profil Twój Profil
Kliknij, aby zalogować »
Jesteś odbiorcą prenumeraty plus
w wersji papierowej?

Oferujemy Ci dostęp do archiwalnych zeszytów prenumerowanych czasopism w wersji elektronicznej
AKTYWACJA DOSTĘPU! »

Twój koszyk
  Twój koszyk jest pusty

Czasowy dostęp?

zegar

To proste!

zobacz szczegóły
r e k l a m a
FAIL (the browser should render some flash content, not this).

ZAMÓW EZEMPLARZ PAPIEROWY!

baza zobacz szczegóły

Wyniki wyszukiwania

Wyniki 1-5 spośród 5 dla zapytania: authorDesc:"Jolanta Gumińska"

» Zastosowanie spektrofotometrii UV do kontroli procesu flokulacji wód barwnych

Jolanta Gumińska  
Za barwę wód, zarówno powierzchniowych jak i podziemnych, odpowiedzialne są głównie substancje humusowe, które do wód powierzchniowych przedostają się głównie na skutek ekstrakcji gleb zawierających humus, a także w wyniku humifikacji materii organicznej. Nie zawsze jednak obecność substancji humusowych wywołuje barwę wody. Niekiedy w wodzie o niskiej barwie notowane są wysokie wartości ogól[...] więcej»
w zeszycie GAZ, WODA I TECHNIKA SANITARNA 2007/11


 

» Właściwości wytrzymałościowe kłaczków w uzdatnianiu wód

Jolanta Gumińska  Marcin Kłos  
Jedną z istotnych właściwości kłaczków, które decydują o końcowym efekcie uzdatniania wody, jest wytrzymałość kłaczków powstających podczas procesu koagulacji. Wytrzymałość agregatu zależy od wiązań międzycząsteczkowych pomiędzy jego elementami [1]. Jest to równoznaczne z wytrzymałością i ilością indywidualnych wiązań wewnątrz kłaczka, które mogą ulec rozerwaniu jeżeli zostaną poddane działaniu siły o wartości większej niż siła tychże wiązań. Literatura wskazuje na dwa podstawowe mechanizmy rozpadu kłaczka: erozja powierzchniowa (surface erosion) oraz fragmentacja (large-scale fragmentation) [2]. Erozja powierzchniowa polega na odrywaniu się małych cząstek z powierzchni kłaczka, w konsekwencji powodując wzrost liczby cząstek o niewielkich rozmiarach. Fragmentacja natomiast, to [...] więcej»
w zeszycie GAZ, WODA I TECHNIKA SANITARNA 2010/1


 

» Wytrzymałość zawiesiny pokoagulacyjnej podczas transportu – rola odczynu

Jolanta Gumińska  Waldemar Sawiniak  
Naturalna materia organiczna (Natural Organic Matter) to heterogeniczna mieszanina związków organicznych, zazwyczaj o dużej masie cząsteczkowej, składająca się z wielu grup funkcyjnych, które wpływają na ich chemiczne właściwości. Wskaźnikiem, który z jednej strony umożliwia określenie rodzaju związków organicznych występujących w wodzie, a z drugiej strony służy do oceny efektywności usuwania tychże związków podczas uzdatniania jest SUVA (Specific Ultraviolet Absorbance) [1, 2]. Wskaźnik ten jest ilorazem wartości absorbancji mierzonej przy długości fali 254 nm (wyrażonej w m-1) oraz wartości DOC (mierzonej w mg/L). Równanie to ma postać: Kluczowym parametrem technologicznym podczas koagulacji NOM jest odczyn, gdyż parametr ten wpływa na ładunek grup funkcyjnych. W procesie tym dodatnio naładowane produkty hydrolizy koagulantu mogą neutralizować ujemnie naładowane grupy funkcyjne materii organicznej wytrącając osad Al-NOM, który może być oddzielony w dalszym etapie procesu technologicznego. Zazwyczaj ładunek elektryczny grup funkcyjnych jest 10-100-krotnie większy niż ładunek elektryczny cząstek nieorganicznych [1]. Na rys. 1. przedstawiono zależność pomiędzy pH a potencjałem dzeta różnych frakcji NOM i badanej wody surowej [3]. Z wody surowej poprzez sorpcję wyizolowano związki o charakterze hydrofobowym (HPOA) oraz hydrofilowym (HPIA) [4]. Hydrofobowe frakcje zostały poddane dalszej separacji poprzez obniżenie odczynu do pH = 1. W ten sposób strącono osad zawierający kwasy humusowe (HAF), woda nadosadowa zawierała kwasy fulwowe (FAF). Pozostałe frakcje zostały określone jako hydrofilowe substancje niebędące kwasami (HPINA). Wyniki badań wykazały istotne różnice pomiędzy frakcjami hydrofilowymi i hydrofobowymi. Biorąc jako punkt odniesienia wodę surową zauważono, iż potencjał dzeta, szczególnie w środowisku silnie kwaśnym, jest kontrolowany przez frakcje hydrofobowe, głównie kwasy fulwowe. Podczas transportu zawiesiny poko[...] więcej»
w zeszycie GAZ, WODA I TECHNIKA SANITARNA 2010/5


 

