Wyniki wyszukiwania

Joanna Alvarez

Właściwy komfort użytkowania obuwia zapewniają: wysokie parametry higieniczne, dobra układalność oraz miękkość materiałów przeznaczonych na wierzchy i wewnętrzne elementy. To bardzo istotne kryteria zwłaszcza w przypadku produkcji obuwia specjalnego. Mówiąc o obuwiu specjalnym mamy na myśli: - obuwie dostosowane do zmian stosunkowo niewielkich, odpowiednie dla stóp wrażliwych, dla stóp reumatoidalnych z niewielkim zaawansowaniem choroby oraz obuwie profilaktyczne dla osób chorych na cukrzycę; - obuwie dostosowane do stóp cukrzycowych i stóp reumatoidalnych w zaawansowanym stadium choroby oraz do wymagań pacjentów po zabiegach chirurgicznych, które klasyfikuje się jako: a) obuwie specjalne dla diabetyków i reumatyków (D+R), którego podstawowym celem jest całkowite zlikwidowanie nacisków w miejscu owrzodzenia oraz unieruchomienie stawów śródstopnopaliczkowych; b) obuwie lecznicze, opatrunkowe, pooperacyjne, odciążające - zalecane po wyleczeniu owrzodzeń, po amputacji części stopy, mające za zadanie: chronić przed ponownym powstaniem owrzodzenia, maksymalnie ułatwiać przekolebania, zminimalizować ryzyko rozwoju drobnoustrojów patogennych oraz chronić przed naciskami na bolące miejsca. Dobre samopoczucie uzyskuje się dzięki użytkowaniu prawidłowo zaprojektowanego, skonstruowanego i komfortowego obuwia. Problem ten obejmuje nie tylko odpowiednią konstrukcję, dobór rozmiaru, ale również właściwości materiałów, z których obuwie wykonano. Ocena właściwości fizyko-mechanicznych tych materiałów, jak i ich parametrów higienicznych jest bardzo istotna. Zapewnienie szeroko rozumianego komfortu użytkowania i wysokich parametrów higienicznych jest podstawą przy wytwarzaniu nowoczesnych rozwiązań technologicznych i materiało- Badania i ocena wybranych układów materiałowych na obuwie specjalne dla osób chorych na cukrzycę lub reumatoidalne zapalenie stawów. Cz. I Izabela Wierzbicka , Bogusława Jamrozik, Joanna Alvarez wych obuwia dla osó[...] więcej»
w zeszycie PRZEGLĄD WŁÓKIENNICZY - WŁÓKNO, ODZIEŻ, SKÓRA 2010/7-8

» Badania i ocena wybranych układów materiałowych na obuwie specjalne dla osób chorych na cukrzycę lub reumatoidalne zapalenie stawów. Cz. II

Joanna Alvarez

Materiały przedstawione w tabeli 1. (Przegląd - WOS nr 7-8/2010) podzielono ze względu na przeznaczenie i rodzaj: a) materiały na wierzchy obuwia - skóry i materiały tekstylne b) materiały na wewnętrzne elementy obuwia (podszewki i wyściółki) - podszewki skórzane i materiały włókiennicze. Przeprowadzając badania laboratoryjne dobrano metodykę badań do rodzaju i przeznaczenia ocenianego materiału. Wytypowane materiały poddano badaniom w zakresie podstawowych wskaźników fizykomechanicznych (wytrzymałościowych) charakteryzujących właściwości przetwórcze i użytkowe. Kolejnym etapem było badanie parametrów higienicznych, a także oznaczanie wybranych substancji szkodliwych w wytypowanych materiałach. Wszystkie badania były prowadzone zgodnie z obowiązującymi na czas wykonywania badań normami i procedurami badawczymi. Wyniki badań porównano do wymagań zalecanych przez IPS Oddział w Krakowie. Wyniki badań parametrów wytrzymałościowych i ich analiza a) Materiały na wierzchy obuwia Wyniki badań dla wyselekcjonowanych materiałów w postaci: skór naturalnych w zakresie wytrzymałości na rozciąganie, wydłużenia przy zerwaniu i siły rozdzierającej oraz materiałów tekstylnych w zakresie siły zrywającej, wydłużenia przy zerwaniu i siły rozdzierającej przedstawiono na wykresach 1-6 (rys. 1). W zakresie odporności skór naturalnych i materiałów tekstylnych na wielokrotne zginanie wszystkie materiały spełniły warunki wymagań. Badania i ocena wybranych układów materiałowych na obuwie specjalne[...] więcej»
w zeszycie PRZEGLĄD WŁÓKIENNICZY - WŁÓKNO, ODZIEŻ, SKÓRA 2010/9

