Wyniki wyszukiwania

Anna Pabich

Między człowiekiem a otoczeniem zachodzi ciągła wymiana ciepła. Jej wielkość zależy od takich parametrów otoczenia, jak: temperatura powietrza, prędkość ruchu powietrza czy ciśnienie pary wodnej. Aby organizm działał prawidłowo, niezbędne jest utrzymanie stałej ciepłoty ciała (homeotermii). Częściowo organizm jest w stanie sam wytwarzać lub odprowadzać potrzebne ciepło, jednak mogą zaistnieć takie warunki, w których termoregulacja organizmu zawodzi i wówczas dochodzi do zmiany temperatury wewnętrznej ciała. Aby temperatura wewnętrzna w organizmie pozostawała na stałym poziomie, musi być spełniony warunek równowagi między produkcją a utratą ciepła do otoczenia. Warunek ten przedstawia równanie bilansu cieplnego [1]: Modelowanie numeryczne wymiany ciepła między człowiekiem w barierowej odzieży ochronnej a otoczeniem. Cz. I Grażyna Bartkowiak , Anna Pabich Przegląd - WOS 9/2010 31 TECHNOLOGIE M - W = C res + E res + K+ C+ R + E + S (1) gdzie: M - metabolizm, W - obciążenie pracą, C res - wymiana ciepła poprzez układ oddechowy przez konwekcję, E res - wymiana ciepła poprzez układ oddechowy przez parowanie, K - wymiana ciepła przez skórę i odzież na drodze przewodzenia (zaniedbywana), C - wymiana ciepła przez skórę i odzież na drodze konwekcji, R - wymiana ciepła przez skórę i odzież na drodze promieniowania, E - wymiana ciepła na drodze parowania potu, S - akumulacja ciepła. Warunek utrzymania stałej ciepłoty ciała oznacza więc, że koniecznie staje się ograniczenie czasu przebywania człowieka w gorącym, bądź zimnym środowisku. Granice tolerancji niekorzystnego wpływu na organizm człowieka gorącego środowiska i pracy wykonywanej w takich warunkach wyznaczyć można dzięki m.in. temperaturze wewnętrznej ciała. Istotne jest również uwzględnienie stosowanej odzieży, która stanowi barierę pomiędzy powierzchnią skóry a otoczeniem i wpływa na wymianę ciepła czy odparowywanie wydzielonego potu. Często okazuje się bowiem, iż pomimo [...] więcej»
w zeszycie PRZEGLĄD WŁÓKIENNICZY - WŁÓKNO, ODZIEŻ, SKÓRA 2010/9

» Modelowanie numeryczne wymiany ciepła między człowiekiem w barierowej odzieży ochronnej a otoczeniem. Cz. II

Anna Pabich

5. Analiza wpływu rodzaju zastosowanej odzieży ochronnej i wariantów klimatycznych na parametry fizjologiczne człowieka pracującego w barierowej odzieży ochronnej przy wykorzystaniu numerycznego modelu symulującego zjawiska wymiany ciepła Opracowany model symulacji zjawiska wymiany ciepła daje bardzo duże możliwości analizy wpływu zmiennych, a więc: rodzaju odzieży barierowej z możliwością odprowadzania potu lub nie, poziomów metabolizmu i wydatku energetycznego, warunków mikroklimatu na zewnątrz odzieży, na parametry użytkownika odzieży barierowej związane z jego stanem cieplnym, tj. na temperaturę wewnętrzną, temperaturę skóry, utratę wody przez organizm. Model ten ma charakter otwarty i daje możliwości weryfikowania wprowadzonych danych bądź rozszerzania jego aplikacji. Dane uzyskane za pomocą modelu można przedstawiać w postaci tabelarycznej lub wykresów w funkcji czasu, w wybranych odcinkach czasu. Na przedstawionych niżej wykresach pokazano przykładowe możliwości wykorzystania modelu w celu symulowania wpływu rodzaju odzieży, wysiłku i zróżnicowanych p[...] więcej»
w zeszycie PRZEGLĄD WŁÓKIENNICZY - WŁÓKNO, ODZIEŻ, SKÓRA 2010/10

» Symulacja zabrudzeń materiałów tła odzieży ostrzegawczej Część I: Zabrudzenia suchą mieszaniną pyłową

