profil Twój Profil
Kliknij, aby zalogować »
Jesteś odbiorcą prenumeraty plus
w wersji papierowej?

Oferujemy Ci dostęp do archiwalnych zeszytów prenumerowanych czasopism w wersji elektronicznej
AKTYWACJA DOSTĘPU! »

Twój koszyk
  Twój koszyk jest pusty

Czasowy dostęp?

zegar

To proste!

zobacz szczegóły
r e k l a m a
FAIL (the browser should render some flash content, not this).

ZAMÓW EZEMPLARZ PAPIEROWY!

baza zobacz szczegóły

Wyniki wyszukiwania

Wyniki 1-2 spośród 2 dla zapytania: authorDesc:"Agnieszka Jancewicz"

» Związki chloroorganiczne w ściekach w zlewni rzeki Utraty

Urszula Dmitruk  Jan Dojlido  Agnieszka Jancewicz  Anna Kwiatkowska  
W wyniku działalności człowieka do środowiska naturalnego wprowadzane są znaczne ilości związków chloroorganicznych (związki zawierające w cząsteczce atomy chloru). Są to związki toksyczne, które charakteryzują się wysoką rozpuszczalnością w tłuszczach, wysoką prężnością par i niektóre z nich są bardzo trwałe w środowisku. Występują one we wszystkich jego elementach: w wodzie, glebie i atmosferze i stanowią poważne zagrożenia dla organizmów żywych. W związku z ich szkodliwym oddziaływaniem konieczna stała się kontrola zarówno występowania tych substancji w różnych elementach środowiska naturalnego jak również ich ilości wprowadzanych do środowiska. Proces kontrolowania może polegać na oznaczaniu stężeń indywidualnych związków chloroorganicznych lub parametrów sumarycznych zawartości tych związków. Jednym z takich parametrów jest AOX (adsorbowalne związki halogenoorganiczne), który pozwala na ogólną ocenę skażenia środowiska związkami chloroorganicznymi. W artykule omówiono wyniki badań występowania wybranych związków chloroorganicznych (pestycydy chloroorganiczne, polichlorowane bifenyle (PCB), chlorofenole i chlorobenzeny) oraz parametru AOX w ściekach oczyszczonych odprowadzanych przez trzy duże oczyszczalnie ścieków do zlewni rzeki Utraty w 2008 r. 2. Związki chloroorganiczne i parametr AOX W środowisku naturalnym występuje wiele związków chloroorganicznych, głównie pochodzenia antropogenicznego. Można je podzielić na kilka grup w zależnośći od ich właściwości. Bardzo liczną grupą związków, którą należy wymienić, są lotne związki chloroorganiczne, do których należą, m.in.: dichlorometan, tetrachlorometan, trichloroetylen, tetrachloroetylen oraz freony. Związki te stosowane były i są jako rozpuszczalniki, środki czyszczące i odtłuszczające oraz jako środki chłodnicze. Wprowadzanie ich do środowiska w dużym stopniu przyczyniło się do powstania dziury w warstwie ozonowej, chroniącej Ziemię przed negatywnym wpływem promieniow[...] więcej»
w zeszycie GAZ, WODA I TECHNIKA SANITARNA 2010/7-8


 

» Specjacja ołowiu w osadach dennych zbiornika Włocławek

Agnieszka Jancewicz  Jan Dojlido  Urszula Dymitruk  Urszula Tomczuk  
Ołów jest metalem ciężkim bardzo rozpowszechnionym w środowisku. Powszechnie występuje w skorupie ziemskiej w postaci galeny (PbS). Do środowiska wprowadzany jest w procesach naturalnych oraz w wyniku działalności człowieka. Do naturalnych źródeł ołowiu można zaliczyć: wietrzenie skał, erupcje wulkanów, pożary lasów oraz procesy glebotwórcze. Ze względu na swoje właściwości, tj. niską temperaturę topnienia, dużą kowalność, rozciągliwość, odporność na korozję oraz dużą dostępność, łatwość wydobycia i obróbki, ołów stał się metalem bardzo popularnym i szeroko wykorzystywanym w różnych gałęziach przemysłu. W związku z tym ścieki przemysłowe i komunalne oraz emisja zanieczyszczeń z zakładów przemysłowych i transportu stanowią potencjalne źródła zanieczyszczenia środowiska ołowiem. Ołów i wszystkie jego związki chemiczne, zwłaszcza organiczne, są toksyczne dla organizmów żywych. Uważa się, że nie istnieje wartość graniczna ich toksycznego działania, a metal ten może oddziaływać niekorzystnie nawet w zakresie bardzo niskich stężeń, ponieważ ulega kumulacji w organizmach i łatwo przenika do pożywienia włączając się w łańcuch pokarmowy. Z tego powodu ołów i jego związki znalazły się na liście substancji priorytetowych w dziedzinie polityki wodnej Ramowej Dyrektywy Wodnej (2000/60/WE). Komisja Toksykologii Środowiskowej PAN umieściła ołów na 6 miejscu zagrożeń środowiskowych. GAZ, WODA I TECHNIKA SANITARNA ■ STYCZEŃ 2012 29 Metodyka badań W badanych osadach dennych oznaczono następujące wskaźniki:  Metale (Pb, Fe, Mn),  Materię organiczną. Metale oznaczono w próbkach osadów dennych po mineralizacji w piecu mikrofalowym Multiwave 3000 firmy AnthonPaar w środowisku wody królewskiej. W przygotowanych roztworach oznaczono zawartość ołowiu metodą absorpcyjnej spektrometrii atomowej (ASA) z atomizacją w kuwecie grafitowej (PN-EN ISO 15586: 2005), żelaza i manganu metodą ASA z atomizacją w płomieniu (PN-92 C-04570/01[...] więcej»
w zeszycie GAZ, WODA I TECHNIKA SANITARNA 2012/1


 

 Strona 1 
r e k l a m a
FAIL (the browser should render some flash content, not this).