» Badania i ocena wybranych układów materiałowych na obuwie specjalne dla osób chorych na cukrzycę lub reumatoidalne zapalenie stawów. Cz. III

Joanna Alvarez

Oznaczono następujące substancje szkodliwe: w skórach - chrom (VI), formaldehyd i pentachlorofenol, a w materiałach tekstylnych: formaldehyd. Zrezygnowano z oznaczania amin aromatycznych i tetrachlorofenolu, ponieważ przeprowadzane w ostatnich dwóch latach badania tych substancji dla skór oraz materiałów tekstylnych i skóropodobnych nie wykazały obecności amin aromatycznych przekraczających próg oznaczalności 30 mg/kg oraz tetrachlorofenolu w żadnej z badanych próbek materiałów. Do oznaczania zawartości wybranych substancji szkodliwych wytypowano materiały, które zastosowane w danym obuwiu będą miały bezpośredni kontakt ze stopą. Dla skór przeznaczonych na wierzchy (obuwie letnie bez podszewki) i podszewki, oznaczonych numerami: (13), (15), (19), (8), (8a), wykonano badania w zakresie zawartości chromu (VI), formaldehydu i pentachlorofenolu. Dla materiałów tekstylnych przeznaczonych na elementy wewnętrzne obuwia, oznaczonych numerami: 1, 5, 6, 7, 9, 11, 16, 17, wykonano badania w zakresie zawartości formaldehydu (tabela 2.). Badania i ocena wybranych układów materiałowych na obuwie specjalne dla osób chorych na cukrzycę lub reumatoidalne zapalenie stawów. Cz. III Izabela Wierzbicka , Bogusława Jamrozik, Joanna Alvarez Wyniki badań zawartości formaldehydu porównano do wymagań Unii Europejskiej dla znaku "Eco-label dla obuwia", które wynoszą odpowiednio: dla skóry naturalnej ≤ 150 mg/kg, dla tekstyliów ≤ 75 mg/kg. Wyniki badań pentachlorofenolu porówna[...] więcej»
w zeszycie PRZEGLĄD WŁÓKIENNICZY - WŁÓKNO, ODZIEŻ, SKÓRA 2010/10

