|
|
|
|
|
|
» Stan i możliwości rozwoju infrastruktury wodociągowo-kanalizacyjnej w Polsce
|
|
Ryszard Błażejewski 
Na koniec 2009 r. długość sieci wodociągowej rozdzielczej wynosiła
w kraju 267 tys. km i i obsługiwała 88% mieszkańców kraju.
W siedmiu województwach wskaźnik zwodociągowania przekracza
90%, natomiast w dwóch województwach (małopolskim i podkarpackim)
jest to jedynie 75%.
Sieć wodociągowa na terenach wiejskich stanowiła prawie 78%
całkowitej długości sieci w Polsce. W 2009 r. na wsi przybyło ponad
3 tys. km nowej sieci wodociągowej, dzięki czemu z wodociągu
sieciowego korzystało 75% mieszkańców wsi [3, 4]. Z wodociągu
indywidualnego korzysta 15%, a bez wodociągu pozostaje jeszcze
11% mieszkańców wsi. Długość rozdzielczej sieci wodociągowej
w miastach w ostatnim dziesięcioleciu przyrastała wolniej niż na
wsiach, osiągając długość nieco większą od długości sieci kanalizacyjnej,
tj. około 60 tys. km (rys. 1).Sieć kanalizacyjna
Długość sieci kanalizacyjnej (sanitarnej i ogólnospławnej) na
koniec 2009 r. wyniosła ponad 100 tys. km, po połowie w miastach
i na wsi (rys. 2). Dynamika wzrostu długości sieci jest większa na
obszarach wiejskich, co oznacza, że obecnie długość sieci kanalizacyjnej
na wsi polskiej jest większa od tej w miastach. Na jeden
kilometr sieci kanalizacyjnej przypada 400 mieszkańców miast
(2,5 m/M), a jedynie 74 mieszkańców wsi (13,5 m/M). Oczywiście,
sieci te różnią się od siebie wieloma parametrami, jak średnice rur,
wiek, Zdecydowanie gorzej przedstawia się sytuacja w dostępie do
infrastruktury kanalizacyjnej. Najwyższy osiągnięty wskaźnik skanalizowania
wynosi jedynie 35,5% (woj. podkarpackie), natomiast
50 GAZ, WODA I TECHNIKA SANITARNA ■ LUTY 2012
Na podstawie analizy uzyskanyc[...]
więcej»
w zeszycie
GAZ, WODA I TECHNIKA SANITARNA 2012/2
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
» Problemy eksploatacyjne systemów kanalizacji podciśnieniowej
|
|
Ryszard Błażejewski Radosław Matz
Ze względu na coraz trudniejsze warunki miejscowe kanalizowanych
terenów, trudno jest oprzeć transport ścieków wyłączenie
na sile grawitacji. W terenie o rozproszonej zabudowie, płytko
występujących wodach gruntowych, bez sprzyjającego ukształtowania
terenu systemy grawitacyjne często okazują się zbyt kosztowne.
Alternatywnym rozwiązaniem kanalizacji zbiorczej mogą
być w takich przypadkach systemy grawitacyjno-tłoczne, ciśnieniowe
lub podciśnieniowe.
Transport ścieków w kanalizacji podciśnieniowej następuje pod
wpływem cyku następujących po sobie zmian gradientów ciśnienia
w przewodach podciśnieniowych. Wywołany otwarciem zaworu
opróżniającego dopływ porcji ścieków i powietrza powoduje lokalne
podwyższenie ciśnienia i przepływ powietrza oraz ścieków
w kierunku obszarów ciśnienia niższego, podtrzymywanych przez
stację próżniowo-pompową. Po zamknięciu zaworu opróżniającego
następuje wyrównanie ciśnienia w obrębie odcinka zamkniętego
podniesieniami (ang. lifts).
W artykule przeanalizowano najczęściej występujące problemy
związane z eksploatacją systemów kanalizacji podciśnieniowej,
obsługujących nieduże miejscowości w Polsce i w Stanach Zjednoczonych
AP.
