AGNIESZKA CYDZIK-KWIATKOWSKA- zobacz i pobierz wszystkie publikacje autora AGNIESZKA CYDZIK-KWIATKOWSKA w naszych czasopismach

Wyniki 1-4 spośród 4 dla zapytania: authorDesc:"Agnieszka Cydzik-Kwiatkowska"

» Usuwanie azotu ze ścieków przez tlenowy osad granulowany

Pomimo wieloletnich badań nad usuwaniem azotu ze ścieków, w praktyce eksploatacyjnej nadal spotyka się problemy z utrzymaniem właściwych wartości wskaźników zanieczyszczeń w ściekach oczyszczonych. W większości oczyszczalni ścieków usuwanie azotu jest oparte na autotroficznej nitryfikacji oraz heterotroficznej denitryfikacji. Procesy te wymagają odmiennych warunków pokarmowo- tlenowych. Denitryfikacja to proces anoksyczny, polegający na redukcji utlenionych związków azotu do azotu gazowego w obecności źródła węgla organicznego. Nitryfikacja zachodzi w warunkach tlenowych przy niskim obciążeniu biomasy ładunkiem zanieczyszczeń. Oba procesy często realizuje się w wydzielonych komorach bądź też w reaktorach, w których panują zmienne warunki substratowo-tlenowe. Szereg badań wykorzystujących osad czynny wskazuje, że odpowiedni dobór parametrów technologicznych procesu oczyszczania ścieków umożliwia jednoczesne zachodzenie procesów nitryfikacji i denitryfikacji w reaktorze [4], czyli tak zwaną symultaniczną nitryfikację i denitryfikację (SND). W ciągu ostatnich kilku lat dynamicznie rozwijają się badania nad granulacją osadu czynnego w warunkach tlenowych. Mikrobiologiczna granulacja jest procesem wymagającym interakcji pomiędzy komórkami bakterii biorących udział w usuwaniu zanieczyszczeń ze ścieków. [7] porównali granule do zwartych i gęstych agregatów mikroorganizmów o kulistym kształcie. Różnice w morfologii pomiędzy osadem granulowanym oraz kłaczkami osadu czynnego przedstawia rys. Niemal powszechnie tlenowe granule hodowane są w sekwencyjnych reaktorach porcjowych (SBR), przy zakresie obciążeń re- Rys. 1. Zdjęcie mikroskopowe granuli (a) oraz kłaczka osadu czynnego (b) 24 GAZ, WODA I TECHNIKA SANITARNA ■ MAJ 2010 aktora dochodzącym do 15 kg ChZT·m-3·d-1, w obecności takich źródeł węgla jak glukoza, octan, etanol, fenol, gliceryna odpadowa z produkcji biodiesla czy ścieki syntetyczne ([3], praca przeglądowa).[...] więcej»
w zeszycie GAZ, WODA I TECHNIKA SANITARNA 2010/5

KUP TERAZ » KUP TERAZ (SMS) »

» Technologia granulowanego osadu czynnego w oczyszczaniu ścieków w warunkach tlenowych

Agnieszka Cydzik-Kwiatkowska

Irena Wojnowska-Baryła

Technologie oczyszczania ścieków wykorzystujące biomasę immobilizowaną pozwalają na eksploatację reaktora w warunkach wysokich obciążeń objętości ładunkiem zanieczyszczeń, przy długim wieku biomasy oraz umożliwiają uzyskanie wyższej objętościowej szybkości reakcji w porównaniu z biomasą zawieszoną (Shim i Yang 1999). W ostatnich latach rozwijane są techniki naturalnej immobilizacji związane[...] więcej»
w zeszycie GAZ, WODA I TECHNIKA SANITARNA 2008/5

KUP TERAZ » KUP TERAZ (SMS) »

» Technologie usuwania azotu z wód pofermentacyjnych Część I. Charakterystyka wód pofermentacyjnych, gospodarowanie wodami i wybrane metody ich oczyszczania

