|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
» Microstructure and mechanical properties of model Al – Li alloys treated by SPD
|
|
Bogusława Adamczyk-Cieśla k  Jarosław Mizera Krzysztof Jan Kurzydłowski
Several commercial aluminum alloys are targeted to be advanced
materials for aerospace technology due to their low density, high
strength and high elastic modulus, as well as excellent fatigue properties.
Since the reduction of density is one of the main requirements
of modern materials used in aerospace applications, the aluminium-
-lithium alloys became more attractive than conventional aluminium
alloys [1÷3]. Studies on Al-Li alloys intended for aerospace
applications have long been carried out, and numerous papers on
this subject have been published [4, 5]. Several commercial aluminium
alloys have been designed to take advantage of the attributes
of lithium, which is the only alloying element that increases the
strength and modulus while decreasing the density of the alloy.
However, the existing commercial alloys containing lithium were
designed to be relatively strong, so that they also contain the usual
alloying elements that ensure precipitation strengthening [6÷8].
Therefore, although the microstructure and mechanical properties
of Al-Li alloys have been extensively studied before, they have still
been a subject of importance in the recent years. This is connected
with new properties of the materials subjected to severe plastic deformation
(SPD) and with their commercial applications. The major
advantage of SPD techniques is their ability to produce micrometer
size subgrains within the originally coarse grains of materials and
alloys [9÷12].
In the present work the evolution of microstructure and mechanical
properties of three aluminum-lithium alloys were examined. The
materials with an ultra fine structure produced by hydrostatic extrusion
were compared with these materials in the initial state.
ma [...]
więcej»
w zeszycie
INŻYNIERIA MATERIAŁOWA 2010/3
|
|
|
» Zastosowanie nowoczesnych metod badawczych w analizie mikrostruktury powłok cynkowych
|
|
MAGDALENA PŁOCIŃSKA TOMASZ PŁOCIŃSKI JERZY SZAWŁOWSKI KRZYSZTOF JAN KURZYDŁOWSKI
Rozwój nowoczesnych metod badawczych, w połączeniu z coraz powszechniejszym dostępem do nich, pozwala na
uzyskanie pełniejszego spojrzenia na budowę materiałów warstwowych takich jak powłoki cynkowe. Zastosowanie
szeregu technik, umożliwiających analizowanie elementów mikrostruktury materiału w różnej skali, pozwala zobrazować
wszystkie jej elementy, co daje możliwość właściwej interpretacji mechanizmów zachodzących na etapie powstawania
powłok cynkowych. Proces cynkowania zanurzeniowego zachodzi na tyle szybko, że obecnie prowadzone
badania opierają się głównie na analizie mikrostruktury już powstałych powłok. Klasyczne podejście do analizy właściwości
powłok cynkowych oparte jest na wynikach obserwacji wykonanych na przekroju poprzecznym, przy użyciu
mikroskopii świetlnej. Technika ta w zadowalający sposób przedstawia złożoną budowę powłoki, ujawniając poprzez
chemiczne trawienie granice międzyfazowe. Jednak w celu pełnego scharakteryzowania budowy powłoki, konieczne
jest zastosowanie innych technik takich jak skaningowa mikroskopia elektronowa (SEM), skaningowa transmisyjna
mikroskopia elektronowa (STEM), skaningowa mikroskopia jonowa (SIM), których wykorzystanie gwarantuje
zobrazowanie struktury w pełnym zakresie. Równie ważna w badaniu powłok cynkowych jest możliwość wykonania
dokładnej analizy fazowej powłok cynkowych, którą jest najlepiej wykonywać przy wykorzystywaniu silnych źródeł
promieniowania uzyskiwanego np. w synchrotronie. W niniejszej pracy przedstawiono opis szeregu różnych technik
badawczych oraz wyniki obrazujące mikrostrukturę powłok cynkowych. Przedstawione wyniki pozwalają na uzyskanie
nowego, pełniejszego spojrzenia na budowę powłoki cynkowej.
Słowa kluczowe: cynkowanie zanurzeniowe, powłoka cynkowa, mikrostruktura powłoki cynkowej, mikroskopia
elektronowa
Application of novel investigations technique in zinc layer microstructure analysis
Common use and development of novel investigations technique is useful to ge[...]
więcej»
w zeszycie
OCHRONA PRZED KOROZJĄ 2011/2
|
|
|
» Wpływ wielkości ziarna na odporność korozyjną stopu aluminium 7475
|
|
|
EWA URA-BIŃCZYK ALICJA ZUZANNA BAŁKOWIEC ŁUKASZ MIKOŁAJCZYK MAŁGORZATA LEWANDOWSKA KRZYSZTOF JAN KURZYDŁOWSKI
W pracy przedstawiono wyniki badań odporności na korozję wżerową stopu
aluminium 7475, o różnej wielkości ziarna i różnych wydzieleniach,
w roztworze chlorku sodu o stężeniu 0,1 M. Badania potencjodynamiczne
wykazały, że próbka o strukturze nanokrystalicznej charakteryzuje się niższym
potencjałem korozyjnym i niższym prądem korozyjnym niż próbka o
mikrometrycznej wielkości ziarna. We wszystkich próbkach zaobserwowano
korozję galwaniczną związaną z obecnością dużych cząstek faz międzymetalicznych.