2. Niezawodność kanalizacji podciśnieniowej
Tak jak w każdym systemie technicznym, kanalizacja podciśnieniowa
jest narażona na awarie. Dotyczą one zarówno stacji próżniowo-
pompowej (SPP), studzienek zaworowych, zaworów opróżniających
i przewodów.
Na podstawie danych uzyskanych od czterech polskich operatorów
kanalizacji podciśnieniowej (nie określonych, niestety, z na290
GAZ, WODA I TECHNIKA SANITARNA ■ LIPIEC-SIERPIEŃ 2011
zwy) Miszta-Kruk [1] przeanalizowała niezawodność następujących
elementów tych systemów:
- studzienek zbiorczych z zaworem opróżniającym,
- sieci przewodów podciśnieniowych, obejmujących przewody główne
i przyłącza doprowadzające ścieki ze studzienek zbiorczych,
- stacji próżniowo-pompowych,
- rurociągów przesyłowych.
W trzyletnim okresie zanotowa[...]
więcej»
w zeszycie
GAZ, WODA I TECHNIKA SANITARNA 2011/7-8
|
|
|
» Wykorzystanie ścieków szarych w indywidualnych systemach kanalizacyjnych
|
|
KATARZYNA KUJAWA-ROELEVELD RYSZARD BŁAŻEJEWSKI
Artykuł powstał w wyniku współpracy
Uniwersytetu Przyrodniczego w Poznaniu
(Wydział Ochrony Środowiska, Melioracji
i Inżynierii Środowiska) z Uniwersytetem
w Wageningen (Wydział Technologii Środowiska)
i przedstawia techniczno-ekonomiczną
analizę systemów ponownego wykorzystania
ścieków szarych, przeznaczonych
głównie dla budownictwa jednorodzinnego
na terenach wiejskich, zwłaszcza
w sytuacjach okresowej suszy (coraz częściej
powtarzająca się sytuacja w Polsce zachodniej
i centralnej).Coraz częściej dyskutuje się na temat
logiki obecnych systemów sanitacji,
w których wszelkie rodzaje ścieków (bytowo-
gospodarcze, deszczowe, przemysłowe)
są ze sobą mieszane i oczyszczane
w centralnej oczyszczalni ścieków.
Prowadzi to do rozcieńczania ścieków
bardzo skoncentrowanych i do zanieczyszczania
ścieków rozrzedzonych,
a także do utraty rożnych zasobów. W gospodarstwach
domowych mamy np. do
czynienia z sytuacją, w której skoncentrowane
ścieki z toalet (ścieki czarne, mocz),
gdzie obecna jest większość substancji
biogennych (azot 90%, fosfor 50-60%,
potas 70%), resztki środków farmakologicznych,
hormonów i zarazków chorobotwórczych,
mieszane są ze stosunkowo
"czystymi" ściekami z łazienek, pralni
i kuchni. Bardzo zróżnicowana charakterystyka
tych dwóch strumieni sugeruje,
że powinny być one osobno zbierane
i osobno (odpowiednio) oczyszczane
w celu odzyskania obecnych w nich
zasobów takich, jak: związki biogenne
(jako nawóz w rolnictwie, zwłaszcza fosfor,
którego zasoby naturalne skończą
się za jakieś 100-150 lat), energia (np.
zastosowanie beztlenowego oczyszczania
- fermentacji - w celu przetworzenia
ich w nośnik energii - metan), czy woda
(powstała z odpowiedniego oczyszczania
ścieków, zwłaszcza szarych). W Holandii
ta nowa forma sanitacji (tzw. nowa
sanitacja) cieszy się zwiększonym zainteresowaniem.
W ośrodkach uniwersyteckich
prowadzi się badania nad
odpowiednimi (optymalnymi) technologiami
oczyszczania osobno zbi[...]
więcej»
w zeszycie
GOSPODARKA WODNA 2011/1
|
|
|
|
Strona 1
Następna strona »
|
Twój Profil
Twój koszyk
