profil Twój Profil
Kliknij, aby zalogować »
Jesteś odbiorcą prenumeraty plus
w wersji papierowej?

Oferujemy Ci dostęp do archiwalnych zeszytów prenumerowanych czasopism w wersji elektronicznej
AKTYWACJA DOSTĘPU! »

Twój koszyk
  Twój koszyk jest pusty

Czasowy dostęp?

zegar

To proste!

zobacz szczegóły
r e k l a m a
FAIL (the browser should render some flash content, not this).

ZAMÓW EZEMPLARZ PAPIEROWY!

baza zobacz szczegóły

Wyniki wyszukiwania

Wyniki 1-1 spośród 1 dla zapytania: authorDesc:"Piotr Wydrych"

» Optymalizacja działania aplikacji opartych na partnerskich sieciach strumieniowania wideo

Bartosz Polaczyk  Piotr Chołda  Piotr Wydrych  Rafał Stankiewicz  Andrzej Jajszczyk  
Pierwsze sieci partnerskie (P2P - peer-to-peer) pojawiły się około 10 lat temu. Najwcześniej wdrożoną aplikacją, o dużym zasięgu i popularności, był służący do wymiany plików Napster. Aplikacje P2P zapewniają klientowi dużą niezależność od operatora, ponieważ tworzą samodzielną topologię nakładkową w warstwie aplikacji modelu ISO/OSI, ponad istniejącą siecią bazową (zazwyczaj IP - Internet Protocol). Aplikacje partnerskie charakteryzują się następującymi podstawowymi właściwościami: niezależnością, decentralizacją i samoorganizacją oraz nastawieniem na współdzielenie zasobów. Wszystkie te cechy czynią je bardzo atrakcyjnymi dla użytkowników indywidualnych, ponieważ zapewniają tanie korzystanie z zasobów Internetu (rozumianych jako pliki, przepływność, moc obliczeniowa) i brak kontroli operatora nad działaniami klientów. Sieci partnerskie znajdują zastosowanie w wielu dziedzinach, z których najpopularniejsze to: współdzielenie plików (np. BitTorrent, eMule, Gnutella), transmisja wideo (PPLive, Sop- Cast), telefonia internetowa (Skype) czy ruting anonimowy (Tor). Mniej popularne, specjalistyczne zastosowania to np.: wirtualne sieci prywatne (np. Hamachi) oraz gry on-line. Ruch telekomunikacyjny generowany przez aplikacje P2P stanowi obecnie kilkadziesiąt procent ogólnego ruchu i dominuje w Internecie. Pierwsza generacja aplikacji partnerskich służących do wymiany plików używała niestrukturyzowanych sieci P2P. W takich systemach brak jest algorytmów do organizacji lub optymalizacji połączeń sieciowych między poszczególnymi węzłami sieci, tzw. partnerami (peer). Pożądane treści mogą być wyszukiwane za pomocą serwera centralnego lub przez zalewanie sieci nakładkowej zapytaniami. Drugim rodzajem aplikacji P2P są sieci ustrukturyzowane. Najbardziej rozpowszechnione są rozwiązania oparte na rozproszonych tablicach mieszających DHT (Distributed Hash Tables). Są to systemy zdecentralizowane, zoptymalizowane pod względem efektywnego wy[...] więcej»
w zeszycie PRZEGLĄD TELEKOMUNIKACYJNY - WIADOMOŚCI TELEKOMUNIKACYJNE 2011/4


 

 Strona 1 
r e k l a m a
FAIL (the browser should render some flash content, not this).