Twój Profil
Kliknij, aby zalogować »
Jesteś odbiorcą prenumeraty plus
w wersji papierowej?

Oferujemy Ci dostęp do archiwalnych zeszytów prenumerowanych czasopism w wersji elektronicznej
AKTYWACJA DOSTĘPU! »

Twój koszyk

Twój koszyk jest pusty

Czasowy dostęp?

To proste!

zobacz szczegóły

r e k l a m a

ZAMÓW EZEMPLARZ PAPIEROWY!

zobacz szczegóły

Wyniki wyszukiwania

Wyniki 1-1 spośród 1 dla zapytania: authorDesc:"Waldemar Sawiniak"

» Wytrzymałość zawiesiny pokoagulacyjnej podczas transportu – rola odczynu

Jolanta Gumińska

Waldemar Sawiniak

Naturalna materia organiczna (Natural Organic Matter) to heterogeniczna mieszanina związków organicznych, zazwyczaj o dużej masie cząsteczkowej, składająca się z wielu grup funkcyjnych, które wpływają na ich chemiczne właściwości. Wskaźnikiem, który z jednej strony umożliwia określenie rodzaju związków organicznych występujących w wodzie, a z drugiej strony służy do oceny efektywności usuwania tychże związków podczas uzdatniania jest SUVA (Specific Ultraviolet Absorbance) [1, 2]. Wskaźnik ten jest ilorazem wartości absorbancji mierzonej przy długości fali 254 nm (wyrażonej w m-1) oraz wartości DOC (mierzonej w mg/L). Równanie to ma postać: Kluczowym parametrem technologicznym podczas koagulacji NOM jest odczyn, gdyż parametr ten wpływa na ładunek grup funkcyjnych. W procesie tym dodatnio naładowane produkty hydrolizy koagulantu mogą neutralizować ujemnie naładowane grupy funkcyjne materii organicznej wytrącając osad Al-NOM, który może być oddzielony w dalszym etapie procesu technologicznego. Zazwyczaj ładunek elektryczny grup funkcyjnych jest 10-100-krotnie większy niż ładunek elektryczny cząstek nieorganicznych [1]. Na rys. 1. przedstawiono zależność pomiędzy pH a potencjałem dzeta różnych frakcji NOM i badanej wody surowej [3]. Z wody surowej poprzez sorpcję wyizolowano związki o charakterze hydrofobowym (HPOA) oraz hydrofilowym (HPIA) [4]. Hydrofobowe frakcje zostały poddane dalszej separacji poprzez obniżenie odczynu do pH = 1. W ten sposób strącono osad zawierający kwasy humusowe (HAF), woda nadosadowa zawierała kwasy fulwowe (FAF). Pozostałe frakcje zostały określone jako hydrofilowe substancje niebędące kwasami (HPINA). Wyniki badań wykazały istotne różnice pomiędzy frakcjami hydrofilowymi i hydrofobowymi. Biorąc jako punkt odniesienia wodę surową zauważono, iż potencjał dzeta, szczególnie w środowisku silnie kwaśnym, jest kontrolowany przez frakcje hydrofobowe, głównie kwasy fulwowe. Podczas transportu zawiesiny poko[...] więcej»
w zeszycie GAZ, WODA I TECHNIKA SANITARNA 2010/5

KUP TERAZ » KUP TERAZ (SMS) »