Twój Profil
Kliknij, aby zalogować »
Jesteś odbiorcą prenumeraty plus
w wersji papierowej?

Oferujemy Ci dostęp do archiwalnych zeszytów prenumerowanych czasopism w wersji elektronicznej
AKTYWACJA DOSTĘPU! »

Twój koszyk

Twój koszyk jest pusty

Czasowy dostęp?

To proste!

zobacz szczegóły

r e k l a m a

ZAMÓW EZEMPLARZ PAPIEROWY!

zobacz szczegóły

Wyniki wyszukiwania

Wyniki 1-1 spośród 1 dla zapytania: authorDesc:"Eugeniusz Klaczyński"

» Wpływ lotnych kwasów tłuszczowych na intensyfikację usuwania fosforu w reaktorach biologicznych – badania w skali laboratoryjnej

Eugeniusz Klaczyński

Dotychczasowe badania pokazują, że proces zintensyfikowanego uwalniania fosforu w strefie beztlenowej, połączony z magazynowaniem energii w postaci polihydroksyalkanów - (PHA), przez organizmy akumulujące polifosforany (PAOs - ang. Poly-phosphate Accumulating Organisms), jest uzależnione od ilości dostępnych lotnych kwasów tłuszczowych (LKT). Wysokie stężenie LKT prowadzi w konsekwencji do szybszego wzrostu PAOs i wzmożonego usuwania fosforu. Niewykorzystanie LKT w strefie beztlenowej i wysokie jego stężenie w strefach niedotlenionej i tlenowej, obniża efektywność pobierania fosforu ze ścieków do wartości nawet bliskich zeru. Badania Pattarkine potwierdzają, że usuwanie fosforu w strefie tlenowej zachodzi dopiero po wykorzystaniu całego LKT [1]. Zalecany stosunek LKT/P w dopływie do strefy beztlenowej wynosi według Barnarda w granicach 5÷6 [1] lub nawet 6÷10 [6]. Według badań Comeau i in. 8 mg łatworozkładalnego ChZT jest zużywane na usunięcie 1 mg fosforu ze ścieków (autorzy przyjęli, że 1 mg łatworozkładalnego ChZT odpowiada w przybliżeniu 1 mg kwasu octowego) [5]. Jodłowski [40] podaje za Sedlakiem, że około 6 do 9 mg LKT w przeliczeniu na kwas octowy jest zużywane do pobierania 1 mg fosforu. Natomiast badania Gharagaha i Randalla pokazują, że dodanie 1 mg kwasu octowego powoduje usuwanie 0,37 mgP, natomiast 1 mg kwasu propionowego tylko 0,1 mgP [3]. Cel i zakres badań Usuwanie fosforu ze ścieków jest procesem składającym się z serii kolejnych reakcji biochemicznych, a jego szybkość zależy od wielu czynników o charakterze fizyczno-chemicznym i technologicznym. Intensyfikacja procesu zachodzi przez uaktywnienie mikroorganizmów w zmieniających się kolejno warunkach: beztlenowych, anoksycznych i tlenowych. Efektywność procesu zależy od wskaźników fizyczno-chemicznych ścieków, np. ChZT, BZT5, LKT, temperatury oraz od parametrów technologicznych, jak wiek osadu, obciążenie osadu związkami organicznymi i warunki tlenowe w reakt[...] więcej»
w zeszycie GAZ, WODA I TECHNIKA SANITARNA 2010/7-8

KUP TERAZ » KUP TERAZ (SMS) »