profil Twój Profil
Kliknij, aby zalogować »
Jesteś odbiorcą prenumeraty plus
w wersji papierowej?

Oferujemy Ci dostęp do archiwalnych zeszytów prenumerowanych czasopism w wersji elektronicznej
AKTYWACJA DOSTĘPU! »

Twój koszyk
  Twój koszyk jest pusty

Czasowy dostęp?

zegar

To proste!

zobacz szczegóły
r e k l a m a
FAIL (the browser should render some flash content, not this).

ZAMÓW EZEMPLARZ PAPIEROWY!

baza zobacz szczegóły

Wyniki wyszukiwania

Wyniki 1-1 spośród 1 dla zapytania: authorDesc:"BRONISŁAW PŁOTKA"

» Metodyka projektowania sprzęgacza łatowego z perforowaną metalizacją masy w oparciu o algorytm genetyczny

ADRIAN BEKASIEWICZ  BRONISŁAW PŁOTKA  PIOTR KURGAN  MAREK KITLIŃSKI  
Podzespoły elektroniczne, dedykowane do pracy w przenośnych urządzeniach radiokomunikacyjnych, stanowią obecnie wyzwanie projektowe ze względu na stawiane przed nimi rygorystyczne wymagania dotyczące ich ceny, rozmiarów i funkcjonalności. Obwody b.w.cz. charakteryzują się wymiarami proporcjonalnymi do długości fali odpowiadającej częstotliwości pracy i z tego powodu konwencjonalne topologie powszechnie wykorzystywanych podzespołów są zbyt duże do implementacji w monolitycznych, jak i hybrydowych układach b.w.cz. W przeciągu ostatnich lat przeprowadzono wiele prac badawczych, których celem było opracowanie nowatorskich metod miniaturyzacji topologii podzespołów b.w.cz. [1-4]. Jedna z nich polega na wprowadzaniu periodycznych zaburzeń metalizacji (zazwyczaj w płaszczyźnie masy) lub na regularnym zubożeniu podłoża dielektrycznego, czy też okresowym wzbogaceniu podłoża o przewodzące inkluzje [1-2]. W rezultacie możliwe jest skrócenie długości fali proporcjonalnie do pierwiastka kwadratowego z efektywnej przenikalności elektrycznej, co czyni omawiane struktury PBG (ang. Photonic Bandgap) szczególnie predestynowanymi do miniaturyzacji układów pasywnych. Wadą tego rozwiązania jest duża liczba parametrów geometrycznych wymagających odpowiedniego zoptymalizowania, celem uzyskania zakładanej funkcjonalności komponentu. Ponadto, rozmieszczenie zaburzeń w określonej odległości (λ/2) wyklucza zastosowanie tej techniki w procesie miniaturyzacji pojedynczych podzespołów elektronicznych ze względu na znaczne rozmiary zmodyfikowanego podłoża. Alternatywne podejście do problematyki miniaturyzacji układów b.w.cz. związane jest z zastosowaniem pojedynczych zaburzeń płaszczyzny metalizacji masy. Wprowadzenie struktur DGS (ang. Defe[...] więcej»
w zeszycie ELEKTRONIKA - KONSTRUKCJE, TECHNOLOGIE, ZASTOSOWANIA 2011/9


 

 Strona 1 
r e k l a m a
FAIL (the browser should render some flash content, not this).