» Ocena możliwości optymalizacji procesu koagulacji - doświadczenia z eksploatacji układów technologicznych z sedymentacją i flotacją ciśnieniową

Jolanta Gumińska  Marcin Kłos  
Prawidłowo prowadzony proces koagulacji jest warunkiem uzyskania wody uzdatnionej o wymaganej jakości. Podstawowymi zanieczyszczeniami wód powierzchniowych, które wymagają usunięcia są związki mineralne, które nadają wodzie mętność oraz nierozpuszczone i rozpuszczone związki organiczne, głównie kwasy humusowe, w przypadku niektórych wód okresowo również mikroorganizmy planktonowe oraz produkty ich metabolizmu. Dla tego typu wód istnieje niebezpieczeństwo powstawania ubocznych produktów dezynfekcji i zgodnie z wytycznymi EPA (Environmental Protection Agency) wymagane jest prowadzenie tzw. pogłębionej koagulacji (enhanced coagulation). Proces uzdatniania jest wówczas optymalizowany pod kątem uzyskania lepszej efektywności usuwania zanieczyszczeń organicznych. Jednak uzdatnianie, którego celem jest usuwanie zanieczyszczeń związków organicznych jest nie tylko znacznie trudniejsze w porównaniu do typowego sposobu prowadzenia tego procesu, ale wymaga także odmiennego sposobu optymalizacji koagulacji. Podstawowa trudność w prowadzeniu pogłębionej koagulacji wynika z faktu, iż zakres dawki skutecznej dla usuwania prekursorów UPU i UPD oraz dla usuwania mętności jest różny. Skutkuje to podwyższoną mętnością wody opuszczającej osadniki lub komory flotacji i przeciążeniem filtrów zawiesiną pokoagulacyjną. Problem optymalizacji procesu koagulacji pojawia się zarówno przy prowadzeniu procesu z zastosowaniem koagulantów hydrolizujących, jak i wstępnie zhydrolizowanych. Dlatego już na etapie testów laboratoryjnych należy podjąć kluczową decyzję, czy będziemy optymalizować proces pod kątem usuwania zawiesin, czy też związków rozpuszczonych. Optymalizacja wielkości dawki oraz pozostałych parametrów technologicznych powinna uwzględniać różnice w charakterze działania reagentów hydrolizujących i wstępnie zhydrolizowanych oraz mechanizmy ich działania, ze szczególnym uwzględnieniem większej zdolności koagulantów wstępnie zhydrolizowanych do neut[...] więcej»
w zeszycie GAZ, WODA I TECHNIKA SANITARNA 2011/5


 

» Zastosowanie procesu flotacji ciśnieniowej w oczyszczaniu wód popłucznych

Jolanta Gumińska  Marcin Kłos  
Eksploatacja filtrów pospiesznych wiąże się z koniecznością ich okresowego płukania. Do płukania filtrów używana jest zwykle woda uzdatniona, pobierana ze zbiornika wody czystej. Zarówno ze względu na znaczne objętości wód popłucznych, jak i znaczną wysokość opłat środowiskowych za wprowadzanie do środowiska, powtórne ich wykorzystanie jest uzasadnionym działaniem technologicznym. Opracowany przez EPA "Filter Backwash Recycling Rule (FBRR) Technical Guidance Manual" dotyczący recyrkulacji wód popłucznych wyraźnie wskazuje, że sprowadzenie procesu oczyszczania wód popłucznych jedynie do usunięcia zawiesiny jest dalece niewystarczające [1]. Według Cornwella i Lee [2] w popłuczynach, poza zawiesinami, mogą występować w znaczących stężeniach THM-y i kwasy halooctowe, których stężenia były odpowiednio 92 i 24 razy większe niż w wodzie surowej. Jednak tak naprawdę, podstawowym problemem jest bardzo wysoka, w stosunku do wody surowej, zawartość patogenów. Badania dowodzą, że np. Cryptosporidium, które w wodach popłucznych mogą występować w stężeniach wielokrotnie przekraczających ich zawartość w wodzie surowej, w konsekwencji w wyniku recyrkulacji tych wód do głównego układu technologicznego, stwarzają niebezpieczeństwo ich pojawienia się w wodzie uzdatnionej. W próbkach popłuczyn ilość Giardia i Cryptosporidium była odpowiednio 16 i 21 razy większa niż w odpowiednich próbkach wody surowej. Całkowite stężenie oocyst w popłuczynach średnio było 7 razy większe niż w wodzie surowej [3-5]. Szczególną wagę przywiązuje się do obecności oocyst Cryptosporidium, gdyż są one mało podatne na dezaktywację podczas dezynfekcji chlorem. Dlatego też istotna jest wysoka skuteczność podstawowych procesów technologicznych, tzn. koagulacji, separacji zawiesin oraz filtracji. Badania mikrobiologiczne na obecność tych pasożytów są bardzo pracochłonne i dlatego do oceny skuteczności uzdatniania wody pod kątem ich usuwania można wykorzystać metody pośred[...] więcej»
w zeszycie GAZ, WODA I TECHNIKA SANITARNA 2011/9


 

 Strona 1 
r e k l a m a
FAIL (the browser should render some flash content, not this).