» Sztuczne skóry meblowe. Nowe wymagania jakościowe. Cz. I

Joanna Alvarez

Meble tworzą element wyposażenia wnętrza i spełniają funkcje wypoczynkowe, ważne są więc czynniki decydujące o ich funkcjonalności i komforcie użytkowania. Producenci stoją przed wyzwaniem dostosowania oferty do potrzeb i wymagań klientów oraz zapewnienia krótkiego czasu wprowadzenia produktu na rynek, jak też skutecznego rywalizowania z konkurencją. Przemysł meblarski zalicza się do ważnych odbiorców różnych materiałów skóropodobnych, nazywanych także sztucznymi lub syntetycznymi skórami, które dla tapicerstwa stały się doskonałym zamiennikiem skóry naturalnej oraz płaskich wyrobów włókienniczych. Stworzenie substytutu skóry naturalnej jest efektem rozwiązań technologicznych, jakie powstały w XX wieku, a produkowane obecnie tego typu wyroby mogą być stosowane do każdego rodzaju mebli "miękkich", wzbogacając ich estetykę i wzornictwo [1 - 2]. Na przestrzeni ostatnich lat obserwuje się zwiększenie udziału oferty rynkowej mebli tapicerowanych materiałami skóropodobnymi, które atrakcyjnością dorównują meblom wykończonym skórą naturalną, a koszt produkcji pozwala producentom wykazać dużą elastyczność w stosunku do szybko zmieniających się trendów, z założeniem, że spełnią oni szereg wymagań jakościowych dla takich wyrobów. Dostępne są ogólne wymagania w zakresie pokryć meblowych, które dotyczą przede wszystkim skór naturalnych. W odpowiedzi na potrzeby zarówno producentów jak i użytkowników mebli, konieczne było uzupełnienie i zaktualizowanie ich o wymagania jakościowe dla sztucznych skór meblowych. 2. Charakterystyka sztucznych skór meblowych Kryteria podziału materiałów skóropodobnych mogą być różne, zależnie od budowy strukturalnej, rodzaju zastosowanego surowca, technologii wytwarzania, przeznaczenia lub rodzaju wykończenia. Ważne jest określenie ilości warstw, rodzaju nośnika, charakteru porów i ich wielkości oraz rodzaju wykończenia. Zastosowanie dobrej jakości komponentów gwarantuje stabilność wymaganych parametrów fizyko[...] więcej»
w zeszycie PRZEGLĄD WŁÓKIENNICZY - WŁÓKNO, ODZIEŻ, SKÓRA 2011/5

» Sztuczne skóry meblowe. Nowe wymagania jakościowe. Cz. II

Joanna Alvarez

Odporność na uszkodzenia przy zginaniu to kolejny parametr oceny materiałów skóropodobnych, przeznaczonych na tapicerkę meblową, który można badać na różny sposób. Jedna z norm [22] podaje metodę wyznaczania odporności na zginanie skór lub powłok kryjących skór, na mokro i na sucho, którą stosuje się do wszystkich rodzajów wyrobów o grubości poniżej 3,0 mm. Próbka do badań jest okresowo sprawdzana do momentu zniszczenia (odnotowuje się liczbę cykli zgięć oraz uszkodzenia dotyczące najsłabszej badanej próbki). Do uszkodzeń można zaliczyć: zmiany odcienia (zszarzenie) filmu kryjącego, bez dalszego uszkodzenia; zmarszczenia lub pęknięcia powłoki, jednej warstwy lub kilku jej warstw; obniżenie adhezji powłoki; obniżenie adhezji między warstwami powłok; wykruszanie lub złuszczanie powłoki; kontrast kolorów wskazujący na pęknięcie, wykruszenie lub złuszczenie powłoki. Inna norma [23] opisuje trzy metody oceny odporności wyrobów powleczonych na uszkodzenia przy wielokrotnym zginaniu: metodę A - De Mattia, metodę B - Schildknechta, metodę C - zgniatania/zginania. W badanych próbkach ocenia się wygląd zewnętrzny, biorąc pod uwagę czynniki: zmarszczenia, pęknięcia, złuszczenia i odbarwienia. Próbki po badaniu zginania porównuje się z materiałem niezginanym i ocenia (bez powiększenia) pogorszenie wyglądu materiału zginanego zgodnie z czterostopniową skalą: od braku do jego znacznego zniszczenia, dopuszczając oceny pośrednie: nieznacznego i umiarkowanego zniszczenia. Opisuje się również rodzaj uszkodzenia, taki jak: pękanie, głębokość pęknięć, liczbę oraz długość pęknięć, jak również rozwarstwianie, które może nie być widoczne lub wyraźne, ale przez jego wystąpienie może czynić powleczony wyrób włókienniczy bardziej podatnym na ścieranie, zdzieranie i wodochłonność, jak też może spowodować obniżenie wodoszczelności. Instytut Przemysłu Skórzanego Oddział/Kraków wykonuje badania zgodnie z pierwszą opisana normą i metodą A drugiej normy. W[...] więcej»
w zeszycie PRZEGLĄD WŁÓKIENNICZY - WŁÓKNO, ODZIEŻ, SKÓRA 2011/6