profil Twój Profil
Kliknij, aby zalogować »
Jesteś odbiorcą prenumeraty plus
w wersji papierowej?

Oferujemy Ci dostęp do archiwalnych zeszytów prenumerowanych czasopism w wersji elektronicznej
AKTYWACJA DOSTĘPU! »

Twój koszyk
  Twój koszyk jest pusty

Czasowy dostęp?

zegar

To proste!

zobacz szczegóły
r e k l a m a
FAIL (the browser should render some flash content, not this).

ZAMÓW EZEMPLARZ PAPIEROWY!

baza zobacz szczegóły

Wyniki wyszukiwania

Wyniki 1-5 spośród 5 dla zapytania: authorDesc:"Radosław Matz"

» Zasady stosowania indywidualnych i grupowych oczyszczalni ścieków

RADOSŁAW MATZ  
Wybór stopnia centralizacji kanalizacji polega na znalezieniu takiej długości i konfiguracji sieci kanalizacyjnych, odprowadzających ścieki do oczyszczalni, dla których uzyskamy minimalne nakłady inwe[...] więcej»
w zeszycie GAZ, WODA I TECHNIKA SANITARNA 2006/5


 

» Metodyka oceny stanu technicznego kanałów ściekowych

Ryszard Błażejewski  Radosław Matz  
Długość sieci kanalizacyjnej w Polsce wynosiła w 2005 r. około 80 tys. km (nie licząc przykanalików i sieci deszczowej) - można by nią zatem opasać dwukrotnie równik Ziemi. Blisko 17 tys. km (w kraju - 21% długości sieci, w miastach: 11,5 tys. km/31,8 tys. km, tj. 36%) stanowiła sieć ogólnospławna [8]. Rocznie w ostatnich latach długość sieci kanalizacyjnej w kraju przyrasta o około 5-8 tys[...] więcej»
w zeszycie GAZ, WODA I TECHNIKA SANITARNA 2008/6


 

» Metodyka oceny stanu technicznego kanałów ściekowych

Ryszard Błażejewski  Radosław Matz  
Długość sieci kanalizacyjnej w Polsce wynosiła w 2005 r. około 80 tys. km (nie licząc przykanalików i sieci deszczowej) - można by nią zatem opasać dwukrotnie równik Ziemi. Blisko 17 tys. km (w kraju - 21% długości sieci, w miastach: 11,5 tys. km/31,8 tys. km, tj. 36%) stanowiła sieć ogólnospławna [8]. Rocznie w ostatnich latach długość sieci kanalizacyjnej w kraju przyrasta o około 5-8 tys[...] więcej»
w zeszycie GAZ, WODA I TECHNIKA SANITARNA 2008/6


 

» Problemy eksploatacyjne systemów kanalizacji podciśnieniowej

Ryszard Błażejewski  Radosław Matz  
Ze względu na coraz trudniejsze warunki miejscowe kanalizowanych terenów, trudno jest oprzeć transport ścieków wyłączenie na sile grawitacji. W terenie o rozproszonej zabudowie, płytko występujących wodach gruntowych, bez sprzyjającego ukształtowania terenu systemy grawitacyjne często okazują się zbyt kosztowne. Alternatywnym rozwiązaniem kanalizacji zbiorczej mogą być w takich przypadkach systemy grawitacyjno-tłoczne, ciśnieniowe lub podciśnieniowe. Transport ścieków w kanalizacji podciśnieniowej następuje pod wpływem cyku następujących po sobie zmian gradientów ciśnienia w przewodach podciśnieniowych. Wywołany otwarciem zaworu opróżniającego dopływ porcji ścieków i powietrza powoduje lokalne podwyższenie ciśnienia i przepływ powietrza oraz ścieków w kierunku obszarów ciśnienia niższego, podtrzymywanych przez stację próżniowo-pompową. Po zamknięciu zaworu opróżniającego następuje wyrównanie ciśnienia w obrębie odcinka zamkniętego podniesieniami (ang. lifts). W artykule przeanalizowano najczęściej występujące problemy związane z eksploatacją systemów kanalizacji podciśnieniowej, obsługujących nieduże miejscowości w Polsce i w Stanach Zjednoczonych AP. 2. Niezawodność kanalizacji podciśnieniowej Tak jak w każdym systemie technicznym, kanalizacja podciśnieniowa jest narażona na awarie. Dotyczą one zarówno stacji próżniowo- pompowej (SPP), studzienek zaworowych, zaworów opróżniających i przewodów. Na podstawie danych uzyskanych od czterech polskich operatorów kanalizacji podciśnieniowej (nie określonych, niestety, z na290 GAZ, WODA I TECHNIKA SANITARNA ■ LIPIEC-SIERPIEŃ 2011 zwy) Miszta-Kruk [1] przeanalizowała niezawodność następujących elementów tych systemów: - studzienek zbiorczych z zaworem opróżniającym, - sieci przewodów podciśnieniowych, obejmujących przewody główne i przyłącza doprowadzające ścieki ze studzienek zbiorczych, - stacji próżniowo-pompowych, - rurociągów przesyłowych. W trzyletnim okresie zanotowa[...] więcej»
w zeszycie GAZ, WODA I TECHNIKA SANITARNA 2011/7-8


 

» Ocena stanu technicznego i potrzeb renowacji kanałów ogólnospławnych i ściekowych m. Poznania

Ryszard Błażejewski  Wiesław Buczkowski  Radosław Matz  Marek Fryska  
Pierwsze odcinki sieci kanalizacyjnej w Poznaniu powstały w 1888 r., najprawdopodobniej wg projektu Hobrechta. Przewidywał on budowę kanalizacji ogólnospławnej na terenie miasta liczącego 260 ha dla ok. 196 tys. mieszkańców i oczyszczanie ścieków na polach irygowanych w pobliskiej wsi Szeląg. Ścieki odprowadzano głównie kanałami betonowymi o przekroju jajowym do wód powierzchniowych, początkowo bez żadnego oczyszczania. Istniały wówczas dwa tymczasowe wyloty: kolektor z górnej części miasta (dzisiejsza ulica Św. Marcin i Plac Wolności) wpadał do cieku Bogdanka - lewobrzeżnego dopływu Warty, a z dolnego miasta (Stary Rynek i okolice) - wprost do rzeki Warty w rejonie portu rzecznego. W 1908 r. wybudowano pompownię ścieków przy ul. Garbary, z której rurociągiem stalowym o średni[...] więcej»
w zeszycie GAZ, WODA I TECHNIKA SANITARNA 2010/2


 

 Strona 1 
r e k l a m a
FAIL (the browser should render some flash content, not this).