profil Twój Profil
Kliknij, aby zalogować »
Jesteś odbiorcą prenumeraty plus
w wersji papierowej?

Oferujemy Ci dostęp do archiwalnych zeszytów prenumerowanych czasopism w wersji elektronicznej
AKTYWACJA DOSTĘPU! »

Twój koszyk
  Twój koszyk jest pusty

Czasowy dostęp?

zegar

To proste!

zobacz szczegóły
r e k l a m a
FAIL (the browser should render some flash content, not this).

ZAMÓW EZEMPLARZ PAPIEROWY!

baza zobacz szczegóły

Wyniki wyszukiwania

Wyniki 1-1 spośród 1 dla zapytania: authorDesc:"Bronisław T. Buczek"

» Ocena skuteczności materiałów stosowanych do osuszania sprężonego gazu ziemnego (CNG

Mieczysław R. Bałys  Bronisław T. Buczek  
Poszukiwanie nowych źródeł energii i alternatywnych paliw przyczynia się do wykorzystania paliw tradycyjnych w sposób bardziej ekonomiczny oraz efektywny i ekologiczny. Dobrą ilustracją takiego stwierdzenia jest wykorzystanie sprężonego gazu ziemnego CNG (ang. Compressed Natural Gas) jako paliwa napędzającego pojazdy NGV (ang. Natural Gas Vehicles). Pierwszy silnik zasilany gazem ziemnym skonstruowany został w połowie dziewiętnastego wieku (Romaniszyn, 2007) [1], ale dopiero w drugiej połowie wieku dwudziestego pojawiło się realne zainteresowanie tym paliwem, powodowane głównie chęcią zmniejszenia skutków kryzysów paliwowych. Istotną zaletą sprężonego gazu ziemnego jako paliwa jest między innymi to, że droga od pozyskania paliwa do produktu finalnego jest krótka i technologicznie niezbyt skomplikowana. W tym ujęciu stale ważnym problemem związanym z możliwością zastosowania sprężonego gazu ziemnego jako wysokojakościowego paliwa jest obniżenie w nim zawartości pary wodnej w stopniu umożliwiającym korzystanie z niego w krajowych warunkach klimatycznych, w szczególności w okresie zimowym. Przy zbyt dużej zawartości wilgoci mogą w niskich temperaturach tworzyć się kondensaty wodne, które utrudniają właściwą pracę układu zapłonowego w pojazdach oraz w stacjach tankowania paliwa gazowego. Jakość paliwa CNG Własności paliwa jako handlowego produktu, przeznaczonego dla indywidualnych odbiorców w Polsce, określają różnego rodzaju dyrektywy oraz normy dotyczące jakości gazu, granicznych wartości parametrów charakterystycznych, bezpiecznego eksploatowania poszczególnych instalacji, jak również ochrony środowiska i jego użytkowników. W zakresie zawartości wilgoci Rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 28.12.2008 [2] określa maksymalną dopuszczalną zawartość wilgoci na poziomie 30 mg/m3 dla gazu w temperaturze -20oC i pod ciśnieniem 20 MPa. Gaz ziemny dostarczany jest zwykle do stacji tankowania pojazdów z gazociągów zasilających [...] więcej»
w zeszycie GAZ, WODA I TECHNIKA SANITARNA 2010/7-8


 

 Strona 1 
r e k l a m a
FAIL (the browser should render some flash content, not this).