Ponadto w próbce o strukturze mikrometrycznej zaobserwowano
korozję międzykrystaliczną.
Słowa kluczowe: stopy aluminium, wielkość ziarna, korozja wżerowa
The infl uence of grain size on the corrosion resistance of 7475 aluminium alloy
In this study, the corrosion resistance of 7475 aluminium alloy with nano- and micrograin
size and various precipitates was investigated in 0.1M NaCl. The potentiodynamic
polarization measurements showed that nanocrystalline samples have a lower
corrosion potential and lower corrosion current compared to microcrystalline one.
The observations of surface morphology revealed the galvanic corrosion related to
the presence of intermetallic particles. For microcrystalline sample, the intergranular
corrosion attack was observed.
Keywords: aluminium alloys, grain size, pitting corrosion
ochrona przed korozja 2/2011
1. Wprowadzenie
Stopy aluminium z serii 7XXX (Al-Zn-Cu-
Mg) wykazują najwyższe właściwości wytrzymałościowe
spośród typowych stopów tego
metalu. Właściwości te wynikają z obecności
małych (rzędu kilkudziesięciu nanometrów)
wydzieleń, dzięki obecności których, stopy te
znajdują zastosowanie na wysoko obciążone
elementy konstrukcyjne, m.in. w samolotach.
Jednym ze sposobów dodatkowego umocnienia
metali i stopów jest rozdrobnienie ziaren
[1, 2]. Granice ziaren są bowiem silnym
czynnikiem umacniającym, a wytrzymałość
stopów o budowie polikrystalicznej rośnie
zgodnie z empiryczną zależnością Halla[...]
więcej»
w zeszycie
OCHRONA PRZED KOROZJĄ 2011/2
|
|
|
» Wpływ rozdrobnienia ziarna na odporność korozyjną niklu 200
|
|
CEZARY KRAJEWSKI RYSZARD SITEK EWA URA-BIŃCZYK WACŁAW PACHLA HUBERT MATYSIAK HALINA GARBACZ KRZYSZTOF JAN KURZYDŁOWSKI
Ochrona przed Korozją, vol. 54, nr 6 299
odporność korozyjną. Austenityczna stal nierdzewna
316 po HE ma większą odporność
na korozję wżerową [10], ale austenityczna
stal nierdzewna 303 - mniejszą [11]. Stopy
aluminium 7475 po HE mają mniejszy potencjał
korozyjny i wyższy prąd pasywacji,
ale rozdrobnienie ziarna eliminuje korozję
międzykrystaliczną, co korzystnie wpływa
na "długość życia" konstrukcji wykonanych
z nano-stopów Al [12].
2. Badany materiał i metodyka badań
Przedmiotem badań był nikiel (Ni 200)
o składzie chemicznym podanym w tablicy
1. Materiał w stanie wyjściowym miał
postać pręta o średnicy φ = 40,4 mm, który
wyciskano kumulacyjnie z chłodzeniem do
średnic 26,97; 15,89; 9,92 i 4,94 mm. Łącznie
odkształcenie rzeczywiste wyniosło ε = 4,2.
Procesy HE prowadzono w temperaturze pokojowej,
przy prędkościach odkształcenia
έ = 2,48÷7,44·101.
Na próbkach po hydro-ekstruzji przeprowadzono
badania struktury wykorzystując
mikroskop świetlny KEYENCE VHX-600,
skaningowy mikroskop elektronowy HITACHI
SU70 oraz transmisyjny mikroskop elektronowy
JEOL JEM-1200EX. Do ilościowej
analizy mikrostruktury i zniszczeń korozyjnych
posłużono się programem MicroMeter
v.0,86b. Do pomiaru głębokości wżerów wykorzystano
profi lometr optyczny WYKO NT
9300.
Twardość próbek zmierzono mikrotwardościomierzem
VICKERS - ZWICK. Badanie
odporności korozyjnej przeprowadzono metodą
potencjodynamiczną[...]
więcej»
w zeszycie
OCHRONA PRZED KOROZJĄ 2011/6
|
|
|
|
Strona 1
Następna strona »
|
Twój Profil
Twój koszyk
