery, połączonej trinokularem z mikroskopem, do komputera. Rejestrowano, a następnie w programie Microstudio wykonano niezbędne czynności umożliwiające pomiar: luminację, sprawdzenie i odtworzenie żądanego pliku skali, segmentację obrazu metodą podwójnego progowania w celu[...] więcej»
w zeszycie PRZEGLĄD WŁÓKIENNICZY - WŁÓKNO, ODZIEŻ, SKÓRA 2010/1


 

» Analiza korelacyjna metod oceny parametrów struktury tkaniny. Cz. III

IRENA KAMIŃSKA  BEATA WITKOWSKA  
4.1. Udział powierzchni prześwitów na powierzchni badanych tkanin. Następnie przeprowadzono analizę statystyczną uzyskanych wyników badań, która dostarcza niezbędnych informacji o strukturze badanych tkanin. Zestawienie uzyskanych wyników badań tkanin w zależności od zastosowanego splotu przedstawiono w tabelach 4 - 6. Wyznaczone wartości powierzchni prześwitów tkanin wg Zajkiewicza znacznie odbiegają od wartości wyznaczonych zgodnie z pozostałymi metodami. Należy sądzić, że powodem tego jest przyjęcie we wzorze kołowego kształtu przekroju poprzecznego przędzy. Analiza korelacyjna metod oceny parametrów struktury tkaniny. Cz. III IRENA KAMIŃSKA, BEATA WITKOWSKA Rys. 6. Wykres korelacji pomiędzy wartościami powierzchni prześwitów wyznaczonymi metodą cyfrową (Microstudio) i m[...] więcej»
w zeszycie PRZEGLĄD WŁÓKIENNICZY - WŁÓKNO, ODZIEŻ, SKÓRA 2010/2


 

» Zastosowanie programu komputerowej analizy obrazu do rejestracji i oceny zjawiska statycznego rozdzierania w tkaninach bawełnianych

BEATA WITKOWSKA  IRENA KAMIŃSKA  IWONA FRYDRYCH  
Wytrzymałość na statyczne rozdzieranie jest jednym z ważniejszych kryteriów oceny parametrów wytrzymałościowych wyrobów włókienniczych przeznaczonych m.in. na odzież ochronną i roboczą, wyroby specjalne (high-tech), artykuły techniczne oraz wyposażenia wnętrz obiektów budowlanych, mieszkalnych i środków lokomocji, wyroby odzieżowe powszechnego użytku. Biorąc pod uwagę znaczenie tego kryterium w[...] więcej»
w zeszycie PRZEGLĄD WŁÓKIENNICZY - WŁÓKNO, ODZIEŻ, SKÓRA 2007/2


 

» Nowe materiały włókiennicze o właściwościach barierowych przed promieniowaniem nadfioletowym i drobnoustrojami. Cz. I

JADWIGA SÓJKA-LEDAKOWICZ  JOANNA OLCZYK  ANETTA WALAWSKA  IRENA KAMIŃSKA BEATA GUTAROWSKA  ZOFIA ŻAKOWSKA  ELŻBIETA KOZANECKA  
Intensywny rozwój nanotechnologii powiązany z wytwarzaniem mikro- i nanostruktur stwarza ogromne możliwości dla powstawania nowoczesnych wyrobów wielofunkcyjnych. Tego rodzaju materiały na bazie nośników włókienniczych, dzięki nadanym im nowym właściwościom, mogą być wykorzystane m.in. do wytwarzania odzieży ochronnej, tekstyliów przeznaczonych do wykończania lub wyposażania wnętrz w budownictwie. Nanocząstki tlenków metali takich jak np. TiO2, ZnO należą do grupy związków chemicznych wykazujących bioaktywność, właściwości absorpcji promieniowania nadfioletowego (UV) oraz zdolności do fotooksydacji substancji organicznych. Ditlenek tytanu oraz tlenek cynku mikronizowane lub w postaci nanocząstek stosowane są w kosmetykach jako substancje absorbujące promieniowanie UV. Ze względu na wysoką zdolność do absorpcji oraz odbicia i rozpraszania promieniowania UV, ZnO i TiO2 stosowane są jako tzw. fizyczne blokery promieniowania UV, zwiększające barierowość modyfikowanych nimi tekstyliów. Ditlenek tytanu o różnej wielkości cząstek wykazuje bardzo silną absorpcję promieniowania UVB oraz nieco słabszą absorpcją promieniowania UVA [1-5]. Posiada on właściwości fotokatalityczne (samoczyszczące) i z tego powodu jest coraz częściej aplikowany na tekstylia [6-11]. Ditlenek tytanu występuje w postaci trzech odmian polimorficznych: tetragonalne - rutyl i anataz oraz rombowy brukit. Spośród nich najtrwalszą termodynamicznie i najczęściej występującą odmianą jest rutyl, charakteryzujący się wysoką temperaturą topnienia (1800°C) i dużą odpornością na działanie kwasów i ługów [11]. Natomiast formą najaktywniejszą w procesach fotokatalitycznych jest na[...] więcej»
w zeszycie PRZEGLĄD WŁÓKIENNICZY - WŁÓKNO, ODZIEŻ, SKÓRA 2010/4


 

» Nowe materiały włókiennicze o właściwościach barierowych przed promieniowaniem nadfioletowym i drobnoustrojami. Cz. II

JADWIGA SÓJKA-LEDAKOWICZ  JOANNA OLCZYK  ANETTA WALAWSKA  IRENA KAMIŃSKA BEATA GUTAROWSKA  ZOFIA ŻAKOWSKA  ELŻBIETA KOZANECKA  
Metoda napawania dyspersją wodną zawierającą zmikronizowane preparaty ditlenku tytanu stanowi skuteczny i stosunkowo prosty sposób inkorporacji TiO2 w strukturę wyrobu tekstylnego. Należy podkreślić, że taka modyfikacja włókniny poliestrowej nie wpływa na pogorszenie jej właściwości wytrzymałościowych. Badane próbki włókniny poliestrowej po modyfikacji nie wykazały zmian w zakresie siły zrywającej zarówno w kierunku wzdłużnym jak i poprzecznym. Obserwacje elektronomikroskopowe (SEM) pozwoliły stwierdzić, że włóknina poliestrowa w stanie wyjściowym charakteryzuje się jednorodną średnicą włókna, w zakresie 12-15 μm. Obserwacje wykonane przy różnych powiększeniach wykazały, że powierzchnia pojedynczego włókna jest gładka, bez widocznych niejednorodności (rys. 1a.). W wyniku napawania wodnymi dyspersjami ditlenku tytanu (biel tytanowa) oraz ditlenku tytanu modyfikowanego aminosilanami włóknina poliestrowa pokryta jest TiO2 zarówno na powierzchni, jak i w głębi materiału. Gładka powierzchnia poszczególnych włókien poliestrowych pokryta jest drobno zdyspergowanym ditlenkiem tytanu (rys. 1b.). Jego cząstki mają rozmiary około 100 nm, przy czym obserwuje się także zaglomerowane większe struktury. Dokonane obserwacje wykazały, że w przypadku zastosowania TiO2 modyfikowanego aminosilanami włókna[...] więcej»
w zeszycie PRZEGLĄD WŁÓKIENNICZY - WŁÓKNO, ODZIEŻ, SKÓRA 2010/5


 

 Strona 1 
r e k l a m a
FAIL (the browser should render some flash content, not this).