Pracownicy służb obsługi drogowej coraz częściej są narażeni na potrącenia przez nadjeżdżające pojazdy, szczególnie w warunkach złej widoczności, wzmożonego ruchu i często ograniczonej przestrzeni. Istnieje także wiele stanowisk pracy, na których występują zagrożenia związane z uderzeniem, zgnieceniem i potrąceniem przez poruszające się maszyny i ładunki przez nie transportowane (wózki widłowe, dźwigi, suwnice, maszyny budowlane itp.) [1]. W każdym z tych przypadków skutki oddziaływania na zdrowie człowieka należą do najpoważniejszych ze względu na następstwa. Duża masa oraz energia kinetyczna transportowanych przedmiotów, poruszających się maszyn i pojazdów uniemożliwia bezpośrednie zabezpieczenie pracowników przed skutkami wypadków [2, 3]. Dlatego ważnym wymogiem staje się podniesien[...] więcej»
w zeszycie PRZEGLĄD WŁÓKIENNICZY - WŁÓKNO, ODZIEŻ, SKÓRA 2009/5

» Symulacja zabrudzeń materiałów tła odzieży ostrzegawczej Część II: zabrudzenia zawiesiną mieszaniny pyłów w oleju syntetycznym

W pierwszej części artykułu ("PWOS" 5/2009) opisano adaptację stanowiska badawczego do potrzeb prowadzenia metody laboratoryjnego nanoszenia na materiały tła odzieży ostrzegawczej zabrudzenia suchą mieszaniną pyłową. Przeprowadzono badania fotometryczne materiałów tła odzieży ostrzegawczej (tkanin i dzianin) o barwie żółtej i pomarańczowej: nowych i po zabrudzeniu materiałami sypkimi. Materiały typu: piasek, cement, cząstki pyłów organicznych pochodzenia ziemnego, itp. w procesie prania wodnego mają charakter zabrudzeń łatwo usuwalnych, w przeciwieństwie do zabrudzeń ropopochodnych.Ze względu na fakt, iż użytkownik odzieży ostrzegawczej może mieć na codzień do czynienia z różnymi środkami brudzącymi (w tym również ropopochodnymi) w drugim etapie badań starano się zasymulować zabrudzenia [...] więcej»
w zeszycie PRZEGLĄD WŁÓKIENNICZY - WŁÓKNO, ODZIEŻ, SKÓRA 2009/6-7

» Zmiana koloru materiałów tła odzieży ostrzegawczej na skutek naświetlania. Cz. I

Wyróżnianie się z otoczenia użytkownika odzieży ostrzegawczej uzyskuje się poprzez efekt znacznego poziomu kontrastu między barwą odzieży a otaczającym widzialnym tłem oraz odpowiednie rozmieszczenie wystarczająco dużych powierzchni materiałów fluoroscencyjnych [2÷3, 5, 10]. Z uwagi na konieczność stosowania określonych barwników włókienniczych do osiągnięcia wybarwień materiałów odzieżowych w zakresie wymaganych wielkości fotometrycznych (określona barwa o właściwościach fluorescencyjnych) [1], najczęściej spotykane materiały tła odzieży ostrzegawczej, to materiały z przędz poliestrowych. Analiza typów odzieży ostrzegawczej stosowanej obecnie na rynku krajowym wykazuje, że w ok. 90% odzież ta jest wykonana z tkanin i dzianin. 10% materiałów stanowią dzianiny powleczone PCV lub tkaniny[...] więcej»
w zeszycie PRZEGLĄD WŁÓKIENNICZY - WŁÓKNO, ODZIEŻ, SKÓRA 2009/8

» Zmiana koloru materiałów tła odzieży ostrzegawczej na skutek naświetlania. Cz. II

Przeprowadzone badania parametrów fotometrycznych materiałów po naświetlaniu w warunkach naturalnych pozwalają stwierdzić, że:- przebieg i kierunek zmian współrzędnych chromatyczności zachodzących w czasie naświetlania danego materiału jest po naświetlaniu identyczny dla wszystkich zastosowanych wariantów apretury,- wartości współczynników luminancji świetlnej wszystkich badanych materiałów przez cały okres naświetlania pozostały wyższe od dopuszczalnych minimalnych wartości współczynników luminancji świetlnej dla danej barwy wg PN-EN 471:2005 [6] (βmin = 0.70 dla barwy fluorescencyjnej żółtej i βmin = 0.40 dla barwy fluorescencyjnej pomarańczowej),- wartości współczynników luminancji świetlnej dzianin (Dz) z apreturą (o barwie pomarańczowej i żółtej) i tkaniny (Tk) z apreturą o[...] więcej»
w zeszycie PRZEGLĄD WŁÓKIENNICZY - WŁÓKNO, ODZIEŻ, SKÓRA 2009/9

