profil Twój Profil
Kliknij, aby zalogować »
Jesteś odbiorcą prenumeraty plus
w wersji papierowej?

Oferujemy Ci dostęp do archiwalnych zeszytów prenumerowanych czasopism w wersji elektronicznej
AKTYWACJA DOSTĘPU! »

Twój koszyk
  Twój koszyk jest pusty

Czasowy dostęp?

zegar

To proste!

zobacz szczegóły
r e k l a m a
FAIL (the browser should render some flash content, not this).

ZAMÓW EZEMPLARZ PAPIEROWY!

baza zobacz szczegóły

Wyniki wyszukiwania

Wyniki 1-3 spośród 3 dla zapytania: authorDesc:"Marcin Kudzin"

» Wyznaczanie zawartości wiskozy w mieszankach z bawełną - międzylaboratoryjne badania porównawcze

KRYSTYNA MADER  WIESŁAWA LOTA  ZDZISŁAWA MROZIŃSKA  MARCIN KUDZIN  
Metody ilościowej analizy chemicznej mieszanek surowców włókienniczych polegają na selektywnym rozpuszczaniu poszczególnych składników mieszanki w odpowiednim rozpuszczalniku. Z ubytku masy rozpuszczanej mieszanki włókien, po uwzględnieniu odpowiednich poprawek, określa się zawartość określonych składników.Ze względu na swoje właściwości wiskoza od wielu lat znajduje szerokie zastosowanie w pro[...] więcej»
w zeszycie PRZEGLĄD WŁÓKIENNICZY - WŁÓKNO, ODZIEŻ, SKÓRA 2008/8


 

» Niektóre aspekty ekologiczności wyrobów włókienniczych. Walidacja i oszacowanie niepewności

Krystyna Mader  Wiesława Lota  Marcin Kudzin  Zdzisława Mrozińska  
Badania w zakresie ekologiczności wyrobów włókienniczych podjęto w drugiej połowie lat 80. w Niemczech i Austrii. W 1992 roku Instytut Hohenstein (Forschungsinstitut Hohenstein) z Bonningheim (Niemcy) i Austriacki Instytut Tekstylny (Österrichisches Textil-Forschungsinstitut) z Wiednia powołały stowarzyszenie Öko-Tex, zajmujące się badaniem właściwości ekologicznych wyrobów włókienniczych. Obecnie do stowarzyszenia Öko-Tex należy wiele innych instytutów naukowo-badawczych ze wszystkich krajów Unii Europejskiej. Stowarzyszenie to opracowało system norm (serii Öko-Tex 100 [1] i Öko-Tex 200 [2]), określających szczegółowo wymagania, jakim powinny odpowiadać wyroby włókiennicze, aby można je było określić mianem "ekologicznych". Normy te stawiają wymagania jakościowe i ilościowe w zakresie takich parametrów, jak: - pH, - zawartość formaldehydu, - zawartość metali ciężkich, - zawartość pestycydów i pentachlorofenolu, - zawartość chlorowanych przenośników organicznych, - zawartość barwników azowych, które w środowisku redukcyjnym mogą odszczepiać aminy aromatyczne uznane za kancerogenne, - odporność wybarwień na wodę, pot, tarcie suche i mokre oraz ślinę. Najważniejsze wymaganie to brak barwników azowych, które w środowisku redukcyjnym mogą odszczepiać aminy aromatyczne grupy MAK III A1 - uznane za kancerogenne dla człowieka oraz grupy MAK III A2 uznane za kancerogenne na przebadanych zwierzętach. Prawodawstwo Krajów Unii Europejskiej utrudnia wprowadzanie na rynek wyrobów nie spełniających wymagań norm Öko-Tex Standard. W związku z tym wielu producentów oznacza swe wyroby znakiem Öko-Tex "Włókiennicze zaufanie. Zbadany na substancje szkodliwe wg Standardu Öko-Tex 100", a wiele przedsiębiorstw handlujących tekstyliami żąda od swych dostawców spełnienia tych wymagań. Z chwilą wejścia do Unii Europejskiej Polska musiała również spełnić wiele wymogów obowiązujących w Unii. Rozporządzenie Rady Ministrów (oparte o dyrektywy Unii E[...] więcej»
w zeszycie PRZEGLĄD WŁÓKIENNICZY - WŁÓKNO, ODZIEŻ, SKÓRA 2010/6


 

» Polipropylenowe włókniny kompozytowe o zwiększonej degradowalności

JOLANTA KAŁUŻKA  KATARZYNA BUJNICKA  MARTA ŁATWIŃSKA  JADWIGA SÓJKA-LEDAKOWICZ  MARCIN KUDZIN  
Techniką melt-blown wykonano matryce włókninowe z polipropylenu o różnych wartościach masowego wskaźnika szybkości płynięcia (MFR) przy zmiennym wydatku sprężonego powietrza oraz zmiennym wydatku polimeru. Tą samą techniką wykonano polipropylenowe matryce kompozytowe z dodatkiem celulozy i chitozanu mikrobiologicznego. Określono wpływ tych degradowalnych modyfikatorów na właściwości metrologiczne oraz hydro- i fotodegradację włókniny polipropylenowej. Proces degradacji oceniono na podstawie ubytku masy włókniny i zmiany średniej masy cząsteczkowej polipropylenu. Microcryst. cellulose and microbiol. chitosan were added (up to 3%) to polypropylene matrix (melting flow index 1200 g/10 min) processed to composite nonwovens by meltblown technique. The nonwovens were studied for hydrolytic degradability at 65°C (pH 7), av. mol. mass (viscosimetry) and photodegradability (25 W/m2 for 5-240 h). The addn. of fillers resulted in increasing the air permeability and in decreasing the mech. strength of the polypropylene matrix. The accelerated hydrolytic (21-84 days) degradn. of the composites resulted in mass loss (up to 3.5%) and a decrease in molecular mass (up to 2%) of the polypropylene matrix. The photolytic degradn. (40-160 h) resulted in a decrease in molecular mass of the matrix up to 8%. Większość prowadzonych badań naukowych nad tworzywami sztucznymi ma na celu poprawę ich stabilności i odporności na działanie czynników atmosferycznych, chemicznych, termicznych lub biologicznych. Duża odporność materiałów z tworzyw sztucznych na te czynniki stała się jednak, ze względu na trudności związane z usuwaniem ich jako odpadów, zagrożeniem dla środowiska. Tanie, łatwo dostępne i powszechnie stosowane polimery syntetyczne w większości są odporne w środowisku naturalnym na degradację pod wpływem światła, temperatury, związków chemicznych oraz mikroorganizmów1-3). Szczególnie dużą odporność wykazują poliolefiny. Polipropylen jest je[...] więcej»
w zeszycie PRZEMYSŁ CHEMICZNY 2010/12


 

 Strona 1 
r e k l a m a
FAIL (the browser should render some flash content, not this).