Magdalena Zielińska

Katarzyna Bernat

Agnieszka Cydzik-Kwiatkowska

Irena Wojnowska-Baryła

Katarzyna Sykut

Zaostrzenie dopuszczalnych wartości normatywnych wskaź- ników zanieczyszczeń w ściekach oczyszczonych wpływa na roz- wój nowych rozwiązań technologicznych oczyszczania ścieków. W większości dużych obiektów oczyszczania ścieków stosuje się komory osadu czynnego ze zintegrowanym usuwaniem związków węglowych, azotowych i fosforowych. Wysoką efektywność usuwa- nia biogenów uzyskuje się, zapewniając mikroorganizmom osadu czynnego optymalny stosunek węgla do azotu i fosforu oraz poprzez odpowiedni dobór warunków technologicznych, tj. mieszanie lub/i napowietrzanie, czas zatrzymania ścieków w poszczególnych komo- rach układu czy obciążenie osadu czynnego ładunkiem zanieczysz- czeń. Problem stanowi oczyszczanie ścieków o wysokim stężeniu azotu amonowego oraz niskim stosunku węgla organicznego do azo- tu ogólnego (ChZT/N) takich jak: wody nadosadowe po fermentacji osadów ściekowych, odcieki z wysypisk, niektóre ścieki rolnicze czy przemysłowe. Są one najczęściej oczyszczane wspólnie ze ściekami komunalnymi dopływającymi do części biologicznej układu tech- nologicznego.[...] więcej»
w zeszycie GAZ, WODA I TECHNIKA SANITARNA 2010/10

KUP TERAZ » KUP TERAZ (SMS) »

» Technologie usuwania azotu z wód pofermentacyjnych Część II. Zastosowanie metody osadu czynnego w warunkach ograniczonego stężenia tlenu

Katarzyna Bernat

Magdalena Zielińska

Agnieszka Cydzik-Kwiatkowska

Dorota Kulikowska

Irena Wojnowska-Baryła

Usuwanie azotu ze ścieków jest od wielu lat obiektem zainteresowań zarówno badaczy, jak i praktyków. Zmiany w ustawodawstwie polskim (Dz. U. Nr 212 poz. 1799, Dz. U. Nr 168 poz. 1763) zdecydowanie zaostrzyły dopuszczalne stężenie azotu całkowitego w ściekach oczyszczonych. W oczyszczalniach ścieków komunalnych powyżej 2000 RLM maksymalne jego stężenie w ściekach oczyszczonych nie powinno przekraczać 15 mg Nog/dm3, a powyżej 100 000 RLM - 10 mg Nog/dm3. W związku z powyższym wiele oczyszczalni stoi przed problemem dostosowania technologii do wymogów środowiskowych. Polskie oczyszczalnie, mimo wciąż malejącej ilości doprowadzanych ścieków, są w większości przeciążone, w szczególności ładunkiem azotu. Spowodowane jest to najczęściej wysokimi stężeniami azotu w wodach pofermentacyjnych. Istotne wydaje się być rozpoznanie charakterystyki wód pofermentacyjnych oraz rozważenie możliwości poprawy jakości ścieków odprowadzanych do odbiornika poprzez oczyszczanie odcieków z odwadniania osadów ustabilizowanych. Wody pofermentacyjne mogą zawierać nawet do 1000 mg N/dm3 (Head, Oleszkiewicz 2000). W wielu rozwiązaniach technologicznych są kierowane na początek układu oczyszczania ścieków, gdzie stanowią istotną część dopływającego ładunku azotu. Wprowadzanie wód pofermentacyjnych do GAZ, WODA I TECHNIKA SANITARNA ■ LISTOPAD 2010 29 głównego ciągu technologicznego obniża stosunek związków organicznych do azotowych (ChZT/N), co negatywnie wpływa na efektywność denitryfikacji. Jednocześnie wysokie stężenie azotu amonowego ogranicza aktywność bakterii nitryfikacyjnych osadu czynnego (Udert i wsp. 2003 cyt. za Dombrowski 1991). W niektórych oczyszczalniach ścieków stosuje się utlenianie azotu amonowego z wód pofermentacyjnych w strumieniu bocznym ciągu technologicznego, skąd ścieki o wysokim stężeniu azotu azotanowego (III) i (V) są kierowane do ciągu głównego. Zabieg ten powoduje jednak zmniejszenie stosunku ChZT/N w ciągu głównym i w efek[...] więcej»
w zeszycie GAZ, WODA I TECHNIKA SANITARNA 2010/11

KUP TERAZ » KUP TERAZ (SMS) »

Strona 1

r e k l a m a