» Starzenie materiałów włókienniczych przeznaczonych na odzież ochronną pod wpływem promieniowania słonecznego i czynników atmosferycznych. Część Ia: Omówienie zagadnienia i metodyka badań

Krzysztof Łężak

Iwona Frydrych

Materiały włókiennicze przeznaczone na odzież ochronną należą do grupy wyrobów najbardziej narażonych na ekspozycję na promieniowanie słoneczne oraz działanie zróżnicowanych warunków atmosferycznych. Największy wpływ na degradację materiałów włókienniczych ma promieniowanie słoneczne, a w szczególności promieniowanie nadfioletowe [1, 2]. Fale świetlne stanowią pewną niewielką część widma fal elektromagnetycznych. Obejmuje ono fale o długościach od 380 do 770 nm. W widmie światła występują również fale niewidzialne, z których fale krótkie (poniżej 380 nm) nazywa się nadfioletem lub ultrafioletem, a długie (powyżej 770 nm) - podczerwienią. Widmo światła słonecznego zawiera znaczne ilości promieniowania nadfioletowego. Promienie nadfioletowe są w dużej mierze odpowiedzialne za proces starzenia materiałów włóknistych, gdyż większość włókien jest wrażliwa na ich działanie. Skutkiem tej części oddziaływania promieniowania słonecznego oraz wilgotności jest zmiana właściwości fizyko-chemicznych włókien. Z rozkładu energii spektralnej promieniowania wynika, że tylko niewielka część promieni nadfioletowych (o długościach fali poniżej 380 nm) dociera do materiału wystawionego na działanie światła dziennego [3]. Warunkiem koniecznym procesu starzenia struktur z włók[...] więcej»
w zeszycie PRZEGLĄD WŁÓKIENNICZY - WŁÓKNO, ODZIEŻ, SKÓRA 2011/3

» Starzenie materiałów włókienniczych przeznaczonych na odzież ochronną pod wpływem promieniowania słonecznego i czynników atmosferycznych. Część Ib: Omówienie zagadnienia i metodyka badań

Krzysztof Łężak

Iwona Frydrych

Próby wytypowanych do badań materiałów zostały umieszczone na wolnym powietrzu, na powierzchni całkowitej ok. 40 m2 i zamontowane w sposób stały, umożliwiający pobieranie fragmentów materiałów (bez demontażu całości) z dowolnego miejsca ich powierzchni. Miejsce usytuowania zostało tak dobrane, aby zagwarantować przez całą dobę pełną ekspozycję całej powierzchni materiałów na naświetlanie światłem dziennym i oddziaływanie pozostałych czynników atmosferycznych (bez zadaszenia, obiektów powodujących zacienienie). Zamocowanie materiału wykonano w taki sposób, aby w każdych warunkach pogodowych eksponowana na światło była "prawa" strona materiału, bez podwinięć i zagięć oraz bez naprę- Starzenie materiałów włókienniczych przeznaczonych na odzież ochronną pod wpływem promieniowania słonecznego i czynników atmosferycznych. Część Ib: Omówienie zagadnienia i metodyka badań Krzysztof Łężak, Grażyna Bartkowiak , Iwona Frydrych 32 Przegląd - WOS 4/2011 WYROBY Przez cały okres ekspozycji monitorowano i rejestrowano temperaturę oraz wilgotność względną powietrza. Pełną charakterystykę warunków atmosferycznych i odpowiadające im czasy ekspozycji materiałów przedstawiono w tabeli 2. Próby materiałów eksponowano w dwóch cyklach czasowych - 1 połowę powierzchni materiałów eksponowano przez 1200 h (lipiec - sierpień 2008 r.), 2 połowę - przez 2400 h (lipiec - październik 2008 r.). Biorąc pod uwagę rozkład napromieniowania[...] więcej»
w zeszycie PRZEGLĄD WŁÓKIENNICZY - WŁÓKNO, ODZIEŻ, SKÓRA 2011/4